შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ი-რეალური გოგონა ნაგავსაყრელიდან (13თავი)


6-07-2018, 08:52
ნანახია 2 195

ი-რეალური გოგონა ნაგავსაყრელიდან (13თავი)

-გეგე.
-ხო ტასო.
-არ გინდა იყავი, აი ნინოც დავინახე. კარგად ვარ.
-დარწმუნებული ხარ?
-კარგად ვარ. -ტელეფონს ვთიშავ და ჰამაკში მთვლემარე ნინოსკენ ფეხაკრებით მივდივარ.
-----------------------------------



ჰამაკში მთვლემარე ნინოს ნაკვთებს ვაკვირდები. იმ ცხოვრების ფონზე რაც გაიარა შესანისნავად გამოიყურება. მშვიდი ძილის მიღმა შფოთს მარტივად ვატყობ და გული მეწურება ამის გამო. უსულოდ დაკიდებულ ხელში ქაღალდის ნაგლეჯი შევნიშნე. ფრხილად შევახე ქაღალს თითები და ქურდივით ავაცალე პატრონს მისთვის ძვირფასი ნივთი. ფოტოზე მე ვარ. უფრო სწორად ნინო რონელიც მართლა ჩემი ასლია ხელში ახალდაბადებული რიჟა გოგონა უჭირავს, ძნელი მისახვედრი არ არის რომ ეს ბავშვი მე ვარ. ნინოს ზურგს უკან კი მაღალი მამაკაცი დგას რომელიც სიყვარულით ანთებული თვალებით დაცქერს ამ უკანასკნელს. მამაკაცს ვერ ვცნობ თუმცა გიორგი აშკარად არ არის. ვიგრძენი ტირილს ვაპირებდი და ცრემლს შეკავება ვაიძულე.
-ეს მათეა. -მთქნარებით ამბობს ნინო და შიშისგან ჭიქა ხელიდან მივარდება. -რა მშიშარა ხარ. -მიღიმის და ძირს დაგდებულ ჭიქას იღებს. -კარგად გეძინა?
-შესანიშნავად.
-დილით დაგხედე ისე ღრმად გეძინა აღარ გაგაღვიძე.
-ხო დიდი ხანია მშვიდად აღარ მძინებია. გუშინ ძალიან დავიღალე.
-ხო დაიღლებოდი. -თვალი ჩამიკრა ამ უკანასკნელმა და ვიგრძენი სახე ამელეწა.
-მაპატიე. თავს ვერ მოვერიე.
-ახალგაზრდა ხარ. შესანიშნავი ბიჭია, ვერ ვხვდები თავს რატომ უნდა მოერიო, გაერთე ისიამოვნე. -ხელზე მზრუნველად შემახო ხელი. მის მტევანზე მზერა მიშეშდება.
-ეს რა არის? -იარაზე ვეკითხები.
-ასეთს ბევრს ნახავ ჩემ სხეულზე. -ვიგრძენი სიცივემ ამიტანა.
-რა მოხდა სინამდვილეში?
-ჩემი პირველი ქმარი მამამ შეარჩია. ფაქტიურად მაიძულა რომ მას გავყოლოდი.
-როგორც ჩემ წარმოსახვაში ხდებოდა.
-დაახლოებით. მაგრამ ის გეი არ ყოფილა. არც მათე იყო გეი. მათე უბრალოდ საბას მეგობარი იყო რომელსაც ერთ მშვენიერ საღამოს ჩემმა ქმარმა ჩემთან გართობა შესთავაზა და ისიც დაეთანხმა რადგან ისედაც ვგრძნობდო ამ კაცში საშინელ ვნებას რიმ ვიწვევდი. რამოდენიმეჯერ ჩემზე იძალადა და მერე შევუყვარდი. საბამ ის ისევე გამოკეტა როგორც მე ვყავდი გამოკეტილი და მისი ცხოვრებაც ისევე ჯოჯოხეთად აქცია როგორც ჩემი.
-სად ყავდი დამალული.
-დღემდე არ ვიცი.
-შენი ოჯახი არ გეძებდა?
-მე საშინელი ხასიათი მქონდა. მამამ ჩათვალა არ ვაპატიე გათხოვება რომ მაიძულა და აღარც უცდია ჩემთან კონტაქტი.
-და დედა?
-ის ჩემი გათხოვების შემდეგ მალევე გარდაიცვალა.
-საბას რა უნდოდა შენგან?
-თავიდან ნორმალურად იქცეოდა, მაგრამ ჩემგან წინააღმდეგობები ვერ აიტანა. ერთხელ გამარტყა, მეორედ მცემა, მესამედ სხვას მიუგდო ჩემი თავი და სწორედ მაშინ მიხვდა რომ ეს სიამოვნებას ანიჭებდა.
-ჩემ წარმოსახვაში შენ ის მოკალი სინამდვილეშიც ასე იყო?
-არა ის მათემ მოკლა და მისი ტყვეობიდანაც მან დამიხსნა. დამპირდა და შეასრულა კიდეც. საავადმყოფოშიც მან მიმიყვანა. იქ გიორგი დაგვხდა და ჩვენი, მე და შენი სიცოცხლე საკუთარ თავზე აიღო. მძიმე მდგომარეობაში ვიყავი მაგრამ პირობა დადო და შეასრულა კიდეც. მისი დახმარებით მოევლინე ამ ქვეყანას. ისეთი ლამაზი იყავი, მაგრამ სულ ტიროდი. ალბათ ეს ჩემი ორსულობის პერიოდის სტრესი იყო. პირველად რომ დაგინახე ტირილი წამსკდა. რძე არ მქონდა და ვერ გაჭამე. სხვები გაჭმევნდენ.
-როდის მიხვდი რომ ვერ გამზრდიდი.
-დანახვის წამიდან. -ამოიდუდღუნა ყრუდ და მზერა ამარიდა.
-განაგრძე.
-გიორგი ძალიან ზრუნავდა ჩემზე. მათე ერთ კვირაში დაიღუპა. მისი სიკვდილი ვერ გეტყვი რომ ძნელად გადავიტანე. გული დამწყდა რადგან ტყვეობაში ყოფნისას მივეჩვიე მას როგორც ადამიანს, მაგრამ იმ პერიოდში ჩემი ფსიკიკა ჯანსაღი არ იყო და ემოციებსაც დიდად ვერ ვაკონტროლებდი.
-არასოდეს გინანია რომ მომიშორე?
-გუშინდელ დღემდე არა.
-და გუშინ რა მოხდა?
-ვიგრძენი რომ გჭირდებოდი.
-არა! ეს შენ გჭირდებოდი, შენი სინდისი ახლა უკვე სუფთა იქნება რადგან შენმა ერთადერთმა შვილმა ისტერიკების გარეშე, ოცდახუთი წლის მერე მოგაკითხა და ისეთი მიგიღო როგორიც ხარ.
-ამას გულწრფელად ამბობ? -სახე ტკივილით ევსება ნინოს.
-თუ ჩემ სიყვარულს ელოდები ეს რთული იქნება. მე აქ მხოლოდ იმიტომ ჩამოვედი რომ მენახე და შენი ცხოვრება შენთვისვე დამებრუნებინა. მე არ ვიმსახურებ რომ შენს მიერ განვლილმა წარსულმა გამანადგუროს.
-ანუ მიზეზი მხოლოდ შენი სულის გათავისუფლებაა?
-შენ მე მიმატოვე.
-ხომ აგიხსენი?
-ეს საკმარისი არ არის ჩემთვის.
-გთხოვ ელის... ტასო...
-არა, არ მთხოვო. ახლა შეიძლება უხეში გეჩვენები მაგრამ ეს ხომ შენგან მერგო მემკვიდრეობით? ცვალებადი ვარ ისევე როგორც შენ, დილით უბედნიერესმა გავიღვიძე ახლა კი ნერვები მეშლება რადგან ჩემი მშობლები ჩემზე ნერვიულობით კვდებიან მე კი ვზივარ და იმ ქალთან ვსაუბრობ რომელმაც უკანმოუხედავად დამტოვა.
-მე დედაშენი ვარ!
-შენ უბრალოდ გამაჩინე!
-ტასო. -თვალები აენთო ნინოს.
-არც კი გაბედო რომ გამაკრიტიკო, ამის უფლება არ გაქვს. -ნინომ სხეული მძიმეთ აათრია ჰამაკიდან და სახლისკენ უხმოდ გაუყვა ბილიკს. ერთხელ კიდევ შევავლე ფოტოს თვალი და ხელის გულში ჩავისრისე. -ჯანდაბა ტასო. -შევუღრინე ჩემ თავს და ნინოს ავედევნე. სამზარელოში შესულს ნინო ნიჟარაზე ხელბდაყრდნობილი მხვდება.
-ნინო მაპატიე. -ის უძრავად დგას.
-გთხოვ დამელეპარაკე. -ის ისევ უძრავად დგას. -ნინო! -თავი კიდევ უფრო დაბლა დახარა და მხრების ცახცახით მივხვდი, რომ ტიროდა. -დედა! -ვღრიალებ არამიწიერი ხმით და საკუთარი პირიდან წარმოთქმულ სიტყვაზე თავადაც მაჟრიალებს. ის ფრთხილად ტრიალდება და ტკივილით სავსე თვალებს მაპყრობს.
-რა დამიძახე? -ამოიხრიალა ყრუდ. მისკენ დავეშვი, აცახცახებულ სხეულზე დაუკითხავად ავეკარი და ორი წლის ბავშვივით ავღრიალდი.
-ჩემო გოგო, ჩემო სიცოცხლე. -ცრემლიანი სახე დამიკოცნა ამ უკანასკნელმა და მზრუნველი მკლავები მომხვია სხეულზე.
-მოვედით ნინო. -ეზოდან ისმის გიორგის ხმა.
-ცოტა ხანს დავიძინებ. -ვეუბნები ნინოს და ზემოთ ავდივარ. გეგე ფეხდაფეხ მომდევს. ოთახში შევდივარ თუ არა საწოლზე ვეშვები და ისტერიული სიცილი მეწყება.
-რა გჭირს ტასო? შეშინებული მომვარდა გეგე.
-არაფერი. ისტერიკის შემოტევა მაქვს.
-რა მოხდა?
-დედა დავუძახე.
-ღმერთო ჩემო გული ლამის გამიჩერდა. შემომიბღვირა და ტუჩებში ვნებიანად მაკოცა. -რამდენ ხანს ფიქრობ დარჩენას?
-წასვლა გინდა? ვაიმე ლილე. მაპატიე, საკუთარ პრობლემებეში ისე ჩავიკარგე, რომ ეგოისტურად გამომივიდა.
-ამაზე ნუ დარდობ. მთავარია შენ უკეთ ხარ და შეტევები აღარ გემართება.
-გინდა შენ დაბრუნდი თბილისში მე ცოტა ხანს კიდევ დავრჩები. -გეგემ ნაწყენი მზერა მესროლა.
-ფიქრობ რომ იმ ყველაფრის მერე რაც ერთად გამოვიარეთ ახლა წავალ და აქ მარტო დაგტოვებ? ტასო ასე მიცნობ?
-არც მიფიქრია შენი წყენინება გეგე. -გაბუტული ბავშვივით მიწვა საწოლზე და ზურგი მაქცია. -გეგე!
-რა გინდა?
-გეყოფა. -ზურგზე ავეკარი და ხელები სხეულზე შემოვხვიე. -მაპატიე.
-დაიმსახურე.
-ამაღამ. ვუჩურჩულე და ყურზე ვუკბინე.
-შეშლილი ხარ. -გადაიხარხარა, ჩემკენ გადმობრუნდა და ტუჩებზე მეტაკა.
-მეტკინა. -მისი კბილებიდან დავაღწიე თავი და საწოლიდან წამოვხტი. -ადექი.
-ნწ.
-ადე რა.
-მოდი. საწოლზე ხელი აუსვა გეგემ და ტუჩი გაილოკა.
-გეყოფა.
-მოდი. იგივე ჟესტიკულაცია გაიმეორა გეგემ. მერე მთელი სხეულით წამოიწია, ხელი მაჯაში ჩამავლო და თავისკენ მიმიზიდა. -მინდიხარ. -მისი მოუსვენარი თითები კაბის ქვეშ შეცურნენ და ფეხზე ნაზად ასრიალდნენ. ყელში სველ კოცნას მიტოვებს.
-ახლა არა. -ამოვიხრიალე ყრუდ და გონებაც ამერია.
-ახლა! აქ და ამ წამს მინდიხარ!
-ჯანდაბა გეგე, როგორ ახერხებ ასე უცებ ჩემი გონების არევას. -მკერდს კბილი ჩაავლო და იქვე ამოიდუდღუნა.
-არ ვიცი ვინ თქვა მაგრამ ქალის სხეული ვიოლინოაო და ვირტუოზი უნდა იყო რომ მასზე უბადლოდ დაკვრა შეძლოო.
-ჯერომ სელინჯერი.
-რა?
-სელინჯერმა თქვათქო. -ხელი ვკარი გეგეს, ისიც საწოლზე დაენარცხა და მეც თავს როგორც მსხვერპლს ისე დავესხი.
-მიყვარს დომინანტი ქალები.
-მოეშვი ლაპარაკს. ხელი მის შარვალში ჩავაცურე და მისი სიუხეშეც თითქოს სადღაც გაქრა. მოეშვა, მოდუნდა და სახეც უფრო მშვიდი გაუხდა, თითები სუსტად ამითამაშა საჯდომზე.
-დაგენძრევა ტასო თუ ჩემ მეგობარს თავს არ დაანებენ.
-მგონი შენ გაქვს უკვე დანძრეული საყავრელო. ქვედა ტუჩზე ნაზად ვუკბინე.
-ვითომ?
-არა?
-შანსი არ გაქვს. -ეშმაკები ათამაშდნენ მის თვალებში, ჩემი ხელიდან მეგობარი მარტივად დაიხსნა და ახლა თვითონ მომიქცია ქვემოდან. -ხომ გითხარი რომ შანსი არ გაქვს. -ფთხილად შემოვიდა ჩემში და სიამოვნების მორევში გადამაგდო.
-ახლა რას აპირებ. -მეკითხება ჩემს თმებში თითების ფათურით გართული გეგე.
-ერთი სამი დღე კიდევ დავრჩები, ნინოს თავის ცხოვრებას სრულად დავუბრუნებ. მერე სახლში დავბრუნდები, მშობლებს სიმართლეს მოვუყვები და თუ სახლიდან არ გამაგდეს და მამამ ნება დამრთო ისევ მის კომპანიას ჩავუდგები სათავეში. მეგობრებს დავუბრუნდები, ძველ ტასოს დავაბრუნებ, მხიარულს გიჟს არაადეკვატურს. -ვიგრძენი საკუთარი ცხოვრების დაგეგმვა ადრენალინში მაგდებდა.
-ეს ყველაფერი შესანისნავია. -ამბობ გეგე. -და ჩემთან დაკავშირებით რა გეგმები გაქვს?
-არანაირი. -მისი სხეულის დაძაბულობა წამებში გადმომედო და სიცილი ვერ შევიკავე. -ვაპირებ იმდენი შვილი გაგიჩინო რამდენსაც ღრმეთი გაიმეტებს. -ტუჩებზე ნაზი კოცნა დავუტოვე და მის გულზე უფრო გემრიელად მოვკალათდი.
-ძალიან გამიმართლა რომ შეგხვდი.
-ეს მე გამიმართლა, შენ რომ არა ჩემი ცხოვრება საშინლად დასრულდებოდა. მადლობა ამისთვის.
-მუდამ თქვენს სამსახურში მიგულეთ ჩემო ქალბატონო. -ადე. -შიშველ საჯდომზე თითები ამითამაშა გეგემ. -ქვემოთ ჩავიდეთ.
-გეგე.
-ჰო.
-ძალიან მიყვარხარ. -გეგე ბედნიერებისგან იბადრება და ჩემ სხეულს ძლიერ მკლავებში იქცევს.
-მეც მიყვარხარ.

***

რამოდენიმე დღე კიდევ დავრჩით სვანეთში, უფრო და უფრო მივეჩვიე ნინოს გვერდით ყოფნას. ძველი სილაღე დამიბრუნდა, ბედნიერი ვიყავი და ეს აშკარად მეტყობოდა სახეზე. წამოსვლის დღეს ნინო ძალიან დასევდიანდა ისევე როგორც მე.
-ისევ ხომ ჩამოხვალ?
-აუცილებლად. მაგრამ შენც უნდა მესტუმრო ხოლმე.
-არ ვიცი. აბა როგორ, რანაირად?
-ჩვეულებრივ დედა. მოკიდო შენს შესანიშნავ მეუღლეს ხელი, დაჯდე თბილისის ტრანსპორტში და ჩამოხვიდე.
-მადლობა შვილო. არასოდეს მეგონა თუ შენი სიახლოვე ამხელა ბედნიერებას მომანიჭებდა.
-ოღონდ ეხლა არ იტირო. -ვამბობ და ვხვდები თავადაც ძლივს ვიკავებ ცრემლებს.
-ბედნიერი მგზავრობა.
-მალე დაბვრუნდებით. -ხელი ჩამოართვა გეგემ გიორგის და მანაც ძლიერი ხელი დაკრა მხარზე.
-გაუფრთხილდი ამ გოგოს იცოდე.
-აუცილებლად. -სიყვარულით სავსე თვალები შემანათა ამ უკანასკნელმა.
დიდხანს იდგნენ ნინო და გიორგი ეზოს შესასვლელთან და გზაზე მიმავალ ჩვენს მანქანას თვალს არ აშორებდნენ. ნინო გიორგის სხეულზე იყო აკრული და ტიროდა. ის კი ძლიერი მკლავით მის სხეულზე სათუთ მოძრაობებს აკეთებდა.
-უყვართ ერთმანეთი. -ამბობს გეგე.
-ჰო.
-ახლა ნუ მოიწყენ კარგი?
-კარგი.
***
მანქანა სახლთან გააჩერა გეგემ. კარი მაშინვე გაიღო და იქედან დედა სირბილით გამოვარდა. უხმოდ ჩამიკრა გულში და ქვითინი დაიწყო.
-კარგი რა დე. -შევეცადე მის დამშვიდებას.
-ასე აღარასდროს აღარ მოიქცე ტასო. -ამოიხრილა და შუბლზე მაკოცა. -შინ შემოდით.
-მე წავალ, საღამოს შემოგივლი. -ამბობს გეგე.
-ლილეც მოიყვანე, მომენატრა.
-კარგი. -გეგე ლოყაზე მკოცნის. დედას ემშვიდობება. მანქანაში ჯდება და მიდის.
-მომენტრე დე. მამა სად არის?
-ახლახანს ჩაეძინა.
-ხომ კარგად არის?
-შენ რომ დაგინახავს კარგად გახდება.
მამის საძინებელში ფეხაკრებით ვიპარები, მის საწოლთან ფრთხილად მივდივარ და მის მშვიდ ნაკვთებს ვუყურებ. დავიხარე და ლოყაზე ვაკოცე.
-მა.. -თვალები მძიმედ გაახილა მამამ და როდესაც მე დამინახა გულში ძლიერად ჩამიკრა.
-დაბრუნდი, დაბრუნდი. ჩემთან დაბრუნდი. -დუდღუნებდა ყრუდ.
-სალაპარაკო მაქვს.
-რა მოხდა? საწოლზე წამოჯდა მამა.
-ქვემოთ ჩავიდეთ მინდა ერთად დაგელაპარაკოთ შენ და დედას.
მისაღებში კარგა ხანს ვისხედით ჩუმათ და ორივენი ელოდნენ როდის დავარღვევდი ამ გაუსაძლის სიჩუმეს. სიტყვებისთვის თავის მოყრა მიჭირდა, მინდოდა ყველაფერი ისე მეთქვა რომ მათთვის ნაკლები ტკივილი მიმეყენებინა.
-ტასო. -ამოიხრიალა სიჩუმით დაძაბულმა მამამ.
-დედას შევხვდი, ჩემს ბიოლოგიურ დედას. ეს ერთი კვირა მასთან ერთად გავატარე. -პირდაპირ ვთქვი სათქმელი და ღრმად ამოვისუნთქე. -მამას სახეზე ფერმა გადაუარა, სხეული მოეკრუნჩხა და გულზე ძლიერი მტევანი დაიჭირა.
-მამა!
-მის ექიმთან დარეკე. -დამიღრიალა დედამ და გონება დაკარგულ მამას მივარდა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი Onlyyou

ხომ ვამბიბ საოცარი ხართქო ❤❤❤

 




სტუმარი Onlyyou
ხომ ვამბიბ საოცარი ხართქო ❤❤❤


ძალიან მიხარია რომ შემომიერთდი ❤❤❤

 



№3  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

ახლა ამ კაცს არ დაემართოს რამე რაა. ტასოს და ნინოს დამთბარი ურთიერთობა მახარებს. ტასოს დაძახებულმა დედამ" ჟრუანტელი მომგვარა. მართლა ურთულესი წლები გაიარა ნინომ და მიხარია ტასომ რომ შეძლო დედისთვის ეპატიებინა ყველაფერი. მთავარია ტასოს მამამ გაუძლოს და ბოლომდე მოუსმინოო თავის შვილს

 




Chikochiko
ახლა ამ კაცს არ დაემართოს რამე რაა. ტასოს და ნინოს დამთბარი ურთიერთობა მახარებს. ტასოს დაძახებულმა დედამ" ჟრუანტელი მომგვარა. მართლა ურთულესი წლები გაიარა ნინომ და მიხარია ტასომ რომ შეძლო დედისთვის ეპატიებინა ყველაფერი. მთავარია ტასოს მამამ გაუძლოს და ბოლომდე მოუსმინოო თავის შვილს


ხვალ დაგვემშვიდობება ტასიკო ყველას. ბოლო თავს შემოგთავაზებთ და მერე სულმოუთქმელად ველი თქვენი ყველას შეჯამებულ აზრს ❤❤❤

 



№5  offline წევრი mirandaa31

მე რომ მიყვარხარ გითხარი ხომ? თუარ მითქვამს ახლა გეუბნები. მიყვარხარ ზუსტად ასეთი კარგიი !! ❤️
--------------------
ხელმოწერა

 




mirandaa31
მე რომ მიყვარხარ გითხარი ხომ? თუარ მითქვამს ახლა გეუბნები. მიყვარხარ ზუსტად ასეთი კარგიი !! ❤️



აუ მეც რომ მიყვარხარ ხომ იცი ???❤❤❤

 



№7 სტუმარი ^_^

მომწონს ეს მოთხრობა, რეალურად აღწერ ადამიანების ურთიერთობას. სამწუხაროა, როდესაც ადამიანი გამზრდელ მშობელს ასე არაფრად აგდებს, სადღაც გარბის და პასუხის ღირსადაც არ თვლის. ჩემი აზრით, ქალი რომელიც შვილს ტოვებს პატიებას არ იმსახურებს. ალბათ ხალხი ამიტომ ერიდება ბავშვის აყვანას, ბოლოს ვიღაც ქალთან გარბიან დედის ძახილით. როდესაც მკითხველამდე ამბავი ასე რეალურად მიგაქვს, ძალიან მაგარია ^^ ზედმეტად იმოქმედა ბოლო თავმა ჩემს ემოციებზეე :დ

 




[quote=^_^]მომწონს ეს მოთხრობა, რეალურად აღწერ ადამიანების ურთიერთობას. სამწუხაროა, როდესაც ადამიანი გამზრდელ მშობელს ასე არაფრად აგდებს, სადღაც გარბის და პასუხის ღირსადაც არ თვლის. ჩემი აზრით, ქალი რომელიც შვილს ტოვებს პატიებას არ იმსახურებს. ალბათ ხალხი ამიტომ ერიდება ბავშვის აყვანას, ბოლოს ვიღაც ქალთან გარბიან დედის ძახილით. როდესაც მკითხველამდე ამბავი ასე რეალურად მიგაქვს, ძალიან მაგარია ^^ ზედმეტად იმოქმედა ბოლო თავმა ჩემს ემოციებზეე :დ[/quote]


მადლობა. მაგრამ ტასო ბიოლოგიურ დედასთან არ გაქცეულა, მითუმეტეს მას თავისი მშობლები ამ ქვეყნად მართლა ყველაზე მეტად უყვარს და ადარდება. ის რომ ასე არ მოქცეულიყო საბოლოოდ ი-რეალობაში ჩაიკარგებოდა და საერთოდ ვერ შეძლებდა ცხოვრების სრულფასოვნად გაგრძელებას. ის რომ მასთან მივიდა და თუნდაც დედა დაუძახა არ ნიშნავს რომ აპატია. მას კითხვები ჭირდებოდა და მიიღო კიდეც. მე მაინც მგონია რომ შვილის მიტოვება უპატიებელია და შვილის მხრიდანაც ვფიქრობ ამის პატიება (ბოლომდე პატიება) უბრალოდ შეუძლებელია.
მიხარია რომ თვითონ ისტორია მოგწონს ❤❤❤[/quote]

 



№9 სტუმარი ^_^

გეთანხმები, ტასოს თავი უნდა დაეხსნა ი-რეალობიდან და ყველაფერი უნდა გეკეთებინა ამისთვის, მაგრამ ერთი კვირით რეალობასა და ი-რეალობას შორის დაკარგული შვილის გაუჩინარება ზედმეტად დიდი სასჯელი მგონია მშობლისთვის. არამხოლოდ ისტორია, ტასოც ძალიან მომწონს ????<3

 



№10  offline წევრი ჰალუცინოგერი

^_^
გეთანხმები, ტასოს თავი უნდა დაეხსნა ი-რეალობიდან და ყველაფერი უნდა გეკეთებინა ამისთვის, მაგრამ ერთი კვირით რეალობასა და ი-რეალობას შორის დაკარგული შვილის გაუჩინარება ზედმეტად დიდი სასჯელი მგონია მშობლისთვის. არამხოლოდ ისტორია, ტასოც ძალიან მომწონს ????<3


კი გეთანხმები.
ძალიან დიდი მადლობა შეფასებისთვის <3

 



№11  offline წევრი lena lena

Erti gege mesrole ra iqneba ddd
Tasos damokidebuleba ar momwons dedamisis mimart. Ki martalia rrtulia apatio dedas rom migatova magram tu patiobs unda apatios bolomde da yovel sityvashi ar akritikos
Nu gamzrdelebidan magrad gamutydeva ro gachedon
Mokled fexdafex mogyvebi
Shenze ro vgijdebi ar mitqvia xo?
Xoda axla geubnebi

 



№12  offline წევრი ჰალუცინოგერი

lena lena
Erti gege mesrole ra iqneba ddd
Tasos damokidebuleba ar momwons dedamisis mimart. Ki martalia rrtulia apatio dedas rom migatova magram tu patiobs unda apatios bolomde da yovel sityvashi ar akritikos
Nu gamzrdelebidan magrad gamutydeva ro gachedon
Mokled fexdafex mogyvebi
Shenze ro vgijdebi ar mitqvia xo?
Xoda axla geubnebi


ჩემი გოგო ❤❤❤
ყავა როდის დავლიოთ? კი არ დამვიწყებია :-)

ტასოზე რა გითხრა, ძნელია აპატიოს

 



№13 სტუმარი ნია

ამ შუა ღამეს ძლივს რომ მეღირსა ინტერნეტი და რას ვხედავ, გუშინ რა ტყუილად ვყოფილვარ მშვიდად )) ახალ თავს რომ არ ველოდი არც შემმიხედავს საიტზე))) ძაიან ვარ შეყვარებული ამ ისტორიაზე, მართლაც გამორჩეული და საუკეთესოა.
ტასოს პერსონაჟი არის უძლიერესი გოგო, დამბურძგლა მის დაძახებულ დედაზე. და ყველაზე მეტად გეგეზე რომ ვარ შეყვარებული არც ვუარყოფ ამ ფაქტს, ჯერ კიდევ დასაწყისშივე ავღნიშნე ამ ბიჭისადმი ინტერესი, მისი იდუმალება მხიბლავდა და როგორ მიხარია ბოლომდე ასეთი იდეალური რომ აღმოჩნდა <3 გამორჩეული თავი იყო,ტასოს მშვიდი და ძველ კალაპოტს დაბრუნებუი ცხოვრება მახარებს <3
ნინოზე რა გითხრა, მე ვერ ვპატიობ (
იმედია ტასოს აღმზრდელ მამას არაფერი მოუვა, მათ ყველაფერი მისცეს ამ გოგოს და იმსახურებენ დიდხან დატკბნენ შვილის ბედნიერების ცქერით <3
ნუ რაღა გითხრა ახალი, ვგიჟდები შენზე საოცრად ნიჭიერი გოგო ხარ და მადლობა იმ ემოციებისთვის რასაც ამ ისტორიით გვიზიარებ <3

 



№14  offline წევრი ჰალუცინოგერი

ნია
ამ შუა ღამეს ძლივს რომ მეღირსა ინტერნეტი და რას ვხედავ, გუშინ რა ტყუილად ვყოფილვარ მშვიდად )) ახალ თავს რომ არ ველოდი არც შემმიხედავს საიტზე))) ძაიან ვარ შეყვარებული ამ ისტორიაზე, მართლაც გამორჩეული და საუკეთესოა.
ტასოს პერსონაჟი არის უძლიერესი გოგო, დამბურძგლა მის დაძახებულ დედაზე. და ყველაზე მეტად გეგეზე რომ ვარ შეყვარებული არც ვუარყოფ ამ ფაქტს, ჯერ კიდევ დასაწყისშივე ავღნიშნე ამ ბიჭისადმი ინტერესი, მისი იდუმალება მხიბლავდა და როგორ მიხარია ბოლომდე ასეთი იდეალური რომ აღმოჩნდა <3 გამორჩეული თავი იყო,ტასოს მშვიდი და ძველ კალაპოტს დაბრუნებუი ცხოვრება მახარებს <3
ნინოზე რა გითხრა, მე ვერ ვპატიობ (
იმედია ტასოს აღმზრდელ მამას არაფერი მოუვა, მათ ყველაფერი მისცეს ამ გოგოს და იმსახურებენ დიდხან დატკბნენ შვილის ბედნიერების ცქერით <3
ნუ რაღა გითხრა ახალი, ვგიჟდები შენზე საოცრად ნიჭიერი გოგო ხარ და მადლობა იმ ემოციებისთვის რასაც ამ ისტორიით გვიზიარებ <3



ნია.... როგორ მიხარიხარ...❤❤❤
მავსებ, მათბობ და მატკბობ ❤❤❤

 



№15 სტუმარი ტატუკა20

ვაიმეე რა გოგო ხაარ ვგიჟდებიიი.სასწაულად მომწონს ეს ისტორია.გადავირევი მამამისს რომ რამე დაემართოს:(((((( როგო ველოდები გაგრძელებას.

 



№16  offline წევრი ჰალუცინოგერი

ტატუკა20
ვაიმეე რა გოგო ხაარ ვგიჟდებიიი.სასწაულად მომწონს ეს ისტორია.გადავირევი მამამისს რომ რამე დაემართოს:(((((( როგო ველოდები გაგრძელებას.


მადლობა <3 <3 <3
აი ვნახოთ ადმინი როდის განათავსებს, მე კი ატვირთული მაქვს უკვე :*

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent