შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ქმარი და შენი ცოლი (მეორე ნაწილი, 3თავი)


6-06-2018, 09:14
ნანახია 2 262

ჩემი ქმარი და შენი ცოლი (მეორე ნაწილი, 3თავი)

ენმა სახლში დამტოვა, როგორც კი ოთახში შევედი სარკეში ჩავიხედე და უაზროდ კმაყოფილი საკუთარი გამოსახულების დანახვამ ძალიან გამახალისა, ძილი არ მომეკარა, მხოლოდ იმაზე ვოცნებობდი როდის გათენდებოდა, რომ ენს ისევ გაეგრძელებინა ჩემთვის ამ ამბის თხრობა.
---------------------

მეორე დღეს ჩვეულებისამებრ დათქმულ დროსა და ადგილას შევხვდი ენს.
-რა იყო? მეკითხება ჩემი გაოცებული თვალების გამო.
-იდეალური ფიგურა გაქვს. ვეუბნები მისი ფორმებით სრულიად მონუსხული.
-ღმერთო ჩემო ნია. სიცილი აუვარდა. მერე თავისთვის ვისკი შეუკვეთა. მე ყავა ავიღე და გუშინდელი შეწყვეტილი საუბარი, უფრო სწორად მონოლოგი განაგრძო ენმა.
-მოკლედ, მეორე დღეს გავიღვიძე. სხეული საწოლიდან ავათრიე. წინა ღამის ცეკვისგან ფეხები ისე მტკიოდა ძლივს დავლასლასებდი. სამზარეულოში გავედი და ყავა მოვიდუღე. სიგარეტს ვეწეოდი როდესაც კარზე ზარმა დარეკა. ხალათი შემოვიცვი და კარი გავაღე. უზარმაზარი ვარდების თაიგულის უკან ძლივს შევამჩნიე პატარა ბიჭუნა.
-ეს თქვენთვის არის. მეუბნება ბიჭი. ყვავილებს ხელში მაჩეჩებს და გარბის. სამზარეულოში შევდივარ, ვაზას წყლით ვავსებ და ყვავილებს შიგ ვათავსებ. მერე ბარათს ვიღებ. "ბოდიში გუშინდელისთვის". ყვავილებს კიდევ ერთხელ დავხედე და ყავის დალევა განვაგრძე. გუშინდელის გამო მართლა ძალიან ვიყავი გაბრაზებული. ისიც არ ვიცოდი რატის ნახვა საერთოდ მინდოდა თუ არა. ფიქრებში წასული ჩემი მოვლით დაღლილმა, სანდროს ზარმა გამომაფხიზლა.
-ენ ვიბრიდები. სასწაულ პახმელიაზე ვარ. არ გინდა სადმე დავლიოთ?
-ჩემთან ამოდი სან, თან გამოხვალ, კარის საკეტი გამიფუჭდა, იქნება შემიკეთო.
-კაი ხო. რა წამოგიღო?
-არაფერი არ მინდა. ვეუბნები და ტელეფონს ვთიშავს.
ერთ საათში სანდროც მოვიდა.
-თავი მისკდება. ამბობს და ლუდის ქილას ერთი მოყუდებით ცლის.
-სული მოითქვი. ვეუბნები ღიმილით.
-რა მოუვიდა საკეტს?
-აბა თუ გამოიცნობ?
-გაგძარცვეს?
-დაახლოებით.
-აუ კაი რა. არ მითხრა ეხლა რატიმ..
-ჩუ. თითი მივადე სანდროს. არაფერი მომხდარა.
-თქვენი ვერაფერი გავიგე რა.
-ეგ შენ ძმაკაცს უთხარი.
-შენ ის მითხარი გიყვარს?
-რაიყო გამოგგზავნა?
-მაგრად მაწყენინე ნაკაშიძე. საყვარლად გაბუსხა სანდრომ ტუჩები.
-კაი ხო. ადე ადე. მომეხმარე. ხვალ ხო გეცლება? მარია ჩამოდის და უნდა დავხვდეთ.
-შენი პრინცესასთვის რა თქმა უნდა მუდამ მეცლება.
მეორე დღეს მარია ჩამოვიდა. მგზავრობით და მონატრებულ დედასთან ემოცია მოზღვავებული დღის შემდეგ მარიას ჩემ კალთაში თავჩადებულს ეძინება. ჯორჯს მესიჯს ვუგზავნი და მძინარე მარიას ფოტოსაც ვურთავ თან. ჩვენ ასეთი ურთუერთობა გვაქვს. ყოველთვის საქმის კურში ვართ მეორე პირველისგან, ან პირიქით.
-მადლობ. მწერს ჯორჯი. -კარგად გაერთეთ. მისი მზრუნევლობის გამო გულწრფელი ღიმილი მესახება. შესანიშნავი პოროვნებაა. მარია საწოლში გადავაწვინე და აივანზე სიგარეტის მოსაწევად გავედი. მეორე სართულზე ვცხოვრობთ და ადვილად შევნიშნე აივნის ქვეშ მდგარი რატი, რომელიც ქვემოთ ჩასვლას მთხოვდა.
-ჩემი შვილი ჩამოვიდა.
-ვიცი. სულ ორი წუთი ჩამოდი.
-თვითომ ამოდი.
-კარგი. რატი სახლში შემოდის.
-ყავა გინდა?
-არა იყოს. ორი წუთის საქმე მაქვს.
-მშვიდობა გაქვს?
-არა ენ. მეუბნება და უეცრად ჩემ ტუჩებს მოწყურებულივით დაეტაკა. თვითონ არ ვიცი რატომ ავყევი მაგრამ მხურვალე კოცნამ, თანაც მონატრებულმა კოცნამ მთლიანად ამირია გონება.
-გეყოფა, გეყოფა. აქ არა. ახლა არა. ჩავჩურჩულე და ისიც დამნებდა.
-იმ დღის მერე. დაიწყო რატიმ. -თავს ყველაზე საშინელ ადამიანად ვგრძნობ. არ უნდა შემეშინებინე.
-არაუშავს. შევეცადე მის დამშვიდებას. მაგრამ ეხლა გთხოვ წადი.
-სალის დავშორდები. უცებ მეღიმება. -რა გაცინებს?
-რამდენჯერ შეიძლება ჩემ გამო აირიო შენი პირადი?
-შენ ხარ ჩემი პირადი. უბრალოდ მითხარი ენ თავს რატომ იკავებ? არსებობს მიზეზი რის გამოც ხელს მკრავ?
-არა რატი, არანაირი მიზეზი არ მაქვს, უბრალოდ არ ვიცი.
-ვფიქრობ, რომ მალე დადგება დრო როცა უკან არ დაიხევ და ჩემ გრძნობას უპასუხებ. გულში ძლიერად მიკრავს და მეც სიამოვნებით თვალებს ვხუჭავ. -მიყვარხარ ენ, ძალიან მიყვარხარ.
-დედა. მესმის ოთახიდან მარიას ხმა.
-წადი. ვეუბნები რატის და სახლიდან ვაგდებ.
-ვინ იყო დე?
-მეგობარი. მოხდა რამე? რატომ გაგეღვიძა? ახლაღა მახსენდება მარიას როგორ უჭირს ახალ გარემოსთან შეგუება და საკუთარ თავს შევუბღვირე. შვილი გულში ჩავიკარი და ასე ჩახუტებულებმა დავიძინეთ.
იმ ზაფხულს ჟუჟუნა ბებოს მომვლელი დავუქირავე და მარია ზღვაზე წავიყვანე. ჩვენთან ერთად წამოვიდნენ ნუკი, ლუკა, გიგი, თავისი მეგობარი და რა თქმა უნდა სანდრო. სანდრო მარიას ყველა ახირებას ასრულებდა და მარიაც ბედნიერებით მეცხრე ცაზე დაფრინავდა.
-ნაკაშიძე მეუბნება ერთ საღამოს სანდრო.
-რა სახე გაქ სან?
-რაღაცას გეტყვი და არ გაგიჟდე.
-ამოღერღე.
-ხვალ რატი ჩამოდის.
-მერე?
-რავი მაინც გითხარი.
მართალია სანდროსთან არაფერი შევიმჩნიე. მაგრამ რატის ჩამოსვლა ყველაზე ნაკლებად მინდოდა. მარია ისედაც ვერ ინელებდა მე და მამამისი ცალ-ცალკე რომ ვცხოვრობდით და არ მინდოდა ვნებით აჭრილი, ყურებამდე შეყვარებული დედის ცქერით ჩაეშხამებინა მთელი ზაფხული. მე მზად არ ვიყავი მარიასთვის სიმართლე მომეყოლა. ის პატარა იყო ამის გაგებისთვის. მეორე დილა გათენდა და ჩემი ცხოვრების ამრევიც ჩამობრძანდა.
-კარგად ისვენებ? მეკითხება როდესაც მარტო დამიხელთა.
-სალი სად არის? კითხვითვე ვუპასუხე და ვიგრძენი როგორ გაეღიმა.
-დავშორდი. ამბობს და ბედნიერი გადაწვა სკამის საზურგეზე.
-რატომ?
-ახლა არ მითხრა რომ სალისთან დაშორების გამოც უნდა გამიჭედო. იქნებ დროა მე და შენ, ჩვენს ურთიერთობაზე ვისაუბროთ.
-ახლა არა რატი.
-ხელს რა გვიშლის?
-მისმინე, მარიამ არაფერი იცის.
-ღმერთო ჩემო ენ, ეხლა არ მითხრა რომ შვილისთვის შენი გრძნობების შესახებ თქმას არ აპირებ.
-ისტერიკების კარეშე რატი.
-ხმას არ ვიღებ, მაგრამ ისე ნუ იზამ, რომ ისევ რამე ან ვინმე ჩადგეს ჩვენ შორის. სამზარეულოში ახალგაღვიძებული მარია შემოდის, უცხოს დანახვაზე უხერხულად იღიმის.
-გამარჯობა. ამბობს რატი და მისკენ მიდის. ხელში აყავს, შუბლზე კოცნის, მარია უხერხულად იშმუშნება.
-დედა დედა, რა იდილია სუფევს. გაბადრული შემოვარდა სანდრო.
-სანდრო.
-სანდრო.
ერთხმად წამოვიძახეთ მე და რატიმ.
-გასაგებია, ამბობს სანდრო. -მარია. წამოხვალ ზღვაზე?
-კი, სიხარულით თანხმდება მარია და ზემოთ არბის გამოსაცვლელად.
-თქვენ რას იზამთ, გვეკითხება სანდრო ისე რომ ზედ არ გვიყურებს არც ერთს.
-დავრჩები.
-დავრჩები.
-ისევ ერთხმად ვამბობთ მედა რატი.
-კარგი. წაიმღერა სანდრომ, გასვლისას თვალი ჩამიკრა, მარიას ხელი ჩასჭიდა და ზღვისკენ დაეშვნენ. დანარჩენებიც უკან მიყვნენ, სახლში მხოლოდ მე და რატი დავრჩით.
-დიდხანს იდგები ეგრე? მეუბნება ჩემ წინ ასვეტებული რატი. ვიგრძენი რომ ვეღარ ვუძლებდი ამ ყველაფერს, ვეღარ ვუძლებდი და იმას ვერ ვხდებოდი რა მიზეზი გამაჩნდა უკან დასახევად.
-სალის მართლა დაშორდი? მხოლოდ ეს მომაფიქრდა რომ რატის კოცნისგან თავი დამეღწია.
-ღრმერთო ჩემო ანასტასი, მეღადავები?
-არ გეღადავები რატი.
რატიმ საუბრის გაგრძელება აღარ ისურვა. მომენტალურად მოიქცია ჩემი სხეული მკლავებში და ვნებიანად მაკოცა.
-რატი გაჩერდი არ მითხრა იცოდე. აღარანაირი მიზეზი არ არსებობს რომ ხელი ისევ მკრა.
-ამის თქმას არც ვაპირებდი რატი. ვეუნები და მის კოცნას კოცნითვე ვპასუხობ. არასოდეს ვყოფილვარ ისეთი ბედნიერი, როგორც ამ წამს. არასოდეს მიგვრძნია თავი ისე კარგად როგორც ამ წამს. არასოდეს ვყოფილვარ მასთან ისეთი თავისუფალი როგორც ახლა.
-ოთახში მაინც შედით. დაგვიბღვირა მოულოდნელად შემოჭრილმა სანდრომ.
-ჯანდაბა სანდრექს. აქ რას აკეთებ? სახე აელეწა რატის.
-ბოდიში, სათვალე დამჩა. გამოსცრა სანდრომ კბილებში, ხელის შეშლა არც მიფიქრია. სათვალე აიღო და ისევ მარტო დაგვტოვა. მიუხედავად იმისა, რომ სანდრომ ისედაც ყველაფერი გადასარევად იცოდა მაინც ალმური მომედო სახეზე.
-წამო. მეუბნება რატი და საძინებელში შევყავარ. ფრთხილად ეხება ჩემ სხეულს. -თვალები დახუჭე. ვემორჩილები. მაისურს ფრთხილად მხდის და თითებით მეხება მკერდზე. ვიგრძენი როგორ დამიარა მიცელში ჟრუანტელმა. გულიც გამალებით ამიჩქარდა. სხეული მიხურდა. ყელზე ნაზად შემახო ტუჩები.
-არ მიკბინო. კანით ვხვდები რომ იღიმის.
-არ ვაპირებ. უცებ კედელზე აღმოვჩნი აკრული და საშინლად მესიამოვნა ცხელ სხეულზე ცივი კედლის შეხება. რატი ჩემ მკერდს კბილებში იქცევს და მე უკვე ადრენალინის სრულ მოზღვავებას ვგრძნობ. შორტის გახსნას ვცდილობ მაგრამ ის ხელს მიჭერს. -უბრალოდ მოდუნდი. პირი მიშრება და ვკვდები ისე მინდა მისი კოცნა. ის კარგად ხვდება ამას და მაქსიმალურად აჭიანურებს ჩემთვის ამ სიამოვნების მონიჭებას. მსუბუქი კვნესა უკვე არღვევს ოთახის კედლებს და რატის გახშირებული სუნთქვა ჩემ სუსტ კვნესაში ირევა. ნელ-ნელა ქვემოთ გადაინაცვლა რატიმ და როგორც იქნა შორტისგანაც გამათავისუფლა. საცვლის ქვეშ მის ხელს ვგრძნობ და სხეული უკვე აღარ მემორჩილება. მუხლი მეკვეთება და რატიც ძლიერ მკლავს მაშველებს. საწოლზე ფრთხილად მაწვენს და როგორც იქნა ტუჩებზე მეკვრის.
-რატი. ამოვიყვირე და სწორედ ამ დროს ძლიერი ბიძგიც ვიგრძენი ფეხებ შორის. სხეულში გაჟღერებული ნოტენი სრულ მელოდიად გადაიქცა. მთელი არსებით მიყვარდა ეს კაცი.
-მიყვარხარ. ვეუბნები რატის და დაღლილ თვალებს დახუჭვის საშუალებას ვაძლევ. -ვერ წარმოიდგენ როგორ მიყვარხარ. რატი ძლიერად მიკრავს გულში.
-მეც მიყვარხარ. ყრუთ ჩამესმა ეს სიტყვები რადგამ უკვე ძილმა წამიღო.
***
-ეს უნდა გამომეტოვებინა მეუბნება ენი ღიმილით. როდესაც ჩემ დაბნეულ სახეს შეავლო თვალი.
-ვისკზე უარს არც მე ვიტყოდი. ვამბობ ღიმილით.
-მაქსიმუმ ლუდი შევუკვეთო შენთვის.
-იყოს ლუდი. ეგეც გამაგრილებს. ორივე გემრიელად ვიცინით. ბარმენს ლუდს ვუკვეთავთ და მეც ცივ სითხეს გავარვარებულ ყელში ვუშვებ. -მერე რა მოხდა?
***
-ცოლად გამომყვები? ძილბურანიდან მაბრუნებს რატის ხმა. ცრემლიანი თვალები შევანათე.
-ჯერ ადრეა ამაზე საუბარი.
-კიდევ რამდენი წელი უნდა ვიცადოთ? ამბობს რატი და დიდრონ მწვანე თვალებს მანათებს.
-ცოტა. სანამ მარიას დაველაპარაკები. და საერთოდ რა საჭიროა გაოფიციალურება?
-აბა საყვარელი გინდა გერქვას? ენა გამომიყო რატიმ. მხარზე ვუკბინე. - ხომ იცი შენ ან ჩემი ცოლი იქნები ან საყვარელი. მაგრამ მე მინდა რომ ცოლი გერქვას, ჩემი გერქვას. ამბობს რატი და გულში მაგრად მიკრავს.
- ასეთი დარწმუნებული რატომ ხარ?
- ენ უკვე შევაბერდით ერთმანეთს. ვიღიმი და მის ქვედა ტუჩს ოდნავ ვკბენ. - მეტკინა.
- ვიცი. თვალებს ვხუჭავ და მის ძლიერ მკლავებში თავს ახლაც ისევე დაცულად ვგრძნობ როგორც მაშინ, როცა პირველად ჩავეხუტეთ ერთმანეთს.
-მაპატიეთ. ქოშინით შემოვარდა სანდრო ოთახში.
-რა ტვინი მოტ*ანი შე*ემა წყობიდან გამოვიდა რატი.
-ენ უნდა წამოხვიდე. სანდროს გაბზარულმა ხმამ მთელ სხეულში მომენტალურად დამიარა.
-მარია სად არის? მხოლოდ ეს ვთქვი და ჩაცმა დავიწყე.
-ის, ის.
-სად ჯანდაბაშია ჩემი შვილი? უკვე სანდროს სხეულს მუშტებით შევდექი და ცუდი ამბების მოლოდინში ცრემლებმა თავისით გაიკვალა გზა. სახე ახეული რატიც ჩემ გვერდით იდგა და ჩემი შეშლილი სხეულის დაჭერას ამაოდ ცდილობდა.
-საავადმყოფოში. ამოილუღლუღა სანდრომ. ერთი შევკივლე და მერე არაფერი მახსოვს. გონს რომ მოვედი პალატაში აპარატზე შეერთებულს, რატი მედგა თავზე. მომენტალურად დავიძრე ყველა მილი და რატის წინააღმდეგობის მიუხედავად პალატიდან ყვირილით გამოვარდი. მარიას ვეძახდი. ჩემი სიგიჟით შეშფოთებული ექიმი მარიას პალატაში შესვლის უფლებას არ მაძლევდა. რატიმ ისეთი დაიღიალა, შეუშვითო წინააღმდეგობის გაწევა აღარავის უცდია. მარიას სიფრიფანა სხეულს უზარმაზარი მილები ფარავდა, მის უმოძრაო სხეულზე დავემხე და ისტერიული ტირილი ამივარდა.
-რა ჭირს? ვეკითხები ჩემს უკან მდგომ რატის.
-გზაზე გადადიოდა და მანქანამ დაარტყა.
-სად იყო ამ დროს სანდრო? დავიღრიალე ბოლო ხმაზე.
-რეაგირება ვერ მოვასწარი ენ, ჩემი დამშვიდება სცადა ოთახის კუთხეში ატუზულმა სანდრომ. შეშლილი თვალები შევანათე ჯერ სანდროს, მერე რატის. მერე ისევ სანდროს, ისევ რატის. ოთახში ექიმი შემოდის.
-გონს როდის მოვა? ვეკითხები ექიმს, რომელიც მხოლოდ შემბრალებლურ სახეს იღებს და მრებს იჩეჩავს. -ჯორჯს დაურეკე. ვეუბნები რატის.
-ენ. სახე ეცვალა ან უკანსაკნელს.
-ჯორჯს დაურეკე. დავიღრიალე და გონებაც დავკარგე.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი teengirllove

dzalian kargi iyo, momwons es istoria da arc mikvirs wera rom gadawyvite saswaulia

 



№2 სტუმარი სტუმარი ანი

ოქრო გოგო ხარ. რომ არ აგვიანებ და მოზრდილ თავებსაც დებ ????

 



№3 სტუმარი Ucnobi

რას ერჩოდი მარიაააას?!

 




Ucnobi
რას ერჩოდი მარიაააას?!


ეჰ.

masho777
ყველაზე ძაან შენს ისტორიაში იცი რა მომწონს? ახალი თავის დასაწყისში ყოველთვის გაქვს ძველი თავის პატარა ნაწილი ❤❤არ ვიცი როგორ ვთქვა ორიგინალური ხარ ????????


დიდი მადლობა ❤❤❤

 



№5 წევრი Onlyyou

The punktyalurobav dzalian vapaseb shen am tvisebas ???????????? dzalian gamexarda ratis da enis urtiertobashi progresi magram... imedimaqvs male gamoketdeba maria velodebi shemdeg tavs

 



№6  offline წევრი tatuli)

vai ra kargia<3

 



№7 სტუმარი მკითხველი

არ შეერგო ენს ბედნიერება (((
როგორ მიყვარს ეს ორი არანორმალური და სანდრო ყველაზე ჯიგარია! ნამდვილი მეგობარი როგორიც უნდა იყოს,ისეთია!
იმედია მარია კარგად იქნება,თორემ ისე ენი ბედნიერი ვერ იქნება.

 



№8  offline წევრი lena lena

აიი უმაგრესი თავი იყო <3
გელიი ახალი და საოცარი თავით <3

 



№9 სტუმარი ტატო

კარგია, მაგრამ ამდენი ეროტიკა მეზედმეტება მე ))

 



№10  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

ვაიმეე რა საშინელება დაემართა ენს, მაშინ როცა ძლივს ჩამოყალიბდა. სანდროც როგორ შემეცოდა, თავს დაიდანაშაულებს თავისთავად. რა საინტერესოდ მიგყავს ისტორიის განვითარება. მაოცებ, მართლაც სასწაული ხარ❤

 



№11  offline წევრი ჰალუცინოგერი

Chikochiko
ვაიმეე რა საშინელება დაემართა ენს, მაშინ როცა ძლივს ჩამოყალიბდა. სანდროც როგორ შემეცოდა, თავს დაიდანაშაულებს თავისთავად. რა საინტერესოდ მიგყავს ისტორიის განვითარება. მაოცებ, მართლაც სასწაული ხარ❤



როგორ გელოდი ❤❤❤

 



№12  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

ჰალუცინოგერი
Chikochiko
ვაიმეე რა საშინელება დაემართა ენს, მაშინ როცა ძლივს ჩამოყალიბდა. სანდროც როგორ შემეცოდა, თავს დაიდანაშაულებს თავისთავად. რა საინტერესოდ მიგყავს ისტორიის განვითარება. მაოცებ, მართლაც სასწაული ხარ❤



როგორ გელოდი ❤❤❤

მე როგორ გელი ხოლმე და სულ მახარებ❤

 



№13  offline წევრი marikuna (1)

საკმაოდ ინტრიგულია, ვგიჟდები ამ მოთხრობაზე და ერთი ამოსუნთქვით ვკითხულობ, არ მყოფნის მაინც . იმდენად მოულოდნელი იყო ეს ბოლო ამბავი, რომ ცრემლებ წამსკდა. ველოდები ახალ თავს და ვნახოთ მოვლენები, როგორ განვითარდება .

 



№14  offline წევრი ჰალუცინოგერი

marikuna (1)
საკმაოდ ინტრიგულია, ვგიჟდები ამ მოთხრობაზე და ერთი ამოსუნთქვით ვკითხულობ, არ მყოფნის მაინც . იმდენად მოულოდნელი იყო ეს ბოლო ამბავი, რომ ცრემლებ წამსკდა. ველოდები ახალ თავს და ვნახოთ მოვლენები, როგორ განვითარდება .


მე კი მეგონა მიატოვე მითხრობის კითხვა ❤❤❤
მადლობა საყვარელო. კიდევ ბევრი მოულოდნელი სიურპრიზები მაქვს თქვენთვის ❤❤❤

 



№15  offline წევრი mirandaa31

რატო, რატო მარია ცოდოა, პატარაა.. მარია შენეცოდა, ენიც ძალიან, სანდრო ხო შემეცოდა და შემეცოდა.. ენიც და სანდროც თავს დაიდანაშაულებენ ამ ამბავში ალბათ. მალე გამოაკეთე მარია.. შეერგოს ამ გოგს ბედნიერება ❤️ გელოდები ახალი თავით ❤️
საოცარი ხარ როგორც ყოველთვის ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№16 სტუმარი სტუმარი ninuuca

მოკლედ, რომ გითხრა ვგიჟდები ამ ისტორიაზე, მაგრამ კომენტარი აქამდე არასოდეს დამიტოვებია. ცუდად არ დაამთავრო რა გთხოვ, და არ იფიქრო რო ბოლოს ერთად რო დარჩნენ ბანალურობა იქნება. ძაააალიან ძალიან გთხოვ რა რამე ორიგინალური მოიფიქრე და ცუდად დამთავრება არც კი გაბედო, თორე წლის ისტორიას გააფუჭებ.
მართლა გთხოვ თუ გული უნდა დამდწყდეს და ისე უნდა დაამთავრო მითხარი რა, თორე მერე ვკვდები ტირილით
პ.ს მაგარი გოგო ხარ❤️❤️❤️

 



№17  offline წევრი ჰალუცინოგერი

სტუმარი ninuuca
მოკლედ, რომ გითხრა ვგიჟდები ამ ისტორიაზე, მაგრამ კომენტარი აქამდე არასოდეს დამიტოვებია. ცუდად არ დაამთავრო რა გთხოვ, და არ იფიქრო რო ბოლოს ერთად რო დარჩნენ ბანალურობა იქნება. ძაააალიან ძალიან გთხოვ რა რამე ორიგინალური მოიფიქრე და ცუდად დამთავრება არც კი გაბედო, თორე წლის ისტორიას გააფუჭებ.
მართლა გთხოვ თუ გული უნდა დამდწყდეს და ისე უნდა დაამთავრო მითხარი რა, თორე მერე ვკვდები ტირილით
პ.ს მაგარი გოგო ხარ❤️❤️❤️


დიდი მადლობა ჩემო კარგო.
ცოტა კიდევ ვინერვიულოთ გზად შეხვედრილი რიგი პრობლემების გამო ❤❤❤

mirandaa31
რატო, რატო მარია ცოდოა, პატარაა.. მარია შენეცოდა, ენიც ძალიან, სანდრო ხო შემეცოდა და შემეცოდა.. ენიც და სანდროც თავს დაიდანაშაულებენ ამ ამბავში ალბათ. მალე გამოაკეთე მარია.. შეერგოს ამ გოგს ბედნიერება ❤️ გელოდები ახალი თავით ❤️
საოცარი ხარ როგორც ყოველთვის ❤️



ჩემო ერთგულო ❤❤❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent