შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

გატაცება( ნაწილი 2/7)


4-07-2018, 00:01
ავტორი Life is Good
ნანახია 1 027

გატაცება( ნაწილი 2/7)

ძილიდან ჟრიამულის ხმამ გამოიყვანა...ბარათელი სიცილნარევი სიმკაცრით ცრდილობდა აკისკისებული პატარა ონავრის დამშვიდებას
-ჭამე რა მაა...-ამოიოხრა მამაკაცმა
სალომეს გაეცინა და საწოლიდან სწრაფად წამოდგა.მოკლე შორტი და განიერი მაისური გადაიცვა შიშველ სხეულზე და აბურდული თმის სწორებით გაემართა ხმის მიმართულებით.
-ნახე მაა ვინ მოვიდა- კარის ჩარჩოზე მხრით მიყრდნობილი ქალისკენ გაახედა ბავშვი რომელიც უცხოს დანახვაზე წამში მოეხვია კაცს და მის კისერში თავ ჩარგულმა შეპარვით გახედა ქალს. ნაცრისფერი თვალები ინტერესით მიანათა,თავით ფეხამდე შეათვალიერა და დამალა სახე...მერე ისევ გამოხედა და გაუღიმა.
-ისე გვიყურებს მასაც უნდა მამიკოს ჩახუტება-ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია მამაკაცმა და მოჭუტული თვალით გახედა...
-მე არ მიყვარს ეს ქალი!-მკაცრად გადაწყვიტა პატარამ და კოპები შეკრა.ბარათელს გაეცინა...
-სამაგიეროდ მამიკოს უყვარს და ჩავეხუტოთ ...
-არ მინდა...-გაბრაზდა პატარა და მამას ძლიერად მოეხვია.
-ღმერთო, ჩემს ირგვლივ ყველა ქალი რატომ არის მესაკუთრეე?!
-ღმერთი ვერ გაგცემს მაგ კითხვაზე პასუხს..-გაეცინა სალომეს-რას აჭმევ? ფაფაას?! -სახე დაეჭყანა ვადაჭკორიას...
-მე არ მინდა ფაფა...
-აბა რას შეჭამ პრინცესაა?!-მაგიდას იდაყვებით დაეყრდნო სალომე და ღიმილით გაბრწყინებული სახე მიანათა ბავშვს...
-სოსისები მინდა!-ტუჩი აიბზუა მარიამმა...
-კარგიი...მაშინ ვიზრუნოთ სოსისების მოხარშვაზე შენ მანამდე შეგიძლია ითამაშო.
ბავშვი უსიტყვოდ ჩახტა ბარათელის მუხლებიდან და სამზარეულოდან სირბილით გავარდა.
-ნეტა ვის მაგონებს ეს ბავშვიი?!-გაიცინა სალომემ და მაცივრიდან სოსისები გამოიღო ..
-შენ რატომ მიქნევ ასე სექსუალურად მაგ ლამაზ უკანალს?-წარბები აზიდა კაცმა და საჯდომზე მიარტყა ხელი შემდეგ შორტის საქამრეში ორი თითი გამოსდო და თავისკენ მოქაჩა...სახით წელზე მიეყრდნო, ხელები ბრთხილად შეუცურა მაისურის ქვეშ და მკვრივ სხეულზე აასრიალა თან მაიკის ბოლოც გაიყოლა.-შენი კანის სურნელი ჭკუიდან მწევს...
მხურვალე ტუჩები ხერხემალზე შეახო და მკერდზე მიეფერა...
-ჯანდაბა!-კბილებში გამოსცრა და ქალის ყრუ ოხვრაზე თავისკენ ძლიერად მოქაჩა...
-ბავშვია სხვათაშორის ააქ...შარვლისკენ ჩასრიალებული ხელი დაუჭირა ქალმა და მისი მუხლებიდან წამოდგა.
-სხვათა შორის ეგ ბავშვიც ასე ჩაისახა -გაეცინა მამაკაცს და გაუშვა ქალი...
-თუმცა ამ თემაზე საუბარი და მით უმეტეს ასეთი სცენა ჯერ ძალიან ადრეა ...ქვაბში წყალი ჩაასხა სალომემ და ანთებულ ქურაზე შემოდგა.-როდის გახვედი მოსაყვანად ვერ გავიგე?!
-მე არ გავსულვარ,გიორგიმ მოიყვანა..ჩემი და დედამისის თხები ერთად ვერ ძოვენ ბალახს.
სიგარეტს მოუკიდა კაცმა.
-კიდევ რამე მოხდა?-კვამლზე დაიჯღანა ქალი და კარადას ზურგით მიეყრდნო...
-არაფერი ,ტერიტორიები ვერ გავიყავით უბრალოდ...
-იმედია ..
-არა არაფერი მომხდარა...ხომ იცი რა დიპლომატიც გყავარ...
-რა თავმდაბლობაა...
-შენც ასე ფიქრობ ხოო?-ტუჩები საყვარლად დაბრიცა კაცმა-რავქნაა...ესეთი ლოიალური გამაჩინა განგებამ...
-კიი სათუთი...-მაცივრიდან წვენის გრაფინი გამოიღო სალომემ და მაღალ ჭიქაში დაისხა...
- ნუ განმსჯი...- წინ დაუდგა ქალს და ჭიქა აართვა ხელიდან ,წვენი მოსვა და დაუბრუნა...-რა გაცინეებს?
-შენს ცხვირზე მეღიმება...შეშუპებული გაქვს ცოტათი...
-ხოო კარგი დარტყმა იყო...იმედია არ მიბაძავ-თვალი ჩაუკრა კაცმა.
-არაა... დედალი ჩაკნორისის სტატუსი არ მხიბლავს...სახლში საკმაოდ ბევრი თუჯის ტაფები გვაქვს...
-მიყვარს, მოძალადე ქალები...საშინლად აღმაგზნებს...საღამოს გაჩვენებ თავის დაცვის ჩემეულ ხერხებს და თუ კარგად მოიქცევი შეიძლება პრაქტიკებიც გაგატარო...-კოცნის იმიტაცია გააკეთა კაცმა და კარისკენ გაემართა.-გვშია მე და ჩემს ბარტყს და დროულად დაგვაპურე სალომე დეიდაა...
-საღამოს თამარი და ნანი მიფრინავენ იტალიაში ...-მოხარშული სოსისები ამოიღო მოზრდილ თეფშზე და მაგიდაზე დადგა ქალმა.კარადიდან გამოღებულ ორ თეფშთან ერთად...-უნდა გავაცილო...
-კარგი,გიორგი წაგიყვანს!-მხრები აიჩეჩა კაცმა,სამზარეულოში შემობრუნდა და ისევ სკამზე დაჯდა-ჩემი შაქარ დედა არც ისეთი კეთილადაა ჩემს მიმართ განწყობილი ფრენის წინ,ხელის დაქნევა რომ მომთხოვოს...რას მიწუნებს ამ სანატრელ და სანთლით საძებრად სასიძოს არ ვიციი...
-ნეტა რას გიწუნეებს?!-გაიცინა სალომემ და ბავშვის მოსაყვანად გავიდა.უკან დაბრუნებულს კი მარიკოსთვის ჩაეჭიდა ხელი სკამზე დასვა პატარა და სოსისები გადმოუღო თეფშზე.თან ცალი თვალი კაცისკენ გააპარა რომელიც სამზარეულოს კარიდან აივანზე გასულიყო და ტელეფონზე ელაპარაკებოდა ვიღაცას...-შენით შეჭამ თუ დაგეხმარო?-გაუღიმა პატარას
-მე თვითონ...
-კარგი )პრინცესას სიტყვა კანონია...
ბავშვმა გემრიელად ჩაკბიჩა ერთიცალი სოსისი და სალომეს ინტერესიანი მზერა შეანათა...
-ჩემი მამიკო შენთან უნდა იყოს?
ოთხი წლის ბავშვის კითხვამ დააბნია ქალი...
-მე მინდა რომ ჩემ სახლში იყოს მამა...დედამ იტირა გუშინ და მითხრა, შენს მამიკოს აღარ უყვარხაროო...
-არა საყვარელოო...-წამოიყვირა გაოგნებულმა სალომემ...ირინას საქციელი უკვე ყველა ზღვარს სცილდებოდა...ნერვები მოეშალა ქალის დაუფიქრებელ ლაპარაკზე.როგორ შეიძლება პატარა ბავშვს ასე ელაპარაკო საღად მოაზროვნე ადამიანი.მაშინ როდესაც დღევანდელი ბავშვები ზედმეტად განსხვავდებიან ადრინდელ თაობასთან.ცნობის მოყვარენი და საკმაოდ გონიერები არიან.-არა პრინცესა..შენი დედიკო გაბრაზებული იყო და ასე მაგიტომ თქვა...მამას შენ ყველაზე და ყველაფერზე მეტად უყვარხარ ხომ იცი...
-ვიცი-გაიბადრა ბავშვი-მაგრამ ის ჩემთან რომ არ მოდის ხშირად?-უცებ მოიწყინა.
-მერე ,შენ მოდი ხშირად...როდესაც მოისურვებ მაშინ მოგიყვანს მამიკო...
-და დედა?
-დედიკოსაც გადაუვლის გაბრაზება და აღარ იტირებს...წვენი ხომ გინდა?-სწრაფად წამოხტა ფეხზე ვადაჭკორია.-იცი მე შენთვის ნაყინიც მაქვს და ბეევრი შოკოლადებიც.
-მართლაა?-ხელი ხელს შემოჰკრა მარიამმა-დედამ მითხრა რომ ბევრ შოკოლადებს თუ შევჭამ კბილებში ჭიები გამიჩნდება...
-გავიწმენდთ მერე კბილებს და ჭიებიც აღარ გაჩნდებიან...
-კარგი...

* * *
მყუდრო, მაღალი თაღებით დაყოფილ კაფე-ბარში დღის ამ მონაკვეთში ცოტა ხალხი ირეოდა...სულ რამოდენიმე მაგიდა იყო დაკავებული.წყნარი მუსიკა დაბალ ხმაზე იყო ჩართული და რაც მთავარია სასიამოვნოდ გრილოდა. ბარის დახლთან ახალგაზრდა ბარმენი ღიმილით ჩაშტერებოდა მობილურ ტელეფონს და გაცხაარებული ჩათაობდა.იქვე მაგიდასთან უნიფორმიანი რამოდენიმე მიმტანი გოგონა უსაქმურობისგან საუბრით ირთობდა თავს...შორეულ კუთხეში მაგიდასთან კი სამი ზე სიმპათიური მამაკაცი და ერთიც წაბლისფერთმიანი ქალი ცხვირზე დაკოსებული სათვალით რაღაცაზე გაცხარებული კამათობდნენ.უფრო სწორად ქალი და ერთი მამაკაცი კამათობდა,მეორე ლუდს სვავდა მშვიდი სახით და მესამე ისე ცმუკავდა და წამდა უწუმ საათს დაჰყურებდა აშკარა იყო სადღაც ძალიან ეჩქარებოდა.
-ლევან, რატომ ვერ აჩერებ მაგ ტრაკს სკამზე?-წარბი აუწია გიორგიმ-ბუასილი გაქვს შე ჩემა?
-შეეშვი, ძლივს დაკერა ქალი რომელსაც ორი თვეა ეჩალიჩება -გაიცინა მეორე მამაკაცმა და ლუდი მოსვა.
-რამდენ ხანს აპირებთ ამ თემაზე თქვენ ორნი ღადაობას ძალიან მაინტერესებს...-იწყინა ლევანმა.
-ზუსტი დრო არავინ იცის ჩემო ლევან...-ხელები თეატრალურად გაშალა გიორგიმ და ქალს მიუბრუნდა-ნინიკო ყავა გაგიცივდა ძვირფასო...
-შენი მეგობარი რატომ გგავს ასე ძალიან ვერ მეტყვი?..-ცხვირი აუბზუა გიგას ქალმა და ყავა მოსვა...მართლაც გაცივებულიყო და თავისი არომატი დაეკარგა...გიგამ მხრები აიჩეჩა იმის ნიშნად ვერაფერს გეტყვიო.
-არ მითქვამს ნაშვილები რომ ვარ?..რომელიღაცის მშობელს აქვს მიქარული და უბრალოდ არ გვიტყდებიან ჯერ -ჯერობით...
გაიცინა გიორგიმ.
- ესე თუ აპირებ ეკლებზე ჯდომას წადი რაა დროულად...შემერყა ნერვული სისტემა შენი ცმუკვისაგან.-მხარზე ხელი მიარტყა ლევანს გიგამ რომელიც თითქოს ნებართვას ელისო ისე სხარტად წამოხტა სკამიდან და დამნაშავე მზერით გადახედა ბიჭებს.-მიდი,მიდი...დაგირეკავ
შეაგულიანა ბარათელმა და ლევანიც წამებში გაქრა იქიდან.
- ეგ!-წამოიძახა გამქრალი მეგობრის მისამართით გიორგიმ და გიგას მიუბრუნდა-ირინა გაბრაზდა დილით მარიამი რომ წამოვიყვანე...
-ირინა მაგრად ...ცოტა მაკლია და შემომაკვდება ეგ დებილი ქალი...ბავშვთან რაღაც სირობები ილაპარაკა.გადარეული იყო სალომე...
-ალავიძის აყვანის ყველანაირი მიზეზი გვაქვს...დღე დღეზე ჩავსვამთ ალბათ.ბოლოდროინდელი მისი კავშირების მოძიებისას საინტერესო ფაქტებს გადავაწყდით-მზერა გაუსწორა წერეთელმა გიგას-ორჯონიკიძის კომპანიიდან საკმაოდ სოლიდური თანხებია გადარიცხული ალავიძის ანგარიშებზე...რაც შენი ყოფილი ცოლის და ალავიძის პირდაპირ კავშირებზე მიგვანიშნებს.
- ხოო ძველი ნაცნონბები არიან ეგ და დიმიტრი.
-ფული კარგი საქმის კეთებას რომ არ მოხმარდებოდა ყველამ ვიცით...ამიტომ ალბათ ირინაც დაიკითხება...
-მერე?-მზერა დაეძაბა ბარათელს.
-მერე კაცმა არ იცის რა შეიძლება მოხდეს-მხრები აიჩეჩა ქალმა...-შეგიძლია მისავე ბინძური ხერხებით მიუდგე შენც და...
-დავაშანტაჟო..-გაიცინა ბარათელმა-გაიძვერები ხართ ეს ქალები...
-კაცები კი ზედმეტად ბევრს ფიქრობთ...
-არ გამოვა...
-ნუ ცრდილობ განტევების ვაცის როლი ითამაშო...არც იმდენად წმინდანი ხარ შენს ანგელოზის ბრთებს საბრთხე რომ დაემუქროს...
-უკაცრავად ქალბატონო-საუბარში ჩაერია აქამდე სასწაულით ჩუმად მყოფი გიორგი.-მეგობარი მამაკაცი გყავთ?
-რაიყო შენს კანდიდატურას მთავაზობ?-გაიცინა წერეთელმა.
-თუნდაც...სიამოვნებით დაგადებინებდი ხელბორკილებს...-კოცნის იმიტაცია გააკეთა გიორგიმ
-არაა...აშკარად მშობლებთან სერიოზული დალაპარაკება მოგიწევთ-სიცილი აუტყდა წერეთელს,სათვალე მოიხსნა და აცრემლებული თვალები სუფთა ხელსახოცით გაიწმინდა.-სასტიკად ერთნაირები ხართ...
-ნუ...მე უფრო დახვეწილი იუმორი მაქვს ვიდრე ამ ბრგე მამრს-შეიფერა გიორგიმ.
-შანტაჟი არაფერ შუაშია შე სირო...-მიუბრუნდა ბარათელს უკვე დასეიოზულებული გიორგი-აბა რა გინდა იმ ავი ქალის გამო რომელიც, მხოლოდ და მხოლოდ იმაზეა დაგრუზული მის თავს სხვა ქალი რომ ამჯობინე.საკუთარი შვილი კვარტალში ერთხელ ნახო ისიც ჩუმად?
-დავფიქრდები.-წვერზე ხელი მოისვა ბარათელმა.
-საფიქრალი არაფერია მიხვალ და ეტყვი:-შე ძუკნა,დანძრეული გაქვს და ჯობია შეთანხმებაზე შენივე ნებით წამოხვიდე რადგან,თუ ჩაგსვამენ და რაც დიდი შანსია რომ თანამზრახველის ბრალდებით მოხდეს...ვეღარასდროს ეღირსები ბავშვის ნახვას...გინდა ? გინდა...არ გინდა? ნახუი...
-ნუ ეხლა მთლად ესე მწარედ არა -გაიცინა წერეთელმა-ჩასმით არ ჩასვამენ თუ კარგი ადვოკატი ეყოლება მაგრამ,სერიოზული ფულის ჩაყრა კი მოუწევს...
-ბავშვის საქმე მოგვარდეს, ესე წინდაუკან გზაში არ არბენინონ და დალშე ირინას რა მოუვა ეგ რა ჩვენი სადარდებელია?-გიგას ლუდის ბოკალს დასწვდა გიორგი და გამშრალი ყელი გაიგრილა სასიამოვნო სითხით.
-ავარიის ამბავზე რა ხდება?-ბოკალი გამოგლიჯა ხელიდან მეგობარს გიგამ-თუ გინდოდა შემოგთავაზეს მე მგონი...
-შენი ნაპირალი მინდოდა ფისო...
-ფუჰ...-ზიზღით დაბრიცა ტუჩები ბარათელმა.- ელგებეტე ჯოგის პერსპექტიული მომავალი ხარ...
-მერე პაემანზე ხომ დამპატიჟეებ-წარბები აუთამაშა მოცინარ ბარათელს და ბარძაყზე მიარტყა ხელი...-რა მკვრივი ხარ...ფისუნია
-აუუ მოკეტეთ !-ამოიოხრა წერეთელმა-სხვა საქმეებიც მაქვს აქ თქვენ გარყვნილებას რომ არ ვუყურო...საჭესთან ვინც იჯდა პატარა ღლაპია მეორედ მოხვდა ესეთ სიტუაციაში,ნასვამი იჯდა საჭესთან და როგორც აცხადებს საჭე ვერ დაიმორჩილა.სამ წელს მისცემენ თუ გაუმართლა...შენი საბუთების საქმე როგორ მიდის?
-ააამ...ამ ვაჟკაცის მკვდრეთით აღდგომას ბატონი რომეო აგვარებს-გაიცინა გიორგიმ-აი ის,წეღან რომ აითესა...გელა შენგელია იქნება...
-ვიინ?! -ერთ დროულად წამოიძახა ორივემ და მე რა შუაში ვარ სახით მჯდარ გიორგის გადახედა
-აი გაფიცებთ მე რა შუაში ვარ?! გელუკას დაგიძახებთ რავი ან რამე ეგეთ საყვარლობას ...-ბართელის შეკრუნ წარბებზე უცებ დასერიოზულდა გიორგი-ხოო კაი,გავიცინეთ გვეყო! გიგა როგორც ასეთი აღარც ნუცუბიძე არსებობს და აღარც ბარათელი.ორივე გაღმაა მარილზე გასული..ხოდა იყავი ძმაო გიგა ქართველიშვილი მშვენიერი გვარია თან ვერავინ შეგედავება დედაშენისაა...მერე მოვაგვარებთ პირად ნომერს,დაზღვევის სერიას და ეგეთ ....ობებს...ფული კი გაქვს ქალი გყავს და თუ გაგიმართლებს ცოლადაც მოიყვან და ბლა ბალა ბლაა...შენ კიდე პაემანზე წამოცვალ ხვალ საღამოს ჩემთან და-თვალი ჩაუკრა წარბაწეულ წერეთელს.-ეგრე ნუ მიყურებ მე ვერ დამარტყამ თავის დაცვა ვიცი მკვლელი...ხომ უნდა ავღნიშნოთ ჩვენი აწ გაცოცხლებული მეგობრის სრულფასოვან მოქალაქედ გამოცხადების ამბავიი...
-აუ წავედი რაა-ფეხზე წამოდგა წერეთელი.-სამსახურში მივდივარ...ამ ყველაფერს რომ მოაგვარებთ დამირეკეთ.კარგაად...
-კარგად ფისოო-ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა გიორგიმ მიმავალ ქალს რომელიც კარში შემობრუნდა მკვლელი მზერით და კისერში თითის გამოსმით ანიშნა გიორგის წასულია შენი საქმეო.შემდეგ კი კარი გაიხურა და თვალს მიეფარა.
-მაგარი ქალიაა ..-ამოიოხრა გიორგიმ და კბილებში ტუჩმოქცეულ ბარათელს გახედა რომელიც თავს ძლივს იკავებდა ხარხარი რომ არ აეტეხა.
-რა გაცინებს სირო?
-გელაა?!
-არა ტო!გელუკა...
-მითქვამს .... რომ ხარ?
-აუ კიი...-ხელი ჩაიქნია გიორგიმ.
-მერე რა გიხარია?
-მე ოქროს კვერცხები მაქვს!
-ჯერ დაკერე-თითი დაუქნია ბარათელმა-ოქროს კვერცხებიანო.
-თქვენ ორს შორის...??-გამომცდელად შეხედა მეგობარს გიორგიმ.
-არაფერი...შენ ძმობას გეფიცები.
-მაშინ ჩემი მთავარი როლის შესრულების დროა...
-წარმატებები...
-აი ნახეე...ეგრე ტოჩნად რომ ხვდები ჩემს სურვილებს...ზნაჩიტ საქმე კარგადაა.ღმერთო რა კარგი დღე მაქვს...
გაიცინა გიორგიმ და ისევ აართვა ბოკალი ბარათელს.შიგ დარჩენილი ლუდი ბოლომდე ჩაცალა და მაგიდაზე ხმაურით დადგა.
* * *
-დედაშენს ვიცნობ მაგრამ აი ნათლიაშენი როგორი ქალია?-აეროპორტის შენობაში გვერდიგვერდ მიმავალმა გიორგიმ გადაულაპარაკა სალომეს.
-გაუთხოვარი, მაგარი ნაშაა...ცოტა მკაცრი მაგრამ გული აქვს კეთილი-ჩამოაყალიბა სალომემ და მოსაცდელ სკამებთან მდგარ ქალებს დაუქნია ხელი.მაღალი ფაშფაშა ქალი ზოლიანი სარაფნით და თავზე დამხობილი შლაპიტ ენერგიულად უქნევდა სალომეს ხელს და ფართოდ უღიმოდა.
-ნეტა რატომ არ მიკვირს გაუთხოვარი რომ დარჩაა?-ჩაილაპარაკა გიორგიმ ქალის დანახვისას.
-ზოგ კაცს ფუმფულა ქალები მოსწონს -სიცილით მიარტყა ხელი მხარზე სალომემ.
-ღადაოობ?! მსუქანა სალომეე...მსუქანაა.
-არ გაგიგოს!
-ღმერთო ვის ოჯახში შედის ჩემი სათნო ბიჭიი...-არარსებული ცრემლები შეიმშრალა გიორგიმ-შანსი არაა მე ნამუსახდილს უკან აღარ მივიღებ იცოდე !
თითი დაუქნია აკისკისებულ ქალს რომელმაც თავი სიცილით გააქნია და მისკენ გამოქანებული ფაშფაშას მკლევებში "ნანიკოო!"ს ძახილით ჩაიკარგა.
-ჩემო კუდრაჭაა-კარგად დაბურჯგნა ნანიმ ნათლული და თან ცალი თვალით იქვე ჯიბეებში ხელებჩაწყობილი გიორგი თავით ფეხამდე შეათვალიერა.
-ეს სიმპაწიაგა მამრი ვინაა დედიკო?!-ყურში უჩურჩულა სალომეს ნანიმ.
-უი ,გაიცანით ეს გიორგია...
-მეგობარი...-ხელი გაუწოდა გიორგიმ ქალს-უბრალოდ მეგობარი!
და შემდეგ ქალის წითელ მანიკიურებიან ხელს ეამბორა.
-ასეთი მეგობრები გყავს დედიკო და მე მიმალავდიი...
-ნანიი...
-კარგი...კარგი...-ხელები დანებების ნიშნად ასწია ნანიმ.სალომემ კი გვერდით უხერხულად აწურულ თამარს გადახედა.ქალი თვალს არიდებდა შვილს და სახეზე საოცარი სევდა აღბეჭვდოდა.
-დედაა-ხმა აუკანკალდა სალომეს და აცრემლებულ ქალს ძლიერად მოეხვია.
-მაპატიე-შვილის კისერში ჩარგო თავი თამარმა.
-გაპატიე. უკვე გაპატიე დედა...-ცრემლებმა თავისით იწყეს ვადაჭკორიას სახეზე დენა.
-მაპატიე დედი ესეთი უგუნური რომ ვიყავი და ცხოვრება რომ დაგინგრიე.
-კარგი დეე...-მოშორდა ქალს სალომე და მხარზე მოხვია ხელი.
-ეს გიორგია იცნობ მაგრამ შორიდან...
-თამარი-დაბალი ხმით ამოილაპარაკა თამარმა და გიორგის გამოშვერილ მარჯვენას ხელი შეაგება.-ბარათელის მეგობარი გიორგი ხოო...
-დიახ.-თავი დაუქნია მამაკაცმა.
-სასიამოვნოა...-ნამდვილად არ იყო სასიამოვნო მაგრამ, ძლივს შემობრუნებული შვილის წყენინება უგუნურება იქნებოდა თამარის მხრიდან.-ვწუხვარ შენი მეგობრის გამო.
-ჩვენც ვწუხვართ მაგრამ...
-კარგი...-შეაწყვეტინა სალომემ-ჩასხდომა როდისაა?
-ნახევარ საათში კურდაჭაა..
-ნანიიი...
-ბოდიში ბატონო!
-იქნებ დაბრუნდე სახლში დედიკო...ის შენი სახლია და რამდენ ხანს იცხოვრებ ქირით?
-არ ვიცი დედა, მოვიფიქრებ...
-შენ როგორც მიგაჩნია სწორად ისე ქენი...-დასთანხმდა თამარი შვილს და კიდევ ერთხელ მოხვია ხელი.
ჩასხდომა გამოაცხადეს რომის რეისზე.ორვე ქალმა ძლიერად ჩაიხუტეს სალომე მოეფერნენ,დაემშვიდობნენ და რეგისტრაცია გაიარეს.ესკალატორიდანაც ენერგიულად უქნევდნენ გიორგის მხარზე მიხუტებულ სალომეს ხელს...რომელსაც თვალები ამღვრეოდა და გული სწყდებოდა მიუხედავად დიდი წყენისა.დედა დედა იყო და სიგიჟემდე უყვარდა სულელი ქალი.თვალს მიეფარნენ და სალომემ და გიორგიმ მანქანაში გადაინაცვლეს.თითქმის უსიტყვოდ იმგზავრეს სახლამდე სალომე მოწყენილი იყო და გიორგიც ყველანაირად ცრდილობდა თავისი კომენტარებით არ შეეწუხებინა ფიქრებში წასული ქალი.სახლში დაბრუნებულებს კარი ყავის ფინჯნით შეიარაღებულმა გიგამ გაუღო ტუჩის კუთხეში მოქცეული სიგარეტით.სალომემ შესასვლელშივე გაიხადა ფეხსაცმელები და ფეხშიშველი დაიძრა სამზარეულოსკენ.
-ყავა?-კარის ჩარჩოდან გამოხედა ბიჭებს.
-ცივიი?!
-კიი...-
-მინდა მაშინ,მადლობაა.

* * *
საქაღალდე ხმაურით დახურა წერეთელმა და კედლის საათს ახედა.ისრები რვის ნახევარს აჩვენებდნენ.დრო ისე სწრაფად გაფრენილიყო ვერცკი გაიგო.მაგიდიდან სიგარეტი,ტელეფონი და მანქანის გასაღები წამოკრიბა.ჩანთაში დაუდევრად ჩაყარა და კაბინეტის კარი გამოიხურა.
ქუჩაში სასიამოვნოდ აგრილებულიყო...ლაღი სიო დაჰქროდა და საქმისგან გადაღლილ ქალს სახეზე ალერსით მოელამუნა...ის იყო მანქანების სადგომისკენ გაემართა ბორდიულთან შავ ბეემვეს ჯიპთან ჯიბეებში ხელებ ჩაწყობილი გიორგი რომ შეამჩნია.მზის სათვალე მოერგო მამაკაცს და უღიმოდა.წერეთელს გაეცინა,მამაკაცისკენ რამოდენიმე ნაბიჯი გადადგა და მის წინ შეჩერდა მომლოდინე მზერით.
-პირველ პაემანზე რა აზრის ხართ ქალბატონო გამომძიებელო?
-ხუმრობ ხოო?-გაიცინა ქალმა.მოსწონდა ეს ლაღი და უბრალო მამაკაცი.
-არანაირად-მხრები აიჩეჩა გიორგიმ-კარგი,მეორე შეხვედრას დავარქვათ პაემანი...ახლა უბრალოდ სადმე სასიამოვნო ადგილზე დავსხდეთ და რამე დავლიოთ.
წერეთელი ცოდა ხანს დაფიქრდა შემდეგ კი ფართოდ გაიღიმა.
-კარგიი...არანაირი პაემანი.უბრალოდ ვსვამთ!
-ბაზარი არაა...-ხელი ხელს შემოჰკრა მამაკაცმა და მანქანის კარი გამოაღო.-გთხოვთ!
-მადლობა-გაიპრანჭა ქალი და მანქანაში იმდენად მოხდენილად ჩაჯდა სიამოვნების ღიმილმა წამში გაუპო ბაგე გიორგის.სწრაფად შემოუარა მანქანას და საჭესთან მოთავსდა.
-სად წავიდეთ?-გადმოხედა ქალს.
-გენდობი!
-კაარგიი...-გაწელა სიტყვა გიორგიმ და მანქანა სწრაფად მოსწყვიტა ადგილიდან.
მყუდრო ბარში სასიამოვნო აურა სუფევდა...კუთხის მაგიდასთან მოთავსებული წყვილი ღიმილს ვერ იკავებდა და ერთმანეთს უხვად აჯილდოვებდა ამ უკანასკნელით.
-დიდი ხანაი რაც გიგასთან მეგობრობ?-დაინტერესდა ნინია.
-ჩვენი მეგობრობა იმდენ წელს ითვლის უკვე აღარც კი მახსოვს...-მხრები აიჩეჩა გიორგიმ.-ალბათ იქ, ზემოთ დაიწერა ჩვენი შეხვედრა. ბაღში რომ მიმიყვანა დედაჩემმა იქ გავიცანი...სტრანი ბავშვი იყო,-გაეცინა წარსულის გახსენებაზე-რაღაც მანქანა რომლითაც ის თამაშობდა მეც მომეწონა და წართმევა მოვინდომე...მან კი რა ქნა იციი?!
-გაგლახაა?-გაეცინა წერეთელს.
-არა,მეორე დღეს რომ მოვიდა ზუსტად ისეთივე მანქანა მომიტანა...რომელიც მამამისისთვის უყიდინებია წინა საღამოს.
-კეთილი ბარათელი?!
-ძალიან...-სევდიანად გაიცინა გიორგიმ.-დედამისის გარდაცვალება გიგასთვის სრული შოკი იყო...დღემდე ვერ გამოვიდა მდგომარეობიდან.გერმანიაში ცხოვრობდა ეგ ამბავი რომ გავაგებინეთ...ეგონა მოუსწრებდა მაგრამ,რეანიმაციაში საწოლთან დაჩოქილი რომ დავინახე როგორ ედო დედამისის ხელზე თავი და პატარა გოგოსავით ტიროდა მაშინ მივხვდი რომ ამ სიტუაციას დიდხანს ვერ გადახარშავდა და ესეც მოხდა.ვერ გადახარშა...დედაზე ძაან იყო დამოკიდებული, ესეთი სიყვარული ადამიანს თუ შეუძლია ეს ადამიანი გიგაა...მეტი არავინ
-საშინელებაა...-სახეზე ხელი ჩამოისვა წერეთელმა.
-საშინელება ეს ის ცნებაა რაც არანაირად არ შეესაბამება ამ სიტუაციას...ეს სრული კატასტროფაა...
-და ამ ყველაფერში ორჯონიკიძის ხელი ერია?
-კი...ექსპერტიზა თავად გიგამ ჩაატარებინა და კვეთისას მორგში ესწრებოდა ამ ყველაფერს.თავად გაუსინჯა ყველა ორგანო და დანარჩენი შენც იცი საიდან დაიწყო ეს კოშმარი...უბრალოდ ისეთი მდგომარეობა ჰქონდა, ორი კვირა სიგარეტსა და ყავაზე შემჯდარი სახლის სარდაფში იჯდა და დასაფლევებაზეც კი არ ყოფილა...ისე გავასვენეთ არ დასწრებია რიტუალს.მანიაკალური ფსიხოზი! ეს იყო მისი ფსიქოლოგის დასკვნა.შემდეგ კი უბრალოდ გვერში დადგომის მეტს ვერაფერს შევთავაზებდით...ახლა...ახლა ვაფშე სხვაა...რადიკალურად სხვანაირი გიგა ნუცუბიძე.
-სამწუხაროა...
-შენზე მომიყევი-გაიღიმა გიორგიმ.
-ჩემზე საინტერესოს და დამაინტრიგებელს ვერაფერს გეტყვი.-გაეცინა წერეთელს.
-მოგწონს ხოო!-თვალი თვალში გაუყარა წერეთელს გიორგიმ.
-რაა!
-რა არა ვინ.-ჩაეცინა გიორგის-გიგა მოგწონს და უარყოფას აზრიც კი არ აქვს...სახეზე გაწერია როცა ხედავ...
-...
-არც პირველი ხარ და არც ბოლო...ადვილად უყვარდებათ ქალებს... ბუნებით ესეთია .არ უნდა მაგრამ ყველაფერი ბუნებრივად ხდება...ფარული შარმი აქვს ახვარს-გაიკრიჭა კაცი.
-და მერე?..-კისერში გაჩხერილი ნერწყვი გაჭირვებით გადააგორა ნინიამ.
-ცხოვრებაში პირველადაა შეყვარებული და იმდენად აუტანელი და იმდენად დიდი სიყვარული იცის...ძნელია გაუგო.ჩვეულებრივი გიჟია...შანსი არ გაქვს ნინია...
-ვიცი...არც ვფიქრობ ამაზე...ეს თავისით მოხდა..შენ არ თქვი წეღან მისი შეყვარება ადვილიაოო...გადაყვარება თუა ადვილი მაგას მე მოვსინჯავ.
-იქნებ დაგეხმარო-გაიცინა კაცმა...
-გააჩნია რას მთავაზობ?
-ვცადოთ...იქნებ რა ხდება?
-საინტერესო შემოთავაზებაა...ვიფიქრებ.
კიდევ დიდხანს ილაპარაკეს.ამჯერად მათი საუბრის თემა არანაირად აღარ ეხებოდა ბარათელს ...ყველაზე და ყველაფერზე ამოუწურავი საკამათო თემა ჰქონდათ.იხალისეს,ცოტა დალიეს და თორმეტი სრულდებოდა სახლის კარამდე რომ მიაცილა მამაკაცმა.
- ახლა რომ გაკოცო, მაგარი ბანალური ქალი იქნები თუ გამარტყავ-გაიცინა კარის ჩარჩოზე მხრით მიყრდნობილმა გიორგიმ რომელიც აციმციმებული თვალებით უყურებდა ქალს.
-გინდა ვცადოთ?-გაიცინა წერეთელმა და თავად მოხვია კისერზე ხელები მამაკაცს...
-საშინლად მომწონს შენი სტრატეგია-გაიცინა მამაკაცმა წელზე მჭიდროდ მოხვია ხელები და ვარდისფერ ბაგეებზე მოწყურებული დაეწაფა.
* * *
-და რას უწუნებ წერეთლის შემოთავაზებას? - მანქანის წინა სავარძელზე მჯდომმა ვადაჭკორიამ ფეხები აიკეცა და მამაკაცს გადახედა რომელსაც მარჯვენა ხელი საჭეზე ედო მარცხენა კი იდაყვში მოხრილი ჩაწეულ შუშაზე.ხელის თითები ნერვიულად იწვალებდა ქვედა ტუჩს და ჩაფიქრებული სახით უყურებდა გზას.კითხვაზე ,ქალს გაოცებული სახით გადმოხედა.
-და რა ვქნა უკანასკნელი ვით მივაჭრა იმ დედამოტყნულ ქალთან და პრეტენზიები წავუყენო?..
-ეგ არავის უთქვამს-წარბები შეკრა სალომემ-უბრალოდ მიდი და აუხსენი სიტუაცია თუ ,გაიგებს ხომ კარგი თუ ,არა და ვის დააბრალებს?
-რომ დაიკიდო ვერაა?!მეტი საქმე არ გაქვს ირინაზე რომ ფიქრობ?-სიგარეტს მოუკიდა მამაკაცმს.
-ეგ შენი ირინა მაგრად ...მე ბავშვზე ვფიქრობ რომელიც თქვენი უაზრო ომის გამო შუაში იჭყლიტება.-კვამლს გაუქნია ხელი-გული მერევა ,რომ არ მოწიო ცოტახანს რამე დაგაკლდება?!
-რომ არ მოვწიო ახლა ავყვირდები!და რა გირჩევნია ვიყვირო თუ კვამლმა შეგაწუხოს?-სიგარეტი ფანჯრიდან მოისროლა-მოიცა და რატომ გერევა გული?-წარბები შეკრა კაცმა.
-არა ღმერთო...არ ვარ ორსულად ეგ არ მკითხო ახლა...
-და რაიცი ხარ თუ არა?
-ესე რომ მიყურებ გული მისკდება...რადროს ბავშვია არ გადამრიო...
-მოიცადე და ბავშვის ყოლას დრო და მომენტის შერჩევა სჭირდება?!-მანქანა გზიდან გადააყენა და გააჩერა მამაკაცმა.
-ბავშვი გინდა?-ტუჩები დაბრიცა ვადაჭკორიამ.
-დავუშვათ მინდა...შენ არ გინდა?-გამომცდელად დააკვირდა გვერძზე გადახრილი თავით -სალომე ბავშვი არ გინდა ჩემგან?
-ეგ არ მითქვამს...
-აბა რა ჩემი .... მითხარი ახლა?...
-ნუ ღრიალებ!-კარი გამოაღო ქალმა და მანქანიდან გადახტა.
-სად გარბიხარ?-თავისი მხრიდანაც გამოაღო კარი და თავადაც გადავიდა მამაკაცი.-პასუხი გამეცი ...ბავშვი არ გინდა?
-მინდა...ჯანდაბა მინდა !თან საშინლად...ისე საშინლად ,რომ აფთიაქში გავვარდი გიჟივით ტესტის საყიდლად მაგრამ არ ვარ...გესმის არ ვარ ფეხმძიმედ.
ცრემლები მოერია ქალს...
-მერე მაგაზე რა გატირებს ტო?
-იმიტომ რომ მიყვირი...-მოეხვია ქალი..
-რამდენად სანდოა ეგ შენი ტესტი?-შუბლზე მიაკრო ტუჩები მამაკაცმა.
-მერავიცი გიგაა?! ისე მეკითხები გეგონება მესამე ბავშვს ვაჩემდე...
-ს შვილი ვიყო ორსულად თუ არ იყო...-გაეცინა მამაკაცს-ესე სერიოზულად არ ჭედავდი ადრე!მალე გაიბერები პატარავ?-გაიცინა მამაკაცმა და ტუჩებზე ბრთხილად შეეხო.ქალმა ჩუმად ამოიკრუტუნა და კისერზე მკლავები შემოხვია...
-მინდიხარ...-ქვედა ტუჩზე კბილები მოსდო ქალმა.
-ჯანდაბა...არ გაგიჟდე შუა ქუჩაში ვართ...-გაეცინა კაცს
-ღამის პირველი საათია და კაციშვილი არ ჩანს...ინტრიგანი თუ დაინტერესდება რა ხდება შენს მანქანაში.
-სალომე-ამოიოხრა კაცმა..მანქანის უკანა კარი გამოაღო და სავარძელზე თითქმის შეტენა ქალი.-პატრული თუ დაგვადგება ჯარიმას შენ იხდი...
სალომემ ზედა უცებ გადაიძრო და ანთებულ თვალებში გამომწვევად შეხეა კაცს.
-მომეფერე სანამ ვიკივლე...
-მაპატიე მა თუ აქ ხარ-მუცელზე ტუჩებით შეეხო კაცი...-დედაშენი მაიძულებს...
-გიგა მოკეტე!-მაისურის ბოლოებში ხელი ჩაავლო ქალმა და თავს ზემოდან გადააძრო...სავარძელზე მიყრდნობილ მამაკაცს ზემოდან მოექცა და ხმამაღლა ამოიოხრა როდესაც მისი მხურვალე ხელები მკერდზე შეეხნენ...
-ლიფი რატომ არასდროს გაცვია?...
-იმიტომ რომ მერე ესეთი დაშტერებული აღარ შემომხედავ...მითქვამს შენზე რომ ვგიჟდები?
-არა-მოკლე ქვედაბოლო წელამდე ამოუწია მამაკაცმა და მაქმანებიან საცვალში თითებით შეძვრა.. -ესეც რომ არ გცმოდა კარგი იქნებოდა... გული არ დაგწყდეს,ახალს გიყიდი.
დამთავრებული არ ჰქონდა ხელის ძლიერი მოძრაობით, რომ შემოახია ზედ,ქალმა აკანკალებული თითებით გაუხსნა საქამრე და ღილების შეხსნას შეუდგა თან ერთი წამით არ ცილდებოდა საშინლად აგზნებული მამაკაცის ღვინისფერ ტუჩებს.მოხერხებულად მოექცა ზემოდან და მუხლები მენჯებზე შენოაჭდო,ერთ, მთლიანობად ქცევისას სიამოვნებისგან ხმამაღლა დაიკვნესა და წამოზრდილ თმებში თითებით ჩააფრინდა.
-შენზე ვგიჟდები ნუცუბიძე და რომ შევატყო ანალოგიური არ გჭირს მოგკლავ!
-ვიცი...არ მიკბინო სალომე.-გამაბრთხილებლად გამოსცრა კაცმა და თმაში სტაცა ხელი თავი უკან გადააწევინა მაგრამ მაინც, მოასწრო კბილების ჩავლება მის მხარზე ქალმა.
-ჯანდაბა!-ამოიოხრა სიმწრით ბარათელმა და მოშიშვლებულ საჯდომზე გაშლილი ხელი დაარტყა.-ველურო!
-ღმერთო!...-წამოიკივლა სალომემ და სიამოვნებისგან თვალები მილულა...უფრო მჭიდროდ მიეკრა და როსესაც მამაკაცის ტუჩები მის ყელზე სველი კოცნებით გაცოცდნენ.ერთიანად დაიჭიმა ,ძლიერი ტალღებივით მოვარდნილმა ემოციამ სრულებით დაუბინდა აზროვნება,მთელ ტანში გასცრა და სიამოვნების პიკს მიღწეული ერთიანად მოდუნდა.რასაც მამაკაცის ხმამაღალი ოხვრა,საჯდომზე ძლიერად ჩაფრენილი თითების დაძაბვა და ქალის შუბლს შუბლით დაყრდნობილი მის კვალს მიჰყვა.
- მაგრად პირველი შვილი ბიჭი მინდა!-გაიცინა ბარათელმა.
-მთავარია მაიმუნი ნუ იქნება-ზანტად გაახილა თვალები ქალმა...სხეული ენერგიისგან სრულიად დაცლილი და ფაფასავით მოდუნებული ჰქონდა.
-შენს წინაპრებში იყვნენ მაიმუნები?-სახე დამანჭა კაცმა-ჩემგან მაგისი საშიშროება არ გვაქვს.
-მეძინება...
-გადაბრძანდი ჩემი ღირსებიდან თუ შეიძლება სანამ ვინმემ შეგვამჩნია...-საჯდომზე მიარტყა ხელი ქალს.
-რანაირი ხარ რაა..ერთიბეწო ადრენალინის შეგრძნება არ გაქვს...
-არ გამაგიჟო-გაიცინა მამაკაცმა და როდესაც ქალი კრუსუნით გადაგორდა სავარძელზე შარვალი ამოიწია.-მოდი აქ...
წამოსვა და მაისური გადააცვა...ქვედაბოლო ჩამოუწია და მოწესრიგებული დატოვა უკანა სავარძელზე.
-სად მიდიხარ?-გაეკიდა მანქანიდან გადასულს უკმაყოფილო სახით.
-შუა ქალაქში,პირდაპირ ქუჩაში ვიჟიმავეთ სალომე და დროა სახლში დავბრუნდეთ..-დანარჩენს იქ აგინაზღაურებ.
-მიყვარს შენი მუქარები..-ტუჩები გაილოკა ქალმა.
-ჯანდაბას შევეცი ადგილს და მდებარეობას როცა ესე მაგიჟებ-კისერში ჩაავლო ხელი და სველ ტუჩებზე გიჟივით დააცხრა.იმდენ ხანს კოცნიდა სანამ უჰაერობამ არ შეაწუხათ ორივე..მოსწყდა როგორციქნა ქალის ტუჩებს და დასიებულ ბაგეებზე საჩვენებელი თითი გადაატარა.
-მიყვარხარ
-მე უფრო-მთელი სახით გაიბადრა ქალი.
-არცკი შემეკამათო...
-შანსი არ გაქვს! წავიდეთ სახლში ჩემი საწოლი მინდა...

* * *
ზომაზე მოკლე შორტი ეცვა ორჯონიკიძეს,იმდენად მოკლე,მკვრივი დუნდულების თითქმის ნახევარ მოუჩანდა...ბრეტელიანი მაისურის ქვეშ ლიფი არ ეკეთა და დასკდომამდე სასვე მკერდზე...მაისურის გამოხევას და თავისუფლებას რომ ლამობდნენ ...ძუძუს თვაები დაბერვოდა და ზედმეტად სექსუალურად ჩანდა თითქმის გამჭირვალე ნაჭერში. გრძელი ფეხები ერთმანეთზე გრაციოზულად გადაიდო და სიგარეტით ხელში მჯდარ მამაკაცს მზერა გაუსწორა.
-მარიამი ბაღშია...რას მივაწერო შენი გაუბრთხილებელი ვიზიტი?
-ბოდიში, დარეკვა და მიღებაზე ჩაწერა ვერ მოვახერხე-კვამლს თვალი გააყოლა მამკაცმა.
-ირონიის მეფე ჩვეულ ამპლუაშია. ?-გაიცინა ირინამ და მთელს სხეულზე მოავლო.მზერა საყვარელ კაცს.
-ესე ნუ მიყურებ...
-როგორ?
-თვალებით რომ მხდი ისე..და ვაფშე რა ფორმაში დამხვდი რა უბედურებაა...
-რაიყო აგაღზნებს ჩემი ძუძუს თავები?-ირონიულად გაიცინა ქალმა.
-არა ,გულს მირევს...უკეთესიც მინახია ასე რომ არ ამიდგება დაწყნარდი...
-...რა გინდა?
-იქნებ დროა ვილაპარაკოთ..-წელში გასწორდა მამაკაცი-გუგა ბარათელი არც ფაქტიურად და არც იურდიულად არ არსებობს...ჯერ ერთი რეალური ადამიანი არ იყო და მერე მეორე...მოკვდა!შესაბამისად ჩვენი ქორწინებაც ბათილია...ჯვარი კი იცი რომ არ გვაქვს დაწერილი...ერთადერთი ჩემი და შენი საკამათო თემა მარიამია...
-ჩემი შვილი-ნიშნის მოგებით ასწია წარბი ქალმა.
-ხოო შენი შვილი...ასე თუ ისე მიცნობ და იცი რასაც არ გავაკეთებ არასდროს მარიკოზე უარს არ ვიტყვი...
-ანუ ვერ მოვრიგდებით...
-მომისმინე-ხელის აწევით გააჩერა ქალი-უნდა მოვრიგდეთ...ბავშვს არ გართმევ...
-ვერც წამართმევ...
-მომისმინე ეს დედამოტყნული!-იღრიალა ბარათელმა და სავარძლიდან წამოდგა...თავზე ხელი ნერვიულად გადაისვა და ფანჯარასთან მისული ზურგით მიეყრდნო რაფას.-ბავშვს არავინ გართმევს ირინა,უბრალოდ ვითხოვ ნახვის უფლებას ნებისმიერ დროს და ადგიზე...არანაირი შეზღუდვა მარიკოსთან ურთიერთობისას და მთავარი. არანაირი შანტაჟი!
-ანუ?
-ანუ ის რომ მიქარვა გაქვს ქალბატონო ირინა და მე თუ არ დაგეხმარები ციხეში გიკრავენ თავს შენი პარტნიორი თეიმურაზიკოს გვ ერდით...მერე კი საერთოდ ვერ ნახავ შვილს.დამთანხმდი...და მოვაგვარებ უბრალოდ შენგან იმის გარანტია მჭირდება რომ ტვინს არ მომიტყნავ და ბავშვით მანიპულირებას არ დაიწყებ...დანარჩენზე მე ვაგებ პასუხს...
-კარგი...-სავარძლიდან წამოდგა ქალიც და მიუახლოვდა მამაკაცს...-ერთი პირობით!
-რა პირობით?-დაიბნა ბარათელი...
ქალის ხელი მისკენ გაიწია და ბრთხილად ჩასრიალდა მისი შარვლის უბისკენ.. -!
-რა?!
-ხოო რაიყო?-თითები მოუჭირა სასქესო ორგანოზე და თვალებ არეული მიიწია კაცისკენ...
სიბრაზემ ერთიანად აასხა ტვინში ბარათელს.მაჯაში უხეშად ჩაავლო ხელი და თითები ისე მტკივნეულად მოუჭირა ქალმა დაიკვნესა...
-სულ გაგიჟდი ხოო?
-მეტკინა...-ხელს დახედა ქალმა თან სახიდან ირონიულ ღიმილს არ იშორებდა.
-არა...-ხელი გაუშვა მაჯაზე.
-მაშინ არანაირი შეთანხმება-მხრები აიჩეჩა ქალმა და ნატკენი ადგილის დაზელვას შეუდგა.-გადაწყვიტე! ან ჩემთან დაწვები და მიიღებ იმ ყველაფერს რაზეც პრეტენზია გაქვს...ან უარს იტყვი და დარჩები იმ შენი კახპის ერთგული და ბავშვის ნახვას ვერ ეღირსები.ციხეშიც რომ მოვხვდე გეფიცები მარიამს თვალით ვერ ნახავ...
-ამით რისი მიღწევა გინდა ირინა?-ყბა დაეძაბა მამაკაცს...
-მაინტერესებს რამდენად ღრმაა შენი სიყვარული და რამდენად ერთგული ხარ...შეგიძლია შვილზე უარი თქვა თუ არა.-თვალი თვალში გაუყარა ქალმა.
-შენი დედაც იქ მოვტყან თუ ფიქრობ რომ შენ გიხმარ...-ზიზღით ჩაიცინა კაცმა...
-უბრალოდ პრინციპის საქმეა...-სიცილითვე უპასუხა ქალმა.დაფიქრდი ძვირფასო...
-წავედი სანამ შემიძლია თავის გაკონტროლება კატასავით რომ არ მიგახრჩო.
კარისკენ სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა მამაკაცი
-დაფიქრდიიი...-მიაძახა ირინამ საპასუხოდ კი კარის ჯახუნი მიიღო.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი Life is good

ერთი თავიც და გავდივარ???? ხვალ ვერ შეგპირდებით მაგრამ, შევეცდები დავსო ფინალი...ბევრი შეცდომებია.სიტყვები აკლია და ეს ჩემი ბრალი არაა საიტი ცენზურას ადებს???? დავიჯერო ეგეთი გარყვნილი ვარ? იმედია მოგეწონებათ...კრიტიკაც და მოწონებაც მისაღებია ჩემთვის. უღრმესი მადლობა ყველას.მე წავედი!ისიამოვნეთ

 



№2 სტუმარი Ablabuda13

აუუ როგორ მომწონს ვგიჟდები, იცი როგორც უნდა დაასრულო)) ფუ ეს ბო....ლა ირინა ნერვებს მიშლის

 



№3 სტუმარი სტუმარი ნატალი

აუ ძალიან მაგარი თავი იყო, არ გაბედოს ბარათელმა ირინასთან არაფერი, თორემ ძალიან გაბანალურდება ისტორია, მარიკოს არ დაკარგავს და სალომეც კი გაუჩენს შვილს, გიორგი და ნინია მაგარი წყვილი იქნება, მაგარი ხარ და წარმატებებიიიიი

 



№4  offline წევრი Someone wandering

საოცრებბბაააა იყყოოოოოოო
არ შემიძლიაა მე ამათ გარეშეეეე
ჩეემიი ვნებიანებიიი

 



№5 წევრი mirandaa31

ირინა გულისამრევია. ისტორია ძალიან კარგია. ოხ როგორ ველოდები ფინალს ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 



№6  offline წევრი დარინა

ძალიან მიხარია რომ ამ საიტს შემოუერთდი და ასეთი მაგარი ისტორია გვაჩუქეეე, მართლაც საოცარია და არ მომბეზრდება ამის თქმააა, ნინიას და გიორგის წყვილმა ძალიან მომხიბლააა, ჩემთვის კი ვფიქრობდიი ერთმანეთს მოუხდებიან ეს ორიმეთქი, სალომემ მგონი გამოფხიზლდა წინა თავების სალომესგან სრულად განსვავდებოდა, აი გიგა კი ჩემთვის კაცის ეტალონია, დარწმუნებული ვარ ირინას მასეთ იაფფასიან გამოხდომებზე არ წამოეგებააა, რაღაცას აუცილებლად მპიფიქრებს.

 



№7  offline წევრი ბელუ შეროზია

ძალიან კარგი იყო როგორც ყოველთვის!

 



№8 წევრი tamuna.s

დღეს დადებ ახალ თავს?

 



№9 სტუმარი სტუმარი life is good

კიი დღეს იქნება აუცილებლად...გუშინ ისეთი გამდნარი მქონდა ტვინი ჩემს სახელს ვერ ვიხსენებდი:)) ამიტომ ვერაფერი მოვახერხე...

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent