შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ის ჩემი შვილია 10 თავი


4-06-2018, 22:54
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 705

ის ჩემი შვილია 10 თავი

- რატომ მემართება ყველაფერი ცუდი მე?
თვალდახუჭული ვეუბნები რატის.
- მეგონა მარტოობა გინდოდა.
- მივხვდი რომ აღარმინდა.
- ღმერთი გამოცდებს გვიწყობს, ისეთ გამოცდებს რისი გადატანაც შეგვიძლია.
- შვილის სიკვდილი როგორი გამოცდაა?
 - შენი სიძლიერის და ტკივილის გამოცდა.
- თუ ხვდები რას ბოდიალობ?
- ეს ესეა ნიკი.
- არ მინდა მე ესეთი სიძლიერე, მე ჩემი  შვილები ჩემს გვერსით მინდოდა.
არ მინდოდა ჩემი გოგო სხვას გაეზარდა, არ მინდოდა ჩემი  შვილი უფალს წაეყვანა.
მე მიყვარდა ღმერთი, მე არასოდეს მიმიტოვებია ის. თუმცა მან დამტოვა, დამტოვა ამდენ ტკივილთან ერად.
- მე არასოდეს დაგტოვებ.
- მოგბეზრდება, დაიღლები და შენც დამტოვებ.
- არასოდეს.
- არასოდეს თქვა არასოდეს.
- ნიკი იცი.
- ძილინებისა.


- დილამშვიდობის.
დილით თვალს ვახელ თუ არა რატის სახეს ვეჩეხები.
- დილამშვიდობის.
უღიმღამოდ ვესალმები.
- თავს როგორ გრძნობ?
- ისე როგორც შვილმკვდარ დედას შეშვენის.
- ნიკი შენ კიდევ გეყოლება შვილი, შვილი არა შვილები.
- კარგი რა რატი.
- რაღაც უნდა გითხრა.
- რახდება?
- ხელშეკრულება გავაფორმე.
- ასე მალე?
- კი როგორც კი შევთავაზეთ ეგრევე დაგვთანხმდა.
- კარგია.
უხალისოთ ჩავილაპარაკე.
- არ გაგიხარდა?
- რატი ამ დგომარეობაში არაფერი არ მახარებს, მხოლოდ სახლში წასვლა და დასვენება მინდა.
- კარგი. ლუკამ უფლება მოგცა სახლში წახვიდე.


- რამეს შეჭამ?
- არმშია. ჩემს ოთახში ავალ დავისვენებ.
ოთახში შესულმა პირდაპირ სააბაზანოსკენ ავიღე გეზი.
ახლა მხოლოდ ცივი შხაპი თუ მიშველიდა.
ცივი სითხის შეხებისას უსიმოვნოდ დამაყარა ეკლებმა.
როგორ გავაგრძელო ახლა ცხოვრება?
 მე ხომ მხოლოდ ჩემი შვილები ჩემს გვერსით მინდოდა, მე ხომ ღმერთს მეტს არაფერს ვთხოვდი.
მხოლოდ ოჯახი, მოსიყვარულე ქმარი და პატარა ანგელოზები მინდოდა.
მე არ ვითხოვდი ფულს, ვილას, მანქანას, ბიზნეს.
მე მარტო სიმშვიდე მინდოდა ჩემს ოჯახთან ერთად.
ღმერთო რატომ მემართება ყოველივე ეს მე?
განა რა შევცოდე ესეთი ესე რომ ვისჯები, განა რა დანაშაული მაქვს.
მე ხომ მხოლოდ სამართლიანობისთვის, და ჩემი შვილისთვის ვიბრძვი.
ვიცი არავარ მართალი რატის ჩემს სასიკეთოდ რომ ვიყენებ მაგრამ მე ამით იმ უდანაშაულო ხალხს ვეხმარები, რომლებსაც ესე უსამართლოდ ექცევიან.
არ ვიცი რატიმ ეს რომ გაიგოს რა რეაქცია ექნება, მაგრამ ვიცი რომ ამას არასოდეს მაპატიებს.
მისი გაცნობის დღიდან ვატყუებ, ყველაფერი რასაც ვეუბნები ტყუილია.
გარდა ერთისა, მე მასზე მართლა ვეჭვიანობ, ვეჭვიანობ რადგან.
სიმართლე გითხრათ არც მე ვიცი რატომ ვეჭვიანობ.
რომ ვთქვა მიყვარს თქო ესეც ტყუილი გამომივა.
მე არ მიყვარს ის, თუმცა მის მიმართ რაღაც ისეთს ვგრძნიბ რაც აქამდე არასოდეს განმიცდია.
რომ გითხრათ პატარა ბავშვივით მის დანახვაზე, ზოოპარკი მიჩნდება მუცელში თქო ესეც ტყუილი იქნება.
თუმცა მისი დანახვისას გული გაორმაგებით ახორციელებს დარტყმებს.
ცრემლები შევიმშრადე ონკანი გადავკეტე და აბაზანიდან გამოვედი.
ხალათი შიშველ სხეულზე მოვიცვი და საწოლში შევწექი.


დილით საშინელმა ხმაურმა გამაღვიძა თვალები ზანტად დავაშორე ერთმანეთს, შიშველი ფეხები ცივ იატაკს შევახე და საწოლიდან წამოვდექი.
იქვე ტუმბოზე დადებული ერთი აბი დამამშვიდებელი ყელში გადავუშვი და სააბაზანოში შევედი.
- ომი დაიწყო თუ რა ხდება?
ქოთ-ქოთით  შევედი მისაღებში.
ენა ჩამივარდა როდესავ რვა ადამიანის თვალი ჩემკენ მოიმართა.
- დილამშვიდობის.
დაბნეული ვამბობ და მათ ვუახლოვდები.
- ნიკი საყვარელო გაიცანი, ეს ნათია სანაია დედაჩემი.
მეუბნება ჩემ წინ შავგრემან ძალიან ლამაზ ქალბატინზე, რომელსაც რატის მსგავსად დიდი ცისფერი თვალები აქვს.
- ეს ბატონი გურამ ბექაური მამაჩემი.
ქალბატონის გვერსით მდგომ ჭაღარა შეპარულ ძალიან სიმპატიური კაცისკენ მიმანიშნა.
- ეს ნიკა ჩემი ძმა, ეს კიდევ მაშო ჩემი პატარა და.
- სასიამოვოა თქვენი გაცნობა.
ჩურჩულით ამოვილაპარაკე და ხელი გავუწოდე.
- ჩვენთვისაც.
ერთხმად ამოილაპარაკეს.
- ლუკას და გუგას უკვე იცნობ.
მისი მეგობრებისკენ მიმითითა.
- როგორ ხართ ბიჭებო?
ღიმილით ვეუბნები მათ.
- კარგად რძალი შენ?
მათი ნათქვამი "რძალოს" გაგებისას ხველა ამიტყდა.
- კარგად, კარგად.
ძვლივს ვამბობ სათქმელს.
- რატი საყვარელო არ უნდა გეთქვა სტუმრებს რომ ელოდი რაიმეს მოვამზადებდი.
სიმწრით ვუღიმი "ქმარს"
- რას ამბობ შვილო.
ჩვენ საჭმელად კი არა შენს გასაცნობად მოვედით.
ხელეს მხვევს ქალბატონი ნათია და სავარძლისკენ მივყავარ.
- აბა მომიყევი რაიმე შენზე?
მიღიმის ქალი.
- დედა. ბრაზით ამბობს რატი.
- მაინტერესებს როგორი რძალია მყავს. რაიყო არ შეიძლება?
- დიახ როგორ არა.
- რამდენი წლის ხარ ნიკი?
- 26-ის ქალბატონო ნათია.
- ძალიან გთხოვ უბრალოდ სახელით მომმართე, არ მიყვარს ეს თქვენიბით მიმართვა.
- გასაგებია.
- რას საქმიანობ?
აი სად დაგერხა. ახლა რა ჯანდაბა ვთქვა? როგორია ქალს უთხრა, იცი მე აგენტი ვარ და შენი შვილის დახმარებით ხალხს დავიჭერ.
- მხატვარი ვარ. ბევრი ფიქრის შემდეგ ჩემი "ნამდვილი" პროფესია გავამხილე.
- მართლა? და აქამდე შენზე რატომ არაფერი მსმენია?
- იცით რა მე ამერიკაში ვმოღვაწეობდი.
საქართველოში ნახევარი წლის წინ ჩამოვედი.
დაბნეული ვბლუყუნებ მე.
- გასაგებია.
არ აპირებ საქართველოში გამოფენა გააკეთო?
- დიახ როგორ არა.
ჯერ ყველაფერი არ გადამიწყვეტია, თუმცა ვფიქრობ.
- ძალიან კარგი მე ხომ დამპატიჟებ?
აღფრთოვანებული ამბობს მაშო.
- კი როგორ არა. მაში შენ რამდენი წლის ხარ?
- თვრამეტის.
- მართლა? სად სწავლობ?
- სამხატვრო აკადემიაში დიზაინის განხრით.
- ძალიან მაგარია. თავიდან მეც დიზაინი ავირჩიე თუმცა შემდეგ გადავიფიქრე, და უბრალო მხატვრობა ვარჩიე.
- ნიკა შენზე რას მეტყვი?
ყველას ერთიანად ვაყრიდი სათქმელს, რათა ჩემთვის მეტი არაფერი ეკითხათ.
- მე არქიტექტორი ვარ, მამის პროფესიას გავყევი.
- ძალიან კარგია.
- ნიკი მამაშენი როგორ არის?
- თქვენ იცნობთ მამაჩემს?
გაკვირვებული ვეკითხები ბატონ გურამს.
- მე და მამაშენი ბავშვობის მეგობრები ვართ.
- აა ჰო გამახსენდა. მაპატიეთ ბატონო გურამ აქამდე რომ ვერ გაგიხსენეთ.
- არაუშავს საყვარელო. შენ ძალიან პატარა იყავი ბოლოს რომ გნახე.
- თოთხმეტი, თხუთმეტი წლის მგონი.
- დიახ, შემდეგ შენ ამერიკაში წახვედი.
იქედან კი ნამდვილი ქალი ჩამოხვედი.
- აი ახლა ბებიაჩემი რომ გისმენდეთ, გეტყოდათ ქალი კი არა ნამდვილი ბომჟი ჩამოვიდაო.
სიცილით ვამბობ მე, რაზეც ყველას ეცინება.
- ბებოსთან ურთიერთობა ისევ ვერ დაალაგე?
- რათქმაუნდა არა.
- გასაგებია.

სუფრა რატისთან ერთად გავაწყვე, როგორც მივხვდი მისმა ოჯახმა კონტრაქტის შესახებ არაფერი იციან.
სხვათაშორის ძალიან კარგად გავუგე მის ოჯახის წევრებს, მაშო ძალიან კარგი გოგო აღმოჩნდა.
არ გავს იმ თავში ავარდნილ თინეიჯერებს, რომლებსაც ყოველ დღე ვხედავ.
ძალიან საყვარელი და კარგი გოგოა.
გვიანი იყო რომ დავიშალეთ, რატის ოჯახისწევრები გავაცილეთ.
მე ჩემს ოთახში ავედი და მარტო დავტოვე რატი მეგობრებთან ერთად.

შავ სამოსში გამოვეწყვე, შავი ჯაკეტი მოვიცვი ფოტოაპარატი ავიღე და აივნიდან გადავძვერი.


                          "რატი"


- როგორ შეეწყვეთ შენ და ნიკი?
ინტერესით ეკითხება ლუკა ძმაკაცს.
- ძალიან უცნაური გოგოა.
- რატომ?
- არვიცი ვგრძნობ რომ რაღაცას მიმალავს.
კითხვას აზრი არ აქვს ვიცი რომ მაინც არაფერს მომიყვება.
- შენს მიმართ როგორია?
- ზოგჯერ ის თბილი საყვარელი, და ბავშვურია.
ზოგჯერ კი ნამდვილი ალქაჯია.
- რას გრძნობ მის მიმართ?
თავისას არ იშლის ლუკა.
- არაფერს რას უნდა ვგრძნობდე?
იბნევა ბექაური.
- კარგი რა ძმობას გაფიცევ, ასეთი მაგარი ცოლი გყავს. ულამაზესი გოგოა როგორ შეიძლება მის მიმართ რაიმეს არ გრძნობდე?
ლუკას, გუგაც აჰყვა და ორივენი ერთად გადადიან შეტევაზე.
- ნუ შე***ით რა.
- რატი. გაბრაზებული უყურებს ლუკა.
- რამდენჯერაც მასთან  ჩემს გრძნობებზე საუბარი დავაპირე იმდენჯერ მაჩუმებს.
არ ვიცი რა გავაკეთო მართლა.
- მასთან ზოგჯერ ძალიან უხეში ხარ.
- უხეში? კიდევ მევარ უხეში?
მის გამო გოჩასთან ხელშეკრულება გავაფორმე, ბავშვის დაბრუნებაში ვეხმარები. მეტი რა გავაკეთო დასაძინებლად რომ წავა ფეხები ხომ არ დავბანო?
- არარის ურიგო.
სიცილით ამბობს ლუკა.
- უფრო თბილი და გულწრფელი უნდა იყო.
- ის რაღაცას მალავს?
- რას?
ინტერესით კითხულობს გუგა.
- რავიცი შე**მა ეგ რომ ვიცოდე რა მიჭირს. გესმოდა დედა რაღაცეებს რომ ეკითხებოდა ოსტატურად აცილებდა კითხვას თავს?
- უბრალოდ დაიბნა გოგო იმდენი შეკითხვა დააყარეს.
- არვიცი, არვიცი.
- ისე ნიკის და ნანოს ამბავი ნამდვილი შოკი იყო.
- შენ მე უნდა მკითხო, თავიდან რომ მითხრა ლამის გულმა დამარტყა.
არვიცოდი რა გამეკეთებინა, არ მიმდოდა მისთვის გული მეტკინა.
ამიტომაც დავთანხმდი.
- გული გეტკინა კი არა, შენ ის გიყვარს და არ აღიარებ.
- რასამბობ შე**მა ის კლეოპატრა როგორ უნდა მიყვარდეს.?
- რატის, ნიკი უყვარს. რატის, ნიკი უყვარს.
გახარებული დარბის ოთახში ლუკა.

                             """""ნიკი""""

სახლში გამთენიისას დავბრუნდი, ოთახში ისევ აივნიდან გადავძვერი.
ტანსაცმელი მალევე გავიხადე, და გარდერობში აპარატთან ერთად დავმალე.
საწოლზე მოწყვეტით დავეცი და თვალები დავხუჭე.

დილით საშინელი ხმაური მაღვიძებს, საღამურის სამარა წამოვარდი საწოლიდან და ქვემოთ ჩავირბინე.
- რა ხდება კი მაგრამ ომი დაიწყო?
გაკვირვებული მივჩერებივარ სამზარეულოში მორბენალ ლუკას და რატის.
- ღმერთო ჩემო.
ახლაღა მოვავლე თვალი იქაურობას.
მთელი სამზარეულო ფქვილით და კვერცხით იყო მოთხვრილი.
- არქნა.
ავკივდი როდესაც რატი ჩემს უკან დაიმალა, და ლუკას მოქნეული ბეკონი თავში მომხვდა.
- მოგკლავთ.
ავტეხე კივილი და იქვე თასში მოთავსებული წყალი შევასხი.
- გუგა რა ჯანდაბა გაცინებს?
ბარის მაგიდაზე შემომჯდარ გუგას ვეკითხები.
- აბა რა ვქნა?
სიმწრის ცრემლები მოიწმინდა ბიჭმა.
სალათისთვის გამზადებული პომიდორი ვესროლე რომელიც თავში მოხვდა.
- შენ მომშორდი.
თავის შემობრუნებას ვცდილობ თუმცა რატი ხელებით მიჭერს.
- აი ეს შენ.
ყინულებით სავსე წყალი მოიქნია გუგამ ჩემკენ, თავი რესკად დავწიე და რატის შეესხა.
თუმცა ჩემი წილი მაინც მომხვდა და მთელი წელი ყინულიანი წყალით დამისველდა.
- ახლავე მიალაგეთ აქაურობა.
იცოდე რატი ნახევარ საათში აქაურობა უნდა ბწყინავდეს.
დაიგვირგვინა ჩემმა ხმამ.
რატის ხელებიდან თავი გავინთავისუფლე და ჩემი ოთახისკენ გავიქეცი.
- ეს მამონტი ესე, რა პატარა ბავშვივით იქცევა.
კარგი ჰო ამ ლუკას თავშვი ტვინი არ აქვს, მაგრამ ეს ამხელა აყლაყუდა რა ჯანდაბამ გადარია.
ეს დინოზავრი, სელაპი, სპლიყვი ესა.
ეს გერმანული ნაგაზი.
ძაღლს უფრო მეტი ტვინი აქვს ვიდრე ამას.
ვაიმე ძაღლი, ღმერთო ჩემო ეს როგორ ვერ მოვიფიქრე.
აბაზანიდან გამოვედი თუ არა ჩემს ტელეფონს დავწვდი.
თავშესაფარში შემს მეგობარს დავურეკე და ჩემი გეგმა გავაცანი.
ისიც მალევე დამთანხმდა, ერთ საათში მიიღებო.
ჩემი გეგმით კმაყოფილმა, ტანზე თხელი მოსაცმელი მოვიფარე და ოთახიდან გავედი.
ფეხის წვერებით შევედი სამზარეულოში, მინდოდა მენახა რა ხდებოდა.
გაგიკვირდებათ და სამივენი ბარის მაგიდასთან მოთავსებულები მიირთმევდნენ ყავას.
იქაურობა სისუფთავით ბწყინავდა.
გამიხარდა თუმცა არ შევიმჩნიე, ფინჯანში ყავა და შაქარი მოვათავსე წყალი დავასხი და ლუკას გვერდით დავიკავე ადგილი.
- აბა ბავშვებო რა ჯანდაბა მოხდა აქ?
ინტერესიანი თვალები მივანათე ლუკას.
- ისეთი არაფერი უბრალოდ ვერთობოდით.
- საჭმელით თამაში როდის მერე გახდა გართობა?
- კარგი რა ნიკი.
- ლუკა შენ იცი მაინც რამდენი ადამიანი იღუპება ყოველ დღე საჭმლის გარეშე?
- არა.
- მე ვიცი. ყოველი მეათე ოჯახი შიმშილს ებრძვის. თქვენ კიდევ აქ ომობანა გამართეთ.
- ხვალ შენ რატი და გუგა, პროდუქტებით დაიტვირთებით, და იმ მისამართებზე წახვალთ მე რომ მოგცემთ.
- ფული რომ გავგზავნო?
შეცვლილი ხმით ამბობს რატი.
- არა თქვენი თვალით უნდა ნახოთ რა ხდება იქ.
- კარგი წავალთ.
ღიმილით ამბობს გუგა.
- ძალიან კარგი. ტანსაცმელებიც წაიღეთ.
ამღერებულ ტელეფონს დავწვდი, ნაცნობი სახელის ამოკითხვისას გამეღიმა.
- გისმენ.
- ნიკი როგორ ხარ?
მესმის მარიამის ნაზი ხმა.
- კარგად ვარ სიხარულო შენ?
- მეც. მალევე შეეცვალა ხმა.
- რა ხდება?
- იცი დღეს.
- რა ხდება საყვარელო?
ავნერვიულდი.
- ნიკი იცი გიორგი უკვე ორი თვეა სკოლაში არ დადის.
- რატომ?
- ფილტვების ანთება ჰქონდა, თანხა რომელიც შენ გადმორიცხე მის მკურნალობაში დავხარჯე. ძალიან მცხვენია შენთვის ამის თხოვნა მაგრამ, მას სასკოლო ნივთებკ სჭირდება.
- კარგი რა საყვარელო, როგორ თუ გცხვენია.
დღესვე მოვაგვარებ არ ინერვიულო.
გიორგი მომიკითხე.
ჰაეროვანი კოცნა გავუგზავნე და მანამ სანამ მადლობებით ამავსებდა ტელეფონი გავთიშე
- ვინ იყო?
ჩაწითლებული თვალები მომანათა რატიმ.
- მეგობარი.
მშრალად ვამბობ და ყავის სმას ვაგრძელებ.
- ვინ მეგობარი? ენას არ აჩუმებს ის.
- რა ეჭვიანი ქმარივით იქცევი.
- ქმარი ვარ ეჭვიანი არა.
- მხოლოდ საბუთებზე.
გამწარებულმა მოვუქნიე ყავის ფინჯანი და სახეში შევასხი.
- აი ახლა კი გაწუწული ქმარი ხარ.
მანამ სანამ აზრზე მოვიდოდა ჩემი ოთახისკენ გავიქეცი და კარი ჩავკეტე.
რატის სახის წარმოდგენისას ბედნიერი ვხარხარებ, ერთ აბ დამამშვიდებელს ვსვავ და საწოლზე გავწექი.
- რა ნიჭიერი ხარ ნიკი.
ჩემი თავი ბედნიერმა შევაქე და თვალები დავხუჭე.

დიდი ხანი არ მძინებია, რადგან ტელეფონის ხმამ გამაღვიძა.
ელზას ნომრის დანახვისას საწოლიდან წამოვარდი.
- საჩუქარი მიიღე.
ღიმილით მეუბნება ქალი.
ტელეფონს ვთიშავ და კიბეებისკენ მივრბივარ.
ბედნიერებით აღსავსე გამოვაღე კარი.
პატარა შავი დობერმენის დანახვისას სიხარულით შევკივლე.
ბიჭს მადლობა გადავუხადე და კარები მივკეტე.
- არ თქვა რომ ამ არსებამ აქ უნდა იცხოვროს.
მესმის რატის ხმა.
- არსება შენ თავად ხარ.
ენას ვუყოფ და სავარძელისკენ მივდივარ.
როდესაც რატის გვერდი ავუარე ცემინება აუტყდა.
- მოაშორე.
დაიყვირა მალევე.
- მოიცა შენ რა ძაღლზე ალერგია გაქვს?
გაკვირვებული ვეკითხები ვითომ არაფერი ვიცოდი.
- ვერ ვიტან ძაღლებს. _ ყვირის გამწარებული.
- აი მე კიდევ დღეიდან უფრო ვგიჟდები მასზე.
- ნიკი.
მისი თვალების დანახვისას წამით გამცრა.
- კარგი რა რატი ნახე რა საყვარელია.
კატის თვალებით გავხედე მას.
- ნიკი.
ისევ
დაიყვირა.
- ნუ მიყვირი.
ხმას ვუწევ მეც.
- თუ ეს ძაღლი აქედან წავა მეც უკან გავყვები.  _მუქარით ვეუბნები და ოთახში ძაღლთან ერთად ავდივარ.
- მოდი ახლა მე და შენ შენი სახელი ავარჩიოთ. რა დაგარქვა?
მოიცა ბიჭი ხარ ჰო?
- კი ბიჭი ყოფილხარ.
მოდი შენ ტირანიკო გერქვას, დიდი ტირანის საპატივცემულოდ.
- ვაიმე ბიჭო რა საყვარელი ხარ.
ხელში ავიტაცე და დავატრიალე, შემდეგ საწოლზე დავსვი.
ახლა უნდა ჭამო, აჰა შენი საჭმელი.
ჩანთიდან მისი კუთვნილი საჭმელი ამოვიღე და სადაა ტირანიკო.
- ტირანიკო სად წახვედი.
მთელი ოთახი გადავატიალე თუმცა იქ არ დამხვდა.
ნახევრად შეხსნილი კარი მთლიანად გავაღე და გარეთ გავედი.
- ტირანიკო სადხარ?
კიბეებს ჩავუყევი და მისაღებში შევედი.
- ჯერ არ მოთრეულა და უკვე დაკარგე?
ზიზღით აღსავსე თვალები შემომანათა რატიმ.
- მოთრეულა რასქვია? მობრძანდა.
- აი სად ყოფიხარ. რატის ოთახიდან გამოსული ტირანიკო ხელში ავიყვანე.
- მოიცა ეს ახლა ჩემი ოთახიდან გამოვიდა.
გიჟივით წამოვარდა ფეხზე და თავისი ოთახისკენ წავიდა.
- მოგკლავთ.
ყვირის გამწარებული, მე კიდევ ძაღლთან ერთად ოთახში ავრბივარ.
- ეს რა ჯანდაბაა?
მისი ბღავილი ჩემს ოთახშიც ისმის.
- რაქენი ტირანიკო?
ინტერესით ვეკითხები ძაღლს თითქოს რაიმეს მეტყოდა.
- კარგი ბიჭი ხარ ტირანიკო.
გემრიელად ვაკოცე.


- ნიკი საბუთები მზად არის.
დღეს მიიღებ.
გახარებული ვთიშავ ტელეფონს და კომპანიაში ტირანიკოსთან ერთად შევდივარ.
- ვაიმე რა საყვარელია.
მესმის თამთას ხმა.
- შენია.
ბედნიერი ღიმილით უყრრებს ჯერ ძაღლს შემდეგ მე.
- რათქმაუნდა.
ამაყად გავიჯგიმე.
- რა ქვია?
ძაღლი ხელიდან გამომტაცა.
- ტირანიკო.
- ტირა... მოიცა რაა?
გაკვირვებული მიყურებს.
- ტირანიკო.
- მოიცა შენ რა იმის სახელი დაარქვი?
- ჰო აბა.
- მომეცი.
ტირანიკო ხელიდან გამოვტაცე და ჩემი კაბინეტისკენ წავედი.
- ნიკი იქ ჯერ ისევ ის არის.
ჩურჩულით მეუბნება თამთა.
- რასქვია ისევ ის არის?
ჩემა კაბინეტს გვერდი ავუარე და რატის კაბინეტისკენ წავესი.
- რატომ არის.....
სათქმელი პირზე შემახმა როდესაც მის კალთაში მოთავსებული ქერა დავინახე.
- უკაცრავად.
ცრემლიანი თვალები მივანათე და კაბინეტი სასწრაფოდ დავტოვე.

მას შემდეგ ორი კვირა გავიდა, რატი ყოველ დღე ცდილობდა ჩემთან საუბარს თუმცა მე თავს ვარიდებდი.
მისი ხმის გაგონება არ მინდოდა, მის დანახვაზეც კი გული მერეოდა.
დღეს სასამართლოა, მოსამართლე საბოლოო განაჩენს გამოიტანს.
ჩემს ადვოკატთან ერთად სასამართლო დარბაზის კარები ამაყად შევხსენი, იქ მყოფ რატის და ნუკის ყურადღებას არ ვაქცევ და ჩემს ადგილს ვიკავებ.
- მოისმინეთ განაჩენი.
ორსაათიანი მსჯელობის შემდეგ ამბობს მოსამართლე.
- ნუკი დადვანს სასამართლომ დედობის უფლება ჩამოართვა, და ნანო ბექაურის ნამდვილ დედათ ნიკოლ ამაშუკელი მიიჩნია.
დღეიდან ქალბატონ დადვანს ეკრძალება ბავშვთან მიახლოება ეკრძალება.
საქართველოს და ამერიკის კანონმდებლობით მას ბრალი ედება უკანონოდ სხვისი შვილის მითვისებაში.
მას დაეკისრა ერთი მილიონი ევრო და ასევე ხუთი წლით თავისუფლების აღკვეთა.
განაჩენი გასაჩივრებას არ ექვემდებარება.
გაისმა მოსამართლის ხმა, ვერსიქტი გამოიტანეს.
მე ჩემი შვილი დავიბრუნე, ჩემი ნანო.
როგორი ბედნიერი ვარ ახლა სიტყვებით ვერ გადმოგცემთ.
მე დედა ვარ, დედა რომელსაც მსოფლიოში ულამაზესი შვილი ჰყავს.
მერე რა რომ მე ის მუცლით ცხრა თვე არ მიტარებია, მერე რა რომ მე არ მოვსწრებულვარ მის პირველ ნაბიჯს.
დღეიდან შემიძლია მისი ყოველი ნაბიჯი დავითვალო, ღამით მის გულის ცემას ვუსმინო.
მისი სურნელი შევიგრძნო, დღეიდან მე ვიქნები მის გვერსით სა არა ის კრუელა ქალი.
- მადლობა უფალო.
გახარებული წამოვდექი ფეხზე.
- ამას განანებ ამაშუკელო.
ყურთასმენას მოწვდა ნუკის ხმა, თუმხა ყურადღებას არ ვაქცევ და გასასვლელ კართან მდგომ ნანოს ვეხვევი.
- მიყვარხარ საყვარელო.
- მეც მიყვარხარ დე.
მიუხედავად იმისა რომ უფალმა ერთი შვილი წამართვა, საჩუქრად მეორე გამომიგზავნა.
დღეს მივხვდი რას ნიშნავს ფრაზა.
" როდესაც რაიმეს კარგავ ნუ დაღონდები და დაკარგავ სიცოცხლის ხალის.
რადგან ღმერთი შენთვის უფრო დიდი საჩუქარს ამზადებს"


ბოდიში, ბოდიში.
მაპატიეთ დაგვიანებისთვის.
იმედია მოგეწონებათ ახალი თავი, ნელ ნელა ყველაფერი კალაპოტში ჩადგება, ისტორიის დასრულებამდე სულ ცოტა რჩება.
შემდეგი უფრო გემრიელი იქნება.
გკოცნით გეხვევით თქვენი გოგონა მიგრაციიდა. ❤скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი ...

zalian momewona egre gaagzele warmatebebi????????????

 



№2 მოდერი gogona migraciidan

სტუმარი ...
zalian momewona egre gaagzele warmatebebi????????????



მადლობა დიდი ❤

 



№3 წევრი mirandaa31

ველოდები კარგ დასასრულს :)) ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№4 მოდერი gogona migraciidan

mirandaa31
ველოდები კარგ დასასრულს :)) ❤️


რათქმაუნდაა ❤

 



№5  offline წევრი lena lena

იმდენად ჩამითრია ყველა თავი ერთად წავიკითხე.
უმაგრესი გოგო ხარ და ველოდები შემდეგ თავს <3

 



№6  offline წევრი Crazy dreamer

ძალიან კარგია წარმატებეიი

 



№7  offline წევრი teengirllove

dzalian kargi iyo sayvareloo..tiranikoze vgijdebi ukve ,ratis otaxshi rom shevida mag momentze bevri vicine ,tans achuqaric rom dautova iq :))))
rogorc iqna bavshvic daibruna..mokled meti ra vtqva dzaan magari iyo da moutmenlad veli shemdegs

 



№8 მოდერი gogona migraciidan

teengirllove
dzalian kargi iyo sayvareloo..tiranikoze vgijdebi ukve ,ratis otaxshi rom shevida mag momentze bevri vicine ,tans achuqaric rom dautova iq :))))
rogorc iqna bavshvic daibruna..mokled meti ra vtqva dzaan magari iyo da moutmenlad veli shemdegs



ვაიმე როგორ მიყვარხარ მე შენნ ❤

Crazy dreamer
ძალიან კარგია წარმატებეიი


მადლობა დიდი ❤

lena lena
იმდენად ჩამითრია ყველა თავი ერთად წავიკითხე.
უმაგრესი გოგო ხარ და ველოდები შემდეგ თავს <3


დღეს საღამოს იქნება არ გალოდინებთ ❤

 



№9  offline წევრი pakusuna

ძალიან კარგია heart_eyes ველოდები ახალ თავს kissing_heart
--------------------
თ.გველესიანი

 



№10 მოდერი gogona migraciidan

pakusuna
ძალიან კარგია heart_eyes ველოდები ახალ თავს kissing_heart


ცოტახანში ავტვირთავ ❤

 



№11  offline წევრი მოცინარი

ჰეიიი რამდენი წელი გავიდა ჩვენი ბოლო საუბრიდან? <br>
&nbsp;პირდაპირ თავის მართლებაზე გადავალ და ვიტყვი რომ ჩემი ბრალი არა არის :3, ბოლო სასკოლო ჩავაფლავე და ახლა მ ეკრძალება ყველა&apos;ფერი -_- (ორი წუთით შემოვიპარე)<br>
ჰო,&nbsp; ძალიანძალიანძალიან გამახარე ნანო რომ დაუბრუნე ნიკის ♡ ის ამას ნამდვილად იმსახურებდა♡<br>
ჰო, რატის უნდა წავაცალო თავი! თუ,&nbsp; რა თქმა უნდა ის ქერა თავისით არ ჩაუხტა! (ძალიან სისულელეს ვამბობ ხო? )<br>
&nbsp;დაა ტირანიკოს ფოტო არ გაქვს? :) ანუ დაახლოებით როგორ გამოიყურება?)<br>
ვიცი, ძაან ცუდი კომენატრია, მგრამ ვჩქარობ და დანარჩენების წაკითხვაც მინდა +ახალი მოთხრობა (ამდენი როდის მოასწარი? :O :დ)<br>
აბა ჰე, გაკოცე ბევრი ბევრი♡♡♡

 



№12 მოდერი gogona migraciidan

მოცინარი
ჰეიიი რამდენი წელი გავიდა ჩვენი ბოლო საუბრიდან? <br>
&nbsp;პირდაპირ თავის მართლებაზე გადავალ და ვიტყვი რომ ჩემი ბრალი არა არის :3, ბოლო სასკოლო ჩავაფლავე და ახლა მ ეკრძალება ყველა&apos;ფერი -_- (ორი წუთით შემოვიპარე)<br>
ჰო,&nbsp; ძალიანძალიანძალიან გამახარე ნანო რომ დაუბრუნე ნიკის ♡ ის ამას ნამდვილად იმსახურებდა♡<br>
ჰო, რატის უნდა წავაცალო თავი! თუ,&nbsp; რა თქმა უნდა ის ქერა თავისით არ ჩაუხტა! (ძალიან სისულელეს ვამბობ ხო? )<br>
&nbsp;დაა ტირანიკოს ფოტო არ გაქვს? :) ანუ დაახლოებით როგორ გამოიყურება?)<br>
ვიცი, ძაან ცუდი კომენატრია, მგრამ ვჩქარობ და დანარჩენების წაკითხვაც მინდა +ახალი მოთხრობა (ამდენი როდის მოასწარი? :O :დ)<br>
აბა ჰე, გაკოცე ბევრი ბევრი♡♡♡


პორადში ჩაგიგდებ ტირანიკოს ფოტოს ჩემო ღვთაებავ ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent