შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ბოლო სიტყვა ჩემია (თავი 2)


8-04-2018, 17:30
ავტორი ლათინო
ნანახია 813

ბოლო სიტყვა ჩემია (თავი 2)

დილით რომ გავიღვიძე ცოტნე გვერდით აღარ მეწვა. საათს დავხედე და თორმეტი საათი იყო. მივხვდი რომ სკოლაში იქნებოდნენ. არც დედა და არც მამა სახლში არ იყვნენ. ამიტომაც ფრთხილად წამივდექი ფეხზე. ტანსაცმელი ჩავიცვი და ქვემოთ ჩავბობღდი. ვისაუზმე და ტელევიზორს მივუჯექი. ფილმის ყურებით ვიყავი გართული სახლში ვაჩე რომ შემოიძურწა. რომ შევხედე გული გამისკდა.
-ვაჩე რა გჭირს? სადმე იჩხუბე? სულ სისხლიანი ხარ.
-არაფერია კარგად ვარ.
-შენ ვერ ხარ ბიჭო? რა არაფერია სულ დალეწილი გაქ სახე.
-იმას უარესადააქვს.
ჩაიბყრტყუნა თავისთვის.
-ვის იმას? ვაჩე ვისთან იჩხუბე?
-არაა ეგ შენი საქმე.
-მე მეხება ხო?
-არა!
-თვალებში შემომხედე.
-არა მეთქი თაკო.
-მატყუებ ხო?
-ხო. ალექსანდრესთან ვიჩხუბე,დამშვიდდი?
-რა რატომ?
-არაფერი იცი თაკო და რა აზრი აქვს ახსნას?
-ყველაფერი ვიცი. ვიცი რომ ადრე თქვენი ძმაკაცი იყო,ლუკას სიკვდილის შემდეგ კი გარიყეთ.
-არავის არ გაურიყავს თვითონ გვკრა ხელი. და საერთოდ შენ საიდან იცი? ცოტნემ ვერ გააჩუმა ენა ხო?
-ხო ცოტნემ მითხრა იმიტომ რომ საჭიროდ ჩათვალა,ვერ ვხვდები რატომ არ მელაპარაკები? შენმა გოგოებმა უფრო მეტი იციან შენზე ვიდრე მე.საერთოდ არ გიცნობ. მეც ის ვიცი შენს შესახებ რაც უცხომ. რატომ არ მიყვები არაფერს? მერე რა რომ პატარა ვარ? შენი ტოლი მეგობრები მყავს,მიყვებიან ყვლეაფერს და რჩევასაც მეკითხებიან. ცოტნეც მიყვება ბევრ რამეს,შენ კი ისე იქცევი თითქოს უცხო ვიყო.
თავი ვეღარ მოვთოკე და ავტირდი.
-რა გატირებს სულელო? მოდი ჩემთან.რას ბღავიხარ გოგო,ჩემი ცხოვრების შესახებ რა გაინტერესებს?ხოიცი რო გოგოების გარდა ჩემს ცხოვრებაში არაფერია და ეგენი მოგიყვე?
-არა,თუნდაც ალექსანდრეს შესახებ შეგეძლო მოგეყოლა.
-რაღა აზრი აქვს? მას ჩემს ცხოვრებაში ადგილი აღარ აქვს და რატომ გელაპარაკო მის შესახებ?
-იმიტომ რომ ისევ გიყვარს. ისევ შენს ძმად თვლი. მას რომ საფრთხე დაემუქროს მთელ სამყაროს გადაწვავ,მაგრამ პრინციპული ადამიანი ხარ და თუ ალექსანდრეს ისევ დაელაპარაკები როგორც ძმაკაცი ფიქრობ რომ თავს დაიმდაბლებ. გგონია რომ ხელს გკრავს და დაგცინებს,ამის გეშინია.
-უკვე ბევრს ლაპარაკობ და თან არასწორად. ხო გითხარი ის აღარავინაა,ერთ გოგოს შეაწირა ძმაკაცი.
-მისი რა ბრალია? ლუკამ დათმო მის გამო სიცოცხლე. როგორ ფიქრობ ალექსანდრეს ენდომებოდა?არ ვიცნობ,მაგრამ მგონია რო სიკვდილს ბევრჯერ ინატრებდა. ღამით საკუთარ თავთან დარჩენის შეეშინდებოდა, საკუთარ თავს დაადანაშაულებდა და გვერდით არავინ ეყოლებოდა. ლუკა დაკარგა და თქვენც ხელი ჰკარით,შეიძლება გაწყენინათ,მაგრამ მისი მდგომარეობა უნდა გაგეთვალისწინებინათ.
-ჩემი ჭკვიანი გოგო ხარ,მაგრამ უკვე გვიანია. ჩვენი კარებები ერთმანეთისთვის ლუკას სიკვდილის მერე ჩაიკეტა და აღარასოდეს გაიღება.ახლა კიდე მიშველე რამე სახეზე,დედამ რო მნახოს ასე მაგრა გაჭედავს ხო იცი?
-მიდი სპირტი და ბამბა მოიტანე.
ვაჩეს ნაკაწრები დავუმუშავე,როგორც ჩანს დიდ ძალას ფლობს ბატონი ალექსანდრე. მალამოც წავუსვი და ცოტნეც შემოვარდა ოთახში.
-აბა კვატუნია ასწორებს სახლში?
-სახლში ყოფნა ასწორებს,მაგრამ კვატუნია შენ ხარ.
-მე რა შემატყვე?
-აბა მე რა შემატყვე?
-არაფერი,ისე გეძახი.
-ხოდა ნუ მეძახი.
დამეჭყანა და სამზარეულოში შევარდა,მაგრამ თითქოს რაღაც გაახსენდაო და უკან რობოტივით შემოტრიალდა.
-რა გჭირს შვილი სახეზე,რომელი გოგოს ძმამ გაგალამაზა?
-შედი და ცეცხლე შენ მანდ.
-გიხდება ჩალურჯებები ფისო.
ეს თქვა და გაიქცა რადგან ვაჩე ლარნაკით მისდევდა.
მოიცა მე ვთქვი ცოტნეზე დასტოინია თქო? არაა აშკარად შემეშალა.რა ეტყობა ამას დასტოინის.
მთელი სახლი სირბილით მოაიარეს. მეც მინდოდა მათ თავზე დავხტომოდი, მაგრამ ფეხი ამის ბედნიერებას არ მაძლევდა. ბოლოს დაღლილები დაასკდნენ დივანზე და ხარხარი ატეხეს.
-მაინც ვისთან იჩხუბე?
-სანდრექს....ალექსანდრესთან.
-რატო?
-თაკოს აღარ მიეკარება.
-რააა? ჩემგამო ეჩხუბე?
წამოვიკივლე მე და დივნიდან წამოვიწიე.
-დაახლოებით.
-რა გინდოდა ვაჩე?
- ფეხი კინაღამ მოგატეხავ ვერ ხედავ?
-ეგ შეიძლება ნებისმიერს გაეკეთებინა.თანაც ჩემი ბრალი იყო,მე გამოვვარდი მანანას გაკვეთილიდან და შევასკდი კიდეც.
-მერე სად მიგაფრიალებდა?
-ვერ დავდიოდი.
-მეჩვენება თუ მის მხარეს ხარ?
-ეგ რა შუაშია? უბრალოდ ვცდილიბ რეალობა დაგანახო. მასზე გაბრაზებული და ნაწყენი ხარ,ამიტომაც გგონია რომ ყველაფერში დამნაშავე ის არის.
-რაღაც მართლა ძაან იცავ და ხო არ მოგეწონა გოგონი?
ჩაეკვეხა ცოტნე უაზრო კითხვით,რის გამოც ჩემგანაც და ვაჩესგანაც მკვლელი მზერა მიიღო.
-კარგი ნუ დამახრჩობთ.
ხელები აწია დანებების ნიშნად და გაჩუმდა.
-მართლა რატომ იცავ ასე? რას ითხოვ ჩემგან მითხარი. მივიდე და ბოდიში მოვუხადო? რის გამო? იმის გამო რო ბ** გოგოს ძმაკაცი შეაწირა?
-მისი ბრალი არ ყოფილა თქო რა ვერ გაიგე? მას უნდოდა ლუკას სიკვდილი?
-თაკო მას იცავ!
-ხო შეიძლება ვიცავ და ალბათ იმიტომ რომ საჭიროა. რა მაგის ბრალია თუ ვიღაც შეუყვარდა? მისი ბრალი რა არის? თვითონ ამოეფარა ლუკას?
-არა ის კა'პა რო შეიყვარა ეგაა მაგის ბრალი. ვაფრთხილებდით და არ დაგვიჯერა,ვეუბნებოდით გატკენს,შარს აგკიდებს თქო და სწყინდა. არ დაგვიჯერა და ამის გამო ახლა ლუკა წევს საფლავში და არა ის ბ**ი!
ფეხზე წამოხტა ვაჩე და ღრიალი დაიწყო.
-ხო ხედავ ის ანადგურებს ურთიერთობებს! მის გამო ვჩხუბობთ უკვე ორი დღეა,მის გარდა არაფერზე ვსაუბრობთ! საბოლოოდ გეუბნები და დაიმახსოვრე. მე მას არაფერს ვაპატიებ,იმიტომ რომ ისიც შეიცვალა. და შენც გაფრთხილებ,თუ მასთან ურთიერთობას გადაწყვეტ ჩათვალე რო შენთვის მკვდარი ვარ.
-მეჩვენება თუ ორივე ჩემს გრძნობებზე თამაშობთ? რატომ მემუქრებით იმით რომ დაგკარგავთ?ალექსანდრე ჩემთვის არავინაა რომ მის გამო თქვენ დაგთმოთ,მაგრამ არ ხართ მართლები! არ იმსახურებს ამას,თქვენი თავი წარმოიდგინეთ მის ადგილას და მკხვდებით რომ მართალი ვარ. არ შეიძლება რომ ასე ერთიანად დაი**დოთ ყველამ.
-რანაირად ლაპარაკობ გოგო შენ? ხო არ გინდა ვინმეს სახე მივუნგრიო ასე რო გაგათამამა.
-ვაჩე რა გინდა? რატომ მოგწონს ჩემს მეგობრებზე აგდებულად ლაპარაკი? გესიამოვნება შენს დაქალებზე,რომლებიდანაც ორის გარდა არცერთი მეხატება გულზე ყველა გამოვლანძღო? ან ბაბნიკ ძმაკაცებზე დავიწყო ლაპარაკი თუ რას ითხოვ ჩემგან? მე ასეთი ვარ! არ მიყვარს როცა მიყვირი,ვერ შემაშინებ შენი ღრიალით და არც შენს დაქალებს ვგავარ რომლებიც შენს დაკრულზე ცეკვავენ. ასეთი ვარ და შემეგუე,თუ არ შეგიძლია ჩემი ატანა მითხარი და თავს აღარ მოგაბეზრებ.
-რა სისულელეებს ლაპარაკობ?
-კარგი ვაჩე გეყოფა ახლა. თაკო ადი შენს ოთახში.
-არც ვაპირებდი გაჩერებას.
გატეხილი ხმით ამოვიკნავლე და კიბეებისკენ გავეშურე.
-ნუ ტირიხარ!
-არ ვტირივარ.
ვუპასუხე ცრემლშეპარული ხმით,ისე რომ უკან არც კი შევბრუნებულვარ და გზა გავაგრძელე,რაც შეიძლება მალე მინდოდა ასვლა და ოთახში შევარდნა რომ ერთიანად დამეწყო ბღავილი.
თუმცა სანამ კიბეებზე ავდიოდი ვაჩე დამეწია,მისკენ შემაბრუნა და გულში მაგრად ჩამიკრა,თან თმაზე მეფერებოდა.
-ხო იცი რო ვერ ვიტან შენს ცრემლებს და რას ბღავიხარ? არ ღირს ის ალექსანდრე შენს ცრემლებად და რატო გინდა რომ მომაკვლევინო?
ბუტბუტებდა ისე რომ საფეთქელიდან ტუჩებს არ მაშორებდა. მეც მაგრად მოვხვიე ხელები და კისერში ვაკოცე.
-დედაა! ყველაფერი ამიჩუყდა თქვენს შემხედვარე.
არარსებული ცრემლი მოიწმინდა ცოტნემ და გაგვეღრიჯა.
დიდი ხვევნა-კოცნის შემდეგ ჩემს ოთახში ავედი,ცოტახანს წამოწოლა და დაძინება გადავწყვიტე,მაგრამ კარი ანიმ შემოგლიჯა და თავზე დამახტა.
ბევრ უაზრო თემაზე ვისაუბრეთ.სკოლიდან დაწყებული უბნით დამთავრებული ყველა თემა განვიხლეთ.
-ჰო მართლა ქალბატონო გუშინ რატომ არ მოხვედი?
-დედაჩემმა წამათრია სადღაც,რესტორანში.კიდევკარგი ვაჩეც იყო თორე გული წამივიდოდა გეფიცები. მერე გამოვიპარეთ და სახლში მიმიყვანა თორე გეფიცები მთელი სახე დაჭიმული მქონდა ამ ყალბი ღიმილით. ათასი ვიღაცა გამაცნეს მარა ვერცერთის სახელი ვერ დავიმახსოვრე.
-ვაი ეს რა ამბები ყოფილა!
-არ თქვა! არ თქვა! ჰო მართლა გოგო,მეთერთმეტე კლასშია ერთი ბიჭი და მგონი მომწონს.
-რაა რომელი? ტყუპების კლასიდან რომელიმე?
-არა ალექსანდრეს კლასიდან.
-რა ჰქვია?
-ოთო-ო ასე მითხრა
-გვარი?
-ჭკუასელიო.
ამის გაგონება და ჩემი ჭიხვინი ერთი იყო. იმდენი ვიცინე სანამ მუცელი არ ამტკივდა და ცრემლები არ წამომივიდა.ანი კი პირდაღებული მიყურებდა.
-რა გაცინებს?
-რა მაცინებს და ოთო ჭკუასელი ვინაა გოგო?
-მაგაზე იცინი?
-არა მაგაში სასაცილო რა არის. "პროსტა" ეგ შენი ოთო ჭკუასელი თორნიკე ბაბლუანია.
ამის თქმა და ჭიხვინის ახალი ტალღა ერთი იყო. ანის ნერვები მოეშალა და სადღაც გავარდა. მივხვდი რომ თორნიკეს კარგი დღე არ ელოდა.
ათი დღე უაზროდ გავიდა,სახლში მარტო ყოფნით დავიღალე,ფეხიც აღარ მტკიოდა,ამიტომაც ვადაზე ადრე "გავწერე" საკუთარი თავი სახლიდან და ორშაბათს ანისთან და ტყუპებთან ერთად სკოლაში წავედი. გაკვეთილებზე საინტერესო არაფერი არ ხდებოდა, აი დასვენებებს კი თორნიკესთან ერთად ვატარებდით. უკეთესი იქნება თუ ვიტყვი რომ ანი და თორნიკე დროს ერთად ატარებდნენ მე კი მურმანის ეკალივით ვიყავი,მაგრამ როგორც კი წასვლას გადავწყვეტდი ანი მიბრიალებდა თვალებს. როგორც გაირკვა ალექსანდრეს ერთადერთი მეგობარი ის შერჩენოდა.
გაკვეთილების ბოლოს კაფეტერიაში დასხდომა შემოგვთავაზა თორნიკემ,რაზეც კივილი დავიწყე.
-ხალხნო მე რას დამაპორწიალებთ ერთი ადგილიდან მეორეში. შეყვარებულები ხართ თუ ვინც ხართ იყავით,მარა მე დამტოვეთ და გამაჩერეთ ერთ ადგილას რა მოხდება? ეს გოგო მოგწონს და მე სად მიმათრევ ბიჭო?! წადით ერთად,მარტოები,დასხედით და იჭუკჭუკეთ რა გინდათ ჩემგან ?
პასუხს აღარცერთისას აღარ დავლოდებივარ უკან მივტრიალდი და ისევ ვიღაცას შევასკდი. ამჯერად არ წავქცეულვარ მაგრამ ცხვირი მეტკინა. რომ ავხედე ხელში ისევ ალექსანდრე შემრჩა.
-შენ სიარული რით ვერ ისწავლე?
-შენ თვალების გახელა რით ვერ ისწავლე?
-შენი ძამიკოები არ გეუბნებიან რომ ზედმეტად გრძელი ენა გაქვს?
-შენი დაიკო არ გეუბნება რომ ზედმეტად....ზედმეტად...
-ზედმეტად რა?
-ზედმეტად მაღალი ხარ.
რაც მომაფიქრდა ის წამივისროლე. ვიცი სულელური პასუხი იყო,მაგრამ დამიჯერეთ ვერც თქვენ შეძლებდით ამ მდგომარეობაში ყოფნას. ძალიან ახლოს იყო ჩემთან ეს სიმპატიური არსება,იმდენად ახლოს რომ მისი სუნთქვა სახეზე მეფრქვეოდა.მისი ეშმაკური ღიმილი კი ძალიან მაბნევდა, თუმცა ჩემი ყურადღება მოფხუკუნე წყვილმა მიიქცია,რომლებსაც მკაცრი მზერა ვსტყორცნე,ალექსანდრეს მოვშორდი და სახლისკენ უკანმოუხედავად გავიქეცი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline მოდერი ბელუ შეროზია

ვაიმე, ცოტნე რა საყვარელია joy joy მეც მინდა ასეთი ძამიკო, მაგრამ ჯმუხი მყავს! :დდ ალექსანდრეს და თაკოს ბევრის გამოვლა მოუწევთ ვფიქრობ!

 


№2 სტუმარი სტუმარი ბუბუ

აუ ძალიან მომწონს, მალე დადე ახლი თავი

ალექსანდრეზე და თაკოზე მეტი მინდა ისე ძაან მაგარია

 


№3 სტუმარი girl123

moutmenlad velodebi axal tavs

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent