შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე 27.28.29.30.31.თავი


19-04-2018, 21:47
ავტორი ნათუშკა
ნანახია 311

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე  27.28.29.30.31.თავი

27 თავი

მან გაიყოლა მთელი ჩემი ცხოვრების აზრი.

#ივა
იმედია ყველაფერი კარგადაა, უკვე ათი წუთია რაც ევა შესულია სადგურში.
- ივ...... ი.....ვა მგო..ნ ( ევა )
ევა წაბარბაცდა, სადაცაა წაიქცეოდა, მივასწარი და მივედი მასთან, ხელი მოვხვიე წელზე და ეგრევე პირველივე შემხვედრი ტაქსი გავაჩერე.
ეგრევე სავადმყოფოში მივედით.
- ექიმო როგორაა? ევა კარგდა?? ( ივა )
- დაწყნარდით! თქვენ ვინ ხაართ პაციენტის? ( ექიმი )
- მე მისი, მი...სი ძ..მა ძამიკო ვა.....რ ( ივა )
- კარგი დამშვიდდით ნუ ნერვიულობთ, დამამშვიდებელი გავუკეთეთბ, ეხა ძინავს და ხვალ დილით შეძლებთ მის წაყვანას! ( ექიმი )
- მადლობა დიდი! შეიძლება ვნახო? ( ივა )
- კარგი ოღონდ ცოტახნით რა ( ექიმი )
- კარგი მადლობა კიდევ ერთხელ ( ივა )
პალატაში შევედი.
ევას ეძინა, აღარ შემიწუხებია. სახე სუ გაწითლებული ქომდა, თვალები ჩაწითლებული და სუ გასიებული ქონდა. თმა გადავუწიე სახიდან, შუბლზე ვაკოცე და გამოსვლას ვაპირებდი როცა ევა შეიშმუშნა და დამიძახა.
- ივ არდამტოვო რა ( ევა )
- არინერვიულო პატარავ აქ ვარ ( ივა )
- გთხოვ წავიდეთ რა აქედან ( ევა )
- კაი ვეტყვი ეხა ექიმს ( ივა )
- დამპირდი რო არავის არ ეტყვი და მითუმეტეს ალექსს. ( ევა )
- კაი! და ვაიმე ალექსი და ნიკუშა ( ივა )

#ნიცა
- ნიკუშა ეს რა გააკეთე? ( ნიცა )
- როგორ გაბედე და შეიყვარე შენი ბავშობის მეგობარი?! ( ლილე )
- თვალიდან მომშორდიი ( ანი )
ანი უყვიროდა და ტუქსავდა ნიკუშას.
ნიკუშა კი იდაგა და იცინოდა მისთვის.
- ამას არ შეგარჩენ ჩემ დაიკოს, ჩემ პატარას რაც აწყენიე იმას, რაც მას გაუკეთე ( ალექსი )
ალექსსსიმ ხელი ჩაავლო ნიკუშას და გარეთ გააგდო.
ყველა რაღაცნაირად იყო. არავინ არ ურრეკავდა ევას, ყველა ივასს ურეკავდა.

#ევა
- ივა შენი ტელეფონი რატო არჩერდება? ( ევა )
- იმიტორო ბოლო ორი საათია ყველა მე მირეკავს შენი ამბების გასაგებად ( ივა )
- აი ძალიან გთხოვ არ უთხრა არავის არაფერი რა ( ევა )
- ნუგეშინია პატარავ არ ვეტყვი ( ივა )
ივამ გასვლა დააპირა პალატიდან.
- გაჩე, აქ დაელაპარაკე რა ( ევა )
- კაი ჩემოგულო ( ივა )
- ალო ( ნინო )
- გამარჯობა ნინო დეიდა ( ივა )
- როგორაა ევა? სად ხართ? ( ნიკო )
- არინერვიულოთ კარგადაა მოვალთ მალე, მალე რა ხვალ დილით ( ივა )
- კარგიი! ხო მართლა კარგადაა? ( ნინო )
- კი! დაგალაპარაკოთ? ( ივა )
- კი რა ( ანი & ნიცა )
- მალე მოდით რაა ( ლილე )
- კაი ( ევა )
- ევა ე..ვა როგორ ხარ? ( ყველა )
- რაიყო ხალხო ერთხმაში რას მეალაპარაკეაბით ( ევა )
- მოგვენატრე ( ნიცა & დემე )
- მეც ძაან, მოკლედ კარგად ვარ, ხვალ დილით მოვალთ რა ( ევა )
- კაი ( ნიკო )
- მამა! ( ევა )
- ხო შვილო ( ნიკო )
- ალექსი სადაა? ( ევა )
- აქ ვარ ( ალექსი )
- ალექსს აქ რას აკეთებ? ივა ენას ამოგაძრობ რა ( ევა )
- ალექქს და ივა მიხედეთ ევას რა ( ნინო )
- ნუ ნერვიულობთ ( ალექსი )
- ტელეფონს ვთიშავ ( ევა )
ის ღამე სავადმყოფოში გავატარეთ, მთელი ღამე არ მაძინებდა არც ალექსი და არც ივა, ორივე ჩემზე იყო მოხუტებულიდა ისე ეძინათ არადა მათი თქმით უნდა გავეკონტროლირებიო ორივეს მე მაგრამ......

#დილით
- ჰეიი გაიღვიძეთ ცუდად ვარ! ( ევა )
ალექსი წამოფრინდა.
- რა? რა გჭირს? ( ალექსი )
- კაი ალექსს წყნარად უბრალოდ, სული ჩამეხუთა აღარ მასვენებთ რა, ვერცკი ვექანები ( ევა )
- აუ რა გაკლია ( ალექსი )
ექქიმმა გამომწერა იმ დილით, ორი წამალი გამომიწერა, ალექსმა მე ვიყიდიო, სანამ ის ყიდულობდა წამლებს ივამ დამიწყო ლაპრაკი.
- ხო კარგად ხარ? ( ივა )
- ივა ნუღა მისმევ მაგ კითხვას რა! ხო ხედავ რო ცუდ... კარგად ვარ ( ევა )
- ევა გეტყობა! გეტყობა რო ცუდად ხარ და ყველაფერს შენში რო ინახავ ( ივა )
- ხოდა?? ( ევა )
- მერე ეგ კაი გგონია? ეგრე რო იქცევია გგგონია რო კაია? ( ივა )
მალევე დამთავრდა ჩვენი დიალოგი რადგან მალევე ალექსიც დაბრუნდა. სახლში მალევე მივედით, ყველა თავს მევლებოდა ვითომ ავადმყოფი ვიყო.
- ხალხო მომშორდით, ამ ოც კვადრატიან ოთახში ოცდაათი სული რო ხართ უკვე ვეღარ ვსუნთქავ ( ევა )
- ევა მართალია წამო გავიდეთ ( ალექსი )
ალექსი, ანი, ნიცა, დემე, ლილე, ივა გავიდა და ოთახში მე, მამა და დედა დავრჩით.

- დე ( დედა )
- ხო დედა ( ევა )
- ჩვენ ხვალ მივფრინავთ უკან ( დედა )
- რა? ( ევა )
- ევა დაწყნარდი! სანამ იქ ვიყავით კონტრაქტს ხელი მოვაწერეთ და გგვიწევს უკან დაბრუნება მაგრამ ( მამა )
- მაგრამ არ გამაგონოთ ჩემ გამო აქ არ დარჩებით, წახვალთ! ( ევა )
- კი მაგრამ შვიდი თვე თქვენ გარეშე და შენ ესეთ მდგომარეობაში როგორ დაგტოვოთ?! ( მამა )
- მამა მე რაიმე დავადება არ მჭირს უბრალოდდ ბევრი რამ გადამხვდა თავს, არ ინერვიულოთ მოვუვლით ჩვენ ჩვენ თავს ( ევა )
- ჩუ ნუ ბოდავ სისულელეებს ( დედა )
- ჩვენ მაინც ვერ დაგტოვებთ თქვენ ( მამა )
- მამა თქვენ თუ არ წახვალთ მე წავალ ამ სახლიდან ამწუთას ( ევა )
- კი მაგრამ ( დედა )
- დედა ( ევა )
- კარგი შვილო ( მამა )
მამამ შუბლზე მაკოდა და დედამ ხელები სუ დამიკოცნა შემდეგ კი ოთახიდან გავიდნენ.
რათქმაუნდა არ მინდოდა რომ ისინი წასულიყვნენ თან ასემალე და ამდენი ხნით მაგრამ ჩემ გამო უფლებას არ მივცემ რო რამე არ გააკეთონდა თან აქ დარჩნენ. რათქმაუნდა გული მეტკინება მაგრამ, პირვწლად ხომ არა. არადა გუშინ საღამომდე რა ბედნიერი ვიყავი! ახალი მანქამა, დედა და მამა. დაბადებისდღე. მაგრამ მერე ნიკუშა, ვატოს წასვლა, ჩემი ცუდად გახდომა, დედა და მამის წასვლა, სუ ყველაფერი თვალის დახამხამებაში მოხდა.


28 თავი

#აკო
უკვე მეორე დღეა რაც თბილისში ჩამოვედით, ვატო ოთახიდან არ გამოსულა და არც დაულაპარაკებია. ძინავს მთელი ორი დღეა, ვეღარ მოვითმინე და მის ოთახში შევედი.
ეხა ვფიქრობ ვუთხრა თუ არა სიმართლე ვატოს, თუ დავუცადო ბიძიას?!
- აკო თუ არაფრის თქმას არ აპირებ, გადი! ( ვატო )
ვატოს ხმამ გამომიყვანა ფიქრებიდან.
- ამ ის...ა ( აკო )
- რა?? ( ვატო )
- რა გჭირს? რამოხდა? წამო ლაშა ვნახოთ ( აკო )
- ლაშას თავი არ მაქ და ისეთი არაფერი პროსტა ევა მომენატრა მარა ვერ ვურეკავ რატომღაც, არშემიძლია ( ვატო )
- კაი ბიჭო ნუ ნერვიულობ, ივას დავურეკოთ და გვეტყვის ყველაფერს! და რაღაც უნდა გითხრა მანამდე ( აკო )
- აკო ისეთი სახით მიყურებ შემეშინდა! მოხდარამე? ( ვატო )
- ნუცა ( აკო )
ვატომ შემაწყვეტინა.
- ეხა არაა! არ გამახსენო ეგ ამბები ( ვატო )
- ვატო სერიოზული სალაპარაკო მაქ შენ დაზე ( აკო )
- აკო ის გარდაიცვალა გარ....დ..აიც...ვალ..ა და ჩემი ბრალიაა! ჩემი! რო დავტოვე მარტოო მაგიტოო! ( ვატო )
ვატო გაცეცხლდა.
- არაა არა შენი ბრალი! შენ რაიცოდი. რომ გცოდნოდა მიცემდი უფლებას? რათქმაუნდა არა! ვატო ნუ იდანაშაულებ თავს. ( აკო )
- აკო როგორ ხარ ასე დარწმუნებულისაკუთარ თავში? ( ვატო )
- როგორ?? შენი აზრით აქ რატო ვართ? ( აკო )
- აკო რას გულისხმობ! მითხარი ნორმალურად რა ( ვატო )
- უბრალოდ კი დიდიხანია უკვე გასული 2 წელი მაგის შემდეგ მაგრამ ბიძიას დაურეკეს პროკურატურიდან ( აკო )
- და რაო მერე რა თქვა? ( ვატო )
ვატო წამოფრინდა.
- მოკლედ გაემზადე ეხა რა და თვითონ მოგიყვება ავთო ყველაფერს! მეცარვიცი ნორმალურად ( აკო )
- კაი ათ წუთში მზად ვარ ( ვატო )
- ჰო მანამდე მე შევჭამ ( აკო )

#ვატო
ძალიან მომენატრა ჩემი პატარა, მაგრამ ეხა ჩემი დაიკოს...... არა არშემიძლია, ჩემი ბრალია ყველაფერი.
ფიქრებიდან აკოს ხმამ გამომიყვანა.
- მოვდივარ ( ვატო )
- ივას ვურეკავ ( აკო )
- ხმამაღალზე ჩართე ( ვატო )
- ალო ( ივა )
- ჰეი ძმა როგორ ხარ? ( აკო )
- რავი როგორ უნდა ვიყო! ევ..... ( ივა )
- ევას რაჭირს? ( ვატო )
- ვატოშენაც აქ ხარ? ( ივა )
- ჰოუ! და რაჭირს ევას? ( ვატო )
- ამ უბრალოდ ნიკუშამ ( ივა )
ივას ვატომ გააწყვეტინა.
- მოვდივარ ( ვატო )
- ვატო და ნუცა? ( აკო )
- ფუ ჯანდაბა! აკო მაინც მივდივარ ( ვატო )
- ვატო დღეს დარჩი და ხვალ ერთად წავიდეთ! გთხოვ ! დედაშენმა მთხოვა რო ნუცაზე გავარკვიოთ რამე მაინც ( აკო )
- კაი! ( ვატო )
- ხალხნო რახდება? ( ივა )
- მოკლედ ხვალ ჩამოვალთ მე და აკო! არ უთხრა ევას კაი?? ( ვატო )
- რათქმაუნდა არ ვეტყვი! კაი წავედი ევა მიძახის ( ივა )
- კაი! ( აკო )
აკომ ტელეფონი გათიშა. ტაქსი გამოვიძაღეთ და წავედით ბიძამისთან სახლში!

#ევა
უკვე ივას ვუძახი რამდენიხანია და არ მცემს პასუხს.
- ივა ( ევა )
- ევა აქ ვარ რას ყვირიხარ? ( ივა ) ( ივამ გაიცინა, მეც გამეღიმა )
მარა მუშტი მაინც მივარტყი მხარზე.
- რას აკეთებდი? ( ევა )
- ამ ვატოს ველ.. ( ივა )
- რატო გაჩერდი? მოიცა რა? რას აკეთებდი?? ( ევა )
- ფუ ამისს ( ივა )
- ივა ( ევა )
- ვატოს ველაპარაკებოდი შემზე მკითხა როგორაო?! ( ივა )
- ხოდა? ( ევა )
- ხოდა ვუთხარი ძაან მაგრაათქო ( ივა )
- მართლა? კიდე კაი ეგრე უთხარი ( ევა )
- ჰო ჰო ეგ ვუთხარი, კაი ბაჭია წავედი ლილე მირეკავს ( ივა )
- ივა ( ევა )
- კაი არ გამიბრაზდე რა ( ივა )
ივა მოვიდა და შუბლზე მაკოცა.
სახლში ანი და ნიცაა, ივა ეხა წავიდა. ალექსი წავიდა შოკოლადებს გიყიდიო! მარა დაიკარგა მგონი. ტელეფონს დავახტი და დავურეკე, მალევე მიპასუხა.
- სად აგდიხარ? ( ევა )
- ევ მე და დემე მოვდივართ ( ალექსი )
- მალე მოეთრიეთ ( ევა ) შევუბღვირე ორივეს.
- ჰო! გზაში ვართ ( დემე )
- დემე როგორ ხარ? მომენატრე ძაან და ისე ფეხი რო გამოადგათ არა? ( ევა )
- მეც ძაან ( დემე )
- ვთიშავ ბაჭია ტელეფონი მიჯდება ( ალექსი )
- კაი გაკოცეთ და ყვრლა დღეს ბაჭიას რატო მეძაღით? ( ევა )
- ჩვემც გაკოცეთ ( დემე )
#დემე
- ალლექს რაღაც არეტყობ ისე ევას რო ცუდად იყოს როგორც ნიცა ამბობს რა! მგონი ისე აღარ ნერვიულობს ხო? ( დემე )
- დემე ნეტა ეგრე იყოს რა?! გუშინ ღამით ოთახიდან გამოგვყარა ყველა! მერე მთელი ღამე გვითინებდა ( ალექსი )
- კი მაგრამ საიდან იცი? ( დემე )
- ბიჭო დაგავიწყდა ჩვენ გვერდიგვერდ ოთახებში არვართ ( ალექსი )
- ამ ხო! ვიცი მისთვის ძნელია, ნიკუშას დაკარგვა, ის ხო მისი მესაიდუმლე და ბავშობის მეგობარი იყო! ( დემე )
- დემე იმიტომ არიმჩნევს ეხა რო არუნდა დედა და მამა მისგამო დარჩნენ აქ და დღეს არ წაბიდნენ ( ალექსი )
- ხო მაგრამ როგორ დაითანხმა ასე ადვილად ნინო დეიდა ევამ მაინც ვერ ვხვდები რა ( დემე )
- ხო არვიცი მეც? ალბათ რო წავლენ კონტრაქტს გაუქმებენ და ჩამოვლენ უკან ან ევას წაიყვანენ მათთან! მოკლედ არვიცი რა ( ალექსი )

#სახლში
სახლში მალევე მივედით მე და ალექსი ქვემოთ იყო ყველა, ემა დედამის ეხუტებოდა, ანი მისთვის ტიროდა.
- ჩემო ცხოვრება მიდიან უკვე? ( დემე )
ვკითხე ნიცას.
- ხო! ( ნიცა )
- და ნიკო სად არის? ( დემე )
- აქ ვარ! ( ნიკო )
გადამეხვია, ნიცას შუბლზე აკოცა. ვაიმე ვგიჟდები ევას მშობლებზე რა!
- მამა ( ევა )
- ევა! არ იტირო გთხოვ! ( ნიკო )
ევას მოეხვია ნიკო. გულში ჩაიკორო ევაც და ანიც.
- წავედით ნინო ( ნიკო )
- მოიცადეთ მე წაგიყვანთ ( ალექსი )
- აარა იყოს ( ნინო )
- დედა ერთი სურვილი რა! ჩემი მანქანით წაგივანთ ალექსი ( ევა )
- კაი! ( ნიკო )
- მეც წამოვალ ( ანი )
- არა ანი შენ ევასთან დარჩები! ( ნინო )
- არა წამოგყვეთ თუ უნდა! მე და დემე დავრჩებით აქ ( ნიცა )
- კარგი! ( ნიკო )
- ამ და მეც მინდა წამოსვლა ( ევა )
- ევა! გთხოვ დარჩი! ( ნინო )
- კაი დე ( ევა )

#ვატო
- მოკლედ ვეღარ მივხვდი ავთო ბიძია?! დავიბენი ( ვატო )
- ვატო ნუ ნერვიულობ და მომისმინე ყურადღებით ( ავთო )
- კაი ( ვატო & აკო )
- მოკლედ ვინც შენი და, ნუცას დაეჯახა აი იმის კვალს დადგნენ ( ავთო )
- კი მაგრამ მას ხომ არუნდოდა! რატო დასდევენ? ( ვატო )
- ყველაფერი სხვა გვარად ყოფილა! როცა შენმა დამ დაინახა პატარა გოგო რომელსაც მანქანა ეჯახებოდა ხომ გაიქცა მის გადასარჩენად, თურმე ეს ყველაფერი მოწყობილი ყოფილა წინასწარ! ( ავთო )
- კიმაგრამ ნუცასგან რა უნდოდათ? ( აკო )
- აკო ისრომ ვატოს მამის დასჯა უნდოდათ, მისი ვალის გამო! ხოდა ის ბავში ძალით დააყენეს მანქნის წინ იცოდნენ რო ნუცა მის გადარჩენას დააპირებდა ( ავთო )
- ნაბი*ვარი მამაჩემის გამო ჩემი დაიკო მოკლეს? ( ვატო )
- ვწუხვარ მაგრამ ეგრე გამოდის ( ავთო )
ჩემთვის ამის მოსმენა შეუძლებული იყო უკვე რაც შეიძლება სწარფად გავეცალე იქაურობას...



29 თავი

სწრაფად გავეცალე იქაურობას.
თავში ათასი რამ მიტრიალებს, ჩემი პატარა დიკო, ნაბიჭვ*რი მამაჩემი! ევა,ჩემი ცხოვრება, ნაგავი ნიკუშა. ფიქრებიდან ტელეფონის ბზუილმა გამომიყვანა.
- გისმენთ ( ვატო )
- ბიჭო სად გავვარდი?! ( აკო )
- რავიცი! რაიყო? ( ვატო )
- ვიყიდო ხო ბილეთები? ( აკო )
- ხო! გვრდით გყავს ავთო? ( ვატო )
- კი, დაგალაპარაკო? ( აკო )
- ჰო ( ვატო )
- გისმენ ვატო ( ავთო )
- ანუ ჩვენ ხვალე მივდივართ და როგორც კი გაიგებ რამე ახალს ეგრევე დამირეკავ ხო? და კიდე ჯერ დედას არუთხრა რა არაფერი ( ვატო )
- აუცილებლად დაგირეკავ ვატო მაგას რად უნდოდა თქმა და ისე დედაშენს არცვეუბნებოდი, ეგ შენი გადასაწყვეტია ( ავთო )
- მადლობა დიდი და გნახავ ხვალ სანამ წავალთ ( ვატო )
- კარგი! ვთიშავ ბილეთებს ვიყიდით ( ავთო )
- კაი, მალე მოვიდეს აკო რა ( ვატო )
( ალბათ გაინტერესებთ რატო ელაპარაკება ვატო ასე აკოსს ბიძიას იმიტომ რო თვითონაც არა ძალიან დიდი ამათზე, 22 წლისაა )
თბილისში ცოტა გავიარე ფეხით! ჩემი ძველი ძმაკაციც შემხვდა, ლაშა. რაც აქედან გადავედი ბათუმში კონტაქტი დიდაად არცერთთან აღარცმაქ ვინც აქ ცხოვრობს.

#ნიცა
უკვე მოსაღამოვდა, მე ევასთან ვიყავი მთხოვა დარჩი ჩემთანო რადგან ივა და ლილე აარა დღეს სახლში, ანის ძინავს უკვე, ახლახანს წავიდა დემეც. მე და ალექქსი მისაღებში ვართ. ალექსი რაღაცას ეძებდა ვითომ ტელეფონში, არადა ძაან ეტყობა რომ ანერვიულებულია ევას გამო.
- ალექსს წავედი მე მეძინება ( ნიცა )
- კაი ( ალექსი )
არცკი გამოუხედია ისე მითხრა.
მეც მალევე ავედი მეორე სართულზე, ევას კარებთან ჩავიარე და ტირილის ხმა მომესმა. ჩუმად შევყევი ევას ოთახში თავი, არცკი გამოუხედია. მივედი და ეგრევე გვერძე მივუწექი, ხელები მაგრად მოვხვიე. მან კი უფრო უმატა ტირილს. თავზე ვეფერებოდი, ცოტახანში გაჩერდა ვიფიქრე ჩაეძინა თქო, წამოდგომა დავაპირე რადგან არ მინდოდა შემეწუხებინა ევა, როცა ვდგებოდი თვი ჩემსკენ შემოატრიალა.
- ნიცა გთხოვ არ დამტოვო, შენ მაინც არ მიმატოვო როგორც ნიკუშამ, ვატომ მიმატოვა ( ევა )
- ევა ჩუუ, ცდები! ეგრე ნუ ამბობ მეც გულს მტკენ ეგეთი ლაპარაკით და შენც თავს იტყუებ. შენ ისევ ყველა გვერდში გყავს ( ნიცა )
- ვინ მყავს გვერდით? ( ევა ) ( ჩუმათ მითხრა )
- მე, დემე, ალექსი, ანი, ივა, ლილე, დედაშენი, მამაშენი,აკო და ვატო. არავის არ მიუტოვებიხარ შენ და სისულელებს ნუ ლაპარაკობ ( ნიცა )
- მადლობა რო მყავხართ და გვერდში მიდგახართ ( ევა )
- ძალიან მიყვარხარ ( ნიცა )
- მეც უზომოდ ( ევა )
- მოდი დაიძინერა, მე შენ რო გიყვარს ისე მოგეფერები თმებზე ( ნიცა )
- მადლობა ( ევა )
მალევე ჩაეძინა ევას. მთელი ღამე თმებზე ვეფერებოდი, რამოდენიმეჯერ შეიშმუშნა, მერე თავი წამოყო, მე უცებ თავი მოვიკატუნე ვითომ მეძინა, მერე მან ტირილი დაიწყო. ვეღარ მოვითმინე და ძალით უფრო მივეხუტე, ისიც გაჩერდა.

#ალექსი
დილით ტელეფონის ხმამ გამომაღვიძა.
უცებ თავი წამოვყავი.
- ხო! ( ალექსი )
- მე ვარ დედა ( ნინო )
- ხო დედა ( ალექსი )
- სასტუმროში ვართ! როგორ ხართ? როგორაა ევა?? ( ნინო )
- დედა ყველა კერგად ვართ, ევაც კარგადაა თუ რამეა დაგირრკავთ ( ალექსი )
- კაი წავედი დაიძინე! ჩვენ ეხა შეხვედრაზე მივდივართ, რო მოვალ დაგირეკავთ ისევ ( ნინო )
- კაი დედა გაკოცე ( ალექსი )
მალევე გავუთიშე და თავი ბალიშის ქვევით ჩავმალე, ჩემი ჭკუით ძილის გაგრძელება გადავწყვიტე, მაგრამ ვინღა მაცდის რა, კარზე მიბრახუნებდნენ.
- ალექსს ( ნიცა )
- რომელი ხარ? ( ალექსი )
- ნიცა ვარ! შეიძლება შემოვიდე? ( ნიცა )
- კი! მოხდარამე? ( ალექსი )
- აუ ვიცი რო გაღვიძებ ბოდიში ( ნიცა )
- არაუშავს ( ალექსი )
- აურამე მოვუწყოთ რა იქნებ ცოტა მაინც გაერთოს და გული გადააყოლოს რამეს ( ნიცა )
- დღეს ისევ კაი ხასიათზე დადგება ( ალექსი )
- რას გულისხმობ? ( ნიცა )
- ვატო ჩამოდის, ივამ მომწერა გუშინ ( ალექსი )
- ვაუ მაგარია. მააშინ მე დემეს დავურეკავ რაღაცეებს გავაკეთებთ ( ნიცა )
- არა არ დაურეკო დემეს, მე ავდგები ეხა და მოგეხმარები, დემემ და ანიმ კი ევა გართონ ( ალექსი )
- კაი მე დემეს მივწერ ეხა ( ნიცა )
- კაი მე ივას დავურეკავ ( ალექსი )
- ჰო მიდი ( ნიცა )
ოთახიდან ნიცაც მალე გავიდა.

#ვატო
- ვაიმე აკო რაიყო რა გინდა რა სახით მიყურებ?! ( ვატო )
ტაქსში ვისხედით მე და აკო, სადგურში მივდივართ.
- რას გულისხმობ? ( აკო )
- აკო გეყოს ( ვატო )
- ნუ მოკლედ...... ( აკო )
- მოიცა ორიწამი ივა მირეკავს ( ვატო )
- კაი ( აკო )
- ალო ვატო ( ივა )
- ხო ივა ( ვატო )
- დღეს შვუდამდე ხო ჩამოხვალთ? ( ივა )
- კი რაიყო? ( ვატო )
- ამ ევას გართობა გვინდა და რამის გაკეთება გვინდა მისთვის ( ივა )
- ამ კაი, რო ჩამოვალთ დაგირეკავ ( ვატო )
- ჰო კაი ( ივა )
- მაშინ თუ მეტი არაფერი არ გაქ სათქმელი ვთიშავ ( ვატო )
- მოიცა ორიწამი ( ივა )
- ჰო ( ვატო )
- სანამ დააპირებ ევასთან მისვლას მანამდე მე შემხვდი კაი? ( ივა )
- რამე აუცილებელია? ( ვატო )
- არცისე ( ივა )
- ხოდა მაშინ მანამდე მე დედასთან მივალ, იქედან რო წამოვალეგრევე დაგირეკავ ( ვატო )
- კაი ( ივა )
ივას გავუთიშე ტელწფონი, ეხა კი აკოს მივუბრუნდი.
- აკო! ( ვატო )
- აკო ( ვატო )
- ა.......კ...............ო ( ვატო )
ხელი ვკარი
- ხო! რაგინდა? ( ივა )
- მე კი არა შენ რა გინდოდა? რას მეუბნებოდი?? ( ვატო )
- ამ მგონი ( აკო )
- მგონი ( ვატო )
- რატო დამცინი?! ( აკო )
- ჰო მგონი რაო? ( ვატო )
- გეყყოო თორე აღარ გეტყვი ( აკო )
- ჰო კაი ვსო ( ვატო )
- რადა მგონი ანი მომწონს ( აკო )
- ვი ანი აკო? ( ვატო )
- ამ ...... ( აკო )
- არა! არ მითხრა ევას დაო! ( ვატო )
- ჰო! ეგგ ( აკო )
- ბიჭო შენზე დიდია და თან ევას დაცაა ( ვატო )
- მერე რა ( აკო )
- გაკლია ( ვატო )
- ვიცი ( აკო )
- იმენა მოგწონს? ( ვატო )
- ჰო იმენა მომწონს ( აკო )



30 თავი

- იმენა მოგწონს? ( ვატო )
- ჰო იმენა მომწონს ( აკო )
მატარებელსში ჩავსხედით, არ მანებებს ის აზრი რო ნიკუშას გამო ევა ცუდადაა და კიდევ ის რო მამაჩემის გამო ჩემიპატარა დაიკო მოკვდა.

#ევა
ჩემ ოთახში ნიცა შემოვრდა.
- ნიცა გაეთრიე, დამაძინე რა ( ევა )
- აუ ადე ლუდი დავლიოთ რა ( ნიცა )
- ამ წამო ( ევა )
ლუდი რო გავიგე წამოვფრინდი საწოლიდან.
- ჰა? ლუდი არ გამაგონოთ ( ალექსი )
- ალექსს თავი დაანებე ( ანი )
- ან ხო არდა დაგავიწყდა რო ყველაზე დიდი მე ვარ თქვენგან ?! ( ალექსი )
- ალექს იცი რა ქენი? ( ანი )
- ხალხო გეყოთ! ( ნიცა )
- გადით ჩავიცვა ( ევა )
ოთახიდან გავყარე ყველა, რაღაც დღეს კაი ხასიათზე ვარ რატო არვიცი.
შავი შარვალი ჩავიცი, შავი ბრიტელებიანი მაი, საროჩკა მოვიცვი შავ თეთრში, და თეთრი ფეხზე, თმა გავიშალე. ტელეფონი და ყურსასმენები ავიღე და ოთახი დავტოვე.

- ჩემი ლამაზი გოგო ( ლილე )
- ლილე! ( ევა )
ლილეს შევახტი, ივამ ჩაახველა.
- ჰო ვიცი რო შენც აქ ხარ ( ევა ) ივას მოვეხვიე.
- მაღაზიაში წავიდეთ? ( ნიცა )
- ამმ ლილე შენც ხო მოდიხარ? ( ევა )
- კი აბა რა ( ლილე )
მე, ლილე და ნიცა მაღაზიში წავედით.
გზაში დემეც შეგხვდა და ნიცმ ჩვენთან ერთად წამოათრია.
- თუ შეიძლება ................. ( რაღაცეები უთხრა ნიცამ გამყიდველს )
- თუ შეიძლება ორი ლუდიც ( ევა )
- არშეიძლება ( დემე )
- კაი რა დემე ( ნიცა )
- ერთხელ რა ( ევა )
- ჰო კაი ( დემე )
- ლილე შეენ არგინდა ლუდი? ( ევა )
- არა! ხოიცი რო არმიყვარს ( ლილე )
- ჰო კაი ( ნიცა )
მაღაზიდან გამოვედით თუ არა მე და ნიცამ ეგრევე ლუდს დავახტით. მალევე მივედით სახლში.
- დემე რას შვები? ( ივა )
- რავი ბრატ შენ?? ( დემე )
- წამო ჩვენც წავიდეათ ( ალექსი )
- კაი ( დემე )
- ალექსს ( ევა )
- ჰოუ ( ალექსი )
- ანი სადააა? ( ევა )
- ტასოსთან წავიდა და მოვა მალე ორივე! ( ალექსი )
- კაი გაკოცეთ ( ევა )
დემე, ალექსი და ივა წავიდა.
სახლში მე, ნიცა და ლილე დავრჩით. ჩემ ოთახში ავედით სამივე! ნიცამ მე დდედას დავურეკავ ვეტყვიო რო აქ ვრჩებიო და აივანზე გავიდა.
ლილეს რვასსჯერ დავუძახე მაგრამ არ გამომხედა! ივას წერდა ვითომ საუკუნეა არ უნახიათ ერთმანეთი.
- ლილე ( ევა )
- ლი ლი ( ევა )
- ლ....ი....ლ....ე ( ევა )
ბალიში ვესროლე.
- იქნებ ყურადღ.... ( ევა )
დამთავრებული არ მქონდა უკან მესროლა ბალიში. ჩხუბი დავიწყეთ ბალიშებით, როგორც იქნა მოვრჩით და ერთად დავეხეთქეთ საწოლზე. ლილეს ჩავეხუტე.
- მომენატრე ძაან ( ევა )
- მეც უზომოდ ( ლილე )
- ხო რჩები დღეს ჩემთან? ( ევა )
- აბა რა, მარა დავურეკო დედას ( ლილე )
- ამ ისა და ნიცა სად დაიკარგა. ( ევა )
- რავი ( ლილე )
- ნიცააა ( ევა )
ბოლოხმაზე ვიყვირე.
- აქ ვარ ( ნიცა )
ნიცამ თავი შემოყო ოთახში.
- სად ხარ ამდენი ხანი?? ( ევა )
- ამ კარები გავღე ( ნიცა )
- ვინ მოვიდა? ( ევა )
- ტასო და ანი ( ნიცა )
- სად არიან? ( ევა )
- ქვემოთ ( ნიცა )
- კაი წამო მაშინ ( ევა )
ქვემოთ ჩავედით მე და ნიცა.
ორივეს მოვეხვიე.
მლევე ლილეც ჩამოვიდა.
- ლილე რაო თაკო?? ( ევა )
- კაიო! ( ლილე )
- აუ წამო ვჭამოთ რა ( ანი )
- შენ სულ როგორ უნდა ჭამდე რა ( ტასო )
- იუ მეც მშია ( ევა )
- ეს დები რა ხართ ( ნიცა )
მე,ლილე და ანი სამზარეულოში შევედით, ტასო და ნიცა ტელევიზორს უყურებდნენ.

#დემე
- ივა სა მივდივართ? ( დემე )
- ცოტა ნელა! მანქანა არ დამიმტვრიო ( ალექსი )
- ვაფოსთან მივდივართ ( ივა )
- ჩამოვიდა?? ( ალექსი )
- ჰო! მოვუყევი ევაზე და ჩამოვიდა დღეს ( ივა )
- ეგ ევამ არ გაიგოს თორე ( დემე )
- მოგკლავს ( ალექსი )
- ვსო მოვედით ( ივა )
- და სადაა? ივა? ( ალექსი )
- გადმოდი მანქანიდან და ნახავ ( ივა )
- მე ნიცას დავურეკავ და მოვალ ( დემე )
- კაი, კითხე ევა როგორაა?! ( ალექსი )
- აუცილებლად ( დემე )

#რამოდენიმესაათისშემდეგ
#ალექსი
ვატოს ველაპარაკეთ, მალევე წამოვედით! რაღაც მოწყენილი მომეჩვენა, სავარაუდოდ ევას გამო იყო ალბათ ეგრე. სანამ სახლში მოვიდოდით დემესთან სახლში გავიარეთ! გზაში კი ნაბიჭვა*ი ნიკუშა შეგვხვდა, რო დაგვინახა ეგრევე თვალიდან მოგვწყდა.

#ევა
- ხხალხო რაღაც უნდა გითხრათ და უარი არ მითხრათ რა ( ევა )
- კაი! მიდი ( ლილე )
- გააჩნია რა ( ანი )
- აუ მოლში წამო წავიდეთ რა. და თან ჩემი ახალი მანქანა ტყუილად ხო არ მყავს, ჯერარცკი ვჯდარვარ შიგნით ( ევა )
- მე წამოვალ! ფეხსაცმელი მინდა ( ლილე )
- ანი წამო ჩვენც წავიდეთ რა ( ტასო )
- ანუ ყველა მოდიხართ ხო? ( ევა )
- ჰო მარა ბიჭებს არ ვუთხრათ? ( ლილე )
- რისი ბიჭები ( ნიცა )
მალევე ვავედით სახლიდან! მე მძღოლის ადგილას მოვთავსდი, გვერძე კი ლილე მომიჯდა.
- უკან კარგათ ზიხარ? ( ლილე )
- კიი ( ნიცა & ანი )
- აუ ლილე სიმღერები ჩართე რა ( ტასო )
- ახლავე ( ლილე )
ლილეს ხელზე დავარტყი.
- აუ ( ლილე )
- დაიცა მე ჩავრთავ ( ევა )
- კაი! ( ტასო )
მალევე მივედით მოლში, უამრავი რამ ვიყიდეთ. მანქანაში ჩავტენეთ ყველაფერი და უკან წამოვედით. გზაში სადღაც 15 წუთი დაგვჭირდა, უკვე საღამოს რვა საათი ხდებოდა.
- ფუ ჯანდაბა ( ანი )
- რაიყო ან? ( ევა )
- რამოხდა?? ( ტასო )
- აუ ფეხსაცმლის ყიდვა დამავიწყდა! ( ანი )
- დაიკიდე ხვალ კიდე წამოვიდეთ რა ( ლილე )
- ეხა მეზარება მეც ( ანი )
მალევე მანქანა გავაჩერე სახლთან, მე პირველი მივდიოდი, ანუ წინ რა კარზე კაი ხანი ვაბრახუნეთ! არ გვიღებდნენ. მერე გამახსენდა რომ გასაღები მანქანაში მქონდა, მარტო დავბრუნდი მანქანასთან, ლილემ გამოგყვებიო მაგრამ უარის ნიშნად თავი გავაქნიე. გასაღები მალევე ავიღე და როცა შევტრიალდი ჩემ წინ......




31 თავი

როცა შემოვტრიალდი ჩემ წინ ვატო აესვეტა.
- ვატოო! ( ევა )
ვიკივლე და მას შევახტი, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით. მანაც არ დააყოვნა და ხელები მომხვია, ყელში მაკოცა.
- მომენატრე! ( ამოვიღლუღე ჩემთვის ) ( ევა )
- მეც მომენატრე ჩემო პატარავ ( ვატო )
ვაიმე როგორ მომნატრებია მისი ხმა, მისი სურნელი, მისი ყველაფერიი. უცებ თმაში შევუცურე ხელი და თმა მოვქაჩე.
- აუუუ, ეს რისგამო? ( ვატო )
- რო შემაშინე მაგიტო ( ევა )
- როგორ გიხდება ღიმილი ბაჭიავ ( ვატო )
- კაი რა რისი ბაჭია მაგას ჯობია რო ისევ პატარა დამიძახო ( ევა )
- ჩემი პატარა ბაჭია ( ვატო )
თავი ჩავმალე მის კისერში.
- და მაინც რატო წახვედი? ( ევა )
- ეხა არა პატარავ! ახვა დროს აუცილებლად მოგიყვები ( ვატო )
- კარგი როგორც გინდა! და დამსვი ეხა ( ევა )
- ჰო კაი ! ( ვატო )
ჩემი ხელი აიღო და მეამბორა. მერე სახეზე მეფერებოდა, სიჩუმე მე დავარღვიე.
- დიდიხანი უნდა ვიდგეთ აქ ესე ტყუილად? ( ევა ) ( გავუღიმე )
- რაიყო მოგბეზრდა ჩემთან პატარავ? ( ვატო )
- ეგ რაშუაშუა, პროსტა მცივა. ( ევა )
ვატომ მისი ქურთუკი ჩამაცვა.
- იციგარეთ რამდენი ხალხი მელოდება? მომკლავენ! გაიყინებიან.
- ნუგეშინია ყველა სახლშია შენთან ( ვატო )
- ჰაა? რას გულისხმობ? ( ევა )
- ბიჭები ძალით არ გიღებდნენ კარებს რო შენ წამოსულიყავი გასაღების ასაღებად და მე გენახე ( ვატო )
- ეგ ვისიი იდეაა? ( ევა )
- რათქმაუნდა ივას ( ვატო )
- ჩემი ყველაზე მაგარი ბიჭი ( ევა )
- მოკლედ ევა ძალიან დიდი ბოდიში რო წავედი! უბრალოდ სერიოზული მიზეზები მქონდა ამის, მინდა იცოდე რო მარტო შენზე ვფიქრობდი, ძალიან გაფასებ და დიდ პატივს გცემ, მე მგონია რომ რაც მე გამიცანი იმის მერე ყველაფერი ცუდი რაც გადაგხდა ჩემი ბრალია, აღარ მინდა თავი მოგაწყინო და მოგაბეზრო ( ვატო )
- ვატო გაჩემდი! ეხა უფრო მტკენ გულს ( ევა )
- ევა ბოდიში! ( ვატო )
ვატო შეტრიალდა და წავიდა, მე ამას ვეღარ გავუძლებ, ჩემი ბედნიერებას ვერ გავუშვებ და კიდევ ერთხელ ვერ დავკარგავ. არ მინდა რო წავიდეს, გავიქეცი და მას უკნიდან მოვეხვიე.
- ძაან გთხოვ არ დამტოვო! შენ გარეშე ვერ ვიცოცხლებ ( ევა )
- დარწმუნებული ხარ რომ გინდა დავრჩე? ( ვატო )
- მაგას კითხვა რად უნდა! ( ევა )
ვატომ სახიდან თმა გადამიწია, ორივე ხელი ლოყაზე მომკიდა და ჩემ ბაგეებს შეეხო! ტანში ჟრუანტელმა დამიარა.
- მიყვარხარ! ( ევა ) ( ამოვიღლუღე ჩემთვის )

#ალექსი
- სადარიან ამდენი ხანი ( ალექსი )
ტელეფონს დავავლე ხელი.
- დაწყნარდი ბიჭო მარტო ხოაარა, მოვა მალე. ( ივა )
- აცადე რა ( დემე )
- და რახდება? ვისთან ერთადაა? ( ლილე )
- ალექს სადაა ევა? ( ანი )
- მოვა მალე ( დემე )
- აქ ვართ ( ევა )
კარისკენ გავიხედეთ ყველამ და ჩვენ წინ ხელჩაკიდებულიორი სულელი აგვესვეტა. ევა იღიჭებოდა.
- ვაიმე რამდენიხანია ესეთი გახარებული არ მინახიხარ ბაჭი ( ლილე )
ლილე მოეხვია ევას.
იმ საღამომ ძაან მაგრად ჩაიარა, ყველა ჩვენთან დარჩა დემეს და ვატოს გარდა. ორივე ერთად წავიდა.
ნიცა, ლილე და ევა ერთოთახშია.
ანი და ტასოც.
მე და ივა ქვემოთ ვართ, კომპიუტერულ თამაშებს ვთამაშობთ.
ჭერი თავზე გვენგრევა.

#ტასო
- დღესს ვის ეძებდი ანაჩკა? ( ტასო )
- ანაჩკა ( ტასო )
- ანა ( ტასო )
- ანი ( ტასო )
- ანის რო დამიძახებ აი მაშინ გამოგხედავ ხოდა რაო რას მეუბნებოდი? ( ანი )
- რადა დღეს ვის ეძებდი? ( ტასო )
- ვის? სადდ? როდის? ( ანი )
- კაი რა გჭირს? მაინტერესებს რატო აცეცებდი ეგრე შენს თავალებს ( ტასო )
- გოგო მგონი ( ანი )
- მგონი ( ტასო )
- დამაცადე ( ანი )
- ჰო გისმენ ( ტასო )
- აკო მომწონს ( ანი )
- ვინ აკო?? ( ტასო )
- ანუ...... ( ანი )
- არმითხრა რო ის! ( ტასო )
- ჰოო! ( ანი )
- გოგოო პატარაა ( ტასო )
- რაო ვინ მომწონსო? ( ნიცა )
- რახდება აქ? ( ევა )
- ევა კიდე უფრო ხმამაღლა იყვირე რო ალექსი და ივაც შემოვიდნენ ( ანი )
- ხოდა რაო? ( ლილე )
- აკო მომწონს ( ტასო )
- ტასო არვაბობ მე მაგას ( ანი )
- რაა? ( ევა )
- მომეონს რა! უბრალოდ არაა ცუდი ბიჭი ( ანი )
- პატარაა გოგო ( ლილე )
- მერე რა ( ევა )
- აუ მეძინება ( ნიცა )
- მეც ( ლილე )
- მეც ( ტასო )
- მე არა ( ევა )
- მე არც ისე ( ანი )
- წამო ანი მაღაზიაში ( ევა )
- წამო მარა რაგინდა? ( ანი )
- ჩვენ გვეზარება ( ტასო & ნიცა )
- მეც ( ლილე )
- წამო შოკოლადები მინდა! ( ევა )
- შენ კიდე ეგ გინდაისეც რამხელა ხარ ( ანი )
- ანი შენ ხო არ გაჟრიალებს? 17წლის ვარ და 51 კილო ვარ ( ევა )
- ხო კაი წამო! და ბიჭებიც წავათრიოთ ( აანი )

#ევა
ივამ მეზარებაო და ალექსი ძლივს ავტეხეთ და წავედით. მალევე მივედით, ანიმ დრო იხელთა და ...... ჩაჯდა ( ფუ ჯანდაბა სახელი არ მახსოვს, რაც ფოტოზეა რა )
- აუ მეცმინდა ( ევა )
- რაგიყო?! ( ანი )
- კაი გეყო ნუ ჩხუბობთ ბავშვებივით ( ალექსი )
- ალექსს ბავშვები აღარვართ ანუ? ( ევა )
- ევ ჩემო ბაჭია, თქვენ ჩემთვის ყოველთვის პატარა ბავშვებათ დარჩებით ჩემ დაიკოებად ( ალექსი )
- მიყვარხარ ძამიკო ( ევა )
- მეც ( ანი )
- კაი გეყოთ, წამო ვიყიდოთ რაღაცეები ( ალექსი )
უამრავი რამე ვიყიდეთ! ტკბილეული, წვენები, ფუნთუშები და რავიკიდე რა არაა.
ანის შევატენეთ მე და ლექსიმ სალაროსთან დგომა, ბევრი წუწუნის შემდეგ დაგვთანხმდა მე და ალექსი მანქანაში ჩავჯექით და სანამ ანის ველოდებოდით მთელი სასტავი გავჭორეთ ( ოღონდ ცუდი გაგებით არა )
რამოდენიმე წუთში ანიც დაბრუნდა, ალექსიმ ყველაფერი უკან ჩატენა, ანიც უკან დაჯდა და ღიმილისახიდან არ მოშორებია.
- რახდება ანი? ( ალექსი )
- რამე მოხდა?რა ბედნიერი ხარ? ( ევა )
ანი ჩემთან ახლოს მოიწია და ყურში ჩამჩურჩულა რაღაც.
- იცი სალაროსთან ............ ( ანი )скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent