შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ეული 20 წელი [სრულად]


8-07-2018, 23:36
ავტორი taia21
ნანახია 1 280

ეული 20 წელი [სრულად]

ბავშვთა სახლში გავიზარდე.ვერ ვიტყვი ცუდად მექცეოდნენ-თქო,მაგრამ ოჯახური სითბო მაინც სულ სხვაა.ოცი წელი გავიდა ჩემი დაბადებიდან,მას შემდეგ რაც დედამ მიმატოვა.ორი წელია უკვე ბავშვთა სახლიდანაც წამოვედი,უფრო სწორად მომიწია,რომ წამოვსულიყავი.თქვენც გეცოდინებათ,რომ 18 წლიდან იქ გაჩერების უფლება აღარ მქონდა.თავიდან ჩვენს აღმზრდელთან ვიყავი ცოტა ხნით სახლში. ლილი ძალიან კარგი ქალია,ბავშვთა სახლშიც ყოველთვის კარგად მექცეოდა.არც არავის ეპყრობოდა ცუდად,კაცმა რომ თქვას.ლილისთან ორი თვე ვცხოვრობდი.ამ ორი თვის მანძილზე ვმუშაობდი და მცირეოდენი თანხა დამიგროვდა.ლილის შეწუხება აღარ მინდოდა და ცალკე გადავედი.ერთი უბრალო სახლი ვიქირავე გლდანში და მთელი ჩემი "ავლადიდება"(ორი ჩემოდანი და ერთი პარკი) გადავიტანე.ბარში ვმუშაობდი მიმტანად ,მაგრამ იმდენად რთული და შეურაცხმყოფელი აღმოჩნდა,რომ მალევე დავანებე თავი.ღამის თერთმეტი საათი იყო,უფროსთან რომ ვიჩხუბე და გამომაგდეს.წამოვედი სახლისკენ და თავს იმით ვიმშვიდებდი,რომ მეორე დღეს ახალი სამსახურის ძებნას დავიწყებდი.ის იყო ბარს გამოვცდი,რომ კუთხეში ხმამაღალი გარჩევის ხმა გავიგონე.აშკარად ორი ერთზე იყვნენ.მე კი,როგორც სამართლიანობის მომხრე,მაშინვე გავემართე იმ კუთხისკენ.
-ორი ერთზე ჩხუბი ახალო მოდაა?ჩემს ხმაზე ორივე მოტრიალდა და ერთ-ერთი ანაზდად წინ წამოვიდა.
-თოჯინა,არ გინდა ისევ შენს გზას გაუყვე?
-შენ წარმოიდგინე და არსად მეჩქარება,ასე რომ შემიძლია გიყუროთ.
-ოჰო,ჭირვეულიც ყოფილხარ თოჯინავ.რადგან ასე გინდა გვიყურე.ეს თქვა თუ არა ისევ წაქცეულს მიუტრიალდა და მუცელში წიხლი უთავაზა.მას უკვე რეაქცია აღარ ჰქონდა ამაზე,მე კი გავცოფდი და მაშინვე მთელი ძალით დავუყვირე:
-ვინ მოგცა უფლება ადამიანს ასე მოექცე?ახლავე წაეთრიეთ აქედან,თორემ პირობას გაძლევთ პრობლემები არ აგცდებათ.
-როგორ შეგვაშინე თოჯინავ,ნეტავ შენ რა პრობლემები უნდა შეგვიქმნა?
-მგონი თქვენნაირ ტიპებს მთლად კარგი ურთიერთობა არ აქვთ პოლიციასთან, ხომ მართალი ვარ?ვკითხე და ნაგლად გავუღიმე.ამის გაგონებაზე ბიჭი შეკრთა.მერე კი მშვიდად წარმოთქვა.
-არ გეგონოს,რომ შეგვეშინდა და იმიტომ მივდივართ.ამჯერად წავალთ,მაგრამ მე არ ვიყო იოანე ჯანაშია თუ ამ საქციელისთვის პასუხი არ მოვთხოვო ამ არაკაცს.
გგონია უშველე?პირიქით,ინანებ,რომ დაეხმარე.არც კი იცი ვინ გადაარჩინე.
-წავედით ალექს.
სანამ მის ნათქვამს გავიაზრებდი ისინი უკვე წავიდნენ.მე წაქცეულს მივუახლოვდი და წამოყენება ვცადე.საკმაოდ მძიმე იყო,ძლივს წამოვწიე და სახლისკენ წავიყვანე.იფიქრებთ ალბათ,სულელია ეს გოგო ვის მიათრევს სახლშიო,მაგრამ რადგან გადავარჩინე,ბარემ უნდა დავხმარებოდი.ძლივსძლივობით ავათრიე ამხელა სხეული მე-8 სართულზე და დივანზე ჩამოვსვი.სიცხე ჰქონდა აშკარად და ბოდავდა.
-მე არ მომიკლავს ელეონორა,მე არ მომიკლავს,გეფიცები იოანე,მე არა,არ მომიკლავს..
მე ვერაფერს ვხვდებოდი,ვერ გავიგე ვინ იყო ელეონორა.გადავწყვიტე დილით მეკითხა.ჭრილობები დავუმუშავე და დამწევიც დავალევინე.პლედი მივაფარე და დავიძინე.დილით უკეთ გრძნობდა თავს.საუზმე უხმოდ მივირთვით და ის იყო წასვლას აპირებდა,რომ მოულოდნელად ვკითხე:
-ელეონორა ვინ არის?შეცბა,აშკარად არ ელოდა ამ კითხვას.
-ის რაც შენი საქმე არ არის მეორედ აღარ მკითხო.თქვა და სახლიდან აუჩქარებლად გავიდა.ვაპირებდი გამომელანძღა,მაგრამ პირი რომ გავაღე ხმის ამოსაღებად ის უკვე ოთახში აღარ იყო.იმ დღის შემდეგ ხშირად მეფიქრებოდა ჯანაშიას სიტყვებზე,მაგრამ მალევე ვინახავდი გონების კუნჭულში ამ ფიქრებს. სამსახურის ძებნას განვაგრძობდი,რამდენიმე ვარიანტი შევარჩიე სხვადასხვა კომპანიასა თუ დაწესებულებაში.მთელი დღე გასაუბრებებზე ვიყავი,ყველამ დამიწუნა,გამოცდილებასა და დიპლომს მთხოვდნენ.ბოლოს ერთ-ერთ ჰოლდინგში მივედი.უზარმაზარი კომპანიის შენობაში შევაბიჯე,ყველა თავისთვის ფუსფუსებდა. მდივანთან მივედი და ჩემი მისვლა ვაცნობე.
-თქვენ ხართ გასაუბრებაზე?
-დიახ,გუშინ საღამოს დაგირეკეთ.
-წამობრძანდით,უფროსი გელოდებათ.კაბინეტამდე მიმაცილა და წარმატებები მისურვა.მეც ხელის კანკალით შევაღე კარი და გაუბედავად მივესალმე იქ მყოფ ორ ადამიანს.სავარძელში ისხდნენ სახით ფანჯრისკენ და კამათობდნენ.ჩემს ხმაზე ორივე მოტრიალდა.ნეტავ სულ არ შემობრულიყვნენ.ჩემს წინ სავარძელში ირონიული მზერით მოკალათებულიყო იოანე ჯანაშია და ურცხვად მიმზერდა.თითქოს წამით შევკრთი,მაგრამ იხტიბარი არ გავიტეხე.მე,კესანე კვირკველია,არ მივცემდი მას ზედმეტის უფლებას.ის ბიჭი ოთახიდან გავიდა.
-ოჰ,თქვენი ფეხით მეწვიეთ ქალბატონო?
-არ ვიცოდი ჰოლდინგის მფლობელი შენ თუ იყავი,თორემ არ მოვიდოდი.
-მაგრამ არ იცოდი და მოხვედი,ეს კარგია.აყვანილი ხარ.
გაოცებისგან კინაღამ ყბა ჩამომივარდა,არ მეგონა თუ იმ ღამის შემდეგ სამსახურში ამიყვანდა.
-ხვალიდან დაიწყებ,ახლა კი თავისუფალი ხარ.წესებს სალომე აგიხსნის.თუ რა თქმა უნდა თანახმა ხარ.ხო ალექსანდრე ზარდანიაც მფლობელია შესაბამისად უფროსიც და ჩემი უახლოესი ძმაკაცი.ხანდახან მასთან ერთადაც მოგიწევს შეხვედრების ჩატარება.
-მე თანახმა ვარ,ახლა კი წავალ.საშინლად მაინტერესებდა იმ ღამით რას გულისხმობდა,რა ქნა ასეთი იმ ბიჭმა,სწორედ ამიტომ დავთანხმდი ამ სამსახურზე. სახლში მივედი თუ არა მაშინვე შევწექი ლოგინში.ძალიან დაღლილი ვიყავი და მალევე ჩამეძინა.ღამით ისევ გამომეღვიძა,მციოდა.აივნის კარს მოვკარი თვალი, რომელიც ღია იყო.მე კი მახსოვდა,რომ დავკეტე.ისევ კარის დასაკეტად გავემართე
ამ დროს კი აივანზე სილუეტი შევნიშნე.გაინტერესებთ ვინ იყო არა?გაგიკვირდებათ და ის ბიჭი,მე რომ გადავარჩინე.სიგარეტს ეწეოდა მშვიდად მოაჯირზე მიყრდნობილი.მივუახლოვდი და ისიც შემოტრიალდა.
-აქ რას აკეთებ?
-შენთან მოვედი
-გხედავ,მაგრამ რა გინდა?
-ბოდიშის მოსახდელად მოვედი,უხეშად გამომივიდა.
-თუ მეტი არაფერი გაქვს სათქმელი შეგიძლია წახვიდე,ბოდიში მიღებულია.
-მადლობის თქმაც მინდოდა.
-მადლობაც მიღებულია,ახლა კი წადი.
-სიმართლე,რომ გითხრა აქ იმაზე სალაპარაკოდ მოვედი,რაც მოისმინე იმ ღამეს.
-კარგი გისმენ.
-ელეონორა ჩემი შეყვარებული და იოანეს და იყო.ის ჩემს ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი.იოანეს ისედაც არასდროს მოვწონდი,ამის შემდეგ კი შემიძულა.ორი წელი ციხეში ვიჯექი,შეყვარებულის მკვლელობისთვის,თუმცა მე დემნა შენგელიას დამეფიცება,რომ ელეონორა ჯანაშია არ მომიკლავს.დარწმუნებული ვარ მოაწყვეს, უნდა გავიგო ვინ მოკლა ჩემი ელა.მტკიცებულებები საქმეში არ ყოფილა ისე დამაკავეს.მხოლოდ იმის საფუძველზე გამასამართლეს,რომ გვამი ჩემს ბინაში იყო. მესმის იოანესი,მას ყოველგვარი უფლება აქვს ვძულდე.ორი წლის თავზე არასაკმარისი მტკიცებულებების გამო გირაოთი გამოაშვებინა თავი მამაჩემმა.იოანე კი ცდილობს თავად მომკლას,რადგან პოლიციამ ვერაფერი გააწყო.
-შეგიძლია წახვიდე დემნა,მარტო მინდა ყოფნა,ტელეფონის ნომერი დამიტოვე და წადი,მე თვითონ დაგიკავშირდები.
-კარგი,მადლობა რომ მომისმინე.ის იყო დემნა კარში გავიდა და მეც მძიმედ დავეშვი დივანზე.რატომღაც მჯეროდა ამ ბიჭის.გადავწყვიტე მეორე დღეს დამერეკა. დილით კლასიკურად ჩავიცვი და სამსახურში წავედი.სალომემ ყველაფერი ამიხსნა და მეც შევუდექი მუშაობას.რაღაც საბუთებს ვახარისხებდი,როცა ჯანაშია დამადგა თავზე.მე თავი არ ამიწევია,ისევ ჩემს საქმეს ვაგრძელებდი..იოანემ საბუთები ამაცალა და მეც იძულებული გავხდი მისთვის შემეხედა.ჯიქურ მიმზერდა,თვალები-დან ნაპერწკლებს ყრიდა.ვერ გავიგე ამ დილაადრიან რამ გააგიჟა.
-შეგიძლია ამიხსნა,რა უნდოდა დემნა შენგელიას შენს სახლში ღამის სამ საათზე?
-მე დავპატიჟე,ვთხოვე მოსულიყო.
-აჰ,ესე იგი შენ დაპატიჟე არა?
-დიახ.
-სტუმრებს დაძინებული ხვდები?
-შენ რა მითვალთვალებ?
-ცეცხლს ეთამაშები კესანე,დემნას შეეშვი,შენ მასთან არაფერი გესაქმება. შენ არც კი იცი ის ვინ არის.
-შენი საქმე არ არის,ვისთან რა მესაქმება და ისიც კარგად ვიცი,რომ დემნა შენი დის მკვლელია.
ამის თქმას ჩემგან არ ელოდა და შეკრთა,მერე თვალები ჩაუწითლდა და კაბინეტში შევარდა. საღამომდე არც გამოსულა,მხოლოდ ის თქვა არავინ შემაწუხოსო და ისევ ოთახში შეიკეტა...
დიდხანს ესმოდა კესანეს მტვრევის ხმა.ხვდებოდა,რომ ძალიან ცუდად გამოუვიდა,მაგრამ
შესვლას ვერ ბედავდა.ეშინოდა,იოანესი ეშინოდა,ხვდებოდა,რომ ვერ შეძლებდა მისთვის თვალებში შეხედვას.ცოტა ხნის შემდეგ იოანე ოთახიდან გამოვიდა და კესანეს მიეჭრა.
-წამომყევი,სალაპარაკო გვაქვს.
-რაზე უნდა ვილაპარაკოთ,უკვე ყველაფერი ვიცი,რა უნდა მითხრა ახალი.
-უბრალოდ წამომყევი.
-ბევრი სამუშაო მაქვს.შესვენებამდე კი,ჯერ კიდევ დიდი დროა.
იოანე მიხვდა,რომ ასე ვერაფერს გააწყობდა და სხვა გზით სცადა მისი დაყოლიება.
-გთხოვ უბრალოდ მინდა რომ დაგელაპარაკო.
-კარგი წავიდეთ.
იოანემ გადაწყვიტა აგარაკზე წაეყვანა კესანე.ქალაქს რომ გასცდნენ,ცოტა შეეშინდა კესოს, მაგრამ არაფერი უთქვამს.მთელი გზა კესანე გზას გაჰყურებდა,თავიც არ შეუტოკებია, იოანე კი ხანდახან გააპარებდა თვალს კესოსკენ და ჩაიღიმებდა.უკვე ჭკუიდან გადაჰყავდა ამ გოგოს,თვითონაც არ იცოდა ასე რა ააგიჟებდა.
-კესო გაიღვიძე,მოვედით.
გოგოს არ ესმოდა.ეძინა და საყვარლად აცმაცუნებდა ტუჩებს.იოანე უყურებდა და იღიმოდა.
მერე ხელში აიტაცა და ისე დაიძრა სახლისკენ.საძინებელში შეიყვანა და პლედი გადააფარა. კესოს ისე ღრმად ეძინა,იომ გადაწყვიტა,რომ პროდუქტები მოეტანა და ისევ წავიდა.კესანემ თვალები გაახილა და გარემო რომ არ ეცნო ცოტა შეეშინდა,მაგრამ მერე გაახსენდა,რომ იოანეს წამოყვა და დამშვიდა.იფიქრა ჩამეძინაო.ადგა მოწესრიგდა და ქვევით ჩავიდა იოანეს ეძებდა,მაგრამ არსად არ იყო და ამაზე სულ მთლად გაგიჟდა.გარეთ საშინელი წვიმა დაიწყო,ჭექა-ქუხილის ხმა აყრუებდა არემარეს.კესანეს ამის არ ეშინოდა,მაგრამ ტურის კივილი რომ მოესმა,მაშინ დაიწყო შიშისგან ცახცახი.იოანეც არ ჩანდა,თითქოს ცამ ჩაყლაპაო არადა არ მოდიოდა.კესანე უკვე კანკალებდა,აღარც ეგონა თუ იოანე დაბრუნდებოდა,კარის ხმაზე შეხტა და მაშინვე დანა აიღო.ის იყო ოთახიდან გადიოდა,რომ სილუეტში იოანე ამოიცნო.დანა მაშინვე გაუვარდა და მთელი ძალით გაიქცა იოანესკენ.ბიჭი გაოგნებული უყურებდა,მაგრამ კესანე რომ "შეახტა" და ტირილი დაიწყო,კიდევ უფრო გაოცდა.
-იო,ჩემი იო,დაბრუნდი,არ დამტოვე.სლუკუნებდა კესო და იოანეს ეხვეოდა.
-კესო,დამშვიდდი,შენთან ვარ და არსად არ მივდივარ.
-მართლა არ წახვალ?ხომ არ დამტოვებ?ძალიან მეშინია,იქ ტურები არიან,რომ შემჭამონ?
-ნუ გეშინია არსად არ მივდივარ პროდუქტების საყიდლად ვიყავი წასული.
-მე კი მეგონა,რომ აღარ მოხვიდოდი.
-წამოდი დავსხდეთ,ბუხარს დავანთებ შენ პლედები და ჩაი გაამზადე.კესანე სამზარეულოში გავიდა,იოანე კი შეშის შემოსატანად.მალე ორივე ბუხარს მიუსხდა,ჩაის სვამდნენ.კესოს იოანეს მხარზე ედო თავი და ცეცხლის ალს უყურებდა.
-ელენა ჩემი და იყო.ალბათ დემნამ გითხრა,მის ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი. პოლიციიდან დაგვირეკეს და გვითხრეს,რომ ელეონორა ჯანაშია იპოვეს გარდაცვლილი. მისამართი რომ შეგვატყობინეს მაშინვე იქეთ გავექანეთ.სანამ არ მივედი არ მჯეროდა,რომ დემნას სახლში მივდიოდი.არც ის მეგონა ჩემი ელა თუ მკვდარი იყო,მაგრამ შევედი თუ არა დავინახე სისხლის გუბეში მოცურავე უსულო სხეული და მასთან ჩაკეცილი შენგელია. სანამ არ დააპატიმრეს არც მე მეგონა დემნა მკვლელი.ბოლო წუთამდე ვერ ვიჯერებდი,რომ მან მოკლა.არასდროს მომწონდა ეგ ბიჭი,მაგრამ მაინც არ მჯეროდა.მას ელა უყვარდა, მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ მოკლა ჩემი და.ვცდილობდი სიმართლე გამეგო,მაგრამ თვითონ ყოველთვის ამბობდა მე მოვკალიო.დროდადრო მეც დავიჯერე რომ მან მოკლა და გადავწყვიტე შური მეძია.რომ დაიჭირეს მეგონა იქ ჩალპებოდა,მაგრამ ასე არ მოხდა. ნა*ირალა მამამისმა მაინც გამოაშვებინა.ახლა კი მე ვაპირებ მის მოკვლას და ხელს ვერაფერი შემიშლის.
-მხოლოდ ერთი თვე მინდა.მანამდე გთხოვ ნურაფერს მომთხოვ,უბრალოდ დემნასთან ურთიერთობას ვერ გავწყვეტ,ეს იცოდე...ამის თქმას ჩემგან არ ელოდა და შეკრთა,მერე თვალები ჩაუწითლდა და კაბინეტში შევარდა. საღამომდე არც გამოსულა,მხოლოდ ის თქვა არავინ შემაწუხოსო და ისევ ოთახში შეიკეტა...
დიდხანს ესმოდა კესანეს მტვრევის ხმა.ხვდებოდა,რომ ძალიან ცუდად გამოუვიდა,მაგრამ
შესვლას ვერ ბედავდა.ეშინოდა,იოანესი ეშინოდა,ხვდებოდა,რომ ვერ შეძლებდა მისთვის თვალებში შეხედვას.ცოტა ხნის შემდეგ იოანე ოთახიდან გამოვიდა და კესანეს მიეჭრა.
-წამომყევი,სალაპარაკო გვაქვს.
-რაზე უნდა ვილაპარაკოთ,უკვე ყველაფერი ვიცი,რა უნდა მითხრა ახალი.
-უბრალოდ წამომყევი.
-ბევრი სამუშაო მაქვს.შესვენებამდე კი,ჯერ კიდევ დიდი დროა.
იოანე მიხვდა,რომ ასე ვერაფერს გააწყობდა და სხვა გზით სცადა მისი დაყოლიება.
-გთხოვ უბრალოდ მინდა რომ დაგელაპარაკო.
-კარგი წავიდეთ.
იოანემ გადაწყვიტა აგარაკზე წაეყვანა კესანე.ქალაქს რომ გასცდნენ,ცოტა შეეშინდა კესოს, მაგრამ არაფერი უთქვამს.მთელი გზა კესანე გზას გაჰყურებდა,თავიც არ შეუტოკებია, იოანე კი ხანდახან გააპარებდა თვალს კესოსკენ და ჩაიღიმებდა.უკვე ჭკუიდან გადაჰყავდა ამ გოგოს,თვითონაც არ იცოდა ასე რა ააგიჟებდა.
-კესო გაიღვიძე,მოვედით.
გოგოს არ ესმოდა.ეძინა და საყვარლად აცმაცუნებდა ტუჩებს.იოანე უყურებდა და იღიმოდა.
მერე ხელში აიტაცა და ისე დაიძრა სახლისკენ.საძინებელში შეიყვანა და პლედი გადააფარა. კესოს ისე ღრმად ეძინა,იომ გადაწყვიტა,რომ პროდუქტები მოეტანა და ისევ წავიდა.კესანემ თვალები გაახილა და გარემო რომ არ ეცნო ცოტა შეეშინდა,მაგრამ მერე გაახსენდა,რომ იოანეს წამოყვა და დამშვიდა.იფიქრა ჩამეძინაო.ადგა მოწესრიგდა და ქვევით ჩავიდა იოანეს ეძებდა,მაგრამ არსად არ იყო და ამაზე სულ მთლად გაგიჟდა.გარეთ საშინელი წვიმა დაიწყო,ჭექა-ქუხილის ხმა აყრუებდა არემარეს.კესანეს ამის არ ეშინოდა,მაგრამ ტურის კივილი რომ მოესმა,მაშინ დაიწყო შიშისგან ცახცახი.იოანეც არ ჩანდა,თითქოს ცამ ჩაყლაპაო არადა არ მოდიოდა.კესანე უკვე კანკალებდა,აღარც ეგონა თუ იოანე დაბრუნდებოდა,კარის ხმაზე შეხტა და მაშინვე დანა აიღო.ის იყო ოთახიდან გადიოდა,რომ სილუეტში იოანე ამოიცნო.დანა მაშინვე გაუვარდა და მთელი ძალით გაიქცა იოანესკენ.ბიჭი გაოგნებული უყურებდა,მაგრამ კესანე რომ "შეახტა" და ტირილი დაიწყო,კიდევ უფრო გაოცდა.
-იო,ჩემი იო,დაბრუნდი,არ დამტოვე.სლუკუნებდა კესო და იოანეს ეხვეოდა.
-კესო,დამშვიდდი,შენთან ვარ და არსად არ მივდივარ.
-მართლა არ წახვალ?ხომ არ დამტოვებ?ძალიან მეშინია,იქ ტურები არიან,რომ შემჭამონ?
-ნუ გეშინია არსად არ მივდივარ პროდუქტების საყიდლად ვიყავი წასული.
-მე კი მეგონა,რომ აღარ მოხვიდოდი.
-წამოდი დავსხდეთ,ბუხარს დავანთებ შენ პლედები და ჩაი გაამზადე.კესანე სამზარეულოში გავიდა,იოანე კი შეშის შემოსატანად.მალე ორივე ბუხარს მიუსხდა,ჩაის სვამდნენ.კესოს იოანეს მხარზე ედო თავი და ცეცხლის ალს უყურებდა.
-ელენა ჩემი და იყო.ალბათ დემნამ გითხრა,მის ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი. პოლიციიდან დაგვირეკეს და გვითხრეს,რომ ელეონორა ჯანაშია იპოვეს გარდაცვლილი. მისამართი რომ შეგვატყობინეს მაშინვე იქეთ გავექანეთ.სანამ არ მივედი არ მჯეროდა,რომ დემნას სახლში მივდიოდი.არც ის მეგონა ჩემი ელა თუ მკვდარი იყო,მაგრამ შევედი თუ არა დავინახე სისხლის გუბეში მოცურავე უსულო სხეული და მასთან ჩაკეცილი შენგელია. სანამ არ დააპატიმრეს არც მე მეგონა დემნა მკვლელი.ბოლო წუთამდე ვერ ვიჯერებდი,რომ მან მოკლა.არასდროს მომწონდა ეგ ბიჭი,მაგრამ მაინც არ მჯეროდა.მას ელა უყვარდა, მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ მოკლა ჩემი და.ვცდილობდი სიმართლე გამეგო,მაგრამ თვითონ ყოველთვის ამბობდა მე მოვკალიო.დროდადრო მეც დავიჯერე რომ მან მოკლა და გადავწყვიტე შური მეძია.რომ დაიჭირეს მეგონა იქ ჩალპებოდა,მაგრამ ასე არ მოხდა. ნა*ირალა მამამისმა მაინც გამოაშვებინა.ახლა კი მე ვაპირებ მის მოკვლას და ხელს ვერაფერი შემიშლის.
-მხოლოდ ერთი თვე მინდა.მანამდე გთხოვ ნურაფერს მომთხოვ,უბრალოდ დემნასთან ურთიერთობას ვერ გავწყვეტ,ეს იცოდე...ამის თქმას ჩემგან არ ელოდა და შეკრთა,მერე თვალები ჩაუწითლდა და კაბინეტში შევარდა. საღამომდე არც გამოსულა,მხოლოდ ის თქვა არავინ შემაწუხოსო და ისევ ოთახში შეიკეტა...
დიდხანს ესმოდა კესანეს მტვრევის ხმა.ხვდებოდა,რომ ძალიან ცუდად გამოუვიდა,მაგრამ
შესვლას ვერ ბედავდა.ეშინოდა,იოანესი ეშინოდა,ხვდებოდა,რომ ვერ შეძლებდა მისთვის თვალებში შეხედვას.ცოტა ხნის შემდეგ იოანე ოთახიდან გამოვიდა და კესანეს მიეჭრა.
-წამომყევი,სალაპარაკო გვაქვს.
-რაზე უნდა ვილაპარაკოთ,უკვე ყველაფერი ვიცი,რა უნდა მითხრა ახალი.
-უბრალოდ წამომყევი.
-ბევრი სამუშაო მაქვს.შესვენებამდე კი,ჯერ კიდევ დიდი დროა.
იოანე მიხვდა,რომ ასე ვერაფერს გააწყობდა და სხვა გზით სცადა მისი დაყოლიება.
-გთხოვ უბრალოდ მინდა რომ დაგელაპარაკო.
-კარგი წავიდეთ.
იოანემ გადაწყვიტა აგარაკზე წაეყვანა კესანე.ქალაქს რომ გასცდნენ,ცოტა შეეშინდა კესოს, მაგრამ არაფერი უთქვამს.მთელი გზა კესანე გზას გაჰყურებდა,თავიც არ შეუტოკებია, იოანე კი ხანდახან გააპარებდა თვალს კესოსკენ და ჩაიღიმებდა.უკვე ჭკუიდან გადაჰყავდა ამ გოგოს,თვითონაც არ იცოდა ასე რა ააგიჟებდა.
-კესო გაიღვიძე,მოვედით.
გოგოს არ ესმოდა.ეძინა და საყვარლად აცმაცუნებდა ტუჩებს.იოანე უყურებდა და იღიმოდა.
მერე ხელში აიტაცა და ისე დაიძრა სახლისკენ.საძინებელში შეიყვანა და პლედი გადააფარა. კესოს ისე ღრმად ეძინა,იომ გადაწყვიტა,რომ პროდუქტები მოეტანა და ისევ წავიდა.კესანემ თვალები გაახილა და გარემო რომ არ ეცნო ცოტა შეეშინდა,მაგრამ მერე გაახსენდა,რომ იოანეს წამოყვა და დამშვიდა.იფიქრა ჩამეძინაო.ადგა მოწესრიგდა და ქვევით ჩავიდა იოანეს ეძებდა,მაგრამ არსად არ იყო და ამაზე სულ მთლად გაგიჟდა.გარეთ საშინელი წვიმა დაიწყო,ჭექა-ქუხილის ხმა აყრუებდა არემარეს.კესანეს ამის არ ეშინოდა,მაგრამ ტურის კივილი რომ მოესმა,მაშინ დაიწყო შიშისგან ცახცახი.იოანეც არ ჩანდა,თითქოს ცამ ჩაყლაპაო არადა არ მოდიოდა.კესანე უკვე კანკალებდა,აღარც ეგონა თუ იოანე დაბრუნდებოდა,კარის ხმაზე შეხტა და მაშინვე დანა აიღო.ის იყო ოთახიდან გადიოდა,რომ სილუეტში იოანე ამოიცნო.დანა მაშინვე გაუვარდა და მთელი ძალით გაიქცა იოანესკენ.ბიჭი გაოგნებული უყურებდა,მაგრამ კესანე რომ "შეახტა" და ტირილი დაიწყო,კიდევ უფრო გაოცდა.
-იო,ჩემი იო,დაბრუნდი,არ დამტოვე.სლუკუნებდა კესო და იოანეს ეხვეოდა.
-კესო,დამშვიდდი,შენთან ვარ და არსად არ მივდივარ.
-მართლა არ წახვალ?ხომ არ დამტოვებ?ძალიან მეშინია,იქ ტურები არიან,რომ შემჭამონ?
-ნუ გეშინია არსად არ მივდივარ პროდუქტების საყიდლად ვიყავი წასული.
-მე კი მეგონა,რომ აღარ მოხვიდოდი.
-წამოდი დავსხდეთ,ბუხარს დავანთებ შენ პლედები და ჩაი გაამზადე.კესანე სამზარეულოში გავიდა,იოანე კი შეშის შემოსატანად.მალე ორივე ბუხარს მიუსხდა,ჩაის სვამდნენ.კესოს იოანეს მხარზე ედო თავი და ცეცხლის ალს უყურებდა.
-ელენა ჩემი და იყო.ალბათ დემნამ გითხრა,მის ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი. პოლიციიდან დაგვირეკეს და გვითხრეს,რომ ელეონორა ჯანაშია იპოვეს გარდაცვლილი. მისამართი რომ შეგვატყობინეს მაშინვე იქეთ გავექანეთ.სანამ არ მივედი არ მჯეროდა,რომ დემნას სახლში მივდიოდი.არც ის მეგონა ჩემი ელა თუ მკვდარი იყო,მაგრამ შევედი თუ არა დავინახე სისხლის გუბეში მოცურავე უსულო სხეული და მასთან ჩაკეცილი შენგელია. სანამ არ დააპატიმრეს არც მე მეგონა დემნა მკვლელი.ბოლო წუთამდე ვერ ვიჯერებდი,რომ მან მოკლა.არასდროს მომწონდა ეგ ბიჭი,მაგრამ მაინც არ მჯეროდა.მას ელა უყვარდა, მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ მოკლა ჩემი და.ვცდილობდი სიმართლე გამეგო,მაგრამ თვითონ ყოველთვის ამბობდა მე მოვკალიო.დროდადრო მეც დავიჯერე რომ მან მოკლა და გადავწყვიტე შური მეძია.რომ დაიჭირეს მეგონა იქ ჩალპებოდა,მაგრამ ასე არ მოხდა. ნა*ირალა მამამისმა მაინც გამოაშვებინა.ახლა კი მე ვაპირებ მის მოკვლას და ხელს ვერაფერი შემიშლის.
-მხოლოდ ერთი თვე მინდა.მანამდე გთხოვ ნურაფერს მომთხოვ,უბრალოდ დემნასთან ურთიერთობას ვერ გავწყვეტ,ეს იცოდე...ამის თქმას ჩემგან არ ელოდა და შეკრთა,მერე თვალები ჩაუწითლდა და კაბინეტში შევარდა. საღამომდე არც გამოსულა,მხოლოდ ის თქვა არავინ შემაწუხოსო და ისევ ოთახში შეიკეტა...
დიდხანს ესმოდა კესანეს მტვრევის ხმა.ხვდებოდა,რომ ძალიან ცუდად გამოუვიდა,მაგრამ
შესვლას ვერ ბედავდა.ეშინოდა,იოანესი ეშინოდა,ხვდებოდა,რომ ვერ შეძლებდა მისთვის თვალებში შეხედვას.ცოტა ხნის შემდეგ იოანე ოთახიდან გამოვიდა და კესანეს მიეჭრა.
-წამომყევი,სალაპარაკო გვაქვს.
-რაზე უნდა ვილაპარაკოთ,უკვე ყველაფერი ვიცი,რა უნდა მითხრა ახალი.
-უბრალოდ წამომყევი.
-ბევრი სამუშაო მაქვს.შესვენებამდე კი,ჯერ კიდევ დიდი დროა.
იოანე მიხვდა,რომ ასე ვერაფერს გააწყობდა და სხვა გზით სცადა მისი დაყოლიება.
-გთხოვ უბრალოდ მინდა რომ დაგელაპარაკო.
-კარგი წავიდეთ.
იოანემ გადაწყვიტა აგარაკზე წაეყვანა კესანე.ქალაქს რომ გასცდნენ,ცოტა შეეშინდა კესოს, მაგრამ არაფერი უთქვამს.მთელი გზა კესანე გზას გაჰყურებდა,თავიც არ შეუტოკებია, იოანე კი ხანდახან გააპარებდა თვალს კესოსკენ და ჩაიღიმებდა.უკვე ჭკუიდან გადაჰყავდა ამ გოგოს,თვითონაც არ იცოდა ასე რა ააგიჟებდა.
-კესო გაიღვიძე,მოვედით.
გოგოს არ ესმოდა.ეძინა და საყვარლად აცმაცუნებდა ტუჩებს.იოანე უყურებდა და იღიმოდა.
მერე ხელში აიტაცა და ისე დაიძრა სახლისკენ.საძინებელში შეიყვანა და პლედი გადააფარა. კესოს ისე ღრმად ეძინა,იომ გადაწყვიტა,რომ პროდუქტები მოეტანა და ისევ წავიდა.კესანემ თვალები გაახილა და გარემო რომ არ ეცნო ცოტა შეეშინდა,მაგრამ მერე გაახსენდა,რომ იოანეს წამოყვა და დამშვიდა.იფიქრა ჩამეძინაო.ადგა მოწესრიგდა და ქვევით ჩავიდა იოანეს ეძებდა,მაგრამ არსად არ იყო და ამაზე სულ მთლად გაგიჟდა.გარეთ საშინელი წვიმა დაიწყო,ჭექა-ქუხილის ხმა აყრუებდა არემარეს.კესანეს ამის არ ეშინოდა,მაგრამ ტურის კივილი რომ მოესმა,მაშინ დაიწყო შიშისგან ცახცახი.იოანეც არ ჩანდა,თითქოს ცამ ჩაყლაპაო არადა არ მოდიოდა.კესანე უკვე კანკალებდა,აღარც ეგონა თუ იოანე დაბრუნდებოდა,კარის ხმაზე შეხტა და მაშინვე დანა აიღო.ის იყო ოთახიდან გადიოდა,რომ სილუეტში იოანე ამოიცნო.დანა მაშინვე გაუვარდა და მთელი ძალით გაიქცა იოანესკენ.ბიჭი გაოგნებული უყურებდა,მაგრამ კესანე რომ "შეახტა" და ტირილი დაიწყო,კიდევ უფრო გაოცდა.
-იო,ჩემი იო,დაბრუნდი,არ დამტოვე.სლუკუნებდა კესო და იოანეს ეხვეოდა.
-კესო,დამშვიდდი,შენთან ვარ და არსად არ მივდივარ.
-მართლა არ წახვალ?ხომ არ დამტოვებ?ძალიან მეშინია,იქ ტურები არიან,რომ შემჭამონ?
-ნუ გეშინია არსად არ მივდივარ პროდუქტების საყიდლად ვიყავი წასული.
-მე კი მეგონა,რომ აღარ მოხვიდოდი.
-წამოდი დავსხდეთ,ბუხარს დავანთებ შენ პლედები და ჩაი გაამზადე.კესანე სამზარეულოში გავიდა,იოანე კი შეშის შემოსატანად.მალე ორივე ბუხარს მიუსხდა,ჩაის სვამდნენ.კესოს იოანეს მხარზე ედო თავი და ცეცხლის ალს უყურებდა.
-ელენა ჩემი და იყო.ალბათ დემნამ გითხრა,მის ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი. პოლიციიდან დაგვირეკეს და გვითხრეს,რომ ელეონორა ჯანაშია იპოვეს გარდაცვლილი. მისამართი რომ შეგვატყობინეს მაშინვე იქეთ გავექანეთ.სანამ არ მივედი არ მჯეროდა,რომ დემნას სახლში მივდიოდი.არც ის მეგონა ჩემი ელა თუ მკვდარი იყო,მაგრამ შევედი თუ არა დავინახე სისხლის გუბეში მოცურავე უსულო სხეული და მასთან ჩაკეცილი შენგელია. სანამ არ დააპატიმრეს არც მე მეგონა დემნა მკვლელი.ბოლო წუთამდე ვერ ვიჯერებდი,რომ მან მოკლა.არასდროს მომწონდა ეგ ბიჭი,მაგრამ მაინც არ მჯეროდა.მას ელა უყვარდა, მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ მოკლა ჩემი და.ვცდილობდი სიმართლე გამეგო,მაგრამ თვითონ ყოველთვის ამბობდა მე მოვკალიო.დროდადრო მეც დავიჯერე რომ მან მოკლა და გადავწყვიტე შური მეძია.რომ დაიჭირეს მეგონა იქ ჩალპებოდა,მაგრამ ასე არ მოხდა. ნა*ირალა მამამისმა მაინც გამოაშვებინა.ახლა კი მე ვაპირებ მის მოკვლას და ხელს ვერაფერი შემიშლის.
-მხოლოდ ერთი თვე მინდა.მანამდე გთხოვ ნურაფერს მომთხოვ,უბრალოდ დემნასთან ურთიერთობას ვერ გავწყვეტ,ეს იცოდე...ამის თქმას ჩემგან არ ელოდა და შეკრთა,მერე თვალები ჩაუწითლდა და კაბინეტში შევარდა. საღამომდე არც გამოსულა,მხოლოდ ის თქვა არავინ შემაწუხოსო და ისევ ოთახში შეიკეტა...
დიდხანს ესმოდა კესანეს მტვრევის ხმა.ხვდებოდა,რომ ძალიან ცუდად გამოუვიდა,მაგრამ
შესვლას ვერ ბედავდა.ეშინოდა,იოანესი ეშინოდა,ხვდებოდა,რომ ვერ შეძლებდა მისთვის თვალებში შეხედვას.ცოტა ხნის შემდეგ იოანე ოთახიდან გამოვიდა და კესანეს მიეჭრა.
-წამომყევი,სალაპარაკო გვაქვს.
-რაზე უნდა ვილაპარაკოთ,უკვე ყველაფერი ვიცი,რა უნდა მითხრა ახალი.
-უბრალოდ წამომყევი.
-ბევრი სამუშაო მაქვს.შესვენებამდე კი,ჯერ კიდევ დიდი დროა.
იოანე მიხვდა,რომ ასე ვერაფერს გააწყობდა და სხვა გზით სცადა მისი დაყოლიება.
-გთხოვ უბრალოდ მინდა რომ დაგელაპარაკო.
-კარგი წავიდეთ.
იოანემ გადაწყვიტა აგარაკზე წაეყვანა კესანე.ქალაქს რომ გასცდნენ,ცოტა შეეშინდა კესოს, მაგრამ არაფერი უთქვამს.მთელი გზა კესანე გზას გაჰყურებდა,თავიც არ შეუტოკებია, იოანე კი ხანდახან გააპარებდა თვალს კესოსკენ და ჩაიღიმებდა.უკვე ჭკუიდან გადაჰყავდა ამ გოგოს,თვითონაც არ იცოდა ასე რა ააგიჟებდა.
-კესო გაიღვიძე,მოვედით.
გოგოს არ ესმოდა.ეძინა და საყვარლად აცმაცუნებდა ტუჩებს.იოანე უყურებდა და იღიმოდა.
მერე ხელში აიტაცა და ისე დაიძრა სახლისკენ.საძინებელში შეიყვანა და პლედი გადააფარა. კესოს ისე ღრმად ეძინა,იომ გადაწყვიტა,რომ პროდუქტები მოეტანა და ისევ წავიდა.კესანემ თვალები გაახილა და გარემო რომ არ ეცნო ცოტა შეეშინდა,მაგრამ მერე გაახსენდა,რომ იოანეს წამოყვა და დამშვიდა.იფიქრა ჩამეძინაო.ადგა მოწესრიგდა და ქვევით ჩავიდა იოანეს ეძებდა,მაგრამ არსად არ იყო და ამაზე სულ მთლად გაგიჟდა.გარეთ საშინელი წვიმა დაიწყო,ჭექა-ქუხილის ხმა აყრუებდა არემარეს.კესანეს ამის არ ეშინოდა,მაგრამ ტურის კივილი რომ მოესმა,მაშინ დაიწყო შიშისგან ცახცახი.იოანეც არ ჩანდა,თითქოს ცამ ჩაყლაპაო არადა არ მოდიოდა.კესანე უკვე კანკალებდა,აღარც ეგონა თუ იოანე დაბრუნდებოდა,კარის ხმაზე შეხტა და მაშინვე დანა აიღო.ის იყო ოთახიდან გადიოდა,რომ სილუეტში იოანე ამოიცნო.დანა მაშინვე გაუვარდა და მთელი ძალით გაიქცა იოანესკენ.ბიჭი გაოგნებული უყურებდა,მაგრამ კესანე რომ "შეახტა" და ტირილი დაიწყო,კიდევ უფრო გაოცდა.
-იო,ჩემი იო,დაბრუნდი,არ დამტოვე.სლუკუნებდა კესო და იოანეს ეხვეოდა.
-კესო,დამშვიდდი,შენთან ვარ და არსად არ მივდივარ.
-მართლა არ წახვალ?ხომ არ დამტოვებ?ძალიან მეშინია,იქ ტურები არიან,რომ შემჭამონ?
-ნუ გეშინია არსად არ მივდივარ პროდუქტების საყიდლად ვიყავი წასული.
-მე კი მეგონა,რომ აღარ მოხვიდოდი.
-წამოდი დავსხდეთ,ბუხარს დავანთებ შენ პლედები და ჩაი გაამზადე.კესანე სამზარეულოში გავიდა,იოანე კი შეშის შემოსატანად.მალე ორივე ბუხარს მიუსხდა,ჩაის სვამდნენ.კესოს იოანეს მხარზე ედო თავი და ცეცხლის ალს უყურებდა.
-ელენა ჩემი და იყო.ალბათ დემნამ გითხრა,მის ბინაში იპოვეს გარდაცვლილი. პოლიციიდან დაგვირეკეს და გვითხრეს,რომ ელეონორა ჯანაშია იპოვეს გარდაცვლილი. მისამართი რომ შეგვატყობინეს მაშინვე იქეთ გავექანეთ.სანამ არ მივედი არ მჯეროდა,რომ დემნას სახლში მივდიოდი.არც ის მეგონა ჩემი ელა თუ მკვდარი იყო,მაგრამ შევედი თუ არა დავინახე სისხლის გუბეში მოცურავე უსულო სხეული და მასთან ჩაკეცილი შენგელია. სანამ არ დააპატიმრეს არც მე მეგონა დემნა მკვლელი.ბოლო წუთამდე ვერ ვიჯერებდი,რომ მან მოკლა.არასდროს მომწონდა ეგ ბიჭი,მაგრამ მაინც არ მჯეროდა.მას ელა უყვარდა, მაგრამ ვერ ვხვდები რატომ მოკლა ჩემი და.ვცდილობდი სიმართლე გამეგო,მაგრამ თვითონ ყოველთვის ამბობდა მე მოვკალიო.დროდადრო მეც დავიჯერე რომ მან მოკლა და გადავწყვიტე შური მეძია.რომ დაიჭირეს მეგონა იქ ჩალპებოდა,მაგრამ ასე არ მოხდა. ნა*ირალა მამამისმა მაინც გამოაშვებინა.ახლა კი მე ვაპირებ მის მოკვლას და ხელს ვერაფერი შემიშლის.
-მხოლოდ ერთი თვე მინდა.მანამდე გთხოვ ნურაფერს მომთხოვ,უბრალოდ დემნასთან ურთიერთობას ვერ გავწყვეტ,ეს იცოდე...
კესანემ უკვე იცოდა რა უნდა გაეკეთებინა.ორივე დუმდა,თითქოს ერთმანეთსხელს არ უშლიდნენ ფიქრში.ამ დუმილში კი ისე ჩაეძინათ ვერც მიხვდნენ.დილით პირველად კესოს გაეღვიძა.მთელი ღამე ისე კომფორტულად იყო მიყრდნობილიიოანეს მხარს,რომ კისრის ტკივილი არც უგრძვნია.ბიჭის სახეს ათვალიერებდა და ხვდებოდა,რომ აქამდე მის გარეგნობაზე არც უფიქრია,არადა როგორი სიმპატიური უფროსი ჰყოლია თურმე.უყურებდა და ვეღარ ითმენდა,უნდოდა შეხებოდა.მერე სახის კონტურის მოხაზვა დაიწყო თითებით.ის იყო ტუჩზე უნდა შეხებოდა,რომ იოანე შეიშმუშნა.კესანემ მაშინვე უკან გამოსწია ხელი,მაგრამ ბიჭს მაინც გამოეღვიძა.
-რას აკეთებ პატარა ქალბატონო?
-მე,მე არაფერს.
-კარგი,მაშინ მე გავაკეთებ.
ეს თქვა თუ არა მაშინვე დაეკონა სასურველ ბაგეებს.როგორც კი მოშორდა მაშინვე დაუწყო კესომ ჩხუბი.
-როგორ ბედავ?ვინ მოგცა ამის უფლება?
-ჩშშ,არაფერი თქვა გთხოვ,უბრალოდ ჩამეხუტე რა.
-კარგი
კესომ თითქოს მის თვალებში სხივი დაინახა და მაშინვე ჩაეხუტა.
-დღესაც დავრჩეთ რა გთხოვ და ხვალ დილით ადრე წავიდეთ.
-კარგი,თუ უფროსი სამსახურიდან არ გამაგდებს.
-დამიჯერე არ გაგაგდებს.
ის დღე მშვენივრად გაატარეს.იოანემ რაღაც თამაში მოიფიქრა,წააგო და საჭმლის გაკეთებაც თავად მოუწია.მერე გაისეირნეს და საღამოს ისევ სახლს მიაშურეს.
-გთხოვ ჩემთან დაიძინე რა
-კარგი გამოვიცვლი და მოვალ.
თვითონაც არ იცის ასე რატომ ენდობოდა,მაგრამ მასთან ძილის პერესპექტივა კი ნამდვილად ხიბლავდა.იოანე იხდიდა,კესო რომ შემოვიდა ოთახში.სი იყო შარვალიც უნდა გაეხადა,რომ კესომ შეჰკივლა და მაშინვე კარისკენ შებრუნდა.იოანე ამაზე ახარხარდა.მაგრამ რომ მიხვდა კესანე გასვლას აპირებდა მივიდა და უკნიდან მოეხვია.
-მიდი დაწექი და მეც ახლავე მოვალ.
-კარგი
კესანე სასწრაფოდ შეწვა საწოლში.ბალიშზე დადო თუ არა თავი მაშინვე დაეძინა,ისეთი დაღლილი იყო.ცოტა ხანში კი იგრძნო დიდიტორების შემოხვევა მუცელზე და უფრო ღრმად გადაეშვა მორფეოსის სამყაროში.დილით იოანეზე აკრულს გაეღვიძა,მაგრამ ოდნავადაც არ უგრძვნია უხერხულობა.ადგნენ,ისაუზმეს და ისევ თბილისის გზას დაადგნენ.იოანემ კესო სახლთან ჩამოსვა და ალექსანდრესთან წავიდა.კესო ის იყო სახლში შევიდა,რომ პირზე ხელი ააფარეს.მერე კი აღარაფერი უგრძვნია.იოანე ალექსანდრესთან მივიდა.აკაკუნებდა, მაგრამ არავინ გაუღო,მერე დაურეკა მაგრამ მაინც არ უპასუხა.ბოლოს იფიქრა ალბათ წუხელ კლუბში ნაშა ააგდო და იმასთან იქნებაო.ამიტომ შეეშვა და კომპანიაში წავიდა. კაბინეტშ იყო და რაღაც საბუთებს ათვალიერებდა დემნა რომ შემოვარდა.
-სად არის კესო,გამოტყდი შენ გყავს არა?
-მე დილით სახლში დავტოვე მას მერე არ მინახავს.
-მე ესემესი მომწერა შველას მთხოვდა.
-პოლიციაში დარეკე,კესო საფრხეშია.
დემნა უკვე დარეკვას აპირებდა ესემესი რომ მიიღო "პოლიციაში თუ დარეკავ მასაც ისევე მოვკლავ,როგორც ელა მოვკალი.იოანე დაამშვიდე და სადაც გეტყვი იქ მოდი."
-კესო კარგად არის,მე უნდა წავიდე,რაღაც პრობლემა მქონდაო,ახლა მომწერა.
-კარგი
კესანე აზრზე რომ მოვიდა,უკვე დაბმული იყო სკამზე და საკმლიდან შემოსული სხივი ეფინებოდა სახეზე.ყვირილს აზრი არ ჰქონდა ამიტომ ხმა არ ამოუღია.ხვდებოდა,რომ კარგი არაფერი ელოდა,არც არაფერი ჰქონდა დასაკარგი,მხოლოდ იოანეს ნახვა უნდოდა თუნდაც ორი წუთით,რომ ბოდიში მოეხადა.არავინ შემოდიოდა კესო კი იჯდა და ელოდა როდის შემოაღებდა ვინმე კარს.დემნა ამ დროს ცდილობდა გაეგო ვის ჰყავდა კესო და რა კავშირი ჰქონდა ელეონორას მკვლელთან მას.ამ დროს მისამართი მოწერეს.ისიც მაშინვე გაემართა დანიშნულების ადგილზე,მივიდა თუ არა ორმა ზორბა მცველმა მაშინვე გააკავა და კესოსთან შეიყვანა ოთახში.ისიც დააბეს.დემნამ და კესომ ერთად დაიწყეს ლოდინი.საღამოს კი გამოჩნდა ის ვისაც ნამდვილად არ ელოდნენ.ორ მცველის უკან ამაყად მოდიოდა ალექსანდრე ზარდანია და თავისი გამჭოლი მზერით აჯილდოვებდა იქ მყოფთ.დემნას სახეზე ფერი ეცვალა ზარდანია რომ დაინახა.მის გარდა ალბათ ყველას წარმოიდგენდა, მაგრამ ფაქტია ალექსანდრე მის წინ იდგა და თითქოს რაღაცას ელოდა.
-შენ,შენ მოკალი ელა?
-მე მოვკალი შენი ელა,ძალინ გეწყინა? მაპატიე არ მინდოდა სტკენოდა,მაგრამ ბოლო წუთებში ძალიან დაიტანჯა.
-შე ნაბი*ვარო,მოგკლავ,როგორ გაბედე,როგორ მოკალი,ნუთუ იოანე მაინც არ შეგებრალა.შენც ხომ იცი,რომ ერთი წელი სმის მეტი არაფერი გაუკეთებია.თურმე შენ მისი და მოკალი და ამასთანავე დარდს სასმელში მასთან ერთად იქარვებდი.შე ნაგავო როგორ გაბედე.
-შენ მოკალი ელა.თავი რომ შეაყვარე მაშინ მოკალი.ახლა კი კესოსაც შენ მოკლავ იმიტომ,რომ საქმის გამოძიება გადაწყვიტე.ხომ მეთანხმები ლამაზო?
-კესოს არაფერი დაუშავო თორემ გეფიცები ჩემი ხელით მოგკლავ.
ოთახში ექოსავით გაისმა იოანეს ხმა.ალექსანდრე ანაზდად შემობრუნდა და ძმაკაცის თვალებში არსებული სიძულვილი ნათლად დაინახა.იოანეს იარაღი ეჭირა და პირდაპირ შუბლში უმიზნებდა ალექსანდრეს.ის იყო უკვე სასხლეტსაც გამოჰკრავდა,რომ კესოს ხმამ შეაჩერა.
-არ ღირს ამ ამაზრზენის სისხლში ხელების გასვრა.შენ არ უნდ გახდე მკვლელი,შენ მას არ უნდა დაემსგავსო იო.
იოანე ხვდებოდა იმ წამს,რომ ამ გოგოს ვერ დაკარგავდა.უყვარდა სიგიჟემდე უყვარდა და მას ალექსანდრეს არ ჩაუგდებდა ხახაში.მალე იქაურობა ტყვიის ზუზუნმა მოიცვა. ალექსანდრე დავარდა,კესომ შეჰკივლა,დემნამ კი გვარიანად შეიკურთხა.
-შენ,შენ ის მოკალი იო.ეს არ უნდა გექნა იოანე.
-ნუ ღელავ პატარა,არ მომკვდარა დაიჭრა და გონება დაკარგა.ახლა კი აქედან წასვლის დროა.
გაინტერესებთ ალბათ იოანე როგორ მოხვდა იქ.მე კი ინტერესს დაგიკმაყოფილებთ და გეტყვით,რომ იოანემ დემნას ნათქვამი არ დაიჯერა და უკან გაჰყვა.კვალმა კი კესოსთან მიიყვანა.მერე კი თქვენც იცით იქ დატრიალებული ამბები.
სამივემ დატოვა ოთახი სადაც დაჭრილი ზარდანია ეგდო,მალევე პოლიციაც მივიდა და ალექსანდრე დააკავეს.იოანე და კესო უკვე ოთახიდან გადიოდნენ,როდესაც ინსპექტორის ხმამ ისინი შეაჩერა.მოქალაქე ჯანაშია,არ გაინძრეთ,თქვენ დაპატიმრებული ხართ.
-კი მაგრამ ბატონო ინსპექტორო,ის ომ უდანაშაულოა.
მაშინვე წამოიყვირა კესანემ,არ უნდოდა იოანე ჩაესვათ.თავს ვერ აპატიებდა,მის გამო დაჭრა ზარდანია და რომ დაეკავებინათ ვერ გადაიტანდა.
-კესო დამშვიდდი,მალე გამოვალ გპირდები.
-განყოფილებაში უნდა გამოგვყვეთ სამივე.
სამივე განყოფილებაში გადაიყვანეს,ზარდანია კი რეანიმაციაში.კესო უკვე ძალიან ღელავდა, რომ ვერ გადარჩენილიყო იოს ჩასვამდნენ.ამ ფიქრებში იყო იოანეს ხმამ რომ გამოაფხიზლა.
-კესო,კესო კარგად ხარ?
-მეშინია იო,მეშინია რომ ჩაგსვამენ.შენ ის ჩემ გამო დაჭერი.
-ჩშშ,ეგ აღარ გაიმეორო,ვნანობ რომ არ მოვკალი.ნუ ღელავ მალე გამომიშვებენ.
-დამპირდი,რომ ყველაფერი კარგად იქნება.
-გპირდები პატარავ!
იოანე მალე გამოუშვეს,დაზარალებული მხოლოდ დაჭრილი იყო,უბრალოდ ბევრი სისხლი დაკარგა.დემნას ჩვენებამ და მისი ტელეფონის გადამოწმებამ კი საბოლოოდ დაარწმუნა გამოძიება იოანეს უდანაშაულობაში.კესო ძალიან გახარებული იყო.როგორც კი კაბინეტიდან იო და დემნა გამოვიდნენ მაშინვე მივარდა და ორივეს მოეხვია.მათაც მოხვიეს ტორები და ასე იდგნენ დიდხანს.მერე კი მოიფიქრეს სახლში წასვლა,როგორც იქნა.იოანემ კესო გააცილა,დემნა კი მამამისის კომპანიაში წავიდა.ნელა მიუყვებოდნენ ქუჩას,გზაც თითქოს უსაშველოდ გაიწელა.კესო თავს უხერხულად გრძნობდა ბიჭთან,თანაც ჟრუანტელი უვლიდა იმის გახსენებაზე,რომ იოანემ მოაკითხა და იმ დემონისგან იხსნა.ისევ ფიქრებში იყო იოანემ რომ შეანჯღრია.
-ჰეი,კარგად ხარ?
-კი,გმადლობ რომ მომაცილე.წამოდი ყავაზე დამეწვიე
-დიდი სიამოვნებით.
როგორც იქნა ავიდნენ მერვეზე,ლიფტი როგორც ყოველთვის გაფუჭებული იყო.კესომ ბინის კარი გააღო და იოანეს შეუძღვა მისაღებში.
-დაჯექი და მეც ახლავე მოვალ.ყავას მოვიტან.
-კარგი.
მალე კესო ორი ფინჯნით ხელში დაბრუნდა და იოანეს მიუცუცქდა.
-გმადლობ,რომ გადამარჩინე იოანე და ბოდიში უნდა მოგიხადო.
-ბოდიშს რისთვის მიხდი კესო? შენ მე თვალები ამიხილე.
-უბრალოდ იმ დღეს ცუდად გამომივიდა.
-არა უშავს,მოდი ჩემთან.
კესო იოანესკენ მიჩოჩდა და თავი მხარზე დაადო.მანაც ხელი მოხვია და მიიხუტა.
-იცი აღარ მინდა დროის დაკარგვა.
-რას გულისხმობ იო?
-ვიცი რომ უშენოდ მეტს ვეღარ გავძლებ,მიყვარხარ კესო.პირველ დღეს,რომ შემეწინააღმდეგე მაშინ შემიყვარდი.ვიცი რომ ასე მალე ვერ მიპასუხებ,მაგრამ გთხოვ დაფიქრდი.
-მეც მიყვარხარ იოანე
ამის თქმა იყო და იოანე გიჟივით დააცხრა სასურველ ბაგეებს.
-გადაწყდა,დღესვე ჩემთან გადმოდიხარ.ქორწილი ორ კვირაში გვექნება.ან უფრო ადრეც,გააჩნია როგორ მოასწრებ.
-კარგი რა,იქნებ არ გთანხმდები?
-ვიცი,რომ უარს ვერ მეტყვი პატარავ
-კარგი მაგრამ ორ კვირაში ვერ მოვასწრებთ.
-ხოდა მაგიტომაც გადმოდიხარ ჩემთან დღესვე.უშენოდ ერთი წამითაც ვერ გავძლებ.მიდი ახლა ჩაალაგე და წავედით.
კესო ჩასალაგებლად საძინებელში გავიდა და მალევე დაბრუნდა ჩემოდნით ხელში.
-ასე ძალიან თუ გინდოდა ჩემთან გადმოსვლა,არ მეგონა.
-თუ გინდა დავრჩები აქ,შეგახსენებ შენ გინდოდა ჩემი გადმოსვლა.
-კარგი ნუ იბუტები წამოდი წავიდეთ.
იოანესთან მივიდნენ სახლში როგორც იქნა და კესომ მაშინვე აბაზანას მიაშურა.რომ გამოვიდა იოანე ტელეფონზე ლაპარაკობდა,მივიდა და უკნიდან მოეხვია.მანაც ჩაიღიმა და უმალ შემობრუნდა.
-ვის ელაპარაკებოდი იო?
-ადვოკატს.კესო,ზარდანია უნდა ვნახო ხვალ.
-მეც წამოვალ.
-როგორც გინდა პატარავ.
მეორე დღეს წავიდნენ განყოფილებაში და ზარდანია ინახულეს.
-ოჰ,ესენი ვინ მოსულან.იოანეს ვახლავარ.
ირონიულ ტონს არ იშორებდა ალექსანდრე.
-მხოლოდ ერთი რამის გასარკვევად მოვედი,რატომ გაიმეტე ჩემი და?
-მე დასამალი აღარაფერი მაქვს,ამიტომ ყველაფერს გეტყვით.ყოველთვის მიყვარდა ელა,მაგრამ ის ისე მიყურებდა როგორც უფროს ძმას,ძმის ძმაკაცს.ვუთხარი კიდეც,რომ მიყვარდა.მან იცოდა ჩემი გრძნობების შესახებ,მაგრამ მაინც დემნა აირჩია.მე კი მოღალატეებს არ ვპატიობ,ეს შენც იცი იოანე.არც შენი და ყოფილა გამონაკლისი. გადავწყვიტე მომეკლა,რადგან მას სხვის გვერდით ვერ ავიტანდი.შეიძლება ავადმყოფიც ვარ, მაგრამ მე ის მიყვარდა მან კი მიღალატა.ამას აღარაფერი ეშველება.ახლა კი წადით მე მოსაყოლი აღარაფერი მაქვს.
იოანემ და კესომ უსიტყვოდ დატოვეს ოთახი და სახლში წავიდნენ.გზაში ორივე დუმდა,იოანე სწრაფად არ მიდიოდა,მაგრამ არც ძალიან ნელა დაყავდა.ის იყო უნდა შეეხვიათ კორპუსისკენ,რომ პატარა ბავშვი შემთხვევით აღმოჩნდა მანქანის წინ.იოანემ ძლივს მოასწრო დამუხრუჭება. ბავშვი კი შიშისგან შეხტა.კესანე მაშინვე გადმოვიდა მანქნიდან და ბავშვთან მივიდა.
-რამე,ხომ არ იტკინე პატარავ?
-არა,ჩაილაპარაკა ბავშვმა დ გაიქცა.კესანემ თვალი გააყოლა,გაკვირვებულმა მხრები აიჩეჩა და მანქანაში ჩაჯდა.ამის შემდეგ ხმა არ ამოუღიათ ისე მივიდნენ იოანეს სახლამდე. იოანემ რაღაც საქმე მაქვსო,ჯერ ტელეფონით საუბრობდა,მერე კი წავიდა და საღამომდე არ დაბრუნებულა.კესომ ამ დროში ვახშამი მოამზადა და შემდეგ აბაზანას მიაშურა.გამოვიდა თუ არა სააბაზანოდან კარის ხმაც გაიგო.პირსახოცშემოხვეული დაბრუნდა ოთახში,მაშინვე ხალათი მოიცვა და კარის გასაღებად გაემართა.კარში კი ისევ ის ბავშვი იდგა,რომელსაც კინაღამ იოანე დაეჯახა.ბიჭმა რაღაც წერილი გაუწოდა დ კიბეზე დაეშვა.კესო რამდენიმე ხანს გაუნძრევლად იდგა,შემდეგ კი გაიაზრა,რომ ხალათის ამარა იყო ღია კარში და ხელში ფურცლის ნაგლეჯი ეჭირა.სწრაფად მიხურა რკინის კარი და მისაღებისკენ დაიძრა.დივანზე ჩამოჯდა,ერთხანს უყურა კონვერტს დაბნეულმა.ფიქრობდა გაეხსნა თუ არა თან ეშინოდა, თანაც აინტერესებდა რა იდო მასში.ბოლოს გადაწყვიტა იოანეს დალოდებოდა და მასთან ერთად ენახა თუ რა გამოუგზავნეს.მანამდე კი გადაწყვიტა ტეველიზორისთვის ეყურებინა. იოანე გვიან დაბრუნდა.კესანე დივანზე დახვდა ჩაძინებული.სწრაფად აიტაცა ხელში და საძინებლისკენ დაიძრა.კესომ რომ იგრძნო ნაცნობი სურნელი უკეთესად მიეხუტა თბილ სხეულს.იოანემ სწრაფად მიაწვინა საწოლზე და თვითონ სააბაზანოში გაუჩინარდა.რომ გამოვიდა კესანეს ეღვიძა და კონვერტს შეშინებული უყურებდა.მაშინვე მისკენ დაიძრა და საწოლზე ჩამოჯდა.მისი სახე ხელებში მოიქცია და შუბლზე მხურვალე ტუჩები მიაკრო. კესანე კი მაშინვე მიეხუტა და მის ყელში ჩარგო ცხვირი.იოანე თმებზე ეფერებოდა და თავზე კოცნიდა შიგადაშიგ.
-დღეს წერილი მივიღე,უცებ თქვა კესანემ და იოანეს მკლავებში შეიშმუშნა.
-ვისგან?პასუხმაც არ დააყოვნა.იგრძნო როგორ დაიძაბა იოანე და მაშინვე აუხსნა,რომ ისევ ის პატარა ბიჭი იყო მოსული.იოანემ კი მაშინვე აიღო ტუმბოზე დადებული კონვერტი და გასახსნელად მოემზადა.ბევრი აღარ უფიქრია და წერილი ამოაძვრინა გაშალა თუ არა მაშინვე კესანეს მიაწოდა.მანაც დახედა წერილს და თვალები აემღვრა.ვერ გაიგო ვინ იყო გამომგზავნი,მაგრამ მაშინვა ჩაურბინა კადრებივით ოცი წლის მანძილზე განვლილმა ცხოვრებამ.ისე ნათლად იყო წერილში ყველაფერი აღწერილი,რომ შეიძლება ავტობიოგრაფიაც გონებოდა კაცს.იოანე მოეხვია ათრთოლებულ სხეულს და მიიხუტა.კესანეს მალე ჩაეძინა იოანეს მკერდზე მიკრულს,იო კი ისევ წერილზე ფიქრობდა და თან მძინარეს უყურებდა როგორ აცმაცუნებდა ტუჩებს.გადაწყვიტა დილით გაერკვია ვინ იყო გამომგზავნი.ღამით კესანეს უშფოთველად ეძინა იოანეს მკლავებში მოკალათებულს და ტკიპასავით ეკვროდა ბიჭს.დილით ერთმანეთში ახლართულებმა გაიღვიძეს.კესანეს ფეხი ქონდა გადადებული იოანეს წელზე,მას კი ტორი მოეხვია გოგოსთვის და წელზე უჭერდა.პირველი კესანეს გაეღვიძა და მაშინვე დაიწყო ქალბატონმა მაიმუნობა.იოანეს თითებით ეფერებოდა სახეზე და თან ყელში კოცნიდა,როცა უცებ მოექცა ბიჭი ზემოდან და ხელები გაუკავა:
-აბა ვინ ცელქობსო ამ დილაუთენიაო,ვინო ჩაილაპარაკა სიცილით და ტუჩებზე დააცხრა გოგოს,მანაც ყელზე შემოხვია ხელები და კბილები მოსდო.კიდევ ერთ კოცნას ელოდა,რომ იოანე უცებ მოშორდა და ღიმილით ჩაუკრა თვალი.კესანე ამაზე აპილპილდა და სასწრაფოდ იცვალა გვერდი სიწითლის დასამალად.უკნიდან გვარიანი ხარხარიც მოესმა და მერე იგრძნო იოანეს უზარმაზარი ტორები შიშველ სხეულზე.
-ჩემი მორცხვი ფერია,ჩაილაპარაკა და მოშიშვლებულ მხარზე აკოცა.ცოტა ხანს იწვნენ ასე.კესანეს იოანეს ყელში ჩაერგო ცხვირი,თვითონ იო კი თმებზე ეფერებოდა.მერე იოანეს დაურეკეს და წასვლა მოუწია.მთელი დღე რაღაც საქმეებს აგვარებდა საღამოს კი დაქანცული მივიდა სახლში,მაშინვე საძინებლისკენ დაიძრა,ეგონა კესო იქ დახვდებოდა, მაგრამ გოგონა სახლში არ იყო.მაშინვე ტელეფონი მოიმარჯვა და სასურველი ნომერი აკრიბა.ზარი გადიოდა,მაგრამ კესო არ პასუხობდა.ამან ძალიან შეაშინა,ვერ გაეგო სად იყო წასული ასე გვიან გოგო.უცებ გაახსენდა,რომ შეიძლება დემნას სცოდნოდა მისი ადგილსამყოფელი.მასაც ვერ უკავშირდებოდა,მაგრამ მესამე მცდელობაზე უპასუხა ბიჭმა,მანაც სწრაფადვე ჰკითხა ხომ არ იცოდა კესოს შესახებ რამე.დემნამ არაფერი იცოდა გოგოზე,ამან კი სულ გადარია იოანე.ის იყო უკვე გასვლას აპირებდა მის საძებნად,რომ რაღაც უცხო ნომრიდან დაურეკეს.თავიდან ხმას არავინ იღებდა,შემდეგ კი განწირული კივილი გაისმა.იცნო,მის ხმას ათასშიც კი გამოარჩევდა.უაზროდ დაიწყო ბუტბუტი,კესო გასაჭირშია,ჩურჩულებდა თავისთვის,ამასობაში გათიშეს კიდეც ტელეფონი.მაშინვე დაიწყო ადგილსამყოფელის გარკვევა და ბოლოს უსიერ ტყეში რაღაც ქოხამდე მიიყვანა ძიებამ.ქოხში არაფერი ჩანდა.ვერავინ იფიქრებდა,რომ იქ რამე ხდებოდა.იოანე ფიქრობდა,რომ თუ კესანე მართლაც იქ ჰყავდათ,ასე მარტივად ვერაფერს მოახერხებდა და გეგმა შეიმუშავა,ფრთხილად დაიძრა სახლისკენ და ერთ-ერთ ფანჯარაში შეიხედა.სიჩუმე და სიბნელე იყო,სიცოცხლის კვალი არ ჩანდა.შემდეგ კიდევ მოუარა სახლს და ამჯერად სხვა ფანჯარაში შეიხედა.იქ კი ვიღაც პატარა კაცი დაინახა,მაგრამ როდესაც მასში საკუთარი კომპანიონი ამოიცნო,მაშინვე შევიდა სახლში და თავის გათვლით იმ ოთახისკენ დაიძრა.კაცი იდგა და ტელეფონით ვიღაცას ესაუბრებოდა.იოანე ზურგიდან მიეპარა და ყელში წაუჭირა.კაცმა ხროტინი დაიწყო და მხოლოდ მაშინ უშვა გამწარებულმა ხელი.მერე კი ყბაში მოსდო და ძირს დააგდო.
-ახლავე,მითხარი კესო სად წაიყვანე,თორემ სულს ისე გაგაფრთხობინებ,ხელიც არ ამიკანკალდება,ღრიალებდა გამწარებული.ბოლოს უკვე კაცსაც მობეზრდა და მაშინვე გაამხილა გოგოს ადგილსამყოფელი.იოანე მაინც არ უშვებდა ხელს.ისე წაათრია სახლის მეორე ნაწილისკენ,სადაც კესანე ჰყავდა ჩაკეტილი ამ ჩია ბებერს.მაშინვე გაუხსნა ხელები სკამზე დაბმულ გოგოს და მის მაგივრად კაცი დააბა.
-ახლა ჩვენ წავალთ შენ კი აქ მანამდე იქნები სანამ პოლიცია არ მოვა ბებერო ნაძირალავ.
სახლში დაბრუნდნენ თუ არა მაშინვე დაწვა კესანე და მიეძინა კიდეც.დილით რომ გაიღვიძა იოანე არ დახვდა.იფიქრა ადრე წავიდაო და სამზარეულოში ჩავიდა.იქ კი იოანე დახვდა გაბურძგნული თმებით სპორტულებში გამოწყობილი.ბიჭი საუზმის მომადებაზე ჯახირობდა და სავარაუდოდ არც გამოსდიოდა კარგად.კესანე ჩუმად მიეპარა და ზურგიდან მიეხუტა ბიჭს.ისიც იმ წამსვე შემობრუნდა და ტუჩები დაუკოცნა.მერე ისაუზმეს იოანეს ეჯდა კალთაში და ისიც ხელით აჭმევდა.
-სანამ კიდევ რამე შეგვიშლიდეს ხელს,მინდა რომ დავქორწინდეთ.
-კი მაგრამ ასე უცებ ხომ ვერ დავქორწინდებით.
-დღესვე ავდგეთ და ჯვარი დავიწეროთ...
-კი მაგრამ მე ხომ კაბაც არ მაქვს
-და ვინ გითხრა რომ არ გაქვს.როგორ გეტყობა რომ კარადაში ცალი თვალითაც არ შეგიჭყიტავს.
კესო მაშინვე წამოხტა და საძინებლისკენ გაიქცა.კარადაში მართლაც საოცრად დახვეწილი და სადა კაბა ეკიდა.ალბათ ასეთე იოცნებებდა ნორმალური ცხოვრება რომ ჰქონოდა თავის დროზე.
იმ დღესვე წავიდნენ რაჭაში.ნიკორწმინდაში უნდა დაეწერათ ჯვარი.იოანეს მეჯვარე დემნა იყო კესანესი კი ერთი იქაური გოგო, რომელიც უბრალოდ იყო მისული სალოცავად.უყურებდა რაჭას კესანე და გრძნობდა რაოდენ ბედნიერი იყო,,, ნიკორწმინდის მზე გადმოჰყურებდათ,თითქოს იზიარებდა ყველაფერს და ასხივებდა როგორც შეყვარებული ადამიანები ასხივებენ ხოლმე ბედნიერებას...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი naattii

ნახევარი ერთი და იგივეს გამეორებაა შეასწორე ❤

 



№2  offline წევრი taia21

naattii
ნახევარი ერთი და იგივეს გამეორებაა შეასწორე ❤

სამწუხაროდ აღმოჩნდა რომ დაკოპირების დროს გამეორდა და გამომრჩა მხედველობიდან.ვორდში არ მქონდა შენახული და ძლივს დავაკოპირე ბევრი ვიწვალე

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent