შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე 32.33.34.35.26.37.38.39


21-04-2018, 13:48
ავტორი ნათუშკა
ნანახია 327

ჩემი ცხოვრება შენ გააფერადე 32.33.34.35.26.37.38.39

32 თავი

- იცი სალაროსთან აკო ვნახე ( ანი )
მე წამოვიკივლე.
- ჰა?? ( ევა )
- ევა რა გაყვირებს? ( ალექსი )
უკან გადავძვერი.
- ევა თავი დამანებე და ისა ( ანი )
- რა? ( ევა )
- ვატოც იყო იქ! ( ანი )
- ჰა? მართლა?? რას აკეთებდა მანდ?? რა უნდოდა? ( ევა )
- ჰეი დაწყნარდი დაურეკედა კითხე, ოღონდ აკოზეც ( ანი )
- დავურეკო თუ არა, კი თუ არა, რავქნა? ( ევა )
- დაურეკე ( ანი )
- ალექსს კი თუ არა? დავურეკო თუ არა?? ( ევა )
- რა შემიჭამე ტვინი ჰა? ვის უნდა დაურეკო? ( ალექსი )
- კაი დაიკიდე არავის ( ევა )
- ბიჭო უთახარი რო კი ( ანი )
- ჰო კი დაურეკე ( ალექსი )
- აუff აღარ მინდა უკვე! ( ევა )
სანამ სახლში მივიდოდით გზაში ანიმ შემიჭამა ტვინი დაურეკე, დაურეკეეო მარა არ დავურეკე მაინც
- წავედი მე დავიძინო ( ალექსი )
- ალექსს აი ამას ვინ წამოიღებს?? ( ევა )
აუ ზუსტად მაშინ კი გარეთ ლილე და ივა გამოვიდნენ. ალექსიმ მხარე დაარტყა ივას ხელი.
- აი ივა წამოიღებს ( ალექსი )
- რას? სად?? ( ივა )
ალექსი სახლში შევიდა.
- ერთწამ, თქვენ ორს საით გაგიწევიათ !? ( ანი )
- გავისეირნოთ უნდა ( ლილე )
- ამ მოიცა შევიტან ამათ სახლში თორე ცოდოები არიან ესენი ( ივა )
- კაი ჩემოგულო ( ლილე )
ივამ ყველაფერი სახლში შეიტანა საკმაოდ დიდი ხანი დაჭირდა რადგან ბევრი რამ ვიყიდეთ მართლა, მაგრამ.......
- წავიდეთ პატარავ ( ივა )
- ხალხო წვიმდება და მალე მოდით! ( ევა )
მივაძახე მათ მაგრამ ყურადღებაც კი არ მომაქციეს.
- წამო სახლში ( ევა )
- ევ დაურეკე რა ვატოს.. ( ანი )
- აუ გოგო რატო შემჭამე რა გინდა? ( ევა )
- აუ კითხე რა აკოზეც რამე ( ანი )
- აუ გაკლია, შედი რასახლში! ( ევა )
ანიმ გამიღიმა და სახლში შევიდა.
მეც მარტო, სუ სუ მარტო ანის გამო დავურეკე ვატოს, რამოდენიმე ზარის შემდეგ მიპასუხა.
- ხო პატარავვ ( ვატო )
- გაგაღვიძე? ( ევა )
- არაუშავს ( ვატო )
უკვე ღამის პირველი იყო დაწყებული.
- მოხვალ ჩემთან?? ( ევა )
- ეხა? რამემოხდა ბაჭია? ( ვატო )
- არა უბრალოდ შენი ნახვა მინდა ( ევა )
- მოვდივარ ( ვატო )
ვატომ მალევე გამითიშა.
ორწამში ჩემს წინ იდგა. ( მართლა ორწამში კი არაა ???????? )
- ჰა?? ესე მალე საიდან? ( ევა )
- ეგრევე ჩავიცვი და გამოვვარდი ( ვატო )
- ჩემი ბიჭი ( ევა )
- მოხდა რამე ბაჭი? თუ მოგენატრე? ( ვატო )
- მოუნდა ბიჭს ( ევა )
- აბა ( ვატო )
ვატომ ვითომ მოიწყინა.
ჩემდა უნებურად მასთან ახლოს მივიწიე და ვაკოცე.
მის თბილ ტუჩებს მივეწებე, ვაიმე რა ტკბილია. როგორ მიყვარს, ვატოც მალე ამყვა როცა ჰაერი აღარ გვეყო მოვშორდით ერთმანეთს. მე შუბლი მივადე მის შუბლს.
- მიყვარხარ ( ვატო )
- მეც ( ევა )
ცოტა გავისეირნეთ, მერე სახლამდე მომაცილა ვატომ, შუბლზე მაკოცა და სანამ სახლში არ შევედი მანამდე არ წავიდა ვატო სახლში! კარი როცა მივხურე და შევტრიალდი წინ ანი ამესვეტა და იღრიჭებოდა.
- რაქენი ელაპარაკე? ( ანი )
- ვის?? ( ევა )
- ვატოს! ( ანი )
- რა ვატოს ანი? კარგად თუ ხარ?? ( ევა )
- ოო კაი რა გეყო ( ანი )
- ჰო კაი ისეთი რაღაცეები მითხრა რო ეხაც არმჯერა ( ევა )
- ჰაა? რა გითხრა?? ( ანი )
- მაკოცე და გეტყვი ( ევა )
ანიმ სუ ლოყები დამიკოცნა, მაგრამ მაინც არ ვუთხარი. მერე მისაღებში დავრბოდით ბოლოს კი მდივანზე დავეხეთქეთ ორივე.
ანი თმებზე მეფერებოდა.
- ევ ( ანი )
- ჰო ( ევა )
- ევა ( ანი )
- ჰო თქო! ( ევა )
- აუ რა გითხრა ( ანი )
- რადა........ ამათ უყურე ( ევა )
- ვის ამათ? ( ანი )
- რადა ფანჯარაში გახედე ( ევა )
ფანჯრის წინ ივა და ლილე იყვნენ. წვიმაში იდგნენ და ერთმანეთს კოცნიდნენ. მე და ანი ვიხეოდით სიცილში, მერე ანიმ ამას ვერ გამოვტოვებო და ფოტო გადაუღო, გამომადგება და სამახსოვროდ მექნებაო.
მალევე სახლში შემოვიდა ორივე, ჩვენ მათ დანახვაზე ისტერიკული სიცილი აგვიტყდა! ისინი გაკვირვებული გვიყურებდნენ, მერე ივა ზემოთ ავიდა და ლილე კი სამზარეულოში შევიდა. ტასოს და ნიცას უკვე კაი ხანია ძინავთ ალბათ. მალე ალექსიც ქვემოთ ჩამოვიდა.
- ჰეი რატო არ გძონავთ? ( ალექსი )
- ამ არგვეძინება ( ანი )
- ჰო, შენ რატო ადექი?? ( ევა )
- მომწყურდა ( ალექსი )
- ამ კაი! ( ევა )
- და ისე გააჩერრეთ თქვენი დაქალები რა! უკვე მეორეჯერ გამაღვიძეს ( ალექსი )
- მერე შენ როიცი ისე შეუბღვირე და გაჩუმდებიან ( ანი )
- ყოჩაღ ანა რამაგრა ხუმრობ ( ალექსი )
ალექსიმ წყალი დალია და მალევე ავიდა ზემოთ! ივა ისევ ჩამოვიდა ქვემოთ, სწრაფად გადაგვკოცნა და მერე ზემოთ ავიდა! რა მაგრა აკლია ამას! მარა მაინც ძაან მიყვარს მერე ლილეც ავიდა დავიძინებო და ჩემოთახში შევიდა.
- როგორც იქნა დავრჩით მარტო! ( ანი )
- და ვინ რას გიშლიდა? ( ევა )
- ვინდა აი ყველა და კიდე მომიყევი რა! ( ანი )
- რატო შემჭამე ( ევა )
- რაო ვატუნამ? ( ანი )
ანიმ გამიღიმა
- მოკლედ რა და ვატომ მითხრა რო მითხრა რა წამოცდა რო ( ევა )
- რო.......... ( ანი )
- ............... ( ევა )

#აკო
- სად ხარ ბიჭო ამდენი ხანი?! ტელეფონი სადგაქ?? დედაშენმა იმდენჯერ დამირეკა რო რავი ( აკო )
- მოვედი ხო მხედავ ( ვატო )
- ვაუუ რა ბედნიერი ხარ რა მოხდა?? ( აკო )
- არაფერი ( ვატო )
- სად იყავი? ( აკო )
- ევასთან ( ვატო )
- რაოო?? ( აკო )
- რავი არაფერი ( ვატო )
- აბა....... ( აკო )
- ხოდა დაგირეკა ავთომ?? ( ვატო )
- კი! ( აკო )
- და რაო?? არის რამე ახალი ნუცაზეო? ( ვატო )
- არა არაფერიაო და თუ რამეა დაგირეკავთო ( აკო )
- ამ კაი! მადლობა დიდი თქვენ რო არ მყავდეთ ( ვატო )
- კაი გეყო ამეტირება ეხა ( აკო )
ვატომ მხარზე დამარტყა.

#ევა
- ვატომ მითხრა რო მითხრა რა წამოცდა რო ( ვატო )
- რო............ ( ანი )
- რო.......... ( ევა )


33 თავი

- რო აკოს ვიღაც მოწონს და შენ შანსი არგაქ ( ევა )
- ჰაა?? ( ანი )
- ან არგეწყინოს ! რას ვიზამთ ( ევა )
- მე ხო ბედი არ მაქ ( ანი )
- სანამ შეგიყვარდა მანამდე დაივიწყე ( ევა )
- ამ......... ( ანი )
- ეგ რას ნიშნავს?? ანი გიყვარს აკო? ( ევა )
- არა საიდან მოიტანე ( ანი )
- ჰოდა კაი, იმიტორო შანსი არ გაქ ( ევა )
- ხოდა ვინმოწონს ის არ გითხრა?! ( ანი )
- ვინდა.... ( ევა )
- ნუ მაშინებ ( ანი )
- .................. ( ევა )

#აკო
სახლში მარტო ვარ, ვატო იყო სადღაც წასული და არც კი ვიცი სადაა, დედაჩემი ვატოსთანაა სახლშიმამაც სადღაც წასულია, ცოტახანი ვატო ჩემთან სახლში რჩება.
მისაღებში ვარ და სენდვიჩებს ვჭამ, მალევე ვატოც გამოჩნდა.
ერთიცალი ამაცალა თეფშიდან.
- ეი ( აკო )
- ჩემი და შენი რამ გაყო ბრატ ( ვატო )
- ვატუნა სად ბრძანდებოდი?? რაიყო რა ყოველღამე სახლიდან მიბრძანდები და შუაღამისას მოდიხარ ( აკო )
- რაიყო აკო ეჭვიანობ? ( ვატო )
- ხოდა სად ვიყავიო ვატუნა? ( აკო )
- ევასთან ( ვატო )
დამთავრებული არ ქონდა გავაწყვეტინე.
- ანი სახლში იყო? რას აკეთებდა?? რას ( აკო )
- რაიყო აკო რას დაიქოქე მე რავიცი! ( ვატო )
- აუ შენ როგინდა მე უნდა გაგირკვიო ყველაფერი ევაზე და შენ ის ვერ გაგირკვევია სახლში არის თუ არა ანი ( აკო )
- კაი აკო ნუ მიბრაზდები ( ვატო )
- კაი დაიკკიდე! ხოდა რას აპირებ ნიკუშაზე? ( აკო )
- ოუ მაგას ნუ მახსენებ თორე მოკვლა მინდება მაგ ნაბიჭ*არის, ერთი ევა გამოკეთდეს, ნუცაზეც გავიგოთ ყველაფერი და ნახავ მერერასაც ვუზამ ( ვატო )
- იმედია ნუცაზე მალე იქნება რამე ახალი ( აკო )
- ხვალ ნაბი*ვარ მამაჩემი უნდა ვნახო ( ვატო )
- მეც წამოვალ ( აკო )
- მრცხვენია მაგ კაცს მამაჩემს რო ვუძახი ( ვატო )
- კაი დამმშვიდი ვატო! წავედი მე კიდე გავიკეთო მშია! ( აკო )
- აკო ხო იცი როგორ ( ვატო )
გავაწყვეტინე
- კაი გაგიკეთებ ( აკო )
- ძმა ხარ ( ვატო )

#ალექსი
უკვე მესამეჯერ გამაღვიძა ნიცას და ტასოს სიცილმა, ეგრევე წამოვფრინდი საწოლიდან და გოგოების ოთახში შევვარდი.
- ხალხო მეძინება! თქვენ არ მიდიხართ ხვალ სკოლაში მარა მე კი და თან მეთორმეტე კლასში ვარ, უკვე ღამის სამი საათია და მესამეჯერ მაღვიძებთ ( ალექსი )
- ეი ბიჭო რას დაიქოქე ( ნიცა )
- ვუმიე რა სექსუა*ურია ალექსი ( ტასო )
მე გამეცინა მარა არ შევიმჩნიე.
- ცოტა ჩუმათ ტასო, ვიცი რო რთულია შენ თვალწინ წელს ზემოთ შიშველია ( ჩაჩურჩულა ტასოს ნიცამ )
- თქვენი ხმა არ გავიგო ( ალექსი )
გავუღიმე მათ და გამოვედი ოთახიდან სანამ ჩემ ოთახში შევედი ივა შემხვდა დერეფანში.
- ჰეი ლილე სადაა? ( ალექსი )
- მგონი ძინავს ( ივა )
- რაღაც ძაან აცანცარდით თქვენ ( ალექსი )
- ალექსს გაეთრიე! ძინავს ჩემ ბარტყს, ეხა გამოვედი მისი ოთახიდან ( ივა )
- კაი მიდი დაიძინე ხვალ ჩვენ მაინც გავეთრიოთ სკოლაში ( ალექსი )
- ხო თორე რაც აქ გადმოვედი მეორე სემესტრში ნახევარზე მეტი არცკი ვყოფილვარ სკოლაში ( ივა )
მე და ივამ ერთმანეთს გვერდი ავუარეთ, ოთახში შევედი და საწოლზე დავეფერთხე, მალევე ჩამეძინა.

#ევა
- ევა რატო მაშინებ ( ანი )
- ანი შენ მოწონხარ ( ევა )
ეს გაიგო ანიმ და მგონი შოკში ჩავარდა, უკვე ათი წუთია გაშეშებულია, წინ ხელებს ვუფფრიალებდი მარა ყურადღებას არ მაქცევდა, ლოყაზე ვაკოცე და ოთახში ავედი.

#ანი
ეხაც ყურში ჩამესმის ის რაც ევამ თქვა, აკოს მე მოვწონვარ, მე. იმენა მე მოვწონვარ. ვაიმე რა მაგრია, ევამ ეს მითხრა და დამტოვა გაშეშებული.მერე მდივანზე წამოვწექი და ბალიშს ჩავეხუტე.
მალევე გადავეშვი სიზმრების მორევში.

#ტასო
მალევე ოთახში ევა შემოვიდა.
- გოგოებო არ იძინებთ? ( ევა )
- რავი არა აა მეძინება ( ნიცა )
- ისა და რა საყვარელი ძამიკო გყავს ევ ( ტასო )
- მადლობა ტასსს ( ევა )
- ანი სადაა? ( ტასო )
- ქვევით და ამოვა მალე ( ევა )
- კაი ( ტასო )
- კაი მე აივანზე გავალ თან დემეს დავურეკავ ( ნიცა )
- კაი მეც წავედი მეძინება, ჩემ გოგოს უნდა ჩავეხუტო ( ევა )
- მარტო მტოვებთ?? ( ტასო )
- ალექსი რისთვის გყავს შენ რო! ( ევა )
ევამ თვალი ჩამიკრა და ოთახიდან გავიდა.

#ნიცა
ჩემი ბიჭი მომენატრა, დავურეკო, მოვიკითხო თორე მომკლავს.
რამოდენიმე ზარის შემდეგ მიპასუხა.
- ჩემიბიჭი ( ნიცა )
- რაიყო პატარავ? ( დემე )
- შენი ხმის გაგონება მომინდა და დაგირეკე ( ნიცა )
- ჩემი პატარა გოგო ( დემე )
- მომენატრე ( ნიცა )
- მეც ჩემოგულო ( დემე )
- ხვალ მიდიხარ სკოლაში? ( ნიცა )
- სკოლაში არვიცი მაგრამ მინდა რო ნიკუშას დაველაპარაკო ( დემე )
- აუ კაი იქნებოდა ( ნიცა )
- ხორავი ( დემე )
- კაი ანი მიძახის წავედი! გაკოცე ბევრი ( ნიცა )
- მიყვარხარ ყველაზე მეტად! ტკბილი ძილი ( დემე )
- მადლობა ჩემოერთადერთო ( ნიცა )

- ხო ანი რაიყო? ( ნიცა )
- ანი არა მე გეძახდი ( ტასო )
- ხო ტასო რაიყო? ( ნიცა )
- წამო ანის ჩავაკითხოთ ( ტასო )
- წამო ( ნიცა )
ქვემოთ ჩავედით და ანი მდივანზე იწვა, ჩაძინებული. ძალიან საყვარელი იყო! ტასომ გავაღვიძოთო მარა მე ხელი შევუშალე და პლედო გადავაფარე. მალევე დავბრუნდით ოთახში.

#ევა
ოთახში შევედი და დავინახე ჩემ გოგოს როგორ ეძინა მოკუნტულს, უცებ შევუხტი საწოლში ლილეს და ხელები მოვხვიე, უცებ ჩემდაუნებურად ტირილი ამიტყდა, ავქვითინდი.
- რაგჭირს ჩემო გულო?! ( ლილე )
ლილემ მალევე გამოიღვიძა, ჩემს მხარეს გადმოტრიალდა! სხიდან თმა გადამიწია და ისევ გამიმეორა შეკითხვა.
- არაფერი უბრალოდ .........
( ევა )

34 თავი

- არაფერი უბრალოდ ბედნიერი ვარ რო მყავხართ! ( ევა )
- ჩემი გული! დაიძინე ეხა ( ლილე )
- ტკბილი ძილი ( ევა )
- შენც ჩემო ლამაზო ( ლილე )
მალევე ჩამეძინა.

#ვატო
გამეღვიძა თუ არა ეგრევე ტელეფონს დავავლე ხელი და ჩემ ბაჭიას დავურეკე მაგრამ არ მიპასუხა, მერე საათს შევხედე და პირველი იყო დაწყებული, ალბათ ძინავს კიდე. ეხლა კი ნაბიჭვარ მამჩემს უნდა დავურეკო.
- გისმენ ( ვატოს მამა )
- სად ხარ? ( ვატო )
- ვატო შენ ხარ?? ( მამა )
- სად ხარ? ( ვატო )
- თბილისში ვარ ( მამა )
- მანდ რა გინდა?? ( ვატო )
- რო არ მკითხულობ მაგიტომაც არიცი, თითქმის ორიწელია რაც აქ გადავედი საცხოვრებლად ( მამა )
- კაი მანდ რო ჩამოვალ უნდა შეგხვდე ( ვატო )
- კარგი შვილი ( მამა )
- შვილი აღარ მიწოდო ( ვატო )
ტელეფონი გავუთიშე.

#ევა
მე და ლილე ქვემოთ ვართ, მე ვთხოვე რო დღესაც ჩემთან დარჩეს, ალექსი, ივა, დემე და ანი ყველა სკოლაშია. ტასომ მე დღეს არ მივდივარო და ჩემთან სახლშია, ნიცას ზემოთ ძინავს. მე და ლილე კი "ტომი ჯერს" ვუყურებდით და თან ცხელ შოკოლადს ვსვამდით.
- აუ შემდეგი ჩართე რა ( ლილე )
- აუ ლილე ეხა სპანჯობს ვუყუროთ რა ( ევა )
- ჰა კაი ჩართე! ( ლილე )
- მე ზემოთ ავალ ოთახში რაღაცა მაქ და ჩამოვიტან. შენ ჩართე მანამდე რა ( ევა )
- კაი მიდი ჩემოგულო ( ლილე )
კიბეზე უცებ ავირბინე. ნიცას შევუხედე გათიშულს ეძინა, ჩემს ოთახში შევედი რომ გუშინდელი მოპარული კანფეტები ქვემოთ ჩამეტანა. მაგრამ მერე შევამჩნიე რო ტელეფონი დამრჩენია ოთახში. ავიღე ორი ზარი იყო შემოსული! ერთი ვატოსგან ერთი ივასგან.
ეგრევე ვატოს დავურეკე მაგრამ არ მიპასუხა.
მერე ივას დავურეკე.
- ევვ მათემატიკა მაქ და დაგირეკავ რო დამთავრდება ( ივა )
- კაი ( ევა )
მალევე გამითიშა. მთელი ოთახი გადავატრიალე და ვერსაად ვერ ვნახე ჩემი კანფეტები და მერე დავტვინე რო გუშინ შუაღამისას რო გამეღვიძა მაშინ შევჭამე ყველა.
ქვემოთ ჩავედი.
- გოგო სად ხარ უკვე მეორე სერია დავიწყე მე ( ლილე )
- აუ მშია ( ევა )
- შენ რისთვის იყავი ზემოთ? ( ლილე )
- აუ ტელეფონი დამიჯდა და მაგიტო ( ევა )
ვიცრუე თორე მომკლავს ლილე რომ გაიგოს რო ღამე ტკბილით ჩავსკდი.
- მე სამზარეულოში შევალ მშია ( ევა )
- კაი! ( ლილე )
ტელეფონი დავაგდე ლილეს გვერდით და სამზარეულოში გავედი. ჩაი გავიკეთე და ომლეტი. რა დებილი ვარ კი არ ვკითხე ლილეს უნდოდა თუ არა.
- ევა ( ლილე )
- ხო ლილე ( ევა )
- ივა გირეკავს ( ლილე )
- მერე უპასუხე ( ევა )

- ალო ( ლილე )
- ევა ( ივა )
- ლილე ვარ ( ლილე )
- ჩემოგულო! დღეს თქვენი დამრიგებელი შეგვვხვდა მე და ალექსს და გვითხრა ძაან ბევრი გაცდენები აქვთო! კიდე რამოდენიმე დღე თუ გაცდენენო მაშინ გამოცდის ჩაბარება მოუწევთო. ( ივა )
- ოღონდ ეგ არა ( ლილე )
- ხოდა მოემზადეთ ხვალ თქვენც წამოდით რა სკოლაში ( ივა )
- კაი ( ლილე )
- კაი გაკოცეთ წავედი ფიზიკა მაქ ( ივა )
- ვიზიარებ! მეც გაკოცე ( ლილე )
ცოტახნის შემდეგ.
- რაო ივამ? ( ევა )
- ხვალ სკოლაში უნდა წავიდეთ ( ლილე )
- მეც ეგ უნდა მეთქვა რო წავიდეთ ხვალ სკოლაში ( ევა )
- აუ მე მეზარება ( ნიცა )
- გაიღვიძე ძილისგუდა?? ( ლილე )
- ვერ მხედავ ლილე? ( ნიცა )
- ვიღაცას ცუდად ეძინა ( ევა )
- მართალი ხარ ევაკო! ეს რა არის?? ( ნიცა )
- ომლეტი ( ევა )
- აუ მეც მინდა ( ნიცა )
ნიცამნორმალურად ჭამა არ მაცლა, შემიჭამა ჩემი ომლეტი ამიტომ მეორეჯეტ მომიწია გაკეთება. სამზატეულოში ვიყავი როცა ისევ დამირეკეს.
- ალო ( ევა )
- ბოდიში ბაჭი რო ვერ გიპასუხე ( ვატო )
- არაუშავს ვატუნა ( ევა )
- რასშვები?? გავისეირნოთ? ( ვატო )
- აუ ეხა? ( ევა )
- საღამოს თუგინდა ( ვატო )
- ხო საღამოს იყოს ( ევა )
- კაი მაშინ მე საღამომდე ვიღაცას ვნახავ ( ვატო )
- ვატო! ( ევა )
- ხო ბაჭი ( ვატო )
- სიმართლე მითხარი! ნიკუშას უნდა შეხვდე! ( ევა )
- ხო ( ვატო )
- აუ მეწვისს ( ევა )
- რამოხდა?? რაგჭირს პატარავ?! ( ვატო )
- ხელი დავიწვი ( ევა )
- ბაჭი ძაან გეწ....... ( ვატო )
ტელეფონი გაითიშა.
- ფუ ამის დაჯდა ( ევა )
- რა გაყვირებს! ( ლილე )
- რაგჭირს ევა?? ( ნიცა )
- არაფერი ისეთი! თითი დავიწვი ( ევა )
- მოცა ............ ( ლილე )
ლილემ "დამწვრობა" დამიმუშავა.
- აი აიღე შენი ბიჭი მირეკავს ( ლილე )
ლილემ მისი ტელეფონი მომცა!
- პატარავ ხელი ძაან გტკივა? რატო გამითიშე?? ხო კარგად ხარ ბაჭი? ( ვატო )
- დამშვიდი კარგად ვარ და ტელეფონი დამიჯდა ( ევა )
- მართლა კარგად ხარ? ( ვატო )
- ხო! ( ევა )
- კაი წავედი აკო მიძახის, გაკოცე ბევრი! საღამოს გამოგივლი ( ვატო )
- გელოდები! მეც გაკოცე ბევრი ( ევა )
ლილეს მივეცი მისი ტელეფონი . მალევე დემე მოვიდა, კინოს ვუყურეთ და მერე ნიცა და დემე წავიდნენ. მერე ალექსი და ივაც მოვიდნენ.
- რა გჭირს ხელზე? ( ალექსი )
ალექსიმ შეხვეული რო დამინახა თითი, თავალებიდან ნაპერწკლები გადმოყარა.
- არაფერი ისეთი! ( ევა )
ალექსი ჩემ გვერდით დაჯდა, ჩემი ხელი აიღო და აკოცა.
- მალე გაგივლის ( ალექსი )
- თითქმის აღარ მტკივა უკვე ( ევა )
- მიყვარხარ ჩემო პატარა დაიკო ( ალექსი )
- მეც ჩემო გულო ( ევა )
- მე წავედი! თაკო მირეკავს ( ლელე )
- აუ ( ივა & ევა )
- ხვალ გამოგივლით დილით! ( ლილე )
- კაი და დარეკვა არ დაგავიწყდეს დილით ( ივა )
- აუცილებლად ჩემო გუულო ( ლილე )
- წამო გაგაცილებ პატარავ ( ივა )
- არაა არმინდა ივა! თიკო გამომივლის და მაღაზიაში უნდა გავყვე! ( ლილე )
- აა მაშინ კარგი ( ივა )
- აი მირეკავს! მოვიდა ალბათ უკვე ( ლილე )
ლილემ ყველას გვაკოცა და წავიდა.
- ალექსს ანი სადაა? ( ევა )
- დამირეკა და ტასოსთან ვრჩებიო ( ალექსი )
- ამ კაი! ხვალხო მოდის ორივე სკოლაში?? ( ევა )
- კი მოვა ორივე ( ალექსი )
- ეხა გამოდის რო მარტო დავრჩი ბიჭებში ( ევა )
- არა რატო მალე შენც მიდიხარ ( ივა )
- სად მივდივარ?? ( ევა )
შუბლზე მივირტყი ხელი.
- უკვე მოსაღამოვდა მალე ვატო გამომივლის, წავედი გავემზადო ( ევა )
- მიდი ( ალექსი )
- და ისე შენ საიდან იცი? ივა? ( ევა )
- მე რა არვიცი ის იკითხე შენ საყვარელო ( ივა )
- მიდი ბაჭი გაემზადე ( ალექსი )
- ოთახში ავედი და კარადა გამოვაღე, ეხა წავიდა ნერვების მოშლა. რა ჩავიცვა?!.......

35 თავი

ძლივს როგორც იქნა გავმზადე, არჩევანი მაღალწელიან შავშარვალზე, შავ მაიკაზე რომელზეც უკან წარწერები აქვს და თეთრ კედებზე შევაჩერე, თმა კოსად შევიკარი. ტელეფონზე დამირეკეს, არცკიდამიხედია ვატო იქნება თქო ხელი მოვკიდე ტელეფონს, კიბეები ჩავირბინე და სახლიდან გიჟივით გავვარდი, სახლის კარებთან ვატო იდგა.
მას გადავეხვიე, სველი კოცნა დამიტოვა ვატომ ყელში.
- პატარავ ფეხით წავიდეთ? ( ვატო )
- აუ გთხოვ ჩემი მან..... ( ევა )
ვატომ გამაწყვეტინა.
- კაი მიდი აიღე გასაღები ( ვატო )
სახლში შევარდი, გასაღები ავიღე და უკან გამოვარდი, ალექსი ისეთი სახით მიყურებდა რო რავი, გიჟივეგონე ალბათ.
მანქანისკენ გავიქეცი, გავაღე, მე და ვატო ჩავჯექით, რამოდენიმე წუთი რაც უკვე გზაში ვართ.
- ვატო სიმღერა ჩართე რა! ( ევა )
- კაი ბაჭია ( ვატო )
- ჩემი საყვარელი სიმღერაა! ( ევა )
სიმღერის სახელია hungry.
- და სად მივდივართ? ( ევა )
- მაგას ნახავ ( ვატო )
- თუ არ მეტყვი როგორ მივალთ სადაც მიგყავარ ჰა? ( ევა )
- გიკარნახებ. აი ეხა შესახვევი იქნება მარჯნივ და იქ შეუხვიე, მერე ცოტა წინ იარე და ისევ მარჯნივ პატარავ ( ვატო )
გაზს ფეხი მივაჭირე.
- აი აქ გაჩერდი ( ვატო )
სანამ მე ტელეფონს ვეძებდი მანამდე, ვატო მანქანიდან გადავიდა და კარიც გამიღო. მეც არ დავაყოვნე და მალევე გადავედი.
- ჰეი აქ რაგვინდა? მე არმიყვარს ვატო კლუბები ( ევა )
- მერე ვინ გითხრა რო კლუბში მივდივართ ( ვატო )
- აბა აქ მეტი არაფერია ( ევა )
- ეხა ამ შენობის უკან გავალთ, იქ კიბეა და იმის საშვალებით ავალთ ბოლო სართულზე ( ვატო )
- ამდენი კიბით უნდა ვიაროთ? ( ევა )
- ხო რაიყო ცოტას დასუსტდები თან პატარავ ( ვატო )
- ანუ მსუქანი ვარ ხო მაგას ამბობ? ( ევა )
- არა ბაჭი ეგ საიდან მოიტანე ( ვატო )
ვატოს თავში წამოვარტყი, მაჯაში ხელი ჩამავლო და გამათრია, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით.
- მე ჯერ კიდევ გაბრაზებული ვარ ( ევა )
- ისეთ რაღაცას ნახავ ზემოთ რო შემირიგდები ( ვატო )
- ვნახოთ ( ევა )
- ევა ხოიცი რო ვერ ვიტან ( ვატო )
- რასს? ( ევა )
- ეგრე ცივად და ნაგლურად რო მელაპარაკები მაგას ( ვატო )
- კაი რას იბუტები ( ევა )
- ვატო ( ევა )
- ჩემოგული ( ევა )
- ვატუნა ( ევა )
მივედი და ჩავეხუტე, ყურში ჩამჩურჩულა.
- აი ხო ხედავ სანამ ზემოთ ავიდოდით მანამდე შემირიგდი ( ვატო )
- დებილოშენ ვიფიქრე გამიბრაზდათქო და გული გამისკდა ( ევა )
თავში წამოვარტყი კიდეერთხელ.
- კაი წავედით ( ვატო )
ხელი მომკიდა და როგორც იქნა ავაღწიეთ ზემოთ!
- ეს! ჰა.... რაა? ( ევა ) დავიბენი
- ხო რაიყო?? ( ვატო )
- ეს ბათ....უმ..ი....ია??? ( ევა )
- ნახხე რა სხვანაირია ღამით აქაურობა არა?! ( ვატო )
- რა ლამაზია ( ევა )
- ძალიან ოღონდ... ( ვატო )
- ოღონდ..... რა? ( ევა )
- შენ სილამაზეს ვერ შეედრება ( ვატო )
- იცი ეხა უბედნიერესი ადამიანი ვარ მთელ მსოფლიოში ( ევა )
- გპირდები რო სულ ბედნიერი იქნები ჩემთან ერთად ( ვატო )
- მიყვარხარ ძალიან ( ევა )
- მეც ჩემო პატარავ ყველაფერზე მეტად ( ვატო )
ჩემ წინ მთელი ბათუმი ჩანდა, ულამაზესი იყო! თვალს ვერ მოწყვეტდი. მე და ვატომ უამრავი ფოტო გადავიღეთ. მალევე დავჯექით, ცოტა შემცივდა ამიტომ მისი ქურთუკი მომახურა. მე მის მკერდზე მედო თავი და მხოლოდ ჩვენ ვიყავით მთელ მსოფლიოში.
- რისი ხმაა? ( ვატო )
- აუ მგონი მე მომწერეს რაღაც ( ევა )
- აუ ჩვენ ხო არაფერს არ შეგვარგებენ რა არსდროს ( ვატო )
- აჰამ ( ევა )
- და რო არ ნახო არა?! ( ვატო )
- ალექსი რო იყოს. ინერვიულებს ( ევა )

#დემე
მედანიცა ერთად ვართ პარკში, ვსეირნობთ.
- ხოდა რაქენი ელაპარაკე ნიკუშას?? ( ნიცა )
- აუ სხვათაშორის ვერ ვნახე! ვურეკავდი კიდეც მაგრამ არმიპასუხა, სახლში მივაკეთხე კარი არავინ გამიღო, სკოლაშიც სამიდღეა არყოფილა ( დემე )
- აუ ნეტა ევამ თუ იცის ( ნიცა )
- ამ ნიცა ევას არუთხრა! ( დემე )
- რატო? ( ნიცა )
- იმიტორო თუ რამეა გაავებიებს ნიკუშა თვითონ ევას ( დემე )
- ოუუუ ( ნიცა )
- ბუზღუნ ნუ ბუზღუნებ ( დემე )
- ჰო კაი ( ნიცა )
- წამო ალექსსისთან რა ( დემე )
- აუ არა წამო გავისეირნოთ რა. ყოველთვის იქ ვართ და თან ხვალინდელი გაკვეთილებიც გასაკეთებელი გვაქ ( ნიცა )
- კაი ჩემო სიცოცხლე ( დემე )
- მიყვარხარ ( ნიცა )

#ევა
- უცხონომერია ( ევა )
- რა მოგწერეს?? ( ვატო )
- მოცა ( ევა )
თავლები გამიფართოვდა, არა შეუძლებელია, ორი წინადადება წავიკითხე და თვალზე ცრემლი მომადგა. არმინდა დასასრულის წაკითხვა არ მჯერა რო ეს წერილი მისგანაა.
- ევა რა გჭირს? რატო ტირი?? რატო მიყურებ ეგრე? ( ვატო )
- ევა ( ვატო )
- ვერგიტან! არმჯერა! მითხარი რო შენ მისთვის არაფერი დაგიშავებია ხო?! ( ევა )
- ვისზე მელაპარკები ევა?? ( ვატო )
- არმჯერა რო.... ( ევა )
- იმ ნაბიჭვ*რ ნიკუშაზე მეუბნები?? ( ვატო )
- არმინდა შენთან ლაპარაკი ( ევა )
- ევა! ტელეფონი მაჩვენე! რა მოგწერა მაგ სი*მა ( ვატო )
- აჰაა აიღე ( ევა )
ტელეფონი გავუქნიე და გავეცალე იქაურობას რაც შეიძლება სწრაფად.

#ვატო
ამ ნაბიჭვარმა რაები მიწერა ევას, რო ასე გაბრაზდა.
"ევა დიდიხანი ვაპირებდი იმის თქმას რომ მიყვარხარ, მაგრამ მერე ეგ ნაბი*ვარი ბაბნიკი ვატო გამოჩნდა! გეუბმები რო, გაფრთხილებ გულს გატკენს, ფეხებზე დაგიკიდებს! მოკლედ შენი გადასაწყვეტია რას იზამ, თუ ამ წერილს კითხულობ ეს იმას ნიშნავს რომ მე ბათუმში აღარ ვარ! ძალიან დიდი ბოდიში და კარგდაც იცი ეს ვისი დამსახურებაცაა"
როცა ირგვლივ მიმოვიხედე ვერავინ ვერ დავინახე, ვერავინ რა ევა ჩემ გვერდით აღარ იყო!

#ევა
როგორც კი წერილი წავიკითხე ძალიან ცუდად გავხდი, ეს იმას ნიშნავს რო ის ჩემთან შეუხვედრელად და დაულაპარაკებლად წავიდა! ჩემი ცხოვრებიდან უბრალოდ გაქრა! გამოდის ჩვენი მეგობრობა სუ ფეხებზე დაიკიდა მაგრამ ეხასიმართე როვთქვათ ნერვები ეხა უფრო ვატოზე მეშლება, რა გაუკეთა ესეთი რო ასე მალე წავიდა! არ მჯერა რო მას ვეღარ ვნახავ! შეიძლება იგივე გრძნობას არ ვგრძნობდი მის მიმართ როგორსაც ის გრძნობდა მაგრამ მე ხომ ის მეგობრად მიმაჩნა, და მიყვარდა როგორც საუკსთესო მეგობარი. მე ამას ვერ გადავიტან!

#ვატო
სანამ დრო მაქვს რამე უნდა გავუკეთო ევას ისეთი რამ რო მალე შემოვირიგო! ვიცი რაც უნდა გავაკეთო მაგრამ დახმარება მჭირდება რა.
იქაურობას მალე მოვშორდი და აკოს დავურეკე!
- აკო დახმარება მჭირდება! სახლში ხარ?? ხო კაი მოვდივარ დამელოდე ( ვატო )
მალევე მივედი სახლში!
- აკო ( ვატო )
- ხო! აქ ვარ ( აკო )
- აუ მიდი ალექსს და ივას დაურეკე ( ვატო )
- უკვე აქ ვართ! ( ივა )
- თქვენ საიდან აქ? ( ვატო )
- მაგის მიხვედრას რა უნდოდაა რო ევაზე გინდოდა დახმარება ( აკო )
- აჰამ ( ალექსი )
- ხოდა რა მოხდა? ( ივა & ალექსი )
- მოკლედ ....... ბლა ბლა ბლა ( მოუყვა რა ყველას ყველაფერი )
- ხოდა რას აპირებ? ( ივა )
- რავი მე თქვენი დახმარება მინდა და მაგიტომაც ხართ აქ ( ვატო )
- მაქ მე ერთი კაი აზრი ( ალექსი )

#ევა
ჩემი მანქანით ცოტა ვიბოდიალე რო სახლში მალე არ მივსულიყავი და ვინმეს რამე არ შეემჩნია. ცოტა ფეხითაც გავიარე, ალექსსის და ტასოს მათი საყვარელი ნამცხვარი ვუყიდე "გზაში საკონდიტრო შემხვდა რა და მაგიტო" როგორც იქნა ძლივს მივაღწიე სახლამდე.
მანქანიდან როგორც კი გადავედი გული გამისკდა რადგან ჩემ წინ დიდი დათუნია იდგა. ყურადღება არ მივაქციე ვიფიქრე ჩემთვის არაათქო, მერე სახლის კარისკენ დავიძერი იქაც იგივე სიტუაცია, ჩემ წინ დათუნია იყო! ცოტა არიყოს გამიხარდა! გვერდით ძლივს გადავდგი და ჩემი გასაღებით გავაღე კარი რადგან საკმაოდ გვიანი იყო და არავის გაღვიძება არ მინდოდა. კარი გავაღე თუ არა იქაც ძალიან დიიდი დათუნია დამხვდა! ვერ ვხვდები რა ხდება?! ეს დათუნიაც გავწიე და სახლში შევედი! კიბეები ავირბინე და გზად დათუნია შემეჩეხა! მგონი ვიღაცა მაგრა მეღადავება, ჩემი ოთახისკენ ავიღე გეზი და იქაც კარებთან დათუნია დამხვდა, ჩემ ბედნიერებას საზღვარი არქონდა! თავიდან ეს დათუნიაც მოვიშორე, ოთახის კარი შევაღე და კიდევ ერთი ყველაზე დიდი დათუნია ჩემ საწოლზე იჯდაა........


36 თავი

ჩემ საწოლზე ყველაზე დიდი და ლამაზი დათუნია იჯდა. რამოდენიმე წუთი მას ვუცქეროდი, მერე წელზე ვიგრძენი შეხება, მისი სურნელი ვიგრძენი! თმა გადამიწია უკნიდან და მისი თავი ჩემ კისერში ჩარგო. სველი კოცნა დამიტოვა. მისი ცხელი ჰაერი კისერზე მეცემოდა, ძაან მსიამოვნებდა, ტანში ჟრუანტელმა დამიარა.
- მომენატრე ( ვატო )
- გაბრაზებული რო ვარ კი..... ( ევა )
- ამის შედეგაც? მაინც გაბრაზებული ხარ?? ( ვატო )
- არა რათქმაუნდა ( ევა )
შევტრიალდი და მას მოვეხვიე, თმაში შევუცურე ერთი ხელი, მეორე კი კისერზე მოვხვიე. ის ჩემ ტუჩებს დაეწაფა. მამშვიდებს! მისი შეხება, მისი გულისცემა, მისი სირნელი, მისი სუნთქვა, ყველაფერი მამშვიდებს, მარტო ჩემია ეს ბიჭი! მხოლოდ მე მეკუთვნის.
ყურში ჩავჩურჩულე.
- მხოლოდ მე მეკუთვნი! ჩემი სიცოცხლე ხარ?! ( ევა )
- მარრტო შენი ვარ! ჩემი ყველა'ფერი ხარ. მაბედნიერებ, შენ რო იღიმი და რო გიხარია, ორმაგად მე მიხარია, შენი დანახვა მაბედნიერებს! შენ როცა გტკივა მე უფრო მტკივა ვიდრე შენ. ( ვატო )
- ყველაფერზე მეტად მიყვარხარ ( ევა )
- გპირდები რო მარტო ჩემი ბაჭია იქნები ( ვატო )
- მარტო შენი ვარ ხო? ( ევა )
- მხოლოდ ჩემი პატარავ ( ვატო )
- ჩემები სად არიან? ან ეაყველაფერი მარტო შენ გააკეთე? ( ევა )
- არინერვიულო ყველაფერი კარგადაა! ყველა ტასოსთანაა სახლში ( ვატო )
- ეს ყველაფერი მარტო გააკეთე? ( ევა )
- არაა! ( ვატო )
- დღეს ხო რჩები?? ( ევა )
- რათქმაუნდა პატარავ ( ვატო )
მე და ვატო ჩემ საწოლზე დავწექით, ვატო გვერდით მომიწვა მისკენ გადავბრუნდი, სახეზე დამიწყო ფერება. მალევწ ჩამეძინა, ღამეს შეხება ვიგრძენი როგორ მომეხუტა უკნიდან ვიღაც რათქმაუნდა ვატო იყო! ძილი გავაგრძელე.
ღამის ყვირილით წამოვხტი საწოლიდან.
- პატარავ რაგჭირს? რატოტირი?? ( ვატო )
- ვატ.............ო მე...შე..ნ ( ევა )
- დაწყნარდი! სიზმარი იყო! ყველაფერი კარგადაა! შენ გვერდით ვარ ( ვატო )
- იცი რა ვნა.......ხ..........ე ( ევა )
- არგინდა! დაისვენე. მერეც მომიყვები! დაიძინე ჩემო სიცოცხლევ ( ვატო )
ვატომ მისკენ მიმწია, ტუჩებზე დამეწაფა, მალევე ავყევი. ჰაერი რომ აღარ გვეყო ერთმანეთს მოვშორდით. მის მკერდზე დავადე თავი, თმებზე მეფერებოდა. მალევე შევამჩნიე როგორ ჩაეძინა ვატოს. მას მალევე მოვშორდი და ჩუმათ გამოვედი ოთახიდან.
კიბებზე ნელა ჩავედი.
სამზარეულოში შევედი და დავიწყე ჩემი ფირმული "ბრაუნის" გაკეთება დავიწყე.
საათს დავხედე მგონი გიჟი ვარ, გამთენიოსს ექვსის წუთები იყო. არ მეძინებოდა, ამიტომ უამრავი რამ გავკეთე, მალევე მომესმა ხმა როგორ ჩამოდიოდა კიბეზე ვატო, მძიმე ნაბიჯებს ადგამდა. ყურადღება არმიმიქცევია ომლეტის მომზადება გავაგრძელე, უკნიდან მომეხვია, და თავი კისერში ჩამირგო!
- რასაკეთებს ჩემი პატარა ბაჭია?? ( ვატო )
- ყველაფერს რას ჩემ ბიჭს უყვარს ( ევა )
- შენ ბიჭს შენ უყვარხარ ( ვატო )
ვატომისკენ შემოტრიალდა ხელში ამიყვანა, ფეხები წელზე შემოვხვიე, კოცნაში ავყევი, მალევე მოვშორდი მას.
- ეხა თუ არ დამსვამ ომლეტი დაიწვება ( ევა )
- მერე რა ( ვატო )
კოცნა გააგრძელა, შევეწინააღმდეგე და მას მოვშორდი.
- ოუ კაი რა ( ვატო )
- ნახე მე რა გავკეთე ( ევა )
- აუ ბრაუნი! ჩემი ცხოვრება ხარ ( ვატო )
პატარა ბავშვივით უხაროდა ვატოს.
მაგიდასთან მივიყვანე ვატო და სკამზე დავსვი. უკან ვბრუნდებოდი როცა ჩემი ხელი დაიჭირა.
- გამიშვი ომლ..... ( ევა )
- არაა ( ვატო )
ვატომ მის ადგილას დამსვა! თვითონ კი მივიდა გაზქურასთან.
- ხოდა მანდ რაგინდა? ( ევა )
- ჩაი უნდა გავკეთო ( ვატო )
- აუ ხოიცი რო არმიყვარს ( ევა )
- ვიცი მაგრამ მე ხომ გიყვარვარ?? ( ვატო )
- რათქმაუნდა, მაგას კითხვა რადუნდა ( ევა )
- ანუ გამოდის რომ ჩემს გამო დალევ! რადგან ისევე როგორც შენ გარეშე არ შემიძლია ცხოვრება, ასე არ ვარ ჩაიზეც ( ვატო )
- ვაიმე ღმერთო ეს ვის გადავეყარე ( ევა )
- მე ჩემოგულო ( ვატო )

#ალექსი
მე, ტასო და ანი ტასოსთან სახლში ვართ, ივა ლილესთან წავიდა, უკვე დილის თერთმეტი საათია. დღეს დასვენება გვაქ სკოლაში. დემე და ნიცა ერთად არიან მაღაზიაში და მალე მოვლენ.
- აუ მე მეძინება ასე ადრე რო გამაღვიძეთ ( ანი )
- მერე წადი და დაიძინე ( ალექსი )
- ხოცი ვისზე უნდა იფიქრო რო დაგესიზმროს?? ( ტასო )
ანიმ ტასოს ბალიში გაუქნია და მერე მეორე ოთახში გავიდა.
- ყავა მინდა ( ალექსი )
- მეც ( ტასო )
- წამო სამზარეულოში! თორე მერავიცი შენ სახლში რა სად არის ( ალექსი )
- ხო კაი ( ტასო )
- აუ ნუწუწუნებ რა ( ალექსი )
სამზარეულოში გავედით, ძლივს გავაკეთე ორი ყავა რადგან ტასო მაგიდასთან იჯდა და მე მიყურებდა, თვალი ორიწამიც კი არ მოუშორებია ჩემთვის.
- ვიცი რო სიმპატიური ვარ, ნუ მჭამ თვალებით ( ალექსი )
ტასოსს შერცხვა და ადგა, სამზარეულოდან გასვლას აპირებდა როცა მისკენ წავედი და ჩემკენ შემოვატრიალე.
- საით?? ( ალექსი )
- ალექსსს გამიშვი ( ტასო )
ტასსსოს შერცხვა და თვალი ამარიდა.
ორი თითი მივადე ნიკაპზე და თავი ავაწევინე.
- რაგჭირს? ( ალექსი )
- ალექსს რაგინდა? ( ტასო )
- მითხარი რო მოგწონვარ და თავს დაგანებებ ( ალექსი )
- მაშინ არგეტყვი ( ტასო )
- რატო?? ( ალექსი )
- იმიტორო თავს დამანებებ თუ გეტყვი ( ტასო )
- კაი მითხარი და .......... ( ალექსი )
- მომწონხარ თანაც ძალიან ( ტასო )
ვეღარ მოვითმინე და მის ტუჩებს დავეწაფე, მალევე მომიშორა. ვერც კი გავიაზრე რა გავაკეთე.
- ალექსსს არშეიძლება ნუ აკეთებ ამას ( ტასო )
- რატო? უკვე სრულწოვანი ვარ და რაც მინდა იმის გაკეთების უფლება მაქ ( ალექსი )
- ალექსს შენ კი მაგრამ მე................ ( ტასო )
- ტასო, რაც გინდა ის გააკეთე შენ, სხვის გამო უარი ართქვა არაფერზე მითუმეტეს შენ ბედნიერებაზე ( ალექსი )
- არვიცი ალექსს ( ტასო )
ტასო მალევე მომშორდა და გავიდა სამზარეულოდან, მისაღებში შევიდა და მდივანზე დაჯდა, უკან გავყევი და გვერდით დავუჯექი.
- კაი არგაბრაზდე რა ( ალექსი )
- არგავბრაზდებულვარ ალექსსს ( ტასო )
- ერთს გაკოცებ რა....... ( ალექსი )

#ვატო
მე და ევა ჩავსკდით, სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით!
- წამო რამე კინოს ვუყუროთ ( ვატო )
- კარგი მაგარამ იცოდე რო ხვალ სკოლაში მივდივართ ვატუნა ( ევა )
- რათქმაუნდა პატარავ ( ვატო )
მე და ევამ ორკინოსვუყურეთ, მეორე საშიში იყო ამიტომ ევა ჩემზე იყო აკრული!
- ნუგეშინია ბაჭი შენგვერდით ვარ და სულ ასე იქნება ( ვატო )
უცებ ტელეფონმა დარეკა და ევა ძალიან შეეაშინა, უფრო ამეკრო.
- უნდა ავდგე ( ვატო )
- იყავი! მეშინია ( ევა )
- კიმაგრამ მირეკავენ ( ვატო )
- იყოს რა ( ევა )
- კაი ჩემოგულო ( ვატო )
იმის შემდეგ კიდე ორჯერ დამირეკეს, არცელთხელ არვუპასუხე.
მესამეჯერ რო დაიწყო ტელეფონმა წკრიალი, ევა წამოდგა. ბუზღუნით და თვითონ დაავლო ხელი ჩემ ტელეფონს.
- ვატო ვიღაც ავთო გირეკავს ( ევა )
- ამ მომე ევა ( ვატო )
ევამ მალევე მომაწოდა ტელეფონი.



37 თავი
ჩემი ჰაერი ხარ ცვეტში

#ვატო
მალევე მოვრჩი ავთოსთან საუბარს.
- ჩემო პატარა ( ვატო )
- ვატო რახდება? რასახით მიყურებ?? ( ევა )
- ხვალ თბილისში უნდა წავიდე ( ვატო )
- რაა? რატო? რამდენი ხნით?? ( ევა )
- სერიოზული საქმე გამომიჩნდა და როგორც კი მოვაგვარებ ეგრევე დავბრუნდები! ( ვატო )
- კი მაგრამ მე რატო არვიცი რატო მიდიხარ?? ( ევა )
- გთხოვ ოღონდ ეხა არა რა! მალე მოგიყვები?! როგორც კი ამისაშვალება იქნება ( ვატო )
- კარგი! მე შენ გენდობი ( ევა )
- ჩემო ერთადერთი ბაჭია ხარ შენ ( ვატო )
- გთხოვ მალე ჩამოდი ( ევა )
- შევეცდები! შენ მაინც ვერ დაგტოვებ დიდი ხნით! ( ვატო )
- დღესდარჩი კარგი? ( ევა )
- ყველას დავურეკოთ და აქ მოვიდნენ ( ვატო )
- შენ ჩემ ფიქრებს კითხულობ, ჩემისიცოცხლე ხარშენ ( ევა )

#ანი
ახალ გაღვიძებული ვიყავი, თვალების ფშვნეტით გავედისაძინებლიდან, უცებ თვალები გამიფართოვდა! მისაღებში მდივანზე ჩემ ვითომ დიდ ძამიკოს და საუკეთესო დაქალს ერთად, საყვარლად, ჩახუტებულებს ჩასძინებოდათ, დრო ვიხელთე და მათ ფოტო გადავუღე, როგორც ყოველთვის, მერე პლედი დავახურე მათ, საფულე ავიღე, ტელევიზორი გავთიშე! სახლი მალევე დავტოვე და "გუდვილისკენ" ავიღე გეზი.
ფეხით მალივე მივედი, რადგან ტასოს სახთან ახლოს იყო. მაღაზიაში შევედი! კალათაში შოკოლადევს ვყრიდი როცა უცებ თვალი მოვკარი აკოს, ხო ზუსტად ჩემ აკოს. ჩემს ბიჭს, მომიახლოვდა.
- ანუკი ( აკო )
გადამეხვია ვითომ დიდიხნის ნაცნობები ვყოფილიყავით.
- მე ანუკი არ ვარ! მე ანი მქვია ( ანი )
- ბოდიში ( აკო )
- აუ მომწყინდა ( ანი )
- კაი იდეა მაქვს! ......... ( ბლა, ბლა, ბლა ) ( აკო )
- მაგარი იქნება ( ანი )
კალათაში ჩავჯექი და აკომ მთელი გუდვვილი მომარბენინა, აქეთ იქით დავრბოდით, მაგრა გავერთეთ მორივე. ბევრი რამე ვიყიდე, ვიყიდე რა აკომ გადამიხადა ფული.
- წამო გაგაცილებ ( აკო )
- მადლობა ( ანი )
ლოყაზე ვაკოცე. ვაიმე რა ფაფუკია, რაკაი კანიაქ, მგონი მიყვარსს, რასაყავრელიაა, შევჭამ. როგორ უხდება ლოყაზე ნაკეცები.....
იმდღეს აკომ სადლამდე მიმაცილა, და კიდევ უფრო შემაყვარა თავი.
- მადლობა დიდიმოცილებისთვის, და საერთოდ ყველაფრისთვის ( ანი )
- საღამომდე ( აკო )
- საღამოს რახდება? ( ანი )
- არუთქვამს ევას? ( აკო )
- რაუნდა ეთქვა?? ( ანი )
- ხვალ ვატო მიდის თბილისში ამიტომ დღეს შენთან სახლში ვიკრიბებით ( აკო )
- ამ კაი მაშინ გნახავ ( ანი )
აკო გადამეხვია და წავიდა! კაიხანი გარეთ ვიდექი და აზზრზე ვერ მოვდიოდი! როგორ შემაყვარა ასე მალე თავი ამ ბიჭმა?! ფიქრებიდან ტელეფონის ბზუილმა გამომიყვანა.
- სადხარ ანი? ( ალექსი )
- ძამიკო კარებთან ვარ მალე გააღე რა უამრავი რაღაც მიჭირავს ხელში! მომტყდა ხელები მალე გამოეთრიე გარეთ ( ანი )
- დაიცა ორწამს ( ალექსი )
კარი ალექსმა გამიღო, ყველაფერი გამომართვა და სახლში შევედით!
- არ მივდივართ სახლში? ( ანი )
- შენც დაგირეკა ევამ?? ( ალექსი )
- არა, მე აკომ მითხრა ( ანი )
- ვააა, ეხა მივხვდით რატომღა ყოფილხარ ესეთ კაი ხასითზე ( ტასო )
- ტასო მოგხვდება ეხა ( ანი )
#ევა
ჩემ ოთახში ვარ, ფანჯარაში ვიყურები, ტირილი მინდა მაგრამ თავს როგორღაც ვაიძულებ რომ არ ვიტირო, არმინდა ვატომ გაიგოს ამის შესახებ, წელზე შეხება ვიგრძენი.
- პატარავ ნიცა და დემე მოვიდნენ ( ვატო )
- კარგი წამო წავიდეთ ( ევა )
ვატოსკენ შევტრიალდი და ეგრევე მის დიდ აცრემლიანებულ თვალებს შევეჩეხე, ჩვენი თვალები შეხვდნენ ერთმანეთს, მე მის დიდ ცისფერთვალებში ჩავიძირე.
- ოღონც ეს არა! არ იტირო!! ძაან გთხოვ რა ( ვატო )
- ძალიან მომენტრები ( ევა )
- მითხარი არწახვიდეო, ოღონდ შენ მითხარი დარჩიო და დავრჩები ( ვატო )
- არა, ამას ვერ ვიზამ ( ევა )
ვატოს ჩავეხუტე, მან უფრო მიმიკრო, კაიხანი ვიდექით ჩახუტებულიები, ბოლოს კი ქვემოთ ჩავედით, თორე ივამ იმდენჯერ დაგვიძახა რო რავიცი. მოგკლავს....

#ალექსი
ტასოსთან სახლში, 2 საათის უკან...
ტასოს ჩაეძინა, ვერ მოვითმინე და მას ავეკარი, ჩახუტებული მყავდა. მასთან სახლში რო ვიყავით, მერე მეც ჩამეძინა მას ჩემზე ადერე გაეღვიძა და შერცხვა სიტუაცის, ვიგრძენი როგორ მომშორდა მე შევიშმუშნე მან კი შუბლზე მაკოცა, ტუჩის ბოლოში გამეღიმა, მან კი ეს დაინახა მაგრამ არ შეიმჩნია.

#ევა
იმ საღამომ მალევე ჩაიარა, ძაან მაგრად გავერთეთ, დავლიეთ, კინოს ვუყურეთ, ბოთლი ვითამაშეთ, სიმართლე და მოქმედებაც, ბევრი ვჭამეთ, ვიცეკვეთ ვიმღერეთ მოკლედ სახლი თავზე დავიმხეთ... ყველა თვენთან დარჩა.
ვატო და მე ჩემს ოთახში ვიყავით, მე მალევე ჩამეძინა მის მკლავებში.

- დილამშვიდობოსა პრინცესა ( ვატო )
ვატოს ხმამ გამაღვიძა.
- ხო არ გაგაღვიძე ბაჭი? ( ვატო )
- არა ჩემოერთადერთო ( ევა )
არშევიმჩნიე.
- უნდა ავდეგე ერთსაათსი მივდივარ ( ვატო )
- მინდა რო დარჩე ( ევა )
- მეც მაგრამ გპირდები რო მალე ჩამოვალ ( ვატო )
- აკოც მოდის თბილისში? ( ევა )
- არაა ( ვატო )
- იქ ხომ არავ............. ( ევა )
ვატომ გამაწყვეტინა.
- არცკი გაბედო ეგეთი რამის გაფიქრება, ეგეთი რამ არასდროს არ მოხდება, ადრე შეიძლება ბაბნიკი ვიყავი და მაშინ შეიძლება ეგეთი რამ მომხდარიყო მაგრამ ეხა შენ მყავხარ ( ვატო )
ვატომ მაკოცაა, მივხვსი ეს ბოლო კოცნა იყოო, ამ წუთას და დიდი ხანი ვერ ვმახავდი, შეიძლევა სამი, ხუთი დღე მაგამ დამიჰერეთ ეს შეყვატებული წყვილებისთვის ძალიან ბევრია.
- მე შენი მჯერა ( ევა ) (
ძლივს ამოვიღლუღე )
ასე მალე დამთავრდა ჩვენი დიალოგი. მე, აკო, ვატო და ანი წავედით ვატოს გასაცილებლად, სადღაც ნახევარი საათი ვიდექით მე და ვატო ჩახუტებულები მეტი თუ არა, ძლაინ გაგვიჭირდა დაშორება, მაგრამ მან მე პირობა მომცა და მე 100%-ით დარწმუნებული ვარრომ ის ამ პირობას შეასრულებს. ის წავიდა დათან წაიღო ჩემი გული, ბედნიერება, სიხარული, სიყვატული, ფიქრწბი და ყველაფერი. და რაც მთავარია მან მე მისი თავი წამართვა, მაგრამ სიყვარულის გამო მე ამასაც გავუძლებ რადგან მე ძლიერი გოგო ვარ, როგორც კი ვატო წავიდა ეგრევე ჩემი მნქანისკენ დავიძერით სამივე, მე ჩქარი ნაბიჯებით მივდიოდი რადგან იქ გაჩერება აღარ შემეძლო. მე მძღოლის ადგილი დავიკავე, გვერდით აკო დამიჯდა ჩემ უკან კი ანი დაჯდა. რამოდენიმე წუთსი ჩემმა ტელეფონმა ბზუილი დაიწყო. ანიმ მითხრა არ აიღო საჭესთან ზიხარო, მაგრამ მაინც ავიღე მითუმეტეს უცნო ნომერი იყო და რაიცი რახდება. რამოდენიმე წუთში კი გავიფიქრე. "ნეტა ხელი მომტეხვოდა და ტელეფონი არ ამეღო"
- ალო ( ევა )
- ევა ემირიძე ბრძანდებით?? ( უცნობი )
- დიახ, გისმენთ! ( ევა )
- სამწუხაროდ ................... ( უცნობი )


38 თავი

- მწუხვარ მაგრამ! ივა ონიანი გარდაიცვალა ( უცნობი )
- რააა? ( ევა ) ბოლო ხმაზე ვიკივლე.

#ანი
ტელეფონს უპასუხა ევამ და მალევე იკივლა, საჭე ვეღარ დაიმორჩილა, ხელები აუკანკალდა, აკომ ძლივსს გააჩერა მანქანა, ევა მანქანიდან გადავიდა და გაიქცა, მე აზზრზე ვერ მოვედი რა ხდებოდა, აკო უკან გაეკიდა მეც მალევე გავყევი მათ უკან.
ძლივს დავეწიე ევას და უკნიდან ჩავეხუტე. მუხლებზე დავეცი ხელები უკანკალებდა, სახეზე ფერი დაკარგა, ტუჩები გაულურჯდა და ერთიღა თქვა.
- ლილეს, ლი....ლ.....ეს რო....გორ უ...ნდა ვ...უ..თხრ......ა? ( ევა )
და გული წაუვიდა, ცუდად გავხდი, აკომ ევა ხელში აიყვანა და მანქანისკენ გავიქეცით ორივე. აკო გიჟივით ატარებდა მანქანას, მე და ევა უკან ვიყავით. ევას სახეზე ვეფერებოდი, ჩემდა უნებურად თვალებიდან ამიცრემლიანდა. რამოდენიმე წვეთი გადმომივარდა და ევას სახეზე დაეცა.
- ანი ხო კარგად ხარ? ( აკო )
- ხედავ რამეს, რომ კარგად ვიყო? ( ანი ) ვუყვირე აკოს.
- დაწყნარდი, ძალაინ გთხოვ არ იტირო, გული მიკვდება ( აკო )
- არშემიძლია აკო ( ანი ) ძლივს ამოვიღლუღე, თითქოს ხმა დავკარგე, ვერ ვხვდებოდი რა უთხრეს ესეთი ევას რო გული წაუვიდა და ასე ცოდად გახდა ან ლილე საერთოდ რა შუაშია.
- ვატოს უნდა დავურეკო ( აკო )
- არც კი გაბედო ( ანი )
- რატო?? ( აკო )
- რადგან ვიცი მე რისთვის და რატოა ის წასული თბილისში, ამიტომ არ დარეკო თუ რამეა ვეტყვით, ჯერ გავიგოთ რა ხდება ( ანი )
- კარგი ( აკო )
მალევე მივედით სავადმყოფოში, ევა პალატაში შეიყვანეს.

ორი საათია რაც გიჟივით დავრბივარ აქეთ-იქით დერეფანში უკან კი აკო დამყვება, ხან მამშვიდრბს, ხან წყალი დალიეო ხან რაო და ხან რა....
- აი ექიმი მოდის ( აკო )
- უკაცრავად.... ევა როგორაა?? ( ანი )
- ძალიან ინერვიულა და სიცხემ აუწია, რის შედეგადაც მან გონება დაკარგა, მაგრამ ეხა დამამშვიდებელი და ანრიბიოტიკი დავალევინეთ ამიტომ ძინავს, არ ინერვიულოთ სერიოზული არაფერია.
( ექიმი )
- მადლობა ღმერთს ( ანი )
როგორც იქნა ამოვისუნთქე.
- ალექსს არ დავურეკოთ? ( აკო )
- ხო შენ დაურეკე რა ( ანი )
ნახევარ საათში ალექსი და ტასო გაჩნდნენ ჩვენთან. ალექსი გაგიჟებული იყო როგორ არ დამირეკეთ ეგრევე რაც მოხდა იმის მერეო. ჯერ არ იცოდა ივაზე.
- უკაცრავად თქვენ ევა ემირიძესთან ხართ ხო? ( ექთანი )
- დიახ ( ალექსი )
- რამე მოხდა? ( აკო )
- უბრალოდ გაიღვიძა და ივას ნახვას ითხოვს ( ექთანი )
- კარგი მადლობა ვნახავ მე თუ შეიძლება?! ( ალექსი )
- რათქმაუმდა წაამომყევით ( ექთანი )

#ევა
პალატაში ალექსი შემოვიდა.
- ალექსს აქ რაგინდა?! მე ივა ვითხოვე ( ევა )
- მოიცა დავურეკავ ეხა და მოვა. ( ალექსი )
- რომელი საათია? ( ევა )
- შუადღის სამი საათია ( ალექსი )
- კარგი ( ევა )
- არ იღებს, არ იღებს კი არადა გათიშული აქ ( ალექსი )
- ლილეს დაურეკე ( ევა )
- ალო ლილე ( ალექსი )
- ხოო! ( ლილე )
- ივა შენ გვერდითაა?! ( ალექსი )
- არა! დღეს პირველისკენ წავიდა სავადმყოფოში რაღაც უნდა ვნახოო და იმის მერე არ მინახავს ( ლილე )
- ამ კაი ( ალექსი )
- რატო მეკითხები? ( ლილე )
- აა ევა სავადმყოფოშია და მას ითხოვს ( ალექსი )
- რა?? რაჭირსს? რამოხდა? მოვდივარ ( ლილე )
- რაო? სადა ივაა?! ( ევა )
- ევა რატოტირი? ლილეე ეხა მოვა და არვიცი სადაო ივა! ( ალექსი )
- ალექსი იცცი რა მოხდა? ივაა მო........... ( ევა )
- ევა რა გჭირს? რა დაემართა ივას? თუ იცოდი ლილესთან რატომღა დამარეკიე? ევა მოხდარამე?? ( ალექსი )
ალექსსსის ყვირილზე პალატაში ანი და აკო შემოვიდნენ.
- ალექსს ( ანი )
- ანი შენ რაღა გატირებს? ვინმე ამიხსნით რა ხდება?? ( ალექსი )
ალექსი უკვევ გაცეცხლებული იყო.
- ივ..ა ალე....ქსს. ი...ვა გარდაიცვალა ( აკო )
- რაა? ( ალექსი )
- რა.....ააა? რა ივ...ასს რა....მ...უვი...და?? ( ლილე )
კარებთან ლილე იდგა და ეს რომ გაიგო იქვე ჩაიკეცა.
ყველა განადგურებული იყო, აკო ანის აწყნარებდა, ნე ჩემთვის ვტიროდი, ეს ტირილიი კი არ მშველიდა ან მაწყმარებდა არაა პირიქით.... უფრო მაგრძნობინებდა რომ მარტოო დავრჩი, მის გარეშე. უბრალიდ ეხაც არ მჯერა, მე ჩემთვის ყველაზე ძვირფასი ადამიანი დავკარგე, მე მას ვეღარ მოვუყვები ყველაფერს, ის რჩევას ვეღარ მომცემდა მე, მან პირობაა დაარღვია, მან არ შეასურულა დაპირება. არაა უბრალოდ არ მჯერა რო მემას ვეღარ ვნახავ, ის მე ვეღარ ჩამეხუტება ვერ დამაწყნარებს ან მანუგეშებს, რჩევას ვეღარ მომცემს, ვერც ერთად გავისეირნებთ მთელი ღამე, მე უბრალოდ მის ხმას ვეღარ გავიგებ, მის უზარმაზარ თვალებს ვეღარ დავინახავ ის წავიდა და ჩვენ ყველა ასე დაგტოვა, არ მჯერა რო მე მას ვეღარ ვნახავ.
მასთან ერთად ვეღარ გავრთობი და მე მას უბრალოდ ძამიკოს ვეღარ დავუძახებ, უბრალოდ ის აღარ არსებობს.....

- ალლ ....... ალ....ექს....ი ძაალ....ია...ნ ცუ.....დ ( ევა )

#ანი
უცებ ევამ გონება დაგარკა, აკომ უცებ დაუძახა ექიმს, ყველა პალატიდან გამოგვიყავანეს, გული ძალიან გატეხილი მაქქ.ვერასდროს ვერ დავიჯერებ, რო ის ასე ადვილად დანებდა და წავიდა, ყველა მიგვატოვა, ყველაფერი ჩემიბრალია, მე მივაყენე ყველას ზიანი, მე გავაცანი ის მთელ ჩვენ ოჯახსს, ის ჩემი ძამიკო იყო, ჩემი ბრალია რომ ჩვენ ის ასე ადვილად მივიღეთ ოჯახში და ასე შევიყვარეთ. ავქვითინდი, ტირილს უფრო ვუმატე, აკოს მოვეხვიე, უცებ წამოვხტი.
- ლილე, ლილე სად არის? ( ანი )
- ის ხომ, ის ლი.....ლ...ე ხომ აქ იყო? ( ალექსი )
ალექსს ენა ებმებოდა, ცუდად იყო რადგან მან არა მხოლოდ მეგობარი, ძმაკაცი დაკარგა არამედ მან მისი პატარა ძმა, ძამიკო დაკარგაა.

#დემე
მე და ნიცა სკოლიდან ევასთან წავედით, სახლში არავინ დაგვხვდა, მერე ივას დავურეკეთ არ გვიპასუხა არც ალექსმა, მერე ანის დავურეკეთ.
- ალო, ანი სად ხართ? ( დემე )
- დემე, სავადმყოფოში ვართ ( ანი )
( ანიმ მითხრა ჩახლეჩილი ხმით, ძლივს მივხვდი რა მითხრა ?! )
- რაა? რაგინდათ მანდ? რამემოხდა?? ( დემე )
ანიმ გამითიშა.
- დემე რამოხდა? ( ნიცა )
- ნიცაა არ ვიცი, წამოდი სავადმყოფოში არიან, რაღაც გული მიგრძნობს რო ყველაფერი რიგზე არ არის ( დემე )
- მეც იგივე გრძნობა დამეუფლა ( ნიცა )

#ალექსი
ყველამ იცის რო ის გარდაიცვალა, ის აღარ არიის, მისი გული აღარ ცემს, მან ჩვენ მიგვატოვა, ყველაფრია მიუხედავად დაგვტოვა და წავიდა. ყველამ იცის რომ ვსო მისი გულიი აღარ ძგერს მაგრაამ არავინ იცის რა მოხდა?? რა დაემართა? პსუხი ამაზე მხოლოდ ერთმა იცის..........................


39 თავი

დღეები გადიოდაა, უბრალოდ გადიოდა, ყოველ დღე ერთი და იგივე. ევა ისევ სავადმყოფოშია, გუშინ ორჯერ წაუვიდა გული, მთელი ოთხი დღეა არაფერი არ უჭამია, სუ დასუსტდა. სახეზე ფერი აქვს დაკარგული, თვალები აქვს ჩაცვენილიდა სუ ჩაწითლებული იმის გამო რო მთელი დღეები გაუჩერებლად ტირის, არავის იკარებს.
ანი განადგურებულია, ძლივს წაიყვანა აკომ სახლში, მას თავს ევლება. მე, დემე და ნიცა ევასთან ვართ, ევასთან რა დერეფანში რადგან მასთან არ გვიშვება, არცერთს გვიკარებს. თაკოსგან არაფერი ისმის, მხოლოდ ის ვიცით რო ლილე სოფელშია, მის ბებიასთან, ტასო აქეთ-იქეთ დარბის და ცდილობს ხან ანი ხან კი მე გვაწყნატებს.
- დღეს ყველაზე რთული რამ გველია წინ ( დემე )
- დემე რაც ჩვენ გადაგხვდა ეს მასთან შედარებით არაფერია ( ალექსი )
- მოვიტან კომპიუტერს ( ტასო )
- ჩვენ წავედით, წამლებს ვიყიდით და თან ანის ვნახავთ ( ნიცა )
- მოვალთ მალე ( დემე )
- მარტო არ დამტოვოთ, რომელიმე დარჩით. მე მარტო ამას ვერ მოვუყვები მშობლებს ვერ მოვუყვები ამას შეუ...... ( ალექსი )
ტასომ გამაწყვეტინა.
- კარგი მე დავრჩები, თუ წინააღმდეგი არ ხარ ( ტასო )
- მადლობა ( ალექსი ) ძლივს ამოვიღლუღე ჩემთვის.
- კაი ჩვენ წავედით და მალე მოვალთ ( ნიცა )
- დამირეკე ეგრევე გაიგე ალექსს? ( დემე )
- აუცილებლად ( ალექსი )
დემე და ნიცა მალე მიეფარნენ თვალს, ჰაერი ხარბად ჩავისუნთქე და ტასოსს შევხედე.
- მზად ხარ? ( ტასო )
- სხვა გზა მაქ?! ( ალექსი )
- იცოდე მე შენ გვერდით ვარ! ყოველთვის! ( ტასო )
- ეჭვიც არ მეპარება ( ალექსი )
როგორც იქნა აიღეს.
- ალექსს, დედა როგორ გამახარე რო დაგვირეკე ( დედა )
- დედა როგორ ხართ? მამა რას აკეთებ?! ( ალექსი )
- კარგად! თქვენ? ( მამა )
- სად ხართ? რატომაა ასე ყველაფერი განათებული?? ( დედა )
- დედა...... დე........... ( ალექსი )
- ალექსს! რა ხდება? ( დედა )
- ტასო გთხოვ არ შემიძლია ( ალექსი )
კომპიუტერი გვერდით გადავდე და წამოვფრინდი, მალევე შეხება ვიგრძენი ხელზე.
- გთხოვ! არ წახვიდე. ვიცი რო ძნელია, მესმის მაგრამ რას ვიზამთ ეს ცხოვრებაა, ვერაფერს ვეღარ შევცლით, გთხოვცც ცოტაც, ამასაც გაუძელი და მათ უთხარი ამის შესახებ ( ტასო )
- ტასო არ შემ ( ალექსი )
ტასომ მისი თბილი გუჩები მომაწება და მალევე მომშორდაა,
- უკაცრავად, აქ ხართ? ( მამა )
მამას ხმამ მომიყვანა აზზრზე.
- აქ ვართ ( ალექსი )
- მოკლედ ამიხსენი რა ხდება?? ალექს! ( დედა )
დედაჩემი უკვე ანერვიულდა და სახზე გაუგებრობა,გაოცება და ანერვიულობა დაეტყო!
- დედა, მაამა ძალიან ცუდი სიტუაციაა, ეხა სავადმყოფოში ვართ! ევაა ცუდადაა, ანი სახლშია აკოსთან ერთად, ისიც ძაან ცუდადაა, მე მეტყობა როგორც ვარ და ივა, ი............ვა ( ალექსი )
ვიგრძენი თვალებიდან როგორ გადმომივარდა რამოდენიმე ცრემლი. ტასომ ხელ ხელზე მომიჭირა, მეც ძლივს მოვედი აზრზე.
- ივა...... ივა ის აღარ არის! ( ალექსი )
- რა?? ( მამა )
- უნდა წავიდე, ექიმი მოდის და ევასთანდაკავშირებით საქმე აქვს ( ალექსი )
- ალექსს, არ გათი.... ( დედა )
კომპიუტერი გავთიშე, უცებ წამოვფრინდი და მე და ტასო მივედით ექიმთან, მან გვითხრა რომ ხვალ შეგვეძლო ევას აქედან წაყვანა, ცოტა მაინც გამიხარდა მაგრამ ევა მაინც სუსტადა...

# ალექსის დედა.
- რაო! გვატყუებენ ხო? რას ნიშნავს?? ივა აღარ არის?! რას ნიშნავს ევა სავაფმყოფოშია და ანი ცუდადაა?! მგონი ძალიან ცუდად ვარ ( დედა )
- დაწყნარდი! დღესვე მივფრინავთ ( მამა )

#აკო
ანი ძალიან ცუდაა! აღარ შემიძლია მის ასეთ
მდგომარეობაში დანახვა, ეხა ძინავს. მე მის გვერდით ვწევარ და მას რაც შეიძლება უფრო მჭიდროდ ვეხვევი და მის გახშირებულ გულისცემას ვუსმენ. ის არ მაძლევს უფლებას რომ ვატოს დავუერეკო რის გამოც ნერვები მეშლება და თან ვატომ რო გაიგოს რაც ხდება აქ და ამას პლიუს რომ მე მას ვუმალავ შეიძლება მომკლას.

#დემე
ვიცი რო ალექსი ძალიან ცუდადდააა, ვგრძნობ, ის ამას არ იმჩნევს, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ არ განიცდის, მან მისი ძმაკაცი, ოჯახის წევრი, მეგობარი და ძმა დაკარგაამე და ნიცამ წამლები ვიყიდეთ და ანისთან წაცედით, მე და აკომ სახლი ცოტა მივალაგეთ, ნიცამ რაღაცეები გააკეთა მარა რად გინდა, არაავინ არჭამს, თითქოს მისი წასვლის, მისი აიკვდილის შემდეგ ყველამ შეწყვიტა არსებობა, სიცოცხლე და ყველა უბრალოდ განადგურებული დარჩა.

#ტასო
მე და ალექსი ევას პალატაში ვართ.
ნელნელა ევამ თვალები გაახილა, სუ ჩაწითლებული და დასისხლიანებული აქვს ამდენი ტირილისგან....
- მე დაგტოვებთ ( ტასო )
- მადლობა ( ალექსი )
ალექსიმ გამიღიმა. ღმერთო როგორ მომნაყრებია მე მის სახეზე ცოტაოდენი ღიმილი ან ბედნიერება, შეიძლება მცირედი მაგრამ ეს შესამჩნევი იყო.

#ალექსი
მე ევას ხელი ავიღე და ჩემში მოვიქციე, მეორე ხელით კი მას თმა გადავუწიე სახიდან.
- მომენატრე ( ალექსი )
- ალექსს ლაპარაკის თავი არ მაქ ( ევა )
- ვიცი საყვარელო ( ალექსი )
- იცი რა ალექსს, რროც მძინავს მხოლოდ მას ვხედავ, ის სულ ჩემ გვერდითაა, მე ამას ვერ გავუძლებ. უზომოდ მომენატრა, მის გარეშე ჩემმა ცხოვრებამ აზრი დაკარგა. ( ევა )
ევა ბოლო ხმაზე აქვითინდა.
- გთხოვ დაწყნარდი, შენ ნუღა დამიმატებ ძალიან გთხოვ გული ისედაც სასტიკად ნატკენი მაქვს, ჩემი გული გახლეჩილია შუაზე. და ამას კიდე შენი ესეთი მდგომარეობა, ანის და ლილეს ცუდად ყოფნა ემატება, ვეღარ შევძლებ მე ამდენის მოთმენას ( ალექსი )
ევას ჩავეხუტე და თვალწინ დავიწყე ტირილი.

#ანი
მეძინა როცა კარზე ზარის ხმამ გამაღვიძა, არჩერდებოდა ამას კიდევ ბრახუნიც ემატებოდა, საწოლიდან ძლივს წამოვდექი და კარებამდე ძლივძლივობით მივახწიე, გავაღე და ............
- დედა? მამა? ( ანი )
მე მათ გადავეხვიე, მამას ხელბში ჩემდა უნებურად ავქვითინდი.
- დაწყნარდი შვილო ( მამა )
მამა თმებზე მეფერებოდა.
- მამა, მაა ძალიან ცუდად ვარ ( ანი )
- რახდება გამაგებიებთ ვინმე?? ( დედა )
დედა საშინლად ცუდად გამოიყურებოდა, არც მამა იყო უკეთეს მდგკმარეობაში.
- ძალიან გთხოვთ ანის ნუღაა გადავღლით ისედაც ძალიან სუსტადაა, მე მოგიყვებით ყველაფერს ( აკო )
უკნიდან ხმა მომესმა, ჩემ უკან კი აკო იყო.
- გის ........მმენთ ( მამა )
მამამ უთხრა აკოს წყნარი და ანერვიულებული ტონით.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი Avrora-Gallagher

აა ეს რაა გააკეთეე ❤️❤️არგამაგიჟოო გამივოცხლე ჩემი ივააა❤️❤️რაიყო ეს ააა❤️❤️❤️ეგო დამეცა❤️❤️

 



№2  offline წევრი marikuna18

აუუ რატოოო რატოო :((((( რატო მოკალი კაიი რაა :((( გააცოცხლე გთხოვ :((( ძაან მომწონდა ივააა :(( ახლა კი ევამ ან ლილემ.ცხოვრება როგორ უნდა გააგრძელონ :(((

 



№3  offline წევრი meocnebe avadmyopi

აუ კაი რა
ჩემი ივაკუკუნა,სად წავიდა,დამტოვა?ჩემი პოზიტივი
ასეთი ერთგული
მიყვარდა,უბრალოდ ვგიჟდებოდი მასზე
რატო,მაინც და მაინც ეგ,ან ის უცცნობი ვინ არის ვინც დაურეკა.ცოტა მეეჭვება მაგრამ,მომენატრება,რომ ვერ აღავსებს ამ გმირებს დიდი სიხარულით,სიყვარულით,ბედნიერებით და მასთან ერთად გული დამეწვება მეც,მომენატრება ჩემი ივა,რა ქნან ჩემმა ევამ ლილოემ ალექსმა ანამ ,გული ცუდად ვარ კაი რა.რას ერჩოდი იყო მისთვის პატიოსნად,ამას არსოდეს არასოდეს არასოდეს გაპატიებ .ჩემი ბიჭი გაჩნდეს ჩემ წინ cold_sweat cold_sweat sob sob

 



№4 სტუმარი სტუმარი ლალო

არვიციი არვიცი რავთქვაა მარა ერთი ფაქტი ისარომმ რომვკითხულობდი და რომგავიგე ივაზეე თვალებიდან ცრემმებიწამსკდა და ეხლაცც კი მისველელბს მაისურა ცრემმლებიი არუნდაა მომხდარიყოორაა ესეე ივაა ივაამ რადააშაა ვგოჟდებოდი მასზეე ესეთი ბიჭებიი ძალიან იშვითებიარიან ესეთი ერთგულებიდაა მეგონრულებიი არუნდა მოგეკლაა მოთხრონაში მოინცც ყოფილიყო ესეთი ადამიანიი???????? ძალიან შემეცოდაა ივაა არუნდა მომხდარიყოო ესეე????????????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent