შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

იცი როგორ მაგიჟებ ?! (9თავი)


19-03-2018, 21:57
ავტორი Girl with pretty smile
ნანახია 1 225

იცი როგორ მაგიჟებ ?! (9თავი)

ყველანაირად ვცდილობდი კკითხვებისთვის ამერიდებია თავი და გამომდიოდა კიდეც,ამით კი კმაყოფილი ვიყავი.სახლში დიდხანს არ გავჩერებუვართ,გარეთ გავედით და კოცონისთვის შეშის ძებნა დავიწყეტ.მალე ყველაფერი მოვასახლში შევედი და სალომეს გვერდით მივუჯექი.შევეცადე,რომ სახეზე ხაასიათის ცვაკება არ გვარეთ,ფურცლებიც ვიშოსეთ და იქვე ეზოს ცენტრში მვკალათდით.მალე კი დიდი ცეცხლი ავაგიზგიზეთ.ჩაბნელებულ გარემოს ის ანათებდა,თითოეუს გვედებოდა სახეზე და ნარინჯისფერი შეფერილობით გვეცემოდა.ეს ყველაფეერი კი ძალიან ლამაზი იყო,ამას კი ყველას აგიზგიზებული თვალები ემატებოდა რომელშიც მკვეთრად ჩანდა სხვადასხვა ფერის ცეცხლი.კოცონის ირგვლივ წრე გავაკეტეტ და ისე დავჯექით,ცოტა არ იყოს დამცხა და ჟკეტი გავიხადე არა და საკმაოდ გრილოდა.უნებლიე გადავაგდე თავი უკან და დავაკვირდი ვარსკვლავებით მოჭედილ ცას,შემდეგ კი ისევ ბავშვებს დავუბრუნდი.
-მოდი საშიში ისტორიები მოვყვეთ-ბაჩი ყველას მოავლო თვალი.აქ უბრალოდ ჯდომას მართლა ჯობია ფანტასტიკების მოსმენა,მაგრა მე მაინც ვარ მშიშარა.ყველასგან თნხმობა როცა მიიღო ყელი გაიწმმინდა და მოყოლა დაიწყო.სალომე ალექსანდრეს მკლავზე იყიო აკრული და ხოგ მომენტში თვალებს ხუჭავდა,თითქოს სიტუაციიდან დაძრმა უნდოდა,მაგრამ მაინც ესმოდა ბაჩის დაბოხბული ხა რომელიც სულისშემძვრელ ისტორიას უფრო მატებდა საშიშროებას და სხვა სამყაროში გაგდებდა..მეც კი შემეშინდა მაგრამ ბოლოს უბრალოდ აღარ ვუსმენდი და ჩემ თავს ვარწმუნებდი,რომ ეს მხოლოდ მოგონილი ისტორია იყო და არაფერი სხვა.ბოლოს როცა ტუპიცალმა მოყოლა დაასრულა ფიქრებიდან გამოვძვერი.კიდევ აპირებდნენ მოყოლას მაგრამ მე და სალომემ პროტესტი განვაცხადეთ.
-მე ვიცი რაც უნდა მოვყვეთ-ახლა გუკა გამოდის სიტყვით.
-გისემენთ ბატონო გუკა-დიმამ ღიმილით შეხედა მაგრამ ამშივე შეახმა ძმაკაცის განაცხადი,რომ მოისმინა.
-ლექსები მოვყვეთ,ჩვენი საყვარელი ლექსი.თან დიმას უყვარს ლექსების წერა-მართალია გამიკვირდა მისი განაცხადი.დიმა,უდარდელი და ოდნავ ცანცარა,წერს ლექსებს.მაგრა არაფერი უნდა მიკვირდეს.თქვენ წარმოიდგინეთ გამიხარდა კიდეც.
-მაშინ ჯერ დიმამ წაგვიკითხოს თავისი ერთ-ერთი ლექსი-სალომე დიმასკენ აცეცებს თავლებს.დიდი წინააღმდეგობის შემდეგ,ბოლოს როგორღც დავიყოლიეთ.
-იცი მე რა მაგიჟებს?შენი ნაზი ხელები.
აი მე,რომ მეხები და ნელა,რომ მეფერები.
იცი მე რა მაგიჟებს?!ის ლამაზი თვალები,
მორცხვად,რო იყურები და ლაღად,რომ ინაზები.
იცი მე რა მაგიჟებს?!შენი გრძელი თითები,
ჩემ თმებში,რომ დაცურავს და სიყვარულით ვივსები.
იცი?ჩემო ფერია შენ მაგიჟებ სრულებით და ამ გრძნობას რა ქვია?!
არც მე ვიცი,ვრწმუნდები.
ისიც ვიცი,რომ ამ გრძნობას არ ყავს სწორი,ბადალი.
და ამ გრძნობის ნაწილი მოლოდ შენ ხარ,სხვა არ ვინ.
იცი ჩემო ფერია,რას გავიცდი?რა მინდა?
რომ ეს ჩემი გრძნობები მხოლოდ ლექსად არ გითხრა.
იცი ჩემო ფერია,ახლა რას ვგრძნობ?რა მინდა?
რომ ეს ჩემი გრძნობები ,მე შენ წრფელად აგიხსნა.
იცი ჩემო ფერია შენ მაგიჟებ სრულებით.
და ამ გრძნობას რა ქვია უკვე ვიცი,ვრწმუნდები.-ისეთი ხმით ყვებოდ,რომ ყველა სიტყვა მეხებოდა და გულზე მედებოდა.ალბათ ეს მისმა მოყოლის მაერა გამოიწვია რომელიც შესანიშნავია და საშინლად ჩამთრევი.არ ვიცი რას დავარალო მაგრამ ეს ლექსი შემიყვარდა.-არ გამკიცხოთ,მუზა მომივიდა და მივაჯღაბნე,ვიცი არ გამიმივიდა მაგრამ მაინც მიყვარს ეს ლექსი.
-მიჯღაბნილი სულაც არაა,ძალიან მაგარია.ე მომეწონა-ჩემ აზრს ვაფიქსირებ და ვუღიმი,ისიც მიღიმის და სხვების შქებას უსმენს.შემდეგ გუკა ამბობს თავის საყვარელ ლექსს.
-უსიყვარულოდ
მზე არ სუფევს ცის კამარაზე,
სიო არ დაჰქრის, ტყე არ კრთება
სასიხარულოდ....
უსიყვარულოდ არ არსებობს
არც სილამაზე,
არც უკვდავება არ არსებობს
უსიყვარულოდ.
მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული
უკანასკნელი,
როგორც ყვავილი შემოდგომის
ხშირად პირველს სჯობს,
იგი არ უხმობს ქარიშხლიან
უმიზნო ვნებებს,არც ყმაწვილურ ჟინს, არც ველურ ხმებს
იგი არ უხმობს...
და შემოდგომის სიცივეში
ველად გაზრდილი,
ის გაზაფხულის ნაზ ყვავილებს
სულაც არა ჰგავს...
სიოს მაგივრად ქარიშხალი
ეალერსება
და ვნების ნაცვლად უხმო ალერსს
გარემოუცავს.
და ჭკნება, ჭკნება სიყვარული
უკანასკნელი,
ჭკნება მწუხარედ, ნაზად, მაგრამ
უსიხარულოდ.
და არ არსებობს ქვეყანაზე
თვით უკვდავება,
თვით უკვდავებაც არ არსებობს
უსიყვარულოდ!-არც გუკაა ნაკლები.გალაქტიონის ლექსს ისეთი მონდომებით ამბობს.ცდილობს ყველა გრძნობა გამოხატოს რაც ლექსშია ჩაქსოვილი და გამოუვიდა კიდეც.მასში ყველა’ფერი ჩააქსოვა და ამას შედეგიც მოყვა.ყველა გაოგნებული ვუმზერდით ცანცარა ბიჭს რომელიც სერიოზული სახით იჯდა თუმცა წამში გაუპო ღიმილმა ბაგეები.ჩვენც გაგვეღიმა და კომპლიმენტებიც არ დავიშურეთ.გუკას შემდეგ დაჩიმ დაიწყო.
-სიყვარულო, ძალსა შენსა ვინ არს რომე არ ჰმონებდეს?..

ვინ არს რომე გულსა ტახტად, ოხრვას ხარკად არა გცემდეს?

შენგან მეფე მონას ეყმოს, შენგან ბრძენი ხელად რებდეს,

და ბულბულსა რად ეზრახვის, რომ შენგამო ვარდს შეჰყეფდეს!


სიყვარულო, ძალსა შენსა ყოველი გრძნობს, არსებს რაცა,

სჯულსა შენსა ყველა ერჩის: ბერი, ერი, მეფე, ყმაცა;

ხელმწიფე ხარ თვითმპყრობელი, ტახტი მზა გაქვს, ჰგიებ საცა,

გულები გყავს ქვეშევრდომად, ამას მეც ვგრძნობ და თვით სხვაცა.


შენის უღლისგან გამოსვლა ნეტა უნდოდეს რადმე ვის!

თუ შენ ხარ ვნების მიზეზი, ლხენაც შენგან არ გვეძლევის?

ნამდვილ კეთილ არს განცხრომა, იგი ნუმც-ოდეს გველევის,

მაშა ცუდია, თუ მაში სიბნელეც არსით ერევის!-გეფიცებიტ მართლა მიკვირს,ლექსის მოყოლის დროს ყველა სერიოზულდება და ისეთ შთაბეჭდილებას მიქმნიან,რომ მათ არც კი ვიცნობ.როდესაც ლექსს ყვებიან მთლიანად იცვლებიან და ეს სასიამოვნოც კია.დაჩის შემდეგ სალომემ დაიწყო ლექსის მოყოლა.ვიცი,რომ ბიჭების მონაყოლს ვერანაირად ვაჯობებთ,მაგრამ მაინც ვცადეთ.
-მინდა ფიქრები დაგირბიო,
ისე შემოვიჭრა შენში,
და მყუდროება დაგირღვიო,
გულის ხმამაღალი ფეთქვით,
სულის სიმშვიდე დაგიკარგო,
არ მოგასვენო წამით,
დღე ოცნებებში ჩაგექარგო,
ლამაზ სიზმრებში ღამით.
მინდა, საფიცრად გადაგექცე,
შენი მონატრება ვიყო,
ვიყო გაგიჟება შენი,
შენი მწუხარებაც ვიყო,
შენი გაზაფხული ვიყო
ატმის ყვავილების ფერი,
შენი სიყვარული ვიყო,
ვიყო უსასრულოდ შენი-ისიც მთელი გრძნობით ყვებოდა,მასში მთელ სულს აქსოვდა.ლექსის მოყოლის მანძილზე კი ალექსანდრესთვის ხელი არ გაუშვია.უჭერდა ხელს,როცა ლექსის მოყოლა დაასრულა ალექსანდრესგან კოცნაც დაიმსახურა.საშინლად მიყვარს ეს წყვილი,მათთვის შეხედვა და სითბოთი ავსება ერთია.სალოს შემდეგ დემიანის ჯერი დადგა.არ ვიცი რას იზამს ან როოგრ მოყვება მაგრამ არ მაქ სურვილი,რომ ვუსმინო.მიხვდებით რატომაც,მაგრამ სხვა გზა არ მაქვს.ყურადღება ვერ გადამაქვს და ვუსმენ მის ბოხ ბარიტონს.
-ყური დაუგდე, ნუთუ არ გესმის?
როგორ გეძახის ეს ჩემი გული,
ნუთუ ვერ ხვდები შენზე რომ ვფიქრობ
და ძლიერ რომ ვარ შეყვარებული.
წუხელ სიზმარში გამომეცხადე
ახლოს ვხედავდი შენს ლამაზ თვალებს,
მერე წყვდიადში გაუჩინარდი
არ მახსოვს როგორ გათენდა ღამე.
ვინ გიყვარს ნეტავ, ვის ეტრფი კარგო?
მე შენს სიყვარულს ვერასდროს დავთმობ,
მარტოობისთვის ვარ გაჩენილი
იმიტომ დავრჩი სიზმარშიც მარტო.
შენთან რა მინდა, ჩემი ბრალია,
შენ არ მიგიძღვის დანაშაული,ჩემი ბრალია რომ შეგიყვარე
და დავიტანჯე პატარა გული.
არ ვიცი როგორ აგიხსნა კარგო
ასეთი ბედი ღმერთმა რად მარგო,
მთელი სიცოცხლე დაგელოდები
სულ მეყვარები, არ მკითხო რატომ-ამ ლექსმა შემიბყრო.თითქოს ის ვიღაცას ეძღვებოდა,ამიტომ მთელი სინაზით ამბობდა.ყველა ბგერას რაღაც გრძნობას ატანდა და ისე გადმოცემდა.თითქოს უნდოდა მისი ნათქვამი ვინმეს გაეგო,გაეგო,რომ ის შეყვაებულია.მაგრამ ჩემთვის ამას აზრი არ აქვს.კი ლექსი მომეწონა,არც ცუდად უთქვამს.მაგრამ სხვება აჯობეს.მე ასე ვფიქრობ.ბედნი არ გინდა?ახლა ჩემი ჯერი დადგა.მეც სხვა რა გზა მქონდა,ყელი გავიწმინდე და მოყოლა დავიწყე.
-ისევ, მომენატრე რატომღაც…
ბოლოს მიყვარხარო, მითხარი…
თურმე, ეს ყოფილა გართობა…
მაშინ ვერაფერი გითხარი…

ისევ, მომენატრე რატომღაც…
სევდას უშენობა ათოვდა,
სევდა უშენობით დაქროდა…
თურმე, იმედები არ ქონდა…

ისევ, მომენატრე რატომღაც.
ისევ, ამეშალნენ ფიქრები…
ისევ, უიმედოდ გათოვდა.
ისევ, გამებუტნენ ფიფქები…

ისევ, მომენატე რატომღაც…
ფიქრი იმედებზე გათხოვდა…
ხედავ? ისევ, მე ვარ მარტოკა…
ისევ, უშენობა მაფრთხობდა…

თურმე, არ ყოფილა გართობა…
როცა ვერაფერი გითხარი…
თავი მომანატრე რატომღაც…
მაინც მიყვარხარო მითხარი…-თავის შეფასება არასდროს მიყვარდა და არც ახლა დავიწყებ.მაგრამ ერთს გეტყვით,ლექსის თქმა არასდროს გამომდიოდა კარგად.თუმცა ბავშვება მაინც დამიკრეს ტაში,ალბათ იმიტომ,რომ თავი დამცირებულად არ მეგრძნო.ჩემს შემდეგ კი ალექსანდრეს ჯერი დადგა.
-
მე ისეთ სიყვარულს გაჩუქებ
ექნება სურნელი ყვავილის
დაყნოსავ და ბანგი დაგათრობს ,
ჟრუანტლად სხეულში დაგივლის
და რაღა თქმა უნდა ექნება
ტკივილი, ცრემლები, სიმწარე
ცრემლების გარეშე სიყვარულს
ვინ შეუნარჩუნა სიმწვანე?
ტანზე ცა გეცმევა ბაფთებად,
ფუნფულა ღრუბლები დაგათოვს ,
გაგართობს ვარსკვლავთა ციმციმი,
მზის სხივი ნაჟური გაგათბობს
მე ისეთ სიყვარულს გაჩუქებ
თვითონვე გაოცდე, ვინა ხარ,
ო, ამგვარ საჩუქარს ძვირფასო,
რამდენი წელია გინახავ... -ძნელია ამ სიამოვნების ენით გადმოცემა.იქ თავად უნდა უოფილიყავით.იმ მომენტში,მათ ყველა სიტყვაზე ტანში ჟრუანტელი მივლიდა და ეკლები მაყრიდა.თითქოს ეს ყველაფერი ჩემზე იყოს დაწერილი,მე კი ამ ლექსებიდან გამომდინარე რაღაცას ვგრძნობდი.და იცით?ერთ-ერთმა ლექსმა ზუსტად გამოხატა ჩემი მომავალი.ბოლოს კი ბაჩიმ დაიწყო,ძმის სგავსად.ისიც მთელი მონდომებით ყვებოდა ლექსს და არ ცამოუვარდებოდა სხვებს.
-სიყვარულო, ნიჭო სრულო,

წამ ტკბილო და ხანგრძლივ მწარე,

ჯერ აკვანო ნეტარების,

მერმე კუბოვ და სამარე!


დღეს ჩემი ხარ, ხვალ სხვისი ხარ,

უგზო-უკვლოდ მოარული!

სად არს შენი დასაბამი?

ან სადა გაქვს დასასრული?


ზოგი გყვედრის, ზოგი გვედრის,

ყველას კი ჰსურს, რომ გემონოს!..

ვინ არის, რომ შენსა სიტკბოს

სიცოცხლე არ შეუწონოს?


დიდის ხნობით… მაღალ გრძნობით

თუმც არავის არ ახარებ

და წამიერ სიტკბოებას

საუკუნოდ წაამწარებ,


მაგრამ მაინც ყველა გეძებს!..

ცოცხალმა ვით დაგიწუნოს?

ვინ არის, რომ იმ ერთს წამში

არ გასწირავს საუკუნოს?!-ამიტ დასრულდა ლექსების საღამო.სათითაოდ ყველას ნათქვამს განვიხილავდით და ერთმანეთს ვაქებდით,მაგრამ ლექსები არ იკმარეს და საიდანღაც გიტარა გააჩინეს.შემდეგ კი გიტარის ნაზი და წყნარი აკორდების ხმას ვაჩეს და ალექსის ხმებ შეერწყმა.ერთად სასწაულ ჰარმონიას მიაღწიეს,ისეთი ტკბილი მოსასმენი იყო ეს ყველაფერი.ათასობით ვარსკვლავის ქვეშ,კოცონის წინ.ორი შენთვის უსაყვარლესი ადამიანის შესანიშნავი ხმა,რომელიც ადგილზე გაგყინავს.ფიქრებში ისე გავერთე ვერც კი შევამჩნიე როგორ ავყევი მათ სიმღერაში,გაბრებული ვმღეროდი მაგრამ ამას ვერ ვაცნობიერედი.შესაძლებელია ასეთი რამ?არ ვიცი მაგრამ აზრზე ტაშის ხმამ მომიყვანა.ამას კი ისევ დაემატა ათასობით კომპლიმენტი და ჩემი გაწითლება.კოცონთან კიდევ დიდხანს ვისხედით,ბოლოს კი 2 საათისკენ დავიშალეთ.არ მეძინებოდა,თან ოთახში მარტო ვიყავი,ამიტომ გადავწყვიტე შხაპი მიმეღო და ამ სიამოვნებააზე უარი არ მითქვამს.
თბილი წ..ის ქვეში დიდი ხანი ვინეივრე,ბოლოს წყალი გადავკეტე,პირსახოცს ხელი დავავლე და ოთახში გავედი.უცებ დავავლე საცვლებს ხელი და ჩავიცვი,შემდეგ პირსახოცი მოვიძვრე და საწლზე მივაგდე.ნელა მივუახლოვდი კარადას და კარები გამოვაღე,ტუმცა მაშინვე დავკეტე რადგან გამახსენდა,რომ ტანსაცმელი ჯერ არ ამომილაგებია.უკან შევბრუნდი როდესაც რაღაც მკვრივს შევასკდი.ვერ მივხვდი თუ რა ჯანდაბას ავეკარი სანამ ჰაერი ღრმად არ ჩავისუნთქე.
ცხვირში მაშინვე მომხვდა დემიანის სუნამოს სუნი.ავწითლდი და ნერვები საშინლად მომეშალა.შედეგ კი გამახსენდა,რომ საცვლების ამარა ვიყავი.აქ კი საბოლოოდ დავკარგე აზროვნების უნარი.

ბავშვებო ბოდიშით რა გუშინ ვერ დავდე.იმედია მოგეწონებათ და გაგახიარულებს.მართლა,რაც შეეხება დემეტრეს ლექსს.რაღაც მივჯღაბნე,მუზა მომივიდა და იმიტომ ვიცი,რომ სისულეეა,მაგრამ მაინც გამიზიარეთ თქვენი აზრი.ძალიან მკაცრადაც ნუ გამსჯით მიყვარხართ
p.s დემიანის პროტოტიპი ვიპოვე და შევეცდები ფოტო დავდო.თუ არ გამოვიდა ჯგუფში დავდებ ფბ-ზეскачать dle 11.3




№1  offline მოდერი Girl with pretty smile

ბავშვებო ფოტოზე დემიანია გამოსახული,ხოლო თუ ვერ ნახულობთ ანას და დემიანის პროტოტიპების სურათები “ფეისბუქის“ ჯგუფში ნახავთ ))

 



№2  offline წევრი meocnebe avadmyopi

Girl with pretty smile
ბავშვებო ფოტოზე დემიანია გამოსახული,ხოლო თუ ვერ ნახულობთ ანას და დემიანის პროტოტიპების სურათები “ფეისბუქის“ ჯგუფში ნახავთ ))


გოგონი კითხვა არ დამიწყია და საოცრება არ იყოს ხვალ ცოცხალი არ მიხვალ სახლში

და ის ლექსი დიმს კი არა ვიცი მე ვის ეკუთვნის

 



№3  offline მოდერი Girl with pretty smile

meocnebe avadmyopi
Girl with pretty smile
ბავშვებო ფოტოზე დემიანია გამოსახული,ხოლო თუ ვერ ნახულობთ ანას და დემიანის პროტოტიპების სურათები “ფეისბუქის“ ჯგუფში ნახავთ ))


გოგონი კითხვა არ დამიწყია და საოცრება არ იყოს ხვალ ცოცხალი არ მიხვალ სახლში

და ის ლექსი დიმს კი არა ვიცი მე ვის ეკუთვნის

ნათქვამია მაქ ვისაც ეკუთნის ))

 



№4  offline წევრი meocnebe avadmyopi

სანამ ბოლომდე არ ჩავიკითხე ვიფიქრე არ მიუვა ეს ბავშვი იმ იმხელა ოჯახს ცოცხალი,კი მართალია ლექსებმა დიდი ადგილი დაიკავა.მაგრამ უი შენ მაინც ხომ იცი რა ხასიათი მაქ 10 თითივით მიცნობ ... ........!არ იმსახურებ შენ დიდ კოჯმენტარს მაგრამ დაიმსახურებ კარგ ლანძღვას რაღაცის გამო,ნუ ეგ რაღაცა არ ვიცი რა იქნება მაგრამ დარწმუნებული ვარ გამოხტება რაიმე

 



№5 სტუმარი Ani

Auu dzaan kargia yochagg

 



№6  offline მოდერი Girl with pretty smile

Ani
Auu dzaan kargia yochagg

მიხარია თუ მოგწონს,ახლა ახალ თავს ვწერ და ხვალ აუცილებლად იქნება ))

meocnebe avadmyopi
სანამ ბოლომდე არ ჩავიკითხე ვიფიქრე არ მიუვა ეს ბავშვი იმ იმხელა ოჯახს ცოცხალი,კი მართალია ლექსებმა დიდი ადგილი დაიკავა.მაგრამ უი შენ მაინც ხომ იცი რა ხასიათი მაქ 10 თითივით მიცნობ ... ........!არ იმსახურებ შენ დიდ კოჯმენტარს მაგრამ დაიმსახურებ კარგ ლანძღვას რაღაცის გამო,ნუ ეგ რაღაცა არ ვიცი რა იქნება მაგრამ დარწმუნებული ვარ გამოხტება რაიმე

არაფერიც რა)) რა უნდა გამოხტეს პირიქით გაგახარებ გოგო.მაგრამ.გამოხტომით გამოხტება ))) !!

 



№7 სტუმარი mariami

უფრო მეტს მოველოდი ამ თავიდან რადგან სხვა ყველა დანარჩენი ერთმანეთზე უკეთესები იყო და მე ვფიქრობ როცა ისტორიას წერ დიალოგები ყველაზე მნიშვნელოვანია და ის თუ როგორ წარმართავ მას ამ თავში კი დიალოგები თითქმის არიყო ასერომ იმედი გაითვალისწინებ ჩემს რჩევას და არგეწყინება kissing_heart

 



№8  offline მოდერი Girl with pretty smile

mariami
უფრო მეტს მოველოდი ამ თავიდან რადგან სხვა ყველა დანარჩენი ერთმანეთზე უკეთესები იყო და მე ვფიქრობ როცა ისტორიას წერ დიალოგები ყველაზე მნიშვნელოვანია და ის თუ როგორ წარმართავ მას ამ თავში კი დიალოგები თითქმის არიყო ასერომ იმედი გაითვალისწინებ ჩემს რჩევას და არგეწყინება kissing_heart

არა რა უნდა მეწყინოს მარიამ?)) მეც ვიცი,უბრალოდ ეს თაი რატომღაც ასეთი გამომივიდა მაგრამ შემდეგი არ იქნება ასე.იმედია უკეთესი გამომივა)) მადლობა,რომ დაკომენტარება არ დაგეზარა))

 



№9 სტუმარი სტუმარი nata

au sul leksebi iko

 



№10  offline მოდერი Girl with pretty smile

სტუმარი nata
au sul leksebi iko

Vici magram shemdigi uketesi ikneba da aranairi leksi

 



№11  offline წევრი niako^-

კაია kissing_heart kissing_heart heart_eyes heart_eyes heart_eyes kissing_heart მომეწონა kissing_heart heart_eyes heart_eyes

 



№12  offline მოდერი Girl with pretty smile

niako^-
კაია kissing_heart kissing_heart heart_eyes heart_eyes heart_eyes kissing_heart მომეწონა kissing_heart heart_eyes heart_eyes

მიხარია თუ მოგეწონა ))

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent