შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

დაცემულნი /3/


10-07-2018, 17:29
ავტორი Life is Good
ნანახია 648

დაცემულნი /3/

პატარაა მაგრამ, დღეს თორმეტის მერე კიდევ ერთს დავდებ.ბოდიშით დაგვიანბის გამო მაგრამ..ხომ შევთანხმდით?:)) ხანდახან ჩავარდნები მეპატიება.
იმედია მოგეწონებათ...არ ვიციი არადა ძაან მინდა რომ მოგეწონოთ და არ მოგბეზრდთ.გაფასებთ ყველას დიდიი მადლობაა


კრივის დარბაზი აზუზუნებულ ფუტკრის სკას ჰგავდა,კედლებზე დამონტაჟებულ დინამიკებში imagine-dragons beliver-ი გრუხუნებდა რასაც ტრენაჟორების რახა-რუხი და მსხალზე მოხვედრილი ხელთათმანების, ყრუ ზათქი უერთდებოდა.
-პაპასკირი გაატოკე ეგ ტრ@ აკი!ცოცხლად!ერთი,ორი,გასვლა...-ღრიალებდა საფეთქლებთან თმა შეთხელებული მწვრთნელი და რინგზე წელს ზემოთ შიშველ, ერთიანად ოფლში გახვითქულ მამაკაცს "ლაპებზე"(არ ვიცი ქართულად რა ჰქვია) დარტყმებს უსწორებდა.
-საერთოდ ამოვარდნილი ხარ ფორმიდან!გამეცალე...გამეცალე!აამის დედაც...-გაქნეული ლაპიანი ხელი პირდაპირ ყბაში მოარტყა მამაკაცს- სად დაფრინავ?!დამძიმებული ხარ და რეაქცია შენელებული გაქვს.-ხელებზე გაიძრო ლაპები კაცმა...-და ეს რისი ბრალია იციი? გაუთავებელი ლოთობის...სულ აიშვი ეს ბოლო პერიოდი.
- პატარა პრობლემა მაქვს-ხელთათმანები გაიხადა და რინგის კუთხეში უდიერად მიყარა პაპასკირმა.შემდეგ თოკზე გადაკიდებული პირსახოცი აიღო და სველი სახის შემშრალებას შეუდგა.როდესაც იქვე კუთხეში,უპატრონოდ მიგდებული მისი ტელეფონი განათდა და ეკრანზე მოკლე ტექსტური შეტყობინების ფანჯარა გამოჩნდა.დაიხარა,ტელეფონი აიღო და ეკრანს დააკვირდა.მისი ბავშვობის მეგობარი და ახლა უკვე ოჯახის სიძე კოსტა ფაღავა სწერდა."ელენა ჩხეიძე.03.09 1993.აღარ გამოჩენილა გუშინდელი დღიდან სამსახურში და ვერც უკავშირდებიან.იმედია სისულელეს არ ჩაიდენ პაპასკირო.მადლობა არაა საჭირო...მუდამ თქვენს სამსახუღში მიგულეთ თავადო"და ენა გამოყოფილი ღიმილი ეხატა.პაპასკირს გაეღიმა და ტელეფონი სწრაფად ჩაიცურა სავარჯიშო ,სპორტული შარვლის ჯიბეში.
-ბაჩი...მომისმინე! პატარა პრობლემები აუცილებლად მოგვ არებადია...წინ ,დიდი პრობლემა გელოდება თავს თუ არ შეუძახებ და ფორმაში ჩადგები!-მხარზე მეგობრულად დაადო ხელი მწვრთნელმა-წლის ბოლოს, ტიტულის დაცვაზე აუცილებლად უნდა მოვიგოთ.ამისთვის კი, შენი მობილიზება მჭირდება.რომელსაც სამწუხაროდ ვერ ვხაედა...ასე შორს ვერ გავფრინდებით...
-დედამოტყნულ ნოშრევანსაც ეგონა რომ ვერ გაფრინდებოდნენ მაგრამ...-გაეცინა პაპასკირს-ჩაეჯვა ხასიათშიი?!წლის ბოლომდე დიდი დროა თამაზ...
-კარგია ღადაობის ხასიათზე რომ ხარ-გაეცინა მწვრთნელსაც-7 თვე არაფერი არ არის ბაჩი...
-გადავივლებ და გავალ,საქმე მაქვს..-მხარზე დაარტყა ხელი პაპასკირმაც.-ჩვენ ტიტულის დაცვაზე უეჭველი მოვიგებთ გიორგევიჩ...არ ინერვიულო
თვალი ჩაუკრა და სწრაფი ნაბიჯით გაემართა გამოსაცვლელისკენ.
* * *
სახლის კართან თავისი ნივთებით მდგარი ჩხეიძის დანახვა არ გაჰკვირვებია გვანცას.კარი ფართოდ გამოაღო და განადგურებული სახით მდგარი მეგობრის შემხედვარეს გული ცოდვით შეეკუმშა.ქალს ტირილისგან თვალები ჩასწითლებოდა და დამფრთხალი შველივით აცეცებდა ზღვისფერ სფეროებს...
-რა ჯანდაბა მოხდა?-ხელები გაშალა გვანცამ და მეგობარს მოეხვია.-შემოდი...მოდი,მოდი...
მისაღებისკენ წაიყვანა და დივანზე დასვა.მისი ჩანთა კი იქვე იატაკზე დადო.
-რა მოხდა ელ?...-არა ,მოიცა ყავას მოვიტან და მერე შენ დაწვრილებით მომიყვები რა დაგემართა.
-კარგი.-ცხვირი ერთჯერად სალფეთკით, ხმაურით მოიწმინდა და სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო.გვანცა მალე დაბრუნდა,ყავის ფინჯნებით ხელში.მაგიდაზე დააწყო და მოპორდაპირე სავარძელში ჩაჯდა მომლოდინე სახით.
-ჰე...დაიწყე ახლა რა გეტაკა?
-შარში ვარ...-ამოიოხრა ჩხეიძემ.
-ნაბი@ რი რეზის მიტოვებას თუ შარს ეძახი კარგად ყოფილა ჩვენი საქმე.-გაიცინა გვანცამ.
-არა ,ეგ არაფერ შუაშია...-ყავა მოსვა ელენამ და მეგობარს შეანათა ცრემლიანი თვალები.-ისეთ შარში ვარ...ჯანდაბა,ძარცვაში მივიღე მონაწილეობა.-სახეზე ორივე ხელი აიფარა.-მომკლავენ...
-რაა?!-მოულოდნელობისგან ელდანაცემმა გვანცამ ხმამაღლა შეჰყვირა-რა ჯანდაბას ამბობ?! გაგიჟდი ხოო?! ხოო აბა ასეთ სისულელეს რატომ იტყოდი...ჩხეიძეე!!!
ელენამ ყველაფერი დაწვრილებით მოუთხრო მეგობარს,ემოციებისგან საუბრის დროს ხელებს აქტიურად იშველიებდა და დრო და დრო წამოიტირებდა ხოლმე.პირდაღებული გვანცა სრულიად შოკირებული ხმის ამოღებას ვერ ახერხებდა და სანიკიძის მიმართ გაჩენილი ბრაზი და ზიზღი უფრო და უფრო უორმაგდებოდა.ჩხეიძემ მოყოლა დაამთავრა,სავარძელზე აიკეცა ფეხები და მუხლებზე შემოხვეული მკლავებით დააკვირდა დაქალს რომელმაც რაღაცის სათქმელად რამოდენიმეჯერ გააღო პირი და ისევ დახურა.
-ტრაქში ვართ!-დაასკვნა საბოლოოდ გვანცამ და სავარძლიდან წამოხტა დ ოთახშია წინ და უკან ბოლთის ცემას მოჰყვა.
-ცოტა ხნით თბილისიდან უნდა გაიქცე.-გაჩერდა ელენას წინ.-ხოო...წადი სოფელში,ბებიაშენთან...ან რავიცი სანამ. აქ ,ეს ამბები მიწყნარდება და მერე რამეს მოვიფიქრებთ.
- რა აზრი აქვს?-ამოიტირა ჩხეიძემ.
-გოგო, შენ დებილი ხარ?-იფეთქა გვანცამ-არა, დებილი რომ ხარ შენი საქციელით უკვე დაამტკიცე...ოოხ... რეზი სანიკიძეე...შენი კუბო თუ არ დავდგა მე არ ვიყო ქალი.ჯანდაბა...ჯანდაბა...ჯანდაბაააა!!!
-მომკლავს ვითომ?-ხმა წაერთვა ჩხეიძეს.
-არა მოგტყნავს!-იფეთქა გვანცამ-მოგკლავს ნინიას ბაღი კი არაა...
სავარძელს დაუბრუნდა ისევ ქალი, ცოტა ხნით თავი ხელებში ჩარგო ...შემდეგ კი ღრმად ამოისუნთქა და წამოდგა.-ერთი სიტყვით მე გავდივარ,შენ აქ იჯექი და ფეხი არ მოიცვალო არსად-თითი გამაბრთხილებლად დაუქნია ცხვირწინ.-სამსახურში მივალ...რამოდენიმე დღით შევებილებას დავწერ და მე წაგიყვან სოფელში.გასაგებია?!
ელენას ხმა არ ამოუღია ისევ ისეთ პოზაში იჯდა და თვალი უაზროდ გაეშტერებინა ერთი წერტილისთვის.
-ესეიგი გასაგებია?კარგი...გავდივარ...მოდი შენ კარი დაკეტე და ცოცხალი თავით არავის გაუღო...გესმისს?
კარისკენ წავიდა გვანცა შემდეგ ზღურბლთან შედგა და უკან გაყოლილ ჩხეიძეს მიმართა:
-სულ რომ ჩამოინგრეს ეს წყეული კორპუსი ფეხი არ გაადგა გარეთ.
-კარგი-გაეღიმა ჩხეიძეს და გვანცას ზურგს უკან კარი მიხურა,შემდეგ საგულდაგულოდ გადაკეტა და დივანს დაუბრუნდა.
ძილიდან საშინელმა ხნაურმა გამოიყვანა რომელიც, სადღაც მის სიახლოვეს ისმოდა...თვალები ფეთიანივით ჭყიტა და მოულოდნელობისგა ერთიანად წამოვარდა ტახტიდან.მის მოპირდაპირე სავარძელში საზურგეს ნებივრად მიყრდნობილი პაპასკირი იჯდა ..გრძელი ფეხები წინ გამოეშალა და ჟურნალების მაგიდაზე დაეწყო ერთმანეთზე გადაჯვარედინებული.მუცელთან დაკრებილ ხელებში ყავის ფინჯანი ეჭირა და ისეთი მზერით აკვირდებოდა ვენებში სისხლი გაეყინა ქალს.ბრაზისგან ანთებული ჭრელი თვალები ირონია ნარევ ბოღმას აფრქვევდა და დამფრთხალი ნადირივით აცახცახებული ქალის შემხედვარე თითქოს ,უსაზღვრო სიამოვნებას იღებდა...რაღაც მომენტში ელენეს ისიც კი მოეჩვენა რომ პაპასკირი ძალიან ერთობოდა ამ სიტუაციით რასაც მისი ცინიკური,ფართო ღიმილი ამტკიცებდა ქალის უეცარ გამოფხიზლებაზე.
- გამოცდილ ბოროტმოქმედთან შედარებით ძალიან ღრმა ძილი გქონიათ ქალბატონო ჩხეიძე...
გაიცინა კაცმა და ენის წვერით ქვედა ტუჩი დაისველა.
-მოვედი,ყავა გავაკეთე...ბანძი გემოვნება ჰქონია შენს დაქალს ამას რა გასმევთ?! საშინელი გემო აქვს და ვაგზალზე 5 ლარად ერთ ტომარას რომ ყიდიან ეგ არის ასი პროცენტით...ხოო სად გავჩერდიი?! ააა ხოო ეს დედამოტყნული ყავა გავაკეთე...თან უშაქრო რადგან ამ სახლში შაქარი არსად მოიძებნება...დავლიე...და შენ ისევ გძინავს...არ მინდოდა შენი გაღვიძება მაგრამ ძალიან მოვიწყინე...
-ჯანდაბა...-ანოიხრიალა ჩხეიძემ
- საცხოვრებელი შეგიცვლია...ბარიდანაც წამოსულხარ...რაიყო ჩემნაირი ყ@ ლე კლიენტები შენოგაკლდა?-ფეხები ჩამოიღო მაგიდიდან..ყავის ცარიელი ფინჯანი ხმაურით დადგა მის ზედაპირზე და წამოდგა.ელენა თითქოს ამას ელოდაო ერთიანად წამოხტა დივნიდან...მოხერხებულად გადაახტა საზურგეს და ფეხშიშველი გიჟივით გავარდა კარისკენ.თუმცა შორს წასვლა ვერ მოასწრო, ორ ნაბიჯში დაეწია მამაკაცი,ძლიერი მკლავი მუცელზე შემოხვია და მთელი ძალით, ისე მტკივნეულად მიახეთქა ვიწრო დერეფნის კედელზე, ტკივილისგან ყრუ კვნესა წასცდა ქალის ბაგეებს.გაიბრძოლა, მისი ხელიდან თავის დასაღწევად და თავისზე თითქმის ერთი თავით მაღალს შუბლი ძლიერად დაარტყა სახეში...დარტყმა იმდენად ძლიერი იყო მამაკაცს ერთიანად შეაქანა ,ხელი შეუშვა და სახეზე აიფარა.გახეთქილი ტუჩიდან თბილი სითხე მოჟონავდა რომელიც ორი თითით მოიწმინდა და უარესად გაბოროტებული ხელიდან გამსხრტალ ქალს თმაში სტაცა თითები და ისე დაითრია უკან გადავარდა ჩხეიძე და მთელი ზურგით მამაკაცის ძლიერ სხეულს მიეხეთქა...
-ახლა იცი რას ვიზავ შე ბო@ო?-ყურთან მიუტანა ტუჩები პაპასკირმა -ჯერ იმას მივიღებ რაც წესით ადრევე უნდა მიმეღო...შემდეგ კი მოვიფიქრებ რა მოგიხერხო...
-ჯანდაბა-ამოიტირა ჩხეიძემ...
-ჯერ ადრეა პატარავ- გაიცინა მამაკაცმა-ცოტა ხანში კი ნამდვილად იქნები ჯანდაბაში...წამოეთრიე.
თმიდან ხელი არ გაუშვია ისე გაათრია სახლიდან და ლიფტში თითქმის ძალით შეტენა... შიშისგან და მოულოდნელობისგან დამფრთხალ ელენას წინააღმდეგობის გაწევის თავი აღარ ჰქონდა.მომჩვარული მუხლებით ძლივს ადგავდა ნაბიჯებს...რომ არა მამაკაცის ძლიერი მკლავი რომელიც, ბუმბულივით მიაფრიალებდა... ძირს დაეცემოდა.
ზუსტად არ ახსოვს რამდენ ხანს მგზავრობდნენ,არც გზა დაუნახია და არც რაიმე გაუგია...ერთადერთი რასაც გრძნობდა მანქანის სწრაფი გადაადგილება იყო ...და არც გზიდან გადაუხვევიათ სადმე...თავზე დამხობილი ტომარა შეუძლებელს ხდიდა რაიმე გაერჩია...ზურგს უკან შეკრულ ხელებს კი ვერ ამოძრავებდა...თოკი ისე მტკივნეულად ჩასჭეროდა მაჯებზე კანს უსერავდა და ვენებში სისხლის თავისუფლად გადაადგილებას აფერხებდა.ბოღმა კისერში გასჩხეროდა ჩხეიძეს...სწყევლიდა საკუთარ თავსაც და იმ დღესაც პირველად რომ გაიცნო ანგელოსის ნიღაბს ამოფარებული რეზი სანიკიძე რომელმაც, ცხოვრება ჯოჯოხეთად უქცია და ისეთ ადამიანად ჩამოაყალიბა სიამოვნებით რომ მოიკლავდა თავს...ეზიზღებოდა სანიკიძე...ხო იმდენად ეზიზღებოდა რომ თვალის დაუხამხამებლად გააძრობდა ტყავს...ეზიზღებოდა საკუთარი თავი, ამ დონეზე რომ დაეცა და ახლა ვიღაც ნაბი@ ვარი პაპასკირის მანქანის საბარგულში ეგდო ხელებ შეკრუნი ქუჩის ძუკ@ სავით...პაპასკირიც ეზიზღებოდა მაგრამ, მეორე მხრივ რა მისი ბრალი იყო? თავისი ცხოვრებით ცხოვრობდა და სულ არ იცოდა ვინ იყო ელენა ჩხეიძე და დიდად არც აინტერესებდა...სანამ, თავად არ გადაწყვიტეს ის აეღოთ ნაგლად რაც მათი არ იყო.. არ ეკუთვნოდათ და საერთოდ არცკი ეხებოდათ რამენაირად...ახლა რა ჯანდაბა უნდა ექნა? კაცმა არ იცის სად იყვნენ? ან სად მიდიოდნენ და იქ რა მოხდებოდა? ნამდვილად არ იყო იმდენად ძლიერი და მოხერხებული, გაბოროტებული მამაკაცის თავიდან უპრობლემოდ მოშორების ამბიცია რომ ჰქონოდა და მეტიც მისი ფიზიკური მონაცემების მქონეს ვერც ვერაფერს დაუშავებდა...რამე ჭკუიანურს თუ მოიფიქრებდა რაც, ჯერ- ჯერობით არ აფიქრდებოდა და საერთოდ მიეტოვენინა საღად აზროვნების უნარს...ერთადერთი რასაც ახლა გრძნობდა, უჰაერობა და პანიკის ის შემოტევა იყო რვაფეხასავით კისერზე რომ შემოხვეოდა და გუდავდა.ალბათ, მალე გონებასაც დაკარგავდა რომ არა უეცრად გაჩერებული მანქანა რომლის კარიც ხმაურით გაიღო და დაიხურა...შემდეგ, საბარგული აიხადა და მხარში ჩავლებულმა ძლიერმა მარჯვენამ წამოსწია და თითქმის გადმოაგდო საბარგულიდან.შიშველი ფეხების ქვეშ სასიამოვნო სიგრილე და რბილი ბალახის შეხება იგრძნო ქალმა...იმედი ჰქონდა ყელის გამოჭრას და სადმე ხრამში გადაგდებას არ უპირებდა პაპასკირი...
-იარე...-მკაცრმა ხმამ წინ გაათრია...რამოდენიმე მეტრის გავლის შემდეგ ბალახი ცივმა ფილებმა შეცვალა,ცოტა ხნით შეჩერდნენ...გასაღების აცმის ხმა და კარის საკეტის ჩხაკუნი მერე კი, პრიალა ხის იატაკზე გადააბიჯა ჩხეიძემ...როგორც მიხვდა სახლში იყვნენ ,ოღონდ სად?თავზე ჩამომხობილი ტომარა მოხსნეს და სიბნელეს შეჩვეული თვალები სინათლემ მოსჭრა წამიერად...რომელთან შესაჩვევადაც თვალების რამოდენიმეჯერ დახუჭვა გახელა დასჭირდა.მოზრდილ ოთახში იყვნენ... მასიური ხის იატაკით და მუქი კედლებით...ოთახში ავეჯის სიმცირე თვალშისაცემი იყო...მხოლოდ, ერთი თეთრ ზეწარ გადაფარებული ტახტი იდგა და მოშორებით რამოდენიმე სკამი.კედელზე დაკიდებული პლაზმური ტელევიზორი მტვერს დაეფარა...მაღალ ფანჯრებზე კი მუქი,შინდისფერი ფარდები ჩამოეშვათ...ჭერში დაკიდებული საკმაოდ მოზრდილი ჭაღი რომელიც, მრგვალ დისკოს და დისკოს გარშემო სანთლის ფორმის ექვსი ნათურისგან შედგებოდა.მხოლოდ ერთი ნათურა ანათებდა დანარჩენები ან დამწვარი იყო ან არა და უბრალოდ არ ენთო.პაპასკირმა მოზრდილ ტახტზე გადაფარებული ზეწარი ერთი ხელის მოსმით მოიფრიალა და დაჯდა.
-სად ვართ?-ხმა ამოიღო ელენამ.
-არ მგონია შენთვის რაიმე გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდეს ადგილ- მდებარეობას-ჩაიცინა კაცმა.
-ჩემგან რა გინდა?-ხმა აუკანკალდა ქალს.
-კუთვნილის მიღება!-მხრები აიჩეჩა კაცმა- რაშიც, იმაზე მეტი გადავიხადე ვიდრე ღირხარ !
-მომისმინე..-ტუჩები დაისველა ქალმა-მე არაფერ შუაში ვარ გეფიცები...
-არა, მე გავუღე ის დედამოტყნული კარი თანამზრახველებს რომელიც მხოლოდ შიგნიდან იღებაა?!-იღრიალა კაცმა-ან იქნებ მე გიქნევდი გამომწვევად ტრა@კს და შენს შებმას ვცრდილობდი?..
-გეფიცები...
-ხმაა!!-მკაცრად გააწყვეტინა პაპასკირმა.-გაიხადე!
-რა?-თვალები შუბლზე აუვიდა ჩხეიძეს...
-რაც გაიგე...გაიხადეთქო.
-შენ ვინ გგონივარ?-იფეთქა შეურაწყოფილმა ელენამ.
-რიგითი ბ@ზი! რომელშიც სხვისგან განსხვავებით თითქმის ასი ათასი ნაღდი ფული გადავიხადე, რომ არ ჩავთვალოთ ის ყელსაბამი რომელიც შენს ბინძურ სულზე ბევრად მეტი ღირს.-ზიზღით სცრიდა კბილებს შორის პაპასკირი-მორჩი ამ წმინდანის როლის თამაშს და გაიხადე ეგ დედამოტყნული ტამსაცმელი...
-არა.-ამოიხრიალა ელენამ.
-კარგი-მხრები აიჩეჩა უდარდელად მამაკაცმა.-არ არის პრობლემა.
მერე მოულოდნელად მის წინ გაჩნდა და აზრზე მოსვლაც ვერ მოასწრო ელენამ ისე შემოახია ხელის ძლიერი მოძრაობით ზედა.გონს მოსული ქალი წინააღმდეგობის გაწევას ცრდილობდა მაგრამ კედელზე მთელი ტანით აკრულს, მენჯით ძლიერად მისწოლოდა კაცი და გატოკების საშუალებას არ აძლევდა...მისი ხელები ზურგს უკან გაეკავებინა ერთი ხელით და მეორით, თითების ოსტატური მოძრაობით უხსნიდა შარვლის ღილს...შემდეგ ელვა შესაკრავი გახსნა და მოკლე შორტი თავისით ჩასრიალდა იატაკისკენ.როდესაც პაპასკირის თითები ქალის საცვლისკენ გაიწია და ძლიერად ჩაეჭიდა, ნიკაპ აკანკალებულმა ქალმა ერთიანად იფეთქა და ხმამაღალი ქვითინი აუვარდა.
-გთხოოვ...არ გინდა...გთხოოვ...
-ამის დედას შევეცი...
იღრიალა პაპასკირმა ხელი უხეშად მიარტყა და ერთიანად მოშორდა ქალს რომელიც, იატაკზე ჩაჯდა და შიშველ მკერდზე ტირილით შემოიხვია მკლავები.
-დედას შევეციიი!!!-ერთიანად განრისხებულმა ბაჩიმ იქვე მდგარი სკამი მოითრია და მთელი ძალით შემოარტყა კედელზე დაკიდებულ ტელევიზორს რომელიც, ხმაურით ჩამოიფშვნა და ძირს გაიფანდა. ხელში შერჩენილი სკამის ნაწილი კი ისევ კედელს შეახეთქა მამაკაცმა და ორივე ხელი თავზე შემოიწყო...ისეთი გაცოფებული იყო ,დაჭრილი ლომივით ბრდღვინავდა.შეეცადა თავი ხელში აეყვანა და რამოდენიმეჯერ ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი.შემდეგ კი, ოდნავ დამშვიდებული ქალის წინ დაიხარა და ისე დააშტერდა იფიქრებდით სადაცაა ყელში სწვდება და შიშველი ხელებით გამოაცლის ხორხსო.
-რა გატირებს?!-ზიზღით ჰკითხა.-შენ გეკითხები რა გატირებს???
ჩხეიძემ ქვემოდან ამოხედა და უარესად ამოუჯდა გული.
-ერთი ჩვეულებრივი ბოზ@ანდარა ხარ...რომელიც სასტიკად მოტყვნის მეტს არაფერს იმსახურებს.გული მერევა რომ გიყურებ...გაქნილო ნაბო@ რო...ფულის გამო უკან რომ არ იხევს არაფერზე...მაშინ რატომ არ ტიროდი იქ, ჩემს სახლში მთელი თეატრალური წარმოდგენა რომ დამიდგით?! შენ გეკითხები?! მაშინ რატომ არ ტიროდი როდესაც იმას ითვისებდი რაც არ გეკუთვნოდა?
-....
-აეთრიე ფეხზე.-მკლავში სწვდა და ძალით წამოაგდო ფეხზე..დივანთან მიათრია და ზედ უხეშად დააგდო.
-შემომხედე ყ@ ეს ვგავარ?!
-არა -ამოიხრიალა ქალმა.
-უფ...დიდი შეღავათი.-ჩაეცინა პაპასკირს.-ხოდა თუ არ ვგავარ რატომ მაყ@ ევებ?
მეორე სკამს მოჰკიდა ხელი კაცმა და მის წინ დადგა, ზედ დაჯდა და ჯიბიდან ამოღებული სიგარეტის კოლოფიდან ერთ ღერს მოუკიდა.ღრმად შეისუნთქა კვამლი და ქალს გაუწოდა.რომელმაც ეჭვნარევი თვალებით შეხედა და შემდეგ აკანკალებული თითებით მოიქცია ტუჩებს შორის.მეორე ღერსაც მოუკიდა მამაკაცმა და თავად გააბოლა.
-აბა...დავიწყოთ ახლა.სად არის ჩემი ფული?-წარბები შეკრა ბაჩიმ.
-არ ვიცი...-ჩუმად ამოილაპარაკა ელენამ.
-ვერ გავიგე?-ხელი ყურთან მიიტანა კაცმა.-თავიდან გკითხავ...სად არის ჩემი ფული?
-არ ვიცი.-უფრო გაბედულად თქვა ქალმა.
-რაღაც ისევ ვერ გავიგე?!
-ჯანდაბა!არ ვიცი...გესმისს?! არ ვიცი სად არის შენი ფული!!-იფეთქა უცებ ქალმა.-არ ვიცი...სახლში მივედით თუ არა მე მივატოვე ყველა და ყველაფერი და წამოვედი.ამიტომ არ ვიცი სადაა შენი ფული.
-კარგი...ვინ იყვნენ ?მომისმინე ჟღალო...-ტუჩები დაბრიცა კაცმა-ის რომ ნიანგის ცრემლები გადმოყარე და შემეცოდე რამის დასაშავებლად არ გაძლევს გარანტიას, რომ შემდეგშიც ანალოგიურად მოვიქცევი...მით უმეტეს, საშინლად უკონტროლო ადამიანი ვარ და შეიძლება ისეთი რამ გაგიკეთო აფექტში მყოფმა რასაც ვერცკი წარმოიდგენ მაგ შენი პაყარა ტვინით. ასე რომ გისმენ!ვინ იყვნენ?
ელენამ ნერვიულად მოისრისა სახე...სისულელე იყო ამ სიტუაციაში როდესაც კაცმა არ იცის სად იყო და ვერც ვერავის ხედავდა ისეთს რომელიც განრისხებული მამაკაცის კლანჭებიდან იხსნიდა ,მაგარი გოგოს როლის თამაში თან, მით უმეტეს სანიკიძემ ისე ჩაითრია ამ ბინძურ საქმეში სულაც არ გაითვალისწინა ის საბრთხე რაც შეიძლება შეჰქმნოდა...ამ ყველაფერთან ერთად ფული აიღო და ჯანდაბაში მიიმალა ალბათ. ის კი ახლა ,აქ. გაცეცხლებული პაპასკირის წინ იჯდა და ალბათ მისი სიცოცხლის ბოლო წუთების ათვლა იყო ჩართული.
-რეზი სანიკიძე...
-ეგ ვინ ჯანდაბაა?-გაიცინა კაცმა-ისე მეუბნები თითქოს ვიცი ვინ არის დედამოტყნული რეზი სანიკიძე.
-კარგი-მხრები აიჩეჩა ქალმა.-მაშინ ბადრი პაპასკირი...ეგ ხომ იცი ვინც არის?
-რა?-ფეხზე წამოხტა მამაკაცი.-გაიმეორე რა თქვი?!
-ბადრი პაპასკირი...
-ამის დედაც...-იღრიალა ბაჩიმ და სკამს ისე ძლიერად მიარტყა ფეხი კედლისკენ მიაცურა.- შენ რა ურთიერთობა გაქვს ბადრისთან?
-მე არაფერი...ჩემს ქმარს რეზი სანიკიძეს აქვს სამაგიეროდ...
-რა აქვს?
-ვალი.-გაიცინა ქალმა-ხოო ვალი აქვს 50 ათასი რომლის ამოღებაც შენი სეიფიდან გატანილი ძვირფასი სამკაულით მოინდომა ბიძაშენმა.-უფრო გათამამდა ქალი.- მეც ისეთივე მსხვერპლი ვარ ამ სიტუაციის როგორიც შენ...
-ანგელოზი ხარ პირდაპირ...-ირონიულად გაიცინა კაცმა.
-აი ძალიან არ მადარდებს რა გგონივარ...-სახე დაბრიცა ქალმა
-კარგი, ჟღალო ანგელოზო...ახლა მე და შენ მოვძებნოთ შენი ძვირფასი ქმარი...რომელიც იმედია მოგენატრა...
-მე რაში გჭირდები?
-რა საყვარელი ხაარ...-გადაიხარხარა კაცმა...რამოდენიმე წამის განმავლობაში ისე იცინოდა ჩხეიძესაც კი მოჰგვარა ღიმილი.შემდეგ უცებ დასერიოზულდა და სახე ისევ ისე გაუცივდა.-და რა გგონია შენთან საქმე აქ დავამთავრე?როგორ ფიქრობ, ამ მონაჩმახს დავიჯერებ და სახლამდეც მიგაცილებ ხოო...ეგ ზღაპრები ბებიაშენს მოუყევი.იმდენ ხანს იქნები აქ სანამ მე არ გადავწყვეტ რა მოგიხერხო.

* * *
ცოლის გაქცევით გაოგნებულ რეზი სანიკიძეს დიდხანს არ უნერვიულია.იქნებ უკეთესიც კი იყო ელენას გაქცევა და დამალვა.კაცმა არ იცის რა მოხდებოდა და ნამდვილად არ ჰქონდა ბადრი პაპასკირისგან იმხელა დაზღვევა ამ ბინძურ საქმეში გარეული ქალის უსავრთხოებაზე რომ ეზრუნა.საკუთარ თავზე მეტად უყვარდა სანიკიძეს ცოლი მაგრამ, არც იმდენად გამბედავი იყო ამ სიყვარულის გადასარჩენად ხმალამოღებული რომ დახვედროდა განსაცდელს.ლაჩარი იყო და გაურბოდა ზედმეტ თავის ტკივილს რომელიც, მაინც თან სდევდა და ახალ- ახალ შარში ჰხვევდა იოლი ფულის შოვნის სურვილით შებყრობილ მამაკაცს.რატომღაც, ბავშვობიდან დარწმუნებული იყო რომ ასეთ ცხოვრებას არ იმსახურებდა რა ცხოვრებითაც ცხოვრობდა...და ის ბედნიერება და უზრუნველი ყოფა რაც კანონით ეკუთვნოდა, მის მაგიერ ღმერთმა სხვისთვის გაიმეტა და ალბათ ის იყო უმთავრესი მიზეზი ყოველთვის რომ შურდა სხვების.ზნე დაცემულს სინდისი არასდროს აწუხებდა და ეს ფაქტი დიდად არც არასდროს ანერვიულებდა.სინდისი ისეთი რამ არის ან გაქვს ,ან არა მისი მაღაზიაში ყიდვა შეუძლებელიაო! ამტკიცებდა ცინიზმით გაჟღენთილი და ყოველი ახალი შეცდომის შემდეგ ისევ და ისევ ახალ ახალს უშვებდა და ეს ავტომატიურად ხდებოდა...იმდენად დაუფიქრებლად,რომ ხანდახან ეგონა რომ სისხლში ჰქონდა უკვე გამჯდარი და მისგან თავის დახსნა შეუძლებელი იყო.მოაგვარებდა ამ საქმეს, აიღებდა თავის წილს, რომელიც ჩხეიძის უარის მერე უფრო მეტი იყო და დაახვევდა ამ წყეული ქვეყნიდან...ჯანდაბაშიც წასულა პაპასკირებიც და მათი გაუგებრობაც თავად მიეხედათ დანარჩენისთვის. მას უკვე დიდი ხანია ფეხებზე ეკ@და ყველაფერი.
-იმედი მაქვს აქ გავსწორდით.-გამომცდელად გახედა ნადავლით ნასიამოვნებ ბადრი პაპასკირს რომელიც, გაბადრული თვალებით დაჰყურებდა შინდისფერ ყუთში მოთავსებულ სილამაზეს და ვერ ბედავდა ხელით შეხებას.
- დიდი შენძ@ ეული კაცი ხარ ...-გაიცინა ბადრიმ და ყუთს თავსახური ბრთხილად დაახურა.-ყოჩაღ ,არ შევმცდარვარ როდესაც შენს შესაძლებლობებს ვაფასებდი.
-ანუ აღარანაირი ვალი?!-გაიცინა სანიკიძემ.
-აღარანაირი...-მხრები აიჩეჩა ბადრიმ.-რას აპირებ ეხლა?
-ჯერ არ ვიცი...
-კარგი რევაზ...შეგიძლია წახვიდე შენს ლამაზ ცოლთან, რომლის გაჟიმვაც დარწმუნებული ვარ ერთი სიამოვნაბაა-უსიამოვნოდ გაიკრიჭა პაპასკირი და მანქანაში მოთავსდა.რომელიც მალევე დაიძრა და თვალთახედვის არედან გაუჩინარდა.სანიკიძემ სიგარეტს მოუკიდა და თავისი მანქანის ძარაზე ჩამოჯდა.ახლა ისღა დარჩენოდა ბილეთი დაეჯავშნა ადრიანი დილის რეისზე.სულს უხუთავდა უკვე აქაურომა.ახალ მოკიდებული ღერი იაქვე მოისროლა მანქანის კარი გამოაღო და საჭესთან მოთავსდა.ღვედი შეიკრა თუ არა სავარძელზე მოთავსებული მისი ტელეფონიც ამღერდა.ეკრანზე უცხო ნომერი გამოსახულიყო...ერთი კი იფიქრა არ ვუპასუხებო მაგრამ ,წამში უარყო თავისი ფიქრები და ტელეფონს უპასუხა.
-რეზი-გაისმა ნაცნობი ხმა რამაც გული საშინლად აუფორიაქა კაცს.-ელენა ვარ,მისმენ?!
-ხო ელი...სად ხარ?
-შეგიძლია საღამოს ახალდაბაში ამოხვიდე?
-რა ხედება?-დაიძაბა მამაკაცი...
-არაფერი..აქ ვარ, მეგობრის სახლში და მინდა რომ მოხვიდე...მოხვალ?!
-კიი პატარავ...მოვალ.
-კარგი,გელოდები!-პასუხს არც დალოდებია ისე გაუთიშა ქალმა.გაოგნებული სანიკიძე ცოტა ხანს ასე იჯდა და გათიშულ ტელეფონს დაჰყურებდა.შემდეგ პირვანდელ ადგილს დაუბრუნა დრომოჭმული აპარატი და მანქანის ძრავი აამუშავა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი Someone wandering

ვვააიიმეეეე ეს რა იყოოო
აუუუუუ ახალი თავი მინდა
არც ისე პატარა თავი იყო,თუმცა არ მეყო დაა ცუდად ვარრრ ისე ვარ დაინტრიგებულიიიი
ძალიან კარგად წეერრრ საყვარელოოო
გელიი მოგეელიიი

 



№2  offline წევრი დარინა

ჩემი სიმპატიები მაიმც ბაჩიმ დასახურაა, ელენა რატომღაც სულ არ მეცოდებაააისი იდიოტი ქმრის გამო ასეთი უაზრობა არ უნდა გაეკეთებინაა, წარმმიდგენია რეზის რა სახე ექნება ბაჩის რომ დაინახავს, ასეთი ლაჩარი როგორ უნდა იყოს კაცი საყვარელი ქალი ასეთ ამბებში რო ჩაითრიო და მერე მისი ბედიც არ გადარდებდეს, ახალი თავი მინდააა.

 



№3  offline მოდერი Life is Good

MaaiKoo
ვვააიიმეეეე ეს რა იყოოო
აუუუუუ ახალი თავი მინდა
არც ისე პატარა თავი იყო,თუმცა არ მეყო დაა ცუდად ვარრრ ისე ვარ დაინტრიგებულიიიი
ძალიან კარგად წეერრრ საყვარელოოო
გელიი მოგეელიიი

მადლობა საყვარელოოო kissing_heart kissing_heart იქნება ახალი თავიც მალეე

დარინა
ჩემი სიმპატიები მაიმც ბაჩიმ დასახურაა, ელენა რატომღაც სულ არ მეცოდებაააისი იდიოტი ქმრის გამო ასეთი უაზრობა არ უნდა გაეკეთებინაა, წარმმიდგენია რეზის რა სახე ექნება ბაჩის რომ დაინახავს, ასეთი ლაჩარი როგორ უნდა იყოს კაცი საყვარელი ქალი ასეთ ამბებში რო ჩაითრიო და მერე მისი ბედიც არ გადარდებდეს, ახალი თავი მინდააა.

იქნება ღამით heart_eyes

 



№4  offline წევრი tamuna.s

ვაიმეეე ეს რა იყოოო... ისეთმა დაძაბულმა წავიკითხე, ლამის თავით ჩავძვერი მობილურში. ძალიან მაგარი თავი იყო. მე შემეცოდა ელენე, დეგენერატი კაცის გამო ასეთ შარში გაყო თავი. აი ერთი სული მაქვს შემდეგ თავს როდის წავიკითხავ. ბაჩის და ელენეს ლავ სთორი ძაან მაინტერესებს. ეს ჩვენი ჩემპიონი კერკეტი კაკალი ჩანს.

 



№5 სტუმარი naia

auu bachize vgijdebi!!!da dges velodebi axal tavs ❤️❤️❤️

 



№6  offline წევრი mirandaa31

ყველა მაგარი კაცი შენს ისტორიაში იყრის თავს :დ და მე ოფიციალურად ვარ ნათზე შეყვარებული :დდ მაგარი ძალიან.. ველოდები ახალ თავს <3
--------------------
ხელმოწერა

 



№7 სტუმარი tako

auu oseti kargi da sainteresoa ro vegar vitmen momdevno tavamdee))) male dadee raaa♥♥♥♥♥

 



№8 სტუმარი Qeti qimucadze

Yvela ertad cavikitxeee, sheneuli stilii miyvarsss, garkvevit cerr, shekitxva argagichndeba adamiansss, zalian momconsssssss, yochagggg

 



№9 სტუმარი სტუმარი life is good

davde gamit pirvelis naxevari iyo rom avtvirte axali tavai da sory...administracia agvianeba...etyoba ragac davushaveb :D

 



№10 სტუმარი სტუმარი life is good

dedas geficebi saertod damekarga raimes gamoqveynebis survili...istorias rom atvirtav da erti dgis mere deben ra upativcemulobaa ra ubedurebaa?! ise maqvs nervebi moshlili sul nu dagidiat me ar vidardo...aq shemomsvleli agar var.shuamavali rom gchirdeba admintan iqneb dagdos pativi da daayenos sashveli...sagol raa

 



№11  offline წევრი Someone wandering

სტუმარი life is good
dedas geficebi saertod damekarga raimes gamoqveynebis survili...istorias rom atvirtav da erti dgis mere deben ra upativcemulobaa ra ubedurebaa?! ise maqvs nervebi moshlili sul nu dagidiat me ar vidardo...aq shemomsvleli agar var.shuamavali rom gchirdeba admintan iqneb dagdos pativi da daayenos sashveli...sagol raa

ხდება ხოლმე ასეეცეც, დამაწყდა ნერვეებიიი აუუუ რასქვია არშემოხვალ რავქნაათ ჩვეენ. მართლააა ვეღარ ვითმეენ ისე მაინტერესებს

 



№12  offline წევრი tamuna.s

MaaiKoo
სტუმარი life is good
dedas geficebi saertod damekarga raimes gamoqveynebis survili...istorias rom atvirtav da erti dgis mere deben ra upativcemulobaa ra ubedurebaa?! ise maqvs nervebi moshlili sul nu dagidiat me ar vidardo...aq shemomsvleli agar var.shuamavali rom gchirdeba admintan iqneb dagdos pativi da daayenos sashveli...sagol raa

ხდება ხოლმე ასეეცეც, დამაწყდა ნერვეებიიი აუუუ რასქვია არშემოხვალ რავქნაათ ჩვეენ. მართლააა ვეღარ ვითმეენ ისე მაინტერესებს


არაუშავს ჩემო კარგო, ხდება ხოლმე ადმინები ხანდახან აგვიანებენ ხოლმე ატვირთვას, მაგრამ ამის გამო შენს მკითხველს ნუ დასჯი, ჩვენ მოუთმენლად ველოდებით ყოველ ახალ თავს და ასეთ არაჩვე....ბრივ ისტორიას შუა გზაზე ნუ მიატოვებ. ძალიან ნიჭიერი გოგო ხარ და მე პირადად შენი ერთგული მკითხველი გავხდი უკვე.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent