შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყურვილი [თავი 9]


16-04-2018, 18:59
ავტორი ჰაიკო
ნანახია 244

წყურვილი [თავი 9]

...შუაღამის ძილში ჩაძირული ტყის მყუდროებას მხოლოდ მდინარის ჩხრიალი არღვევდა, რომელიც ტყეს-ამ ცოცხალ არსებას ძილისპირულს უმღეროდა. ხანდახან სიმყუდროვეს რაღაცით შეშინებული ტურების ჩხავილი და ბუს კივილი გასდევდა წითელ ხაზად, ეს "რაღაც" იყო ჩრდილი, რომელიც მოჩვენებასავით სწრაფად და უხმაუროდ მიიწევდა ჩაბნელებულ ტყეში, ხანდახან მიმართულებას მკვეთრად იცვლიდა და გზას აგრძელებდა, თითქოს ხელთ უჩინარი კომპასი ეპყრა. ჩრდილმა მთვარეს ახედა, რომელიც იმ წამს გამოცურდა ღრუბლებიდან, სულ რაღაც საათის მეოთხედი იყო დარჩენილი ღამის მნათობის სრულ შევსებამდე. ჩრდილმა უკმაყოფილოდ გააქნია თავი და სისწრაფეს უმატა.
როგორც იქნა, მიაღწია სასურველ წერტილს, ეს იყო პატარა, ოვალური ფორმის მდელო, გარს შემორტყმული აშოლტილი ნაძვებით.
ჩრდილი შეჩერდა. ეს იყო უსაშველოდ მაღალი და ერთიანად ჩაკუნთული მამაკაცი, გადაპარსული თმით, კუთხოვანი ნაკვთებით და თაფლისფერი თვალებით, სუნთქვა ოდნავაც არ ჰქონდა გახშირებული, თითქოს ამხელა მანძილი სირბილით კი არა, მოლოდ რამოდენიმე მილი გაუვლიაო სიარულით.
სადღაც ბუმ დაიკივლა. მამაკაცი დაიძაგრა, ნელა შემობრუნდა და მდელოს ჩამუქებულ კიდეს გახედა ფრთხილი მზერით.
უეცრად ირგვლივ გაუსაძლისი და ავისმომასწავებელი სიჩუმე ჩამოვარდა, ბუმ შეწყვიტა კივილი, ტურებმა თავი ანებეს ჩხავილს და დაზაფრულებმა სირბილით მიაშურეს ბუნაგებს, თითქოს მდელოს რაღაც საშინელება უახლოვდებოდა, მხოლოდ მამაკაცი არ განძრეულა, ის მახვილი მზერით აკვირდებოდა მოძრავ სხეულს, რომელიც უკუნ ტევრს გამოეყო და მწყობრი ნაბიჯით გამოემართა მისი მიმართულებით. ის თავგადაპარსული დამხვდურისგან რამოდენიმე ნაბიჯის მოშორებით შეჩერდა, აშკარად ფრთხილობდა, წყვდიადივით შავი თვალებით ჩხრეკდა დამხვდურის ზურგს უკან მდებარე ტყეს და როდესაც დარწმუნდა, რომ საშიში არაფერი იყო, თავგადაპარსული თავით-ფეხებამდე შეათვალიერა.
- მოხარული ვარ, რომ მოხვედით, - მიმართა თავგადაპარსულმა.
შავთვალებიანს პასუხი არ გაუცია, თავი ოდნავ გვერდზე გადახარა და შემფასებლური მზერით შეათვალიერა. მისი ყინულივით ცივი გამოხედვიდან ზიზღში არეული ქედმაღლობა გამოსჭვიოდა.
- მე ბოგდანის ნდობით აღჭურვილი პირი ვარ... - დაიწყო ისევ თავგადაპარსულმა და ხმაში უკმაყოფილება ჩააქსოვა, - ანუ...
შავთვალებიანი წამის მეასედში მის წინ გაჩნდა და თვალი-თვალში გაუყარა. თავგადაპარსული შეკრთა და ძლივს დაფარა გაოგნება და შიში.
- ანუ მისი ფინია ძაღლი? - მკვეთრად გამოთქვა შავთვალებიანმა, მარცხენა ხელი ასწია, თავგადაპარსულს ლოყაზე შეეხო, შემდეგ ნელ-ნელა ჩამოაცურა და არტერიასთან შეაჩერა, შემდეგ თვალები დახუჭა და ღრმად ჩაისუნთქა.
თავგადაპარსულს გააჟრჟოლა, მაგრამ არც ამჯერად განძრეულა, კლანის მეთაურისგან ზუსტი ინსტრუქციები ჰქონდა მიღებული, რომ არცერთ შემთხვევაში არ გაეღიზიანებინა შეხვედრაზე მოსული პიროვნება, ნათლად განუმარტა, თუ რა მოჰყვებოდა სიტუაციის დაძაბვას.
- ბოგდანმა თავად ვერ შეძლო მოსვლა, - ჩაილაპარაკა თავგადაპარსულმა, თან თვალს არ აშორებდა რამოდენიმე სანტიმეტრში მდგარ უცნობს, რომელიც კვლავ თვალდახუჭული იდგა.
- იცი...არასდროს გამისინჯავს მაქციის სისხლი, - უცნობმა თვალები გაახილა, ხელი უკან წაიღო და მთვარის შუქზე ვერცხლისფრად გაიელვა უცნობის მარცხენა ხელის არათითზე წამოცმულმა რკინის ბეჭედმა, რომელსაც სამეფო გვირგვინის გამოსახულება ამშვენებდა.
- გაგიმართლა, - გაიღიმა უცნობმა და შავ თვალებში წამიერად გაუკრთა ბოროტი ცეცხლი, - ელჩის მოკვლა არ შეიძლება. თან მთვარე თითქმის ბოლომდე შეივსო, რაც შენს სისხლს უფრო მომწამვლელს გახდის ჩემთვის.
- ბოგდანმა დამაბარა, რომ ჩვენი მხრიდან თავდაუსხმელობის შეთანხმება სრულდება, იგივეს მოითხოვს თგვენგანაც, - თქვა თავგადაპარსულმა, ერთი სული ჰქონდა, როდის დაამთავრებდა საუბარს ამ საშინელ თანამოსაუბრესთან.
შავთვალებიანი რამოდენიმე წამს თვალებმოჭუტული უმზერდა, შემდეგ რამოდენიმე ნაბიჯით უკან დაიხია.
- ბოგდანს გადაეცი, რომ თუ ერთხელ კიდევ გამომიგზავნის ელჩად ცხვირმოუხოცავ ღლაპს, უკან მხოლოდ მისი თავი და გული დაუბრუნდება, - ბასრი კბილები გააელვა შავთვალებიანმა, შემობრუნდა და მოჩვენებასავით გაქრა ტყის მიმართულებით.
თავგადაპარსულმა შვებით ამოისუნთქა, შუბლზე გამოჟონილი ცივი ოფლი მოიწმინდა და აკანკალებული მუხლების დასაოკებლად ხეს მიეყრდნო ზურგით. სადღაც შორს ბუმ დაიკივლა, რასაც ჩხავილით უპასუხეს ტურებმა...
იდგა 1693 წელი, შობა ახლოვდებოდა...


*****


კეი სავრძელში გადაწოლილიყო, ფეხები კომპიუტერის მაგიდაზე შემოელაგებინა ამერიკულ სტილში და ხელში უცნობი ავტორის დღიურს ატრიალებდა, მარკი იატაკზე იჯდა, ზურგით საწოლს იყო მიყრდნობილი და ფიქრებში ჩაძირულიყო, როგორც ამ ბოლო დროს სჩვეოდა.
- ვფიქრობ, ამ დღიურის მფლობელი რომ გავარკვიოთ, ვინ არის, - მსჯელობდა კეი და არც შეუმჩნევია, ბიძაშვილი სულ სხვაგან რომ დაფრინავდა ფიქრებით, - ეს ბევრი რამეს მოჰფენდა ნათელს, აუცილებლად გვჭირდება, რომ...ეი, მარკ, მარკ, მისმენ?
მარკმა ოცნებებში მქროლავ შოკოლადისფერ ქალღმერთზე ფიქრს თავი ანება და არაფრისმთქმელი მზერა შეაგება კეის.
- რა გჭირს? კიდევ ხდება რამე, რაც უნდა ვიცოდე? - გამომცდელად ჩაეკითხა კეი.
- არა, არაფერი, - სასწრაფოდ იუარა მარკმა, - რაზე ვლაპარაკობდით?
კეიმ სინანულით გააქნია თავი.
- უფრო სწორი ფორმა იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე ვლაპარაკობდი...დღიურის მფლობელი უნდა მოვძებნოთ, მარკ.
მარკმა მხრები აიჩეჩა.
- ეს შეუძლებელია, ეს დღიური იმ კარადაში ვიპოვე, პირველ კურსზე რომ მომცეს, კეი, არც სახელი ეწერა, არც გვარი, არც ელექტრონული ფოსტა, - ირონია გაურია მარკმა.
კეი მოღუშული შეჰყურებდა.
- მარკ, არ გინდა მითხრა რა ხდება?
მარკმა დანებების ნიშნად ამოიხვნეშა, იცოდა ბიძიშვილს თავიდან ვერ მოიცილებდა.
- მე მას შევხვდი, კეი,...კოლეჯთან, შემთხვევით, უფრო სწორად, თვითონ მოვიდა, - თქვა მან.
- ვის, იმ ახალგადმოსულ პრინცესას? - მაშინვე მიხვდა კეი.
- მას მია ჯეკსონი ჰქვია, - შეუსწორა მარკმა და ამ სახელის წარმოთქმისთანავე სითბო ჩაეღვარა გულში.
- ჰოო... - დაფიქრებით წარმოთქვა კეიმ, - რას ფიქრობ მასზე?
მარკიც ჩაფიქრდა, მისი და მიას პირველი შეხვედრა გუშინ შედგა და რა თქმა უნდა ამას პაემანს თვით ყველაზე რომანტიკული ადამიანიც კი ვერ დაარქმევდა, მაგრამ მაინც რა იყო ეს? შეხვედრა, რომელმაც მიას და მარკის ცხოვრებისეული კითხვის ნიშნები ძახილის ნიშნებად შეცვალა? გრძნობა, რომელმაც ყველა სხვა გრძნობა გადაფარა? ამ კითხვებს მარკიც ვერ სცემდა ობიექტურ პასუხებს, ჯერ არ იცოდა, რა იყო ეს და სადამდე მიიყვანდა, მაგრამ ის კი ზუსტად იცოდა, რომ შეხვდა ადამიანს, რომლის თუნდაც ერთი გაღიმების გულისთვის ყველაფერზე წავიდოდა...
- რავიცი...- დაგვიანებით გასცა პასუხი, - ძალიან მომწონს, თითქოს ეს ერთი ნახვით შეყვარებას ჰგავს, მაგრამ ვფიქრობ, ეს გაცილებით მეტია, ვიდრე სიყვარული...და ეს ვუთხარი კიდეც... ღმერთო ჩემო, ალბათ სულელად ჩამთვალა.
კეი ჩუმად უსმენდა მარკის მოულოდნელ აღიარებას. აქამდე ეგონა, რომ მარკის გულს შემოვლებულ გალავანს ვერავინ და ვერაფერი გაარღვევდა, მაგრამ აგერ, მოულოდნელად არსაიდან გამოჩნდა ერთი გალეული შოკოლადისფერი გოგონა, საყვარელი ეშმაკური თვალებით და მარკის გულისკენ მიმავალი ყველანაირი ზღუდე გაანგრია. კეის ძალიან გაუხარდა, ბიძაშვილი საკუთარი ძმასავით უყვარდა და მიესალმებოდა მის გულში შეჭრილ ჯერ ვერაღქმულ სიყვარულს.
- ძმაო, ძალიან მიხარია, - მხარზე ხელი დაადო კეიმ, - ბოლოს და ბოლოს ბედნიერი იქნები, - კეის არ უნდოდა ბიძაშვილის მტკივნეულ მხარეს შეხებოდა, ამიტომ დროულად გაჩუმდა.
- ჯერ არ ვიცი, ეს რა არის, კეი, - თქვა მარკმა, - მაგრამ ვგრძნობ, რომ რაღაცნაირად უხილავი კავშირი მაქვს მასთან, ის გამოჩნდა და ჩემი დამსხვრეული სული გაამთელა..
კეიმ სამზარეულოდან ორი ქილა "ჰეინეკენი" გამოიტანა, თავსახურები მოხსნა, ერთი ქილა მარკს გაუწოდა და შემდეგ მიუჭახუნა.
- იმ გოგოს გაუმარჯოს, ძმაო, - გაიცინა კეიმ, - ვინც შენი თავი წამართვა.
მარკმაც გაიცინა და სიამოვნებით მოსვა ცივი ლუდის პირველი ყლუპი, შემდეგ თვალები დახუჭა და თავისი ცხოვრების ყველაზე ტკბილი მოგონების შოკოლადისფერ ტბაში იწყო ჩაძირვა...
ამ დროს კი მარკის ფიქრის და ოცნებების ობიექტი თითქმის ჩაბნელებულ ბიბლიოთეკაში იჯდა და ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიის სამოქალაქო ომის პერიოდს ჩაჰკირკიტებდა. თითქოს გულს ვერ უდებდა, ხანდახან სიბნელეს გაუშტერებდა თვალს და მსხვილ ტუჩებს ღიმილი გაუპობდა ხოლმე, საიდანაც ბროლივით ლამაზი კბილები მოუჩანდა. კვლავ იმ უცნაურ ბიჭზე ფიქრობდა, მოეწონა, სახელიც, გვარიც, გარეგნობით ხომ მითუმეტეს, ვის არ მოეწონებოდა მაღალი, შავგვრემანი, სიმპათიური ბიჭი, რომელიც მისი შეხედვისას საყვარლად დაიბნა და ლაპარაკსაც კი ვერ მოუბა თავი. აქამდე ვისაც შეხვედრია, ესენი იყვნენ გაუთლელი მოზარდები, რომლებიც ქიმიური შენაერთებით დაბერილი კუნთების დემონსტრირებით ცდილობდნენ მისი გულის მოგებას, მაგრამ სულ ტყუილად, მია ჯეკსონს მსგავსი ბიჭები არ აინტერესებდა, ყოველთვის პატარა ბავშვივით ოცნებობდა ისეთ ადამიანთან შეხვედრაზე, რომელიც პირველი დანახვისთანავე მოეწონებოდა, მასში სითბოს და უბრალოებას დაინახავდა...ამიტომაც ეღიმებოდა, ისე უცებ და უცნაურად შეხვდა ასეთ ადამიანს, ვერასდროს რომ ვერ წარმოიდგენდა.
მია ჯეკსონმა შოკოლადისფერი თმა უკან გადაიწია და წიგნს ჩახედა, ეცადა კონცენტრირება მოეხდინა, კითხულობდა და მის თვალწინ სამოქალაქო ომის პერიოდი ცოცხლდებოდა...
დერეფანში რაღაცამ გაიფაჩუნა, თითქოს სუსტმა სიომ დაჰბერა, მიას არ შეუმჩნევია ჩრდილი, რომელმაც მოჩვენებასავით სწრაფად და უხმაუროდ ჩაუქროლა გვერდით.
... 1860 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს რესპუბლიკური პარტია აბრაამ ლინკოლნის ხელმძღვანელობით, მოუწოდებდა მონათმფლობელობის გავრცელების შეზღუდვაზე იმ შტატების გარეთ, სადაც ის უკვე არსებობდა. რესპუბლიკელთა გამარჯვებამ არჩევნებში გამოიწვია შვიდი სამხრეთის შტატის კავშირიდან გასვლა, ეს ის შტატები იყო, სადაც მონათმფლობელურ ინსტიტუტს მყარად მოეკიდებინა ფეხი, მონათმფლობელები სასტიკ უარს აცხადებდნენ უფასო მუშახელის დათმობაზე, ეს იყო ის ძირითადი მიზეზი....
- რამაც შეერთებული შტატები სამოქალაქო ომის ცეცხლში გახვია, - გაისმა ვიღაცის ირონიული ხმა ცარიელ ბიბლიოთეკაში.
მია ჯეკსონი შეშინებული შეხტა, ბუნებით არ იყო მშიშარა ადამიანი, მაგრამ დარწმუნებული იყო, რომ ბიბლიოთეკაში მხოლოდ თვითონ იმყოფებოდა, უცებ გაიაზრა, რომ ოთახში შემოსასვლელი კარის წინ იჯდა მაგიდასთან, ამიტომ შესაძლებლობა იმისა, რომ ვინმე შეუმჩნევლად შემოსულიყო, მაშინვე გამორიცხა, ესე იგი, ვიღაც მის მოსვლამდე იყო აქ და მხოლოდ ახლა გაიღო ხმა, მაგრამ საიდან მიხვდა, რას კითხულობდა მია, როდესაც....
- ეს ერთ-ერთი ყველაზე ბნელი პერიოდია ჩვენი ქვეყნის ისტორიაში, - განაგრძო ხმამ, შემდეგ მამაკაცი, რომელსაც ეს ხმა ეკუთვნოდა, წიგნის თაროებს შორის გამეფებულ წყვდიადს გამოეყო, რამოდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა და მიას მაგიდასთან შედგა.
- ნება მომეცით, გაგეცნოთ, - თავი დაუკრა გოგონას, სწრაფი მოძრაობით მისი ხელი აიღო და ეამბორა, - კოვაქსი, უბრალოდ ასე დამიძახეთ.
მიას შიში გადაეყარა, ეს ზრდასრული და ზრდილობიანი მამაკაცი არაფრით ჰგავდა იმ უზრდელ მოზარდებს, მრავალჯერ რომ შეხვედრია, ამიტომ უსაფრთხოდ იგრძნო თავი.
- თითქმის შემაშინეთ, - გაუღიმა გოგონამ.
- გთხოვთ, მაპატიოთ ჩემი ესოდენ თავხედური და არაჯენტლმენური შემოჭრა თქვენს პირად სამყაროში, - სრული სერიოზულობით წარმოთქვა მამაკაცმა, - ნება მიბოძეთ, თქვენს მაგიდასთან დავჯდე.
გოგონამ გაიფიქრა, ზოგი ადამიანი როგორი უცნაური და ძველმოდურიაო, მაგრამ დაჯდომის ნება მაინც დართო, შინაგანი ბუნება საწინააღმდეგოს გაკეთების უფლებას არ აძლევდა.
- აქ, ამ დროს რას აკეთებთ? - ჰკითხა გოგონამ და ხელში კალამი აათამაშა.
მამაკაცმა ხელი დაუდევრად ჩაიქნია და ბიბლიოთეკას წყვდიადივით შავი თვალები მოავლო.
- ეს კოლეჯი, მმმ... - კითხვის გამომხატველი მზერით შეხედა გოგონას.
- მია, - იყო პასუხი, - მია ჯეკსონი.
- დიახ, მის ჯეკსონ, ეს კოლეჯი კერძო მფლობელს ეკუთვნის და...
- მეგონა თომას ჯეფერსონს ეკუთვნოდა, - ეშმაკურად თქვა გოგონამ.
მამაკაცმა ელეგანტურად ჩაიცინა.
- იმას ვგულისხმობდი, რომ სახელმწიფოს დაფინანსებაზე არაა, ამ კოლეჯს მე ვაფინანსებ, მის ჯეკსონ.
- თავს მაწონებს, - გაიფიქრა მიამ, ხმამაღლა კი სულ სხვა რამ უთხრა, - საინტერესოა, საიდან გაქვთ ამდენი ფული, მისტერ კოვაქს?
მამაკაცმა კვლავ საკუთარ თავში დარწმუნებულივით ჩაიცინა.
- ფულს საუკუნეების მანძილზე ვაგროვებდი, მის ჯეკსონ, - სრული სერიოზულობით თქვა მან.
- საუკუნეების მანძილზე? - ჩაეკითხა გოგონა.
- ეე... დიახ, - კოვაქსმა შეცდომის გამოსწორება სცადა, - ხომ გესმით, ზოგს ისეთი ცხოვრება აქვს, სადაც წლები საუკუნეებს უდრის, ეს ვიგულისხმე.
- აჰ, გასაგებია, - მია თავისი ნივთების ჩანთაში ჩალაგებით იყო გართული, ამიტომ არ შეუმჩნევია, მამაკაცის სახე, რომელიც საშინელ ნიღაბს დამსგავსებოდა, სისხლის ტბებად ქცეული თვალებით ხარბად შეჰყურებდა, ოდნავ გაღებული პირიდან მოელვარე ეშვები მოუჩანდა, სახეზე შავად დაებერა სისხლძარღვები, რომლებშიც მოძრავი ალისფერი სითხე თვალების მიმართულებით შეუჩერებლად გადაადგილდებოდა... ამ დროს ღრუბლებში მცურავმა მთვარემ ფანჯარაში შემოანათა და მამაკაცის მარცხენა ხელის არათითზე წამოცმული ბეჭედი ააბრჭყვიალა, რომელსაც სამეფო გვირგვინის გამოსახულება ამშვენებდა...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი ქეთი

აუუ რა დროს შეწყვიტე. დარწმუნებული ვარ, ვიღაც აუცილებლად დაეხმარება. ვგიჟდები ამ ჟანრზე

 



№2  offline წევრი ჰაიკო

რავიცი აბა wink ეს ხომ ჰოლივუდის ფილმი არაა ყველაფერი ყოველთვის კარგად რომ დასრულდეს wink
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent