შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ბოლო სიტყვა ჩემია (თავი 3)


9-04-2018, 13:09
ავტორი ლათინო
ნანახია 729

ბოლო სიტყვა ჩემია (თავი 3)

სახლში შევვარდი,ჩანთა სასტუმრო ოთახში დავაგდე,ხელები გადავიბანე და სამზარეულოში მაცივარს ვეცი. ყველაფერი გადმოვალაგე რომ ჩემი გადამალული ტორტის ნაჭერი ამეღო,მაგრამ კრემიანი თეფშის გარდა არაფერი დამხვდა იქ. რათქმაუნდა პირველი ეჭვმიტანილი ვაჩეა,მეორე ცოტნე,მესამე კი მამაჩემი. დედჩემს ამას ვერ დავაბრალებ,რადგან კრემიანი ტკბილეული დიდად არ ხიბლავს. და აი ისიც,მთავარი ეჭვმიტანილი შემობრძანდა სამზარეულოში და როგორც კი ჩემი ავისმომასწავებელი მზერა დაიჭირა მიხვდა რაშიც იყო საქმე,გამეღრიჯა და სასწრაფოდ გაიქცა. მთელი სახლი სირბილით მოვიარეთ,თუმცა ამას მე რას დავეწეოდი.ბოლოს დაღლილები პუფებში ჩავესვენეთ და სუნთქვის დარეგულირებას შევეცადეთ. მაინც არ მომითმინა გულმა,ფეხზე წამოვხტი და თავში მსუბუქად წამოვარტყი. რის გამოც ახლა ის მომსდევდა,ბოლოს დამიჭირა და აუზში ჩამაგდო,ისიც თან მომყვა და ასე გავგრილდით ჯერ ისევ უჟმურ მარტში.
სახლში აკანკალებულები შევიყუჟეთ,მე სააბაზანოში შევედი და თავი მოვიწესრიგე. გარეთ რომ გამოვედი ტელეფონის ხმა გაისმა,ანი მირეკავდა.
-გისმენ ანჩ!
-აუ გარეთ გამოხვალ? ნახე რა კარგი ამინდია!
-აუუ მეზარება,თან თმას ვიშრობ. ვაჩემ აუზში გამაგრილა და...
-აუ აბა მარტო ვერ გავყვები,თან ძმაკაციც მოყავს.
-ვისზე ვსაუბრობთ?
-თოკ...თორნიკეზე.
-მოიცა ვისზეო რას ამბობდი?
-თორნიკეზე თქო. აუ გეხვეწები წამო რაა!
-უიმეე ხო კარგი.
-არ მჯერა დამთანხმდი? მიყვარხარ!
-ნუ გააჩნია ვინ ძმაკაცი მოყავს.
-აუ...ალექსანდრე მოდის და...ხო არ გადაიფიქრებ?
-აუ ანიი! ჩემი ძმები რო ჭედავენ მაგაზე ხო იცი არა?
-შენც არ უთხრა რო ალექსანდრეც იქნება და საერთოდ არც თორნიკეზე არ უთხრა არაფერი. თქვი რომ მე და შენ მივდივართ.
-ჰო კარგი კარგი! მოვიფიქრებ რამეს....რომელ საათზე ვიყო მზად და სად მოვიდე?
-ხუთზე,სკოლასთან შევხვდეთ.
-კარგი!
ხუთ საათამდე დრო საკმარისად მქონდა,ამიტომაც მეცადინეობას შევუდექი.საათნახევარი გამეპარა მეცადინეობაში,ნახევარ საათში კი ფართხა-ფურთხით მოვემზადე და გარეთ გავვარდი. სკოლა ჩემი სახლიდან ცოტა მოშორებით იყო,ამიტომაც შემაგვიანდა.რომ მივედი სამივე იქ დამხვდა,ერთმანეთში საუბრობდნენ.
-დაგვაფასა როგორც იქნა!
ამოისისინა ალექსანდრემ,თუმცა დავაოგნორე და თორნიკე გადავკოცნე. გზა ყველამ ერთად გავაგრძელეთ,ალექსნადრე როგორც კი დროს დაიჭერდა იგესლებოდა,თუმცა ვერ ვიტყვი რომ მე ვაკლებდი.თორნიკესთან საკმაოდ გავიხსენი და საერთოდ ვერ ვხდები მას ალექსანდრესთან რა საერთო აქვს.ასე სეირნობა-სეირნობაში თავი რუსთაველის გამზირზე ამოვყავით,ახლა კი თორნიკე ატყდა ბარემ აქვე ვართ და კინოში წავიდეთო.ბილეთები ძლივს ვიშოვეთ,დარბაზში შევედით და ფილმის დაწყებას დაველოდეთ. საშინელებათა ჟანრის ფილმი იყო,ყველა დაძაბულები ვუყურებდით როცა ჩემი გვერდითმჯდომის საშინელი კაკანი მომესმა. მაშინვე ვაჩე გამახსენდა,მხოლოდ მას შეეძლო ამ ჟანრის ფილმში ეპოვა ისეთი მომენტი რომ მასზე ასე გულიანად ეცინა. გვერდით მივიხედე და მივხვდი რომ ვაჩე სულ ტყუილად არ გამხსენებია. ერთ მხარეს ის მეჯდა მეორე მხარეს ალექსანდრე.მივხვდი რომ ჩემი საქმე წასული იყო. ვაჩემაც შემომხედა,ჩემს აქ ნახვას როგორც ჩანს არ ელოდა ამიტომაც გაკვირვებული თვალებით მათვალიერებდა,ალბათ იმიტომ რომ დარწმუნებულიყო ნამდვილად მე რომ ვიყავი. გაკვირვება მრისხანებამ შეცვალა როდესაც ჩემს გვერდით მჯდომი დაინახა.გამწარებულმა შემომანათა თვალები,რომლიდანაც ცეცხლებს ყრიდა.
-ვაჩე აგიხსნი....
-ახლა აქ დარჩები,ჩემს თავს არ ვაკადრებ რო აქედან ძალით წაგათრიო,მაგრამ სახლში დავილაპარაკებთ და თან საკმაოდ სერიოზულად!
ჩემი ხელი უხეშად მოიშორა და დარბაზიდან გაცეცხლებული გავარდა.ბავშვებს შევხედე და თორნიკე და ანი შეწუხებულები მიყურებდნენ,ალექსანდრეს სახეზე კი არავითარი გრძნობა არ იკითხებოდა. ფილმის ყურების ხალისი დამეკარგა,ამიტომაც ბავშვებს სასწრაფოდ დავემშვიდობე და ისე რომ არცერთისთვის მომისმენია დარბაზი მეც უკანმოუხედავად დავტოვე. ფეხით მინდოდა გასეირნება,საკმაოდ შორი გზა მქონდა გასავლელი,მაგრამ სწორედ ასე მაწყობდა,საფიქრელად მეტი დრო მქონდა. გაწვიმდა,მე კი ისევ ისე ჩაფიქრებული,ნელი ნაბიჯებით მივუყვებოდი გზას. ძალიან მციოდა,იმდენად რომ კანკალმა ამიტანა. უეცრად რაღაც თბილი ვიგრძენი მხრებზე,მხრებს ვიღაცის ქურთუკი მიფარავდა,ქურთუკისთვის კი გარედან ვიღაცას ხელი შემოეჭდო. მივხვდი ვინც იყო,ამიტომაც გვერდით არ გამიხედავს ისე მოვიშორე მისი ხელი და ქურთუკის გახდასაც ვაპირებდი, მაგრამ არ დამანება. ბოლოს გადავწყვიტე მასთან ჩემთვის საინტერესო და ჯერ ისევ გაუგებარ თემაზე დამეწყო საუბარი.
-ჩემს ძმებთან ასეთი ურთიერთობა რატომ გაქვს?
-ამაზე ფიქრით თავს ტყუილად ნუ დაიღლი.
-მე ვიცი მიზეზი რომ გოგო იყო,მაგრამ მინდა ყველაფერი ვიცოდე.
-ერთადერთი მიზეზი ლუკას სიკვდილისა მე ვარ და ამას არაფრის დამატება არ სჭირდება.
-მინდა ყველაფერი მომიყვე.
-რა შეიცვლება?
-ყველაფერი.წამოდი სადმე დავსხდეთ და მომიყევი.
-შენი ძმა გაჭედავს.
-რომელი?
-ორივე მაგრამ ვაჩე უფრო.
-არ გაჭედავს.
-გაჭედავს.
-არა.
-კი.
-არა მეთქი!
-შენს ძმებს ნუ მასწავლი,ორივე ჩემი ნაწილია და საკუთარ თავზე უკეთ ვიცნობ!
დაუფიქრებლად თქვა ეს სიტყვები,მაგრამ ვიცი რომ ეს რეალობა იყო,ვიცი რომ ამ ბიჭების მეგობრობა ჯერ კიდევ არ დასრულებულა და სანამ დროა მინდა რომ გადავარჩინო.
გამეღიმა მის სიტყვებზე,ხელკავი გამოვდე და უახლოესი კაფისკენ ავიღეთ გეზი. კაფეში დავსხედით და ორი ცხელი შოკოლადი შევუკვეთეთ. სანამ შეკვეთას მოტანდნენ საუბარი გავაბით.
-ახლავე დავიწყო?
-შეგიძლია?
-.....
-არ მინდა დაგაძალო,თუ გინდა სხვა დროს შევხდეთ და მაშინ მომიყევი.
-ანუ პაემანს მინიშნავ?
ეშმაკური ღიმილით მკითხა.
-პაემანი რა შუაშია?
-სხვა დროს შევხვდეთო და....
-მერე მე ვთქვი რატომაც.
-ხო მაგრამ ისიც თქვი რომ გინდა სხვა დროსაც რომ შევხვდეთ.
-მე ეგ არ მითქვამს,შენ გაიგე მასე!
-ორივემ კარგად ვიცით რა თქვი და რატომ.
-არა!
-კი!
-არა მეთქი!
-კი მეთქი!
-ა-რა!
-კი!
-ჰო კარგი მომბეზრდა,როგორც გინდა ისე გაიგე,არ მაინტერესებს!
-ანუ პაემანს მინიშნავ,მშვენიერია!
კმაყოფილი გადაწვა სკამზე,ხელები მუცელზე დაიწყო და ისევ კმაყოფილი ღიმილით მიყურებდა.
-ხო გინიშნავ!
მიბეზრებულმა გადააატრიალე თვალები და შეკვეთას დაველოდე.
-ვიცი და ეგ ვთქვი მეც. ხო იცი ბოლო სიტყვა რო ჩემია?!
ვაი შე უბედურო ადამიანოს მთქმელი სახით გავხედე,რაზეც კარგად გადაიხარხარა.
-დაა რა ჩავიცვა? როგორი მოგწონვარ?
ამ სიტყვების გაგონება და ჩემი თვალების ჭყეტა ერთი იყო,ჩემი თვალების ჭყეტა და იმის ხარხარიც ერთი იყო. მომბეზრდა სულ ის რომ იყო მოგებული,ამიტომაც თამაშში ავყევი.
-როგორი მომწონხარ? მოიცადე დავფიქრდე...
-მიდი მოიფიქრე აბა!
ჯერ ისევ ვაკვირვება ეხატა სახეზე,მაგრამ მაიმუნიბას მაინც აგრძელებდა.
-მოვიფიქრე! ასეთი შემოთავაზება მაქვს შენთან...
-ოჰოო რა შემოთავაზება? მაინტერესებს!
-მოკლედ რასაც მე გეტყვი იმას ჩაიცვამ და მეც იგივეს გავაკეთებ.
-ანუ შენი ჩაცმულობა მე უნდა მანდო? დარწმუნებული ხარ რომ ეს გინდა?
-კი.....ან არა,არ ვიცი! არ ხარ შენ სანდო,ვიცი რომ დიდ სისულელეს გამაკეთებინებ.
-გამიცანი უკვე?
-დიახ. ხო კარგი თანახმა ვარ! მაგრამ შენც მოგიწევს ჩემი დავალების შესრულება.
-კარგი! ვნახოთ აბა შენი ფანტაზია სადამდე წაგვიყვანს.
ლაპარაკს რომ მოვრჩით მხოლოდ მაშინ შევამჩნიეთ რომ ჩვენი შოკოლადი დიდი ხნის გაციებული იყო.ალექსანდრემ ანგარიში გაასწორა და გარეთ გამიძღვა.
მთელი გზა ვლაპარაკობდით,არ ყოფილა ისეთი მამონტი როგორიც მეგონა,ჩემი სახლის კარებთან გავჩერდით.
-გამოდის რომ დღეს არ მომიყევი და ტყუილად შემიტყუე კაფეში ასეთი ლამაზი გოგო.
გაეცინა ჩემს რეპლიკაზე და თავი დამიქნია,საპასუხოდ მეც გავუცინე.
-პაემანზე მოგიყვები
-კარგი.ნახვამდის!
-ნახვამდის.
ხელი ხელში ჩამავლო,სხეულზე მიმიხუტა,მერე ლოყაზე მაკოცა და უკანმოუხედავად წავიდა.
ის ადგილი ამიხურდა სადაც რამდენიმე წამის წინ ალექსანდრეს ტუჩები იყი აკრული.ცოტახანი გაშტერებული ვიდექი,მერე სახლში შევედი და მოვემზადე ვაჩესთან შესახვედრად.
მისაღებში არ დამხვდა,ამიტომაც მის ოთახში ავედი,კარზე დავაკაკუნე და თავი შევყავი.
-შეიძლება?
-თუ რამე გინდა კი,ისე არა.
დავიბენი,თავად არ მითხრა სახლში დავილპარაკებთო?
-ისა...შენ ხო თქვი სახლში დავილაპარაკებთო და...
-მაგის გარდა მე ბევრი რამ გითხარი,მაგრამ არ გაითვალისწინე. შენთან სალაპარაკო არაფერი მაქვს,მე გაგაფრთხილე რაც მოხდებოდა თუ ალექსანდრეს ისევ შეხვდებოდი! ჰო და ის მოხდა რაც გინდოდა.
-მაგრამ მე....
-გადი მეძინება.
-მაგრამ ვაჩე......კარგი.
თვალცრემლიანი გამოვედი ვაჩეს ოთახიდან და მაშინვე ჩემს ოთახში შევვარდი.სააბაზანოში შევიკეტე და მთელ ხმაზე ავბღავლდი.ჩემმა ძმამ საბოლოოდ მკრა ხელი,სამუდამოდ დავკარგე. მხოლოდ ეს აზრი მიტრიალებდა თავში. დაღლილი გამოვედი სააბაზანოდან,იმის ძალაც არ მქონდა რომ ტანსაცმელი გამეხადა,ამიტომ ტანსაცმლით შევწექი საწოლში და ისევ ტირილი ამივარდა. ასე ტირილში ჩამეძინა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი mia15

ძალიან ძალიან კარგია.საინტერესოა .ველოდები შემდეგ თავს

 


№2  offline წევრი მარიმარიამი

ველოდები შემდეგთავს ძალიან დამაინტერესა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent