შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე 23 24 25 26 თავი


7-04-2018, 16:20
ავტორი ნათუშკა
ნანახია 214

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე  23 24 25 26 თავი

23 თავი

#ევა
- ხმამაღალზე ჩართე ( ვატო )
- კაი ( ევა )
- ალო ( ნიკუშა )
- პრივეტ ნიკუშა ( ევა )
- რატო არ მპასუხობდი ევ? ( ნიკუშა )
- არ მეცალა, არც ეხა მცალია და უნდა გავთიშო ( ევა )
- მოიცა ორიწამი ( ვატო )
- დაიცა არ გათიშო ( ნიკუშა )
- ხო რა იყო? გისმენ ( ევა )
- მომენატ..... ( ნიკუშა )
სანამ ნიკუშა იტყოდა ბოლომდე, გავთიშე.
- რატო გათიშე? ( ვატო ) ( ვატო გაცეცხლებული იყო )
- მეზარება ეხა მაგასთან ლაპარაკი ( ევა )

#ნიკუშა
ძალით დავურეკე ევას, ვიცოდი რო ვატოსთან ერთად იყო, მის სახლთან ვიყავი როცა ორივე ფანჯარიდან გადმოძვრა და სადღაც წავიდა, მეც აღარ ვაცადე ერთად ორივეს დროს გატარება და დავურეკე ევას.

#ვატო
ვცდილობ დავწყნარდე და იმ ნაბი*ვარის გამო ისევ ევას არ ვაწყენიო.
- გინდა წავიდეთ? ( ვატო )
- რავი წამო! ( ევა )
- დაიცა ტააქსს გამოვიძახებ ( ვატო )
- არა რა ტაქსი, ფეხით წამო ( ევა )
- კაი თან უფრო მეტ დროს გავატარებ შენთან ერთად ( ვატო )
- ოუff მოუნდა ბიჭსს ( ევა )
სადღაც ორმოც წუთში მივედით ევას სახლთან, ძაან შორს იყო იქედან.
- აი მოვედით ( ევა )
- ოუ რა ( ვატო )
- რაიყო? ( ევა )
- არმინდა რო წახვიდე ( ვატო )
- წავედი პაკა ( ევა )

#ევა
ვატოს მოვშორდი რამოდენიმე ნაბიჭი მქონდა გადადგმული და მითხრა
- რამე ხო არ დაგავიწყდა? ( ვატო )
- მაინც რა? ( ევა ) ( უკან არც გამიხედია )
- ჩახუტება ტო ( ვატო )
გავხედე ვატოს, ისეთი თვალებით მიყურებდა რო ძაან შემეცოდა, გავიქეცი და ჩავეხუტე, ვითომ მე არ მინდოდა ჩახუტება და მარტო მისი თხოვნის გამო ჩავეხუტე.
- ჩემი პატარა ( ვატო )
- არვართქო ( ევა )
- იქნებ ერთხელ დამემორჩილო ( ვატო )
- არა ( ევა )
ისევ ისეთი თვალებით მიყურებდა.
- ჰო კაი, თორე ისეთი თვალებით მიყურებ რო რავი ( ევა )
- ჩემი გული ( ვატო )
- და ისე მადლობაა ვარსკვლავისთვის ( ევა )
- ეგ არაფერია იმასთან შედარებით რაც შენ მაჩუქე ( ვატო )
- რა გაჩუქე? რას გულისხმობ?? ( ევა )
- შენი თავი ( ვატო )
- უff წავედი ( ევა )
- კაი რა ( ვატო )
- აუ ...... ( ევა )
- ცოტაც რა ( ვატო )
- ამ მოიცა დავფიქრდე?! ( ევა )
- ცოტახანი ცოტახანი რაა ( ვატო )
- ჰო კაი ( ევა )
ვატომ უფრო მომიჭირა ხელები, მის გულისცემას ვგრძნობდი.

#ხუთიწუთისმერე
- კაი უნდა წავიდე ( ევა )
- მოიც...... ( ვატო )
ვატო აპირებდა რო ჩემთვის ეკოცნა მაგრამ
- ევა ( ალექსი )
- ალექს ( ევა )
- ფუ ამის ( ვატო )
ვატოზე გამეცინა.
- მოდი აქ ერთიწამი ალექსს ( ევა )
- სად ხარ ამდენი ხანი? პრივეტ ( ალექსი )
- პრივეტ ( ვატო )
- გაიცანი ეს ვატოა ეს კი ალექსი ჩემი საყვარელი და ერთადერთი ძამკო ( ევა )
- სასიამოვნოა, კაი წავედი მე ( ვატო )
- ალექსს მიდი და მოვალ ( ევა )
- კაი ( ალექსი )
ალექსი წავიდა.
- მეც წავედი ვატუნა ( ევა )
ვატოს კისერში ვაკოცე.
ამაზე ჩეცინა, როგორც იქნა წამოვედი იქედან მაგრამ ჩემი გული ვატოსთან დარჩა.
სახლში რაც შევედი ორიწამიც კი არ იყო გასული როც ესემესი მომივიდა, "მომენატრე" რათქმაუნდა ვატო იყო. ყურადღება არ მივაქციე, ალექს მივუბრუნდი.
- ალექსს სად არაიან სხვები? ( ევა )
- არვი........ ( ალექსი )
- აქ ვართ ( ანი )
- ამ სად იყავით?? ( ევა )
- მოლში ( ლილე )
- ჩემ გარეშე ხო? ივა არ გაპატიებ მითუმეტეს შენ ( ევა )
- ბოდიში ევ ლილემ წამათრია ძალით ( ივა )
- არა არ მჯერა ( ევა )
- ოუ კაი რა ( ივა )
- ჰო კაი ისეთი ბედნიერი ვარ რო, გაპატიებ მაგრამ "ამ ერთხელ" ( ევა )
- ჩემი გოგო ( ივა )
ივამ მაკოცა. მერე ლილე და მე ჩემს ოთახში ავედით.
- ლილ იცი დღეს ვატომ ვარსკვლავი მაჩუქა ( ევა )
- რაა?? ( ლილე )
- კაი ლილე რა გაყვირებს! ( ევა )
- მოიცა რა? რა გაჩუქა? ( ლილე )
- ვარსკვლავი ( ევა )
- აი ძაან მაგარია ( ლილე )
- ჩემი ბიჭია ( ევა )
- ვატუნას უყურე ( ლილე )
- აბაა ( ევა )
მერე ისე მოგვშივდა ყველას რო პიცა გამოვიძაღეთ ღამის 12ზე, ორისკენ ავედი ოთახში და დავიძინე, ქვემოთ ლილე, ივა და ალექსი დარჩა. ღამეს სითბო ვიგრძენი ალბათ ლილე ამოვიდა და პლედი დამახურა.

#დილით
#აკო
ვატოს ოთახში შევედი
- ვაიმეეე მადლობა ღმერთს სად იყავი?! რომელზე მოდი გუშინ? ( აკო )
- აკო გაეთრიე! ამ დილააადრიან რას მაღვიძებ შაბათს ისეც ნერვები მაქ მოშლილი ( ვატო )
- რატო რახდება?? ( აკო )
- გაგახარო გინდა? ( ვატო )
- ჰაჰ მიდი ( აკო )
- მე და შენ დღეს შვიდზე თბილისში მივდივართ ერთი კვირით ( ვატო )
- და შენ ყოველთვის გიყვარდა თბილისში წასვლა და ეხა რაღა დაგემართა? ( აკო )
- ბიჭო გაკლია? ერთი კვირა ევას ვერ ვნახავ ( ვატო )
- ოო მე ვიფიქრე რამე მოხდა თქო! ( აკო )
- რაა? და არმოხდა? ( ვატო )
ვატო საწოლიდან წამოდგა.
- არა კაცო, მოხდა მოხდა, ვაიმე ეს როგორ დაგემართა ( აკო )
და იქაურობას მოვწყდი, სანამ ვატომ გამაქრო.

#ვატო
ფუ ამის ეს ნიკუშა რო გაიგებს მე დღეეს ერთი კვირით მივდივარ არ შეეშვება ევას, მგონი კაი იქნება ივას ვუთხრა, ამის შესახებ. როგორც იქნა ავდექი, ჩავიცვი, ვჭამე და ივას დავურეკე, ცოტახანში უნდა შევვხვდე ივას.

#ევა
დილით გამეღვიძა, ლილე ჩემ გვერდით იწვა, წამოვხტი და საწოლზე ხტუნვა დავიწყე.
- ხალხო, ხვალ ჩემი დაბადებისდღეა ( ევა )
- 17 ის ვხვდები ( ევა )
- იუჰუუ ( ევა )
იმას მაგივრად რო ლილეს გახარებოდა ბალიში მესროლა.
- გოგო რა გახტუნებს, დამაძინეე. ( ლილე )
- არა ( ევა )
- მოგკლავ ( ლილე )
- მადლობა ( ევა )
- რისთვის? ( ლილე )
- ღამეს პლედი რო დამახურე ( ევა )
- ჰა? როდის ეგ? მე არ ვყოფილვარ ( ლილე )
- კაი რა ლილე რეებს მატყუებ ( ევა )
- შენთავსვფიცავარ ევ ( ლილე )
- აბა ვინ იყო? ( ევა )



24 თავი

- შენთავსვფიცავარ ევ ( ლილე )
- აბა ვინ იყო? ( ევა )
- არვიცი, მე,ივა და ალექსი რომ არ ვყოფილვართ ეგ უეჭველი ვიცი ( ლილე )
- კაი, ამწუთას დაიკიდე ეგ რა, მაგას უეჭველი გავარკვევ! გიხაროდეს ხვალ 17ის ვხვდები ( ევა )
- გთხოვ დამაძინე რა ( ლილე )
- აუ კაი რა! ( ევა )
ავდექი, შავი მაისური, შავი შარვალი და თეთრი კედები ჩავიცვი. ქვემოთ ჩავედი. უცებ ივას ვაკოცე და ანის, ჩანთას ხელი დავავლე და სახლიდან გავვარდი, სადღაც წავედი, დაჟე არცკივიცოდი სად უბრალოდ იქედან წამოსვლა მომინდა უცებ. დღეს თავისუფალი ვარ, არაფერი არ მაქ! ეხა ერთი რამ მინდა ყველაზე მეტად მაგრამ ძაან ადრეეა და მეცოდება რო დავურეკო, გავაღვიძებ. ამ ფიქრებში ვიყავი გართული როცა უცებ დამირეკეს.
- ალო ( ვატო )
- ვატო? როგორ ხარ?? ( ევა )
- ამ კარგად შენ? ( ვატო )
- მეც რა ( ევა )
- შეგიძლია ერთსაათში რომ შემხვდე?! ( ვატო )
- რათქმაუნდა! სად? ( ევა )
- მოგწერ მისამართს ( ვატო )
- კაი, პაკა ( ევა )
- გაკოცე ბევრი პატარავ ( ვატო )
- მე.....ც ( ევა )
ვატოს გავუთიშე, მისმართი მალევე მომწერა. ყურსასმენები გავიკეთებდა გზას გავუყევი დრო საკმაოდ მქონდა ამიტომ ნელა დავბოდიალობდი, ჩემი საყვარელი სიმღერა ჩავრთე და "ფიქრის" სამყაროში გადავეშვი.

#ვატო
- აკოო! მივდივარ ევას უნდა შევხვდე და იცოდე რა დედამ რო გკითხოს! მალე მოვაო უთხარი ( ვატო )
- კაი ბრატ ( აკო )
- მოკლედ წავედი რა ( ვატო )
ფუ ამის ეხა ევას რო ვნახავ რა ვქნა ვუთხრა თუ არა იმის შესახებ რომ დღეს მივდივარ, ნიკუშაზე ვუთხრა თუ არაა??!
მალე მივედი იმ ადგილას სადაც ევა უნდა მოვიდეს! ევა იქ დამხვდა უკვე, ქვაზე იჯდა და ყურსასმენები ეკეთა, ჩაფიქრებული იყო! ორჯერ დავუძახე და არ გამომხედა ამიტომ მასთან მივედი და უკნიდან ჩავეხუტე.
- პატარავ როგორ მომნატრებიხარ! ( ვატო )
- შემაშინე! მეც მომენატრე ( ევა )
- წამო გავისეირნოთ ( ვატო )
ფეხით გავისეირნეთ ცოტა! ხმას არცერთი არ ვიღებდით მაგრამ ბოლოს ევამ დაარღვია სიჩუმე.
- რატო გინდოდა რომ გენახე? ( ევა )
- იმიტორო ძაანმაგრა მენატრებოდი! და კიდე რაღაც უნდა გითხრა ( ვატო )
- რაა? ( ევა )
- გუშინ ალბათ გაგიკვირდა ის რომ საიდან ვიცოდი რომ ის პარკი შენი საყვარელი ადგილია! ( ვატო )
- მგონი ვიცი ( ევა )
- ჰომ მართლია ივამ მითხრა! ძაან მაგარი ბიჭია ივა, აი მართლა გეუბნები! კარგია რომ ის დაგიცავს სანამ მე აქეთ არ ვიქნები ( ვატო )
- ჰაა? ხო მართალი ხარ ივა უმაგრესი ადამიანია, ჩემი ძამიკოა! და რას ნიშნავს სანამ აქეთ არ იქნები? ( ევა )
- ანუ იმას რომ ხვალ თბილისში მივდივართ მე და აკო რაღაც მიზეზის გამი და მანამდეე ივას ჩავაბარებ შენ თავს და ის მოგივლის ( ვატო )
- და რაში მჭირდება მე მოვლა? ( ევა )
- გჭირდება პატარავ ( ვატო )
- და დღეს მიდიხარ?( ევა
- ხო! ( ვატო )
- ამ ცუდია! ხვალ რო ჩემი დაბ.. ( ევა )
- რატო გაჩერდი? რას ამბობდი? ( ვატო )
- ამ არვიცი ( ევა )
- კაი არ დაგაძალებ თქმას იცი რატო? ( ვატო )
- რატო? ( ევა )
- იმიტორო თუ საჭირო იქნება თვითონ მეტყვი ( ვატო )

#ევა
- ........... ( ევა )
- ეხა ამის გაკეთება ყველაზე მეტად არ მინდა მაგრამ ჩემი წასვლის დროა ( ვატო )
- ამ! ცუდია ( ევა )
- მიგაცილებ ( ვატო )
- არ გეჩქარება?? ( ევა )
- არა ( ვატო )
- მაშინ კაი ( ევა )
ვატომ სახლამდე მიმაცილა რო მიდიოდა შუბლზე მაკოცა მე არ მინდოდა რომ წასულიყო მაგრამ ეს ჩემზე არ იყო დამოკიდებული.
- ბედნიერი გზა! მომენატრები ( ევა )
- მე უკვე მენატრები ( ვატო )
- ჰაჰ ( ევა )
- მარტო ჩემი პატარა ხარ ( ვატო )
ვაიმე როგორ ვგიჟდები ვატოს ნათქვამ "პატარაზე" ტანში ჟრუანტელი მივლისსს ყოველთვის როცა ამას მეუბნება.

#ანი
- მოხვედი ევ? ( ანი )
- კი! ლილე სადაა? ( ევა )
- ლილე წავიდა და ხვალ მოვა, ეს კაბა დაგიტოვა, გუშინ გიყიდა. ( ანი )
- ვაიმე რად უნდოდა მაინც არ ვიხდი დაბადებისდღეს ( ევა )
- ევ რა გჭირს? ( ივა )
ივამ შეამჩნია ცუდ ხასიათზე რომ ვიყავი.
ცალკე გამიყვანა
- ევ რაგჭირს? ( ივა )
ივას მოვეხვიე.
- იცი როგორ მიყვარხარ? მადლობა გუშინდელისთვის, ჩემი ყოველი ბედნიერი წუთი შენი დამსახურებაა! საუკეთესო ხარ, სუ გვერდით მინდა რო მყავდე ( ევა )
- მერე ვინგითხრა რო მარტო დაგტოვებ?! მეც ძალიან მიყვარხარ ( ივა )
- რამჭირს და ვატო მიდის ხვალ! ( ევა )
- ხო ვიცი! ( ივა )
- ამ საიდან? ( ევა )
- მომწერა და მთხოვა რო შენ მოგიარო! მგონი აკლია მაგას ( ივა )
- საიდან დაასკვენი? ( ევა )
- მაგას რად უნდა თხოვნა! მე ხო შენზე ყოველთვის ვიზრუნებ ( ივა )
- ჩემი ბიჭი! ( ევა )
- დაბადებისდღეს რატო არვიხდიო? ( ივა )
- ხო იცი რო ვერ ვიტან გადახდებს ამ დაბადებისდღეების! ისევ ჯობია ჩემთან შევიკრიბოთ ჩვენი სასტავი ( ევა )
- ჰო ეგრე ჯობია! ასწორებს მაარტოო ჩვენი სასტავი ( ივა )
- აბა რა! ( ევა )
შაბათმაც ჩვეულებივრად ჩაიარა! საღამოს 11ზე ჩამეძინა დილით 12ისკენ გამეღვიძა, რაღა დილაა. სწრაფად ავდექი, გადავივლე, ჩავიცვი! ვჩქარობდი რადგან პირველზე გიტარა მქონდა და დღესაც ვეღარ გავაცდენდი.
ქვემოთ ჩავედი! არავინ არ დამხვდა! ყურსასმენები გავიკეთე, სახლიდან გავედი და ფეხით წავედი გიტარაზე,საკმაოდ ახლოსაა ამიტომ არ ვჩქარობდი. დღსს ნიკუშას და მე ერთად გვაქ გაკვეთილი.

#ნიკუშა
დღეს ევას დაბადებისდღეა, ერთად გვაქ გაკვეთილი დღეს!
ცოტა ადრე მივედი და მასწავლებელს დახმარება ვთხოვე, ისიც დამთანხმდა.

მალევე ევაც მოვიდა.

#ევა
მასწავლებელს მივესალმე, ნიკუშა გადავკოცნე და გაკვეთილიდავიწყეთ, მალევე მასწავლებელს დაურეკეს.
- ბავშვებო მე ათი წუთით გავალ სასწრაფო საქმე მაქვს და მანამდე აი ეს ნოტები ივარჯიშეთ ( მასწავლებელი )
- კარგით ( ევა )
მასწავლებელმა ნიკუშას თვალი ჩაუუკრა და ნიკუშამ თანხმობის ნიშნად კი გაუღმა,
მასწავლებელი წავიდა.
- ევა გილოცავ ( ნიკუშა )
- მადლობა ნიკუშ ( ევა )
- წინაზე რატო გამითიშე ტელეფონი? ( ნიკუშა )
- დამიჯდა ( ევა )
- გასაგებია! ამ რაღაც მინდა რო გითხრა ( ნიკუშა )
- გისმენ ( ევა )
- ........ ( ნიკუშა )

25 თავი

- ისეთი არაფერი უბრალოდ მინდოდა მეთქვა რო ამ ვატოს არ აყვე რა! ძაან ცუდი ბიჭია! ბაბნიკია თან და კიდევ....
( ნიკუშა )
ნიკუშას გავაწყვეტინე
- ნიკუშა ნუგეშინია მე ვიცი რასაც ვაკეთებ და როგორ! და ასევე ადამიანების ამოცნობაც შემიძლია მაგრამ მადლობა მაინც რჩევისთვის! ( ევა )
- არაფრის! და მართალია შენი გადასაწყვეტია რას და როგორ იზამ, ბოდიში რა! ( ნიკუშა )
- საბოდიშო არაფერია ( ევა )
ნიკუშას ლოყაზე ვაკოცე
- კაი ნიკუშა მე წავედი და მასწავლებელს უთხარი ( ევა )
- კი მაგრამ...... ნუ ხო კაი ვეტყვი ( ნიკუშა )
- მადლობა ( ევა )
რაც შეიძლება მალე წამოვედი იქედან, იმის მიუხედავად რომ დღეს დაბადებისდღე მაქვს მაინც ცუდ ხასიათზე ვარ რადგან ვატოს ვერ ვნახავ ერთი კვირა. სახლში მალევე მივედი, ისევ არავინ დამხვდა, სენდვიჩები გავიკეთე და ჩემ ოთახში ავედი. კინო ჩავრთე ნოუთბუქში, საწოლში შევწექი, საბანში გავეხვიე და ტელეფონი ავიღე, უამრავი მოლოცვა დამხვდა მაგრამ თავი ავარიდე ამის ნახვას და ტელეფონი გავთიშე, მერეგამახსენდა დედა და მამას რომ არც კი დაურეკია და მოულოციათ პირველად მთელ მსოფლიოში, ტელეფონს დავახტი და სკაიპით დედას დავურეკე.
- დეე! ( ევა )
- ევა! როგორ ხარ? მომდნატრეეთ ( დედა )
- მეც ძალიან! მამა სადაა? ( ევა )
- მამა მაღაზიაშია ( დედა )
- აა კარგი და როდის ჩამოდიხართ? ( ევა )
- მალე დედა ( დედა )
- ნინო დეიდა რომელი ჯობია? ( ივა )
- ივა? მანდ რას აკეთებ?? ლილე შენ რა გინდა მაქ? ( ევა )
- უფსს ( ლილე )
- ლილე? რა ხდება?? გამარკვიეთ ვინმემ ( ევა )
- ამ დღეს დილას გამოვფრინდით მე და ივა! სამ დღეში ჩამოვალთ ( ლილე )
- რეებს მატყუებთ? თვითონაც არ იცით ( ევა )
- არა დედა მართლა ერთი ოცი წუთია რაც ჩამოვიდნენ ( დედა )
- კარგი კარგი წავედი მეძინება, აკოცე მამას დედა ( ევა )
- ევ გილოცავ! გისურვებ ყველაფერს საუკეთესოს. მიყვარხარ ძალიან ( დედა )
- მადლობა დედა მეც მიყვარხარ ( ევა )
ტელეფონი გავთიშე ძალიან გამიკვირდა ლილე და ივა ასემალე როგორ გაჩნდნენ იქ.

#ლილე
- ფუუ ჯანდაბა! ივა ხანდახან უნდა დაფიქრდე რას აკეთებ რა ( ლილე )
- ლილე რა ჩემი ბრალია მე რავიცოდი! ( ივა )
- იმედია არ იეჭვა არაფერი ( ლილე )
- არამგონია! ( დედა )
- იმედია ( ივა )
- კაი წავედი მე დავურეკო ანის რას შვრებიან ( ლილე )
- ჰო კითხე მზად თუა ყველაფერი ( ივა )
- კაი ( ლილე )
ანის დავურეკე თითქმის ყველაფერი მზადაოო! მარტო ტორტი დამრჩა მოსატანიო და ბუშტები გასაბერიო

#ალექსი
როგორც იქნა დავამთავრეთ მე, ანიმ, დემემ, ნიცამ და ნიკუშამ დარბაზის მორთვა. ტორტიც მოიტანა ნიცამ და დემემ, მართალია ევას არუყვარს დაბადებისდღის გადახდა მაგრამ ეს გადახდაც კი არაა, მარტო ჩვენ ვიქნებით ოღონდ არა სახლში რა. უკვე 5 საათია შუადღის. შვიდისკენ რამენაირად მოვიყვანთ ევას მე და ნიცა.

#აკო
- ვატო დედამ მითხრა რო დღეს შვიდის მაგივრად ათზე მიდიხართო მარტო თქვენ ორი და იქ ბიძაშენი დაგხვდებათო ( აკო )
- ამ გასაგებია ( ვატო )
- და შენ მზად ხარ უკვე? ექვსი ხდება. ( აკო )
- მე რისი მომზადება მინდა ( ვატო )
- რაიყო ბიჭო რა გჭირს? ( აკო )
- არაფერი პროსტა მაგრა მეზარება რა ( ვატო )
- ჰო კაი ( აკო )

#ევა
- როგორც იქნა ( ევა )
ალექსი შემოვიდა ჩემ ოთახში.
- აუ ევ მშია ( ალექსი )
- ხოდა? ( ევა )
- წამო მაკდონალდში რა. თან ნიცა ქვევით გვიცდის ( ალექსი )
- აუ მეზარება ალექს მარა მშია ( ევა )
- ხოდა წამო ( ნიცა )
ნიცამ თავი შემოყო ჩემ ოთახში.
- ჩემი გოგო როგორ მომენატრე იცი? ( ევა )
- აჯ მეც ძაან! ბოდიში ამდენიხანი რომ ვერ გნახე. უბრალოდ დედა გამიბრაზდა რომ არცვუთხარი დემეზე ხოდა ამიშვებდა არსად ( ნიცა )
- ანუ ეხა იცის? ( ევა )
- კი! და არაა წინაღმდეგი არც დედა და არც მამა ( ნიცა )
- კაი! გამიხარდა ძაან ( ევა )
- აუ ფთხოვ წამო რა მეც ძაან მშია ( ნიცა )
- მხოლოდ შენი ხათრით ( ევა )
მე ალექსს დავეჭყანე ის მოვიდა და ლოყაზე მომეფერა, მერე მაკოცა და ოთახიდან გავიდა, გავიდა რა ნიცამ გააგდო ევამ უნდა ჩაიცვასო.
- აი ეს ჩაიცვი ევ ( ნიცა )
როცა ნიცა ჩემთანაა ვაი ღმერთო, მის ჭკუაზე დავყვარ, როგორც უნდა რაც უნდა იმას მიკეთებს.
- ვაი ჩემი გიჟი გოგო ( ევა )
ტყავის ქვედაბოლო ჩამაცვა, შავ თეთრი ტოპი და ტყავის კედები თეთრი ძირებით, თმა კოსად შევიკარი.
ტყავის ჩანთა გავიკეთე.
- რალამაზიხარ ჩემო ერთადერთო ( ნიცა )
- მადლობა გულო! შენ უკეთესი ხარ ( ევა )
ნიცა ჩემთან ახლოს მოვიდა და ყურში ჩამჩურჩულა.
" არგეგონოს რომ დამავიწყდა, გილოცავ ჩემო პატარავ! ყველაფერს საუკეთესოს გისურვებ, ყველაზე მეტად მიყვარხარ " და პატარა შავი ყუთი თეთრი ბანტით ჩამიდო ხელში.
- მადლობა ძაალიან დიდი, მიყვარხარ ( ევა )
- მეც ჩემო გულო! მაგრამ ეხა ჯობია წავიდეთ თორე ალექსი მიგვასიკვდილებს ( ნიცა )
- მართალი ხარ ( ევა )
კიბეები ჩავირბინეთ.
- ვაიმე ჩემო პრინცესებო! რა ლამაზი ხარ ევ ( ალექსი )
ალექსიმ სახეზე ხელი მომისვა და თმა გადამიწია სახიდან.
- მადლობა ძამიკ ( ევა )
- გეყოთ ეხა თორე ვიტირებ ( ნიცა )
- აუ ძამიკ ( ევა )
- ხო ჩემოგულო! ( ალექსი )
- აუ ჩემი ტელეფონი და ყურსაასმენები დამრჩა ზემოთ და ჩამომიტანე რა ( ევა )
- კაი მაგაზს გეტყვი უარს ( ალექსი )
- მიყვარხარ ( ევა )
- აუ გეყოთ თორე მართლა მოგკლავთ! რა საყვარლები ხართ. რაცუდია რო მე და ან ძმა ამ მყავს ( ნიცა )
- ჰი აბა ჩემნაირი სიმპატიური და საყვარელი ჰო? ( ალექსი )
- ალექსს მოშორდი ( ნიცა )
ნიცას დავეჭყანე.
მანქანაში ჩავჯექით, წინ ალექსი დაჯდა მე და ნიცა კი უკან დავჯექით.
გზაში პირი არ გაგვიჩერებია.
- იქნებ გაჩუმდეთ ( ალექსი )
- არა შანსი არაა ( ევა )
- შენ რამდენს ლაპარაკობ? ( ალექსი )
- ბევრს ( ევა )
ალექსიმ გამიღიმა.
როგორც იქნა მანქანა გაჩერდა.
- ჰეი ხალხო აქ რაგვინდა? ( ევა )
- ამ ჰო ალექსს რამე ხო არ აგერია? ( ნიცა )
- ყოჩაღ დამაბრალე ხო მე ყველაფერი? ( ალექსი )
- ჰააჰ ( ნიცა )
- და რა ხდება? ( ევა )
- წამო ევ ( ალექსი )
ალექსიმ კარი გამიღო და ხელი ჩამკიდა, მეც გავყევი და ხმა აღარ ამომიღია. სადღაც შევედით, ყველაფერი ჩაბნელებული იყო! ხოლო ცოტახანში გამოჩნდა ყველა. ანი, დემე, ნიკუშა, ივა, ლილე ....... ჰა? აბა ივა და ლილე დედასთან არ არიან?
- ჰეი აქ რახდება? ( ევა )
- გილოცავთ ( ყველა ერათად )
- მადლობაა ძააან დიდი ყველას ( ევა )
ყველა გადავკოცნე, ჩავეხუტე. ყველამ რაღაც მაჩუქა, იმენა იმდენი რაღაც მაჩუქეს რო რავი. მაგრამ ერთრაღაცას ეხაც ვერ ვხვდები კუთხეში არის რაღაც ჩაბნელებულიდა რაღაცას ვხედავ იქეთ დავაპირე წასვლა მაგრამ ალექსმა გამაჩერა. ხელი ჩამკიდა და სადღაც გამიყვანა.
- არაა არა! ალექსსს ( ევა )
ვიკივლეე
- ჰო ( ალექსი )
- ეს ეს ჩემ...... ( ევა )
ვინღააცადა ალექსის დაემთავრებინააა სიტყვა პირდაპირ შევახტი.


26 თავი

- ეს ეს ჩემია? ( ევა )
ვისღა დავაცადე რამის თქმა! ალექსს შევახტი სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით.
- მადლობა ძალიან დდიდი ძამიკო ( ევა )
ალექს... ალექსმა მე მ..ე მა..ნ მანნნნ მე მა...ნქანა მანქანა მაჩუქა, ვაიმეე ჩემიიი ძამიკო. საუკეთესო ძმა მყავს.
- ვიცი რო ძაან გაგიხარდა! მაგრამ იქნებ ჩამოხვიდე ქვემოთ! ძაან მეტკინა წელიიი რამდენიკილოხარ ( ალექსი )
- უff ალექსს შენ ხო კაცს არაფერს შეარგებ ( ევა )
ლოყაზო ვაკოცე და მოვშორდი, თორე აქამდე მასთან ჩახუტებული ვიყავი. მერე მე და ალექსი უკან დავბრუნდით! ყველამ მომილოცაა ახალი მანქანა, ახალი რა პირველი ჩემი მანქანააა, ჩემი საკუთარი მანქანაა.
- ევ! ევ. ევვ..ა ჩემი გუ..ლი კიდე გაბრაზებულიბხარ ჩემზე? ( ლილე )
- ევაა, რა დაგიშავეთ ( ივა )
- დღეს არმომილოცეთ და თან მომატყუეთ, დაიცა დაიცა თუ თქვენ დღეს დედასთან იყავით ანუ ისინიც ( ევა )
- გილოცავ ევა ( ნიკო ) ( ევას მამა )
არა ეხა მომესმაა, მომეჩვენა ხო? ჩემი მონატრებული ხმაა, ჩემი მამიკო და დედიკო აქ არიან! არაა დაუჯერებელია, ჩემზე ბედნიერი ადამიანი არ არსებობს დღეს მთელ მსოფლიოში.
- მამა? ( ევა )
- გვიყვარხარ ( ნინო ) ( ევას დედა )
მე გავიქეცი და ორივეს ძლიერ მოვხვიე ხელები!
- ძააან მომენატრეთ ( ევა )
- ჩვენც ევა ( ნინო )
- ეს ჩვენგან ( ნიკო )
- რა კიდე რამე საჩუქარი? ( ევა )
მამაამ პატარა ყუთი ჩამიდო ხელში. მე სასწრაფოდ გავხსენი და თვალები გამიფართოვდა ხელში ალმაზის ყელსაბამი მეჭირა რაც ულამაზესი იყო!
მამამ ის ყუთიდან ამოიღო და თვითონ, თავისი ხელებით გამიკეთა!
- კიდევ ერთხელ ძალიან დიდიმადლობა. ძალიან გამახარეთ! ( ევა )
ყველას გადავეხვიე, ბოლოს ნიკუშაა იყო! ოღონდ ეს არაა რა. მას ჩავეხუტე, როცა უკვე მოვდიოდი ჩემი ხელი დაიკავა და გამაჩერა, მისკენ შემატრიალა და სადააცა უნდა ეკოცნა ჩემთვის მაგრამ სილა გავარტყი.
- რას აკეთებ? ნორმალური ხარ? ( ევა )
- რა მეტყობა ნორმალურის ევა? ამდენიხანი ვერ ამჩნევ რომ შემცვლილი ვარ, შენ შემცვალე. უკვე 4 წელია მიყვარხარ 4 წელია, შენ კიდევ ამას ვერ ამჩნევდი? ყველაზე და ყველაფერზე მეტად მიყვარხარ, ერთადერთი ხარ. ძალიან მიყვარხარ ევააა! გუშინწინაც მე ვიყავი! შენთან ვიყავი, პლედი მე დაგახურე, რომ არ შეგცივებოდა. ორი საათი მძინარე ანგელოზსს გიყურებდი და მერე ძლივს შევძელი შენგან წამოსვლა.
- ნიკუშაა გეყო ( ევა )
თვალები ცრემლრბით ამევსო! ის არ ჩერდებოდა. მე უფრო და უფრო ვუმატე ტირილს. ის კი პირიქით უმატებდა ხმას და არ ჩერდებოდა, ამის მოთმენა უკვე შეუძლებელი იყო! იქედან გამოომვარდი, ვიფიქრე იქედან არავინ არვგამომყვება უკან თქო, მეგონა მიხვდებოდნენ რო მარტო დარჩენა მინდოდა მაგრამ არა, კიდევ კაი ივა გამომყვა რა. გზაზე გადავირბინე ისიც კი ვერ შევამჩნიე რო მწვანე იყო ანთებული, კინაღამ მანქანა დამეჯახა! სადაციიყო აქ დავამთავრებდი სიცოცხლეს რომ არა ივა. რომ არაა ის. თვალებში შუქი დავინახე. ყურებში მარტო სიგნალის ხმა მესმოდა, სიარული აღარ შემეძლო. ვიღაცამ ხელში ამიყვანა და იქვე ტროტუარზე დამსვა ივა იყო! ივა უცებ მივიდა მძღოლთან, უთხრა რომ ყველაფერი კარგად იყო და დიდი ბოდიში მოუხადა. მერე ჩემთან მოვიდა. ის კაცი კი წავიდა თავისი მანქანით.
- ბოდ... ბოდიშ... არ მი....ნ ( ევა ) ხმამიკანკალებდა.
- ჩუუ ( ივა ) ( ივამ მიმიხუტა )
- ძალიან ცუდ...ად ვ....... ( ევა ) ( მე უფრო ავქვითინდი )
- დაწყნარდი ევა ყველაფერი კარგადაა ( ივა )
- მადლობა რო მყავხარ და ჩემ გვერდით ხარ! დამპირდი რო სულ ჩემ გვერრდით იქნები და არ მიმატოვებ?! ( ევა )
- გპირდები! მე რომცმინდოდეს ამის გაკეთებაა უბრალოდ ვერცკი შევძლებ ( ივა )
ივამ თმა გადამიწია და უფრო მიმიხუტა.
ადგომაში დამეხმარა, სუ ვკანკალებდი, ფეხებს ვერ ვგრძნობდი. ხელები არ მემორჩილებოდა, ივამ ტაქსი გააჩერა უკან ჩავჯექით ყველა. მე თავი მედო ივას მხარზე, ის კი თმებზე მეფერებოდა და თან მაწყნარებდა, იმისდა მიუხედავად რომ ჩემი ბავშობის საუკეთესო მეგობარი დავკარგე და ყველაფერი ბოლოს ცუდისკენ წავიდა მაინც უბედნიერესი ვარ! იმიტომ რომ უვას ნაირი ადამიანები მყავს გვერდით!
- მიყვარხარ ( ევა )
- მეც! სიცოცხლეზე მეტად ( ივა )
- უკაცრავად საათი რომელია? ( ივა )
ივამ ტაქსსის მძღოლს კითხა.
- ათის თხუთმეტი წუთია! ( ტაქსის მძღოლი )
- მადლობა და შეგიძლიათ რომ სადგურში მიგვიყვანოთ? ( ივა )
- რათქმაუნდა ( ტაქსის მძღოლი )
- მადლობა ( ივა )
- ივა სად მივდივართ? ( ევა )
- ევ დამშვიდი ვიცი მე შენ ამწუთას რაც გიშველის და რა გჭირდება ( ივა )
- კარგი მე მჯერა შენი ( ევა )
სადაცაა ოც წუთში ტაქსის მძღოლმა გააჩერა, დიდ ლურჯ შენობასთან. "სადგურთან"
- აქ რატომ მოვედით? ( ევა )
ივამ ტაქსს ფული გადაუხდა და ტაქსიც წავიდა.
- სულ სადღაც ათი წუთი დაგრჩა. ამიტომ მალე უნდა ვნახოთ ვატო სანამ თბილისში წავა ( ივა )
- კი მაგრამ..! ( ევა )
- ჩუმათ ევა! ხომ გიყვარს ვატო? ( ივა )
- ხო! ( ევა )
- ხოდა იბრძოლე ( ივა )
ივა ჩემთან მოიწია, თმა გადამიწია, ცრემლი მომწმინდა და თავზე მაკოცა.
- წადი მე აქ დაგელოდები ( ივა )
- საუკეთესო ხარ ივაა საუკეთესო ( ევა )
( ნეტა ყველას გვყავდეს ივას ნაირიი ადამიანი გვერდით ???? )
მე გავიქეცი, ვჩქარობდი მინდოდა ვატო მენახა სანამ წავიდოდა, მართალია შორს არ მიდის და მალე ჩამოვა მაგრამ, წამიც კი არ შემიძლიამის გარეშე, ეხა ყველაზე მეტად მჭირდება მისი ჩახუტება.
უკან მოუხედავად დავრბოდი სადგურში, ერთ გოგოსაც კი დავეჯახე. სასწრაფოდ ბოდიში მოვუხადე და გზა განვაგრძე. როგორც იქნა დავინახე თბილისის მატარებელი, თვალები გამინათდა ნაბიჯებს უფრო ავუჩქარე, შემთხვევით სუ შემთხვევით დავინახე ჩემი საყვარლი "ჟაკეტი" რომელიც ვატოს ეკუთვნის. მას კი ის ეცა როცა ლიფტში გავიჭედეთ ერთად,ეგრევე მასთან გავიქეცი, ის უკვე მატარებელში ავიდა. მატარებლის კარებთან მივედი, ვატო უკვე შიგნით იყო, მე მისი სახელი ვიყვირე, მან კი უცებ გამომხედა და ჩვენი თვალები შეეჩეხ ერთმანეთს.თვალები ცრემლებით ამევსო მალევე ვატომ შეამჩნია და ანერვიულდა, რამოდენიმე წამში კი კარი დაიხურა. ის მატარებელში იყო მე კი, მე კიი გარეთ ვიდექი, სუ სუ მარტო, ცრემლებმა თავისით გაიკვლიეს გზა, მართალია ირგვლივ უამრავი ხალხი იყო! მაგრამ ვატო წავიდა! ჩემ თვალებს მალე ჩამოშორდა თეთრი ფერის მატარებელი და მან გაიყოლა მთელი ჩემი ცხოვრების აზრიი....скачать dle 11.3
გაცნობებთ, რომ სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი ლალოო

როდის დაიდებაა შემდეგითავი ცოტა მალეე რაა

ლალოო
როდის დაიდებაა შემდეგითავი ცოტა მალეე რაა

ისეე ძალიან მომეწონაა ესს თავებიი კარგი მოთხრობა ძალიან

 



№2 სტუმარი სტუმარი ლალო

აუუ აღარდებბ შემდეგთავს დავიღალე ლოდინით

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent