შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ღმერთთა ცოდვანი (4)


17-06-2018, 23:46
ავტორი ენ ჯეინი
ნანახია 753

ღმერთთა ცოდვანი (4)

კაენმა თვალისგახელისთანავე იგრძნო სუფთა თეთრეულისა და ყვავილების სურნელი. რბილ, ფაფუკ საწოლზე იწვა და მიუხედავად იმისა, რომ ვეფხვებისგან დასერილი სხეული ძლიერ ეწვოდა, მაინც გაეღიმა. მიხვდა, სასახლეში იყო და თაიას სურნელიც ცხადად შეგირძნო.
- შემეშინდა... ორი დღე, გონზე ვერ მოდიოდი - მოესმა დედოფლის ხმა.
- მე კი ყველაზე მეტად, თვალის გახელის მეშინოდა. - გამოუტყდა კაენი.
- გეშინოდა, ჩემი დაფლეთილი ცხედარი არ დაგენახა? - გაეღიმა გოგონას.
- მაგას მერჩივნა, სამუდამოდ ჩასვენებულიყო ჩემი მთვარე.
- ალბათ როგორ აგიჟებდი ქალებს მაგ შენი ტკბილი სიტყვებით. - საწოლთან ჩამოუჯდა თაია. გული გამალებით უძგერდა. კაენის დაშავების შემდეგ, ორი ღამე ვერ მოეხუჭა თვალი, თუმცა წარმოდგენებში, მაინც ათასობით კოშმარს ხედავდა. ყველა კოშმარში კვდებოდა უფლისწული. დედოფალი კი რჩებოდა უიმედოდ და უსულოდ, როგორც მომაკვდავი სენით დაავადებული ადამიანი, რომელსაც ძლიერ სტანჯავს ტკივილი სნეულებისა, თუმცა სიკვდილი მაინც არ ჩქარობს მოსვლას და რჩება იგი მარადიული ტანჯვით გარშემორტყმული.
- პირიქით, შენთან გაორება მემართება დედოფალო. ზოგჯერ, ენა მეყლაპება და ერთი სიტყვის თქმასაც ვერ გიბედავ, ზოგჯერ კი ისეთი ფრაზები აწყდება ჩემს გონებას, რომელსაც სხვა ქალისთვის ვერ გავიმეტებდი... ახლა კი ისეთ მიბნედილსა და სუსტს მხედავ, მინდება, საკუთარი გაჩენის დღე დავგმო. მძულს, როცა ჩემზე ძლიერი ხარ და კიდევ უფრო მეტად ის მძულს, რომ შენი მტრების ალაგმვა ვერ შევძელი ამ სამყაროდან. - ამოიოხრა კაენმა და როდესაც ტკივილისგან, ძალაუნებურად, სახე დაემანჭა, მაშინ უარესი სირცხვილი იგრძნო ქალის წინაშე.
- კაენ! მეზობელი სახელმწიფოს პრინცი და მომავალი მეფე ხარ, რომელიც ტახტიდან ჩემს გაძევებას უნდა ცდილობდეს. შენ მე ერთგულების ფიცი დამიდე და დაუფიქრებლად ეკვეთე ორ გაავებულ მხეცს, რათა გადაგერჩინე. მთელი ეს დრო, გონებადაკარგული, დაჭრილი იწექი და სხეულზე სისხლი ვერ გიშუშდებოდა, თუმცა მაინც ჩემს სახელს ბოდავდი. შენ ყველაზე გაბედული ხარ კაცთა შორის და გამეხებული ნადირებისგან მოყენებული ჭრილობები კი არ გასუსტებს, არამედ, ერთიასად გამაღლებს ჩემს თვალში. - გოგონამ კაენის ხელი, ყველაზე ძვირფასი საგანძურივით მიიხუტა გულზე.
- უცნაური სიზმარი მესიზმრა... ნოზივით დაცურავდი ნილოსის ტალღებში. - თაიას სურნელისგან გაბრუებულმა კაცმა თვალები დახუჭა, რათა უფრო მძაფრად შეეგრძნო გოგონას არომატი. ხვდებოდა, თაია ამ სამყაროს არ მიეკუთვნებოდა. იგი იყო შვილი ყველა საოცრებისა და იცოდა, მისი ტრფობა მიიყვანდა სამყაროს დასალიერამდე, თუმცა არ ადარდებდა არც ერთი შემაშფოთებელი მოლოდინი. მას მხოლოდ დედოფლის სიყვარული სურდა. თუნდაც ის ცალმხრივი ყოფილიყო. თუნდაც, ვერაოსდეს შეხებოდა ქალს ისე, როგორი შეხების სურვილიც ყოველწამიერად უფრო და უფრო უღვივდებოდა. კაენს სიკვდილიც კი სურდა თაიას გამო, რადგან ეს სიკვდილი იქნებოდა ყველაზე ღირსეული აღსასრული მისთვის.
- ნილოსში მართლაც შევცურე კაენ. მცენარეები, რომელიც მაგ ჭრილობის მოსაშუშებლად გჭირდებოდა, მხოლოდ მდინარის ფსკერზე ხარობს.
- და ჩემ გამო, ნლოსის ფსკერზე დაეშვი?
- კაენ, შენ თავს სწირავდი ჩემ გამო. ერთი კუდის გაქნევა და ჩაყვინთვა, არაფერია.
- ძალიან უცნაურად ისმის ადამიანის პირიდან წინადადება „ერთი კუდის გაქნევა“. - გაეცინა კაენს.
- დასანახადაც არაა ჩვეულებრივი.
- პირველად მეგონა, რომ ზუსტად ისეთი ნოზი იყავი, რომელზეც დედა მიყვებოდა ბავშვობაში. სილამაზით აჯადოვებდი მამაკაცებს და დამონებულ მიწიერებს, რომლებთაც თვალის სინათლე შენი მშვენიერებით ეხშობოდათ, ჰკლავდი.
- კაცთა მოდგმის ამოწყვეტა სიკეთეს არ მომიტანს, თორემ ეგეც ძალმიძს.
- შენ ისიც ძალგიძს, რომ მთელი სამყარო დააჩოქო.
- დაჩოქილი სამყარო ყველაზე სასტიკი სანახავია და თუ რომელიმე მმართველს, ოდესმე ამისი ხილვა მოუნდება, მაშინ მას ერთი წვეთი სიყვარულიც კი არ ჰქონიდა თავისი ხალხის მიმართ.
- ამიტომაც უნდა იყო მეფე თაია! - გაეღიმა კაენს. გოგონას თბილ ამოსუნთქვას, ჯერ კიდევ თავის ხელზე შეიგრძნობდა და ეს წამები, ყველაზე მშვენიერი გრძნობა იყო, კაცთა შორის განცდილ გრძნობებს შორის. - არა მხოლოდ ეგვიპტის, არამედ ყველა მიწის.
- ჩემთვის ეგვიპტეა ყველა მიწა და არ არსებობს სიწმინდე ამ საზღვრებს გარეთ.
- ჩემთვის შენ ხარ სიწმინდე და ამ სიწმინდეს, ყველაზე ძლიერი დაცვა სჭირდება - ოდნავ წამოიწია კაენი. ჭრილობებისგან გამოწვეულმა ტკივილმა, თვალი დაუბრმავა, თუმცა წარბიც არ შეუხრია. აღარ სურდა, თაიას მისი ნატანჯი სახე ენახა. - ის ვეფხვები არ იყვნენ ჩვეულებრივი ცხოველები - მიმართა გოგონას.
- ვიცი კაენ. აქამდე, არც ერთი ცხოველი დამსხმია თავს. დედა ბუნება საყვარელი ქმნილებასავით მეალერსებოდა და შემეძლო, ნიანგის ხახაში ისე შემეცურა, რომ სრულიად სახსალამათი გამოვსულიყავი იქიდან. ახლა კი, ყველა არსება ჩემს წინააღმდეგაა განწყობილი. ნუთუ, ასეთი მიუტევებელი ცოდვა მიმიძღვის?
- ბუნება არაფერ შუაშია. იმ ვეფხვებს სხვანაირი თვალები ჰქონდათ. ასეთი თვალები, მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნანახი. მაშინ, როცა შავ მაგიას ვემსახურებოდი და უგუნურად მწამდა, რომ თუ კი სრულიად მივენდობოდი მას, მაშინ ყველა საწადელს ავისრულებდი. თუმცა, შავი მაგია, ყოველთვის მძიმე საზღაურს ითხოვს, შენი სურვილების სანაცვლოდ. ვიღაცას, შენი მოკვლა აქვს ჩაფიქრებული და იმდენად ძლიერად სურს ეს, რომ იმ წყვდიადით სავსე სამყაროში შეაბიჯა, რომლიდანაც, შესაძლოა, ცოცხალი ვერ გამოვიდეს.
- შენ როგორ გამოაღწიე ცოცხალმა?
- არ ვიცი. ვფიქრობ, რაღაც კეთილ ძალას იმდენად ვუყვარვარ, რომ ჩემი დახსნა გადაწყვიტა. თუ ამ ბოროტებასთან დაპირისპირება გსურს, შენი სიკეთით ვერ შეეჭიდები. ბუნებასთან ლაპარაკი, ვარდთა გაფურჩქვნა, წყალქვეშ სუნთქვა და ის დიდი სვავიც ვერ გიშველის, რომელიც არსაიდან გაჩნდა და გადამარჩინა... - კაენი ცოტახანს დაფიქრდა, შემდეგ გაოგნებული მზერა მიაპყრო გოგონა - თაია, მხოლოდ ახლა აღიდგინა ჩემმა მეხსიერებამ, რომ უზარმაზარი სვავი დაეშვა მიწაზე, რათა მხეცებისგან ვეხსნეთ.
- როგორც ჩანს, ეგ შენი შავი მაგია, არც ისეთი დაუმარცხებელია. ჩემმა ლარამ თავისი კლანჭებით გამოფატრა ყელი ორივე ვეფხვს.
- შენმა ლარამ? - უფრო გაოცდა კაენი.
- ჰო კაენ. სხვა ყველა სიკეთესთან ერთად, მყავს ძლიერი ცხოველი, რომელიც ებრძვის იმათ, ვინც ჩემთან შერკინებას გაბედავს.
- მაგ ლარას ამბავი, ჯერ კიდევ ვერ გავითავისე. მგონია, საერთოდ არ მიეკუთნები ადამიანთა მოდგმას.
- ეს ცუდია თუ კარგი?
- კარგი.
- ვფიქრობ, რაღაცეების გადასახარშავად დრო გჭირდება - გაეღიმა დედოფალს - დაისვენე და შემდეგ ერთად მოვიფიქრებთ, როგორ დავამარცხოთ ის, ვისაც ჩემი გვამად ქცევა ასე გულით სწადია.
- შენი ხილვაა ჩემთვის დასვენება.
- კაენ, უნდა დამპირდე, რომ ხელმეორედ თუ განმეორდება მსგავსი რამ, საბრძოლო ველზე თავით აღარ გადაეშვები - შეევედრა დედოფალი და შიშველ მკერდზე ცისფერი ლოტუსის ფესვები დააფინა სამკურნალოდ.
- როდესაც შენი სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ იქნება, გსურს, რომ პირველმა მე ვუშველო თავს?
- ბრძოლა ყველაზე შედეგიანი მხოლოდ მაშინაა, როდესაც უსაფრთხოდ გეგულება ის, ვინც ყველაზე მეტად გიყვარს. მსურს, რომ ბრძოლისას, შენზე ზრუნვის სურვილმა არ შემიპყროს, რადგან დავეცემი და ეს დაცემა იქნება სასიკვდილო ჩემი ხალხისთვის.
- მაპატიე დედოფალო, თუმცა ვერ დაგეთანხმები. საყვარელი ადამიანის გამო, ისე გამეტებითა და თავგანწირვით შეიძლება ბრძოლა, რომ მთელი სამყაროს დამარცხება შეძლო.
- ცდები... - მწარედ გაეცინა დედოფალს - გონება გეფანტება, თვალთ გიბნელდება და ხმალს კონტროლდაკარგული იქნევ ისე, რომ შეიძლება მოყვარეს გაუყარო მუცელში. ასეთ დროს, გონება კი არა, გული იბრძვის. გულის ბრძოლა ყველაზე დაუფიქრებელი რამაა... მაშინ, როდესაც ვეფხვები გკლავდნენ, მზად ვიყავი, ყველა მსხვერპლი გამეღო შენს გადასარჩენად და იცი რა დასკვნამდე მივედი? როცა ის, ვინც ყველაზე მეტად გიყვარს, უსაფრთხოდაა, მხოლოდ მაშინ ძალგიძს ფასეული გადაწყვეტილებების მიღება და ემორჩილები საღ აზრს.
- ამ შემთხვევაში, მოგიწევს, რომ შენ იყო უსაფრთხოდ და მე ვიბრძოლო შეგნებულად - ბაგე გახსნა კაენმა და ქალის სურნელოვანი ხელი ამბორით დაიპყრო.
* * *
კაენისა და მარკუსის მამა, მენეფერი, ნილოსის ნაპირას დააბიჯებდა და ნატრობდა თავისი ვაჟის გამოჩენას, რომელიც უგზო-უკვლოდ დაკარგულად გამოცხადებულიყო მაგნას სამეფოში. მეფემ ზუსტად იცოდა, რომ კაენი ცოცხალი და უვნებელი იყო. გულში, ვაჟისთვის განკუთვნილი სიყვარულის ძაფი ჯერ კიდევ არ გამწყდარიყო და ზუსტად ეს ძაფი არწმუნებდა მის კეთილდღეობაში.
ნილოსმა, ჩვილი ბავშვის ხის აკვანი გამორიყა, რომელშიც პაპირუსზე დაწერილი წერილი იდო. მეფე მენეფერი გაოცებამ მოიცვა, რადგან მდინარის წრაფ დინებას ვერაფერი დაეკლო ქაღალდითვის და ისე იყო შემონახული, გეგონება, სულ რამდენიმე წუთის წინ გამოგზავნეს და გამოუგზავნეს, თავად მას. პირველივე აბზაცის წაკითხვისას, მეფე სასოწარკვეთამ მოიცვა. იგი მიხვდა, რომ წერილი იყო დაწერილი ძალიან დიდი ხნის წინ და მხოლოდ ამოუხნელი მაგიის საიდუმლოს თუ ძალუძდა მისი დაუზიანებლად შენახვა.
„მენეფერ, ძეო ჩემო და ერთადერთო იმედო მამისა! თუ შენს თვალებს, ჩემი სისხლით დაწერილი წერილის კითხვა დასცალდა, ესეიგი, ჯერ არ ყოფილა ყველაფერი დაკარგული ჩვენი ოჯახისთვის. არც კი ვიცი, საიდან დავიწყო იმ ამბის თხრობა, რომელიც ან გაგაბედნიერებს ან ძირეულად დაგინგრევს ცხოვრებას. ჩემთვის ყველაფერი დასრულებულია და მსურს, ერთსაუკუნოვანი ისტორია ერთ გვერდში ჩავატიო, რადგან სიკვდილი უკვე ახლოსაა და ვშიშობ, აღარ შერჩენია ბევრი წუთი შენს მხრცოვან მამას...
მე ვარ ჰელიოპოლისის ხელმწიფე, მე ვარ მამა ყოველთა და მმართველი გაერთიანებული ეგვიპტისა. მე მყავდა მრჩეველი, რომლის სახელიც იყო სები. სებს უცნაურად შეეძლო ადამიანთა გონების მართვა. მე მას ვენდობოდი, როგორც ძმასა და სისხლს ჩემსას, თუმცა ამ დნობითა და სიყვარულით ისარგებლა. სებმა მოწამლა ყველა კაცი, რომელსაც ჩემი მმართველობის სწამდა და გაიმეტა ისინი სასიკვდილოდ. მოსახლეობას კი მოუწამლა გონება. ისინი აღარ მაღიარებენ, რამეთუ, სები ჰგონიათ ჭეშმარიტი ფარაონი თვისი. ვგრძნობ, როგორ ალპობს შხამი ჩემს ძარღვებს და მიიწევს იგი გულთან, რათა სასიკვდილო დარტყმა მომაყენოს....
მხოლოდ ერთი ალქაჯი დარჩა ჩემი ერთგული და პირობა მომცა, რომ დიდი ხნის შემდეგ, როდესაც დადგება შესაფერისი დრო, შენ არ წერილს წაიკითხავ და იძიებ შურს ოჯახის, მიწისა და ხალხის გამო.
დედაშენი შენს გაჩენას გადაჰყვა და ხარ ახლა ორი დღის. არავინ იცის შენს არსებობაზე და ვშიშობ, თუ მალე არ გაგაპარებ სისხლიანი საზღვრებიდან, შენც გაგისწორდებიან და მომიკლავენ იმედს უკანასკნელს.
ნილოსს გავატან შენს აკვანს. ხოლო მპოვნელი და აღმზრდელი ჩემი ვაჟისა, იქნება დალოცვილი ბუნებისგან.
შენი ჭეშმარიტი სახელი, ყველაზე ძვირფასი ოქროს საბადოში გამოვაჭედინე მუშაკს და იგი გაბნევია გულზე, როგორც ერთადერთი ფასეული რამ ცხოვრებაში.
დაიბრუნე ჰელიოპოლისი, მოჰკალი სების შთამომავალი, რადგან ეს სისხლი დაღვრილი, ჩამოჰბანს ჩემსას და ვიზეიმებ, ჩემი მკვლელების სიკვდილით, სადაც არ უნდა ვიყო!“
მენეფერს მოეკეცა მუხლები და მიეყრდნო დიდი ჭადრის ხეს. თვალწინ დაუდგა მთელი ბავშვობა და ისტორია საკუთარი ცხოვრებისა.
უსუსური, ნილოსისგან გამორიყული, მაგნას ხელმწიფემ იპოვნა. უშვილო იყო იგი და გაამეფა მენეფერი, როგორც მონაგარი თვისი.
მენეფერი კი მთელი ცხოვრება სწყევლიდა თავის ხორციელ მშობლებს, რადგან ეგონა, სასიკვდილოდ გაიმეტეს, მზაკვრულად მოიშორეს და მიანდეს მისი ბედი ნილოსის სასტიკ ტალღებს.
მთელი ცხოვრება ცდებოდა მენეფერი...
მისი ჭეშმარიტი მშობლები, იყვნენ ჰელიოპოლისის მმართველნი და მკვლელი მათი, იყო სები.
მენეფერსა და მის ვაჟებს ეკუთვნოდათ ჰელიოპოლისი...
შთამომავალი სებისა, იყო თაია.
და დედოფალი თაია გახდებოდა გასაღები შურისძიების... скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline მოდერი abezara98

ვერასდროს რომ ვერ მიხვდები რა გაგრძელება შეიძლება მოჰყვეს თითოეულ ნაწილს და იმაზე უფრო მეტი კითხვით ვამტავრებ კითხვას, ვიდრე დაწყებამდე მქონდა open_mouth სიტყვები არ მყოფნის უბრალოდ შესაფასებლად astonished ძალიან, ძალიან მომწონს და გაგრძელებას მოველი blush ვიცი, რაღაც საოცრებას მოიფიქრებ და უფრო მეტად გამაოცებ blush წარმატებები და მოუთმენლად გელოდები heart_eyes

 



№2  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

abezara98
ვერასდროს რომ ვერ მიხვდები რა გაგრძელება შეიძლება მოჰყვეს თითოეულ ნაწილს და იმაზე უფრო მეტი კითხვით ვამტავრებ კითხვას, ვიდრე დაწყებამდე მქონდა open_mouth სიტყვები არ მყოფნის უბრალოდ შესაფასებლად astonished ძალიან, ძალიან მომწონს და გაგრძელებას მოველი blush ვიცი, რაღაც საოცრებას მოიფიქრებ და უფრო მეტად გამაოცებ blush წარმატებები და მოუთმენლად გელოდები heart_eyes

ვაიმე, უღრმესი მადლობა ჩემო საყვარელო <3
იმედი მაქვს, მომავალში უფრო დაგაინტერესებს

 



№3  offline ახალბედა მწერალი lukakhati

აი იცი როგორია? ზედმეტად სასწაული

 



№4  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

lukakhati
აი იცი როგორია? ზედმეტად სასწაული

ჩემო უკარგესო!

 



№5  offline წევრი elena gavasheli

ახლახანს დავიწყე კითხვა 1 და 2 თავი წავიკითხე მხოლოდ ბოლოს შევაფასებ შენს ისტორიას heart_eyes heart_eyes

 



№6  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

elena gavasheli
ახლახანს დავიწყე კითხვა 1 და 2 თავი წავიკითხე მხოლოდ ბოლოს შევაფასებ შენს ისტორიას heart_eyes heart_eyes

მიხარია და გამაგებინე, შთაბეჭდილებები <3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent