შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გატაცება( ნაწილი 2/6)


3-07-2018, 00:13
ავტორი Life is Good
ნანახია 894

გატაცება( ნაწილი 2/6)

ურთიერთობებში ყოველთვის არის კრიზისული მომენტი...როდესაც, ორიდან ერთი სულიერად არეულია...ის აღფრთოვანება და სიხარული რაც მათი ერთად ყოფნის წამოწყებას მოჰყვა ქრება და მის ადგილს სრული გაურკვევლობა და ქაოსია ...როდესაც ,შენი მეორე ნახევრის...ის ყველაფერი , გაღიზიანებს რაც მანამდე სიგიჟემდე მოგწონდა. არც გეთმობა და ვერც ეგუები...ამ დროს საჭიროა პაუზა...ხოო შესვენება ერთმანეთისგან დასვენება,დამოუკიდებლად ფიქრი და ყველაფერი ამის გადახარშვა შემდეგ სწორ გადაწყვეტილებამდე რომ მიხვიდე...გაარკვიო,ან გიყვარს...ან არა...ამის გასარკვევად კი უბრალოდ დრო და დასვენებაა საჭირო.
-ანუ მე დაგღალე?-მოპირდაპირე მხარეს მჯდომ ქალს სევდიანად გახედა მამაკაცმა და სიმწრით ჩაიცინა...თითებს შორის სანთებელა ჰქონდა მოქცეული და ნერვიულად აწვალებდა.
-ვერ მიგებ?-ცრემლები მოიწმინდა სალომემ.
-არ მელაპარაკები პატარავ და მე როგორ გავიგო შენ რას გრძნობ და განიცდი?
-მიყვარხარ ყველაფერს გეფიცები...მითხარი რომ გჯერა...
-სალომე სიყვარულს სიტყვებით კი არ უნდა მიმტკიცებდე, საქციელით უნდა დამანახო,შენი ჩემდამი დამოკიდებულებით გვერდში დგომით და რავიცი ალბათ გაგებით...სიყვარული მხოლოდ სიტყვები არაა !ესე ჰაერზე როგორც მოგვესურვება ისე რომ ვაბრახუნოთ!არ ვიცი პატარავ...მართლა არ ვიცი..- მშვიდად საუბრობდა და თავს ძლივს იკავებდა რომ არ აფეთქებულიყო.მთელი თავის ძალისხმევის ერთად თავშეყრა დასჭირდა ასე მშვიდად რომ მჯდარიყო და ესმინა თუ როგორი აბსურდული თავის მართლებით ცრდილობდა საყვარელი ქალი მის მიტოვებას.მართალია დროებით მაგრამ,მაინც.სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო და სახეზე ორივე ხელი აიფარა...ის სიტუაცია იყო...ლაპარაკს უბრალოდ აზრი რომ აღარ აქვს...დაიღალე უკვე რაიმე რომ ამტკიცო მაგრამ ,მეორე მხრივ ჩუმად ყოფნა და ამ ყველაფრის მოსმენა გულზე ისე მწარედ გი ჭერს შხამიან მარწუხებს რომ სრულიად იფიტები...უბრალოდ უსულო,უემოციო,და გრძნობებ გათიშული მძორი ხდები რომელიც ამ სიტუაციიდან გამომდინარე საშინლად ყარს .-ანუ?
-დრო მომეცი გთხოოვ...-ცრემლები წამოუვიდა ქალს.-უბრალოდ ცოტა ხანს მარტო მინდა ვიყო...დაფიქრება მჭირდება გთხოვ...იმდენი რამ მოხდა,სულ ავირიე..-ხელებს ემოციურად
იქნევდა საუბრისას და თან ცრემლები ღაპაღუპით ჩამოსდიოდა სახეზე-დედაჩემი,მამაჩემი,შენი ამბები...გატაცება...ამ ყ ელაფერმა შენი თავი მაპოვნინა მაგრამ, ძალიან გადამღალა და ემოციურად ისეთი გატეხილი ვარ...მჭირდები მაგრამ ამ მომენტში მარტო მინდა ყოფნა...გესმის?
-კარგი.--სახეზე მოიშორა ხელები და სიგარეტის კოლოფს მისწვდა ერთ ღერს მოუკიდა და საოცრად ჩაწითლებული თვალები შეანათა ქალს.
-რა კარგი?-ნიკაპი აუკანკალდა სალომეს..თავისი ინიციატივით ხდებოდა ეს ყველაფერი და მამაკაცის ასე ადვილად დათანხმებამ კი ,გულში ისე მწარედ უჩხვლიტა სუნთქვა შეეკრა.
-იყოს ისე როგორც შენ გინდა-ჩახლეჩილი ხმით ჩაილაპარაკა მამაკაცმა-იმედია საბოლოოდ ჩამოყალიბდები...
-გიგა გთხოოვ...
-კარგი სალომე...მე რომ დრო მაქვს მკვდარს არ აქვს იმდენი დრო!მშვიდად იყავი ...ისღა დამრჩენია ჩემს გზაზე წავიდე-ფეხზე წამოდგა მამაკაცი ქალისკენ გადაიხარა და თავზე მსუბუქი კოცნა დაუტოვა.-ჩემი კარგიც მოვტყან...მთავარია შენ იყავი კარგად.
ქალმა მისი სახე ხელებში მოიმწყვრდია და შუბლით ტუჩებზე მიეყრდნო...-ძალიან ცუდად ვარ...
-ესეც გაივლის პატარავ...მთავარია ზედმეტად არ დავაგვიანოთ...
დაძაბულობისგან კისერზე ლურკად ამოაჯდა კაპილარები, ყბის ძვალი დაეჭიმა და ქალს გველნაკბენივით მოშორდა. სწრაფად დაავლო ხელი მაგიდაზე დაყრილ მის პირად ნივთებს და სახლი უსიტყვოდ დატოვა.

რამხელა ძალისხმევის ფასად უჯდებოდა ის სიმშვიდე არავინ იცის...დამპალი გრძნობა თავისით რომ გიძვრება ფეხის ბრჩხილებიდან...ზემოთ მოიწევს და იმედგაცრუების და სევდის მტკივნეულ კვალს გიტოვებს.დრო ყველაფრის მკურნალიაო რომ ამბობენ არაფრის მკურნალიც არაა და გვაბოლებენ...ის ტკივილი რაც გულში შემოგეპარა და დაბანაკდა, ისევ იმ დოზით გიფუთფუთებს სხეულში...არც იმატებს ტკივილი და არც სადმე ქრება...ისევ იმდენია რაც იყო და ყრუდ ყოველ წუთს,ყოველ წამს თავს ისე გახსენებს სურვილი გიჩნდება კანი გაიძრო...ჭამის მადას რომ გიკარგავს მონატრების ყოველი შემოტევა...გულ-მუცელს რომ გიწვავს და გიტრიალებს...ტუჩებზე ისევ ისე რომ გრძნობ მის გემოს...ხელის თითები შეხების დიდი სურვილისგან გეწვის და გინდა თუ არ გინდა ,დღის ნებისმიერ მონაკვეთში,საათსა თუ წამში ის ტრიალებს შენს გონებაში და უბრალოდ გინდა სტოპის ღილაკს დააჭირო ხელი...მერე ამ ერთად თავმოყრილ ნაგავს ხელი მოუსვა და ისე გადაუძახო ნაგვის ყუთში მეორე წუთს გულდაწყვეტილი რომ არ დარჩე.მონატრება? ყველაზე დამპალი გრძნობაა და ჩემი აზრით იქ, ზემოთ მჯდარ თეთრწვერა მოხუცს ჩვენი წინ და უკან ტრიალით რომ ირთობს თავს...მაგრად არ ევასები ამ გრძნობის გამოცდის უფლება რომ მოგცა. მონატრებაზე საშინელი არაფერი არ არსებობს და ამ მონატრებამ მარტივად შეიძლება გაგაფრენინოს...ხოო იმის ცოდნა რომ აქაა სადღაც,შენს ქალაქში დადის,შენს ქუჩაზეც შეიძლება,შენი ჰაერით სუნთქავს და მიუხედავად ამ სიახლოვისა ისე შორსაა და მიუწვდომელი...გენატრება და უბრალოდ არანაირი საშველი არ აქვს შენს დამპალ მონატრებას...იცი რომ რაღაც თუ არ გააკეთე ტრაკზე გაიხევი მაგრამ ...რად გინდა?!
-შენი დედაც!!-იღრიალა ბარათელმა.მთელი ამ დროის ნაგროვებმა ტკივილმა,მონატრებამ და უბრალოდ უმოქმედობამ ერთბაშად იფეთქა,გაანგრია ამტანობის მაღალი გალავანი და ისე ჩამოანგრია და დააქცია როგორც სილაში აშენებული ციხე კოშკები.თავზე ორივე ხელი ძლიერად მოიჭირა და მანქანის წინ მიწაზე ჩაჯდა.

ორი წყეული კვირა იყო გასული რაც ჯერ არ დაწყებული ბედნიერება თავადვე დაასრულეს...უფრო სწორედ განუსაზღვრელი დროით დაასტოპეს...ორი კვირა გავიდა და ერთხელ არ გამოჩენილა ბარათელი,არც ერთი ზარი...არც ერთი შეტყობინება...არც კი დაინტერესებულა ამ დროს როგორ იყო ქალი...სალომე ტანსაცმლიანად გიჟს ჰგავდა...ისედაც არ იყო ხმაურისა და საზოგადოებრივი თავშეყრის ადგილების დიდი მოყვარული.ახლა კი სახლში გამოკეტილიყო...ჭამდა,ეძინა და ნიას რჩევა დარიგებებს ისმენდა 24 საათი.მისი დეპრესიული შემოტევის შემხედვარე სახლში რომ ჩაუსახლდა.
-პროსტა საზღვარი აქვს ყველაფერს...ორი კვირაა მოსიარულე გვამის ასლი გახდი... თუ გინდა კი ბატონო მიბრძანდი და მოიკალი...მე რაღატომ მაიძულებ შენმა შემხედვარემ ანალოგიური გავაკეთოო?!-ქოთქოთებდა სამზარეულოს მაგიდაზე ნახევარი ტანით გაწოლილი სალომეს თავთან და ხის კოვზებს ,რომლითაც ქვაბში მოთუხთუხე სპაგეტისთვის იყენებდა დირიჟორივით იქნევდა .
-ბებიაჩემივით ნუ ბურღავ ტვინს-თავი არ აუწევია ისე აუქნია ხელი სალომემ მეგობარს.
-ტვინს გიბურღავ კი არა თმით რომ არ გათრევ არ გიკვირს? ქალი სოლიდარობის პონტში სახლში ჩაგისახლდი და ვცრდილობ ცოტა მოგხოდო შენ კი ვაბშე არ მიწყობ ხეეელს...ვადაჭკორიაა დაგამიწებ აეთრიე ფეხზე!
-მართლა ცუდად ვარ,-სახე დაემანჭა სატირლად გამზადებულ სალომეს-ორი კვირა გავიდა და არცკი გავხსენებივარ.
-გოგო შენ ნორმალური ხარ?!-მოპირდაპირე მხარეს დაჯდა ნია და მაგიდას იდაყვებით დაეყრდნო.-შენ რამდენჯერ გაგახსენდა?
-მე სულ მახსოოვს!-ამოისლუკუნა სალომემ.
-ხანდახან საქმე სიყვარულს რომ ეხება ძვირფასო, დებილი მგონიხარ!-თვალები აატრიალა ნიამ-დრო გვჭირდებაო,ცალ ცალკე ვიყოთო და კიდე რამდენი ესეთი სირობა უთხარი და ეხლა ზიხარ აქ და ნიანგის ცრემლებს აბრქვევ? იმის მაგივრად რომ აწიო ეგ სკამიდან და იბრძოლო იმისთვის რაც გინდა...ფაააქ!!-შეკივლა ნიამ და ხის კოვზები ხმაურით დაყარა მაგიდაზე.-მისმინე ლამაზო!ძაან მაგარი ნაშა თუ არ იყო მე მოვკვდე, პროსტა მაგარი ჩანორჩენილი ხარ და მიუხედავად მე და შენი ასაკში არანაირი სხვაობისა შენზე მეტი ვიცი და გამოცრდილებაც საკმაოდ მაქვს სასიყვარულო ამბებშიი...
-და რა უნდა ვქნაა?
-ილაპარაკეთ...ღმერთოო!ილაპარაკეთ ადამიანო,დიდხანს ბევრჯერ,ყველაფერზე,შეჯერდით და ჩამოყალიბდით რა გინდა საერთოდ მისგან სალომე?!რაზე ხარ მისთვის წამსვლელი? ამ ყველაფერს ტირილის დროს მე რომ მეუბნები დაჯექი იმ კაცთან და ელაპარაკე...თუ არ მოგისმენს არ ვიცი...უყვირე...დაარტყი...დააბი და რავიცი რა ჯანდაბაც გინდა ის გააკეთე უბრალოდ ესე არ მინდა რომ იყო...მაცოდინა ვინაა ამისთანა ასე რომ გადარია ჩემი ზე სპეტაკი და ზე სისათუთე დაქალი-ყავის ფინჯნები დააწყო მაგიდაზე და მომზადებას შეუდგა.-მოდი ყავა დავლიოთ.
-ბარათელი...-თავი არ აუწევია ისე ამოიბუზღუნა ვადაჭკორიამ.
-რაა?!-წამოიკივლა ნიამ და ყავის ყუთი გაუვარდა ხელიდან-ჯანდაბა! ვინ არიის?!
-ბარათელითქო დაყრუვდიი რა გჭირს?
-ის...ის გარდაცვლილი ზეკაცი?ის სექსუალური მამრი?ის უბრალოდ შოკი კაცი?!! ჯანდაბა! ვადაჭკორია შენი დედაც!
მაგიდაზე დაარტყა ხელი და დემონსტრაციულად დაჯდა.
-ჯანდაბა...შოკში ვარ.დროულად დაფქვი ახლა საიდან,როგორ,რანაირად...ჯანდაბა იწექი იმ...იმ ...აუუ
სალომემ თავი დაუქნია.
-(ო მაი გაად) თუ მჯეროდეს გეფიცები...- გაიცინა ნიამ და თმაზე გადაისვა ხელი
-ამას მიმალავდი?ღმერთო ჩემოო არ არს ებ ობს.. ჯანდაბა თ ვინმემ-აყირავდა სიცილით ქალი.-ძუკნა! რატომ არ მითხარიი?!
-აი ამიტომ!-თვალები აატრიალა სალომემ.-ღმერთო ჩემო დავშორდი ესე დებილივით ვუთხარი დრო მჭირდებათქო და რა ქნა იციიი?! კარგიო!-იკივლა ერთიანად აფეთქებულმა ვადაჭკორიამ.-ნაგავიი...მეზიზღება!!!
-საბავშვო ბაღია "იბიომატ" ცხვირი აიბზუა ცერცვაძემ...-ისე მღლით ეგეთი დებილობებით -აბა რა გეგონა? ტიპს უთხარი დავშორდეთო და რა უნდა ექნა? მუხლებში ჩაგვარდნოდა და ხვეწნა დაეწყოო?
-აუ შენკიდე თუ მისმენ მომისმინე -სასაცილოდ აყვირდა სალომე და სკამიდან წამომხტარმა თავად დაიწყო ყავის მოდუღება-ისე უმიზეზოდ ვცოფდები მინდა დავკლა...მაგრამ რა უმიზეზოდ ეგ მიზეზი არაა...ჯაინდაბა დეგენერატი საშინლად მენატრება მაგრამ, მაგას თუ ჰგონია მივალ და ხვეწნას დავუწყებ ცდება!-ბურდღუნებდა თავისთვის და ისეთი მონდომებით ასხამდა ყავას ფინჯნებში თითქოს მსოფლიო მასშტაბის მისიაში იღებდა მონაწილეობას.
-ორსულად ხარ?-წარბი ასწია ნიამ და განომცდელად დააკვირდა წამიერად გადაფითრებულ ვადაჭკორიას..
-შენ შიგ ხომ არ გაქვს ცერცვაძე?-მაღალ ფარდოვანი ტონით შეიცხადა ვადაჭკორიამ-რა ორსულად ?საიდან მოიგონე?
-ჯანდაბა, სალომე ორსულად ხაარ?!-ფეხზე წამოხტა ცერცვაძე -უეჭველი ორსულად ხარ აბა ესე კლიმაქსიანი დედაბერივით რატომ იქცევიი?!
- მოკეტე!არც ისეთი დებილი ვარ თავის დაცვა რომ არ ვიცოდე
-კარგი!-მხრები აიჩეჩა ცერცვაძემ.
-კარგი?ხ...
-იცოდე ბავშვს მე ვნათლავ!-ხელი აიქნია უცებ.
-შენს დაკრძალვაზე წითელი ვარდების თაიგულით არ მარბენინო ,ახლავე გაჩუმდი!-ხის კოვზს დაავლო ხელი და დაქალს მოუღერა დასარტყმელად.-ეგ რომ გამართლდეს ენას ამოგაცლი.
-მე რა შუაში ვარ თქვენ თუ გახეული "განდონებით" ჟიმაობთ? აწიე , ტესტი ვიყიდოთ! თითქმის ძალით ააგდო სკამიდან და სულ სირბილით ჩაიყვანა აფთიაქამდე.

მაღალი გალავნით შემოსაზღვრული სახლის წინ, მანქანაში იჯდა ბარათელი და ელოდებოდა როდის გაიღებოდა მოზრდილი ალაყაფის კარი.კარი გაიღო და მალე ირინა ორჯონიკიძეც გამოჩნდა.აქეთ იქით იყურებოდა მის დანახვაზე კი რამოდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა და მანქანიდან გადასულ მამაკაცს შუა გზაში შეეგება.
-რას გავხარ?-შეიცხადა ორჯონიკიძემ და მისი უძილობისგან ჩაწითლებული თვალები და საკმაოდ წამოზრდილი წვერი კრიტიკულად შეათვალიერა.-რაიყო გულის ვარდმა გამოგაგდო და ჩემთან გამოვარდიი?!-ირონიულად ჩაიცინა და მაშინ როდესაც უეცრად განრისხებული მამაკაცის ძლიერი თითები კეფაზე უხეშად ჩააფრინდა თმებში შეშინებულმა წამოიკივლა .
-მე შენ გაგაბრთილე ს თამაშს შეეშვი და ენა დაიმოკლეთქო როგორც მახსოვს არაა??-მის ყურთან ამოისისინა კაცმა-რატომ არ მიჯერებ ძვირფასო?
-ხელი გამიშვი...
- კარგი!-ხელი გაუშვა კაცმა ცივად და ისე რომ ტონი არ შეურბილებია თითქმის უბრძანა-მარიამი გამომიყვანე !
-მეტი საფიქრალი არ მაქვს?!...-წელზე დოინჯი შემოირტყა ქალმა და გამომწვევად დაუდგა წინ-ვერ ეღირსები!დაახვიე აქედან!
კარის უკან გაუჩინარებულ ირინას ცოტა ხანს გააყოლა გაოგნებულმა თვალი და ბოლოს გაეცინა.
-როგორ გევასებათ ნერვებს რომ მიშლით!კარგიი...იყოს შენებურად ქალბატონო ირინე!
მანქანის კარი მიხურა,სიგარეტის ერთ ღერს მოუკიდა და ჩქარი ნაბიჯით დაიძრა სახლის უკანა მხარეს გალავნისკენ.ნაცნობ ადგილზე შეჩერდა დიდად არც დაინტერესებულა დაინახავდა თუ არა ვინმე .სწრაფად აიწია კედელზე და სხარტი მოძრაობით გადაევლო მაღალ გალავნს. ეზო სირბილით გადაჭრა და სახლის უკანა შესასვლელ კართან შეჩერდა .ისევ დაკეტილი დახვდა,ბევრი არც უფიქრია ისე გადაიძრო თავს ზემოთ მაისური ,ხელზე დაიხვია და კარის ფანჯარას მოუქნია მუშტი.ფანჯარა ჩაიმტვრა და შუშები ძირს უსიამოვნო ხმაურით გაიფანტა.პერანგი იქვე მიაგდო ,ჩამტვრეულ შუშაში ხელი გადაყო და საკეტი გადასწია...
ირინა ორჯონიკიძე სასტუმრო ოთახში იდგა და ტელეფონზე ესაუბრებოდა ვიღაცას საკმაოდ სერიოზული სახით...ჰოლიდან გამოჩენილი წელს ზემოთ შიშველი ,ყოფილი ქმარი რომ დაინახა შიშისგან იკივლა, თელეფონი მამაკაცის მიმართულებით ისროლა და ოთახიდან გიჟივით გაქცევას შეეცადა მთელი ძალით ნასროლი ტყავის სავარძლის ბალიში რომ გაებლანდა ფეხებში და იატაკზე ისეთ ზღართანი გაადინა ეგონა ძვლები სათითაოდ დამემტვრაო.წამოდგომა აღარც უცდია სახეზე აიფარა ორივე ხელი და ატირდა.
-გიყვარს ჩემი გამოწვევა ხოო?!-მის თავთან ჩაჯდა მამაკაცი.-კარგი,მოდი ვითამაშოთ...
გრძელ თმაში ჩაავლო ხელი და მისი კივილის მიუხედავად სავარძლამდე მიათრია. სავარძლის ფეხთან მიაგდო და თავად მის წინ ჩაცუცქდა.
-მე ამ თამაშისთვის ჩემი წესები მაქვს...წესი პირველი:-არასდროს მოინდომო ის,რისი გამკეთებელიც არა კი არა... ვერ ხარ!...წესი მეორე:- არასდროს გამოიწვიო ყოფილი ქმარი... და წესი მესამე:-არასდროს გამოიწვიო ყოფილი,გაბოროტებული ქმარი!შენ სამივე დაარღვიე..
-მარიამი ჩემი შვილია და გეფიცები ვერასდროს ეღირსები მის ნახვას-იკივლა ქალმა.
-ბოდიში! მარიამი შენი შვილია რომელიც ჩემგან გეყოლა...ანუ რა გამოდის ჩემთვის? იგივე რაც შენთვის ხოო...და როგორ აპირებ მისი ნახვა მაიკრძალო?შენ გეკითხები?-ნიკაპში თითები წაუჭირა და თავი ააწევიბა
-სასამართლოს გზით...ჯერ კიდევ არსებობს კანონი და სამართალი .. ეს ქვეყანა ჩალით დაფარული ხომ არ გგონია?!
-არა ძვირფასო, ეს ქვეყანა ახალი შიფერით არის დახურული რომელსაც სამწუხაროდ ლურსმნები ასძვრა. ..რა სასამართლო არ გამაცინო...
-შენ იურდიულად აღარც კი არსებობ ასე რომ არანაირი უფლება არ გაქვს მოითხოვო ბავშვის ნახვა...
-რა იაფფასიანი ტრიუკებია ირინა-იღრიალა ბარათელმა და ფეხზე წამოხტა-მაგრად დამღალე უკვე...ძალიან მაგრად ს@ ვიყო და ეს უკვე ყელშია გესმის?! რა გგონია შენი კანონნით და დედამოტყნული სამართალით შემაჩერებ? ესე გამო....ვდი გოგოო?! რა დებილობებს იძახი? როცა ვამბობ მარიამი უნდა ვნახო და გამოიყვანე !შეენ-საჩვენებელი თითი ცხვირთან მიუტანა-დგები და ბავშვი მოგყავს გამიგე? მარიკუნა ისეთივე შვილია ჩემი როგორც შენი და სულ მოგწონს ეს შენ თუ არა...სულ შენ რა და როგორ გინდა და საერთოდ სირზე ცოცხალი იქნები თუ მკვდარი...ნუ მიმართავ იაფფასიანი ძუკნასავით სცენებს...ერთი პატარა შეცდომაც რომ დაუშვა ტყავს გაგაძრობ...
უეცრად საუბარი ოთახში შემოვარდნილმა პატარა ოქროსფერთმიანმა გოგონამ გააწყვეტინა რომელმაც გაოგნებულმა ჯერ რამოდენიმეჯერ დაახამხამა წამწამები და შემდეგ მამიკოს ძახილით ისარივით გავარდა კაცისკენ.
-მამას პრინცესაა!-რადიკალურად შეცვლილი ტონით დაიხარა ბარათელი და ხელში აიტაცა პატარა სხეული-მომენატრე მაა...-გულში ძლიერად ჩაიკრა და ფითქინა ლოყები დაუკოცნა.-რამხელა გაზრდილხარ ბარტყი ,აბა ერთი შემოგხედოო-განზე გასწია აკისკისებული ბავშვი და კარგად შეათვალიერა შემდეგ კი ისევ ჩაიხუტა და ბავშვის ზურგს უკან ისევ იმ პოზაში მჯდარ ირინას გახედა გამაბრთხილებელი მზერით.-იცოდე არ გეხუმრები ძვირფასო!-კბილებში სისინით გამოსცრა და კისერზე ჩამოკიდებულ შვილს აკოცა თავზე.-გინდა მე და შენ გავისეირნოთ მაა ??
-კიი-აჟიტირდა ბავშვი და ხელი-ხელს შემოჰკრა.
-მაშინ წავედით...
კიდევ ერთხელ გახედა მკვლელი მზერით ქალს და შვილთან ჩახუტებულმა მთავარი შესასვლელიდან დატოვა სახლი.ირინამ იატაკიდან წამოიწია ოთახის კუთხეში გასრიალებულ მობილურს დასწვდა და სწრაფად აკრიბა ნომერი.
-გისმენ ირინა!- მოისმა მამაკაცის მშვიდი ბარიტონი.
-დღეს საღამოს 8 საათზე ჩემს ოფისში გელოდებით...შეთანხმების პუნქტები გვაქვს გადასახედი ბატონო თეიმურაზ.
-კარგით...მოვალ!-მოკლედ მოჭრა კაცმა და ტელეფონი გათიშა.იატაკზე მჯდომი ირინა კი ზურგით მიეყრდნო სავარძლის ფეხს და ბოროტად გაიღიმა.

-ჰეი,ჰეი...რას აჯეთებ!-ხელის კვრით გააჩერა წერეთელმა საავადმყოფოს კართან მხეცივით მძვინვარე ბარათელი.-უკან დაიხიე!
-მეორედ აღარ გავიმეორებ!-კბილებში გამოსცრა კაცმა-გამატარე!
-გითხარი უკვე გასაგებად, ფეხს ვერ შეადგავ შიგნით!-ტონს აუწია ქალმა-საშიში არაფერია უბრალოდ რამოდენიმე ნაკაწრი და ხელი აქვს ნაღრძობი.დამშვიდდი სიტუაციას ვაკონტროლებ და უკვე ცხელ კვალზე მიმდინარეობს გამოძიება.
-ყლ@ზე შენი გამოძიება!-ქალი უხეში ხელის კვრით გასწია განზე და ის იყო კარში შესვლას აპირებდა მხარზე რომ ჩააფრინდა წერეთელი თავისკე შეატრიალა და მთელი ძალით გაქნეული მუშტი პირდაპირ ცხვირში ჩაარტყა.მუშტი ,მიუხედავად იმისა რომ ქალის იყო..იმდენად ძლიერად და სწორად ჩაუსვა ლამაზ ცხვირში მარჯვენა პირდაპირი(ანუ შემხვედრი დარტყმა) რომ შეაქანა.კედელს მიეჯახა და ნატკენ ცხვირზე ხელი აიფარა, რომლიდანაც სისხლი მოჟონავდა.
- ცხვირი გამიტეხე შე ო?!-სისხლიან ხელს დახედა და მერე დოინჯშემორტყმულ წერეთელს რომელიც ისე უღიმოდა ვითომაც არაფერი მომხდარიყო.
-დიდი ხანია ვოცნებობდი ამაზე ჩიტო...გავთანაბრდით.
-ამას მიმალავდი გოგოო?!
-მოკეტე! რომ გეუბნები მოკეტე და მომისმინე...შენი იქ შესვლა სარისკოა...ყურადღებას მიიბყრობ.მე შევალ გავარკვევ მდგომარეობას და მერე მოვახერხებ როგორმე შენც განახო შენი ქალი.
-კარგი.
-ხოდა ძალიანაც კარგი...მანქანაში წაბრძანდით და ცხვირზე რაიმე ცივი დაიდეთ...საქმე მაქვს ბატონო გიგა ვმუშაობ...ეს ჩემი სამსახურია და როგორც კი შეეცდები კიდევ ერთხელ ხელი შემიშალო შენი უადგილო ჩარევით მეორე მუშტიც მოგხვდება..ისიც ცხვირში!
თვალი რომ გაახილა თითქოს დეჟავიუ დაემართა...იგივე გარემო ,თეთრად შეღებილი პალატის კედლები,იგივე სახე იგივე თვალები ,მაგრამ ამ ჯერად შიშის მაგივრად გული საოცარი სითბოთი აევსო და ისე შეუფართხალდა თითქოს საგულედან ამოხყომას ლამობდა...მონატრებული საყვარელი ადამიანის ამღვრეული თვალები და საოცრად დიდი და თბილი...ათას ემოცია დატეული მზერა.
-გიგა...-ამოიტირა და საწოლზე წამოჯდა ...ერთიანად მოვარდნილი ემოციებისგან ისედაც გადაღლილს საოცარი სისუსტე მოერია.მამაკაცი ადგილიდან არ დაძრულა, თვალმოუშორებლად უყურებდა რამოდენიმე წუთის განმავლობაში...შემდეგ კი წამოდგა და მაშინ როდესაც ეგონა სალომეს რომ მოვა და ამდენი ხნის მონატრებული ჩამეხუტებაო პალატიდან გავიდა.საშინელმა გულისწყვეტამ მთელი ორგანიზმი გაუქვავა...სახეზე აიფარა ორივე ხელი და სიმწრისგან ხმადახშულმა უარყოფითისგან განმანთავისუფლებლად იკივლა...შემდეგ კი ხმამაღალი ქვითინი აუვარდა.პალატის კარი ისევ გიჟივით რომ შემოგლიჯეს...გაცეცხლებული ბარათელი საწოლს მიეჭრა და ატირებულ ქალს ისე ძლიერად მოხვია ხელები და ჩაიკრა გულში სუნთქვა შეეკრა სალომეს.
-კიდევ ერთხელ...ამის დედაც...კიდევ ერთხელ, ერთი წამითაც რომ მომშორდე ისეთ სასწაულს გიზამ...ვერ გადამირჩები!-ქალის ყელში თავჩარგულმა ამოიხრიალა და ხმაურით შეისუნთქა მისი სურნელი.-ჩემი სიკვდილი გინდა?!მიპასუხე სალომე,ჩემი სიკვდილი გინდა?
-მაპატიე...-ამოისრუტუნე ქალმა და თხელი მკლავები მჭიდროდ შემოხვია მამაკაცს კისერზე.
-ყველა შენი სულელური ნაბიჯით...ნელ ნელა ბოლოს მიღებ...ისეთი გაბრაზებული ვარ ეხლა ისეთი გამწარებული ვარ...ჯანდაბა!
-მაპატიე...გთხოოვ...მაპატიე...-თავი ააწევინა მამაკაცს და წვერმოშვებულ ლოყაზე ნაზად მიეფერა...-ღმერთო როგორ მომენატრე...
-მოდი ჩემთან...-ხელი მოხვია საავადმყოფის პერსნგში გახვეულ ქალს ,მუხლებზე გადაისვა და ჩაეხუტა.-ორი კვირით დამტოვე..შენივე სურვილით და ახალ შარში გაეხვიე...
-ხოდა შენც აღარასდროს გამიშვა...
-ასეც იქნება...დამიჯერე ასეც იქნება! ხელი როგორ გაქვს? თავს ცუდად ხომ არ გრძნობ?
-სახლში მინდა...ჩვენს სახლში..ჩემს საწოლში შენთან ერთად.-ამოიკრუსუნა ვადაჭკორიამ -წავიდეთ რაა...
-ამ ღამით დავრჩეთ და ხვალ წავიდეთ...
-არ მინდა აქ...უხეში და გაუთლელი ექუმები არიან-მიზეზის ჩამოთვლა დაიწყო.-თან მე ხომ საკუთარი ექიმი მყავს?
ეშმაკურად აუციმციმდა თვალები.
-კარგი,დამითანხმე!წავიდეთ...
გაიცინა ბარათელმა და საწოლზე დააბრუნა ვადაჭკორია.შემდეგ კი ტანსაცმლის ჩაცმაში მიეხმარა და ერთ საათში უკვე სახლში იყვნენ ...საკუთარ საწოლში განაბული ქალი მჭიდროდ მოხვეოდა საყვარელ კაცს და მშვიდად ეძინა...ბარათელს კი ძილი ისევ არა და არ ეკარებოდაскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline მოდერი Life is Good

რატომღაც მგონია რომ ძალან გაიწლა ...მადლობა დიდი ყველას საკუტარი აზრის გამოტქმისთვის ძალიან მიხარია თქვნი გვერდში დგომა და ის თბილი სიტყვები რომელსაც არ იშურებთ და მანებივრებთ...ისეთი დაღლილი ვარ და ისეთი გამოფიტული როგორც კი მოვედი სახლში ეგრვე თქვენთან შემოვქანდი...ჩემო თბილბო და ყველაზე გემრიელებო.მადლობა...გაფასებთ heart_eyes kissing_heart

 



№2  offline წევრი მწერალი ქალი

რატომღაც სალომემ ინტერესი დაკარგა ჩემთვის...ნინაში უფრო ჩამოყალიბებულ ქალს ვხედავ...წარმატებები

 



№3  offline წევრი tamuna.s

აუ როგორ მიხარია ყიველ ღამე რომ დებ. მოუთმენლად ველოდები ხოლმე 12 საათს. რა მოუვიდა სალომეს, ირინამ გაუჩალიჩა რაღაც უეჭველი. როგორც ჩანს მართლა ორსულად არის სალომე და მისი ხასიათის ცვალებადობაც ამით აიხსნება. გიგას რეაქცია ძალიან მაინტერესებს ამ ამბავს რომ გაიგებს????????

 



№4 წევრი Someone wandering

ძალიაანნნ კარგიი იყოოო
ყოჩაღ წერეთლის ქალოო,რა ხიაა ბარათეელსს??!!

 



№5 აქტიური მკითხველი Chikochiko

აუ რა ბატივით მოიქცა სალომე, მე დამაწყვიტა ნერვები. მოუნდა გოგოს საკუთარ თავში გარკვევა. ბარათელი ხანდახან საშინლად არაადეკვატურია. მგონია რომ ირინას ძალიან ცუდად მოექცა, ვერ ვიტან ვერანაირ ძალადობას ქალზე. ნინას მუშტი კი მართლაც მისწრება იყო გიგასთვის:დდ
მადლობა შენ, მიუხედავად ასეთი დაღლილობისა, მაინც ჩვენზე ფიქრობ და შენს საქმეს პირნათლად ასრულებ❤❤❤

 



№6  offline წევრი mirandaa31

ვგიჟდები ისე მონწონს. უბრალოდ მართლა უაზროდ აღარ გაწელო. ძალიან კარგი ხარ ავტორო ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№7 სტუმარი სტუმარი ნათია

ძაან მომწონს.. წერის სტილიც და ყველაფერიც.. არ გაწელო ბანალური სერიალივით ❤️

 



№8 სტუმარი ნია

უკვე მეტისმეტ კატა-თაგვობაში გადადის და არ მინდა ასეთი საოცარი ისტორია ბოლოს მომბეზრდეს :(

 



№9  offline აქტიური მკითხველი grafo

ვხვდები რატომაც შეიძლება გეგინოს რომ იწელება. კითხვის პროცესში მეც მქონია ეგ შეგრძნება, ნამეტანი მოსდის და წელავსმეთქი, მაგრამ ისე გემრიელად ჩავდივარ ხოლმე ბოლოში ვიღას ახსოვს გაწელვა.
უბრალოდ, პირველი ნაწილი ისე უცებ დაამთავრე და გააფრინე კაცი ზეცაში, და ბრახ დაუგეგმავად უნდა გააგრძელო თურმე ისტორია და კაცი მოაბრუნო.
ამიტომ, აწიე და გმირულად შეასრულე დაკისრებული მოვალეობა:))).

საცოდავი ირინა!
შვილით მანიპულირებს ძროხა. მიკვირს როგორ მოუთმინა და არ ჩაარტყა გიგამ. სულ შეცვალა ამ სალომემ:)).
ბოროტი და უთავმოყვარეო ძუკნაა!

 



№10  offline წევრი მარტო სახლში

ვაიმეე რამაგარი იყოო საცოდავი ირინაა კარგი წერის სტილი გაქვს მიყვარს ეს ისტორია უკვე და ველოდები ახალ თავს

 



№11  offline მოდერი Life is Good

ხოო მოვედი და აქ ვაარ :))არა.. არ გავწელავ ნამდვილად, ერთიც და გავალთ დამკაში smile

grafo
ვხვდები რატომაც შეიძლება გეგინოს რომ იწელება. კითხვის პროცესში მეც მქონია ეგ შეგრძნება, ნამეტანი მოსდის და წელავსმეთქი, მაგრამ ისე გემრიელად ჩავდივარ ხოლმე ბოლოში ვიღას ახსოვს გაწელვა.
უბრალოდ, პირველი ნაწილი ისე უცებ დაამთავრე და გააფრინე კაცი ზეცაში, და ბრახ დაუგეგმავად უნდა გააგრძელო თურმე ისტორია და კაცი მოაბრუნო.
ამიტომ, აწიე და გმირულად შეასრულე დაკისრებული მოვალეობა:))).

საცოდავი ირინა!
შვილით მანიპულირებს ძროხა. მიკვირს როგორ მოუთმინა და არ ჩაარტყა გიგამ. სულ შეცვალა ამ სალომემ:)).
ბოროტი და უთავმოყვარეო ძუკნაა!

სამაგიეროდ ბალიში ხომ გაარტყა მიზანში smile smile მადლობა ჩემო გოგო

სტუმარი ნათია
ძაან მომწონს.. წერის სტილიც და ყველაფერიც.. არ გაწელო ბანალური სერიალივით ❤️

მე ტელევიზორს და მით უმეტეს სერიალებს არ ვუყურბ ამიტომ ნუ გეშინიათ kissing_heart

mirandaa31
ვგიჟდები ისე მონწონს. უბრალოდ მართლა უაზროდ აღარ გაწელო. ძალიან კარგი ხარ ავტორო ❤️

მადლობა ჩემო გოგო kissing_heart kissing_heart არ გავწელავ

ნია
უკვე მეტისმეტ კატა-თაგვობაში გადადის და არ მინდა ასეთი საოცარი ისტორია ბოლოს მომბეზრდეს :(

სორიიიი...თუ იმდებს გიცრუებთ.რავი ვცრდილოოობ არ მინდა რომ მოგბეზრდთ

tamuna.s
აუ როგორ მიხარია ყიველ ღამე რომ დებ. მოუთმენლად ველოდები ხოლმე 12 საათს. რა მოუვიდა სალომეს, ირინამ გაუჩალიჩა რაღაც უეჭველი. როგორც ჩანს მართლა ორსულად არის სალომე და მისი ხასიათის ცვალებადობაც ამით აიხსნება. გიგას რეაქცია ძალიან მაინტერესებს ამ ამბავს რომ გაიგებს????????

ჯერ არაა და რავიცი რას იზამს smile

Chikochiko
აუ რა ბატივით მოიქცა სალომე, მე დამაწყვიტა ნერვები. მოუნდა გოგოს საკუთარ თავში გარკვევა. ბარათელი ხანდახან საშინლად არაადეკვატურია. მგონია რომ ირინას ძალიან ცუდად მოექცა, ვერ ვიტან ვერანაირ ძალადობას ქალზე. ნინას მუშტი კი მართლაც მისწრება იყო გიგასთვის:დდ
მადლობა შენ, მიუხედავად ასეთი დაღლილობისა, მაინც ჩვენზე ფიქრობ და შენს საქმეს პირნათლად ასრულებ❤❤❤

რასვიზაამთ ცუდია თუ კარგია ჩემი შვილიკოა ბარათელი...რას ლაპარაკობთ სალომეს ხომ თავიდანვე ტუჩები დაუკოცნა..ან გამომძიებელს.ესეთი გიჟი მყავს და სად გადავაგდოო?? smile smile

 



№12  offline წევრი ხატულა

და სალომე საავადმყოფოში რატომ მოხვდა? გამომრჩა რამე?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent