შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სავსე მთვარე ( 4 ნაწილი)


19-06-2018, 23:22
ავტორი du-da
ნანახია 471

სავსე მთვარე ( 4 ნაწილი)

სამარისებული სიჩუმე იდგა ოთახში,ელენა თითქოს საკუტარ ტავს ებრძოდა,ბოლოს თავი წამოწია,თითიდან ქალბატონი თამარას ნაჩუქარი საგვარეულო ბეჭედი მოიხსნა და სავარძელში მჯდომ ქალს წინ დაუდო.
-შვილო,ხმა აუკანკალდა ქალს.
-აბა თქვენი შვილი? მწარედ ჩაეეცინა ქალს,ეხლა ვარ შვილის დაძახების ღირსი?აღარ გრცხვენიათ ჩემი დედობის?არარ გამაგდებთ? აღარ დამამცირებთ?სიკვდილს არ მისურვებთ?
-ელენა.
-მიპასუხეთ,ნუთუ ერთხელ მაინც არ შეგეცოდეთ,ასე უმოწყალოდ რომ გამომიტანეთ განაჩენი? შეგიძლიათ მშვიდად იყოთ,გამოვიარე ის რაც ნინიამ განიცადა,ყველაფერს მივცემდი ის ,რომ ცოცხალი იყოს,ათასჯერ დავბრუნდებოდი მის მაგივრად იმ სახლშ,მხოლოდ ამას ვითხოვდი თქვენგან,ისე მოგესმინათ ჩემთვის,როგორც ეხლა მისმენთ.
ელენა კიდევ აპირებდა რაღაცის თქმას,თუმცა კარი გაიღო და ატირებული ნატა შემოვარდა,სწრაფად გადაკვეთა ოთახი და ელენას მოეხვია.
-ჩემო ლამაზო,ემო საყვარელო კარგად ხარ?
-კი ნატა კარგად,დამშვიდდი,გაუღიმა ცრემლებად დაღვრილ დაქალს,დაწყნარდი,აქ ვარ.
-წამოდი,წავიდეთ აქედან.
-წავიდეთ,ცოტა ხანს მაცადე გეგას უნდა დაველაპარაკო და წავიდეთ.
მათე სწრაფად წმაომიართა ფეხზე და ნატას ხელი მოხვია.
-წამოდი გარეთ დაველოდოთ,მისდა გასაოცრად ქალს არ გაუპროტესტებია ბიჭს კარებისკენ გაჰყვა.როგორც კი ოთახში მარტოები დარჩნენ,ბარათელმა გაქვავებულ ქმარს გახედა,თითიდან მეორე ბეჭედიც მოიძრო და გეგას მისამართით ისროლა.
-რატომ შეგეცვალათ მზერა ბატონო გეგა?
-საკმარისია ამდენი ცინიზმი,მორჩი ელენა.
-ცინიზმი შენი მოგონილია გეგა,იქნებ გავიხსენოთ განვლილი ერთი თვე,რატომ აღარ მაქცევ ზურგს?იქნებ ბოდიში გაქვს ჩემთვის მოსახდელი,იმას მაბრალებდი რაც შენი ბრალია,მოდი გავხსნათ კარტები,დავიჯერო დღეს რაც მოხდა არ გადარდებს?მე ვერასდროს დავივიწყებ ამ ყველაფერს და პირველ რიგში შენს ზიზღით სავსე მზერას,იცი რაში დავრწმუნდი? ყველას ასე ექცევი ალბათ ვინც გიყვარს,თემოს ჩათვლით.
-რა გითხრა თემომ?
-მაგას აქვს ეხლა მნიშვნელობა?
-ელე,მოდი დაწყნარდი გთხოვ და მომისმინე.
-ეხლა შენ მთხოვ მოსმენას,მაგრამ მე აღარ მოგისმენ,ღმერთო გეგა,როგორ შეძელი და ასე დაანგრიე ყველაფერი?ხაზი როგორ გადაუსვი ჩვენს სიყვარულს,ხომ იცი რო ეს დასასრულია და ის შენს გამოა,როგორ მჭირდებოდი რომ იცოდე,ამ ერთ თვეში არც კი მიძინია,ოცნებებით და ფიქრებით შენთან მოვდიოდი იმ კაცთან სიცოცხლეს ,რომ მერჩია და ისე გეფერებოდი,ორმაგად მტკიოდა შნი ტკივილი და მხოლოდ იმას ვოცნებობდი უბრალოდ შემოგეხედა ჩემთვის და ყველაფერს მიხვდებოდი,მაგრამ არა ისე უარმყავი ერთხელაც არ მომისმინე.
სადღაც გატყდა ბარათელის ხმაში და ტირილის ნოტები შეერია ხმაში,თუმცა თავის შემაგრება შეძლო და თვალი გაუსწორა გეგეშიძეს,რომელსაც მიტკლისფერი დასდებოდა.
-ბოდიში.
-ამ წუთას მაგ სიტყვას ფასი არ აქვს,იცი იქ დაბმულს რა მიხაროდა?შენ რომ გაიგებდი და საკუტარ თავს დაადანაშაულებდი,ეგოისტურად მიხაროდა შენი ტკივილი,ხო ეხლა პირდაპირ გეტყვი საკუთარი და მოკალი,ვერც იმას გავიგებთ ტყუოდი თუ არა თემოსთან თავს ვეღარ გაიმართლებს ხო?
-სიტყვებს მმიტრიალებ?
-ისე მინდა გატკინო,როგორც შენ მატკინე,კიდევ მარტო დის არა საკუთარი შვილის მკვლელიც ხარ.
-რას ამბობ? ამოიხავლა გეგამ.
-ხო ორსულად ვიყავი,მაგრამ დედაშენმა იმის მაგივრად რომ გახარებოდა,გამომიცხადა აქ არავის სჭირდება შენი შვილიო და გარეთ გამომაგდო,ვერ გაუძლო ძალიან პატარა იყო და ამდენ სიბინძურეს ვერ გაუძლო.
-რას ამბობ?
-და კიდევ,თუ კიდევ გაბედავ და ჩემს ძმას ავადმყოფს უწოდებ,სხვანაირად ვისაუბრებთ,სწრაფად მოკიდა ჩემოდან ხელი და კარისკენ დაიძრა.
-ელენა,გეგას მკაცრი ხმა მისწვდა ყურთასმენას,ბარათელი შედგა.
-თუ ამ კარიდან გახვალ.
-უკან ვეღარ დავბრუნდები,დაასრულა წინადადება ქალმა,არც ვაპირებ,მშვიდობით გეგა.

* * *
გარეთ გამოსულმა მათემ იქვე მდომ ტაქსს ფული გადაუხადა და გაუშვა.
-რას აკეთებ? რითი უნდა წავიდეთ?
-მე წაგიყვანთ,იქნებ დაწყნარდე ჯერ.
-არ შემიძლია,სანამ არ დავრწმუნდები რომ კარგადაა.
-კარგად არ არის,მაგრამ იქნება,ძლიერი გოგოა.
-რა მოხდა იქ? ცრემლიანი თვალები შეანათა ქალმა.
-მოგიყვება თვითონ,რთული თემაა,თავზე ხელი გადაისვა მათემ.
-საფრთხემ ჩაიარა?
-კი,დამშვიდდი ელენას აღარაფერი ემუქრება.
-ის როგორ იქნება?
-ისიც კარგად,მოგვარდება ყველაფერი,გაეღიმა მათეს,იცი რომ სასწაული გოგო ხარ?
-ცოტა მიკლია,გეცინა ნატას.
მათე რაღაცის თქმას აპირებდა,თუმცა კარში ელენა დალანდა და სწრაფად წავიდა მისკენ.
-კარგად ხარ ელე? გაუღიმა თბილად.
-უკეთესადაც ვყოფილვარ,ნატა სად არის?
~-აქ ვარ,ხელი მოხვია ქალმა.
-წავედით ნატ,წამიყვანე აქედან.
ბიჭმა ჩანთას მოკიდა ხელი და საბარგულში ცადო.
-ჩასხედით,კარი გაუღო და დაელოდა როდის მოთავსდებოდნენ გოგოები,ინსტინქტურად უკან მიიხედა და გეგეშიძის მაღალი ფიგურა დალანდა ფარდის უკან,რაღაც ანიშნა და საჭეს მიუჯდა.

* * *
ორმა თვემ სწრაფად გაიარა,თითქოს დალაგდა სიტუაცია,გავლენიანი ბიზნესმენი გეგა გეგეშიძე საქმიანობას დაუბრუნდა,საკმაოდ დიდხანს განიხილავდა პრესა ახალშექმნილი ოჯახის ასე უცებ დანგრევას,თუმცა მალევე მიწყნარდა სიტუაცია,ელენამ აიკრა გუდა ნაბადი და ბათუმში წავიდა,თავის ძველ სამსახურს დაუბრუნდა და ცდილობდა ყველანაირად არიდებოდა სიტუაციას,იზრდებოდა პატარა გეგეშიძე მუცელში და დედას ერთადერთ იმედს წარმოადგენდა,ყოველ საღამოს გარეთ სეირნობა დასჩემდა ბარათელის ქალს,რატომღაც სასწაულად მოსწონდა მთვარის შუქით განათებული ზღვის ყურება,განსაკუთრებიოთ როცა სავსი იყო და საოცრად ლამაზად ირეკლებოდა წყალზე.ხშირად ესაუბრებოდა და გულის ნადებსაც უზიარებდა,ძველი პროფესიაც გაიხსენა და გამუდმებით ხატავდა,თითქმის ერთიდაიგივეს,მთვარეს და ისიც სავსეს,ასეთივე უნდა ყოფილიყო მისი ცხოვრებაც,ერთი დიიდ მთლიანობა.
* * *
ნატამ ყავის დალევა დაასრულა და წიგნის შემდეგი გვერდი გადაფურცლა,უცებ მის წინ სკამი გამოიწია და ვიღაც დაჯდა.
-იცით დაკავებულია,წმაოსწია თავი ქალმა და მომღიმარ მათეს წააწყდა.
-გამარჯობა ნატა.
-გაგიმარჯოს მათე.
-როგორ გიკითხო?
-მშვიდობაა? დაეჭვებულმა გახედა ქალმა.
-რატომ მეკითხები?
-ისე არ მოხვიდოდი,არც შემთხხვევითობას უნდა გავდეს ჩვენი შხვედრა,რა ხდება?
-ისე გამომძიებლად ხომ არ იმუშავებდი?
-მიპასუხე რა ხდება?
-ერთ ადამიანს უნდა შენთან საუბარი.
-მერე შუამავლების გარეშე არ შეუძლია? თუ მის ციხესიმაგრეში უნდა ვეწვიო?
-აქ მოვა მალე,უბრალოდ მანამდე მე მოვედი.
-გასაგებია,ნიადაგი მოსინჯე ხო?
-ნუ იკბინები ძალიან გთხოვ კარგი?
-ვეცდები,გაუღიმა ირონიულად.
რამდნეიმე წუთში კაფეში ნაცნობი სილუეტი გამოჩნდა.
-გამარჯობა ნატა.
-გამარჯობა,ცივად მიუგო ქალმა.
-საქმე მაქვს შენთან.
-გისმენ,თუმცა ვხვდები რა საქმეც და ეხლავე გაფრთხილებ არაფერი გამოვა.
-ხომ იცი როგორ მიყვარს? ამოიოხრა ელენამ.
-შენ ეგრე ექცევი საყვარელ ადამიანებს? მესმის ტკივილი აგიჟებს ადამიასნ,მაგრამ რაც შენ გააკეთე,გთხოვ გეგა მიეცი ცხოვრების საშუალება.
-მისმინე,ვაცადე რომ დაწყნარებულიყო.
-დაწყნარდა და უკეთესადაცაა,შენს გვერდით ვერ იქნება უსაფრთხოდ,რა გარანტია გაქვს რომ კიდე შენზე გაბრაზებული ვინმე არ გამოჩნდება და ელენასაც ისე არ მოკლავს როგორც ნინიას? რატომ არ გინდა გაიგო რომ შეცდი? აღიარე ერთხელ მაინც ბატონო გეგა.
-მისამართი მინდა,სად არის.
-არ გეტყვი,გამორიცხულია,ელენას სურვილი ჩემთვის ყველაფერია,მას კი შენი ნახვა არ სურს.
-ნატა,თვალები დაუბრიალა მათემ.
-არა მათე,მე მოვრჩი,იყო დროროცა ჩემზე ბედნიერი ადამიანი არ იყო,რადგან ელენა შენი ცოლი გახდებოდა,შენი სიტყვებიც მახსოვს ეკლესიაში,ჭირშიც და ლხინშიცო მთელი ცხოვრება,არა გეგა არ ხარ მართალი,არც მაშინ და არც ეხლა,დაანებე თავი ჩემს გოგოს,უბედურების მეტს არაფერს მოუტან,იცი როგორ სტკიოდა ხელები?რამდენ ხანს ჰქონდა ჩალურჯებული მკლავები,რამდენ ხანს ეშინოდა მიმავალი მანქანების,არა არ იცი შენ არაფერი ციცი საკუთარ ცოლზე,რომელიც ჯოჯოხეთში აცხოვრე,ეხლა აქ მოდიხარ და იმას მთოვ რისი უფლებაც უკვე დაკარგე.
-ნატა,ტონს აუწია გეგამ.
-იმედია მეც არ დამემუქრები რამით,ჩემზე არ ჩრის ეგეთები,მე არ მეშინია ყოვლიშემძლე გეგა გეგეშიძის,მშვვიდობით და შნ,მიუტრიალდა მათეს,ჩემს სიახლოვეს არ დაგინახო.
ბიჭები სანამ აზრზე მოვიდოდნენ და რამეს იტყოდნენ ქალი უკვალოდ გაქრა კაფიდან.
-რა არანორმალურია,გაეცინა მათეს.
-სასწაული მეგობარია,ბედნიერია ელენა მისი მსგავს რომ ყავს,გაეღიმა გეგასაც,ზუსტად ვიცოდი რომ არაფერს იტყოდა.
-წავიდეთ,ადექი.
-მაინც ვიპოვი,მიწა ხომ არ ჩაყლაპავდა?
-ისე ერთი აზრი მაწუხებს სულ,იქნებ ბათუმშია? მაგათ ხომ ახლი აქვთ იქ?
-ეგ მეც ვიფიქრე ,მაგრამ ეცოდინებოდა რომ პირველი მაგ ადგილზე ვიფიქრებდი და იქ არ წვაიდოდა.
-იქნებ ზუსტადაც იქ არის,იქნებ იცოდა რომ ასე იფიქრებდი და იქ არ დაუწყებდი მოძებნას?
გეგამ დაფიქრებულმა გახედა მეგობარს და ჩეცინა.
-ტვინი ხარ მათე, ტვინი,ხვალვე მივდივარ ბათუმში.
გახარებულმა აათამაშა თითები მაგიდაზედა ოფოციანტს უხმო.

როგორც იცით ჩემო კარგებო კომპი გამიფუჭდა და ძალიან ვწვალობ რომ არ გაგაწბილოთ და ახალი ტავები დაგიდოთ,მაპატიეტ ცოტა პატარებზე მაგრამ მეტს ფიზიკურად ვერ ვახერხებ,ნელ ნელა უფრო საინტერესო გახდება ამათი ურთიერთობა,იმედია მოგწონთ, ველი შეფასებებს.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 წევრი დარინა

კი დაიმსახურეს თამარამაც და გეგამაც ყველაფერი რაც ელენამ უთხრა მათ, მაგრამ ბავშვზე არ უნდა მოეტყუებია რაც არ უნდა იყოს გეგა მისი მამაა და სრული უფლება აქვს რომ იცოდეს, იმედია არ გაბრაზდება სიმართლეს რომ გაიგებს, ბევრი აწუწუნოს ელენამ გეგა შერიგებაზეე.

 



№2 სტუმარი ტატუკა20

ძალიან მაგარიაა აი ძალიაან!კარგად უნდა აწვალოს ელენემ გეგა,მეტის ღირსია!როგორ გაიმეტა ასეთი ცხოვრებისთვის ეს პატარა გოგო? მოკლედ ყოველდღე დადე და იყოს ეს პატარა თავები ხმას არ ვიღებ.ყოჩაღ ძალიან კარგად წერ.

 



№3 სტუმარი Qeti qimucadze

Didi madloba pasuxismgeblobistvis, araushavsss, es sulac ariyo pataraaa, sakmaod tevadi da mnishvnelovani agmochndaaa, saocrad momcons, zalian kargad cer da isga dagvrchenia moutmenlad dagelodott

 



№4  offline აქტიური მკითხველი La-Na

მომწონს რომელია.ძალიან კარგი იყო.გამიხარდა ელენემ რომ არ აპატია და არც იმ სიტყვებისთვის შემეცოდა რაც უთხრა.მაგრამ თავიდან მეც კი შემეშინდა ვაი თუ მუცელი მოეშალათქო
--------------------
ლანა

 



№5  offline წევრი skida

მაგარი თავი იყო ელენას სიტყვებით მთელი წინა თავების ჯავრი ამოვიყარე
მაგრამ გეგა მაინც ცოდოა (რა ვუთხარი ჩემს ადამიანურ მახრეს?!) მამაა და იმსახურებს იცოდეს
შვილის არსებობის შესახებ მაგრამ კიდევ ცოტა წვალებასაც იმსახურებს (კიდევ ცოტას) წარმატებები და სულაც არ იყო პატარა თვი
blush

 



№6 სტუმარი ტატუკა20

როდის გაგვახარებ ახალი თავით?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent