შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

წყურვილი [ნაწილი მეორე, თავი 19] (18+)


9-06-2018, 20:00
ავტორი ჰაიკო
ნანახია 457

წყურვილი [ნაწილი მეორე, თავი 19] (18+)

ასეთი უჩვეულო სურათის შემყურემ, მიამ დიდხანს ვერ ამოიღო ხმა, პირდაღებული შეჰყურებდა უკვდავს და სიტყვის თქმას ვერ ახერხებდა, აქამდე არასდროს უნახავს მისი ასეთი განსხვავებული მხარე, არასდროს წარმდგარა კოვაქსი მის წინაშე მთელი თავისი ბრწყინვალებით და მომნუსხველობით, როგორც ახლა, და გოგონა გრძნობდა, რომ ეს ყველაფერი არ იყო.
- მის ჯეკსონ, - ვამპირმა მომხიბლავად გაიღიმა, - ცუდად ხომ არ გრძნობთ თავს?
- არა... მე... რატომ არ მითხარი როიალზე თუ უკრავდი?
- არასდროს გიკითხავს, - ჩაიცინა პირველყოფილმა, გოგონას შოკოლადისფერ თვალებში მომნუსხველად მიჩერდა და კლავიშებზე მსუბუქად აათამაშა თითები, - წილად გხვდა პატივი, რომლითაც ვერცერთი მოკვდავი ვერ დაიტრაბახებს.
დარბაზი კვლავ ჯადოსნური მელოდიით აივსო, კოვაქსი აღარ მღეროდა, მხოლოდ უკრავდა, გატაცებით, მთელი სულით და გულით, მთელი არსებით, მელოდია იმდენად ამაღელვებელი იყო, რომ მიას თვალებში ცრემლი მოაწვა და ლოყებზე ორ პატარა ნაკადულად გადმოედინა, ვამპირი თვალს არ აშორებდა.
როდესაც მელოდია დასრულდა, გოგონამ სწრაფად მოიწმინდა ცრემლები.
- ღმერთო, ეს ყველაფერი მე მომიძღვენი?
კოვაქსმა ჩაიცინა, ელვასავით სხარტად გაჩნდა მტვრით დაფარულ სარკმელთან, გაიხედა და შემდეგ მოტრიალდა.
- დიდი წარმოდგენა გაქვს საკუთარ თავზე, მის ჯეკსონ.
მიამ თავი უკიდურესად შეურაცხყოფილად იგრძნო.
- მმმ... და ეს ვარდი..
- ეს ვარდი მხოლოდ მე მეკუთვნის, სასიამოვნო აურას მიქმნის, ხომ ლამაზი ვარდია?
მიამ ყელში მოწოლილი ბურთი გადაყლაპა და უხმოდ დაუქნია თავი.
- აქ რისთვის მომიყვანე?
კოვაქსი როიალს მოუახლოვდა, სასმელი დაისხა და ერთი ყლუპი მოსვა.
- მინდა რაღაც-რაღაცეები გავარკვიო.
- ანუ ეს საქმიანი შეხვედრაა?
- რა თქმა უნდა, - გაიღიმა უკვდავმა, - სხვა რამეს ელოდი? - მან ეშმაკურად მოწკურა თვალები.
- არა, მე... მოკლედ, რა მნიშვნელობა აქვს, მითხარი და წავალ.
კოვაქსმა თავი დაუქნია და გაიარ-გამოიარა, როგორც სჩანს, სიტყვებს არჩევდა.
- ჩვენი მეგობრობა შეუძლებელია, მის ჯეკსონ.
მია გაოცდა.
- რატომ?
- განა ეს ნათელი არ არის? - გაიოცა კოვაქსმა, - მე ხომ ვამპირი ვარ, მკვლელი.
მიამ გადაწყვიტა არ დაეთმო.
- მკვლელი არ ხარ, - ჯიუტად გააქნია თავი და ვამპირის მახვილ ყნოსვას მისი თმის სურნელი მისწვდა, გული აუდუღდა, მაგრამ არ შეიმჩნია.
- დიახ, მკვლელი ვარ, - მიუგო კოვაქსმა, - განა შენ მკვლელებთან მეგობრობ?
კოვაქსმა ზუსტად გაუმეორა ის სიტყვები, რაც მიამ რამდენიმე ხნის წინ უთხრა და შეცბა.
- ჰო... მაგრამ მაშინ სხვანაირი იყავი, ახლა სხვანაირი ხარ...
მაგრამ ვამპირმა მხოლოდ გაიცინა, მიუახლოვდა და თვალები მოწკურა, პირიდან წამიერად ჩამოეზარდა ეშვები, თვალები კი სისხლის ტბებს დაემსგავსა, მან ნელა წაავლო ხელი ყელში და კბილებდაკრეჭილი მიაშტერდა სისხლისმწყურვალი მზერით.
- შემიძლია ისე სწრაფად მოგკლა, ჟიური რომ გვესწრებოდეს, შეფასების ათბალიანი სისტემით თერთმეტს დამიწერდა.
გოგონა შიშისგან აცახცახდა, შეძრწუნებული შეჰყურებდა საშინელ ნიღბად ქცეულ სახეში.
- შემომხედე, - განაგრძო ვამპირმა, - მე დემონი ვარ, სისხლისმსმელი, მე ადამიანებს ვკლავ, ეს ჩემი სტიქიაა, ჩემი ბუნებაა...
- არ მეშინია, - გოგონამ ხელი გააწევინა და ფეხზე წამოდგა, - მეც ზებუნებრივი ვარ, ასე რომ, ვგავართ ერთმანეთს.
კოვაქსი წამიერად გაოცდა, შემდეგ ოდნავ უკან დაიხია.
- შენ ჩემნაირი არ ხარ და ვერც იქნები...
გოგონამ ნაბიჯი მისკენ გადადგა.
- მეც შენნაირი ვარ, კოვაქს.
- არა, - დაიღრინა ვამპირმა, - ფიქრობ, რომ ჩემნაირი ხარ? კარგი, შეგიძლია ასეთი რამ მოიმოქმედო?
ამ სიტყვებთან ერთად კოვაქსი ელვის უსწრაფესად გაქრა.
- შენი სისწრაფით ვერ გამაკვირვებ, - გოგონამ მიმოიხედა, - უკვე ნანახი მაქვს, სხვა რით შეგიძლია აზრი შემაცვლევინო?
მოულოდნელად ჩაბნელებული კუთხიდან ხმაური მოისმა და მიას წინ ვიღაც მამაკაცი დაეცა, გოგონა დააკვირდა და მაშინვე იცნო მაქციათა კლანის ბეტა მგელკაცი.
- კასტორ...
- შეხედე, - კოვაქსი არსაიდან გაჩნდა მის ზურგსუკან, - ახლავე დაგიმტკიცებ, რომ შენი შეხედულებები ჩემს შესახებ, აბსოლიტურად მცდარია, - ის დაბლა დაიხარა, ყელში სწვდა მაქციას და ფეხზე წამოაყენა.
- კოვაქს, - შეჰკივლა გოგონამ, - ის ხომ...
- მიყურე, - დაიღრინა კოვაქსმა, - თვალი არ მომაშორო.
კასტორის საწყალობელი ყვირილი, მიას კივილი და კოვაქსის დემონური ხარხარი ერმანეთში აირია, პირველყოფილი ელვისებური მოძრაობით მოექცა ზურგსუკან მსხვერპლს, გოგონას თვალწინ მისმა შემზარავმა ეშვებმა გაიელვა და კასტორს ყელში ჩააფრინდა, საიდანაც შადრევანივით იფეთქა სისხლმა.
კოვაქსმა თითქმის ნახევარი ყელი გამოაჭამა მაქციას და ხორცის ნაგლეჯი გვერდზე გადააფურთხა, სისხლი ნიკაპზე ჩამოსდიოდა, დემონურად ანთებული თვალებით უყურებდა გოგონას.
- კოვაქს, შენ ასეთი არ ხარ, - მია მუხლებზე დაეცა.
პირველყოფილი შესდგა, გვერდულად გამოხედა.
- არა...გაცილებით უარესი ვარ, - მან ერთი მოძრაობით ამოგლიჯა გული მკერდიდან საცოდავ კასტორს, შემდეგ ელვისებური დარტყმით თავი წააცალა და როდესაც მაქციის უთავო სხეული იატაკზე დაემხო, მიასკენ შემობრუნდა, მარცხენა ხელში თმებით ეჭირა კასტორის თავი.
- დაიმახსოვრე, - მიმართა გოგონას, - მე პირველყოფილი ვამპირი ვარ, შენ კი ადამიანი, მე ეს გავაკეთე, შენ-ვერ გააკეთებ, ჩემნაირი მეგობარი არაფერში გჭირდება.
მან კასტორის თავი გვერდით მოისროლა, კიდევ ერთხელ შეავლო გოგონას წყვდიადივით შავი თვალები და გაქრა.
მია ფეხზე წამოდგომას ვერ ახერხებდა, ამ რამდენიმეწუთიან მონაკვეთში მან კოვაქსის ორი, აბსოლიტურად განსხვავებული მხარეები იხილა, ვამპირმა მას რეალობა უჩვენა და არჩევანი მიანდო, ახლა თავისი გადასაწყვეტი იყო, მიიღებდა მას ისეთს, როგორიც იყო, თუ არა.
მიამ ტელეფონი ამოიღო და ნომრების ჩამონათვალს ჩამოჰყვა, შემდეგ არჩევანი ერთზე შეაჩერა და CALL სენსორს უყოყმანოდ დააწვა.
- გისმენთ.
- ლუციუს...მია ვარ.
- მივხვდი, - გაისმა ქერა ვამპირის მშვიდი ხმა.
- კოვაქსის შესახებ მინდოდა მეთქვა.
- საერთოდ, - შეყოვნდა ლუციუსი, - შენ ხელი შემიშალე მტრის მოკვლაში...ვფიქრობ ჩვენი ურთიერთობა მეგობრული არ უნდა იყოს, ხომ? მსუბუქად რომ ვთქვათ.
- მან კასტორი მოკლა.
ამ სიტყვებმა სათანადო ეფექტი მოახდინა ლუციუსზე, ის ერთხანს ფიქრობდა.
- მან თუ მაქცია მოკლა, ამის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს, თანაც კოვაქსი ანგარიშვალდებული არ არის ჩემს წინაშე, როდესაც საქმე კლანის მტრებს ეხება.
- როგორ არ გესმის, - თითქმის იყვირა მიამ, - ბოლო დროს ის თითქოს გამოსწორდა, ახლა კი...
ლუციუსმა ჩაიცინა.
- გამოსწორდა? ეს ხომ აბსურდია, რაც მას კონორმა გაუკეთა...
მიამ მაშინვე დაიჭირა ეს სიტყვები.
- კონორმა რა გაუკეთა?
- მან კოვაქსს შთაგონება მოხსნა.
- რას გულისხმობ?
- ძველი ამბავია, - მიუგო ლუციუსმა, - კოვაქსი კლანის მეთაურმა გაბრიელმა გადააქცია ვამპირად, მანამდე ის ადამიანი იყო, მას შთაგონება დაადეს და არაფერი ახსოვდა, კონორმა კი მეხსიერება დაუბრუნა.
მია მიხვდა, რომ ლუციუსი ბოლომდე არ ეუბნებოდა სათქმელს.
- ლუციუს, ვიცი, რომ ჩვენს შორის მომხდარის შემდეგ შენთვის რაიმეს თხოვნის უფლება არ მაქვს, მაგრამ...იქნებ ყველაფერი მითხრა, მართლა მინდა მას დავეხმარო.
ლუციუსმა ჩაახველა, ორჭოფობდა, მაგრამ საბოლოოდ საკუთარმა შეხედულებებმა სძლია.
- მას ცოლ-შვილი ჰყავდა, მის ჯეკსონ...
- რა? - ყურებს არ დაუჯერა მიამ.
- ჰო...გაბრიელმა ისინი დახოცა.
- ღმერთო... - მიამ მწვავე ჩხვლეტა იგრძნო მკერდში, თითქოს უჩინარი ფოლადის თითები შემოეჭდო გულზე და სუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა.
- გაბრიელის ბრძანებით მას მანამდე აწამებდნენ, სანამ მთლად არ დაკარგა ადამიანობა და ადამიანური გრძნობები, ამიტომაა ასეთი სასტიკი, - განაგრძო ლუციუსმა.
- კონორმა კი ეს ყველაფერი გაახსენა, - ჩაილაპარაკა გოგონამ, - კარგი...მადლობა, ლუციუს.
მაგრამ ქერა ვამპირი ტელეფონის გათიშვას არ ჩქარობდა.
- მის ჯეკსონ...მისი დახმარება მხოლოდ თქვენ შეგიძლიათ.
მია კიდევ ერთხელ გაოცდა.
- რას გულისხმობ?
- მისთვის ამომავალი ვარსკვლავი ხართ, წყვდიადში ერთადერთი ნათელი წერტილი ხართ, მიკვირს აქამდე რომ ვერ ხვდებოდით ამას, თუმცა კოვაქსს გრძნობების დაფარვა კარგად ეხერხება.
- კარგი, კარგი, ნახვამდის ლუციუს, - მიამ სასწრაფოდ გათიშა ტელეფონი და კარს მიაშურა...


******


შერიფის ბრძანებით, სანაგვე ურნაში აღმოჩენილი გვამების გამო, ბარის მიმდებარე ტერიტორია მთლიანად გადაკეტეს. ადგილზე მობილიზებული იყო სალემის შერიფის დეპარტამენტი და საექსპერტო-კრიმინალური განყოფილება. ქალაქში და პრესაში ვითარება ნელ-ნელა იძაბებოდა, ასეთ პატარა დასახლებაში დროის ერთკვირიან მონაკვეთში ამდენი გვამი მეტისმეტი იყო, სადაცაა საქმეში გამოძიების ფედერალური ბიურო(FBI) ჩაერეოდა, პოლიციასა და ფედერალებს შორის ყოველთვის მიდიოდა ქიშპობა, მითუმეტეს ასეთ ცხელ-ცხელ საქმეებზე, ამ ქიშპობიდან გამარჯვებული უმეტესად FBI გამოდიოდა, რადგან პოლიციის სისტემა კონკურენციას ვერ უწევდა FBI-ში დანერგილ გამოძიების ინოვაციურ სისტემებს და ფინანსური სიძლიერითაც ხომ ვერანაირად ვერ შეედრებოდა, მიუხედავად ამისა, შერიფი კრამერი ყველა ღონეს ხმარობდა, რომ სიტუაციის მართვის სადავეები ხელიდან არ გაეშვა.
გვამები ნაგვის ურიდან ამოიღეს და ახლა პირველად, ზედაპირულ დათვალიერებას უტარებდნენ, საგანგებო მოწვევით აქვე იმყოფებოდა შერიფის მეგობარი ექიმი-ალდო ტომპსონი, რომელსაც სათვალეები გაეკეთებინა და ისე ყურადღებით სინჯავდა გარდაცვლილების სხეულებს, ეშხში შესულიც კი თავისუფლად შეიძლება გეწოდებინათ.
- ექიმო, - მიმართა შერიფმა, რომელიც ჩუმად უთვალთვალებდა ექიმის მოქმედებებს, - მალე დაამთავრებთ ამ ქალბატონებისთვის ხელების ფათურს?
ექიმმა გაიღიმა, სათვალის ზემოდან - როგორც მასწავლებლებმა იციან - გამოხედა მეგობარს და ცალი ხელიდან რეზინის ერთჯერადი ხელთათმანი წაიძრო, სიგარეტს მოუკიდა.
- სულსწრაფი ნუ იქნები, მეგობარო, - ის წამოდგა, შერიფს მკლავში ხელი გამოსდო და ავტოსადგომის შორეულ კუთხეში განმარტოვდნენ.
- რა შეგიძლია მითხრა? - ჰკითხა შერიფმა და თავადაც მოუკიდა სიგარეტს, ხან სიგარას ეწეოდა, ხან სიგარეტს - სიტუაციის და უფრო ფინანსური მდგომარეობის შესაბამისად, კარიბის ზღვის ქვეყნებიდან იმპორტირებული სიგარა ხომ გაცილებით ძვირი სიამოვნება იყო, ვიდრე ადგილობრივად დამზადებული უხარისხო სიგარეტი.
- ზუსტად ის არის, რასაც ფიქრობ, - მიუგო ექიმმა და მანქანას მიეყრდნო.
- ანუ...
- ანუ სისხლისგან დაცლილები არიან და ჭრილობა, რამაც ეს გამოიწვია-კისერზეა, სისხლის კვალი კი არ ჩანს, ორი ვარიანტია : ისინი სადღაც სხვაგან დახოცეს და გვამები აქ მოიტანეს, ან აქ დახოცეს, სისხლი ბოლო წვეთამდე ამოსწოვეს და ნაგვის ურნაში ჩაყარეს გვამები.
შერიფმა თანხმობის ნიშნად თავი დაუქნია.
- თუ წინა შემთხვევებს გავიხსენებთ, მეორე ვერსია უფრო დამაჯერებელია, ვიდრე პირველი.
- ასეა, - მიუგო ექიმმა, - დროა ვაღიაროთ, რომ აქ, სალემში, ვიღაც ადამიანის სისხლით იკვებება.
- ჯანდაბა, - შერიფმა ნერვიულად მოიქექა თავი.
- დროა FBI ჩარიო საქმეში, შერიფო, - თქვა ექიმმა, - ეს შემთხვევები არათუ თქვენს კომპეტენციას სცილდება, თვით იმაშიც კი მეპარება ეჭვი, ფედერალებმა რამე გააკეთონ.
- შენც ასე ფიქრობ?
- ისევე, როგორც შენ, - გაიღიმა ექიმმა, - ეს საქმე ბუნებრივ საზღვრებს სცდება და ზებუნებრივში გადადის, იქნებ სჯობია პარაფსიქოლოგები და შეერთებული შტატების მეცნიერული კვლევისა და ძიების სამსახურის თანამშრომლებიც მოიწვიოთ?
- არ ვიცი, არ ვიცი, - მიუგო შერიფმა, - ჯერ ვცდი, იქნებ ჩვენ თვითონ შევძლოთ რაიმე ხელჩასაჭიდის პოვნა.
ერთხანს ჩუმად ეწეოდნენ სიგარეტს.
- კეის ელაპარაკე?
- ჯერ არა.
- სასწრაფოდ უნდა ელაპარაკო.
- ასე ფიქრობ? - გახედა შერიფმა.
- დარწმუნებული ვარ, - მიუგო ექიმმა, - ვფიქრობ მას შეუძლია ამ საქმეზე და რაღაც-რაღაცეებზე გარკვეული წარმოდგენა შეგიქმნას.
შერიფი ჩაფიქრდა.
- არ მინდა ამ სიგიჟეში მისი ჩარევა, ხომ გესმის, ის ჩემი შვილია.
- იქნებ ის უკვე ჩარეულია? - კონტრშეკითხვა დაუსვა ექიმმა, - პირდაპირ თუ ირიბად, ამას მნიშვნელობა არ აქვს, მეგობარო, დარწმუნებული ვარ რაღაც იცის...
- კარგი, კარგი, - შეაწყვეტინა შერიფმა, - რამეს მოვიფიქრებ...



******


კეი საპირფარეშოდან კისრისტეხით გამოვარდა, დერეფანში გაიქცა და გზად ლამის ინგლისური ენის მოხუცი ლექტორი წააქცია, აუდიტორიის კარს ეცა, შეაღო და შეიჭვრიტა.
დაფასთან ვიღაც უცხო მამაკაცი იდგა და ცარცით რაღაცას წერდა. კეი შეუმჩნევლად შეიპარა, სწრაფად გაიარა მერხებს შორის ხელოვნური დერეფანი და მიას მიუჯდა გვერდით.
- ეს ვინ არის? - უჩურჩულა გოგონას.
- არ ვიცი, - უპასუხა მიამ, - ახალი ლექტორია.
- მართლა? საიდან ჩამოვიდა?
- არ ვიცი.
კეიმ ისევ დააპირა რაღაცის კითხვა, მაგრამ ამ დროს ახალმა ლექტორმა დაფაზე წერა დაამთავრა, შემობრუნდა და ოთახში შეკრებილ აუდიტორიას ღიმილით მოავლო თვალი, მაგრამ ამ ღიმილში იყო რაღაც მტაცებლური, რაღაც არასასიამოვნო.
- რა სასიამოვნო გარეგნობის მამაკაცია, - მეორე მხრიდან უჩურჩულა ჯესიკამ მიას, - შეხედე, რა სიმპათიურია, რა აღნაგობა, როგორი კუნთები, მის გვერდით ბრედ პიტიც კი კვაზიმოდოდ მოგეჩვენება.
მიამ ძლივს შეიკავა თავი, რომ არ გადაეხარხარა და ახალი ლექტორი შეათვალიერა, ამ პატარა ქალაქის პატარა კოლეჯში ხომ არც თუ ისე ხშირი იყო უცხო ხალხის, მითუმეტეს კოლეჯის ლექტორის გამოჩენა.
ის კი მართლაც ეფექტურად გამოიყურებოდა, მაღალი, ძალიან სიმპათიური, ხორბლისფერი კანით, უკან გადავარცხნილი ქერა, აქა-იქ ჭაღარაშეპარული თმით, მოკლედ შეკრეჭილი ვერცხლისფერი წვერით, სწორი ცხვირით და ზურმუხტივით მწვანე თვალებით, ტანზე მჭიდროდ მომდგარი მაისური მის ათლეტურ აღნაგობას ხაზს უსვამდა, გარეგნობით აქაურს არ ჰგავდა, უფრო დასავლეთ შტატების მაცხოვრებელს მოგაგონებდათ, ალბათ სადღაც ნევადიდან ან კალიფორნიიდან იქნებოდა.
- მოგესალმებით, - მამაკაცის ხმის ტემბრი სასიამოვნოდ ჟღერდა, - სანამ ერთმანეთს გავიცნობდეთ, მინდა იცოდეთ, რომ ამ ქალაქში ახალი ჩამოსული ვარ და ალბათ დიდხანს დავრჩები, - მან რატომღაც მიაზე შეაჩერა მზერა, რომელიც საოცრად დამთრგუნველი მოეჩვენა გოგონას.
- მე თქვენი ახალი ლექტორი ვარ, - განაგრძო მამაკაცმა და აუდიტორიას თვალი გადაავლო, - მე ანატომიის მეცნიერებას შეგასწავლით, სახელი კი...
- ნეტავ რა ჰქვია, - მიას ჩასჩურჩულა მოუთმენელმა ჯესიკამ.
- სახელი კი....შეგიძლიათ გაბრიელი დამიძახოთ.
გოგონებმა მოწონებით დააქნიეს თავები და გაიღიმეს, გაიპრანჭნენ, ყველა ცდილობდა დასაწყისშივე მოეხიბლა ახალი მამაკაცი. მიას კი მაშინვე ყურში მოხვდა ეს სახელი, გაახსენდა, რომ თითქოს ეს სახელი ლუციუსმა ახსენა მასთან სატელეფონო საუბარში, იქნებ ის იყო? პირველყოფილ ვამპირთა კლანის ძლევამოსილი მეთაური! ან იქნებ არც იყო? იქნებ სახელები უბრალოდ დაემთხვა ერთმანეთს? თუმცა მია იმაშიც არ იყო დარწმუნებული, რომ ლუციუსმა ზუსტად ეს სახელი ახსენა, ვერც იქნებოდა დარწმუნებული, იმ მომენტში ხომ მხოლოდ კოვაქსზე ფიქრობდა.
გოგონას არ შეუმჩნევია ჯესიკას სახე, რომელიც პირდაღებული და შეძრწუნებული მისჩერებოდა ახალ ლექტორს, წეღანდელი აღტყინება სადღაც გამქრალიყო....скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი ჰაიკო

სანამ ვინმე რამეს დაწერთ, მინდა განცხადება გავაკეთო: ეს თავი პერსონალურად ეძღვნება მხოლოდ ერთ ადამიანს, საუკეთესოს საუკეთესოთა შორის და ყველაზე საყვარელს, ყველაზე მგრძნობიარეს, თვითონ მიხვდება ვინ არის. შენ საუკეთესო ხარ!!! kissing_heart
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№2 წევრი mirandaa31

მითხარი არ მოგეწონებაო.. კოვაქსის სახევლილება მართლა არ მომეწონა, მაგრამ მისი მაინც მესმის, ახლა რთული პერიოდი აქვს. მია მინდა დაეხმაროს კოვაქსს. გაბრიელი თუ ლექტირად მოგვევლინებოდა არ მეგონა)) ძალიან მაინტერესებს რა მოხდება მალეგელოდები იცოდე. მადლობა ყველაფრისთვის :* საუკეთესო ხარ საუკეთესოთა შორის!! :*
--------------------
ხელმოწერა

 



№3 აქტიური მკითხველი Chikochiko

ჰაიკო
სანამ ვინმე რამეს დაწერთ, მინდა განცხადება გავაკეთო: ეს თავი პერსონალურად ეძღვნება მხოლოდ ერთ ადამიანს, საუკეთესოს საუკეთესოთა შორის და ყველაზე საყვარელს, ყველაზე მგრძნობიარეს, თვითონ მიხვდება ვინ არის. შენ საუკეთესო ხარ!!! kissing_heart

ჰაიკო მეც მივხვდი ვის ეკუთვნის ეს თავი :დდ ნამდვილად იმსახურებს ის ამას????

 



№4  offline წევრი ჰაიკო

Chikochiko
ჰაიკო
სანამ ვინმე რამეს დაწერთ, მინდა განცხადება გავაკეთო: ეს თავი პერსონალურად ეძღვნება მხოლოდ ერთ ადამიანს, საუკეთესოს საუკეთესოთა შორის და ყველაზე საყვარელს, ყველაზე მგრძნობიარეს, თვითონ მიხვდება ვინ არის. შენ საუკეთესო ხარ!!! kissing_heart

ჰაიკო მეც მივხვდი ვის ეკუთვნის ეს თავი :დდ ნამდვილად იმსახურებს ის ამას????

რათქმაუნდა ნამდვილად იმსახურებს!!!

და რატომ არ უნდა იმსახურებდეს? მე და მას არამხოლოდ აქ გვაქვს ურთიერთობა.
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№5  offline წევრი ჰაიკო

არ ვაგვიანებ ხალხო, გუშინ საღამოს 18:00-ზე დავდე 20-ე თავი, მაგრამ პატივცემული ადმინები არ ტვირთავენ და რა გავაკეთო disappointed
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№6 სტუმარი სტუმარი ლიკა

ვაი მეეეე, მე ის გამიკვირდა სახელი რომ თქვა პირდაპირ თავისი გაბრიელმა) მაგარი ჟესტი იყო ????

ვაი მეეეე, მე ის გამიკვირდა სახელი რომ თქვა პირდაპირ თავისი გაბრიელმა) მაგარი ჟესტი იყო)

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent