შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყურვილი [თავი 14]


22-04-2018, 14:54
ავტორი ჰაიკო
ნანახია 212

წყურვილი [თავი 14]

ლუციუსი ჩაფიქრებული იჯდა ლოდზე ტბის პირას, ირგვლივ ტყე გაყურსულიყო, აშკარად ვიღაცას ელოდებოდა. მან ბეჭედს დახედა და ზედ გამოსახულ სამეფო გვირგვინს თითი გადაუსვა.
- დააგვიანეთ, - უკან არ მოუხედია, ისე თქვა ლუციუსმა.
მის ზურგს უკან მგომმა მამაკაცებმა ერთმანეთს გადახედეს, შემდეგ კვლავ ქვაზე მჯდომ უკვდავს მიაპყრეს მზერა.
- გაბრიელმა შეტყობინება გამოგიგზავნა, - დაილაპარაკა ერთმა და მეორეს გადახედა, ისინი ტყუპებივით ჰგავდნენ ერთმანეთს, ორივეს შავი ხვეული თმა მხრებამდე სცემდათ, თითქოს მათ შორის განსხვავებას ვერ იპოვნიდით, მაგრამ კარგად დაკვირვებულ თვალს შეეძლო შეემჩნია, რომ ერთი სულ ოდნავ მაღალი იყო მეორეზე და მარცხენა წარბთან მკრთალი ნაიარევი ამშვენებდა.
- მე თქვენთვის ლაპარაკის უფლება არ მომიცია, - ცივად თქვა ლუციუსმა, ნელა წამოდგა ქვიდან და ტყუპებს მოუბრუნდა.
ტყუპებმა შიშით გადახედეს ერთმანეთს.
- მაგრამ...
ლუციუსი წამის მეასედში მათ წინ აისვეტა და საჩვენებელი თითი ტუჩზე მიადო სახენაიარევს.
- ჩშშშ...მეორედ აღარ გავიმეორებ, - მის ყურთან დაიხარა და ისე ჩასჩურჩულა, - აზრაელ, შენ ვამპირი ხარ, მე კი პრიმუმი, პირველყოფილი ვამპირი...- ლუციუსი სახენაიარევს მოსცილდა და მათ წინ გაიარ-გამოიარა ზურგზე ხელებდაწყობილმა.
- რა თქმა უნდა, ეს ასეა, - სწრაფად უპასუხა აზრაელმა.
- იცი, რით განვსხვავდებით მე და შენ ერთმანეთისგან?
აზრაელმა ტყუპისცალს გადახედა.
- იმით, რომ...
- იმით, რომ პრიმუმ ვამპირს ჩვეულებრივი ვამპირის სისხლის დალევაც შეუძლია, ამიტომ ვართ ჩვენ თქვენზე ძლიერები და სწრაფები, ამიტომ გაგვაჩნია ჩვენ გარკვეული ზებუნებრივი უნარები, თქვენ კი-არა, თქვენი სისხლის დალევით ჩვენ ორმაგად ძლიერები ვხდებით, ვიდრე თქვენ...და ამიტომაც ვართ ჩვენ ბატონები, თქვენ კი მსახურები, - მონოლოგი დაასრულა ლუციუსმა, მეორე ტყუპისცალის წინ შეჩერდა და თვალი თვალში გაუყარა, - ეზეკიელ, რა დაგაბარათ მოხუცმა?
"ეზეკიელად" წოდებულმა ტყუპისცალმა ჩაახველა, ყელი ჩაიწმინდა.
- გაბრიელს სურს, რომ საქმის კურსში ამყოფოთ, - უპასუხა მან.
ლუციუსმა შუბლი შეკრა.
- რას გულისხმობს?
- გაბრიელს ამბავი მიუვიდა, რომ რამდენიმე დღის წინ ამ რაიონში მაქცია მოკლეს, - იყო პასუხი, - ჩვენ მაქციებთან ზავი გვაქვს უკვე მრავალი საუკუნეა, მის დარღვევას კი ვიღაც ცდილობს, ეს მისი სიტყვებია.
ლუციუსს თვალები აემღვრა. ტყუპებმა მაშინვე შენიშნეს პირველყოფილში მომხდარი ემოციური ცვლილება და უკან დაიხიეს.
- მე, - დაიღრინა ლუციუსმა და მოელვარე ეშვები გამოაჩინა, - მე ლუციუსი ვარ, პრიმუმთა შორის უძლიერესი პირველყოფილი, მე ვარ გარანტი, რომ ეს ზავი არ დაირღვევა, ამას გავარკვევ, ვინ ჩაიდინა და სიკვდილით დავსჯი...ასე გადაეცით გაბრიელს, ახლა კი აქედან გაეთრიეთ, - ლუციუსი ქვასთან დაბრუნდა, ჩამოჯდა და კვლავ ფიქრებში ჩაიძირა..


*****


თბილი საღამო იდგა. მარკი და კეი ბარში, ფანჯარასთან, ამოჩემებულ მაგიდასთან იჯდნენ და ლუდს შეექცეოდნენ.
- მაგარია, ნამდვილი ბლოკბასტერია, - ამბობდა კეი ჩვეული მხიარული გამომეტყველებით, - შენ მაქციებმა გაგიტაცეს, როგორც მისტიკურ ფილმებში ხდება, მერე გამოჩნდა ექვსასი წლის ვამპირი კოვაქსი, გადაგარჩინა და თან მოკვლით დაგემუქრა....არ მეგონა, ასეთ საინტერესო და ზებუნებრივ ქალაქში თუ ვცხოვრობდით, - მან ლუდი პირდაპირ ბოთლიდან მოსვა და მარილიან თხილს დასწვდა.
- ჰო, - მოკლედ მიუგო მარკმა, - შეგიძლია არ დამიჯერო.
- მჯერა, ძმაო, მჯერა, - ხელებია ასწია კეიმ, - ვამპირები რეალურად არსებობენ, რატომ არ უნდა დავიჯერო მაქციების არსებობა?
- ვფიქრობ და ვერ ვხვდები, რატომ გამოჩნდნენ ისინი ჩვენს ქალაქში, - ჩაფიქრებით თქვა მარკმა, - რაღაც ხდება...ისინი მემუქრებიან, მიას ემუქრებიან, ყველას ემუქრებიან და ამავდროულად არაფერს აკეთებენ, ეს ორი ფსიქოპათი თავისუფლად დასეირნობს აქ, ქალაქს ათვალიერებს და ცხოვრებით ტკბება, ერთმა მათგანმა ავარიის დროს სიკვდილს გადამარჩინა, მეორემ მაქციების კლანჭებისგან მიხსნა....სად არის აქ ლოგიკა?
- არ ვიცი, - დასერიოზულდა კეი და წინ გადმოიხარა, - ამ სპექტაკლში იქნებ მთავარ როლს შენ თამაშობ? ისინი გამუდმებით შენს სიახლოვეს ტრიალებენ...მაქციებმა მოგიტაცეს, ესე იგი რაღაცაში სჭირდებოდი მათ, ვამპირებმა გადაგარჩინეს, ანუ მათაც სჭირდები....ჯანდაბა, სულაც არ მინდა შენს ადგილას ყოფნა, მსოფლიოში ყველაზე მოთხოვნადი და დაუცველი პროდუქტი ხარ, - კეიმ სიცილით დაასრულა, კოლოფიდან მარილიანი თხილის მარცვალი ამოიღო, ჰაერში ააგდო და პირით დაიჭირა.
- მართალი ხარ, ისინი ყოველთვის ჩემს სიახლოვეს ტრიალებენ, - დაეთანხმა მარკი და თვალით ანიშნა ბარში შემომავალ მაღალ, სიმპათიურ, შავგვრემან მამაკაცზე, რომელმაც მათ შორიახლოს დაიკავა ადგილი მაგიდასთან, მიმტანს დაელოდა, ყურში რაღაც უჩურჩულა და ხელში ათდოლარიანი კუპიურა ჩაუდო, თავის მხრივ მიმტანმაც გაუღიმა, თავი დაუქნია, ხარბი მზერით შეჭამა მის თითზე წამოცმული სამეფო გვირგვინოსანი ბეჭედი და წავიდა.
- ჰოო...ეს, როგორც ვხვდები, კოვაქსია, - თქვა კეიმ და პირველყოფილ ვამპირს ცნობისმოყვარე მზერა შეავლო, - სულაც არ ჰგავს ჩემს წარმოდგენებში არსებულ სისხლისმსმელ ურჩხულს, შენ რას იტყვი, მარკ?
- მხოლოდ ერთი შეხედვით, პირადად რომ გაიცნობ, მიხვდები, რომ საკმაოდ ცივსისხლიანი და ბოროტი ტიპია, - აგდებულად თქვა მარკმა და მიმტან გოგონას კიდევ ორი ბოთლი "ჰეინეკენის" შეკვეთა მისცა.
მიმტანი მალევე დაბრუნდა, მაგიდაზე ლუდის მაგივრად ვისკის ოთხკუთხა ბოთლი დადგა და ბიჭებს თვალი ჩაუკრა.
- ეს ვისგან...
- მიიღეთ, როგორც მეგობრული საჩუქარი და ჩემი თქვენდამი კეთილგანწყობის სიმბოლო, - სიტყვის დასრულება ვერ მოასწრო მარკმა, რომ მათ ზურგსუკან გაისმა ირონიული ხმა, - დაგვტოვეთ, ძვირფასო, - მომხიბლველი ღიმილით მიმართა უკვდავმა მიმტანს, მაგიდას შემოუარა და მათ პირისპირ ჩამოჯდა.
- ყოველთვის ასეთ გულუხვობას იჩენ? - ცინიკურად ჰკითხა მარკმა და "ქემელს" მოუკიდა.
- მშვიდად, მშვიდად, - ხელები ასწია კოვაქსმა, - საჩხუბრად არ მოვსულვარ, უბრალოდ თქვენთან ერთად ერთი-ორი ჭიქის გადაკვრაზე უარს არ ვიტყოდი, - მან ბოთლი შეატრიალა და ეტიკეტს დახედა, - ათას ცხრას ოცდაორი წლის გამოშვება, საკმაოდ ძვირადღირებულია, - მან ჭიქები სანახევროდ შეავსო.
- ალბათ შენი კეთილგანწყობით გულამოგლეჯილი მაქცია ვერ დაიტრაბახებს, - შერიფ კრამერივით უხეშად თქვა მარკმა და ვისკის ჭიქას დასწვდა.
კოვაქსმა ფართოდ გაიცინა, თეთრი კბილები გააელვა და სკამზე გადაწვა.
- შენი ბიძაშვილი, ალბათ საქმის კურსშია ხომ? მშვენიერია, - უკვდავმა ღიმილით გაუწოდა ხელი კეის, - მარკუსის სიტყვებს თუ გავიმეორებ, სასტიკი სისხლისმსმელი კოვაქსი, ექვსასი წლის უკვდავი ვამპირი, თანაც ძალიან ბოროტი.
კეიმ ჭიქა დადგა და ფრთხილად ჩამოართვა ხელი. მზემ ფანჯარაში შემოანათა, კოვაქსს დაეცა და მისი ბეჭედი ვერცხლისფრად ააელვარა.
- პატივი დამდე და ერთ შეკითხვაზე მიპასუხე, - ჩაახველა მარკმა, - შენ ხომ ვამპირი ხარ, მზეზე არ იწვი?
პასუხად კოვაქსმა ხმამაღლა გადაიხარხარა.
- ო, მარკუს, გირჩევ მოეშვა ვამპირების თემაზე გადაღებული ფილმების ყურებას, რა სისულელეა, ეს მხოლოდ ლეგენდაა, მეტი არაფერი, მეგობარო, - მან კვლავ გადაიხარხარა და ვისკი მოსვა.
- ცრუობ, - წინ გადაიხარა და წყვდიადივით შავ თვალებში ჩააცქერდა მარკი, - მზეზე იმიტომ არ იწვი, რომ ეგ წყეული ბეჭედი გიცავს, ხომ ასეა?
- რა თქმა უნდა, ათიანში გაარტყი, - უკვდავმა დემონსტრაციულად მოიხსნა ბეჭედი და ვისკის ჭიქაში ჩააგდო, შემდეგ ღიმილით გაშალა ხელები, - როგორც ხედავ, ბეჭედიც არაფერ შუაშია, უფრო დამაჯერებელ ვერსიას ველოდები.
- ჯანდაბა, - სკამის საზურგეს მიეყრდნო მარკი.
- ვწუხვარ, თუ იმედები გაგიცრუე, - ბოროტი სიცილით თქვა კოვაქსმა და ბეჭედი კვლავ თითზე წამოიცვა.
მარკს არაფერი უთქვამს, შეფარული ბრაზით გახედა კოვაქსს და ვისკის ჭიქა ტუჩებთან მიიტანა.
- მარკუს, იცი....
- ჯანდაბა, ამ საზიზღარ სახელს ნუ მეძახი, - იყვირა და მუქარით წამოხტა მარკი, მაგიდას ორივე ხელით დაეყრდნო და კოვაქსისკენ გადაიხარა, - ან თქვი რა ჯანდაბა გინდა, ან არადა აქედან გაეთრიე.
პასუხად კოვაქსიც წამოდგა, ისიც მარკივით ორივე ხელით დაეყრდნო მაგიდას და ტუჩები ყურთან მიუტანა.
- დაჯექი, მარკუს, - მშვიდად ჩასჩურჩულა, - დაჯექი, თორემ ვფიცავ, ამ დამპალი ბარიდან ვერავინ გავა ცოცხალი, შენ ასე თუ ისე, მიცნობ და იცი რის გაკეთებაც შემიძლია, დაინდე ეს უდანაშაულო ხალხი, დარწმუნებული იყავი, რომ ხელი არცერთ მათგანზე ამიკანკალდება.
ამ მუქარამ მარკის განრისხება ერთბაშად ჩააქრო, სკამზე დაეშვა და სიძულვილით მიაჩერდა კოვაქსს.
- ბრაზი კარგია, მომწონს, - კბილებში გამოსცრა უკვდავმა, - მარკუსს იმიტომ გეძახი, რომ ვამოწმებ, რამდენად ღრმადაა მხეცი შენს ქვეცნობიერში ჩამალული, მე მისი გაღვიძება არ მინდა, მინდა ვიცოდე, რა დონეზე შეიძლება მისი გაღიზიანება...
კოვაქსი დადუმდა, ფანჯარაში გაიხედა და ვისკი მოსვა. მარკს გაუკვირდა და თან ვერაფერს მიხვდა მისი სიტყვებიდან.
- მხეცი? ქვეცნობიერი? - დაბნეულად გააქნია თავი მარკმა, - რაზე ლაპარაკობ?
კოვაქსი სწრაფად შემობრუნდა და ჭიქა მკვეთრი მოძრაობით დადგა მაგიდაზე, მერე მარკს ჩააჩერდა თვალებში.
- ბიჭუნა, შენ გგონია, რომ მართლა მარკ კრამერი ხარ? გგონია, გყავს დედა, მამა, ბიძა, ბიძაშვილი? ან ის პატარა ლამაზი კახპა? დადიხარ კოლეჯში, ლექციებს ესწრები, ღამით იძინებ და დილით იღვიძებ, გგონია ეს შენი ცხოვრებაა?
მარკი გაოგნებული უსმენდა, უკიდურესად გაოცებული იყო კეიც.
- რა...რა სისულელეს ბოდავ? - ჩაეკითხა მარკი.
კოვაქსი კვლავ სკამზე გადაწვა და ჭიქა მოიმარჯვა.
- ჩემგან ამის მეტს ვერაფერს გაიგებ, ბიჭუნა, ისედაც საკმარისი გითხარი, - კოვაქსი წამოდგა და კეის ელეგანტურად დაუკრა თავი, - სასიამოვნო იყო თქვენი გაცნობა, - შემდეგ ორმოცდაათდოლარიანი კუპიურა მაგიდაზე დააგდო და კარისკენ გაემართა...
კოვაქსის წასვლისთანავე კეი მხარზე შეეხო ბიძაშვილს.
- ხვდები რა ჯანდაბაზე ლაპარაკობდა? მე ვერაფერს მივხვდი.
მარკს ერთი წერტილისთვის გაეშტერებინა თვალი, ერთხანს უხმოდ იჯდა, შემდეგ ნელა დაუქნია თავი.
- დაახლოებით, ვფიქრობ, თავის სიტყვებში მან იგულისხმა.... რომ მე სხვა ვარ, სხვის სხეულში..
- სხვა ხარ სხვის სხეულში? - პირი ღია დარჩა კეის, - ეს რას ნიშნავს?
- არ ვიცი, - ამოიოხრა მარკმა და ჭიქა შეივსო.
ამ დროს მათ მაგიდას ისევ ის მიმტანი გოგონა მიუახლოვდა, მაგრამ ახლა აბსოლიტურად განსხვავებულად გამოიყურებოდა, ერთ წერტილზე გაშტერებული თვალებით ფანჯარაში იყურებოდა, ზომბივით მოძრაობდა.
- დიახ, გისმენთ, - მიმართა კეიმ, როდესაც გოგონა მათ წინ შედგა.
- მისტერ დარსიმ მითხრა, რომ ჩემი სამსახური დავასრულე, - უცნაური ხმით თქვა გოგონამ.
კეიმ ჯერ მარკს შეხედა, შემდეგ გოგონას.
- მისტერ დარსიმ? ასეთი აქ არავინ მსმენია, ვინ არის მისტერ დარსი?
- მე დავასრულე, - კვლავ უცნაური ხმით თქვა მიმტანმა, ამ სიტყვებთან ერთად სწრაფად ასწია ხელი, მის ხელში გრძელმა დანამ იელვა.
- ამის დედაც, - იყვირა კეიმ და წამოხტომა ვერ მოასწრო, რომ გოგონამ ალესილი ფოლადი სწრაფი მოძრაობით გამოისვა ყელში და როდესაც გაფატრული არტერიიდან სისხლმა შადრევანივით იფეთქა, ხროტინით დაეცა იატაკზე.
- ჯანდაბა, ჯანდაბა, - ყვირილით ეცნენ ძირს დაცემულ გოგონას მარკი და კეი, ჭრილობაზე ხელს აფარებდნენ, საიდანაც კვლავ და კვლავ მოსჩქეფდა ალისფერი სითხე და ბარის ხის იატაკზე გუბეს აყენებდა. ბარში ხალხი აირია, ყვირილი ატყდა, პანიკამ იმძლავრა. ვიღაცამ 911-ზე დარეკა...
უცებ მარკმა ხელი შეუშვა უკვე გარდაცვლილ გოგონას და გაოგნებულმა დაიხია უკან, თან თვალს არ აშორებდა სისხლის გუბეში მწოლიარე ცხედარს.
- მარკ... რა ხდება? - კეიც წამოდგა და ნელა მიუახლოვდა ბიძაშვილს.
- ეს მან ქნა, მან ჩაიდინა, - გაოცებით ჩაილაპარაკა მარკმა.
- რას გულისხმობ? - ჩაეკითხა კეი, რომელიც ჯერ ვერ მიმხვდარიყო ვერაფერს.
- ეს გოგო, - თითით ანიშნა მარკმა, - კოვაქსმა მოკლა, ჯანდაბა...
- რა სისულელეს ამბობ, - გაბრაზდა კეი, - ეს უკვე მეტისმეტია, მან თვითონ გამოისვა ყელში დანა, ეს ყველამ ნახა და მეც დავინახე საკუთარი თვალით.
- არა, - შეეწინააღმდეგა მარკი, - ეს მას თავისი სურვილით არ გაუკეთებია, მას ვიღაც მართავდა, ხომ დაინახე მოსვლისას კოვაქსი საეჭვოდ რომ ეჩურჩულებოდა ყურში, ეს მან ქნა, მან აიძულა...
კეი წამიერად ჩააფიქრა ბიძაშვილის სიტყვებმა, შემდეგ კვლავ მარკს შეხედა ეჭვით.
- კარგი, ვთქვათ ეს ასეა, მაგრამ თვითმკვლელობის მომენტში კოვაქსი უკვე წასული იყო...
- რა თქმა უნდა, - უპასუხა მარკმა თავდაჯერებით, - მან მშვენიერი ალიბი შეიქმნა, ამ გოგონას სიკვდილის მომენტში ის აქ არ იმყოფებოდა, ეს კი იმას ნიშნავს, რომ...
- რა, რას ნიშნავს? - მოუთმენლად ჩაეკითხა კეი.
მარკი ძალაგამოცლილივით მიეყრდნო კედელს.
- ეს იმას ნიშნავს, რომ მან მიმტანს თვითმკვლელობა შთააგონა, ჯანდაბა, მას შთაგონების უნარი აქვს....
- ამის დედაც, -თავისი საყვარელი სიტყვები აღმოხდა ამ ახალი აღმოჩენით გაოცებულ კეის, - ეს...ეს... ჯანდაბა, რატომაც არა, ის ექვსასი წლის უკვდავი ვამპირია, ადამიანზე გაცილებით ძლიერი და სწრაფი, მარკ...როგორ უნდა შევაჩეროთ ისინი?
- არ ვიცი, არ ვიცი, - უღონოდ ამოილაპარაკა მარკმა, სკამზე დაეშვა და პირდაპირ ბოთლიდან მოსვა ვისკი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი ჰაიკო

მეგობრებო მანტერესებს თქვენი აზრი ჩემს მოთხრობასთან დაკავშირებით და ამ სატზე კიდევ ვინმე თუ აქვეყნებს მსგავსი ჟანრის ისტორიებს ესეც ძალიან მაინტერესებს.

რასაც გადავხედე, 99% სიყვარულს ეხება და არის ისეთი ვინმე ვინც სხვა ჟანრში წერს? მაგალითად დეტექტივს.
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№2 სტუმარი სტუმარი ქეთი

მე სულ ვადევნებ ამ ისტორიას თვალს, მართალია ყოველ თავზე ვერ ვაკომენტარებ. წინა თავი მომეწონა ძალიან და ძალიანაც დამაბნია. მართლაც განსხვავებული ჟანრია, აქ თითქმის უმრავლესობა სასიყვარულო ისტორიაა. თანაც ძალიან დახვეწილი და გამართული ნაწერია და კითხვაც უფრო სასიამოვნოა, ექშენებზე აღარაფერს ვამბობ:დდ

 



№3  offline წევრი ჰაიკო

მადლობა, მიხარია რომ მოგწონს
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№4  offline აქტიური მკითხველი La-Na

კი არის ასეთი ჟანრის ისტორიები, მაგრამ ბევრი არა.თუმცა შენი ყვეკასგან განსხვავებულია,ძალიამ მომწონს და იმედია დაასრულებ.
--------------------
ლანა

 



№5  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

ყოველი თავი მძაფრ შეგრძნებებს მიტოვებს. ძალიან მომწონს საერთოდ ამ თემის ისტორიები, მითრევს ბოლომდე.

 



№6 სტუმარი სტუმარი ჰაიკო

აუცილებლად გაგრძელდება.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent