შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გატაცება(ნაწილი 2/1)


28-06-2018, 00:08
ავტორი Life is Good
ნანახია 1 137

გატაცება(ნაწილი 2/1)

(დაკრძალვაზე იმდენად კოკისპორილად წვიმდა იფიქრებდით მეორედ მოსვლააო...სოკოებივით ამოზრდილი ქოლგებით და წვიმის ხმას შერეული გოდებით...
-ნეტარ არიან მიცვალებულნი რომელთაც აწვიმთ...
თქვა მამაკაცის ბოხმა ბარიტონმა და ჩასვენებული სასახლის სახურავზე გამაყრუებელი გრუხუნით ახმაურდა მიყრილი ქვიანი მიწა.)

უნივერსიტეტის კიბეზე სწრაფი ნაბიჯით ჩამოდიოდა ტელეფონმა კიდევ ერთხელ და ალბათ უკვე მეასედ რომ დარეკა.ვინ იქნებოდა თუ არა საყვარელი დედიკო ქალბატონი თამარ ვადაჭკორია. დაწყევლილი 6 თვე იყო გასული იმ დღიდან რაც გიგამ უნამუსოდ დატოვა და თავი სხვა სამყაროს შეაფარა...ის დაპირება და თავდაჯერებული მტკიცება შენ რომ მოკვდე ვერ ვიცოცხლებო ყველაზე აბსურდული აღმოჩნდა.მშვენივრად ცხოვრობს...თუ არ ჩავთვლით კარჩაკეტილობას არც არასდროს ვყოფილა ზედმეტად ლაღი და ხალხმრავლობის მოყვარული.ადამიანი ,ყველაზე დიდი ცხოველია რომელიც ყველაფერს უძლებს...კი ნამდვილად,შეიძლება ჭკუიდან გადავიდეს მაგრამ ჭკუიდან შეშლა სუსტების წილხვედრია და შეშლილი და უკონტროლო ადამიანი ჩემი გადასახედიდან...რაც არ უნდა იყოს თავს მაინც ვერ მოიკლავს და რატომ? იმიტომ რომ თვითმკვლელობას იმხელა გამბედაობა სჭირდება...მათ სუსტ ადამიანებად კი არ უნდა მოიხსენიებდნენ არამედ გმირის მედალს უნდა კიდებდნენ კისერზე.(ეს ხუმრობით რა თქმა უნდა) ტელეფონს დახედა და აზრი არ ჰქონდა გათიშვას, იმდენად ჯიუტია თამარი კიდევ დარეკავს.
-რაიყო თამარ?-თვალები მობეზრებით აატრიალა და კიბეზე დაჯდა.დაიწყებს ახლა მოთქმას რამდენად ცუდი შვილია,თვეები გავიდა და ვერ აპატია...ბლა ბლა ბლა...
-როდის მერე გავხდი თამარი?-გაისმა უკმაყოფილო ტონი.
-მას მერე ,რაც საავადმყოფოში ბებიაჩემმა დაგარქვა.
-ირონიის პიკზე ხარ?
-არც მთლად უმაგისობაა...რაგინდა?
-სახლში როდის აპირებ მოსვლას?
-საღამოს წავალ სახლში,ოღონდ ჩემს სახლში...ამოიოხრა სალომემ უკვე ძალიან ღლიდა ეს გაუთავებელი ტვინის ბურღვა.
-მე ჩვენს სახლზე გეკითხები სალომე...საქმე მაქვს შენთან წასვლას ვაპირებ საქართველოდან საერთოდ.
-აუუუ რაიყო ტოლვილად ბარდები სხვა ქვეყანას?პოლიტიკური დევნის მსხვერპლი ხომ არ ხარ თამრიკო?
-დღეს გელოდები.
მოკლედ მოუჭრა ქალმა და ტელეფონი ისე გათიშა კარგა ხანს გაოცებულო დაჰყურებდა ეკრანს.შემდეგ გაეცინა და კიბეებს სწრაფი ნაბიჯით დაუყვა.მეოთხე კურსს ამთავრებდა და გამოცდების ციებ ცხელებაში იყო...იმდენად გადაღლილი და გამოფიტული იყო არაფერზე არც ფიქრის და არც დარდის თავი არ ჰქონდა...ერთი სული ჰქონდა ქალაქის ხვატით ჩახუთულს სწრაფად აერბინა სახლის კიბეებზე და თავი თავისი მყუდრო ბუდისთვის შეეფარებინა.ერთ ოთახიანი კეთილ მოწყობილი ბინა წერეთელზე ,საკუთარი დანაზოგით იქირავა და იმ ამბების მერე საერთოდ აღარც კი დაბრუნებულა სახლში...იმდენად აღიზიანებდა თავკერძა თამარის საქციელი, რომელსაც მისი დაცვის მიზნით ჩადენილს უწოდებდა გულის ამრევამდე მიჰყავდა.ის ცრემლებიც რაც ბოლო ნახვის დროს აღვარღვარა კარგად დადგმული სპექტაკლის ნაწილად მიაჩნდა და თავმოყვარეობის შკალაზე ნულს ქვემოთ ინარჩუნებდა მყარად ადგილს.ის სულ მცირედი პატივისცემაც დაეკარგა რაც მშობელი დედის ყველანაირი საქციელის მერე მაინც ჰქონდა როდესაც, შავებში გამოწყობილი თამარი მგლოვიარე ცოლივით გამოცხადდა დიდი დიმიტრი ორჯონიკიძის დაკრძალვაზე და შემდგომ ტელევიზიიების წინ გულმოკლულმა ილაპარაკა თუ როგორი მზრუნველი და შეუცვლელი მამა იყო მისი ერთადერთი ქალიშვილისთვის.რომელიც, მამის გარდაცვალებას დიდი რუდუნებით გლოვობდა. ღრმად ამოიოხრა და სახლის კარზე ზარი დარეკა.იმ სახლის რომელშიც 23 ბედნიერი წელი გაატარა და რომელიც ისე ჩამოენგრა დედის ერთი უაზრო საქციელის გამო თავზე ,თვალის დახამხამებაც ვერ მოასწრო.გარეთ ისეთი ხვატი იდგა, თბილისი მოთუხთუხე ქვაბს დამსგავსებოდა.. ჯერ მთელი ზაფხული წინ იყო და ასე თუ გააგრძელებდა ერთიანად ამოხუთვა მოუწევდა ფინანსურად არამყარად მდგარ ოჯახებს რომელთაც ვერ მოეხერხებინათ სიცხისთვის თავის გარიდება. .რამოდენიმე წუთის შემდეგ კარს იქით ჩუსტების ფლატუნით მომავალი თამარის ნაბიჯების ხმა გაისმა ,კლიტეში საკეტი გაჩხაკუნდა და ფართოდ გაღებულ კარში მოკლე სარაფანში გამოწყობილი ქალიც გამოჩნდა.ლამაზი ფიგურა ჰქონდა თამარს ,სავსე და გამოკვეთილი.გრძელი თმა მოკლედ ჰქონდა შეჭრილი,იმდენად მოკლედ გადაპარსული უფრო ეთქმოდა და თეთრად შეღებილი.მუდამ მოწესრიგებულს არც ახლა დაერღვია ტრადიცია და მსუბუქი მაკიაჟი გაეკეთებინა.
-მოხვედი?-გვერდით გადგა და შვილი სახლში შეატარა.სიგრილე იყო სახლში კონდიციონერი შეუძენია სახლის პატრონს და ინტერიერიც განახლებული და გადასხვაფერებული დახვდა სალომეს.ოთახის თვალიერებაში გართულს ზურგს უკნიდან დედის ხმა შემოესმა.
-არ დაჯდები?-სავარძელზე მიუთითა ხელით.-ცივ ყავას ხომ დალევ?
-არ მინდა მადლობა,არ შეწუხდე.
-დეე...-მის მოპირდაპირე სავარძელში ჩაჯდა ქალი.-არასდროს მაპატიებ?
- გაქვს შენი აზრით რამე საპატიებელი?-მზერა გაუსწორა დედას სალომემ
-მე მეგონა...
-ძალიან გთხოვ ...რა გეგონა რა იცოდი ,რა გინდოდა, რა როგორ გინდოდა ეგ ,შენი მხრიდან უადგილო თავის მართლებაა დედა.არცკი მომისმინე!გესმის? არცკი მომისმინე ისე მიიღე გადაწყვეტილება და რის გამო?! გამაგებინე რის გამო?
-მე...
-მე ..მე..იძახე ახლა-ხელი აიქნია უკვე ბრაზმორეულმა სალომემ-შენმა ნაბი@რმა დიმიტრიმ ტელევიზიაში მზრუნველ მამად რომ დასახე და ძეგლი დაუდგი სასიკვდილოდ გამიმეტა!გესმის?! სასიკვდილოდ თამარ...და ის მკვლელი და ნაძირალა ბარათელი რომ არა...როგორც შენ იხსენიებ დღეს კაცმა არ იცის სად ეყრებოდა ჩემი ძვლები...
ფეხზე წამოხტა წყობიდან გამოსული სალომე.
-შენი დის ქმარი იყო...ხოოო მკვლელი და ნაძირალა-თამარიც წამოდგა
-რომელი დის თამრიკო?! ჯანდაბაშიც წასულა ყველა და ყველაფერი მე ის მიყვარდა და მიყვარს გესმის?! ის ნაბი@ რი მიყ არს და მეზიზღება ესე უსიტყვოდ რომ მიმატოვა...
-ხედავ შენვე ამბობ რომ მიგატოვა-სიტყვაზე გამოეკიდა თამარი.
-ვსო-ხელის აწევით გააჩერა დედა-აქ გიგაზე სალაპარაკოდ არ მოვსულვა.მითხარი მივდივარო და მნახეო ხოდა მოვდი!-ისევ დაჯდა სავარძელში-სად მიდიხარ და როდის?
-იტალიაში ნანისთან ...შენს ნათლიასთან ჯერ არ გადამიწყვეტია როდის...საბუთებს ვაკეთებ.
-ხოდა ძალიან კარგი-წამოდგა სალომე-წასვლის წინ დამირეკე და გაგაცილებ თვალზე ცრემლით და ხელის დაქნევით.კარგად
-სალომე! -კარისკენ წასულს უკან გაეკიდა თამარი-გთხოვ
-ნახვამდის დედა!
კარი გამოხსნა და სადარბაზოში გავარდნილმა ზურგს უკან ხმაურით მიიხურა.

ვაკის სასაფლაოზე კანტი-კუნტად ირეოდა ხალხი...კიბეებთან გაჩერებულმა ვადაჭკორიამ ნერვიულად მოისრისა სახე და ნაცნობი საფლავისკენ სწრაფი ნაბიჯით აიღო გეზი. მოვლილ საფლავზე შავი მიწა დაეყარათ და სურათთან მოთავსებულ ლარნაკში თავს თეთრი გირლიანდები იწონებდა აშკარად ახლახანს მოეტანათ.მარმარილოთი გაწყობილ დაბალ ღობეზე გადააბიჯა და ზედ ჩამოჯდა...იდაყვებში მოხრილი მკლავებით მუხლებს დაეყრდნო და მზერა სურათიდან მომზირალ ბარათელს გაუსწორა.ფერად სურათზე თეთრ პერანგში გამოწყობილი მამაკაცი ფართოდ იღიმოდა...მარჯვენა ხელი კეფაზე ედო და აშკარად ვიღაცას ელაპარაკებოდა კამერამ რომ დააფიქსირა.
-ჯანდაბა...-თვალები მოისრისა ვადაჭკორიამ-მაგარი იდიოტი ხარ და ალბათ არასდროს გაპატიებ ესე უაზროდ რომ დაამთავრე...აღარც შენს საფლავზე მოვალ და აღარც შენს გლოვას ვაპირებ...ბოდიში თან რომ ვერ გამოგყევი ნაბი@რო...მაგრამ შენ ხომ გაქცევა ყველაზე მაგრად გამოგდიოდა...ხოდა გაიქეცი...ეხლაც გაიქეცი...ლაჩარივით გაიქეცი და მე დაგავიწყდი.რა ჯანდაბად მინდოდა შენი ზრუნვა?!მე შენ მჭირდებოდი და საერთოდ არ მითხოვია მსხვერპლის გაღება...თავკერძა იდიოტო! აუ ვიღაცას მაგარი გიჟი ვეგონები რომ მისმენდეს...ალბათ ვარ კიდეც გიჟი აბა შენ რა შესაყვარებელი იყავი?
სახეზე დაუკითხავად ჩამოგორებული ცრემლები ცხვირის სრუტუნით მოიწმინდა და მოულოდნელად თავზე წამომდგარ მაღალ სილუეტს ახედა დამფრთხალი სახით.
-გამარჯობა!-მიესალმა მამაკაც-შეიძლება ჩამოვჯდე?
მის გვერდით ანიშნა და პასუხს არ დალოდებია ისე დაიკავა ადგილი.
თავი დაუქნია სალომემ და გვერდით მჯდარს ინტერესით დააკვირდა საიდანღაც ეცნობოდა და უბრალოდ ვერ იხსენებდა საიდან.მამაკაცს მისი ინტერესიანი მზერა არ გამორჩენია-გიორგი ვარ...მეგობარი.
თავით საფლავის ქვისკენ ანიშნა
-გასაგებია.-ცრემლები ხელისგულებით შეიმშრალა გოგონამ და წამოდგა-კარგი გიორგი,მე წავალ.ნახვამდის!
-ნახვამდის სალომე!-სიგარეტს მოუკიდა გიორგიმ და მიმავალ ქალს თვალი გააყოლა.

რამოდენიმე საათიანი მგზავრობის შემდეგ ტაქსის ტრაფარეტიანმა მერსედესმა ხრიგინით გადაუხვია სოფლის ქვა -ღორღიან გზაზე და საბურავების გრიხინით წინ გაიწია.თითქმის სოფლის ბოლომდე იარა და მაღალი რკინის მესერით შემოსაზღვრულ კარ -მიდამოსთან შეჩერდა.მგზავრმა ფული გადაუხადა და დაელოდა როდის მიეფარებოდა თვალს ტაქსი.შემდეგ კი რკინისავე ჭიშკარი დაუპატიჟებლად შეაღო და ყურძნის ხეივნით დაფარულ ვეებერთელა ეზოში შეაბიჯა.ეზოს სიღრმეში წითელი აგურის ორ სართულიანი სახლი ჩაედგათ...რომლის უკანაც თავს იწონებდა მაღალი კაკლის ხეები,წინ პატარა ბაღჩაში დიასახლისის მზრუნველი ხელების დამსახურებით ფერადი ყვავილების ბაღი გაეშენებინათ.მარჯვენა მხარეს სათონე და პატარა სათავსო ოთახები გაეკეთებინათ..მარცხენა მხარეს კი მართულის სეტკით გადაეღობათ და სხვადასხვა ხეხილის ხეებით და პომიდვრის გრძელი პლანებით დამშვენებული ბაღჩა გაეკეთებინათ.სახლის შესასვლელთან ეგრედ წოდებულ "საჩეხში" დაბალ ტაბურეტზე შავებიანი წელში ოდნავ მოხრილი მოხუცი ქალი იჯდა და ცხვირზე დაგოსილი სათვალით ბრთხილად თლიდა წინ,მოზრდილი თასით დადგმულ ახალ კარტოფილს.სათონსეთან ნებივრად წამოგორებულმა ყურებ პარტყუნა ფინიამ, დაუპატიჟებლად შემოჭრილი სტუმრის დანახვაზე თავი წამოსწია და დაიყეფა.რითაც პატრონის ყურადღება მიიბყრო.მოხუცმა თავზე მოხვეული ხილაბანდი ნიკაპთან კარგად შეიკეცა და ძაღლს დაუცაცხანა
-რა ჯანდაბა გეტაკა ყურშა?-შემდეგ კი სტუმარზე გადაიტანა მზერა და ხელი შუბლზე მოიჩრდილა მისი ვინაობის გასარკვევად
-მე ვარ, რუსო ბაბო გიორგი!-შორიდანვე გაეპასუხა სტუმარი და მისკენ წამოსული ქალი გულში ჩაიკრა-როგორახარ ბე?
-შენ შემოგევლოს შენი ბრუტიანი ბაბო...როგორ გამახარე რომ იცოდეე!!წამოდი გენაცვალ ...წამოდი
ხელი მოხვია სტუმარს და სახლისკენ წაიყვანა.
-როგორ ხარ რუსუდან?
-რავიცი ქა ,მე რაღა საკითხავი ვარ? მთავარია თქვენ მყავდეთ კარგად...კარტოფილი უნდა შევწვა ნახე სიდედრს ყავრებიხარ-გაიცინა ქალმა
-სად მყავს ეგ უბედური თუარა ...ის სად ბრძანდება?- გარემო მოათვალიერა სტუმარმა.
-ბაღჩაშია...რაღაცა ვერ იყო დილიდან და იქ არის
კარტოფილს მიუბრუნდა ქალი გიორგიმ კი ზურგჩანთა სარწეველა სკამზე დადო და ბაღჩისკენ გაემართა.
-სულ გამო....ვდა ეს უბედური...
ხმაურით შეხსნა ხის პატარა კარი და მწვანედ აბიბინებულ ბაღში შეაბიჯა ბევრი ძებნა არ დასჭირვებია მოშორებით გადაჭრილ ხის ჯირკთან,მწვანე ბალახზე იჯდა.მუხლებს დაყრდნობილი სიგარეტის მოკიდებული ღერი ტუჩებს შორის მოემწყვრდია და შორს ჰორიზონტს მისჩერებოდა წელს ზემოთ გაეხადა თხელი სვიტერი და ზურგზე ჰქონდა გადაკიდებული.
-რუსთაველს რომ ენახე არ მოვუტყან ტარიელს კარგის ! შენზე დაწერდა ვეფხისტყაოსანს.
გაიცინა გიორგიმ მეგობრის დანახვაზე.მამაკაცმა ქვემოდან ამოხედა და წარბაწევით დააკვირდა დაუპატიჟებელ სტუმარს.
-რას მომშტერებიხარ?! მოდი მამასთან-ხელები ფართოდ გაშალა სტუმარმა და ანიშნა მოდი ჩაგეხუტოვო.
-აუ გააჯვი რა!-ხელი აუქნია ბალახზე მჯდომმა და ჩვეულ პოზას დაუბრუნდა.
-რა გჭირს?
მისგან მოშორებით იგივე პოზაში დაჯდა გიორგიც.
-რა მჭირს?-არც გამოუხედია კაცს.
-რავიცი? განავლის სუნად ყარხარ ისეთ ხასიათზე ხარ...
-რატომ ჩამოხვედი?
-შენ სულ გამოს@ დი ხოო?! რასქვია რატომ ჩამოვედი.
-ს შვილი ვიყო ეს ნაჯახი თუ არ ჩაგარტყა ეხლა.-ფეხზე წამოდგა მამაკაცი და ცივი მზერით დააშტერდა გიორგის.
-ეე ეეე...ცოტა ტრაკს დააყენე ბიჭო.რა აჭრილი ხარ რა უბედურებაა? რას ქვია რატომ ჩამოვედი? მე თუ არა აბა სხვა ვინ უნდა მოსულიყო? ეგრე ყლ@ ზეც არ შენი მდგომარეობა ძმაო.-წინ დაუდგა განრისხებულ მასპინძელს გიორგი.-იმ ყველაფრის მერე რაც ერთად გამოვიარეთ ძმაო..მამენტ არასწორად იქცევი
-ბატონოო? მადლობა როგორ გადაგიხადო? ტაშით დაგხვდე თუ გაგიკეთო?
-მეორე ჯობია-გაიცინა გიორგიმ
-ჰაჰ...ვინმემ თ-სახე დამანჭა მასპინძელმა-ბაზარი არაა ბევრი გამოვიარეთ მაგრამ რატომ არ დაეტევი იმ შენს დედამოტყნულ ქალაქში და არ შეეშვები თავისი შარში გაყოფა?
-არანაირ შარში არ ვყოფ თავს ...მშვიდად ვარ
-ხოდა შევეცი მაგ შენს სიმშვიდეს.აიღე შენი ბარგი ბარხანა და გააჯვი აქედან-ხელი აიქნია მამაკაცმა და კარისკენ წავიდა
-არსადაც არ წავალ.მე რომ არა იმ სასირეთში იჯდებოდი ძმაო თან მთელი ცხოვრებით...იმ წამლის დათრევა რა დამიჯდა იციი? დამიჭირეს ლამის და ამ ყველაფრის მერე რომ გნახე გადალურჯებულ,გაყინული მეთქი დაიბრიდა და რა გამოვიარე,რა დამიჯდა რომ არ გამეჭედა შენ აზრზეც არ ხარ და ეხლა იმიტომ რომ დილიდან ამძღრენებულ ხასიათზე გაიღვიძე მე აქ შენს სირობებს უნდა ვუსმინო?
-მერე ვინ გითხრა ეგრე გარისკეო?-იღრიალა უცებ მამაკაცმა
-ამას ქვია ვირო მადლიო...
-ზუსტად-კვერი დაუკრა მამაკაცმა.
-გიგა მაგრად ატრაკებ შენ ძმობას გეფიცები-კეფა მოიფხანა გიორგიმ,-იქ სიმშვიდეა ყველა თავის საქმეს აკეთებს და სირზე კიდიათ უდროოდ ჩაძააღლებული ნუცუბიძე.
-მთლად უკეთესი...მეც მშვიდად ვარ აქ
-და რას აპირებ?-გაიცინა გიორგიმ-ბოსტანში იმუშავებ,ყანას დაამუშავებ და ვენახში ივლი? ვირით?!
-ოცდა მეერთე საუკუნე შე სირო და ცნობისთვის მანქანები აქაც ჰყავთ.
-სოფლელი ლამაზი გოგოებიც ბლომად იქნებიან ...ისე როგორ გაჩერდებოდი ექვი თვე.
-ხო მეზობლის ლამარა ბებოს ვტყნავ კვირაში სამჯერ-ზიზღით დამანჭა სახე გიგამ.
-ეგრე გაგიჭირდა ტო?
-აუ გამოეთრიე რაა მომშივდა ...იმ ლამარას შენ გაგაცნობ მაგარი ნაშაა.
რუსო ბაბოს ხელად გაეშალა სუფრა...კიტრი,პომინდვრის სალათი,ახალი კრტოფილი,ყველი და მწვანილი წითელი ღვინის გრაფინთან ერთად იწონებდა თავს მაგიდაზე.დედას პურები და კახეთის სურნელი...მეტი რა სჭირდბა სოფლის სახლში ყურძნის ხეივნის ქვეშ გაშლილ სუფრასთან მჯდომ სტუმრებს.
-სალომე ვნახე-შეპარვით თქვა გიორგიმ და მეგობარს ცერად გახედა.მამაკაცს ნაცრისფერ სფეროებში სევდით სავსე სიწითლეში არეული სისველე გასჯდომოდა და წამებში გადაედღაბნა მეტყველი თვალები.სკამის საზურგეს მიყრდნობოდა და ახალ მოკიდებულ სიგარეტს თითებს შორის დაუნდობლად სრესდა.
-როგორ არის?
-იქნებ შენ გენახა?
-და რა შევთავაზო ,არარსებულ ადამიანთან ცხოვრება?
-ატრაკებ შენ ძმობას გეფიცები...გიფიქრია მას რა უნდა?-სულ არ სჭირდება შენი სახელი და სტატუსი მას ისეთი შეუყვარდი როგორიც ხარ...ცოდოა გოგო.
-გადაიტანს.
-ცალკე გადავიდა საცხოვრებლად,წერთელზე 107 ნომერში-ლაპრაკობდა და თან გიგას არ აშორებდა მზერას რომელსაც ისეთი სახე ჰქონდა თითქოს არ აინტერესებდა არადა ყველა სიტყვას ისრუტავდა.
-არ მაინტერესებს.
-ლამაზი გოგოა და ყავს ბევრი თაყვანისმცემლები...
-ხოდა ძალიან კარგი-მხრები აიჩეჩა მამაკაცმა-გათხოვდება და დამივიშყებს.
-კარგი ძმაო.
-რამდენ ხანს დარჩები?
-რამოდენიმე დღით თბილიში მაგრად ცხელა ძმაო დება ასფალტი.

* * *
თვალი ვერა და ვერ მოხუჭა,ძილი სათოფეზეც კი არ ეკარებოდა.ეზოში სარწეველა სავარძელში მიწოლილი წელს ზემოდ შიშველი ღერს ღერზე ეწეოდა და აბურდული ფიქრებით ერთი და იგივე ადამიანს დასტრიალებდა.ექიმი ხარ მოიფიქრე რამე და მითხარი რამე ხომ უნდა არსებობდეს შენი აქედან გაყვანა რომ შევძლოთო ყველა ნახვაზე გაფუჭებული პლასტინკასავით ერთი და იგივეს უმეორებდნენ ბიჭები და თქვა როგორც იქნა რა იქნებოდა მისი გადარჩენის ესთადერთი შანსი.დიდხანს გეგმავდნენ თვეების მანძილზე და ბოლოს როგორც იქნა გიორგის მოხერხებულობით და ლევანის გამჭრიახი თეატრალური ნიჭით გადაასვენეს სანატრელ მორგში საიდანაც ღამით სანახევროდ გაყინულის ჩუმად გაყვანა არ გასჭირვებიათ.ქვეყნიდან გაქცევა უგუნური საქციელი იქნებოდა თან თუ გაითვალისწინებდნენ იმასაც რომ დიდი აფიორის წყალობით როგორც ასეთი მისი პიროვნება აღარც კი არსებობდა.სოფელში მარტოდ დარჩენილ გიორგის ბებიას ესტუმრა და წიწილების მოვლით ირთობდა თავს მანამ სანამ ისედაც ყოველი ღამის უძილოს კიდევ ერთი სადარდებელი, გამოჩენილი გიორგი და მისგან მოტანილი ახალი ამბავი არ დაემატებოდა.სალომე ვადაჭკორია...ქალი მისი უძილო ღამეების და დიდი გულისწყვეტის მთავარი გმირი.რამდენჯერ უფიქრია უბრალოდ შორიდან მაინც შეევლო თვალი მაგრამ , ყველა ჯერზე უკან იხევდა და თავს აჯერებდა მის გარეშე უფრო მშვიდად იქნებოდა.სიმშვიდე კი არა და არ მოდიოდა...ნანატრი სიმშვიდე ქოქოსის არომატით და აჩქარებული პულსაციით...ნანატრი სიმშვიდე...
-რა ხარ გიგა...-სახე ნერვიულად მოისრის და თავის თავზე გაეცინა-მაგარი ...
-თუ კარგად ვივლით დილამდე დავბრუნდებით-თავზე წამომდგარმა გიორგიმ მხარზე დაარტყა ხელი მეგობარს.
-რა ჯანდაბით ვაპირებთ წასვლას?-გაეცინა გიგას და მეგობარს ახედა.
-ეეე შენი ძმის შესაძლებლობებს ესე ნუ უყურებ ჯიგარო!-მიდი ჩაიცვი მე მანქანას გამოვიყვან.-არ მითქვამს ვაჟას რა შეკრული ჟიგული ჰყავს?
-საჭესთან მე ვჯდები-ხელი გამაფრთხილებლად აუწია მამაკაცმა-სიკვდილი არ მინდა...ნუ ჯერ ჯერობით.
-იმდენჯერ მოკვდი ღმერთმა ხელი ჩაიქნია შენზე...

სიცხისგან შეწუხებულ ვადაჭკორიას წელს ზემოთ შიშველს ეძინა...მოზრდილ საწოლზე .თხელი გადასაფარებელი წელზე ჰქონდა გადაფარებული და მუცელზე მძინარეს ორივე ხელი ბალიშისთვის შემოეხვია. ფიზიკურად და ემოციურად ერთიანად გადაღლილს, ერთი სული ჰქონდა წყალი გადაევლი...შხაპის მერე კი საწოლზე დაემხო და წამებში გაითიშა...შიშველ ზურგზე ცხელი ხელების შეხებამ ნელ- ნელა მოსწყვიტა ძილის სამყაროს...თითები რომელიც ნელ-ნელა ზემოთ მოიწევდნენ და მის ადგილს სველი კოცნების კვალი რჩებოდა...ძილიდან გამოყოლილი სიზმარი ეგონა და გაეღიმა.ყრუდ ამოიკრუსუნა და ზურგზე გადმოტრიალდა...თვალებ დახუჭულმა მთელს სხეულზე სიმძიმე იგრძნო რომელმაც ღრმად ჩაფლა მატრასში და ნაცნობის სურნელი,თვალის გახელას არ ჩქარობდა რადნა, სასიამოვნო სიზმრის დასრულება არ სურდა.მწველი ხელების შეხება მკერდზე და ტუჩები,ვნებიანად რომ წაეტანნენ მის ბაგეებს...სხეულში ერთიანად დავლილმ სიმხურვალემ მთელი გულ-მუცელი მოიარა და მუცელთან...დაბლა, ეროგენულ ზონაში მოიყარა თავი.სიამოვნებისგან სხეული დაეკლაკნა და დაიკვნესა.მისმა ტუჩებმა ყელისკენ გადაინაცვლეს და მხურვალედ შეეხნენ ლავიწებზე,,ქვემოთ მკერდზე და დაბერილ ძუძუს თავებზე...ბრთხილად ჩასრიალდნენ მკვრივ მუცელზე...თითებმა კი, მენჯებზე გადაინაცვლა და ბარძაყებისკენ წასულმა მისი ქვედა საცვალიც გაიყოლა...მუცლიდან ტუჩებმა ქვემოდ ჩასრიალდნენ...ფეხებს შორის და ბრთხილად შეეხნენ.ქალმა კისერზე მოხვია ხელები და თავისკენ წამოსწია...ფეხებს შორის დარჩენილი თლილი თითები კი საქმეს აგრძელებდნენ და წრიული მოძრაობით უარესად ახელებდნენ ისედაც აღზნებულ ქალს.
-ო ღმერთო!-ამოიოხრა ქალმა და ზედმეტად რეალური შეხებისგნ გაოგნებულმ თვალები სასწრაფოდ გაახილა.ფანჯრიდან შემოსული გარე განათების მკრათალ შუქზე მის ზემოდან მოქცეული მამაკაცის სახის გარჩევა არ გასჭირვებია ...თვალები რომელიც თვალებში უყურებდა და თბილად უღიმოდნენ.
-რა ჯადაბაა?!-გაიბრძოლა ერთიანად შოკში ჩავარდნილმა ქალმა და ხელის კვრით შეეცადა მამაკაცის მძიმე სხეულის მოშორებას.-ღმერთო მეღადავები?!ჯანდაბა...ჯანდაბა...
-გამარჯობა პატარავ!-ჩახლეჩილი ხმით თქვა მამაკაცმა და ქალის ბაგეებს დაეწაფა.თუმცა ქვედა ტუჩე კბენისგან უცებ წამოიწია და ერთიანად მოშორდა ქალს რომელმაც ,მოასწრო და საწოლის თავთან მდგარი სანათი აანთო.
-რა უბედურებაა ამ კბენას ხომ ვერ გადაეჩვიე!-ამოიბუზღუნა კაცმა და თვალებ დამრგვალებული ვადჭკორიას შემხედვარეს გაეცინ.ტუჩიდან წამოსული სისხლი ენის წვერით გაილოკა და საწოლის თავს მიეყრდნო.
-ისე ნუ მიყურებ გეგონება მოჩვენება ვიყო.აი თუ გინდა მიჩქმიტე-ხელი გაუწოდა ქალს.
-მოკეტე!-ხელის აქნევით გააჩუმა სალომემ-მაცადე ცოტა გავიზრო თუარა მგონი გავგიჟდი.
-რაიყო ძილში ხშირად ნახულობ ეროტიულ სიზმრებს?-თვალები მოჭუტა კაცმა-ისე კრუსუნებდი.
-უხ შე ნაბიჭ@ რო...-იფეთქა ვადაჭკორიამ და მამაკაცმა გააზრებაც ვერ მოასწრო ისე დაესხა თავს შეკრული მუშტების რტყმით.-შე ნაგავო...გაიძვერა აფერისტო...
-მოისვენე ეხლა!-ხელები ერთიანად შეუ ბოჭა და საწილზე დააგდო ,თვითონ კი ისევ ზემოდან მოექცა-ნუ სარგებლობ იმით, რომ ვერ გიმეტებ ერთი კარგად რომ გაგისილაქო!
-გადაეთრიე. .თურმე ვერ მიმეტევს...როგორ მეზიზღები.რატომ არ მოკვდი?!
-რა აზრი ჰქონდა ?მაინც არასდროს მოგქონდა ჩემს საფლავზე ვარდები...
-დაჟე მითვალთვალებდი?
-მე არა, ჩიტმა მომიტანა ამბავი...
-მაგ ჩიტს იმ ენას რომ ამოვაცლი და სხვა ადგილზე შევთხრი მერეც მოგიტნოს ენა.. გადადი!
-დაწყებული არ დავამთავროთ?-გაიცინა მამაკაცმა.
-რაიყო ესე გაგიჭირდა?! სადაც იყავი იქ ქალები არ იყვნენ?
მამაკაცი მოშორდა და ძველ ადგილს დაუბრუნდა.თან სიგარეტი ამოიღო ჯიბიდან და მოუკიდა.
-კიი იყვნენ...მაგალითად ლამარა.
-რა?
-ხო აბა ყველას სალომე და თეონა ზომ არ ერქმევათ?-ტუჩები გაილოკა ქალის სახის დანახვაზე ღიმილით კაცმა.-ჩაიცვი მაშინ და ნუ მიმზეურებ მაგ ძუძუევს ...დიდი მოთმინებით რომ არ გამოვირჩევი კი იცი.
-რაიყო დღეს არ მოგცა ლამარამ?-ზეწარი შემოიხვია ქალმა.
-არა... დღეს პენსიის ასაღებად იყო იმ დროს რა დროსაც ვხვდებითხოლმე.
-დაჟე პენსია აქვს? საღოლ...რატომ არ მიკვირს?
-ატრაკებ მაგრად...მეგონა. გაგიხარდებოდა ჩემი ნახვა...
-ვერ ხარ ხოო? ამდენი თვე მკვდარი მგონიხარ,შუაღამეს გამომეცხადე და გამაგიჟე და ეხლა მეუბნები მეგონა გაგიხარდებოდაო?-ხმას აუწია ქალმა.-იქნებ მომიყვე რა ჯანდაბა მოხდა?სად იყავი? ან ახლა რატომ ხარ აქ და საერთოდ ეს თვეები არ გაგხსენებია მე როგორ ვიყავი და ახლა რა გინდა?
-ციკლი რომ გქონდეს ვიფიქრებდი მაგისი ბრალიათქო...არადა აშკარად არ გაქვს.ყველაფერზე დავილაპარაკებთ მანამდე კი უბრალოდ მოიხსენი ეს დედამოტყნული ნაჭერი და მოდი ჩემთან...მომენატრე.
ზეწარი უხეშად გამოგლიჯა და მთელი ძალით მიაწვა,ზურგზე დააგდო და ზემოდან მოექცა...სანამ ქალი აზრზე მოსვლას მოასწრებდა ტუჩებზე ეძგერა და ფეხები მოხრილი მუხლით გააშლევინა.ძლიერი ბიძგისგან წამოიკივლა ქალმა და შუბლზე შუბლით დაყრდნობილ მამაკაცს შეანათა აცრემლებული თვალები.
-მტკივა!
-ვიცი...
-გამაოცე...ჯანდაბა!
-მოგეწონება ნუ წუწუნებ...ჯანდაბა სალომე !მეც მეტკინა... ნუ იკბინები-თმაში სტაცა ხელი და თავი გააწევინა.
-მოგეწონება-ირონიულად გაუღიმა ქალმა.
-უხ შე აფერისტო! აბაროტზე ჩალიჩობ? კარგიი...
ერთი ხელის მოსმით მუცელზე ამოატრიალა ქალი და მუხლებზე დამდგარს წელზე ხელით გააწვა მეორე ხელი კი თმაში ჩაავლო და თავისკენ დაქაჩა.
-ეხლაც მიკბინე.
-ჯანდაბა!-წამოიკივლა ქალმა -მითქვამს შენთვის რომ ვერ გიტან?!
-გადავიტან როგორმე...
ერთიანად ენერგია გამოცლილი და ახალი მუხტით დატვირთული ვადაჭკორია მამაკაცის განიერ მკერდზე მისვენებულიყო და მის თმებში მონოტონურად მოძრავ მამაკაცის თითებისგან ,წამოსული სიამოვნებისგან თვალები ელულებოდა.
-ესე დამეძინება.
-დაიძინე მერე...
-შენ კი ადგები და გაიპარები...
-არსად არ გავიპარები...
-არ მჯერა
-ხოდა არ დაიჯერო-თავი წამოსწია კაცმა და თმებზე შეახო ტუჩემი.-ჩემი გემრიელი ქალი...
დილით გამოღვიძებულ ვადაჭკორიას, საწოლის მეორე მხარე ცარიელი დახვდა და საოცარი გულისწყვეტა იგრძნო.თვალები ერთიანად ცრემლით აევსო და პირზე აიფარა ორივე ხელი ხმამაღლა რომ არ აღრიალებულიყო.ძლივს აითრია სხეული...კუნთები ისე სტკიოდა გეგონება სატვირთო მანქანამ გადაუარა და ამ მამქანის ფუნქცია მისმა საყვარელმა მამაკაცი იკისრაო. შიშველ სხეულზე ზეწარი შემოიხვია და სამზარეულოში გაბანცალდა.მაგიდაზე ცხელ ოხშივარ ადენილი ყავის ფინჯანი იდგა რომლის ქვეშაც პატარა ფურცლის ნაგლეჯი ამოედოთ.ფინჯანი ასწია და ფურცელი ბრთხილად გამოაცურა...ზედ გაკრული ცელით რამოდენიმე წინადადება დაეწერათ.
-“ყავა ჩემი ყველაზე სექსუალური ქალისთვის და ამ ნომერზე დამირეკა თუ არ გინდა ლამარა ბებოშ ი გაგცვალო!"
-დეგენერატი!-გაეცინა ვადაჭკორიას და სკამზე მოთავსებულმა გემრიელად მოსვა საყვ არელი მამაკაცის მიერ მომზადებული სურნელოვანი სითხე.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი დარინა

ღმერთო ნამდვილად არ ველოდი სიტუაციის ასე შემობრუნებას და ჯერ კიდევ შოკში ვარ, ისე კი მქონდა პატარა ეჭვი რომ ბარათელი ასე უბრალოდ როგორ დანებდამეთქიი, გავგიჟდი გადავირიე მეორე ნაწილი რომ დავინახეეე, ემოციების პიკზე ვარ და რას ვბოდიალებ მეც არ იცი, ერთი ის ვიცი რომამ უხამს საზიზღარ და გადარეულ კაცზე ვგიჟდებიი, რა ვქნა საშინლად მომწნს ეს პერსონაჟიიი, წნა თავშიც გითხარი და ახლაც გეტყვი მიხარია რომ აღმოგაჩინეეე.

 



№2 სტუმარი სტუმარი nata

au ra kaia ro gaagrdzele!!!!

 



№3 სტუმარი Annastacia

აღვფრთოვანდი და გადავღფრთოვანდი!!! რა მაგარია. წინა ნაწილის დასასრულს გამკრა ფიქრმა რომ არ არის გიგა ნუცუბიძე მოსაკლავი კაცი თქო და აჰაა. მადლობა და გელი სულმოუთქმელად????

 



№4 სტუმარი Ablabuda13

ეხლა წავიკითხავ წინა თავს, კარგია რომ გააგრძელე

 



№5 წევრი mirandaa31

არარსებობს! ტყუილად მატირე ამდენი?? :დდ რა კარგია, როგორ მიხარია ამის გაგრძრლება ვერც წარმოიდგენ. საუკეთესო ხარ. ვგიჟდები ამ საშინლად გარყვნილ კაცზე ❤️❤️ აუ მალე დადე რაა შემდეგი თავი ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№6 სტუმარი სტუმარი Life is good

ჩემო კარგებო და საყვარლებო...ძალიან მიხარია თუ გაგახარეთ...არ ვაპირებდი მეორე ნაწილს არანაირად და გამომდინარე იმრეაქციებიდან რაც წინა თავს მოჰყვა...ყველაზე გარყვნილი და საშინელი ბატონი გიგა ცოცხალია და დაგიბრუნეთ :) იმედია მოგეწონებათ და ძალიან არ გამკიცხავთ:(

 



№7 სტუმარი სტუმარი ნატა

გადარჩი მართლა, ასე სჯობს რა თქმა უნდა, გაიხარე კარგი იყოოოო. წარმატებები. ასე მაგრად თუ გააგრძელებდი ღირდა ის ნერვიულობაც

 



№8 სტუმარი ann

ვერც კი წარმოიდგენ როგორ გამახარა ვითარების ასე შემობრუნებამ. ნუ ხომ არი საზიზღარი კაცი და მაინც ვგიჟდები მასზე.

 



№9 სტუმარი Qeti qimucadze

Ise gamixarda rom davinaxe, myvintavivit veci, madlobaaaaa, imedia ardaagvianebbb

 



№10  offline აქტიური მკითხველი grafo

შენ ოღონდ შენს ჯანმთთელობას გაუფრთხილდი და ფილტვებს ზომაზე მეტად ნუ დაიზიანებ, გამოგონილ ბარათელს ჩვენი ჭირი წაუღია .
პირველივე აბზაციდან რომ გამეხა ტუჩები, ეგრე ჩავედი ბოლომდე. გმადლობ:*

 



№11 სტუმარი სტუმარი Life is good

eseigi, dzalian didi madloba gamaxaret...gansakutrebit shen" grafo" mainteresebda rom naxavdi tu mogewoneboda...rac sheexeba dagvianebas...ai yvelanairad shevecdebi dges davdo axali tavi...samsaxurshi var da didi gawa mawia maqvs:)) pasuxebs aqtiurad rom ver gwert ar iqikrot ar mainteresebs tqveni azri...manamde iyo eseti shinaarsis komentari...ara ubralod ver vaxerxeb????????????

 



№12 აქტიური მკითხველი Chikochiko

სტუმარი Life is good
eseigi, dzalian didi madloba gamaxaret...gansakutrebit shen" grafo" mainteresebda rom naxavdi tu mogewoneboda...rac sheexeba dagvianebas...ai yvelanairad shevecdebi dges davdo axali tavi...samsaxurshi var da didi gawa mawia maqvs:)) pasuxebs aqtiurad rom ver gwert ar iqikrot ar mainteresebs tqveni azri...manamde iyo eseti shinaarsis komentari...ara ubralod ver vaxerxeb????????????

ააიი გულშემატკივრების არმია ნახე აწი :დდ ერთი დღის გადაცილებასაც რომ არ გაპატიებენ: დდ(ხუმრობით რა თქმა უნდა).
ზუსტად ასეთ გაგრძელებას ველოდი პირველივე ნაწილში, მაგრამ სრული შოკი მივიღე დასასრულით. უფ კაი რამე კი იყო ეს თავი. კარგი თხრობის მანერა გაქვს, თავისუფალი, ქუჩური მანერით და წყალივით წასაკითხი❤

 



№13 სტუმარი სტუმარი ნინო

ჩემთვის საუკეთესო 3 ახალბედამწერლებს შორის ხაარ...ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხეე..სანამ დადებ ხო განძვრა სული..წარმატებებიიიი და უმაგრესი ხააარრ

 



№14 სტუმარი სტუმარი Life is good

tiko kapanadze ra ver gavige icii? tu ar ginda wakitxva nu kitxulob sayvarelo.. me vfiqrob garkvevit aris danomrilo tavebi.rac sheexeba gagrdzelebas...yvelaze normalurad me mgonis me vdeb aq yovel dge...es shen rom ginda uceb davdo da wuti ar gadavacilo ese ar xerxdeba.milionjer maqvs axsnili raxdeba
chemtan da rogor xdeba...erti dge tu davagviane mgoni maqvs amisi ufleba xoo? aravis ar utqvia agar gavagrdzelebo...madloba vinc motminebit melodebit.chem shvils alergia misca gushin da radgan vmushaobdi dges mimyavs eqimtan...sagamos ki aucileblad daideba momdevno tavi...au dzalian mewyina ese agdebit rom itxov raaris iciii????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent