შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გატაცება( ნაწილი 2/5)


2-07-2018, 00:47
ავტორი Life is Good
ნანახია 1 012

გატაცება( ნაწილი 2/5)

აეროპორტიდან სახლში მოსვლისთანავე პირველი რაც გააკეთა, მოზრდილი ჩემოდნები უდიერად მიყარა კუთხეში და ისე რომ არად ჩაუგდია ბოლო დროინდელი უძილობა და რამოდენიმე საათიანი ფრენისგან დაღლილობა მანქანის გასაღები მოიძია სასტუმრო ოთახის ერთ ერთი კარადის უჯრაში და ფეთიანივით გავარდა სახლიდან. მთელი მისი ცხოვრება სიურპრიზებით იყო სავსე...ჯერ იყო და დედმამის შვილის ნატვრაში მარტოდ მარტო გაზრდილმა აღმოაჩინა ,რომ ჰყოლია დაა, მამამისის ახალგაზრდობის ერთ ერთი თავაწყვეტილი გართობის შედეგი.შემდეგ ამას დაემატა საამაყო მამის ყველა საზღვარს გაცდენილი საქციელები რაც, კარგა ხანით საზოგადოების კრიტიკის საფუძველი გახდა და ჭორების მოყვარული ერის პირიდან კიდევ კარგა ხანს არ ამოვიდოდა.ქმრის მანიაკალური შურისძიება და საბოლოო ჯანში ამ ქვეყნიდან ისე წასვლა ,წამითაც რომ არ უფიქრია მასზე შეყვარებული ხალხის ტკივილი.როგორც იქნა გადახარშა და ისწავლა, როგორ ეცხოვრა ტკივილთან ერთად რომელიც, არასდროს გაქრებოდა და არც იმ მოუშუშებელ იარებს ეშველებოდა რამე საყვარელი კაცის დაკარგვამ რომ მიაყენა მის გულს.დამშვიდდა და ახალმა სიურპრიზმაც არ დააყოვნა აღმოჩნდა რომ გარდაცვლილი და გამოგლოვილი ქმარი, სინამდვილეში საღ სალამათი და ბედნიერი თავისუფლად დასეირნობდა თბილისის ქუჩებში და არც მეტი და არც ნაკლები მისი ოჯახის არსაიდან მოვლენილი სასჯელის,მისი ნახევარ დის სარეცელს იზიარებდა. მაშინ როდესაც ეს უკანასკნელი მისი ადგილი იყო.მისი იყო და სრული უფლება ჰქონდა მხოლოდ ის ყოფილიყო მამაკაცის გრძნობების განმგებელი და ამ უფლებას ის სტატუსი ანიჭებდა რომელსაც აგერ უკვე წლებია ატარებდა და ბარათელის ცოლის სტატუსი ერქვა.მისი იყო ის მხურვალე სხეულიც და ამ სხეულისგან წამოსული ის დაუღალავი და ქარცეცხლ გამოვლილი ენერგია,სიამოვნების უმაღლეს მწვერვალზე მიღწეულ სიყვარულის დამაგვირგვინებელ ბოლო ეტაპზე რომ გადაჰყავდა ყოველთვის ბარათელს და არავის,საერთოდ არავის არ ჰქონდა უფლება მოსულიყო და ასე თავხედურად მიეთვისებინა ის, რის გამოც ალბათ მთელ ცხოვრებას დასთმობდა და სწორედ ეს იყო უმთავრესი მიზეზი ორჯონიკიძის გადაწყვეტილების დაბრუნებულიყო უკან და მოეთხოვა ის, რაც კანონის სრული უფლებით ეკუთვნოდა.ყველას დაანახვებდა ვისი იყო ბარათელი და ალბათ სიყვარულისგან ჭკუიდან საბოლოოდ აცდენილი თუნდაც იმ აბსურდული გრძნობის წინააღმდეგ წავიდოდა რასაც, მისი ქმრის და სალომე ვადაჭკორიას ერთად ყოფნა ნიშნავდა.
ქალაქში უკვე გვიანი საღამო იდგა და მთელი დღის მცხუნვარე მზისგან გავარვარებულ ასფალტს ისეთი ბუღი ასდიოდა, უბრალოდ შეუძლებელი იყო ნორმალურად სუნთქვა.კართან მდგარმა ორჯონიკიძემ ალბათ, ათჯერ გასწია ხელი ზარის დასარეკად და ათჯერვე უკან წამოიღო.შინაგანი ღელვისგან მთელი ორგანიზმი უდუღდა და იმის წარმოდგენისას რა შეიძლება დახვედროდა იქ,კარს მიღმა მუხლები უკანკალებდა.ბოლოს გამბედაობა მოიკრიბა ღრმად ჩაისუნთქა,გონებაში ათამდე დაითვალა და ზარი დარეკა.
ერთხელ,ორჯერ,სამჯერ...მასპინძელი არ აპირებდა კარის გაღებას...იქნებ ასე უკეთესიც კი იყო ამ სიტუაციაში რადგან აღელვებული ნამდვილად ვერ აგებდა პასუხს თავის საქციელზე...კარს ზურგი აქცია და წასვლა გადაწყვიტა საკეტში გასაღები რომ გაჩხაკუნდა და შავი რკინის კარი ბოლომდე გაიღო...კარის ზღურბლზე იდგა ვადაჭკორია და გაფართოებული თვალებით უყურებდა კარში უეცრად გამოჩენილ მისი შიშების მთავარ გმირს რომელიც ადრე თუ გვიან ნამდვილად მოადგებოდა სახლში და მოითხოვდა იმის დაბრუნებას რაც ასე ნაგლად წაართვა. უმშვენიერესი იყო ვადაჭკორია...მოკლე,საკმაოზე სექსუალური თხელი პენუარი მადისაღმძვრელად შემოტმასნოდა დახვეწილ ფორმებზე და იმდენად მიმზიდველს და სასურველს ხდიდა ორჯონიკიძეს დიდრონ თვალებზე ცრემლი მოადგა.. არა ნამდვილად არ ელოდა რომ აქ დამშრალი ნილოსიდან გამოქცეული ნიანგი დახვდებოდა მაგრამ,ეს უკვე იმაზე მეტისმეტი იყო რაც ზოგადად მეტისმეტს ნიშნავს და სადღაც გულის შორეულ კუნჭულში შურის პატარა ნაპერწკლებმაც კი იწყეს გაღვივება...გრძელი ფეხები ჰქონდა ვადაჭკორიას,სავსე მკერდი და მკვრივი თეძოები ...თმა უბრალო სარჭით დაუდევრად ჰქონდა აწეული კეფაზე და რაღაც მომენტში ირინას მოეჩვენა კიდეც რომ ქალის მზერაში გადამეტებული ირონია ღვივოდა.
-სად არის?!-მისი ვიზუალის თვალიერებას შეეშვა ორჯონიკიძე და გაახსენდა სინამდვილეში აქ რა მიზნით იყო მოსული.ხმა გაუცივდა და იმდენად ბოროტი გაუხდა ალბათ საჭიროების შემთხვევაში შიშველი ხელებით მოუღებდა ბოლოს ამ ხელოვნების ნიმუშად წოდებულ კონკურენტს.
-ბატონო?!
სალომემ ნორმალურად გააზრებაც ვერ მოასწრო ისე შევარდა სასტუმრო ოთახში ერთიანად აალებული ირინა ორჯონიკიძე.შეშლილი მზერა მოავლო იქაურობას და საძინებლის გამოხურული კარისკენ გაიწია სალომემ მკლავში, რომ სწვდა უხეშად და ისეთი ძალით მოატრიალა თავადვე გაუკვირდა თავისი შესაძლებლობის.
-იქნებ ამიხსნა რა უფლებით დადიხარ აქ ისე ,როგორც საკუთარ სახლში? ?-მრისხანედ ჩააცქერდა სახეში -შენ გეკითხები!
-მოკეტე!-ხელი გაინთავისუფლა ორჯონიკიძემ და საძინებელში შევარდა...
-სად ჯანდაბაში მიდიხარ?!-გაკიდა საძინებელში შევარდნილს...
ირინას გასაკვირად ოთახში ისეთი წესრიგი იყო მით უმეტეს, სათუთად გასწორებულ საწოლს საერთოდ არ ეტყობოდა იმ უკანასკნელის კვალი რაზე ფიქრებიც განგაშის წითელი ღილაკივით უნთებდა ქალს ტვინში...
-სად არის?
-ვის ეძებ ადამიანო?
-მშვენივრად იცი ვისაც ვეძებ...
ამ დროს მთელი ამ ამბების მთავარი გმირი სააბაზანოში იდგა და მის სმენას სახლში დატრიალებული ქარბორბალას არც ერთი დეტალი არ გამოჰპარვია რაც ორჯონიკიძის გამოჩენას მოჰყვა.
-შე პატარა !-წელზე ხელები დაიკრიბა ორჯონიკიძემ და გამომწვევად და ირონიულად მომღიმარი სალომეს ლანძღვას მოჰყვა.-შენ რა გგონია საწოლში თუ ჩაუგორდი ამით დაიჭერ? შენისთანებს ნასკენივით იცვლიდა ჯერ კიდევ მაშინ ჩემი ქმარი რომ ერქვა და როგორ მთავრდებოდა ეს ყველაფერი იციი? ყველა ჟიმაობის შემდეგ ის მაინც სახლში ბრუნდებოდა და იქ ეძინა სადაც, მისი ადგილი იყო...მე შეუცვლელი ვიყავი და ვარ მისთვის რადგან შენზე და ნებისმიერ შენნაირ ძუკნაზე მაღლა ვდგავარ.მე მისი შვილის დედა ვარ და ვფიქრობ ,აქ ყველაფერი მორჩენილია.ის რომ აქ...-საწოლისკენ ხელი გაიშვირა-აქ გჟიმავს...არაფერს არ ცვლის...უბრალოდ გჟიმავს და როცა მობეზრდები შენც იმ კვალს გაჰყვები რომელ კვალსაც სხვა რიგითი ნაშები...
-არ გიტყდება მაინც ამას რომ აღიარებ? -მკერდთან ხელები გადაიჯვარედინა სალომემ...-თავად თქვი...სხვებთან იღებდა იმას რაც შენისთანა ფიტულს არ გააჩნია-თავით ფეხამდე შეათვალიერა ალეწილი ორჯონიკიძე...კარგ პატრონს ძაღლი არ გაექცევა საყვარელო...მოდი ვკითხოთ ვინ ვარ მე მისთვის...ამას ეძებ ხოო?!
აქამდე სააბაზანო კართან ზურგით მდგარი სალომე კარისკენ შეტრიალდა და სახელურს ჩასჭიდა ხელი,კარი ბოლომდე გამოხსნა და ორჯონიკიძემ გარკვევით გაარჩია...ხელსაბან ნიჟარაზე ორივე ხელისგულით დაყრდნობილი წელს ზემოთ შიშველი მამაკაცი...თეძოზე პროვოკაციულად მომდგარი ჯინსის შარვლით და ზედმეტად ცივი და არაფრისმთქმელი მზერით...რომლითაც გამოხედა ცოლს.მისი ნაცრისფერებიდან წამოსული სიცივე თითქმის ერთიანად გაუჯდა ქალს სხეულში და ნელ ნელა...ნაბიჯ-ნაბიჯ დაიწყო სისხლმა გაყინვა...იქ...სააბაზანოს ცენტრში მისთვის უსაყვარლესი კაცი იდგა და ისე უყურებდა როგორც არარაობას...ის მამაკაცი რომელიც, მზერით აგრძნობინებდა რაოდენ უფასური და უარაფრო გამხდარიყო მისი ცხოვრება...რაოდენ გაუფერულებულიყო ის ოდნავი პატივისცემაც და ის ვნება რომლითაც ასე აჯადოვებდა საერთოდ წარსულს ჩაბარებოდა.სიტყვებით გადმოცემა შეუძლებელია იმ გრძნობის რა გრძნობაც დაკარგვის გაცნობიერებას მოსდევს და ალბათ ქართული მრავალფეროვანი ლექსიკის მარაგშიც აღარ იყო საჭირო ის ერთი სიტყვა...უბრალოდ ერთი სიტყვა რომელიც, სრულიად თუ არა ნახევრად ან ნახევრის ნახევრად მაინც მიუახლოვდებოდა ორჯონიკიძის მარწუხებივით შებოჭილ და მჟავე ლიმონივით გამოწურულ,გამოფიტულ გულში დატრიალებულ განცდებს.
ბარათელმა დაბალ წვერზე ხელი ჩამოისვა და რამოდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა ოთახისკენ.
-გუგა...
ამოიხრიალა ირინამ და თავზე ძლიერად მოიჭირა მამაკაცის შეხების სურვილით ამწვარი ხელის თითები...წამის უსწრაფესად იფეთქა ქალის ლურჯ თვალებში მარილიანი სითხის ნაკადმა და ჯებირები გადმოლახა.
-აქ რა ჯანდაბას აკეთებ?- ხმა მზერაზე ცივი და ავისმომასწავლებლად დაძაბული იყო.
-გუგა...
-შენ გეკითხები აქ,რა ჯანდაბას აკეთებთქო ირინა?!-იღრიალა კაცმა- და ქალისკენ ისე გაიწია სალომემ მკლავში სტაცა ხელი სიტუაციის განსამუხტად
-გამიშვი ხელი- ზედმეტად მშვიდად დახედა ქალის ხელს მამაკაცმა.
-დამშვიდდი...თვალი თვალში გაუყარა სალომემ და ეს მზერა იმდენად ძლიერი და მრავლისმთქმელი იყო...უბრალოდ დანებდა ბარათელი.
-მშვიდად ვარ.. -ყრუდ ჩაილაპარაკა და ისევ ამ სცენისგან შოკში ჩავარდნილ ირინას მიუბრუნდა.-როდის ჩამოხვედი?
-დღეს...-ამოიჩურჩულა ქალმა
-და ეგრევე აქ გამოვარდი გიჟივით? მეტიც, საძინებელში შემოიჭერი რატომღაც დარწმუნებული რომ აქ შუა სექსის დროს გამომიჭერდი?-ჩაეცინა ბარათელს.
-ასე უბრალოდ?-გამბედაობა მოიკრიბა ორჯონიკიძემ...-ასე უბრალოდ კრავ შენს ოჯახს ხელს და ამასთან?-ამრეზით შეათვალიერა ქალი-ამასთან მირბიხარ?
-ამას სალომე ქვია ცნობისთვის და კი არ მოვრბივარ...დიდი ხნის უკან გაგექეცი მე შენ ირინა..მაშინ როდესაც პირველად გამიჩნდა სურვილი შენი გაჟიმვის მაგიერ სხვასთან დავწოლილიყავი...მაშინ გაგექეცი სხვა ქალიდან დაბრუნებული ისე რომ მიმიღე თითქოს ომიდან დაბრუნებული ქმარი ვიყავი,მაშინ როდესაც ყველა ჩემს ღალატზე თვალს დებილი ქალივით ხუჭავდი და მხოლოდ და მხოლოდ სტატუსი...წყეული ბარათელის ცოლის სტატუსი გაკმაყოფილებდა...ნებისმიერ დროს,წამს და სიტუაციასში გღალატობდი და შენ ისევ ის არაფრისმომცემი ცოლის სტატუსი გამშვიდებდა...ღადაობ?!
-ამასთანაც იგივეს იზავ...-ხმა გაებზარა ირინას.
-სალომე...სალომეე!! და დამერწმუნე ნამდვილად არ ვიზავ რადგან ყლ@ ზე ყველა და ყველანაირი სტატუსი...მიყვარს! დაგამშვიდა მოსმენილმა?!
-სიგარეტი ამოაცურა ჯიბიდან კაცმა და მოუკიდა.
-შენ გეკითხები დაგამშვიდა თუ არა მოსმენილმა?!
-არა...
-ხოდა არც უნდა იყო მშვიდად...კარი იცი სადაც არის.კარგად!
-ბატონოო?!-იფეთქა მოსმენილით დამცირებულმა ორჯონიკიძემ.
-რამე ვერ გაიგე?-ცალი წარბი აზიდა კაცმა...
-კი! შენ ჩემი ქმარი ხარ კანონით...
-რომელი კანონით ირინა?! მამაშენი ძაღლივით რომ გავუყენე საიქიოს გზას და ისევ თავისუფალი ვარ?? დროს მაკარგვინებ არადა ამ დროს სულ სხვა გეგმები მქონდა...კარგად.-ხელი აუქნია და საძინებლის ფანჯარასთან დაიკავა ადგილი.ირინამ ბოღმიანი ნზერა სტყორცნა წყვილს და დაიქადნა განანებთო...შემდეგ კი ისე გაიჯახუნა სახლის კარი ცოტა დააკლდა ანჯამებიდან არ ამომხტარიყო.
-ეს რა ჯანდაბა იყო?!-სახეზე ხელები აიფარა ვადაჭკორიამ.
-არ შეგპირდი პატარავ? ჩემს გვერდით საკმაოდ მხიარულად ცხოვრება გელისთქოო?-გაიცინა მამაკაცმა და სიგარეტი საფერფლეს დაასრისა შემდეგ ხელში აიტაცა ქალის სხეული სავარძლიდან თავად დაჯდა და ქალი მუხლებზე დაისვა.-ერთად ცხოვრებას თუ ვაპირებთ დროა საცხოვრებლად უფრო კომფორტულ ბინაში გადავიდეთ...კისერზე სუსტად ჩაავლო კბილები ბარათელმა მერე კი ნაკბენზე სველი კოცნა დაუტოვა.
-ამას რას უწუნებ?!-წარბი აწია სალომემ
-ვერ ვეტევი...-თვალები მოჭუტა კაცმა-და ზედმეტად ბევრი დაუპატიჟებელი სტუმარი გვსტუმრობს...მე კი არც იმდენად სტუმართმოყვარე ვარ მშვიდად შევეგუო ამ ფაქტს.
-შენი ცილის გიგა-ამოიოხრა ქალმა
-ეს ცვლის რამეს?-სახე დაუჭირა და თვალებში ჩახედა-რაიმე დიკომფორტს გიქმნის ჩემი ცოლიანის სტატუსიი?
-ცოტათი არასასიამოვნოა...-გამოტყდა ქალი.
-მერე შენც ადექი და დაიკიდე...მანამდე კი ეს პენუარი გავიხადოთ...შიშველი უფრო მომწონხარ. სრაფად გადააძრო თავს ზემოთ პერანგი და შიშველ მკერდს ჯერ დააკვირდა შემდეგ კი ნაზად შეეხო ორივე ხელით...-გამარჯობაათ...ღმერთო ჩემოო...ძუძუები გაგეზარდა მგონი ხოო?
-რა არანორმალური ხარ!-გაიცინა ქალმა და მხურვალე ტუჩების შეხებისგან დავლილი ჟრუანტელის გამო ხმამაღლა წამოიკვნესა.
-შევეცი ყრუ ბეთჰოვენის სონატებს როდესაც აქ ბევრად უკეთესი მელოდია ჟღერს შენ რომ კვნესიხარ-ქალის ტუჩებზე ამოიჩურჩულა და ქვედა ტუჩზე კბილებით ნაზად ჩააფრინდა.
-ამ შარვალს დროულად თუ არ გაიხდი შენი ყურებაც საკმარისია რომ გავათავი-ეშმაკურად გაიცინა სალომემ და შარვლის ღილებს წაატანა თლილი თითები...
-ღმერთო...თქვენი გარყვნილება ყოველგვარ საზღვრებს სცილდება ახალგაზრდავ-ხელი გააწევინა ბარათელმა და წამში გაიძრო შარვალი...-აბა რას შემომთავაზებ? მომაშველებ ახალ იდეებს თუ თავად ვიზრუნო თქვენი სიამოვნებისთვის ძვირფასოო?
-ვფიქრობ არ უნდა გაგიჭირდეთ თქვენი გამოცდილების მქონე მამაკაცს-მომაჯადოებლად გაიღიმა ქალმა და მის წინ გაჩერებულ ჭკუიდან შეშლამდე სასურველ მამაკაცს ხელი უბიძგა საწოლზე დააგდო და ზემოდან მოექცა.
-ესე რომ მიღიმი ჩვეულებრივად ვ....ვდები...
-მაშინ ხშირად გავიღიმებ რადგან აგზნებული და ლომივით არრენილი ბარათელი უფრო მომწონს...
-ბრთხილად პატარავ...წინ დიდი დრო გვაქვს და სულაც არ მინდა შუა გზაში შემომაკვდე...
ხელი მოხვია ქალს და ზემოდან მოექცა...მის ზურგზე ამოძრავებული ხელები თავს ზემოთ გაუკავა და იმდენად ბრთხილად და ნაზად შეერთდა მათი სხეულები კვნესანარევი წამოკივლება ვერ შეიკავა ქალმა თუმცა ხმა ყელს არ გასცილებია რადგან მამაკაცის ტუჩებმა ჩაახშო.

სამუშაო მაგიდზე დახვავებულ უამრავ ქაღალდებში ჩაფლულ თეიმურაზ ალავიძეს კარზე კაკუნმა გაუფანტა ყურადღება და მოკლე ქვედაბოლოში ჩაკვეხებულმა დიდ ძუძუებიამნა მდივანმა აცნობა სტუმარი გყავთო.შემდეგ გაისმა ქუსლიანი ფეხსაცმლის მონოტონური კაკუნი და მოზრდილი კაბინეტის კარში მომხიბვლელი ქალის ნარნარა ფიგურა გამოჩნდა...თეიმურაზი ფეხზე სხარტად წამოდგა და კარის ზღურბლთან შეეგება ლამაზ სტუმარს.
-ირინა ორჯონიკიძე!-ხელი გაიწოდა და მაშინ როდესაც მის ბოტოტა ხელს თავისი სიფრიფანა მაჯა შეაგება ქალმა დაიხარა და ხელის ზურგზე ემთხვია.-რა სიურპრიზია? მობრძანდით,დაბრძანდით...ყავს ხომ მიირთმევთ?-პასუხს არც დალოდებია ისე გასძახა მდივანს:-ლალიკო ორი ყავა გეთაყვა!
შენდეგ კაბინეტის კარი მიხურა და თეთრი ტყავის სავარძელში მოკალათებული ქალის რომელსაც, ფეხი ფეხზე გადაედო და ერთმანეთში ახლართულ თითებს ნერვიულად ათამაშებდა.წინ დაიკავა ადგილი.
-როდის დაბრუნდი? მამაშენის ამბების მერე გავიგე საზღვარგარეთ ყოფილხარ...
-ხოო... ეგ გრძელი და არასასიამოვნო ამბავია-გაიღიმა ქალმა.
- რამ შეგაწუხა?-არ უყვარდა თეიმურაზს მიკიბვ მოკიბული ლაპარაკი და ყოველთვის პირდაპირობას ამჯობინებდა .
-გავიგე ცუდი ამბები დატრიალებულა შენს ბიზნესში...-ქალმაც პირდაპირ დაიწყო და თან თვალი თვალში გაუყარა.
-ხოო იყო რაღაც ეგეთი...ჩვენ ბიზნესმენებს ყოველთვის გვაქვს პატარ- პატარა ჩავარდნები...
-იმ ფინანსურ გარღვევას რაც ამჟამად შენს კომპანიას აქვს პატარა ჩავარდნას ვერ დავარქმევთ.-ირონიულად გაიღიმა ქალმა. და იმ წუთს შემოსულ მდივანს ყავის ფინჯანი გამოართვა და მადლობის ნიშნად გაუღიმა.დაელოდა როდის დატოვებდა ქ ალი კაბინეტს და შემდეგ დაიწყო.
-მინდა დაგეხმარო...
-რას მთავაზობ?-დაინტერესდა კაცი
-მამაჩემის გარდაცვალების შემდეგ მისი ბიზნესი უპატრონოდ დარჩა...ჰოდა, გადავწყვიტე ამ საქმეს მე ჩავუდგე სათავეში...საქმის წამოწყებისას კი სანდო და საკუთარი საქმის პროფესიონალი რაც მეტი ადამიანი გეყოლება გვერდში მით უკეთესია...მე ფულს მოგცემ...ასე რომ ვთქვათ სარფიან დაბანდებას გავაკეთებ...შენ კი ყველანაირად დამეხმარები...
-მომწონს შენი ამბიცია...-გაიღიმა ალავიძემ და თითი დაუქნია-მომეონს.
-მაშინ დროა ჩვენი პარტნიორობა ავღნიშნოთ...-სავარძლიდან წამოდგა ქალი -შეხვედრის დროს და ადგილს ჩემი თანაშემწე გაცნობებთ...დროებით ბატონო თეიმურაზ-ხელი გაუწოდა ქალმა-ვფიქრობ ჩვენი გარიგება ნაყოფიერი იქნება.
-მეც ამის იმედი მაქვს-გაიღიმა ორაზროვნად ალავიძემ და კიდევ ერთხელ ემთხვია ქალის ნაზ ხელს.

მანქანის საჭესთან მჯდომი ბარათელი სიგარეტს ეწეოდა და თითქმის ათი წუთის განმავლობაში თვალმოუშორებლად უყურებდა ქუჩის კუთხესთან მდგარ, რამოდენიმე ახალგაზრდას რომლებიც სიცილით იკლებდნენ მთელ ქუჩას და ერთმანეთის მისამართით ბილწსიტყვაობდნენ.ჩამწვარი ღერი ფანჯრიდან გადააგდო ახალს მოუკიდა და მანქანიდან გადმოვიდა...ნელი სვლით გადაჭრა ქუჩა და ბიჭების პატარა ჯგუფისკენ დაიძრა.
-დათუნა რაზმაძე?- ცივი მზერა პირდაპირ დათუნას გაუსწორა
-ვინ კითხულობს?-წინ გამოიწია რაზმაძემ და მამაკაცი დაკვირვებით შეათვალიერა.
-ერთი მოიწიე აქეთ-ორი თითის დაქნევით ანიშნა ქუჩის კუთხიდან მოშორებით მდგარი ხისკენ.
-რახდება?-ჯიბებში ხელებჩაწყობილი რაზმაძე წინ მიმავალ მამაკაცს გაჰყვა.
-მომისმიმე!-უცებ შეჩერდა ბარათელი და ბიჭს პერანგის საყელოში ძლიერად სტაცა ხელი.-როცა გეუბნებიან რაღაც ,რაც შენ ძალიან მოგწონს...იმის აღება არ შეიძლება სხვისი საკუთრებააო ამ აკრძალვას, რომ გადახვიდე ამისთვის საჭიროა დიდი კვერცხები გქონდეს.შენ კი მეეჭვება დიდი კვერცხები გქონდეს...უბრალოდ როგორც კაცი კაცს გირჩევ...ვადაჭკორიასგან თავი შორს დაიჭირე! -საყელოზე ხელი გაუშვა და მანამდე ტუჩებს შორის მოქცეული სიგარეტი თითებში გადაიტანა...კვამლი ჰაერში გააგზავნა და ღიმილით მიუბრუნდა რაზმაძეს.-წინააღმდეგ შენთხვევაში კი დედამოტყნული რემბოც რომ გაიჩითო მაგ კვერცხებს დაგაცლი და გულის ჯიბეში ჩაგიწყობ.შევთანხმდით ხოო?! -მხარზე მეგობრულად მიარტყა ხელი-ძალიან კარგი,მიყვარს შეგნებული ხალხი!
დათუნას გაეცალა ტროტუარზე მდგომმა აქეთ-იქით გაიხედა შემდეგ კი თავისი მანქანისკენ დაიძრა და იქიდან ისე გაქრა, როგორც გამოჩნდა.

უნივერსიტეტში მისიოდა,დეკანმა გაუწია რეკომენდაცია და ერთ ერთ არც მაინცდამაინც ცნობილ ფირმაში იწყებდა ანაზღაურებად სტაჟირებას. ხელფასი როგორც კომპანიის სრულფასოვან თანამშრომლებს იმდენი არ ექნებოდა მაგრამ, საწუწუნოც არაფერი იყო.როგორც საქართველოშია მიღებული...კომპანიის მენეჯერი დეკანის ახლობელი იყო..თავად დეკანი კი სალომეს დეიდაშვილის ქმარი და ასე ჩახლართული სანათესაო კავშირებიდან გამომდინარე მენეჯერი ბატონი ხვიჩა ყიფშიძე პირდაპირ უნივერსიტეტში ჩაუტარებდა გასაუბრებას ზედმეტად რომ არ მოეცდინა სწავლას მოწყურებული ახალგაზრდა. სამარშრუტო ტაქსიდან სწრაფად ჩამოხტა და მიწისქვეშა გადასასვლელისკენ დაიძრა გვერდით ვიღაც რომ ამოუდგა.ვიღაც რაა, თვით დათუნა რაზმაძე.ირონიული ღიმილით ათვალიერებდა ხალვათად ჩაცმულ გოგონას და ისე მიჰყვებოდა გვერდით.
-ეხლა რაღა ჯანდაბა გინდა?-შეჩერდა ვადაჭკორია და დათუნასკენ შეტრიალდა.-შენს გზაზე რომ გაიარო არ გინდა?
-აი თურმე რაშია საქმე?.-პირი უსიამოვნოდ გააწკლაპუნა ბიჭმა.-ეს ჩვენი თავმდაბალი და უკარება სალომე თურმე არც იმდენად წმინდანი ყოფილა რამდენადაც თავს გვაჩვენებდა...
-ვერ გავიგე?-ეარბები შეკრა ქალმა.
-დაგიკონკრეტებ საყვარელო...მე აქ ვით დაგსდევ და თურმე რატომ მეუბნები უარს? ვზროსლი ტიპები გევასებოდა გოგოო? მაგარი მანქანა...ბევრი ფული...ის მანქანა შენ რომ გაცილებს ხანდახან 35 ათასი ღირს...მაგრად გიმართლებს? ნეტა საწოლშიც ესე თუ გიმართლებს ?
-შე !-მთელი ძალით გაუქნია სალომემ ხელი და მარცხენა ლოყაში ისეთი ძალით გააწნა სილა ბიჭმა სახე გვერდით შეატრიალა.
-შე !-მკლავში სწვდა წამიერად აფეთქებული რაზმაძე - შენ გგონია ამდენ დამცირებას და ამ სილას შეგარჩეენ? !ბრთხილად იყავი ერთხელაც მოგიხელთებ და გაჩენის დღეს განანებ პატარა ძუკნა-სახე ახლოს მიუტანა და კბილებში გამოსცრა ბიჭმა.
-ხელი გამიშვი!-იღრიალა ქალმა-შენი მუქარების არავის ეშინია არანორმალურო !
-ენას ამოგაცლი!-ყელში სწვდა განრისხებული ბიჭი და ისე წაუჭირა ხელი სიმწრისგან სახეზე ერთიანად წამოწითლდა ქალი...
-რა ხდება მეგობარო ,რამე პრობლემაა?-ზურგს უკნიდან მაღალი მამაკაცი ჩაერია-გოგოს ხელი გაუშვი!
დათუნამ სალომეს ხელი სწრაფად გაუშვა ,რომელსაც ხველა აუტყდა და იქვე ბორდიულზე ჩაჯდა სულის მოსათქმელად.თვითონ დათუნა კი არამკითხე ტიპს მიუბრუნდა.
-პრობლემები გინდა ძმაო?!მე და ჩემი გოგო რაღაცაზე ვკამათობდით მეტი არაფერი...-მხრები აიწურა უდარდელად
-სხვაგან იკამათეთ!ეს საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილია და ესეთი სცენების გამართვა მიზანშეწონილი არაა...-თვალი თვალში გაუყარა უცნობმა რაზმაძეს-გასაგებია?!
-კარგი...გასაგებია.-ხელები დანებების ნიშნად ასწია დათუნამ და შემდეგ ქალს მიუბრუნდა.-შენ მერე დაგელაპარაკები!-თითი ცხვიწინ გამაბრთხილებლად დაუქნია-იმ ტიპს კი გადაეცი..ხოო დიდი კვერცხები მაქვს და იმას ავიღებ ზუსტად რაც აკრძალულია. შემდეგ სწრაფად შეტრიალდა და სირბილით დაუყვა ჭავჭავაძის გამზირს.

საკმაოდ გვიანი იყო ტრენაჟორებზე ვარჯიშს რომ მორჩა,საშხაპეში წყალი გადაივლო და წელზე შემოხვეული პირსახოცით გამოსაცვლელ ოთახში რომ გამოვიდა გაშრა. გრძელ სკამზე უკვე კარგად ნაცნობი მამაკაცი იჯდა და ირონიულად უღიმოდა.
-აბა ,დიდ კვერცხებიანო ბიჭო...ტრენაჟორებზე ვკაჩაობთ და რამეე?!
-ჯანდაბა -იგრძნო მის გამოჩენას კარგი სუნი არ ასდიოდა და ცოტა არ იყოს კი არა და მაგრად დაიძაბა.
-რას გაშეშებულხარ? სათქმელი არ გაქვს არაფერი?-ფეხზე წამოდგა მამაკაცი და მისკენ რამოდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა.-მაგრად არ მიყვარს ერთხელ ნათქვამს მეორედ რომ მამეორებინებენ ...რადგან სუსტი ნებისყოფა მაქვს და სხვანაირად ვაგებინებ ჩემს სურვილებს შენნაირებს...მოვედი,კაცურად აგიხსენი!რასაც ვერ შესწვდები არ უნდა მოეპოტინოთქო...მაგრამ შენ რა გააკეთე? ..
-და ვაფშე შენ რა იცი მე და სალომეს რა ურთიერთობა გვაქვს ძმაო? იქნებ არაა გოგო ჩემთან ყოფნის წინააღმდეგი და რატომ ერევი ვერ ვხვდები?-თავის გამოძვრენას შეეცადა დათუნა.
-ცვეტში მართალი ხარ...მაგრამ, გოგო თუ წინააღმდეგია და შენ არ ანებებ თავს?..შენ გეკითხები შე ....ო გოგო წინააღმდეგი რომ არის რატომ არ ანებებ თავს?!
ხმას აუწია მამაკაცმა.
-შენ ვინ ჩემი .... ხარ?!-აიქოჩრა დათუნა და ლამის შუბლით შუბლზე შეასკდა.
-აი ეეგ...არ უნდა გეკითხა!
გამოსცრა მამაკაცმა და მოქნეული მუშტი ძლიერად ხეთქა ყბაში...დათუნა შებარბაცდა და ზურგით კარადას მიეხეთქა...სანამ აზრზე მოვიდოდა მეორე მუშტიც მოხვდა .
-როცა არ გაქვს არც უნდა გაიჭიმო!ადექი ფეხზე მაგარო ბიჭო!ადექი და კაცურად გამიწიეე წინააღმდეგობა!

-მეღადავები ხოო?!-ხმას აუწია ნინია წერეთელმა და გადახეხილ ძვლებზე სპირტიანო ბამბა ისე მტკივნეულად დააჭირა მამაკაცმა ყრუდ ამოიზმუვლა.
-რა უბედურებაა მომეცი აქ...-ბამბის გამოსართმევად ხელი გაუწოდა-მომეცი!- ქალმა კი პირდაპირ მკერდზე ესროლა სისხლით დასვრილი ბამბის ნაგლეჯი.
-მე შენი ძიძა ვარ? ესე გდიო კუდში და შენი ჩაჯმული საქმე ვწმინდოო?! რა გგონია მეტი საქმე არ მაქვს?-წამოხტა სავარძლიდან და ოთახში ნერვიულად დაიწყო წინ და უკან სიარული.შავი უნიფორმის შარვალი ეცვა,თეთრი მოკლე მკლავიანი მაოსური და იღლიის ქვეშ სპეციალური სამაგრით ტაბელური იარაღი ჰქონდა დამაგრებული.-მრავალჯერადი მოტეხილობა,თავის ტვინის მძიმე შერყევა ...კარგი შეიძლება გაუტეხე ადამიანს ცხვირი,მაგრამ თითები??.მაკები? მკლავები და მხრებიი? ერთობოდით ბატონო ბარათელო?
-ნუ მთლად არც უმაგისობა იყო... აზარტში შევედი-გაეცინა კაცს..
-რა სასაცილოაა...იმ სირმა დაკითხვაზე რომ წამოაყრანტალოს ვინც გაუკეთა ყოველივე ეს მერე?
-რისთვის არსებობს კეთილი დეიდა ნინიაა?!
-ფუ...ამის დედაც...ამის დედაც...-იკივლა წყობიდან გამოსულმა ქალმა და მაგიდაზე ძლიერად დაარტყა ხელი.
-როცა ბრაზობ მაშინაც რა სექსუალური ხარ...-სპირტიანი შუშა ახალ ბამბაზე გადმოაყირავა და სველი ბამბა ნატკენ ხელზე დაიდო.
-მოკეტე!უბრალოდ მოკეტე გასაგებიაა?იქ თუ მოხვდი მამაზეციერიც არაა შენი იქიდან გამომთრევი და მართლა რომ მოკვდე, მაინც აღარავინ დაიჯერებს.მომეცი აქ ეს ბამბა-გამოგლიჯა ხელიდან,მის გვერდით დაჯდა და გახეთქილ ტუჩზე ფრთხილად დაადო...-დაგისივდა,მოგიწევს ზასაობიდან თავის ცოტა ხნით შეკავება.
-არ ინერვიულო...უფრო სასიამოვნო რაღაცეებიც ვიცი...-გაიცინა კაცმა და მის სახესთან ზედმეტად დახრილ ქალს თვალი თვალში გაუყარა...-ესე ნუ მიყურებ გეხვეწები.
წერეთელმა არეული მზერა აარიდა და წელში გასწორდა...ცისფერი თვალები სასწაულად აწყლიანებოდა და წამწამებს ისე სწრაფად ახამხამებდა სისველისთვის რომ არ მიეცა გარეთ გამოსვლის უფლება.
-როგორ გიყურებ?-შეცვლილი ხმით ამოილაპარაკა.
-როგორ და თავი უკანასკნელი მგონია...
-გიგა..
-მისმინე ნინია...არ გინდა რაა...აი ვაფშე არაფერში არ გჭირდება და ტყუილად ნუ დაიგრუზავ თავს...არადა ძაან მაგარი გოგო ხარ...პროსტა რაც არ გიღირს არც უნდა გააკეთო ! სურვილით რომ კვდებოდე.-ნატკენი ტუჩი გაილოკა კაცმა...და სიგარეტს მოუკიდა.
-იქნებ მიღირს? -თვალი ჯიუტად გაუსწორა ნინიამ -იქნებ იმდენად მიღირს რომ ღისრ გარისკვად?
-არა, უნამუსო ვიყო თუ გიღირდეს...კაი რაა ნუ იგრუზები.შენ რა მართლა გამისერიოზულე?!
-ნაბი@ვრაი ხარ...
-მით უმეტეს...რად გინდივარ ესეთი?კაცი რომელიც გამწარებს...ნაძირალა და ბოროტმოქმედია პახოდუ ხელითაც შეგეხო როგორ უნდა გინდოდე არ გადამრიო მაზოხისტი ხარ?
-და საქმე თუ მარტო სექსში არ არის?-ნიკაპი აუკანკალდა ქალს...
-არ არსებობს...-თავი გააქნია ბარათელმა-არ გააგრძელო...
-გიყვარს?-სევდიანად გაეღიმა წერეთელს.
ბარათელმა სევდიანად ჩაიცინა და მერე მზერა გაუსწორა ქალს.
-ვერ ვხვდები ამის ცოდნა რა საჭიროა?
-უბრალოდ მითხარი ...ან კი ან არა...
-უსაზღვროდ.
-მშურს იცი...-სევდიანად დახარა თავი ქალმა.მართლა არ იცოდა რა უნდა ეპასუხა ამშემთხვევაში და სიჩუმე ამჯობინა მერე გაეცინა და გახედა ქალს.
-ვიქნები ბანალურად .... მასტი და გეტყვი საყოველთაოდ ცნობილ ფრაზებს..იცი ნინიაა შენ ძალიან მაგარი გოგო ხარ და უკეთესს იმსახურებ...
-იმედია-სევდიანად გაიცინა ქალმა.
-იმედი კარგია!-სახეზე ჩამოვარდნილი თმა ყურს უკან გადაუწია კაცმა და თბილად გაუღიმა.-ძალიან კარგი!..
ქალმა სახესთან მიტანილი ხელი დაუჭირა და მჭიდროდ მიიკრა სახეზე.. მერე ფრთხილად გადაიტანა ტუჩებთან და ხელის გულზე რამოდენიმეჯერ აკოცა.-მიყვარხარ...
-მოდი აქ.-ხელები გაშალა კაცმა და მისკენ გამოწეული ქალი თბილად ჩაიცუტა გულში,შემდეგ თავზე ბრთხილად აკოცა.
- რომ გეცოდები მეზიზღები-მამაკაცის კისერში თავჩარგულმა ამოილაპარაკა და ღრმად ჩაისუნთქა მისი კანის არომატი.
-@ ვიყო თუ მეცოდებოდე...-ფრთხილად მოიშორა ქალი და გაიცინა-ვაბშე არ მეცოდები.
-კარგია.
-ჩემი წასვლის დროა...-წამოდგა სავარძლიდან და სისხლიანი ბამბების მოგროვებას აპირებდა ქალმა რომ გააჩერა.
-მე მივხედავ ამას...უბრალოდ ფრთხილად იყავი და დროებით მაინც შეეშვი მუშტების ქნევას...თვალში ზედმეტად ნურავის მოხვდები...ცნობადი სახე ხარ,ხალხს კი გვიან ავიწყდება პოპულარული ტიპები.
-არის უფროსო...ვიყოთ ფრთხილად.
გაიცინა კაცმა და სახლიდან გაუჩინარდა...წერეთელმა კი სისხლიან ბამბებს ერთად მოუყარა თავი და ნაგვის ყუთში ჩაუძახა.შემდეგ სწრაფად გაიხადა ტანისამოსი და მთელი დღის გადაღლილო სხეული გრილ შხაპს შეუშვირა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 წევრი დარინა

ისე აბრუნებ ამ სიტუაციებს აი ნინიას ამბავს ასე თუ შემოატრიალებდი არ მეგონააა, ნამდვილად გაოცებული დავრჩიიი, ისიც კი ვიფიქრე იდეალური წყვილი გამოვიდოდამეთქიი, ეს ბოლო თავები სალომე ნერვებს მიშლიდა უსუსური გოგოსავით იქცევოდა დათუნაც კი ვერ მოსვა მის ადგილას სანამ ბარათელი არ ჩაერია, მაგარი საყვარლად საზიზღარია კიდევაც გამაოცა პირველ ჯერზე მატო დალაპარაკებით რომ შემოიფარგლაა, აი მეორედ სწორედ ის ბარათელი იყიო რომელიც ასე საშინლად მაგიჟებს ძლივს არ მოსვა ის იდიოტი რაზმაძე თავის ადგილზეე, ისე გიგა ნუცუბიძეა და კანონით ირინა და გიგა სულაც არ არიან ცოლქმარი. კიდევ ერთხელ გეტყვი ძალიან მიხარია რომ აღმოგაჩინეე.

 



№2 წევრი Someone wandering

საოცრებააა იყოო
ვაიმე ნინიაზე და გიგაზე გული ამიჩუყდააა.
მაგარი ქალია წერეთელი
მინდა ძალიან კარგ მეგობრობებად დარჩნენნნ

 



№3 სტუმარი სტუმარი Life is good

აუუ რამდენი შეცდომები მააქვს?:(( აბზაცები და წერტილ მძიმეები ნუ კაი ჯანდაბას მაგრამ დაწერის დროს ნორმალურად ვწერ და ქა რატო არ იცავს აბზაცებს :) ხოო კიდე საიტი აკლებს თვითონ გადამოწმებუსას სიტყ ებს და მთლიანობაში წინადადებები გაუმართავი გამოდიის...ეხლა ვიტირებ :'(

 



№4 სტუმარი სტუმარი ნინი

აუ რა მაგარი გოგო ხარ! როგორ მიხარია ხოლმე რომ შემოვალ და ახალი თავი მხვდება <3 თან ყოველთვის საუკეთესო თავები <3

 



№5 სტუმარი ნია

მომწონს ძალიან და თან უკვე მეშინია კიდეც (( არ მომწონს ნინიას ამბები და არც ის ასე რომ ეხუტება ქალს რომელიც სიყვარულში უტყდება. თან უკეთესს იმსახურებო გეგონება სალომეზე უკეთესი იყოს და მაშინ სალოს რატო არ უსურვებს უკეთესს და რაღატო მიბეგვა ის დათუნა?! (დათუნას ცემა გამიხარდა :დ) პროსტა გიგა-გაგა ნერვებს მიშლის უკვე და არ მემეტება სალომე მეტი ტკივილისთვის. იმედია ბოლომდე ერთად იქნებიან <3 სხვა შემთხვევაში ამ კაცის მკვდრეთით აღდგენის არსს ვერ ჩავწვდები :(
მოუთმენლად ვუცდი შემდეგს.

 



№6 სტუმარი სტუმარი ნატალი

მართლა ძალიან მიხარია რომ დავიწყე ამ ისტორიის კითხვა, იმიტომ რომ შენ ძალიან კარგი მწერალი ხარ, ვგიჟდები ამ ბარათელზე დაშენზე, როგორი ძლიერი სიყვარული სცოდნია, ესაა სიყვარული, ნინიას რაც შეეხება მინდა რომ კარგი მეგობრები გახდნენ და ერთი ძლიერი კაცი მაგისთვისაც გაიმეტო, ისე ბარათელის მეგობარ გიორგიზე გეცადა

 



№7 წევრი მწერალი ქალი

ძალიან კარგადე მესმის ნინიასი.როდესაც გიყვარს კაცი რომელიც შენ არ გეკუთვნის...ყველაზე დიდი ტკივილი კი ისაა როცა გეუბნება რომ უკეთესს იმსახურებ და არ ღირს ამდენად როცა შენთვის ის ყველაფერია...დამნაშავეა გიგა...არ უნდა იყოს ასე ახლოს ქალთან როდესაც იცის რომ ქალი მასზე შეყვარებულია...ეს ცეცხლთან თამაშია სადაც დაღუპულია ქალი...

 



№8 სტუმარი სტუმარი nata

au am istorios gamo shemovdivar ak,jer ar daamtavro ra gtxov!!!dzalian magaria

 



№9  offline წევრი mirandaa31

ძალიან ძალიან მაგარია. ნინია შემეცოდა...დათუნამ მიიღო რაც უნდოდა იმედია ახლა მაინც მოისვენებს. ველოდები ახალ თვს ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№10  offline აქტიური მკითხველი grafo

მდაა...მე მეგონა, წინა ნაწილივით ესეც ერთ "მოფრიალებაზე" დამთავრდებოდა, აქ კიდევ რა ამბები ტრიალებს და დატრიალდება თურმე კიდევ.
გიგა სალომეს არ უშვებს ახლოს და ნინია როგორ უნდა მოეშვა?! :)))). ის ზრდასრული ქალია, მაგრამ დაუკმაყოფილებელი და აერია ახლა რაღაცეები, როცა ასეთ პირდაპირ მამკაცს გადაეყარა. ათი შვილი რომ ჰყავდეს ქალს და ქმარზე გიჟდებოდეს, ასეთ მამაკაცთან ისეთი ურთიერთობა როგორიც ნინიას აქვს, დიდი ცდუნებაა და მხოლოდ ეს ხდება აქ.
ზუსტად, მაგიტომ ძალიან ტიპიურად უპასუხა გიგუნამ! ჩვენზე უკეთ იცის ქალების მთელი მარტივი ფილოსოფია:(.

 



№11  offline წევრი tamuna.s

საუკეთესო ისტორიაა და ისე მიხარია ამ ისტორიის კითხვა რომ დავიწყე. გიგა და სალომე საუკეთესო წყვილია, საოცარი ქიმია აქვთ. ირინას გამოჩენა არ მომეწონა, რაღაცას უმტრობთ. გამწარებული ქალი კი ყველაზე საშიშია. სალომეს მკერდის გაზრდამ სასიამივნო ეჭვი გამიჩინა, ნეტა ორსულად ხომ არაა ჩვენი გოგო? რაც მთავარია ესენი ერთად დატოვე და ცუდად არ დაასრულო, თორე მეორე ნაწილს აზრი დაეკარგება. დანარჩენი კი შენი ნიჭისთვის და ულევი ფანტაზიისთვის მომინდვია. რომ იცოდე როგორ მიხარია ყოველდღე რომ დებ, დიდი მადლობა ამისთვის. ამაღამ ველოდები ახალ თავს.

 



№12 აქტიური მკითხველი Chikochiko

ნინია როგორც ქალი ცოდოა, მაგრამ უფრო ახირება მგონია გიგა მისთვის. ვის არ აურევს თავგზას ასეთი თავდაჯერებული მამაკაცი. მაგრამ ყველაზე მეტად შესაბრალისია ირინაა, რომელსაც არანაირი თავმოყვარეობა არ გააჩნია. მართლა არ მესმის ასეთი ქალების, კაცს ფეხებზე ე*კიდო, არარაობად გთვლიდეს და მაინც სიგიჟემდე გიყვარდეს.
ახლა ვფიქრობდი, ეს ისტორია იდეაში პირველი ნაწილით დაასრულე, მაგრამ მკითხველის მოთხოვნით გააგრძელე. მართლა არ მეგონა ამდენად საინტერესო და ჩახლართული თუ გამოვიდოდა. მოვლენები თანმიმდევრობით ვითარდება და დაძაბულობაც ახლავს ყოველ თავს. ბრავო, ძალიან ნიჭიერი ხარ და ამოუწურავი.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent