შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ამნეზია_(გული მკვდარია) თავი 16


1-04-2018, 19:20
ავტორი Mariam Shengelia_3
ნანახია 594

ამნეზია_(გული მკვდარია) თავი 16

თავი 16.

ხელის კანკალით ავკრუფე ბოლო სიტყვები კლავიატურაზე, მიყვარხარ-იც მივაყოლე და მაქსიმეს მეილი გავუგზავნე. ახლა მასთან ღამეა, მე კი ვერ მოვისვენებ სანამ არ ნახავს.

2დღის სმყოფ ტკბილეულს ვყიდულობ და დეპრესიული თინეიჯერივით სახლში ვიკეტები, მხოლოდ იმას ვიგებ რომ ანდრო ჩამოვიდა.

გაგზავნილ მესიჯს "წაკითხული 5:09" ეწერება.
პასუხი არ არის.
წაიკითხა
და
პასუხი არ არის.
არ მაპატია,
ვერ მაპატია,
არადა ყველაფერი ავუხსენი.
მაიმც ვერ მაპატია.
და ახლა რა აზრი აქვს?

მოსიარულე გვამი,
უბრალოდ არსებობა
და ძალით სუნთქვა ერქვა იმ შვიდ თვეს რაც მე გადავიტანე.
საერთოდ არაფერი ხდებოდა გარდა იმისა რომ ანდროს ბავშვები გავაცანი და ძალიან კარგად შეეგუვნენ ერთმანეთს.
ყველას დასანახად ვიღიმი, მაგრამ მაინც ყველამ კარგად იცის რას ვგრძნობ და რას განვიცდი. ბავშვები სკაიპით ელაპარაკებიან ხოლმე, თურმე ჩემზე საუბარი აუკრძალია, ქეთას ახსენებთ და აღარ დაგირეკავთო, მეც სასტიკად ავუკრძალე ამ თემაზე საუბარი ყველას.
ჰოდა ასე
ვიქეცით მე და მაქსიმე ერთ მოგონებათ
ძალიან მცირე ხნიანად.
ფეიერვერკულებად
აი ისეთი, ძალიან ლამაზი რომაა, მაგრამ სულ ცოტახანს.

მეცხრე თვეში მყოფი სესილი ფაქტიურად ვეღარ დადის, ამიტომ ყოველდღიური შეკრების ლოკაცია მათი სახლია. არანაკლებ გაბერილია თამუნაც. თან ანდრიას წინ და უკან დაარბენინებს თავისი მოთხოვნებით.
-აუ სადაა ანდრია აქამდე_აწკმუტუნებული თამუნა თვალს ავლებს წყვილებს რომლებიც ერთმანეთზე არიან მიხუტებულები და ბავშვივით ბრეცს ტუჩებს.
-თამუსი შენ არ გააგზავნე ქოქოსზე?_სიცილით პასუხობს გიო
-მოვიდეს
-მალე ვერ მოვა, მეორე ბოლოშია ქოქოსი, მწარე გამოცდილება მაქვს მაგისი_სანდრომ ჩაისისინა და გბერილ სესილის მაინც სიყვარულით სავსე მზერით გახედა.
-შენი შვილია და უნდა შეუსრულო
-ლაო მა, შენ გაბრალებს ყველაფერს დედიკო, რო გამოძვრები მერე რასიზავს ერთი ვნახოთ_მუცელზე დაკრა თითი და ტუჩებიც ზედმ მიაწება.
-უიმე, აქვე ნუ დაიწყებთ მეორე ბავშვზე მუშაობას_სასაცილოდ აბრიცა ვაკომ ტუჩები
-შენ ნუ გშურს იმ გარტყმის მერე ქალის სითბო რო არ გიგრძვნია რა_წითელთმიანმა მაშინვე სუსტი წერტილი უპოვა.
-ეხლა დამშვიდდით_გაბრაზებულმა ამოილაპარაკა
-ისე ვაკო, 7თვე გავიდა და ამდენხანს როგორ ვერაფერი ქენი?
-გადაცხოვრდა მგონი, რამდენი ვათენე და ვაღამე უნივერსიტეტთან და სახლთან, არგამოჩენილა_საწყლად ამოილაპარაკა და თავი კალთაში ჩამიდო
-ახლა ანდრო თუ არ მოვა მოვკვდები_უკვე ატირებულმა თამომ ამოიღო ხმა, მაშინვე ტელეფონს დავწვდი და მასთან დავრეკე.
-ხო ქეთა
-მოდი მალე თორე შენი ცოლი სკდება ტირილით
-გამაგიჟებს ეგ, უთხარი რო მოვდივარ და თან მარიამიც მომყავს, დღეს ჩამოვიდა გაცვლითი პროგრამიდან და ქოქოსებიც მომაქ.
-კაი მიდი.
-მივდივარო შენმა ანდრონიკემ, თან შენი მულიც მოყავს, დღეს ჩამოფრენილა.
-ვაიმე ჩემი მარუსია_წამში შეწყვიტა ტირილი და სახე გაუნათდა.
10 წუთი არ იყო გასული კარი ანდრომ და მარიამმა რო შემოაღო. ეგრევე მარიამს მოვეხვიე, თითქმის 1 წელი იყო გასული რაც ანდროს და არ მენახა.
ბავშვებს გავაცანი როცა ვაკოს გაყინული სახე შევამჩნიე რომელიც მარიამს მიშტერებოდა, მარიამი კი მთლიანად გაწითებული იყო, ოღონდ სიბრაზისგან თუ სირცხვილისგან ზუსტად არ ვიცი.
-მარიამი შენი დაა?_გაშტერებული ვაკო ძლივს მიუტრიალდა ანდრიას
-ხო რა იყო, იცნობ?
-კი...ისა...კი, ერთხელ ჩავუტარე უნივერსიტეტში ლექცია, საინტერესო აზრებით გამოირჩეოდა და დამამახსოვრდა.
გაშეშებული მარიამი რძლის გვერდით დაჯდა და ხმაც აღარ ამოუღია. მე კი მათ მზერას რომ გადავაწყდებოდი ხოლმე წამში ვხვდებოდი ვინ იყო ის მარიამი ვაკოსთვის.
ცხელ შოკოლადს ვსვამდი, გარეთ უკვე საკმაოდ სიცივე იყო, როცა ყურთასმენას სესილის კივილი ჩაწვდა.
-ვაიმეეე სანდროოოო....სანდრო მშობიარობა დამეწყო, სანდრო აქ გავაჩენ....სანდრო მალე.
ნახევარ საათში კი სესილის კივილი უკვე სამშობიარო ბლოკიდან გამოდიოდა.
-ქმარი შეოვიდესო._ექიმი გამოდის და სანდროს უხმობს, ამ უკანასკნელს კი სახეზე ფერი ეკარგება
-აუუ არა ტო, ხო არ ღადაობთ
-ასე გაუადვილდება თქვენს მეუღლეს მშობიარობა.
ძლივს შევაგდეთ ბლოკში სანდროც.
მშობიარობა სესილის გაურთულდა, თითქმის მთელი ღამე სტკიოდა, მაგრამ ბავშვი მხოლოდ მეორე დღის შუადღეზე დაიბადა. მთლიანად გაფითრებული სანდრო გამოვიდა პალატიდან და ჩვენც არანაკლებ დღეში მყოფებს გვახარა რომ ტყუპი ბიჭების მამა გახდა.
უბედნიერესი ვიყავი, ერთი პატარას მაგივრად ორს მოვნათლავდი. პატარა ნიკოლოზსა და დავითს. ორივეს მშობლების სახელები დაარქვეს, თან ამაყად იდგა სანდრო, კიდევკაი ორივეს ნორმალური რამე ჰქვია, თორე შვილებს არ გავიმეტებდიო.
მერე როგორც ხდება ხოლმე ტრადიციულად...შამპანური დალოცვა....
ცოტა შევთვერი, მაგრამ სასმლის ბრალი აშკარად არ იყო, როცა ჩემს თვალთახედვას საყვარელი სახის ნაკვთები მოხვდა.
მაქსიმე იყო, დიდი თაიგულით და დათუნიებით. ყველაფერი სკამზე დააწყო და სანდროს მთელი ძალით მოეხვია.
-გილოცავ ბიჭო, უკვე მამიკოხარ_ეს ბარიტონი, ღმერთო როგორ მომნატრებია.
შევბარბაცდი.
კედელს მივეყრდენი.
-კიდევკაი ჩამოხედი თორე კისერს მოგაჭრიდი.
-ამას არგამოვტოვებდი ხოიცი, ვაკომ დამირეკა თუარა წამივედი.
ყველა გახარებული შეყურებდა მაქსიმეს, ანდროსაც გააცნეს, თან ცალ თვალს ჩემკენ აპარებდნენ.
მე როგორ მომექცა მაქსიმე?
როგორც ცარიელ ადგილს.
გამარჯობაც კი არ მითხრა.
ხმა არ გამცა
არც კი შემომხედა
წარბიც კი არ შეტოკებია.
მეტკინა,
მეწყინა,
თან ვიცოდი რომ ღირსი ვიყავი.
აქამდე იცით რას ვგრძნობდი? მონატრებას! ოღონდ განსხვავებულს. მენატრებოდა და ვიცოდი რომ ერთ დღეს ეს მისი ნახვით დასრულდებოდა, ჰოდა მეც ველოდებოდი. ბედნიერია ადამიანი თუ კი მას აქვს მიზეზი ვინმეს ელოდოს, შეიძლება მაშინ ვიტანჯებოდი მაგრამ ლოდინის მიზეზი მაინც მქონდა, თუ კი იცი რომ მოვა უსასრულოდაც დაელოდები, მაგრამ მაშინ რა ხდება როცა მოსულია? როცა შენს გვერდითაა, როცა ახლოსაა, ახლოსაა და თან არცაა.
გიასმაგდება მონატრება
ტკივილიც
და სინანულიც.
ჩემათან იყო და ვერ ვეხებოდი.
ვერ ვუკოცნიდი საყვარელ ტუჩებს
ვერ ვეხებოდი ჩემს საყვარელ მფეთქავ არტერიას მის კისერზე
ვერ ვეფერებოდი მის მოზრდილ წვერს რომელიც ასე უხდებოდა.
ბოლო პერიოდის განმავლობაში, ახლა მაქსიმე ჩემთან ყველაზე ახლოს იყო, და თან ყველაზე შორს.
ვეღარ ვუძლებდი
ვეღარ ვსუნთქავდი.
ბარბავით მივედი სანდრომდე, რომელიც მაქსიმესთან, გიოსთან, ვაკოსთან და ანდრიასთან დაუბარასი იყო გართული
-სან, მე წავალ ხო?_მეთვითონაც ვერ ვიცანი ჩემი თავი, ხრიალით წარმოვთქვი სიტყვები, სანდრო თითქოს ახლა მოეგო გონს
-დაიღალე ხო მთელი ღამე?_გამიღიმა და დაძაბული სიტუაციის განმუხტვა სცადა.
-ხო ძალიან. წავალ მე და საღამოს გამოგივლით კიდე.
-წაგიყვან მე
-ხო არ გაგიჟდი, ახლა გეყოლა შვილი სად წამიყვან.
-ხო შენ იყავი მე წავიყვან_ახლა ანდრო გამოვიდა ინიციატივით.
-დარჩებით აქ! ჩემუთ წავალ.
სანდროს მოვეხვიე და მარტო მინდა ყოფნათქო ყურში ჩავჩურჩულე, მანაც თავი დამიქნია და გამიშვა.
წამოსვლისას მაქსიმესკენ გავიხედე, მიყურებდა, წეღანდელი ბედნიერი კაცი გამქრალიყო, თითქოს მთელი შვიდი თვის ნაგროვები ტკივილი ერთ წამში ამოვიკითხე.
სამშობიაროდან მალე გავედი, მაგრად მოჭერილი ქურთუკი გავიხსენი და ღრმად დავიწყე სუნთქვა. მტკიოდა მაქსიმე თან ძალიან მტკიოდა.
მანქანას გაუაზრებლად ვატარებდი, გონს რომ მოვედი მაქსიმეს სახლის კართან ვიდექი, არც კი მახსოვს აქამდე რატომ მოვედი.
მისაღებში გაშტერებული ვიჯექი. ბუხრის თავზე დადებულ ფოტოებს თვალი გადავავლე. სწრაფად მოვიწმინდე ცრემლები და სახლიდან გასვლა დავაპირე როცა კარი გაიღო და მისაღებში მაქსიმე შემოვიდა.
არ ელოდა
გაუკვირდა.
-აქ რა გინდა?_ასეთი ცივი ხმა? მაქსიმეს ასეთი ცივი ხმა ჩემ მიმართ კი არა კატების მიმართაც არ ჰქონია რომლებიც ასე ეზიზღება.
-მე...მე
ვერც მივხვდი ისე გავიქეცი და მთელი ძალით ჩავეხუტე. უაზროდ დავიწყე ბურდღუნი
-რომ იცოდე როგორ მომენტარე_წამში გადმომცვივდა ცრემლები, თან ხარბად შევისრუტე საყვარელი სურნელი, ისევ ის სურნელი.
-ქეთა გეყოფა_ხელი ცივად გამაშვებინა
-მაქსიმე ხომ აგიხსენი, ხომ მოგწერე რატომაც გავაკეთე ეს ყველაფერი, ამიხსენი რაშია პრობლემა
-ქეთა, მორჩითქო
-არა არ მოვრჩები, სანამ არ მეტყვი არ მოვრჩები
ღრმად ამოისუნთქა და როგორც იცოდა ისე ჩამაშტერდა თვალებში
-მითხარი, მაგ პერიოდში ერთხელ მაინც იფიქრე ჩემზე?
-რაა?
-შენ რომ ერთხელ მაინც გეფიქრა ჩემზე სიმართლეს აუცილებლად მეტყოდი.
-ხომ აგიხსენი რომ გამოძიებას შეუშლიდა ხელს
-ნუ მაგიჟებ ქეთა_ტონს აუწია_მაგ მიზეზებით მეგობრები დაკერე, მაგრამ მე.სხვა ვარ. შენ რომ მოსულიყავი ჩემთან და გეთქვა სიმართლე თან ისიც დაგეყოლებინა რომ ჩემი ერთი ზედმეტი მოქმედება საფრფხეს შეუშლიდა შენს სიცოცხლეს როგორ ფიქრობ რამეს ვიზავდი? როგორ ფიქრობ არ გაგიგებდი და არ დაგეხმარებოდი რითიც შევძლებდი? მაგრამ არა, არც კი გიფიქრია მე რას ვგრძნობდი როცა შენ აქ სხვაზე თხოვდებოდი. ფეხებზე დამიკიდე მეც და ჩემი გრძნობებიც. მაგრამ მთავარი პრობლემა იცი რაშია? არც კი მოგსვლია აზრად რომ ეს გაგეკეთებინა, არც ჩემზე და არც სხვებზე. ყველა ხელს შეგიწყობდა, მაგრამ არავიზე იფიქრე გარდა საკუთარი თავისა. მე არ გამტყუნრბ, კი საქმე უნდა გაგეკეთებინა, მაგრამ შენს ვითომ საყვარელ ხალხზე რატომ არ იფიქრე ამიხსენი რატო? ვიღაც ნაშასავით რო გამეღვიძა დილით საწოლში და რაღაც უაზრო წერილი დამხვდა მაშინ რას ვიგრძნობდი რატომ არ დაფიქრდი? იმიტომ რომ ფეხებზე გეკიდა. და ახლა აქეთ ითხოვ რამეს?

გავშეშდი, ხმა ვერ ამოვიღე.
-ქეთა წადი სანამ რამე საშინელება გამიკეთებია_საოცრად დაძაბული ხმიტ მითხრა.
მეც წამოვედი
რა უნდა მექნა
მართალი იყო
შემეძლო ისე გაკეთება რომ არავისთვის მეტკინა გული და არც საქმეს წადგომოდა ცუდად.
მაგრამ
ეს არც კი მომაფიქრდა.

ჩემი მაქსიმე მენატრება!




_______
ვიცი რო პატარაა სამაგიეროდ გუშინ დავამატე წინა და ამელ დავდე სსეც გავქვითე რა.
ველი შეფასებებსскачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი მარიკუნაა♥️

როგორ მიყვარს მაქსიმე :)
ყველა სიტყვა ზუსტი იყო,
რაც უნდა ეთქვა, ის თქვა.
დედას ვფიცავარ, ეგრე გული არ მომიოხებია აქამდე :)))
მადლობა!
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 



№2 წევრი mia15

კარგი იყო .მომეწონა.შეარიგე მაქსი და ქეთა.ველი შემდეგ თავს

 



№3  offline წევრი blondeangel631

მაქსიმე კი მართალია მაგრამ ცოტა გააბრაზე რაა დააეჭვიანე ეგრე მოუხდება შემდეგს ველოდები heart_eyes kissing_heart kissing_heart

 



№4  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

მარიკუნაა♥️
როგორ მიყვარს მაქსიმე :)
ყველა სიტყვა ზუსტი იყო,
რაც უნდა ეთქვა, ის თქვა.
დედას ვფიცავარ, ეგრე გული არ მომიოხებია აქამდე :)))
მადლობა!



mia15
კარგი იყო .მომეწონა.შეარიგე მაქსი და ქეთა.ველი შემდეგ თავს

ვნახოთ. მადლობა რომ კითხულობ❤

blondeangel631
მაქსიმე კი მართალია მაგრამ ცოტა გააბრაზე რაა დააეჭვიანე ეგრე მოუხდება შემდეგს ველოდები heart_eyes kissing_heart kissing_heart

ქეთაა დამნაშავე და კიდე მაქსიმეს მოუხდება ეჭვიანობა? :დდდ კაი რა :დდ
ვნახოთ რა იქნება
მადლობა რომ კითხულობ❤

 



№5 წევრი Girl with pretty smile

მაეთალია დღეს არ ველოდი ახალს მაგრამ არაფერია.პირიქით უფრო გამიხარდა,გავერთე მაგრამ საშინლად მეტკინა.
მეტკინა უმაქსიმოობა,მართალია ის დაბრუნდა მაგრამ მაინც მის გარეშე ვარ.
თუმცა არაფერია,ვიცი,რომ ყველაფერი ნორმას დაუბრუნდება.ალბათ,არ ვიცი მე ვფიქრობ ასე.
თუმცა ამას აზრი არ აქვს ეს ისტორია როგორ დამთავრდება,რადგან მიყვარს,ძალიან მიყვარს.
აზრზს კი ვერავინ და ვერაფერი შემაცვლევიებს))

 



№6  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

Girl with pretty smile
მაეთალია დღეს არ ველოდი ახალს მაგრამ არაფერია.პირიქით უფრო გამიხარდა,გავერთე მაგრამ საშინლად მეტკინა.
მეტკინა უმაქსიმოობა,მართალია ის დაბრუნდა მაგრამ მაინც მის გარეშე ვარ.
თუმცა არაფერია,ვიცი,რომ ყველაფერი ნორმას დაუბრუნდება.ალბათ,არ ვიცი მე ვფიქრობ ასე.
თუმცა ამას აზრი არ აქვს ეს ისტორია როგორ დამთავრდება,რადგან მიყვარს,ძალიან მიყვარს.
აზრზს კი ვერავინ და ვერაფერი შემაცვლევიებს))

საყვარელო გოგო შემ❤❤ ძალიან დიდი მადლობააა❤❤❤

 




ახლა,ამ შემთხვევაში,ქეთაზე ცოდო მაქსიმეა.
ქეთა არ მიუტოვებიათ.
ქეთა არ გაუნადგურებიათ.
არ გაუცურებიათ.
არ უღალატიათ ქეთასთვის.
როგორც ერთი ჩვეულებრივი მანეკენი ცხოვრებაში,არ გამოუყვანიათ.
ქეთა არ გამხდარა იძულებული ერთის გამო ყველა საყვარელი ადამიანი მიეტოვებინა.
რადგან,ყველა სიტყვაში სადაც სახელია,მაქსიმე უნდა ეწეროს! ის იყო ადამიანი რომელიც გააცამტვერეს და გააქრეს! მაგრამ..
მაქსიმე არ ყოფილა იძულებული აეტანა ამაზრზენი კოცნები და მოფერებები.
მაქსიმესთვის არ მოუკლავთ მამა და არ დამუქრებიან ძმის მოკვლით!
მაქსიმესთან არ მისულა დეტექტივი და არ უთქვამს ოჯახს ამოგიხოცავენ თუ ბიზნეს არ დათმობთო!
მაქსიმეს არ უგრძვნია ის ჟინი...ოჯახის გადარჩენა რომ ჰქვია.
მეი რა ვთქვა? მოგიბოდიშო ალბათ წინა ორ თავზე კომენტრის არ გაკეთების გამო? გასამართლებელი მიზეზი მაგაზეც მაქვს...კომენტარის გაკეთებისთვისაც მუზაა საჭირო და ეს მუზა მე დღეს ვიგრძენი! ალბათ ამოხეთქეს გრძნობებმა და აი,შედეგიც!
უკიდეგანოდ უკარქესი გოგო ხარ!
უსასრულოდ!
ალბათ დრო უნდა მაქსიმეს!
დრო რომელიც არ ვიცით როდის მოვა :/ ❤️
მე გენდობი და გელოდები!❤️❤️
მიყვარხარ ჩემო შაქარლამავ!❤️

 



№8  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

წარსული კვდება...
ახლა,ამ შემთხვევაში,ქეთაზე ცოდო მაქსიმეა.
ქეთა არ მიუტოვებიათ.
ქეთა არ გაუნადგურებიათ.
არ გაუცურებიათ.
არ უღალატიათ ქეთასთვის.
როგორც ერთი ჩვეულებრივი მანეკენი ცხოვრებაში,არ გამოუყვანიათ.
ქეთა არ გამხდარა იძულებული ერთის გამო ყველა საყვარელი ადამიანი მიეტოვებინა.
რადგან,ყველა სიტყვაში სადაც სახელია,მაქსიმე უნდა ეწეროს! ის იყო ადამიანი რომელიც გააცამტვერეს და გააქრეს! მაგრამ..
მაქსიმე არ ყოფილა იძულებული აეტანა ამაზრზენი კოცნები და მოფერებები.
მაქსიმესთვის არ მოუკლავთ მამა და არ დამუქრებიან ძმის მოკვლით!
მაქსიმესთან არ მისულა დეტექტივი და არ უთქვამს ოჯახს ამოგიხოცავენ თუ ბიზნეს არ დათმობთო!
მაქსიმეს არ უგრძვნია ის ჟინი...ოჯახის გადარჩენა რომ ჰქვია.
მეი რა ვთქვა? მოგიბოდიშო ალბათ წინა ორ თავზე კომენტრის არ გაკეთების გამო? გასამართლებელი მიზეზი მაგაზეც მაქვს...კომენტარის გაკეთებისთვისაც მუზაა საჭირო და ეს მუზა მე დღეს ვიგრძენი! ალბათ ამოხეთქეს გრძნობებმა და აი,შედეგიც!
უკიდეგანოდ უკარქესი გოგო ხარ!
უსასრულოდ!
ალბათ დრო უნდა მაქსიმეს!
დრო რომელიც არ ვიცით როდის მოვა :/ ❤️
მე გენდობი და გელოდები!❤️❤️
მიყვარხარ ჩემო შაქარლამავ!❤️

ვგიჟდები მე შენს კომებტარის მუზაზე, ძალიან მაბედნიერებს❤
მიხარია რომ ზუსტად აღიქვამ ორივე მხარეს, ესეიგი დევძელი რეალური სურათის მოტანა❤
დიდიმადლობა შენ❤ მიყვარხარ

 



№9  offline წევრი kethrine

დავქვითე :დდდდ იცი როგორ მომეწონა? ძალიან. მართალია მაქსიმე, ძნელია საყვარელი ადამიანისგან ტყუილი აიტანო, ასეთ ვითარებაშიც კი. ნუ, შენ ისეთი ტკბილობა ხარ, შეარიგებ :) ან არ შეარიგებ, თუმცა ის ზუსტად ვიცი ისტორიას თავის ხიბლს და გემოს არ დაუკარგავ. წარმატებები შენ და ველი ახალ თავს :***
--------------------
ძნელი ის კი არაა, როცა უთქმელს ვერ ამბობ, ძნელი ის არის, როცა თქმის შანსი აღარ გაქვს.

 



№10  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

kethrine
დავქვითე :დდდდ იცი როგორ მომეწონა? ძალიან. მართალია მაქსიმე, ძნელია საყვარელი ადამიანისგან ტყუილი აიტანო, ასეთ ვითარებაშიც კი. ნუ, შენ ისეთი ტკბილობა ხარ, შეარიგებ :) ან არ შეარიგებ, თუმცა ის ზუსტად ვიცი ისტორიას თავის ხიბლს და გემოს არ დაუკარგავ. წარმატებები შენ და ველი ახალ თავს :***

დიდი მადლობა ჩემო საყვარელო❤ იმედია ფინალი მოგეწონება❤❤

 



№11  offline წევრი Tskrialashvili Mariami

როცა ისეთი ადამიანის წინააღმდეგ მიდიხაარ , ვინც ყველაფერზეა წამსვლელიი ქონების გამო
ცოტა ძნელია ჩარიო ისეთი ადამიანები , რომლებიც შენი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილები არიან.
ვერ ვიტყვი რომ ვამართლებ ქეთის მაგრამ მაინც ის საშინელიი თვეებიც ეყოფა რაც გადაიტანა.
და არ იმსაურებდა ეგრე ცივად მოქცევას. ყოვლშემთხვევაში მე ეგრე ვფიქრობ და რავი.
ხო რაც შეგეხება მარიამო შენ იცი რასაც ვფიქრობ შენზე და აღარ დავიწყებ იმას რომ შენ ხარ ძალიან ძალიან მაგარი გოგოო heart_eyes heart_eyes #მიყვარსმეშენინიჭიდაშენ heart_eyes

 



№12  offline ახალბედა მწერალი Mariam Shengelia_3

Tskrialashvili Mariami
როცა ისეთი ადამიანის წინააღმდეგ მიდიხაარ , ვინც ყველაფერზეა წამსვლელიი ქონების გამო
ცოტა ძნელია ჩარიო ისეთი ადამიანები , რომლებიც შენი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილები არიან.
ვერ ვიტყვი რომ ვამართლებ ქეთის მაგრამ მაინც ის საშინელიი თვეებიც ეყოფა რაც გადაიტანა.
და არ იმსაურებდა ეგრე ცივად მოქცევას. ყოვლშემთხვევაში მე ეგრე ვფიქრობ და რავი.
ხო რაც შეგეხება მარიამო შენ იცი რასაც ვფიქრობ შენზე და აღარ დავიწყებ იმას რომ შენ ხარ ძალიან ძალიან მაგარი გოგოო heart_eyes heart_eyes #მიყვარსმეშენინიჭიდაშენ heart_eyes

ჩემი მარიამი❤❤დიდი მადლობა ჩემო საყვარელო❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent