შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მჯერა თუ არა სიყვარულის(6)


12-06-2018, 21:46
ავტორი marikuna (1)
ნანახია 257

მჯერა თუ არა სიყვარულის(6)

მჯერა თუ არა სიყვარულის (6)
მერე უბრალოდ ჩემი სხეული,ვეღარ უწევს ძალას და ვნებდები არ მინდა ვიფიქრო რა მოხდა!არ მინდა გამახსენდეს რატომ მოხდა! იმ ღამესვე მშვიდად ვდგები და გავდივარ გარეთ,ისევ იმ უცნობს ვეჩეჩები და ჩემ სევდიან თვალებს, რომ აწყდება ჩერდება და მეხუტება .
-იქნებ ოდესმე დაგეხმარო მის დავიწყებაში. მეუბნება და ქრება
ხანდახან,ეს ბიჭი სიზმარში ვნახე მგონია, მაგრამ მე ასი პროცენტი ვიცი,რომ რეალობა იყო და ოდესმე აუცილებლად ვნახავდი...
-------------

ზღაპრებში ხშირად გვხვდება ხოლმე კარგი დასასრული, მაგრამ ჩემ შემთხვევაში ასე არ არის. მე გიგასთან ურთერთიბა გავწყვიტე იმ ინციდენტის შემდეგ,ფსიქოლოგთანაც ხშირად აღარ დავდიოდი,ხშირად კი არა უკვე ზაფხულია და მეთორმეტე კლაში გადავედი,იმ ინციდენტის შემდეგ აღარც მივსულვარ.ერთ დღეს გადავწყვიტე წავსულიყავი ანასთან დამომეყოლა ეს ისტორია სასაცილოა სატურალი, რომ არ იყოს შევედი ქალბატონ ანასთან და დავიწყე იმ ამბის გახსენება...რონლის მოყოლაც ნამდვილად არ მინდოდა.
- აბა დაიწყე რა და როგორ მოხდა ? რა გაწუხებს ?
-ავედით გიგასთან, ის ზედმეტად ნავამი იყო და თავს ვერ აკონტროლებდა, არ მეგონა ასეთი გარყვნილი თუ იქნებოდა. შემეშინდა, როდესაც ხელი სხეულზე მომკიდა,მერე გახდა დაიწყო და კედელზე ამაკრა, მაიკის ქვეშ ხელი შენიცურა და ტუჩებში ნაზად მკოცნიდა, ვეუბნებოდი გაჩერებულიყო, მაგრამ სულ ტყუილად,შემდეგ სხეულიდან მაიკა მომაშორა და საძინებელში ამიყვანა, ვეუბნებოდი, რომ გაჩერებულიყო ცხარე ცრემლებით ვტიროდი...
-რა იგრძენი ამ დროს მაწყვეტინებს ანა და მეკითხება ?
- რა ვიგრძენი, არ ვიცი გონება დამებინდა,ვეღარ ვუწევდი ძალას, შეკამათების სურვილი დავკარგე ,მერე რეაქციაც აღარ მქონდა, იმდენად უსიამოვნო იყო მასთან "სექსი" რომ კინაღამ გული ამერი, მის ასეთ საქციელზე .
-შენ ხომ შეგეძლო გეჩივლა გაუპატიურებაზე? მეკითხება ქალი და ცოტახნით ვდუნდები,მერე ფიქრს ვიწყებ და პასუხს ვეძებ.
-არ ვიცი, სიმართლე,რომ გითხრათ შემეშინდა რეაქციის, ხალხი რას იფიქრებდა ან იქნებ არ ვიცი უბრალოდ შემიყვარდა, ის ვინც არ უნდა შემყვარებოდა და ვეღარ ვთქვი.
- მასთან ურთიერთობა გაქვს ?
- იცით არა აღარ მაქვს, უკვე 2 თვე გავიდა იმ ინციდენტის შემდეგ, მე ისევ, ისე ვმეგობრობ ყველასთან გიორგისთან, სანდროსთან ,ნიკასთან ,ლიზასთან და ნინისთან,მაგრამ გიგას აღარ ვეკონტაქტები ან თუ ვხედავ თავს ვარიდებ ყოველთვის, არ მსურს მასთან ახლოს ყოფნაც კი მაღიზიანებდა .სასწაულია არა ადამინმა ისე შეგაზიზღოს თავი,რომ მისი მოკვლა მოგინდეს
ჩემი ამბავი ჩვენი სასტავიდან ყველამ იცოდა ყველას ეგონა,რომ არაფერს მოვიმოქმედებდი შემდეგ არ ვიცი გავიგე,რომ გიგა წასულა ამერიკაში და დაბტუნებას აღარ აპირებს.
-გაგიხარდა, რომ წავიდა ?
-გამიხარდა? არ ვიცი ცოტათი გული დამწყდასავით,მაგრამ მე არ ვიცი რა ვთქვა ცრემლები გაჭედილი მქონდა, ყელში ბურთი მედგა ძლივს ვსაუბრობდი.
-კარგად ხარ? მეკითხება ანი და წყალს მაწვდის თუ გინდა ცოტახნით შევისვენოთ,მიღიმის ანა.
-წიგნის დაწერა მინდა,ვუღიმი ქალს და ცრემლები თავისით მომდის,თვითონაც ღიმილს მაგებებს და თვალებში შემომცქერის.
-რაზე?
-ჩემ ნამდვილ ისტორიას დავწერ ,
რომელსაც ალბათ არავინ წაიკითხავს .
-სანამ გამოაქვეყნებ მომიტან წავიკითხავ იმედია მეც მოვხვდები წიგნში,მიღიმის ქალი და მეცინება.
საოცარია არაა? როდესაც მას ვესაუბრები შვებას ვგრძნობ.
სხეული ისევ მიკანკალებს და ვაგრძელებ მოყოლას
- სად შევჩერდით აა ხო ... როდესაც ჩემ სხეულზე დაეძინა ავდექი და გავქრი მისი სახლიდან აღარ მინდოდა მანდ გაჩერება, არცერთი წუთით.იმ სკვერში დავბოდიალობდი და მერე არსაიდან გამოჩდა ვიღაც, ვის დავიწყებასაც ვცდილობ ამდენი ხნის მანძილზე, სასწაულია არაა? მეგონა,რომ სიზმარში ვნახე ისეთი არარეალური იყო .ღამე იყო დიდად ვერ გავარჩიე სახე მაგრამ ასე მახსოვს :სიმპატიური, დიდი ტუჩებით,მწვანე კაშკაშა თვალებით და სწორი ცხვირი ჰქონდა და უბრალოდ მითხრა ოდესმე გაგიცნობო ?ჩენი სახელიც იცოდა უცნაურია არაა ? არა მართლა უცნაურია, ყველაფერი ძნელადა ვიდრე წარმოვიდგენდი.
დამაფიქრა ამ სიტყვებმა და ამის გამო ღამე არ მეძინა,მეორე დღეს სკოლაში არ წავედი არ მინდოდა მენახა ის ცხოველი,ამიტომაც სახლში დავრჩი
უკვე სამი თვეა ყველად თავს ვარიდებ და განსაკუთრებით გიგას,ამ სამ თვეში იმდენი რამე მოხდა ალბათ მოყოლაც გამიჭირდება.
ყველაფერში ავირიე...
-რას გულისხმობ? შეგიძლია ამიხსნა?
- იმას ვგულისხმობ, რომ გიგამ ყველაფერი არია, მაგრამ როდესაც გიგა წავიდა ყველაფერი დაწყნარდა.
-რას ნიშნავს დაწყნარდა ქალი თვალებს არ მაშორებდა.
- ის იყო მხოლიდ ამწიოკებელი ყველაფრის,რადგან მე და გიგა ვეღარ ვეწყობოდით ხშირად მიწევდა ან მას უწევდა, არ ყოფილიყო იქ სადაც მე ვიყავი ,იცოდა რამდენად მეზიზღებოდა და ხვდებოდა ალბათ თავის დანაშაულს. ერთ დღესაც ნაცემი მოვიდა არ ვიცი რა მოხდა და არც მინდოდა მეკითხა და გამეგო რამე . ყოველთვუს ხიფათიანი იყო, ამიტომაც მისმა მშობლებმა გადაწყვიტეს ამერიკაში გადასულიყვნ საცხოვრებლად.
ისე წავიდა არც დამემშვიდობა,ყველაზე მეტად კი ის მწყინს, რომ მის გამო აბორტის გაკეთება მომიწია
- ანუ თქვენ ორსულად იყავით ?
-დიახ,მაგრამ გადავწყვუტე, რომ მუცელი მომეშალა
-რატომ ?
-არ ვიყავი ამისთვის მზად და არ მინდოდა დედაჩემთან პრობლემები შემქმნოდა სასაცილოა არაა ? ხანდახან, რომ ვიხსენებ მეც მეცინება ჩემ დებილურ საქციელებზე , ყველა უშვებს შეცდომას მეც ვუშვევ ხშირად.
ყველაფერი ხდება ცხოვრებაში, ცხოვრება სასტიკია, მაგრამ ახლა მე ის გადაწყვეტილება,რომ არ მიმეღო ალბათ 4თვის იქნებოდა ჩემი პატარა, მეღიმება და ცრემლები ნაკადივით მომდის .
-აბორტი,იმიტომ გაიკეთეთ რომ მისი იყო ბავშვი ? თუ სხვა მიზეზი იყო ?
-არ მინდოდა დედაჩემთან ბიჭებზე და ჩემ სექსუალ ურთიერთიბებზე მესაუბრა, ნუ ამ შემთხვევაში დადუმება ვარჩიე,არც ის მინდოდა გიგა გაეცნო ,მაგრამ სრულუად შემთხვევით მოხდა ერთ დღეს ვარდებიღ დამადგა სახლში თურმე არ ვყოფილვარ დედაჩემმა მითხრა და შიგნით პატარა ბართი იყო იქქ .. ნერწყვს ვყლაპავ და ვსუნთქავ ღრმად.
-რა ეწერა იქ ?
-იქ ეწერა, რომ ყველაზე დებილი ადამიანი იყო და პატიებას მთხოვდა,1 თვის, შემდეგ კი გიგა წავიდა ამერიკაში სასწავლებლად.
ქალს ეღუმება .
-რატომ გეღინებათ ?
-ნაცნობი სიტუაციაა,ცოტა იცინის ქალი და თავს ხრის,მაგრამ ჩემთან შედარებით უფრო კაი ისევ ეღიმება. უხერხულობას ვგრძნიბ ცოტა ვწითლდები კიდეც და მერე უბრალოდ ვაგრძელებ მოყოლას ...ხელები მიკანკალებს, მაგრამ ყურადღებას არ ვაქცევ ინსტიქტურად ხელებს ერთმანეთს ვკიდებ და ფეხებზე ვალაგებ .
-პირველი სემესტრი დამთავრდა და გადავწყვიტეთ ბავშვებმა სადმე დაგვესვენა, ყველაფერი ხდება ხოლმე არაა ? ხანდახან არარეალური მგონია,რომ მეგობრები მყავს ! ხშირად ვფიქრობდი ჩემ უარყოფით მხარეებზე და მივხვდი, რომ ეს ყველას აქვს,უბრალოდ ჩემ თავს ვერ ვაფასებდი უარყოფითად,უფრო გავლაღდი, როდესაც გავიგე რომ ბავშვებთან ერთად ბათუმში მივდიოდი ორი კვირა, ხანდახან არარეალურ ამბებასაც უნდა ველოდოთ. ახლა მინდა ამ ორი კვირის შესახებ მოგიყვეთ.
სკოლის ბოლო გამოცდაც მორჩა და რამოდენიმე დღეში ბათუმში წასვლა გადავწყვიტეთ,სადღაც ივნისი მიწურული იქნებოდა,27 ალბათ ხოდა ამ დღეს ყველამ დავთქვით, რომ თავის დროზე გავემზადებოდით და გიორგი აგვკრიფავდა ყველას. რა თქმა უნდა ყველა ახლოს არ ვცხოვრობდით,ამიტომ ლიზა ჩემთან დარჩა, რადგან გლდანში გასვლა საშინლად გვეზარებოდა, ნუ მთელი ღამე რა საკვირველია ვერ დავიძინე, ამიტომაც დილით სულ ვწუწუნებდი, სანამ გიორგი დარეკავდა ხოდა ბოლოს,როდესაც დარეკა და ბარგით ჩავრახუნდით და დედაჩემს დავემშვუდობე,მანქანიდან ყველამ თავი გადმოყო ამდენი რა მოაქვსო ორი ჩემოდანი მეკავა, გიორგიმ მომაძახა სახლი წამოიღეო ? მეცინება ამ რეპლიკაზე და გიორგი ჩემოდნებს ტაცებს ხელს და საბარგულში აწყობს ვჯდებით და ყველაფერი მზადაა, ყველა აქვართ,სიჩუმე ვარდება, ბოლოს ხმას იღებს გიორგი.
- იცი რაღაც უნდა გითხრათ ?
-რა იყო რამეს მიმალავთ, ვეუბნები ყველას და მარტო სანდრო მიყურებს, ვერ ვხვდები რა ხდება ყველა დუმს .
-ოღონდ არ გაბრაზდე ნენეკაი? ამბობს სანდრო
-რახდება მეტყვით?
არ აცდის გიორგი სანდროს ლაპარაკს და ამბობს გიგა ჩამოდის ბათუმში. ამბიბს ჩქარა და გარკვევით. ხოო,გამცრა კბილებში და დავდუმდი ამას მიმალავდით ხომ და დავდუმდი.
ათასმა ფერმა გადამირბინა,ახლა ამდენი ხნის მერე როგორ უნდა შევხვედროდი რა შეიცვლებოდა ? რა მოხდებოდა? არაფერი არ ვიცოდი.
-რაღაცას გკითხავ რა გამაწყვეტინა ანამ - გიყვარდა?
-პირველ სემესტრში კი, მერე ყევლაფერი თავდაყირა დადგა ჩემი გრძნობებიც განელდა და ზაფხულში ყველაფერი განახლდა ...
- რას გულისხმობ ?
-ჩავედით და იქ დაგვხვდა, გარეთ იდგა და პირველად, რომ გავიცანი, ისე შემეგება ზუსტად ყველაზე ბოლოს მე ჩამეხუტა, მერე დუმილი გიორგიმ დაარღვია
-დღეს კლუბში გავიდეთ რა გთხოვთ რაა
- და სახლში, რომ ვიყოთ რამე დაშავდება ვუბღვერ მე და სახლსი შევდივარ.
იმდენად დაღლილი ვარ საწოლისკენ მიმაქ მზერა და ტანიც და რამოდენიმე წუთში მძინავს კიდეც,რომ ვიღვიძებ გიგას ვხედა, ზემოდან მადგას და იღიმის მერე ვეკითხები ცივად.
-აქ რას აკეტებთქო და ჩუმად და ტკბილი ხმით მპასუხობს,რომ ეს თავისი ოთახია მერე მეცინება და საწოლიდან ვდგები, ხოდა ახლა ჩემი ოთახიათქო და ვაგდებ ოთახიდან.
გიგა მხრებს იჩეჩავს და გადის ბარგიანა ოთახიდან.წარბებს ვზიდავ ასე მალე დამთანხმდა ? მერე ისევ ძილსი ვეშვები.
კაკუნუს ხმა მაფხიზლებს და ნინი და ლიზა ვარდებიან ოთახში,ადე რა ღვინოს ვსვავთ ყველა ადექიი რაა,ნუ ხარ მძინარა ყვირის ლიზა, ადეეეე.
-ხო მაცადეთ ვღრიალებ და ბალიშს ვესვრი ორივეს, მაგრამ ვაცილებ.
- ააცილე მეჭყანება ერთი და ენას მიყოფს მეორე. -ხოო ვდგები ბუზღუნით ვამბობ და ქვემოთ ჩავდივართ მისაღებში .
- გიგასთან რა ურთიერთიბა გაქვთ მაგ პერიოდში ?
- არ ვიცი რა ურთიერთიბა მაქვს, მაგრამ, როდესაც ჩავედი ყველა საკმაოდ ნასვამი იყო, მეც ღვინის ჭიქას დავავლე ხელი და დალევა დავიწყე, მივხედე მივიხედე და გიგა არ დამხვდა,
- არა აქ გაიღიმა და თვალები დახარა გიორგიმ .
-სადაა ? მეღიმება და ჭიქას ერთიანად ვიყუდებ.
-ვიღაც გოგოს გაყვა და სიჩუმე ვარდება,მერე ტაშს ვურტყავ და ყველას თამაშისკენ მოვუწოდებ,
აბა მოდი სიმართლე თუ მოქმედება ვითამაშოთ ამბიბს ლიზა და ყველაფერი იმაზე ჩახლართული იყო ვიდრე მეგონა,ყველა ყველასთან გამოყტყდა ყველაფერში ჩემი რიგიც დადგა და ზუსტად ამ დროს მოვიდა გიგაც,როდესაც ამას ვამბიბდი
-გიგას რატო აღარ ეკონტაქტებოდი იმ ინციდენტსაც ვგულისხმობ და რამე მოხდა კიდე ? მეკითხება ნინი
-ორსულად ვიყავი მისგან და აბორტი გავიკეთე ამაზე ცეცხლი აენთო ლობჟანიძეს(გიგას).
-ორსულად იყავი? და სიჩუმე ჩამოწვა ჩემკენ წამოვიდა და წამოვიკივლე,არ შემეხოს მერე უბრალოდ გავითიშე.
დილით გიგა მაღვიძებს თბილი ხმით.
-კარგად ხარ გუშინ ბევრი დაგილევია ?
-ხო კარგად ვარ, ცუდად ვპასუხობ და ბალიშს ვებღაუჭები.
ვერ გავიგე ამის ხასიათი,ხან კარგად მექცევა,ხან ცუდად.რა თამაშს თამაშობ ლობჟანიძე?
-ბორჯომი მოგიტანე,მეუბნება წყნარი ხმით და მაწვდის, დალიე თავი გისკდება ალბათ.
-მართალი ხარ. მოკლედ ვუჭრი პასუხს და ბოთლს ვართმევ .
-კიდე ვერ მპატიობ ხო ?
-რა გაპატიო? უპატიებელი შეცდომა ?
-შენ,რომ ჩემი შვილი მოკალი რამეს ვამბობ ბრაზდება და ხელებს იქნევს,მერე ჩერდება და მეუბენბა.ფსიქიატრიულშიც ვიყავი ჩემი ქცევების გამო და არანაირ ალკოჰოლს აღარ ვიღებ. არ ვიცი რამდენად ვიქნებით ერთად ,აგრამ იმედია მაპატიებ თუ გინდა ხვალვე წავალ თუ ეს გაგახარებს, მეუბნება და ჩემ პასუხს ელოდება .
-კარგს იზავ თუ წახვალ ვეუბნები, თავს მიქნევს და ოთახიდან გადის .
-მაჩერებს ისევ ანა და მეკითხება
სწირად მოიქეცი?
-ესე რომ არ მოვქცეულიყავი შეიძლება ორივეს უფრო შეგვძულებოდა ერთმანეთი,მეორე დილით აღარ დამხვდა გიგა იქ.
-რა იგრძენი ? მეკითხება ისევ ანა
-იმედგაცრუება,ძალიან მტკიოდა გული,რადგან ყველაფერი ერთიანად გამახსენდა,ერთი ნახვით შეყვარების მჯერა, რადგან პირველივე დანახვაზე შემიყვარდა ის და მისი ცისფერი თვალები, სანამ წავიდოდა მის თვალებში სევდა ვიგრძენი და ტკივილი ალბათ სინანულუც.
-შენ თვალებში რა იგრძნიბოდა ?
-სიცარიელე,არ ვიცი, არ მაქ მაგზე პასუხი .
- დღეისთვის თუ გინდა დავამთავროთ,მეუბენბა ანა
- არა მოიცადე, ახლა იწყება საინტერესო, ვუღიმი.
- რას გულისხმობ ? მეკითხება და საუბარს მიგრძელებს.
- გიგა არსად არ წასულა, უბრალოდ სასტუმროში გაჩერდა და მითვალთვალებდა თურმე მეღიმება, ერთ დღესაც შევამჩნიე და მასთან მივედი.
-დიდიხანია რაც მითვალთვალებ ?
ვეუბენი და მზერას ვარიდებ .
- კი,მეუბნება და ჩემკენ იწევა
ჩემ ყელში აქვს თავი,მის სუნთქვას ვგრძნობ და მერე ნაზ კოცნას, თავიდან ვიშორებ და ვცილდები იქაურობას.ყველაფერი იხლართებოდა დრო და დრო მე და გიგას შორის ისევ გაჩნდა ერთად ყოფნის შანსი.
-ხო მაგრამ როგორ?
-სამწუხაროა, რომ დავუჯერე და მეორე შანსი მივეცი, იმ ღამეს, როდესაც მაკოცა მეფიქრებოდა ბოლის ავიღე ბლოკნოტი და ყველაფერი ჩავწერე, რა ვიგრძენი? სიხარული? ან იქნებ ვნება არ ვიცი ,ბოლოს ,როდესაც ვერ დავიძინე გადავწყვიტე გიგასთან ავსულიყავი ნომერში ლ,მაგრამ მწარედ შევცდი,მწარედ,დავაზარუნე და გიგამ გამიღო კარი ,მაგრამ შიგნით გოგოს ხმა იყო, მერე გამოვიდა ოთახიდან და ეს ვინ არისო ?ჩემზე იკითხა, მე უბრალოდ გავიქეცი და ცრემლები მომდიოდა, იმდენი ტკივილი მივაყენე ჩემ თავს, მეთვითონაც აღარ ვიცოდი.რა მინდოდა? ვინ ვიყავი ?რა ხდებოდა ?გადავწყვიტე იმ დღესვე ჩამოვსულიყავი თბილიში და ახლა აქ ვარ და თქვენ გიყვებით ამას,ალბათ გაგიკვირდათ, რომ მოვედი რადგან დიდი ხანია კონტაქთი გავწყვიტე და რის გამო ახლა გაიგეთ.
-ძალუან გამიხარდა რომ დაბრუნდი,იმედია აღარ დაიკარგები მიღიმის ქალი და მეხუტებ.
- ვეცდები ,ანის ვპასუხიბ და ვუღიმი.
იმ საღამოს მერე ყველაფერმა მშვიდად ჩაიარა....
**ახლა ***
-წამო ბავშვებმა პიცა გამოიძახეს დაჩაზე და იქ შევჭამოთ .
არა მე მას არ დავუწვები არა ვსო ! იდიოტი, ხეპრე, ჩემდამი რამეს, რომ გრძნობდეს ხომ თბილად მომექცეოდა, ავდივართ აგარაკზე და ლამისაა კუჭი გამისკდეს ისე მშია.
შევდივართ თუ არაა, ეგრევე პიცის სუნი დგას და ვყვირი ,იმედია დატოვეთ პიცა თორე თავს წაგაძრობთთქო, ამ დროს სად იყო და სად არაა ?ნაცნობი ხმა მესმის და ,როდესაც ვხედავ ამ ადამიანს გული მიმდის.
---------
ვიღვიძებ უცხო ოთახში და ორივე თავს დამტრიალებს.
გასვიანიც(დემე) და ლობჟანიძეც (გიგა) ღმერთი ჩემო აქ რას აკეთებს ? ყველაფრის გაფუჭება უნდა ?
-გადი აქედან,ვყვირი და გიგას მიმართულებით ვიყურები.
დემეტრე წარბს სწევს რა ხდებას? ნიშნავს ეს წარბის აწევა ,მე კიდე ამაზე საუბარი ნამდვიკად არ მინდა, ისიც უხმოდ ტოვებს ოთახს .
-დემეტრე , მე და ის ყოფილები ვართ,ბევრ კითხვას ნუ დამისვავ ამ თემასთან დაკავშირებით .
ცოტა ნერვები ეშლება და გაბრაზებული გადის ოთახიდან .
****გასვიანი*****
გავედი თუ არა ოთახიდან, ცივად ვუყურებდი იმ გიგას თუ ვინ ჩემი ფეხებიცაა. ის ჩემია და ვსო შენ მას ვერ წამართმევ,ვერასდროს მზაკვრულად ვიღიმი და ბავშვებიკსენ ვიძრები. პიცას ვავლებ ხელს და ნენეს ოთახში ამაქვს,ვაკაკუნებ და შინით შევდივარ, აღარ ველიდები პასუხს მოდი ან შემოდის, შევაბიჯე თუ არა მძინარე ნენეს შევხედე და პიცა იქვე დავდე, პლედი ავიღე და მის გვერდით დავწექი, ცოტახანში მეც სიზმრებში გადავეშვი, როდესაც გავიღვიძე და დადიანი ვერ დავინახე, წამოვხტი და ძებნა დავიწყე, ბოლოს აივანზე ვიპივე, ფეხები ბალკონიდან ქონდა გადაშვრილი და იჯდა,თან სიგარეტს ეწეოდა.
- როდის აქეთ ეწევი? გაბრაზებულმა ვკითხე.
- დღეის აქეთ, მეუბნება ფეხზე დგება და მეხუტება. მეც ძლიერად ვიკრავ ჩემ სხეულზე,მის სუსტ სხეულს და თვალებიდან ცრემლებს ვწმენდ .
- არ ვიცი რა მოხდა თქვენს შორის და არც მინდა ვიცოდე ,მე მისგან ყოველთვის დაგიცავ და ზედმეტს არავის გავაბედინებ. ვეხუტებიდა შუბლზე ვკოცნი.
ეს მე ვარ ? რა მეტაკა? სად გაქრა ის უხეში დემეტრე დადიანი? მან ეს შეძლო?
****დადიანთან****
თვალები,როდესაც გავახილე და მძინარე გასვიანი დავინახე,ძალიან მესიმპატიურა და დაკვირვება დავიწყე, მისი სახე იმდენად მშვიდი და ბავშვური იყო მოგინდებოდა გეკოცნა. ხელი ნაზად გადავუსვი სახეზე დაშემდეგ ბაგეებზე ჩამივატარე ნაზად, მერე ყელზე და ბოლოს ჩემი ბაგეები მისას შეეხო ,ისე ღრმად ეძინა არც გაუგია, მერე ყურება შევწყვიტე და გარეთ გავედი,სიგარეტი ჩანთიდან ამოვიღე ხელები მიკანკალებდ, ძლივს მოვუკიდე სიგარეტს და ნაფასი დავარტი,შემდეგ დავჯექი და მშვიდად ვეწეოდი.
*****ლობჟანიძესთან******
ყველაფერი ცუდად მქონდა,ყოველთვის ცუდად ვიქცეოდი,არასდროს არ ვიცოდი სტოპი, მაგრამ ერთმა ადამიანმა შეძლო შემდეგ მას ზიანი მივაყენე და ახლა ამ მდგომარეობაში ვარ
ყოველთვის მინდოდა და ვემზადებოდი რომ მასთან მესაუბრა.ყოველთვის მეძნელებოდს ბოლოს,კი გადავწყვიტე დავლაპარაკევოდი,მაგრამ ყველაფერი ისევ ცუდად დასრულდა... ზღაპრებში ყველაფერი კარგად სრულდება,მაგრამ მე ზღაპარზში არ ვარ სამწუხაროდ. მესამე შანსი ვიცოდი, რომ არ მექნებოდა, მაგრამ ბავშვების ნახვა გადავწყვიტე და თან მათი დაკარგვაც არ მინდოდა, როდესაც მივიდა და ნენე შემოვიდა ჩემმა გულმა სხვანირად დაიწყი ფეთქვა მაგრამ ვიღაც ბიჭი დავინახე მის გვერდით და ძალიან არ მესიამივნა,მისი სხვასთან დანახვა და შემდეგ უბრალოდ ხმა ამოვიღე.
-ნენე როგორ ხარ? ...

-----------
( პირველ რიგში დიდი ბოდიში დაგვიანევისთვის მადლობა რომ კითხულობთ და თუ შეაფასებთ ხოლმე ძალიან გამახარებთ .ხვალ ვერ დავდებ ახალ თავს და ზეგ აუცილებლად დავდებ ;3 )скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent