შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყურვილი [თავი 18] (+18)


8-05-2018, 19:25
ავტორი ჰაიკო
ნანახია 791

წყურვილი [თავი 18]  (+18)

ბოგდანი ნელა შევიდა ოთახში, ფრთხილად მიხურა კარი და კედელს მიეყრდნო. დივანზე გოგონა იჯდა, ფეხები აეკეცა და მობილურ ტელეფონს ჩაჰკირკიტებდა, წითური ტალღოვანი თმა ჩანჩქერად სცემდა მხრებზე, თეთრი კანი ჰქონდა, ცისფერი თვალები, ოდნავ აპრეხილი პატარა ცხვირი, ლამაზი ალისფერი ტუჩები და მსხვილი თეთრი კბილები, ტანწერწეტა იყო, ვნებიანად ჩამოქნილი გულმკერდი და თითქმის დასრულებული თეძოები...
- დედამისს ჰგავს, ახალგაზრდობაში, - გაიფიქრა ბოგდანმა და ყურადღების მისაპყრობად ჩაახველა.
გოგონა მაშინვე მოსწყდა მობილურს და ბოგდანს გამოხედა თავისი ცისფერი, მოუსვენარი თვალებით.
- გამარჯობა, - უხერხულად მიესალმა ბოგდანი, ხელები ზურგზე დაიწყო და ოთახში შეაბიჯა, ფანჯარასთან მივიდა და ფანჯრის რაფაზე გამწკრივებულ ყვავილის ქოთნებს თვალი გადაავლო.
- გამარჯობა, - დაუბრუნა გოგონამ პასუხი, წამოდგა და ტელეფონი ჯინსის უკანა ჯიბეში ჩაიჩურთა დაუდევრად, - არ გიხარია, რომ ჩამოვედი?
კითხვა განაჩენივით ჟღერდა. ბოგდანის და მისი ცხოვრების ერთადერთი სიყვარულის ნაყოფი მის წინ იდგა, საჩხუბრად გამზადებული. ბოგდანს და ამ წითურთმიანი გოგონას დედას ოდესღაც ძალიან უყვარდათ ერთმანეთი, მაგრამ ამ სიყვარულის განვითარებაში საბედისწერო როლი ბოგდანის შინაგანმა ბუნებამ და მგლის გენმა ითამაშა, ვერონიკამ ვერ გაუგო ბოგდანს, ვერ შეიგრძნო მისი ტანჯვა, ვერ დაუდგა მხარში, ის ვერ დაუშვებდა, რომ ბავშვი ისეთ მამასთან გაზრდილიყო, რომელიც ნახევრად ადამიანი იყო და ნახევრად მგელი...ბოგდანმა ვერ შეძლო მისთვის წინააღმდეგობის გაწევა, რადგან ფიქრობდა, რომ ასე უკეთესი იქნებოდა ბავშვისთვის, ვერონიკა ბავშვთან ერთად გადასახლდა ნიუ-იორკში, მაგრამ ბოგდანთან მთლიანად არ გაუწყვეტია კავშირი, ტელეფონით ეხმიანებოდა და როდესაც ჯესიკა მოიზარდა და ჭკუაში ჩავარდა, თავად უამბო ყველაფერი, ჯესიკამ იცოდა, რომ მამამისი სალემში ცხოვრობდა და მგელკაცი იყო, წელიწადში ორჯერ ან სამჯერ ჩამოდიოდა და რამოდენიმე კვირის განმავლობაში ცხოვრობდა მამასთან, აი ახლაც, თითქოს ეს ჩვეულებრივი ვიზიტი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ ბოგდანი ინტუიციით ხვდებოდა, რომ საქმე ჰქონდა მოვლენასთან, რომელსაც შეეძლო მთლიანად გაენადგურებინა მისი შვილის ფსიქოლოგია და დაემახინჯებინა მისი ცხოვრება.
- ვერონიკა როგორ არის? - ბოგდანმა მომცრო სარწყავი აიღო და ყვავილების მორწყვა დაიწყო, უკან არ მოუხედია.
- დედა კარგადაა, - შემტევი ტონით წარმოთქვა ჯესიკამ და ხელები მკერდზე გადაიჯვარედინა, წარბაწეული უცქერდა მამის ფართო ზურგს.
- მომისმინე, - ამოიხვნეშა ბოგდანმა და შემოტრიალდა, დარცხვენილი ჩანდა, - ბოლო ორი კვირა რომ ვერ შეგეხმიანე, ამის გამო შეგიძლია მეჩხუბო...
- ჰმ, - ეშმაკურად გაიღიმა გოგონამ, - მე კიდევ ვფიქრობდი მგელს სტეიკს მოვუმზადებ და შევრიგდებითთქო, - მან გაიცინა, მამას კისერზე ჩამოეკიდა და ქვემოდან შეხედა, - იმედია არ გამაგდებ ამის გამო.
ბოგდანმა გაიღიმა, შვილს ტალღოვან თმაზე გადაუსვა ხელი და გულში ჩაიკრა.
- ძალიან მენატრებოდი, ჯეს, რამხელა გაზრდილხარ.
ჯესიკამ გადაიკისკისა, მამას მკლავებიდან დაუსხლტა.
- ჰო, სწრაფად ვიზრდები, მე ხომ მგლის გენი მაქვს.
ბოგდანი დასერიოზულდა, აუცილებლად უნდა ესაუბრა ამ თემაზე და რაც შეიძლება სწრაფად.
- ჯეს, მალე სავსე მთვარე იქნება...
- ვიცი, მამა, - ამოიოხრა ჯესიკამ და თითით თმას დაუწყო წვალება, - ამიტომ ჩამოვედი, ეს ჩემი პირველი სავსე მთვარეა, ჩემში უკვე გაიღვიძა შენმა გენმა და ჩემი შინაგანი "მეს" სრული ტრანსფორმაცია რამოდენიმე კვირაში მოხდება...მინდა შენს გვერდით ვიყო, როცა ეს მოხდება, როცა მე მე აღარ ვიქნები, - ჯესიკას ცრემლი ჩამოუგორდა ლოყაზე.
ბოგდანს გული დაუთუთქა ჯესიკას უხმო ტირილმა, სწრაფად მიუახლობდა და თითით მოსწმინდა ობოლი წვეთი.
- ჯეს, ეს არც ისე ცუდია, არ გეგონოს, შენს დამშვიდებას ვცდილობდე, ამ წამს როგორც მამა შვილს კი არა, როგორც მაქცია-მაქციას, ისე გელაპარაკები, ნუ გეშინია, ყველაფერი არც ისე ცუდადაა, არ მოგცემ უფლებას, რამე საშინელება ჩაიდინო, ყველაფერი ბრაზზეა დამოკიდებული და მის გამოვლენაზე და შეკავებაზე...
- მადლობა, მამა, ვიცოდი, რომ ასეთ მძიმე წუთებში ჩემს გვერდით იქნებოდი.
- შენს მეტი არავინ მყავს, - ჩუმად ჩაილაპარაკა ბოგდანმა, თვალი აარიდა, ყვავილებთან დაბრუნდა და სიგარეტს მოუკიდა.
- ცდები, - არ დაუთმო გოგონამ, - შენ დედა გყავს, ვიცი, რომ თქვენი დაშორება ჩემს გამო მოხდა..
ბოგდანი სწრაფად შემობრუნდა.
- არ მინდა, თავს დამნაშავედ გრძნობდე, ეს გადაწყვეტილება მე და დედაშენმა ერთობლივად მივიღეთ და მის შედეგებზე მხოლოდ ჩვენ ვაგებთ პასუხს.
- კარგი, - მხარზე მოეფერა გოგონა, - მოდი, თემა შევცვალოთ, - ის კედლის ბარს მიუახლოვდა და ჭიქაში ვისკი ჩამოასხა, - მე წინასწარ გადმოვაგზავნე საბუთები კოლეჯში და მიმიღეს, შეგიძლია შენი შვილით იამაყო.
- მშვენივრად იცი, რომ ვამაყობ შენით, - ბოგდანმა ჩაიღიმა და ვისკის ჭიქა გამოართვა, - მაგრამ აქ ცხოვრება არც ისე უსაფრთხოა.
- ვიცი, - გოგონამ მაცივრიდან გამოღებული "კოკა-კოლას" ქილა გახსნა და კვლავინდებურად დივანზე ჩამოჯდა ფეხებმოკეცილი, - დედა არაფერს მიმალავს..
- ის საუკეთესო ადამიანია, ვისაც კი ოდესმე ვიცნობდი, - თქვა ბოგდანმა და ფანჯარაში გაიხედა.
- სხვათაშორის, ისიც იგივეს ამბობს შენზე, ჰოდა ვიფიქრე, იქნებ...
- ეს შეუძლებელია, ჯეს, - მაშინვე უარყო ბოგდანმა, - თქვენი ყოფნა ჩემს გვერდით ძალიან საშიშია, მითუმეტეს ახლა, ეს განხილვას არ ექვემდებარება.
- შენ თუ ალფა ხარ, ნუ გავიწყდება, რომ მე შენი შვილი ვარ, - ღიმილით თქვა ჯესმა, - ანუ კლანის პრინცესა...ვიცი, რომ ამჟამად სალემში ძალიან დაძაბულია სიტუაცია, ვამპირები, პირველყოფილები, მაქციები, საიდუმლო საბჭო და ა.შ. მაგრამ იქნებ ვცადოთ...
- ჯანდაბა, არა ჯეს, არა, ამ თემას აღარ შევეხებით, ასე უკეთესია, - გაღიზიანდა ბოგდანი, - დედაშენი ადამიანია ჩვენგან განსხვავებით, არ მინდა ამ ჯოჯოხეთში მისი გარევა.
- კარგი, როგორც გინდა, - თქვა გოგონამ, ამოიოხრა და "კოკა-კოლა" მოსვა.



*****


შავი "იაგუარი" ნელა მიდიოდა ქალაქგარეთ მდებარე ბარიდან სალემის მიმართულებით, ცრიდა, სველ ასფალტზე საბურავებს შიშინი გაუდიოდა, სალონში სითბო და სიმყუდროვე სუფევდა, რასაც ფონად მსუბუქი კლასიკური მუსიკა გასდევდა.
- რაზე ფიქრობ? - მიას ფეხები სავარძელზე აეკეცა, გვერდულად შემობრუნებულიყო და მარკის მკაცრი პროფილით ტკბებოდა.
მარკს გზისთვის თვალი არ მოუშორებია, გაიღიმა, მარჯვენა ხელი საჭეს შეუშვა და მიას თითები ხელში მოიქცია.
- არაფერზე, - გასცა პასუხი, - ძალიან მსიამოვნებს შენთან ერთად ყოფნა.
გოგონას გაეღიმა, შოკოლადისფერ თვალებში სითბო ჩაეღვარა, ხელი ასწია და მარკს ლოყაზე მიადო, მარკს ესიამოვნა, თავი გადმოსწია და მიას ხელი ლოყასა და მხარს შორის მოაქცია.
- ჩემს ცხოვრებაში ძალიან სწრაფად გამოჩნდი, - თქვა გოგონამ, - არავის ჰგავხარ, სტანდარტებში არ ჯდები, ძალიან მომწონხარ...
- მიხარია ამის გაგონება, - თქვა მარკმა, - მარჯვენა ხელი მიას მოხვია და გვერდზე მიიხუტა, მსუბუქად აკოცა შუბლზე.
- გზას უყურე, - გაიცინა გოგონამ და ყურზე უკბინა, - ხომ არ გინდა, ისევ ექიმ ტომპსონთან მოხვდე.
მარკმაც გაიცინა, მანქანა შუა გზაზე გააჩერა, შემობრუნდა, გოგონა მკლავებში მოიქცია და ვნებიან ტუჩებზე დააკვდა, დაუკოცნა ლოყები, ნიკაპი, ქვემოთ ყელს ჩაჰყვა, მისი მოხდენილი სხეული ტანზე მიიკრო და სხეულის თითოეული სანტიმეტრით შეიგრძნო მისი ჭკუიდან გადამყვანი ფორმები, ლოყებიდან ფრთხილად ჩამოაცურა ხელები და მიას მკვრივ მკერდზე შეაჩერა, ფრთხილად მოეფერა, ვნებიანად დაბერილი კერტები თითებით მოსინჯა და ხელები ვნებიანად მოუჭირა მკერდზე, რომელიც მოტკეცილ მაისურში ვეღარ ეტეოდა, ღელავდა და ბიჭის გახურებული ტუჩების შეხებას ნეტარებით ელოდა.
მია მთელი სხეულით მიეკრო მარკს, მოუხერხებლად შეუხსნა პერანგის ზედა სამი ღილი და ხელისგულით შეიგრძნო ბიჭის დაკუნთული მკერდი და მუცლის პრესი...მარკმა მის ზურგზე ააცურა ხელები, ბიუსტჰალტერი შეუხსნა და სწრაფად გამოაძვრინა მაისურის ქვემოდან, შემდეგ სავარძელზე გადააწვინა, ზემოდან მოექცა, მაისური კისრამდე აუწია და მკვრივი მკერდის კერტებს ტუჩებით მოეფერა...
- არა, მარკ, გთხოვ, - ძლივს ამოთქვა გოგონამ და სწრაფად ჩამოიწია მაისური, - გთხოვ, ასე ნუ იქცევი, თორემ ჭკუას ვკარგავ მგონი.
- და რითია ეს ცუდი? - ეშმაკურად თქვა მარკმა და კვლავ ტკბილ ტუჩებზე დაეწაფა.
დიდხანს ჰკოცნიდნენ ერთმანეთს, ბოლოს მიამ სული მოითქვა, თავის სავარძელს დაუბრუნდა და ბიჭს ეშმაკურად მოწკურული თვალებით მიაჩერდა.
- რა იყო ეს?
- ხომ იცი, თავს ვერ ვიკავებ, - თქვა მარკმა, - ძალიან მიზიდავ.
გოგონამ გაიღიმა და ბიჭის მარჯვენა ხელი ხელებში მოიქცია.
- მოვედით, - ამოიოხრა მარკმა და მანქანა შეაჩერა, - ვისურვებდი, ერთი წამითაც არ მომშორებოდი, მია.
მიამ კისერზე ხელები შემოხვია და მსუბუქად აკოცა ტუჩებში.
- ხვალ შევხვდებით, კოლეჯში, - მან სწრაფად გააღო მანქანის კარები, ხელჩანთა თავზემოთ დაიჭირა წვიმისგან თავდასაცავად და კიბეებზე აირბინა, სანამ შევიდოდა, მოიხედა, მარკს ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა და სახლში გაუჩინარდა.
მარკმა ხელი დაუქნია, გაიღიმა და "ქემელს" მოუკიდა, ის იყო მანქანის დაძვრა დააპირა, რომ მოულოდნელობისგან შეხტა, მანქანის წინ მაღალი, უსაშველოდ სიმპათიური და შავგვრემანი მამაკაცი იდგა, წყვდიადივით შავი თვალებით უყურებდა მარკს და ირონიულად იღიმებოდა.
- ჯანდაბა, კოვაქსი, - გაიფიქრა მარკმა, - ნეტავ რა უნდა, იმედია ჩემს მოსაკლავად არ მოვიდა, - მარკს ის საღამო გაახსენდა, როდესაც ბარში კოვაქსმა შთაგონების ძალით მიმტანი გოგო მოკლა და გააჟრჟოლა.
კოვაქსი ელვის სისწრაფით გაჩნდა მანქანასთან და გვერდით მიუჯდა მარკს.
- რა რომანტიკაა, - გაიღიმა მან და წვეტიანი ეშვები გააელვა, - ვფიქრობდი, მეთვრამეტე საუკუნე ყველაზე რომანტიკული იყო მსოფლიოს ეროტიკულ ისტორიაში, მაგრამ თურმე ვცდებოდი...
- რა გინდა? - უხეშად გააწყვეტინა მარკმა.
უცებ შუშაზე მსუბუქი კაკუნის ხმა გაისმა და მარკი ბოლო ხუთ წუთში უკვე მეორედ შეხტა, მაგრამ ამჯერად მართლა გაოცდა, შუშასთან კიდევ ერთი პირველყოფილი იდგა, ქერა თმა, ჟღალი წვერი და ცივი ცისფერი თვალები. მარკმა სწრაფად გააღო უკანა კარი და როდესაც პრიმუმი უკანა სავარძელზე მოკალათდა, მთელი ტანით შებრუნდა მისკენ.
- და აი, - თეატრალურად წარმოთქვა კოვაქსმა, - ისტორია მეორდება, ჩვენ სამნი კვლავ ერთად ვართ..
- რა ხდება, ლუციუს? - კოვაქსის სიტყვებისთვის ყურადღება არ მიუქცევია მარკს.
ქერა პირველყოფილმა სველ თმაზე ხელი გადაისვა და მარკს კვლავ მოსჭრა თვალი მის არათითზე ავბედითად აელვარებულმა სამეფო გვირგვინოსანმა ბეჭედმა.
- უპირველეს ყოვლისა, მოგესალმები, - ჩვეულებისამებრ, მაღალფარდოვანი ტონით წარმოთქვა ლუციუსმა, - ჩვენ პრობლემა გვაქვს.
- ვის, შენ და ამ მანიაკს? - მიუთითა კოვაქსზე მარკმა.
- ზრდილობა გამოიჩინე, ბიჭუნა, - ავად დაიღრინა კოვაქსმა, - გირჩევ, მოთმინებიდან არ გამომიყვანო..
- მართლა? და რას მიზავ, მომკლავ? ყელს გამომჭრი? როგორც იმ ბარში ის საცოდავი გოგო მოკალი.
- არ გამიჭირდება, - თვალი თვალში გაუყარა კოვაქსმა.
- კინკლაობის დრო არ არის, - ორივეს მიმართა ლუციუსმა, - ჩვენ სამივეს სიკვდილი გადაგვიწყვიტეს და რამე უნდა მოვიმოქმედოთ, სანამ განაჩენს სისრულეში მოიყვანენ.
- რა? - გაოცდა მარკი, - მე რა შუაში ვარ? და საერთოდაც, არ გინდათ, რომ ერთხელ და სამუდამოდ გავარკვიოთ ყველაფერი?
ლუციუსი დადუმდა, ნაწვიმარ ტყეს გახედა.
- ლუციუს, - სიჩუმე დაარღვია კოვაქსმა, - მას სრული უფლება აქვს, ყველაფერი იცოდეს, ჩვენ ყველაფერი უნდა ვუთხრათ და მერე თავისი გადასაწყვეტია, ჩვენს გვერდით დადგება, თუ არა.
- რას გულისხმობ? - კოვაქსს მოუბრუნდა მარკი.
- სიმართლეს, - უპასუხა პირველყოფილმა, - სიმართლეს ყველაფრის შესახებ, ჩვენს შესახებ, ანუ ლუციუსის, კოვაქსის და მარკუსის შესახებ...
- ჩემს სახელს თქვენთან ერთად რატომ იხსენიებ? - მარკი ვერ მიმხვდარიყო, რა ხდებოდა.
- უმჯობესია, ლუციუსი თუ აგიხსნის, - მოუჭრა კოვაქსმა.
- აქედან წავიდეთ, - ჩაერთო ლაპარაკში ქერა ვამპირი, - ამაზე სასაუბროდ შესაფერისი ადგილი არაა.
- კარგი, - თქვა მარკმა, - იქ წავიდეთ, სადაც შენ იტყვი, ოღონდ ერთი პირობით, თავიდან ბოლომდე უნდა მომიყვეთ, რა ხდება ჩემს თავს და საერთოდაც რა ხდება აქ, სალემში.
- თანახმა ვარ, - მიუგო ლუციუსმა, - შენ რას იტყვი, კოვაქს?
შავგვრემანმა პირველყოფილმა მხრები აიჩეჩა.
- ჩემი აზრი ისედაც იცი, მას აქვს ამის უფლება, ასე რომ, წავიდეთ.
- სად მივდივართ? - იკითხა მარკმა.
- ქალაქგარეთ, ბარში, - მიუგო ლუციუსმა, სავარძელს მიეყრდნო და თვალები დახუჭა.
- კარგი, - მარკმა საბურავების წივილით დასძრა "იაგუარი" და გეზი ქალაქგარეთ მდებარე ბარისკენ აიღო...არცერთ მათგანს არ შეუმჩნევია შავებში ჩაცმული მამაკაცი, რომელიც ერთ-ერთი სახლის კუთხეს მოფარებული უთვალთვალებდა მათ, თმა მთლიანად შემოეპარსა გვერდებზე, კეფაზე ნაწნავი გაეკეთებინა და მხარზე გადმოეგდო, მარცხენა ხელის არათითზე კი გვირგვინოსანი ბეჭედი უბრწყინავდა, მან მანქანას ბოროტი მზერა გააყოლა, სანამ მარკი, ლუციუსი და კოვაქსი მოსახვევში გაუჩინარდებოდნენ, შემდეგ შემობრუნდა და დაკვირვებული თვალით შეათვალიერა მია ჯეკსონის გაჩახჩახებული სახლი...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline აქტიური მკითხველი La-Na

იმედია მიას არაფერი მოუვა და როგორც იქნა გავიგებთ საიდუმლოს რაღაც ნაწილს მაინც.
--------------------
ლანა

 



№2  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

იძაბება სიტუაცია და უფრო საინტერესო ხდება.

 



№3  offline წევრი ჰაიკო

ყველაფერს მალე გაიგებთ, ნაწილს მაინც wink
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent