შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ღიმილი საუკეთეაო ხერხია ტკივილის დასაფარად 6თავი


19-06-2018, 23:01
ავტორი gogona migraciidan
ნანახია 605

ღიმილი საუკეთეაო ხერხია ტკივილის დასაფარად 6თავი

- სად მიდიხარ ნინე?
_ ჩამქრალი ხმით ამბობს ქალბატონი ნუნუ როდესაც შვილიშვილის ბარგს თვალი მოავლო.
- სოფელში.
_ მისთვის არც შეუხედავს ისე ეუბნება.
- დედაჩემთან მიდიხარ?
- დიახ.
- იქ რა გინდა?
_ ანერვიულდა ქალი.
- დასვენება, დამშვიდება, დაფიქრება.
ბებო ძალიან არეული ვარ და უნდა დავმშვიდდე.
- მერე ოთხმოძდაექვსი წლის დედაჩემთან რაზე უნდა იფიქრო?
- ბებო.
მე არ ვაპირებ თქვენგან წასვლას, ხომ იცი თქვენს გარდა არავინ მყავს?
უბრალოდ წავალ დავისვენებ, ყველაფერს ავწონ დავწონი და ჩამოვალ.
გპირდები ჩამოვალ ბე.
- ძალიან მომენატრები შვილი.
_ ხელები მოხვია შვილიშვილს და გულში ჩაიკრა.
- ბებო კახეთში მივდივარ ომში ხომ არა.
- მე მაინც მომენატრები.
_ ცრემლი შეიმშრალა ქალმა.
- მეც მომენატრები ბე მეც.
_ლოყაზე ხმაურით აკოცა ბარგს ხელი დაავლო და სახლიდან გავიდა.
- ბაბუს აკოცე.
_ ღიმილით ეუბნება კართან მდგომ ბებოს.
უყვარდა ქალბატონ ჯაშს სოფელი, ყოველთვის როდესაც დამშვიდება სჭირდებოდა დიდ ბებოს სტუმრობდა ხოლმე.
არ იფიქროთ რომ ის ამით პრობლემებს გაურბოდა, არა რათქმაუნდა.
უბრალოდ მას დამშვიდება, დაწყნარება და ყველაფრისთვის ცივი გონებით შეხედვა სჭირდებოდა.
უნდა მოეფიქრებია როგორ გაექრო საბა მისი ცხოვრებიდა.
რამოდენიმე სათიანი მგზავრობის შემდეგ სამარშუტო ტაქსი საყვარელი ბებიის  ჩიხთან გაჩერდა.
გზაზე გადაირბინა და სიხარულით გაიქცა სახლისკენ.
თუმცა შემდეგღა გაახსენდა რომ ჩანთა მარშუტში დარჩა.
- რა იდიოტი ხარ ნინა.
_ თავში ხელი წამოირტყა, უკან მიბრუნდა თუმცა იქ უკვე აღარავინ იყო.
- არ თქვა რომ შენ ჩემი ნინე ხარ.
_ მოესმა უკნიდან ნაცნობი ხმა.
- ბაბო.
_ სიხარულით წამოიყვირა, მალევე შემობრუნდა და ბებოსკენ გამოიქცა.
- როგორ მოენატრე შენ ბაბოს რომ იცოდე.
- მეც ძალიან მომენატრე ბაბო.
_ ხელში აიტაცა ქალი და დაატრიალა.
- რაიყო შექალო არაფერს ჭამ? ინდაურის წონა ხარ?
_ მალევე გაუწყრა ქალს, ისევე როგორც ის უბრაზდებოდა ხოლმე ბავშვობაში.
- მორჩი მასხარაობას.
_ ღიმილით ამბობს ქალი.
- მითხარი აბა როგორ ხარ?
- კარგად ვარ ქეთევან კარგად. აბა შენ როგორ ხარ?
- ეგ ბებო ხომ იცი არა სოფლის ამბავი? პირუტყვი, მოსავალი გავწყდი ქალი წელში.
_ ქოთქოთით შევიდა სახლში.
- აუ ქეთინო როგორ მომენატრა შენი გამომცხვარი ხაჭაპური რომ იცოდე.
- რაიყო ბაბო ბებიაშენი არაფერს გაჭმევს?
- კი მაგრამ შენსას სულ სხვა გემო აქვს.
ოღონდ ნუნჯს არ უთხრა.
_ ღიმილით დაამატა ბოლო წინადადება.
- ნინე.
_ ხელები გადაიჯვარედინა ქალმა და შვილთაშვილს წინ დაუდგა.
- რა მოხდა ქეთევან?
- ჰე აბა მითხარი ახლა რაღა მოხდა?
_ ეჭვისთვალით შეხედა ნინეს.
- ეჰ ბაბო რაღა აღარ მოხდა.
_ მოწყვეტით ჩაესვენა სავარძელში.
- მითხარი ხომიცი ჩემხელა დრო მკვდარსაც არ აქვს.
- ბაბო საბა ისე  გამოჩნდა.
- ახლა მაინც რაღა ჭირი და სიკვდილი უნდა, მაგ ავადსახსენებელს.
- მოკლედ....
_ ყველაფერი დაწვრილებით მოუყვა.
დიდ ბებიას არასოდეს არაფერს უმალავდა.
- დედა ნენე ეს რა უქნია, მაგის სიკვდილი იქნეს მალე.
ახლა მაინც რაღა უნდა?
_ ხელი შემოირტყა ქალმა.
- არვიცი ბაბო, არაფერი აღარ ვიცი.
- შენ არ ინერვიულო ბებო, მე მივხედავ მაგას.
მაგან როგორ გაბედა ისევ შენთან მოსვლა, ანდაც ხელის დაკარება?
მაგას ვაჩვენებ მე როგორ უნდა ვახტანგ ჯავახიშვილის შვილთაშვილისთვის ხელის დარტყმა.
ეგ ჩავდე კუბოში მე ეგ ავადმყოფი ეგა.
_ სიბრაზეს ვერ თოკავდა ქალბატონი ქეთევანი.
- რა უნდა ვქნა ბაბო?
- რასქვია რა უნდა ქნა?
ტყულად მყავს ამხელა შვილიშვილები? ანდაც შვილთაშვილები?
კახას დავურეკავ და დაელაპარაკება.
_ გადაჭრით ამბობს ქალი.
- არ გინდა ბაბო აზრი არ აქვს.
- მაგას ვაჩვენებ მე რას აქვს აზრი და რას არა.
_ გაბრაზებული დგება ფეხზე.
- წნევა გამიზომე ცუდად ვარ.
_ წნევის აპარატი შეაჩეჩა ხელებში.
- არაგაქვს ბაბო არა.
- რაიცი შენ?
- ვაიმე.
_ მომაბეზრებლად აატრიალა თვალები.
- არაგაქვს ბაბო წნევა არა.
- არვარგა ეს აპარატი.
_ წნევის აპატარი ხელიდან მოიგლიჯა და იქვე მიაგდო.
- მაგას ვაჩვენებ მე სეირს.
_ მუქარით გაიჟღერა მისმა ხმამ და სამზარეულოსკენ წავიდა.
- მე გავაღებ.
_ დაიყვირა როდესაც ვიღაცმ კარზე კაკუნი ატეხა.
- გისმენთ?
_ ღიმილით ეუბნება კარში მდგომ ბიჭს.
- ნინე ჯაში არა?
- დიახ მე ვარ.
- აი ეს ჩანთა მარშუტში დაგრჩათ.
_ ღიმილით უწვდის ჩანთას.
- ვაიმე დიდი მადლობა.
_ ჩანთა გამოართვა.
- ყველაფერი შიგ მქონდა.
- ნუ გეშინიათ არაფერი დაკარგულა.
- ძალიან დიდი მადლობა.
- ნინე ვინ არის შვილო?
_ სამზარეულოდან გამოვიდა ქალბატონი ქეთევანი.
- ჩანთა მარშუტში დამრჩა და მომიტანეს ქეთო.
- ბაჩო შენ ხარ შვილო?
_ კარში მდგომ ბიჭს გადაეხვია.
- როგორ ხართ ქალბატონო ქეთევან?
- კარგად ვარ შვილო კარგად.
შემოდი რა კარში დგახარ.
_ სახლისკენ უბიძგა ბიჭს.
- არ მინდა შეგაწუხოთ.
- რასამბობ არგცხვენია?
შემოდი, თან ახლა უნდა ვივახშმოთ და დაგვეწვიე.
_ სახლში შეიპატიჟა ბიჭი და სამზარეულოსკენ წაიყვანა.
- დაკეტე ეგ კარი ნინე.
_ კარში გაშეშებულ ნინეს მოაძახა და სამზარეულოში შევიდა.
კარი მალევე მიკეტა და ბაბოს უკან აეკიდა.
- ნინე საყვარელო ბაჩო არ გახსოვს?
- არა. უნდა მახსოვდეს?
- ბაჩო ლამარა ბებოს შვილიშვილოა, არ გახსოვს მთელი ბავშვობა ერთად გაქვთ გატარებული?
- მოიცა შენ ის ბაჩო ხარ მთელი ბავშვობა სისხლი რომ გამიშვრე?
_ თვალები შუბლზე აუვიდა როდესაც გაახსენდა როგორ ამწარებდა ბაჩო.
- მევარ.
_ ღიმილოთ ეუბნება ბიჭი.
- ბაჩანა ბიჭო.
_ ბოლო ხმაზე აკისკისდა ნინე.
- ნინელი.
_ ენა გამოუყო ბიჭმა.
- ნუ მეძახი ნინელის.
_ მალევე დააბრიალა თვალები.
- ჰოდა ნურც შენ მეძახი ბაჩანას.
- ბაჩანა გქვია და კარლოს ხომ არ დაგიძახებ?
_ გაკვირვება შეეტყო ხმაში.
- შენც ნინელი გქვია.
- არ მქვია ნინელი.
_ გაბრაზდა ჯაში.
- ახლაც სწორედ ისე ჩხუბობთ როგორც ბავშვობაში.
_ ღიმილით ამბობს ქალბატონი ქეთევანი.
- აღარ ვარ მე ბავშვი.
_ გაიბუტა.
- არა 27 წლის ქაჯი ხარ.
_ - შენ კიდევ 28 წლის მუტრუკი.
_ ეს თქვა თუ არა მისი ოთახისკენ გაიქცა, რადგან იცოდა როგორ ვერ იტანდა ბაჩო მუტრუკს რომ ეძახდა.
- ოდესმე ხომ გამოხვალ მაგ ოთახიდან.
_ კარს უკან მოესმა ბიჭის ხმა.
- მანამ სანამ შენ აქ იქნები აქედან არ გამოვალ მუტრუკო.
_ მალევე აკისკისდა და სააბაზანოში შევიდა.

- დილამშვიდობის.
_ დილის შვიდ საათზე დაადგა ბებოს თავზე.
- დილამშვიდობის.
რამ აგაყენა ამდილა უთენია შე ქალო?
- მეც მინდა მოგეხმარო ბებო.
- კარგი მაშ წადი ღორს საჭმელი დაუსხი.
შემდეგ წიწილები გამოუშვი, იქვე სიმინდია და დაუყარე.
- კარგი.
_ ბებოს მითითება ზედმიწევნით ზუსტად შეასრულა. როდესაც ყველაფრის მოვლა პატრონობას მორჩნენ, პატარა სათბურში შევიდნენ.
- ბებო რამდენი რამე გაქვს.
_ აღფრთოვანებულმა მოავლო თავლი იქაურობას.
- ხომ იცი ბებო სოფელში ადამიანს ათასი რამე სჭირდება საარსებოთ.
იქ თქვენ ქალაქში ყველაფერი გამზადებული გაქვთ, ჩვენ კიდევ ჩვენივე ხელებით მოგვყავს მოსავალი.
- ბებო.
- გისმენ საყვარელო?
- იცი რა მინდა გავაკეთო?
- რა?
- გახსოვს პატარა რომ ვიყავი ბაბუს ძალიან უნდოდა თავისი ღვინის ექსპორტი? თუმცა ვერ მოახერხა.
მინდა მისი ოცნება ავასრულო და დიდი ვახტანგ ჯავახიშვილის ღვინო, საქვეყნოდ ცნობილი გავხადო.
- რას ამბობ საყვარელო?
_ ცრემლები წამოუვიდა ქალს.
- ბაბო დამეხმარები ამ საქმეში?
- დიდი სიამოვნებით შვილო.
_ გახარებული გადაეხვია შვილთაშვილს.
- საკმარისი თანხა რომ არ გვაქვს?
- არაუშავს ბანკიდან გამოვიტან, დანაზოგიც ხომ მაქვს ბანკში.
ყველაფერს მოვაგვარებ.
მოკლედ ჩვენი ღვინო მსოფლიოში ყველაზე წარმატებული უნდა იყოს.
_ სიხარულით შემოჰკრა ტაში.
- მოდი სანამ მსოფლიოში წარმატებულები გავხდებით, კიტრს და პომიდორს მივხედოთ.
_ მალევე ჩაუშხამა ბედნიერება ბაბომ.
- კარგი ჰო.
_ სათბურშიც მალევე მორჩენ საქმეებს, ნინე ისეთი დაღლილი იყო რომ თავის ოთახშიც კი ვერ ავიდა ამიტომ მდივანზე გაითხლაშა.
- ნეტა თქვენ სოფელში ამდენ საქმეს რომ აკეთებთ და არ იღლებით.
_ მალევევ დაიწუწუნა და თვალები დახუჭა.

_ მთელმა ერთმა კვირამ ისე გაიარა ნინეს არც კი უგვრძნია ქალაქის და სამსახურის მონატრება.
დილით ადრიანად დგებოდა, ბაბოს ეხმარებოდა შემდეგ ჰამაკში ჩაესვენებოდა და ფინჯან ყავას მიირთმევდა ბაბოსთან ერთად.
თან სოფლის ახალ ჭორებს გებულობდა ბებოსგან.
საღამო იყო ჰამაკში გემრიელად მოთავსდა და ბებოსგან ახალ ჭორებს გებულობდა.
-შენ იცოდი ლელას შვილიშვილს საყვარელი ჰყოლია, თურმე მისი შვილი და ქმარი დაუყრია და ის ვიღაცა უჯიშოს აჰკიდებია.
მისმა რეგვენმა ქმარმა კი არაფერი იცოდა.
_ შეშფოთებით ყვება ახალ ამბავს ქალბატონი ქეთევანი.
- ბებო მისმა რეგვენმა ქმარმა თუ არ იცოდა მე საიდან მეცოდინებოდა?
_ გაკვირვება შეეტყო ხმაში.
- რავიცი მევიფიქრე გაიგო თქო.
- გადაუშენდა თავი ლელასაც და მის შვილიშვილსაც.
ბო**ობა უნდოდა და იბ**ოს მე ხომ არ გავაკონტროლებ.
- ეგ კახ**ა ეგა.
- ბებო ყველას მისი ცხოვრება აქვს, რაც უნდათ ის ჰქნან მე ვინ მეკითხება მათ განსჯას.
- მეტი ეკუთვნის ლელას, როგორ მახსოვს შენ რომ ქმარს გაშორდი რამდენს გლანძღავდა.
- რა მჭირს ქალო იმ ჭორიკანა ლელას გასალანძღი?
ყველამ თავის ბო* მამიდას მიხედოს.
_ გაკაპასდა ჯაში.
- გაჩუმდი გოგო არ გაიგოს.
_ ჩუმად ეუბნება ქალი.
- რომ გაიგოს მაგიტომ ვყვიტი.
ლელამ მის ბო* შვილიშვილს მიხედოს.
_ ბოლო ხმაზე დაიყვირა ნინემ.
- ღმერთო შენ მომკალი არა ეს ნორმალური.
- ეგ დიდიხანია ვიცი ქალბატონო ქეთევან.
_ ეზოდან ისმის ბაჩოს ხმა.
- არა ბაჩო უბრალოდ თქვი რაიმე ტყუილს ვამბობ?
- არა ამ შემთხვევაში ნინეს ვეთანხმები.
_ მალევე დაუკრა კვერი ბავშვობის მეგობარმა.
- როდის არვარ მართალი ერთი?
- კარგი ჰო სულ მართალი ხარ.
_ ნინეს გვერდით ჩამოჯდა ბიჭი.
- ახალი ამბავი იცით?
- ახლა შენც ჭორები არ მომიყვე თორემ გცემ.
_ თვალები აატრიალა ნინემ.
- თამარას შვილიშვილი ხომ იცი ქრისტინე?
- მერე.
- ეგ თურმე თბილისში აბარებს არქიტექტურაზე და თამარა გიჟს გავს.
მთელი დღეა კივილი გამოდის მაგათ სახლიდან.
- რა აკივლებს კიმაგრამ?
_ შეშფოთდა ნინე.
- რადა მაგას უნდა მედიცინის მუშაკი შვილიშვილი და არა არქიტექტორი.
- უიმე ღმერთო არარის ეს ხალხი ნორმალური.
- რა უბედურება არქიტექტორი გოგოვი.
მთელი დღე მაგას გაჰკივის.
- არარის შვილო ეგ ქალი დალაგებული.
_ საუბარში ჩაერთო ქალბატონი ქეთევანიც.
- ბაბო მე რომ მზარეულობა ავირჩიე შენ რატომ არ გააპროტესტე?
_ ინტერესით ეკითხება დიდ ბებიას.
- რა ჯობია ბებო კარგ მზარეულს, მოთუმეტეს ქალ მზარეულს.
- მართალია.
_ დაეთანხმა ბაჩოც.
- კიმაგრამ ვინ მოვიდა ამ შუაშამისას?
_ მოჭუტული თვალებით იხედება ჭიშკრისკენ ქალბატონი წეთევანი, როდესაც ორი მანქანა გაჩერდა.
-  ნინე.
_ მალევე გაისმა ნაცნობი ხმა.
- ბებო ჩემები არიან.
_ სიხარულოთ წამოდგა ფეხზე.
- მახო.
- ნინე.
_ ბედნიერმა აიტაცა ხელში მონატრებული მეგობარი.
- როგორ ხარ ჩემო გოგოვ?
- კარგად ვარ მახო შენ?
- ძალიან მომენატრე.
- მეც მომენატრე.
- ჰე ახლა ჩვენც გვანახე ეგ გოგო.
_მალევე გაისმა შაკოს ხმა.
- შენ როგორმე.
_ ჯუჯღურით გადააბარარა ნინეს თავი შაკოს.
- როგორ შეცვლილხარ გოგო.
_ მის წინ რამოდენიმეჯერ დაატრიალა.
- შენ კიდევ საერთოდ არ შეცვლილხარ.
- თოკა.
_ ყვირის ბიჭი და ნინე მალე თორნიკეს მკლავებში ხვდება.
- ნენა რაფრა მომნატრებიხარ გოგო.
_ ბედნიერმა ჩაიკრა გულში.
- მეც მომენატრეთ ყველანი.
_მალევე ჩამოხტა თორნიკეს მკლავებიდან და იქვე ჩუმად მყოფ ლიკას გადაეხვია.
- რძალო როგორ ხარ?
- კარგად ვარ მულო შენ?
- მუნი გაუჩნდა შენს ქმარს.
_ ხარხარით ამბობს შაკო.
- ბავშვები სად არიან?
_ შაკოს ნათქვამს აიგნორებს და ლიკას ეკითხება.
- დედაჩემმა წაიყვანა დასასვენებლად.
- გასაგებია. წამოდით თორემ გასკდა ბებიაჩემი ინტერესით.
_ ღიმილით ამბობს როდესაც ქალბატონი ქეთევანის სახეს უყურებს.
- ბავშვებო გაიცანით ეს ჩემი დიდი ბაბოა ქალბატონი ქეთევანი.
ბაბო ესენი, შაკო, თორნიკე, მახო და ლიკა ჩემი მეგობრები არიან.
- სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა ქალბატონო ქეთევან.
_ ერთ ხმაში წამოიძახა ყველამ.
- ქალბატონო არა ის კიდევ.
_ მომაბეზრებლად აატრიალა თვალები.
- ქეთო დამიძახეთ, ან ქეთინო ან ბაბო.
ისე როგორც ნინე მეძახის.
_ ღიმილით ამბობს ქალი.
- ნინე ეს ყმაწვილი ვინ არის?
_ ჩურჩულით ეუბნება მახო.
- მე ბაჩო ვარ ნინელის ბავშვობის მეგობარი.
_ ფეხზე დგება ბაჩო და მათ ხელს ართმევს.
- ბაჩო არა ბაჩანა.
_ შესწორებას აკეთებს ნინე.
- აუ კიტ ეს სად მომიყვანე?
_ ნინეს ზურგს უკან ისმის გოგოს ხმა.
- ეგი ვინა ბებია?
_ გაკვირვებული ათვალიერებს მაღალ შავგრემან გოგოს ქალბატონი ქეთევანი.
- აი მაგი არც მე არ ვიცი ბებო.
_ ჩვეული ინტონაციით ამბონს ნინე.
- ბაბო ეს ჩვენი მეგობარი კიტა გრიგალაშვილია, ეს კიდევ მისი შეყვარებული.
_ ინტერესით აკვირდება კიტა, ნინეს სახეს როდესაც შაკოს პირიდან ამოსული შეყვარებული გაისმა თუმცა გოგოს გამომეტყველება საერთოდ არ შეცვლია.
- სასიამოვნოა. მაგრამ რა არმოგწონს ამ სოფელში შექალო?
_ ბლრაზი იგრძნობოდა ქალის ხმაში.
- აუ ძაან სოფელია რა.
_ მანჭვით ამბობს გოგო.
- რას იტყლარწები ერთი თუ ქალი ხარლ, მერედა ქალაქის გზა დაგავიწყდა თუ კალთა ჩამოგახიე მოდი მესტუმრე შენი ჭირიმე თქო.
_ სიბრაზის გაკონტროლება უჭირს ქალს.
- სასიამოვნოა თქვენი გაცნობა ბაბო.
_ ხელს უწვდის კიტა.
- ჩემთვისაც შვილო.
შემოდით სახლში, მოშიებულები იქნებით მალე გავაწყობ სუფრას.
_ ჩქარი ნაბიჯებით მიდის სახლისკენ ქალი.

- როდის აპირებ დაბრუნებას?
_ ვახშმის შემდეგ ყველანი ბუხრის წინ მოკალათდნენ.
ნინე ბაჩოს გვერდით იჯდა და შიგადაშიგ ჩურჩულობდნენ.
ბაჩოსთან ჩურჩულს რომ მორჩა ბავშვებს მიუბრუნდა.
- როდის აპირებ დაბრუნებას?
_ კითხვა გაიმეორა მახომ.
- არ ვოცი ჯერ, ძალიან მომწონს აქ.
თან ბაბოს მარტო დატოვება არ მინდა.
- სამსახური?
_ საუბარში ჩაერთო ლიკაც.
- არ ვიცი ლიკუ, თან მე და ბაბოს რაღაც გეგმები გვაქვს და.
- რა გეგმები?
_ ფეხზე წამოხტა შაკო.
- რა უნდა გააფუჭოთ?
- არაფერი შაკ.
მე და ბაბო ბაბუს ღვინის ექსპორტზე გატანას ვაპირებთ.
- მართლა რა მაგარია.
_ გახარებული ამბობს თოკა.
- ჰო მაგრამ დიდ თანხებთან არის დაკავშირებული, ბანკიდან კრედიტის გამოტანას ვაპირებ თუ მომცემენ.
- ჩემი მეგობარი მუშაობს ბანკში და ვეტყვი დაგვეხმარება.
_ ღიმილით ამბობს ლიკა.
- მართლა? აუ ლიკ დაელაპარაკე რა და გამაგებიე.
- რათქმაუნდა საყვარელო.
- ბაჩო შენ რას საქმიანობ?
_ ინტერესით მიაჩერდა ყველა ბაჩოს.
- მე ჯარისკაცი ვარ.
- ჯარისკაცი?
_ იმხელა ხმაზე იყვირა ნინემ ყველამ მას შეხედა.
- ნინე არ თქვა რომ არ იცი შენი ბავშვობის მეგობარი რას საქმიანობს?
_ გაკვირვებული ამბობს შაკო.
- კი როგორ არა, უკრავს.
- რაზე?
- ჩემს ნერვებზე, ბავშვობიდან.
_ ნინეს ნათქვამზე ყველა იცინის, მათ შორის ბატონი კიტეც რომელსაც ამ ხნის განმავლობაში ხმა არ ამოუღია.
- ნამდვილად კარგი პროფესია გაქვს.
_ ბაჩოს მხარზე ხელს ურტყავს მახო.
- მადლობა.
- თქვენ რას საქმიანობთ?
_ კიტას კალთაში მოკალათებულ გოგოს ეკითხება ნინე.
- მე მოდელი ვარ.
_ ინაზება გოგო.
- გეტყობა.
_ დანანებით ჩაილაპარაკა ნინემ და გაიღიმა.
- ვერ გავიგე?
- შენი ვიზუალით თუ ვიმსჯელებ გეტყობა მოდელი რომ ხარ.
_ როგორ უნდოდა ეთქვა, იმნაირი უტვინო ხარ გეტყობაო.
- ვისაც ყავა უნდოდა ყავა დალიოს ვისაც ჩაიჩაი, ნინე შენ რძე მოგიტანე.
_ სინით ხელ დამშვენებული შემოვიდა მისაღებში ქალბატონი ქეთევანი.
- აუ ბაბო რა მაგარი ხარ.
_ ხმაურით აკოცა ლოყაზე ბაბოს.
- მე დავისვენებ ბავშვებო თქვენ იჭორავეთ.
_ ბავშვებს ემშვიდოდბება და თავისი ოთახისკენ მიდის.
- ჭორაობა არ მიხსენოთ.
_ ყვირილით ამბობს ნინე.
- რატომ?
_ გაკვირვებული უყურებს შაკო.
- მთელი ერთი კვირაა რაც კი სოფელში ამბები მოხდა, ყველაფერი ზეპირად დამამახსოვრებია.
- ყველაზე მაგარი ჭორი რა გაიგე?
_ ახარხარდა თოკა.
- ლელას ძროხა, თამარას მოზვერმა დაამაკა და ატყდა სოფელში ამბავი.
_ ამის თქმა და ბავშვების ახარხარება ერთი იყო.
- დაამაკა რას ნიშნავს?
_ მანჭვით ამბობს შავგრემანი.
- ანუ დააფრხმძიმა. ესეც თუ ვერ გაიგე დაორსულდა, დაორსულდა.
_ ხმამაღლა ამბობს შაკო.
- აუ მოდით რა სიმართე თუ მოქმედება ვითამაშოთ.
_ სამზარეულოში გავიდა ლიკა დ აუკან ბოთლით ხელში დაბრუნდა, სუფრა გაანთავისუფლეს და ბოთლი პირველად ლიკამ დაატრიალა.
- ნინე სიმართლე თუ მოქმედება?
- სიმართლე.
- რა გაგიკეთებია ისეთი რაც შემდედ გინანია?
- ერთელ ბაჩომ ძალიან გამაბრაზა, ჰოდა მე შურის საძიებლად მამამისის მანქანას ქვა ვესროლე და მინა ჩავამტვრიე.
შემდეგ ამის გამო ბატონმა ჯაბამ, ბაჩო საშინლად სცემა.
ძალიან გამიხარდა, თუმცა შემდეგ ვინანე.
მაგრამ სამაგიეროდ პასუხი სხვა რამით მაგებია ბაჩომ.
_ ღიმილით გადახედა მეგობარს.
ბოთლი ახლა ნინემ დაატრიალა.
- შაკო სიმართლე თუ მოქმედება?
- სიმართლე.
- რამდენი გოგო გყავდა?
- უფფ უამრავი, რა დათვლის მაგათ.
- მახო სიმართლე თუ მოქმედება?
- მოქმედება.
- ლიკას აკოცე.
- რა პრობლემაა.
_ ცოლს ხელი დაავლო კალთაში ჩაისვა და ტუჩებში დაეძგერა.
- კარგი ჰო გაჩერდით.
_ ხელი ჰკრა თორნიკემ.
- კიტა სიმართლე თუ მოქმედება?
- სიმართლე.
- რა ჰქვია შენს პირველ სიყვარულს?
_ ჭინკები აუთამაშდა თვალებში მახოს.
- არმახსოვს.
_ მალევე ამბობს ბიჭი.
- კარგი რა. ეს არ ითვლება სხვას გკითხავ.
- კარგი.
- ის ვინც ადრე გიყვარდა დღემდე გიყვარს?
- კი.
_ ღიმილით ამბობს და თვალს ნინესკენ აპარებს.
თუმცა ის  მათ არც კი უსმენს და ისევ ბაჩოს ეჭორავება.
- ბაჩო სიმართლე თუ მოქმედება?
_ გაბრაზებული ამბობს კიტა.
- სიმართლე.
- გქონია ნინეს მიმართ ისეთი გრძნობა, რაც მეგიბრობას სცდებოდა?
_ ინტერესით აკვირდება ბიჭს.
- კი ბავშვობაში.
_ არ იბნევა ბაჩო.
- ეგ მეც ვიცოდი.
_ სიცილით ამბობს ნინე.
- ჰო ეგ რომ ვუთხრარი მაგის გამო მცემა კიდეც.
_ ერთ ხმაში ახარხარდნენ ნინე და ბაჩო.
- იდიოტი იყავი და.
- ამგოგოს რა ჰქვია?
_ დაბნეული ეკითხება ბაჩო ნინეს, როდესაც ჩავტუხა დკენ მიტრიალდა ბოთლი.
- რავიცი მე.
- სიმართლე თუ მოქმედება?
- სიმართლე.
- ესპანეთის დედაქალაქი?
- ბარსელონა.
_ გახარებული ამბობს გოგო.
- მადრიდი.
_ ბღვერით ამბობს ნინე.
- ბატონო?
- შეგჭამა ბატებმა.
ამხელა გოგომ ის არიცი ესპანეთის დედაქალაქი მადრიდი რომ არის?
_ გაბრაზდა შაკო.
- აუ არა ბარსელონაა, შარშან ვიყავი იქ.
- მერე თვალები სად გქონდა? ან ვინმემ მაინც არ გითხრა?
_ არც თორნიკემ არ დააკლო.
- სიმართლე თუ მოქმედება?
_ მათი ბრაზი დააიგნორა გოგომ და თორნიკეს ეკითხება.
- მოქმედება.
_ გაბრაზებული ამბობს ბიჭი.
- ნინეს აკოცე.
_ ღიმილით აჯახა ბიჭს.
- რაპრობლემაა.
- ტუჩებში.
_ მალევე დაამატა
- შენ ხომ არ ურიკინებ?
_ გამწარებული წამოვარდა ფეხზე ბიჭი.
- ეს თამაშია და უნდა აკოცო.
- შანსი არა.
_ გაცობდა ნინეც.
- ჯერ ერთი იმდენი შეგნება არგაქვს, ჩემს სახლში მაიძულებ ჩემს მეგობარს ვაკოცო?
- ვაიმე ეს თამაშია.
_ გაკაპასდა გოგო.
- ჰოდა იკვეხე ეგ შენი თამაში უკან.
_ ყვირილით ამბობს ნინე და სახლიდან გადის.
მის საყვარელ ბაღში ბაბუის გაკეთებულ ძველ საქანელაზე ჩამოჯდა.
ცრემლიანი თვალები მოავლო ტერიტორიას, სადაც ბავშვობის ულამაზესი წლები აქვს გატარებული.
გაახსენდა ყველა მოგონება მისი ბავშვობიდან, თვალებიდან ჩამოვორებული ცრემლი შეიმშრალა.
- ეჰ ბაბუ რა კარგი იყო აქ შენთან ერთად თამაში.
ნეტავ ახლაც შემეძლოს გავიხსენო, ის ლაღი და უდარდელი ბავშვობა.
ნეტავ ისევ შემეძლოს შენთან ერთად ამ ბაღში შიშველი ფეხებით სირბილი.
შმდეგ კი შენი ჯუჯღურა ცოლის საყვედურების მოსმენით დაღლილები, გადავწვებოდით მინდორზე და ვარსკვლავებით გადაჟედილ ცას მოვავლებდით თავს.
ნეფავ ისევ შეგეძლოს ჩემთვის საყვედურის თქმა, ნუ ითვლი ნინე ვარსკვლავებს მეჭეჭები გაგიჩნდებაო.
ნეტავ არასოდეს გამეგო შენი გარდაცვალების შესახებ, ნეტავ არ მეპასუხა იმ დღეს ტელეფონისთვის.
ხომ ვერ გავიგებდი ჩემი საყვარელი დიდი ბაბუის გარდაცვალების შესახებ ვერაფერს.
- ბაბუ რა არის სიკვდილი?
_ ვარსკვლავებისთვის თვალი არ მოუცილებია ისე ეკითხება დიდ ბაბუას.
- საიდან მოიტანე ეგ სიტყვა შვილო.
_ გაუკვირდა შვიდი წლის ნინესგან ნათქვამი ეს სიტყვა კაცს.
- დედა ხომ მკვდარია.
- დედაშენი გარდაიცვალა შვილო.
ის ახლა ცაშია, აი იქ ღმერთთან და იქედან გადევნებს თვალს.
როდესაც ადამიანი გარდაიცვლება, ის ამ ქვეყნიდან უკეთეს სამყაროში მიდის.
- მეც მინდა გარდაცვალება.
_ დიდი თაფლისფერი თვალები მიანათა ბაბუს.
- შენ ჯერ ძალიან პატარა ხარ, შენამდე მე უნდა მოვკვდე შვილი.
- შენც რომ მოკვდე მე რა მეშველება ბაბუ?
- შენ ცხოვრებას გააგრძელებ, არავის მისცემ უფლებას მითითება მოგცეს.
არავის მისცემ უფლებას შენს თავმოყვარეობას გადაუაროს, არავის მისცემ უფლებას რაიმე გაიძულოს.
- ძალიან მიყვარხარ ბაბუ.
_ ფეხზე წამოხტა და ბატონ ვახტანგს თავზე დაახტა.
- ჩემი ანგელოზი.
_ გულში ჩაიკრა შვილთაშვილი.
- რაზე ფიქრობ?
_ ფიქრებიდან გამოჰყავს კიტას ხმას.
- წარსულზე.
- ხშირად პიქრობ წარსულზე?
- ხშირად.
_ ფეხზე წამოდგა და იმ ადგილისკენ წავიდა სადაც ბაბუსთან ერთად წვებოდა ხოლმე.
მინდორზე გაწვა ხელები გაშალა და ვარსკვლავების თვლა დაიწყო.
- ვარსკვლავებს ნუ ითვლი მეჭეჭები გაგიჩნდება.
_ მოესმა გვერსიდან ისევ კიტას ხმა.
- არ გამიჩნდება.
- რატომ წამოდი ქალაქიდან?
_ მოულოდნელად ეკითხება ბიჭი.
- უბრალოდ.
- უბრალოდ არაფერი არ ხდება.
- ჩემთვის ხდება.
- ძალიან უცნაური ხარ.
- უცნაური?
- თითქოს ძალიან გახსნილი ხარ, მაგრამ სინამდვილეში ძალიან გულჩათხრობილი ხარ.
სინამდვილეში შენი ღიმილის უკან დიდი ტკივილი იმალება, და შენ ამის დამალვას ღიმილით ცდილობ.
არასოდეს არ ამბობ რა გინდა, რას ფიქრობ.
უბრალოდ უსმებ ხალხს და დასკვნა გამოგაქვს მაგრამ არც ამ დასკვნას ამბობ ხმამაღლა.
- ტკივილი საუკეთესო ხერხია ღიმილის დასაფარად.
_ მხოლოდ ამას ამბობს და თვალებს ხუჭავს.

ესეც ახალი თავი იმედია მოგეწონებათ ველოდები თქვენს კომენტარებს ❤скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი meocnebe avadmyopi

ესწეიგი ჩემო ^^ცისფრეთვალება დეიდუკი^^ ჩემთვის ისევ საუკეთესო ხარ
იმას თუ არ გავწეწავდი არ მეგონა კინაღამ დავაცალე თმა ღერა-ღერა რას ნიშნავს აკოცე მისთვის ეს უბრალო გართობა იმიტო რომ ა აბა ამას კითხოს,ეგ უსინდისო ადამიანი რადგან თვითონ ა ყველა ეგეთი კი არა,ყველას კალთაში რომ უხტება,არა ყველა ისტორიაში შეიძლება შემხვდეს ესეთი გოგო მაგრამ ნინელის თვალზე რომ შეინიშნა ცრემლი რომელი გამასრებთ იმის გასაგლეჯად,იცი რისი პრინციპია შატალოზე წამოდით და კლასის კარებიდან ვინ გამასწრებსო,მაგრამ ამ შემთხვევაში ოქმით კი არა მინიმუმ ოცი წლით თავისუფლების აღკვეთა მომისაჯონ...არა ამთხარა ნერვებზე ყველა ისტორიაში შემხვედრია გოგო რომელიც ყველას კისერზე ეკიდება და მთავარ გმირს ესე ექცევა მაგრამ ვაი მას ასე ნერვები არ მომშლია,მაგრამ როცა საქმე მიდგება შენს ისტორიაზე შენი ისტორიის გმირებზე,რომელიც მიყვარს და მის თვალზე ცრემლი გამასტარით აქიდან,მაგრამ ჯერ იმ მეხს რომელსაც გამოგიგზავნით....
არა კიტაზეც მომეშალა ნერვები იმის ადგილზე რომ ვყოფილიყავი ამოვკრავდი პანღურს და თ დავსვამდი ეფელის კოშკის წვერზე...ეგ დეგენერატი ადამიანი....ეგ ძუკნა....ეგ ეგ ეგ დასაწვავი...
მძულს...
მძულს...
მძულს...
მძულს..
მძალუძს ....დასანახად ვერ ვიტან....
სამაგიეროდ შენ მიყვარხარ უზომოდ დეიდუკი უმალვე ველი შემდეგ თავს heart_eyes heart_eyes
მგონი ბოლოში შეცდომა გაგეპარა

 



№2  offline მოდერი gogona migraciidan

meocnebe avadmyopi
ესწეიგი ჩემო ^^ცისფრეთვალება დეიდუკი^^ ჩემთვის ისევ საუკეთესო ხარ
იმას თუ არ გავწეწავდი არ მეგონა კინაღამ დავაცალე თმა ღერა-ღერა რას ნიშნავს აკოცე მისთვის ეს უბრალო გართობა იმიტო რომ ა აბა ამას კითხოს,ეგ უსინდისო ადამიანი რადგან თვითონ ა ყველა ეგეთი კი არა,ყველას კალთაში რომ უხტება,არა ყველა ისტორიაში შეიძლება შემხვდეს ესეთი გოგო მაგრამ ნინელის თვალზე რომ შეინიშნა ცრემლი რომელი გამასრებთ იმის გასაგლეჯად,იცი რისი პრინციპია შატალოზე წამოდით და კლასის კარებიდან ვინ გამასწრებსო,მაგრამ ამ შემთხვევაში ოქმით კი არა მინიმუმ ოცი წლით თავისუფლების აღკვეთა მომისაჯონ...არა ამთხარა ნერვებზე ყველა ისტორიაში შემხვედრია გოგო რომელიც ყველას კისერზე ეკიდება და მთავარ გმირს ესე ექცევა მაგრამ ვაი მას ასე ნერვები არ მომშლია,მაგრამ როცა საქმე მიდგება შენს ისტორიაზე შენი ისტორიის გმირებზე,რომელიც მიყვარს და მის თვალზე ცრემლი გამასტარით აქიდან,მაგრამ ჯერ იმ მეხს რომელსაც გამოგიგზავნით....
არა კიტაზეც მომეშალა ნერვები იმის ადგილზე რომ ვყოფილიყავი ამოვკრავდი პანღურს და თ დავსვამდი ეფელის კოშკის წვერზე...ეგ დეგენერატი ადამიანი....ეგ ძუკნა....ეგ ეგ ეგ დასაწვავი...
მძულს...
მძულს...
მძულს...
მძულს..
მძალუძს ....დასანახად ვერ ვიტან....
სამაგიეროდ შენ მიყვარხარ უზომოდ დეიდუკი უმალვე ველი შემდეგ თავს heart_eyes heart_eyes
მგონი ბოლოში შეცდომა გაგეპარა


მარტო ბოლოში არა თავშიც ანუ სათაურში :დდ
ხომ იცი ამას ესე არ დავტოვებ არა :დ
მიივაღებიებ საკადეის.
მოკლედ ჩემო დეიდუკის გოოგვ ძალიან მიხარიხარ მე შენ და შენი კომენტარები.
ძალიან, ძალიან რომ მიყვარხარ იცი ალბათ ხო?
მაბედნიერებს იმის წარმოდგენა რომ ისტორის ბოლოს შენი თბილი, ტკბილი დიდიიი და გემრიელი კომენტარი დამხვდება.
ჩემი პატარა გოოგ ხარ შენ ❤

 



№3  offline წევრი teengirllove

dzaan kai iyo ,ai dzaan...ara xo gavaiasne kita ,mitxari ha xo var talanti da tvini,egreve mivxvdi aq ra xdeboda :))
kai meyo,dzaaaaaaan kargi iyo da drize dade shemdegi torem davrchi usaqmod da uinteresod

 



№4  offline მოდერი gogona migraciidan

teengirllove
dzaan kai iyo ,ai dzaan...ara xo gavaiasne kita ,mitxari ha xo var talanti da tvini,egreve mivxvdi aq ra xdeboda :))
kai meyo,dzaaaaaaan kargi iyo da drize dade shemdegi torem davrchi usaqmod da uinteresod


შენ ჩემი გენიოსი გოგო ხარ ჩემო სიხარულო.
ახალი შევეცდები ხვალ ავტვირთო
მიყვარხარ მე შენ ❤

 



№5 სტუმარი Qeti qimucadze

Didi madloba rom aragvianeb da arukarav chvens nervebzee, zalian magari istoriaa da moutmenlad velodwbi, gaixaree, carmatebwbiii

 



№6  offline მოდერი gogona migraciidan

Qeti qimucadze
Didi madloba rom aragvianeb da arukarav chvens nervebzee, zalian magari istoriaa da moutmenlad velodwbi, gaixaree, carmatebwbiii


რასამბობ სატყვარელო პირიქით მადლობა თქვენ.
ახალი თავის დაწერა უკვე დავიწყე ხვალ აუცილებლად დავდებ ❤

 



№7  offline წევრი naniko mindia

Chemi magari gogo xar, maoceb sheni yvela istoria shemizlia miliojer wavikitxo, kargad wer, vgijdebi shen istoriebze, argicnob magram ❤️❤️_sh myavxar, veli shemdegs tavs zvirfaso, warmatebebi
--------------------
lomidze

 



№8  offline მოდერი gogona migraciidan

naniko mindia
Chemi magari gogo xar, maoceb sheni yvela istoria shemizlia miliojer wavikitxo, kargad wer, vgijdebi shen istoriebze, argicnob magram ❤️❤️_sh myavxar, veli shemdegs tavs zvirfaso, warmatebebi


ვაიმე ნანიკოო ჩემო საყვარელო როგორ გამახარე, ძალიან გამაბედნიერე მართლა.
დღეს ვერ მოვასწარი ატვირთვი რისთვისაც ბოდიში, და ხვალ აუცილებლად ავტვირთავ.
მეც ძალიან მიყვარხარ ❤

 



№9  offline მოდერი ლათინო

ქეთო შემიყვარდა უსაზღვროდ. მაგარი ქალია ,უძალიანმაგრესი. ♥♥♥ დანარჩენს მერე გეტყვი. და ნეტა ნახავ საერთოდ ამ კომენტარს? პირადში არ გეტყვი რო დაგიწერე.
:დდდ

 



№10  offline მოდერი gogona migraciidan

ლათინო
ქეთო შემიყვარდა უსაზღვროდ. მაგარი ქალია ,უძალიანმაგრესი. ♥♥♥ დანარჩენს მერე გეტყვი. და ნეტა ნახავ საერთოდ ამ კომენტარს? პირადში არ გეტყვი რო დაგიწერე.
:დდდ


ჩემო გოგოვ ყველაზე მეტად ველოდი შენს კომრნტარებს.
ვიცოდი რომ არ კითხულობდი და თავსაც არ გაბეზრებდი მიყვარხარ მე შენ ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent