შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყურვილი [თავი 17]


4-05-2018, 11:53
ავტორი ჰაიკო
ნანახია 165

წყურვილი [თავი 17]

ბოგდანი ნელი ნაბიჯით მიდიოდა ტყეში, მარცხენა ხელში განუყრელი სიგარეტი ეჭირა, რომელსაც დრო და დრო სიამოვნებით აბოლებდა, მარჯვენა ხელი დაბლა დაეშვა და ხელისგულით მაღალ ბალახს ეფერებოდა, ფიქრობდა, ბევრს ფიქრობდა პირველყოფილ კონორთან შეხვედრაზე, ქალაქის საიდუმლო საბჭოს შესახებ, ისტორიულად მაქციები და ვამპირები თითქმის ყოველთვის არსებობდნენ სალემსა და მის შემოგარენში, იყო სისხლიანი შეხლა-შემოხლის ხშირი შემთხვევები, ვამპირები ადამიანთა სისხლს სვამდნენ, მაქციებს კი ჩვეულებრივი, ადამიანური საკვების მიღება შეეძლოთ, აქედან გამომდინარე, ადამიანები და მაქციები, ამ შემთხვევაში კი ქალაქის საიდუმლო საბჭო და ბოგდანის კლანი ალიანსს ჰკრავდნენ და ერთად ებრძოდნენ სისხლისმსმელ ვამპირებს, მსხვერპლი ყოველთვის იყო, ორივე მხარე დიდ ზარალს ნახულობდა, მაგრამ ეს მსხვერპლი განსაკუთრებით მაქციებისთვის იყო მტკივნეული, რადგან ვამპირებისგან განსხვავებით, მაქციებს ერთმანეთთან ოჯახური კავშირები, ნათესაობა და თითქმის ადამიანური ურთიერთობები აკავშირებდათ, მათ სტკიოდათ, უხაროდათ, ერთმანეთი უყვარდათ, ერთმანეთზე ქორწინდებოდნენ და ერთმანეთის დაკარგვას როგორც ადამიანები, ისე განიცდიდნენ, ვამპირების ერთადერთი მიზანი კი ე.წ. "სანადირო ტერიტორიის" დაპყრობა იყო, ამის გულისთვის ისინი მაქციებთან და ადამიანებთან სისხლისმღვრელ დაპირისპირებებსაც არ ერიდებოდნენ, საუკუნეთა განმავლობაში ეს სამი რასა-ადამიანები, მგელკაცები და ვამპირები ერთმანეთს ებრძოდნენ, ადამიანებმა დროთა განმავლობაში დახვეწეს არაადამიანთა წინააღმდეგ ბრძოლის ხერხები, ისინი მაქციების წინააღმდეგ ვერცხლის ტყვიებს იყენებდნენ, სისხლისმსმელ ვამპირებს კი ხის წვეტიანი სარებით ებრძოდნენ, მაგრამ ამ სისხლისღვრაში და ქიშპობაში მოულოდნელად ჩაერთო მეოთხე ძალა, ისინი როგორც ჩვეულებრივი ადამიანები, ისე გამოიყურებოდნენ, მაქციებივით ჯგუფ-ჯგუფად არ იბრძოდნენ, ისინი საკუთარ თავს პრიმუმებს-პირველყოფილ ვამპირებს უწოდებდნენ, მათზე არ მოქმედებდა უცხო სახლის შელოცვა, ვერცხლის ტყვიები და ხის სარი, ისინი მოულოდნელად ჩნდებოდნენ, თავიანთ ნაკვალევზე სისხლს და გვამებს ტოვებდნენ და ასევე მოულოდნელად ქრებოდნენ, მათმა ძალამ და ზებუნებრივმა უნარებმა მოქიშპე მხარეები დააშოშმინა და ოთხმხრივი ზავის დადების საჭიროება შექმნა, შეიძლება რომელიმე ადამიანი, ვამპირი ან მაქცია არ იყო თანახმა ზავის დადების, მაგრამ პრიმუმებმა ყველას გასაგებად აუხსნეს, რომ ზავის უარყოფის შემთხვევაში უკლებლივ ყველას გაანადგურებდნენ-ვამპირებსაც და მაქციებსაც, ამიტომ ზავი დაიდო, ადამიანები ჩვეულებრივ ცხოვრებას დაუბრუნდნენ, მაქციებმა ტყეს შეაფარეს თავი, ვამპირები კი წავიდნენ სალემიდან, პრიმუმებმა შექმნილი სიტუაცია სტაბილურად მიიჩნიეს და გაუჩინარდნენ, მაგრამ დრო და დრო სალემის მოსახლეობის საქმეში ჩახედული კატეგორია მაინც პოულობდა მკვდარ ვამპირს, ან მაქციას, ეს კი იმის ნიშანი იყო, რომ თუ რომელიმე მშიერი ვამპირი ან უკონტროლო ახალგაზრდა მაქცია ზავის დარღვევას შეეცდებოდა, პრიმუმები ელვის სისწრაფით ბრუნდებოდნენ და პატარ-პატარა დამსჯელ ოპერაციებს ატარებდნენ, ასეთ "მშვიდ" ვითარებაში მიედინებოდა სალემის ცხოვრება საუკუნეების განმავლობაში, ახლა კი, ვამპირები ისევ გამოჩნდენ, რასაც ლოგიკურად მოჰყვა ქალაქის საიდუმლო საბჭოს აღდგენა და ამ საშიშ სიტუაციაში თავისთავად აღმოჩნდა ჩათრეული მაქციათა კლანი, ამ ყველაფერმა კი ერთადერთი მოსალოდნელი შედეგი დადო-პირველყოფილი ელიტარული ვამპირები დაბრუნდნენ, სიტუაცია ნელ-ნელა იხლართებოდა და იძაბებოდა, რაც სულ მალე სისხლისმღვრელ ომში უნდა გადაზრდილიყო...
ბოგდანმა უკმაყოფილოდ გააქნია თავი და სიგარეტი მოქაჩა. თავისი არსებობის მანძილზე ის უამრავ ვამპირს შეხვედროდა, მათ საკუთარი ხუთი თითივით იცნობდა და არც ეშინოდა მათი, ის ხომ ალფა იყო, უძლიერესი მგელკაცი მაქციათა კლანის მრავალსაუკუნოვან ისტორიაში, მაგრამ რაც შეეხება პირველყოფილებს, მათ სულ რამდენჯერმე შეხვედროდა, იცნობდა ლუციუსს-მიმზიდველ, ქერა და ჟღალწვერა პრიმუმს, რომელსაც რენტგენივით გამსჭვალავი ცივი ცისფერი თვალები ჰქონდა, მისი ერთნაირად ეშინოდათ როგორც ვამპირებს, ასევე მაქციებსაც, თვით პრიმუმთა კლანის წევრებიც კი ერიდებოდნენ მასთან საქმის დაჭერას, მრავალჯერ შეხვედროდა კოვაქსს-ძალზე სიმპათიურ შავგვრემან პირველყოფილს წყვდიადივით შავი თვალებით, როგორც ყველასთვის იყო ცნობილი, კოვაქსი არ მიეკუთვნებოდა მოწყალეთა კატეგორიას, საშინელი სიკვდილით კლავდა მოწინააღმდეგეს, ის იყო ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი და სწრაფი პირველყოფილი, ვისზეც ოდესმე სმენია ბოგდანს, ამ ორი პრიმუმის გარდა, მაქციათა და ვამპირთა ომში მონაწილეობდა კიდევ ერთი პიროვნება, ისიც ლუციუსივით და კოვაქსივით პრიმუმთა სამეფო ბეჭედს ატარებდა, ომში მასზე ლეგენდები დადიოდა, როგორც ყველაზე ძლიერ, სწრაფ და ულმობელ პრიმუმზე, სულ ერთხელ შეხვდა პირისპირ მას ბოგდანი, ომის დასასრულს, როდესაც ეს უცნობი პირველყოფილი ბოგდანმა და მისმა ოციოდე მგელკაცმა ალყაში მოაქციეს ის, ბოგდანმა თვალები დახუჭა და სცადა გაეხსენებინა, პირველყოფილი, რომლის სახელიც საიდუმლოდ დარჩა, ღამესავით შავ ტანსაცმელს და მოსასხამს ატარებდა, შავი თმა, შავგვრემანი სიმპათიური გარეგნობა და უცნაური გამომეტყველება ჰქონდა, ძალზედ მოკლედ შეკრეჭილ შავ წვერს ატარებდა და ბოგდანს მოეჩვენა, რომ თითქოს კმაყოფილებითაც შეხვდა ალყაში მოხვედრას, აუღელვებლად, ტუჩებმოკუმული იბრძოდა, ქირურგიული სიზუსტით გლეჯდა გულებს მკერდიდან ბოგდანის მაქციებს, წარმოუდგენელი სისწრაფით მოჩვენებასავით დაჰქროდა და ყველგან სიკვდილს თესავდა, ბოგდანი ბოლო იყო...უცნობმა პირველყოფილმა მაქციების გვამების გორას გადმოაბიჯა და თავზარდაცემულ ბოგდანს მიუახლოვდა, თითქოს ჩვეულებრივი ამბავი ყოფილიყოს, მან სულ რაღაც ათ წუთში შეძლო ბოგდანის ამალის განადგურება ისე, რომ მაქციებმა თითქმის ვერც კი მოასწრეს გონს მოსვლა. ყველაზე საოცარი და ბოგდანისთვის წარმოუდგენელი იყო ის სიტყვები, როდესაც პირველყოფილმა მას თვალებში ჩახედა.
- წადი აქედან, მგელკაცთა მეთაურო, სიცოცხლე მიჩუქნია შენთვის.
ამ სიტყვების მერე თითქოს სუსტმა ნიავმა დაჰქროლა და პირველყოფილი გაქრა. ბოგდანი ყოველთვის ფიქრობდა, თუ რატომ დატოვა ცოცხალი ამ უცნაურმა პრიმუმმა, მაგრამ ამ მოვლენის სიღრმეს ვერასდროს ჩასწვდა, ეცადა მოეძებნა ის, მრავალი წლის და საუკუნის განმავლობაში უამრავი ქვეყანა შემოიარა, მაგრამ მას ვერსად მიაგნო...
- მგელკაცთა ლეგენდარული წინამძღოლი, თვით ბოგდანი, - ფიქრის ძაფი გაუწყვიტა ვიღაცამ.
ბოგდანს მაშინვე კუნთები დაეძაგრა, თვალები ერთიანად გაუყვითლდა და თითებზე ალესილმა კლანჭებმა იწყო ჩამოზრდა.
მისგან ათიოდე იარდში შუა ბილიკზე იდგა საიდუმლო შეხვედრის ეგზოტიკური გარეგნობის მასპონძელი, ხელები გულზე დაეკრიფა და ღიმილით ადევნებდა თვალს.
- საოცრად სწრაფი ტრანსფორმაციაა, - თქვა მან და კლანჭებზე მიუთითა, - მაგრამ მერწმუნე, საჭირო არაა, მე შენი მტერი არ ვარ, ბოგდან, - მაქცია რომ არ გაეღიზიანებინა, მან განზრახ ნელა გადმოდგა რამდენიმე ნაბიჯი, - ჩვენ საერთო მტერი გვყავს და ისინი პირველყოფილები არიან..
- ისევე, როგორც შენ, - დაიღრინა ბოგდანმა.
- მე შენი მტერი არ ვარ, - გაიმეორა კონორმა, - ეს განსხვავებაა მათსა და ჩემს შორის.
ბოგდანი დაწყნარდა, ტრანსფორმაცია შეწყვიტა და სიგარეტს მოუკიდა.
- აქ რას აკეთებ? ეს ჩვენი ტყეა, ჩვენი ტერიტორიაა.
- ვფიქრობ, პრობლემა არ უნდა იყოს, - მიუგო პირველყოფილმა, - მე ხომ ახლა თქვენი მოკავშირე ვარ.
ბოგდანმა შუბლშეკრულმა შეხედა და თავისდაუნებურად შენიშნა, რომ მისი ისტორიული მტერი მტრულ დამოკიდებულებას საერთოდ არ ამჟღავნებდა.
- მე ჯერ არ გადამიწყვეტია, - მიუგდო უხეშად.
- ბოგდან, ბოგდან, - ღიმილით გაშალა ხელები კონორმა, - შენ ალფა ხარ, ეს კი იმას ნიშნავს, რომ მაქციების კლანში გადამწყვეტი სიტყვა შენზეა, შენ ჩვენ გვჭირდები, ადამიანებს სჭირდები...
- რატომ გგონია, რომ ადამიანების სიცოცხლე მადარდებს? - შეაწყვეტინა ბოგდანმა, - ამ ომში გამარჯვებული არ იარსებებს, ისინი ყველას დაგვხოცავენ...
- რა თქმა უნდა, - გაიცინა კონორმა, - დაგვხოცავენ, იმშემთხვევაში, თუ მათ წინააღმდეგ იარაღი არ გვექნება, - ამ სიტყვებთან ერთად მან ქურთუკი გადაიწია და ბოგდანს დაანახა უცნაური იარაღი, ეს იყო ხის უცხო ჩუქურთმებით მორთული სარი, რომელიც მბრწყინავ ნივთიერებაში იყო ამოვლებული, სარს მოწითალო ფერი დაჰკრავდა.
- ეს...
- ეს არის უიშვიათესი ჯიშის, ეგრეთწოდებული "ვერცხლის ფიჭვისგან" გამოთლილი სარის და წითელი ვერცხლისწყლის კომბინაცია, - უპასუხა კონორმა და სარი ხელში შეატრიალა, - ერთადერთი იარაღი, რომლითაც...
- რომლითაც პირველყოფილის მოკვლა შეიძლება, - თვალები გაუფართოვდა ბოგდანს.
- ზუსტად, - დაეთანხმა კონორი, - მომისმინე ბოგდან, აქ, სალემში სამი პირველყოფილია, თუ მათ დროულად არ შევაჩერებთ, აქ საშინელება დატრიალდება, დამიჯერე, საკმარისად ვიცნობ ლუციუსსაც და კოვაქსსაც და ვიცი, რაც შეიძლება მოიმოქმედონ მათ...
- მესამე ვინ არის? - შეაწყვეტინა ბოგდანმა, - თუ რა თქმა უნდა საკუთარ თავს არ გულისხმობ.
- მესამე მარკუსია, - მიუგო კონორმა.
- მარკუსი? ასეთი არავინ მსმენია, - თავი გააქნია ბოგდანმა.
- მას ჯერჯერობით ვერ მიავაკვლიე, - ბრაზით თქვა კონორმა, - მაგრამ ზუსტად ვიცი, რომ აქ არის.
- საიდან იცი, წინასწარმეტყველიც ხარ? - დასცინა ბოგდანმა.
- ეს სამეული ყოველთვის ერთადაა, როცა სიტუაცია იძაბება, - თქვა კონორმა, - ზუსტად ეს სამი პირველყოფილი მონაწილეობდა შენთვის კარგად ცნობილ ომში, ლუციუსი, კოვაქსი და მარკუსი, პრიმუმთა კლანის დამრტყმელი ძალა, ლუციუსს და კოვაქსს იცნობ, აი მარკუსი კი....მარკუსი ნამდვილი სიკვდილის მანქანაა, ამბობენ, რამდენიმე წუთი დასჭირდა რათა მაქციების მეფის ამალა გაენადგურებინაო, - ირონიული ღიმილით გვერდულად გახედა კონორმა ბოგდანს.
ბოგდანს ხელში შეაცივდა სიგარეტი.
- ჯანდაბა...მარკუსი.. მას მარკუსი ჰქვია, - თქვა მან, - ის იყო იქ, ალყაში, სიკვდილის მანქანა, მარკუსი.
- მიხარია, რომ გაგახსენდა, - თქვა კონორმა, - ვიცი, რომ მან არ მოგკლა, რატომღაც, მაგრამ იმედი მაქვს, მის მიმართ სენტიმენტალური გრძნობა არ გაგიჩნდება, როდესაც მისი სიკვდილის დრო მოვა.
- არა, შეგიძლია დარწუნებული იყო, რომ ეს არ მოხდება...რა შეგიძლია მითხრა ამ იარაღის შესახებ? - სარზე მიუთითა ბოგდანმა.
- მათ წინააღმდეგ სხვა იარაღი არ არსებობს, - თქვა კონორმა, - ეს სარი პირდაპირ გულში უნდა გავუყაროთ, როდესაც ამას გავაკეთებთ, რამდენიმე წუთის შემდეგ პირველყოფილის სხეული აალდება და სართან ერთად დაიწვება...
- მოიცა, რაღაც ვერ გავიგე, - შეაჩერა ბოგდანმა, - ამ ერთი სარით ერთ პირველყოფილს მოვკლავთ, და როგორც მივხვდი, აუცილებელია სარი გულიდან ამოუღებლად დაიწვას, კარგი, რას ვაკეთებთ დანარჩენ ორთან მიმართებაში?
- ლოგიკური კითხვაა, - გაიღიმა კონორმა და ხის კორძზე ჩამოჯდა, - მე სულ სამი ასეთი იარაღი მაქვს, შეგვიძლია სამივე პირველყოფილი მოვიშოროთ.
ბოგდანი ჩაფიქრდა, აწონ-დაწონა სიტუაცია, კეფა მოიქექა და მოჭუტული თვალებით გადახედა პრიმუმს, რომელიც ცივსისხლიანად და ცივი გონებით აწყობდა თანამოძმეთა განადგურების გეგმას.
- ერთი რამ მაინტერესებს, - თქვა მან, - ვის ენდობი?
კონორმა სარი ხელში აათამაშა.
- მე არავის ვენდობი, ვხვდები, საითაც მიგყავს საუბარი ბოგდან და არ გამტყუნებ, შენ შენი კლანის ბედი გაღელვებს და ალბათ გარკვეულწილად ამ ქალაქში მცხოვრები სუსტი ადამიანებისაც, ერთ რამეს გეტყვი, ეს ბრძოლა უსისხლოდ არ ჩაივლის, მე მათ ვიცნობ და ვიცი რამდენად სასტიკები და ცბიერები შეიძლება იყვნენ, ბევრი ადამიანი დაიღუპება, მაქციები შედარებით ნაკლები, შედეგს ერთს მივიღებთ: ჯოჯოხეთის ეს სამი მოციქული განადგურდება, შენ შენს მაქციებთან ერთად ტყეში გააგრძელებ ცხოვრებას, მე კი წავალ...
- წახვალ? - ირონიულად თქვა ბოგდანმა, - ასე უბრალოდ, ადგები და წახვალ?
- ასე უბრალოდ, ავდგები და წავალ, - დაუდასტირა კონორმა.
- ბოლომდე ვერ ვხვდები ამ ინტერესთა კონფლიქტში შენს მიზანს, - თავი გააქნია ბოგდანმა, - მინდა ყველაფერი გარკვეული იყოს, რომ შემდგომი გართულებები თავიდან ავიცილოთ.
- მართალი ხარ, - დაეთანხმა კონორი, - რაღაც მოხდა პრიმუმთა კლანში, ეს ნაკლებად საინტერესოა შენთვის და საქმის არსებით ნაწილს არც ეხება, მოკლედ, მათ მე კლანიდან მომკვეთეს, მომიშორეს, თითქოს არც არასდროს ვარსებობდი, - მან თვალებში ჩახედა ბოგდანს, - ბოგდან, შურისძიება-ეს ვამპირისთვის უმნიშვნელოვანესია, მე საუკუნეები ვიცდიდი, სანამ ეს იარაღი ხელში ჩამივარდებოდა, ახლა კი მოქმედების დრო დადგა, შურისძიების დრო დადგა, მე მათ სამივეს გავანადგურებ და ამაში თქვენ დამეხმარებით, მე შურისძიების წყურვილს დავიკმაყოფილებ, თქვენ კი საფრთხეს აირიდებთ თავიდან, სულ ესაა, ყველაფერი მარტივადაა, ხელი ხელს ჰბანს.
ბოგდანი წამოდგა და კიდევ ერთ ღერ სიგარეტს მოუკიდა.
- მაქსიმალურად მინიმუმამდე უნდა დავიყვანოთ ადამიანთა მსხვერპლი, - მკაცრად თქვა მან, - მე ამას მოვითხოვ შენგან და დარწმუნებული ვარ ქალაქის საიდუმლო საბჭოსაც ეს მოთხოვნა ექნება...
- სამართლიანად ჟღერს, - არ დაასრულებინა კონორმა და თვითონაც წამოდგა, - რაც შემეხება მე, ყველანაირად ვეცდები ამ პირობის შესრულებას, ასე რომ, შევთანხმდით? - მან ხელი გაუწოდა ბოგდანს.
ბოგდანი ბოლომდე არ იყო დარწმუნებული შეთანხმების სისწორეში და მის მოსალოდნელ შედეგებზე ფიქრობდა, მაგრამ სხვა გამოსავალს ვერ ხედავდა, ომი გარდაუვალი იყო, სამაგიეროდ ერთხელ და სამუდამოდ მოიშორებდა პირველყოფილებს მშობლიური ქალაქიდან.
- შევთანხმდით, - ხელი ჩამოართვა ბოგდანმა და თვალებში ჩახედა, - იარაღი შენი, დახმარება-ჩვენი, ჩვენ მათ გავანადგურებთ.
- რა თქმა უნდა, - გაიღიმა კონორმა, მოვერცხლილი სარი ქურთუკის შიგნით ჩააბრუნდა და სწრაფი, ელვისებური მოძრაობით რამდენიმე ნაბიჯით მოშორდა ბოგდანს და იქიდან გვერდულად გამოხედა, - ეს უბრალოდ შესანიშნავია, ვამპირის და მაქციის ალიანსი, - მან კიდევ ერთხელ გაიღიმა კმაყოფილებით, მოელვარე ეშვები გააელვა და წამის მეასედში გაუჩინარდა ტყეში.
ბოგდანი არ განძრეულა, კვლავ ფიქრობდა, რა მოჰყვებოდა ყოველივე ამას, სანამ ზურგსუკან ნაბიჯების ხმამ არ გამოარკვია. ეს კასტორი იყო, კლანის ბეტა მაქცია, ბოგდანის მოადგილე.
- შენ რა, გვითვალთვალებდი? - უკმაყოფილოდ შეუღრინა ბოგდანმა.
კასტორს გაკვირვება გამოესახა სახეზე.
- რა თქმა უნდა, - მიუგო კლანის ალფას, - ის ხომ ვამპირია, თანაც პირველყოფილი, ვერ გავრისკავდი, ხომ გესმის...
- მესმის, - ბოგდანი დამშვიდდა, მიხვდა, რომ კასტორის საქციელი მხოლოდ და მხოლოდ კლანის მეთაურის უზომო სიყვარულით და პატივისცემით იყო გამოწვეული.
- ვფიქრობ, სწორად იქცევი, - თქვა კასტორმა.
- მართლა? - გაუხარდა ბოგდანს, ზედმეტი ახსნა-განმარტებების მიცემა აღარ დასჭირდებოდა, თუ კლანში რანგით მეორე მგელკაცი მის აზრზე იდგა, ყველაფერი გართულებების გარეშე ჩაივლიდა.
- სხვა გამოსავალი არ გვაქვს, - მხრები აიჩეჩა კასტორმა, - რატომაც არ უნდა მივიღოთ ამ წითელკანიანი პირველყოფილის წინადადება, მე ბოლომდე შენთან ვარ ბოგდან, და კლანის ყველა მგელკაციც, ჩვენ ხომ ოჯახი ვართ, და არა ხროვა, როგორც გვიწოდებენ, - კასტორმა ლაღად გაიცინა, ბოგდანს ხელი გამოსდო და სახლისკენ წაიყვანა, - წამოდი, ვიღაცას შენი ნახვა უნდა, იცოდი, რომ დღეს ჯესი აპირებდა ჩამოსვლას?
ბოგდანი ერთბაშად შედგა, შემოტრიალდა და მზერა კასტორს მიაპყრო, სახე გაფითრებოდა და თვალები უელავდა.
- რა...ჯესიკა ჩამოვიდა?
- ჰო, - თავი დაუქნია კასტორმა, - იცი...მე... ვიცი რომ, დედამისთან და მასთან მაინცდამაინც არ გაქვს კარგი დამოკიდებულება, ჰოდა ვერ გადავწყვიტე, ეე...
- ყველაფერი რიგზეა, - თქვა ბოგდანმა, - მადლობა, რომ უკან არ გაუშვი, - ის შებრუნდა და სწრაფი ნაბიჯით გაემართა სახლისკენ...скачать dle 11.3




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent