დაცემულნი ( სრულად) » 4Love.Ge - სასიყვარულო საიტი, ისტორია, წიგნი, ჩანახატი, ტესტი

შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

დაცემულნი ( სრულად)


22-07-2018, 16:01
ავტორი Life is Good
ნანახია 4 192

დაცემულნი ( სრულად)

-რინგზეე! ლურჯ კუთხეში... ორ გზის მსოფლიოს ჩემპიონი..მეთიუ მეიერსიი!!!ინგლისიი!!
მიკროფონში ყვიროდა შავ სმოკინგში გამოწყობილი წამყვანი.ყელზე, პეპელა ჰალსტუხით და მოტვლეპილი თავით რომელიც, ისეთი პრიალა იყო რინგის თავზე დამონტაჟებული განათების შუქს ირეკლავდა.
სპორტის სასახლეში აუარება ხალხს მოეყარათ თავი და ორი პროფესიონალი მოკრივის შერკინებას ელოდა.ბრძოლა 8 რაუნდს მოიცავდა და სარეიტინგო იყო რომლის მოგების შემდეგაც, სპორტსმენებს უკვე მსოფლიო ჩემპოინატზე კანადაში მოუწევდა ტიტულის დაცვა.
-წითელ კუთხეშიიი...მსოფლიო დონის მოკრივე,საერთაშორისო ტურნირების მრავალგზის გამარჯვებული,მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი და ქართველი ერის სიამაყე ბაჩი პაპასკირიი!!!საქართველოო...
იქუხა აპლოდისმენტებმა და მუსიკის თანხლებით სპეციალურად რინგამდე მისასვლელ დერეფანში, საქართველოს დროშის გამოსახულებიან ხალათში გამოწყობილი მაღალი ფიგურა გამოჩნდა.თავზე კაპიუშონ წამოფარებული მსუბუქი ნაბიჯებით მოარღვევდა ხალხის კორდონს.სხარტად აირბინა რინგამდე ასასვლელი სამი კიბე და თოკებს შორის მოხერხებულად გაძვრა.საკუთარ კუთხესთან მდგარი, გულისყურით ისმენდა მწვრთნელის ბრძოლისწინა რჩევებს. შემდეგ ხალათი გაიხადა და სეკუნდანტს მიაწოდა.მაღალი იყო პაპასკირი,ხორბლისფერი. საკმაოზე ლამაზი, დაკუნთული სხეულით.თმები ,თითქმის ნოლზე დაეყენები ,მოკრივესთან შედარებით ნამდვილად სწორი,თხელი ცხვირით. უცნაური ფერის თვალები ჰქონდა პაპასკირს.ჭრელი...რომელიც, არეკლილი შუქის გამო ფოსფორისფრად ანათებდა.განიერ ზურგზე,უზარმაზარი პირდაღებული დრაკონის თავი ჰქონდა ამოსვირინგებული და დრაკონის თვალებიც ზუსტად ისე ანათებდნენ მის ზურგზე როგორც პაპასკირის თვალები.
გაისმა გონგის ხმა და შოუც დაიწყო...რინგის ნამდვილი მეფე იყო პაპასკირი...სხარტი,მოქნილი,ტეხნიკური,მრავალ წლიან შრომას ფუჭად არ ჩაევლო და სამყაროს მბრძანებელივით მოძრაობდა რინგზე.თავდაცვა,სწრაფი გასვლებით იგერიებდა მოწინააღმდეგეს და შემდგომ კონტრ იერიშით ძლიერ დარტყმებს აყენებდა...ლამაზი კომბინაციები...გადახრები...კუთხეში ოსტატური მიმწყვრდევა და სრული ძალაუფლების სადავეები...ნოკდაუნი...მსაჯის ჰაერში აწეულ ხელზე ,დათვლილი ათი ციფრი...ისევ შეტევები და ულამაზესი კომბინაცია...სამად სამი დარტყმა...მოწინააღმდეგის მოქნეულ ჰუკს სხარტად გაერიდა...შემდგომ კი თავად გადავიდა შეტევაზე ერთი დარტყმა ღვიძლის არეში!მეორე ყბაში და მესამე ნიკაპში რაც საბედისწეტო აღმოჩნდა ინგლისელი სპორტსმენისთვის...მოცელილივით დაეცა ნოკაუტში მყოფი რინგის იატაკზე...გონგის ხმა და ჰაერში აწეული გამარჯვების ხელი...პაპასკირი ისევ ჩემპიონია!მივულოცოთ ბაჩი პაპასკირს და ვუსურვოთ ისეთივე წარმატებული ორთაბრძოლა ჩემპიონის ტიტულის დაცვის ტურნირზეც..
სიხარულისგან აღრიალებული სპორტის სასახლე...ოვაციები და მქუხარე აპლოდისმენტები აქაიქ შერეულ სტვენასთან ერთად.ბაჩანა პაპასკირი ყველას თვალში უძლეველი მეფე იყო!!

* * *
დახურუნ წვეულებაზე მთელ მის სასტავს მოეყარათ თავი,მოზრდილ დარბაზში სიგარეტის ბუღი იდგა,სასმლის სურნელი ტრიალებდა და მუსიკა ბოლო ხმაზე გუგუნებდა...სცენის შუაგულში სავარძელი დაედგათ და ფერად ,ფერადი განათების ფონზე სავარძელში მჯდარი მამაკაცისთვის ტანის სექსუალური მოძრაობით...დამატყვევებლად ცეკვავდა სლავი გარეგნობის სტრიპტიზიორი...სავსე ფორმებს ისე მადისაღმძვრელად იქნევდა ნამდვილ ველურ როკვას ჰგავდა...თითქოს, მისტიურ რიტუალს ატარებდა მსხვერპლად შეწირვის წინ...მამაკაცს ძლიერ ტორსზე ხელები აუსრიალა და თეთრი პერანგის ღილები ერთი ხელის მოსმით შეაწყვიტა...რასაც დარბაზში დიდი სტვენა და ოვაციები მოჰყვა...შიშველ გულ-მკერდზე სველი ენის წვერით მიეფერა და მის ტუჩებთან გადაინაცვლა.მამაკაცმა მთვრალი მზერა შეანათა ნამდვილ ქალღმერთს და გაეცინა როდესაც ქალმა ენის წვერზე დადებული პატარა,ცისფერი აბი დაანახა...შემდეგ კი მის ტუჩებს დააცხრა და გაღებულ პირში ენით შეუძვრა. თან ამ ყველაფერთან ერთად ისე მოძრაობდა პირდაპირ, მოქმედებდა ნასვამი მამაკაცის ერექციაზე.მისკენ ზურგით შეტრიალებული უკანალით რომ გაეხახუნა საზარდულზე ეგ ხომ საერთოდ პიკი იყო და როდესაც მამაკაცის მკლავი ქალის ლერწამივით წელს შემოეჭდო დარბაზში ვიღაცამ ყვირილით შეაგულიანა:-მიდი ბაჩი! დღეს შენი დღეა ძმაო!!ამ სცენის შემხედვარე მოშორებით მაგიდასთან მდგარმა ჟღალთმიანმა ვისკი ბოლომდე გამოცალა,ცარიელი ჭიქა მაგიდაზე ხმაურით დადგა და ტერასას მიაშურა.უკვე მეტისმეტი იყო მისთვის ამ თავზე ხელ აღებული ღრეობის ყურება.მოკლე ქვედაბოლოს ჯიბიდან კანაფის ერთი ღერი ამოაძვრინა და მოუკიდა.
-პლანის დეკრიმინალიზაცია როგორც მახსოვს ჯერ არ ყოფილა...-კარის ჩარჩოს მიყრდნობილი პაპასკირი რომელიც შეუმჩნევლად გაჰყოლოდა უკან, ირონიულად უღიმოდა და ქალს თავით ფეხამდე ათვალიერებდა შემფასებლური მზერით.ქალსაც გაეღიმა...ნელი ნაბიჯით მიუახლოვდა და მის წინ დამდგარმა ღრმა ნაპასი დაარტყა,შემდეგ მამაკაცს სახეზე ორივე ხელი შემოხვია და მის ოდნავ გახსნილ ბაგეებთან მიიწია....ფილტვებიდან გამოდევნილმა კვამლმა...სწორ ხაზად გადაინაცვლა ბაგეებისკენ,პაპასკირმაც არ დააყოვნა და ღრმად შეისუნთქა..შემდეგ კი ქალის ტუჩებს დააცხრა და ვნებიანად დაუკოცნა ორივე.
-წამოხვალ?
-სად?
-სადმე ...-გაიცინა კაცმა და წელზე ორივე ხელი მოხვია
-ვმუშაობ!-თავი მოისაწყლა ჟღალმა და შეეცადა ხელიდან დასხლტომოდა
-ეს ჩემი წვეულებაა...წამოდი!
-შენს მეგობრებს ეწყინებათ თუ დატოვებ...
-კარგი ჟღალო...-ხელი გაუშვა მამაკაცმა და დანებების ნიშნად ზემოთ ასწია.შემდეგ ტუჩები გაილოკა და გაეცინა.სულ მალე კი ქალმა შეამჩნია წვეულებაზე დაბრუნებულმა პაპასკირმა ორ სლავ ლამაზმანთან ერთად როგორ დატოვა იქაურობა.
* * *
2 კვირით ადრე.
მყუდრო, ღია ბარის მაგიდასთან ოთხ ადამიანს დაეკავებინა სკამები.ლუდს სვამდნენ და მიწის თხილს აყოლებდნენ თან,გაცხარებით კამათობდნენ რაღაც თემაზე.
-სისულელეა-ხელი აიქნია ჟღალთმიანმა ქალმა და დანარჩენებს გადახედა-შარია, არ გვიღირს.
-ეს საქმეც პატარავ და დამერწმუნე შემდეგ მე და შენ იმდენი დაგვრჩება, მშვიდად დავისვენებთ ბორა-ბორაზე.-თავზე მიეფერა ქერა მამაკაცი და ხმაურით აკოცა ლოყაზე.
-რეზი, შარია შენ თავს გეფიცები.-თავისას ამტკიცებდა ქალი.
-აუ რაგჭირთ ტო?-წანოიძახა მეორე მამაკაცმა რომელსაც ლუკა ერქვა და მანამდე უსიტყვოდ აკვირდებოდა ორის კამათს.-ეს საქმე არც პირველია და არც ბოლო...თუ ყველაფერს კარგად დავგეგმავთ ცოტა ჯიბის ფულს ვიშოვით.თითოეულს 25 შეგვხვდება სავარაუდოდ...კარგი რაა ელი არ გიღირს ერთ გარისკვად?
-არ ვიციი-მხრები აიჩეჩა ქალმა-გული ცუდს მიგრძნობს...არ ასდის ამ საქმეს კარგი სუნი და მოდი რაა შევეშვათ.
-როდიდან გახდი ვანგა?-საუბარში ჩაერია აქამდე ჩუმად მჯდომი ბექა.-მე მიღირს...ფული მაგრად მჭირდება ტო!ამ ახვარს კი იმაზე მეტი აქვს რაც საჭიროა...შეიძლება ვერცკი გაიგოს რამე დაკარგა თუ არა...-გაიცინა-პახოდუ ,კეთილი საქმის კეთება გამოსდის და ბოლოს და ბოლოს შენ და რეზი წახვალთ იმ დედამოტყნულ ბორა-ბორაზე.
-იცოდეთ ბოლო საქმეა...სხვა დროს მე პას-ხელი გამაბრთხილებლად ასწია ქალმა.
-კარგი...მოსულა!
-გეგმა როგორია?-სიგარეტს მოუკიდა ელენამ და ლუდი მოსვა.
-მოჩქარეს მოუგვიანდესო ნათქვამია...ამიტომ ,არ ვიჩქარებთ...შენ მხოლოდ და მხოლოდ მასთან დაახლოება მოგიწევს, დანარჩენს ჩვენ მივხედავთ.
-და რანაირად უნდა დავუახლოვდე? მივალ და ჩემი ლამაზი თვალების გამო მეტყვის სეიფის კოდს?ან საიდან დაასკვენით რომ ამხელა ფულს შეინახავს სეიფში?დებილია?!
-ვინ თქვა მერე ფულს სეიფში რომ ინახავს?..
-ბრილიანტებს პატარავ...ბრილიანტებს-გაიცინა რეზიმ და მომავალს გაუღიმა შემდეგ ლუდის ბოკალი ასწია და დანარჩენებსაც ანიშნა-მოდი ჩვენი მომავალი წარმატების იყოს...
-მომავლის...
-ბედნიერი ცხოვრების...
-ბორა -ბორას გაუმარჯოს!-გაიცინა ელენამაც და თავისი ნახევრად ჩაცლილი ბოკალი დანარჩენებისას შეაგება.
ულამაზესი ქალი იყო ელენა,ელი ჩხეიძე.გრძელი, ჟღალი კულულებით და კურნოსა ცხვირის გგარშემო გაზაფხულივით აყვავებული ჭორფლებით.ზღვისფერი მეტყველი თვალები და სავსე ვარდისფერი ტუჩებით რომელიც,ისე გიწვევდა...სურვილს გიჩენდა მისი პატრონი ალერსით დაგეხრჩო.გრძელი ფეხები ,სავსე ფორმები და ფითქინა თეთრი კანის ფერი.რეზი რომ გაიცნო ჯერ ისევ სკოლის მოსწავლე იყო...სიმპათიურ ახალგაზრდა მამაკაცს ,ბევრი არ დასჭირვებია მისი გულის მოსაგებად...ბავშვობიდანვე მოსწონდა ყველასგან გამორჩეული ჟღალთმიანი რეზი სანიკიძეს.კუდში დაჰყვებოდა და ჯერ კიდევ სკოლის მერხიდან ყველამ იცოდა,რომ ჩხეიძე სანიკიძის გოგო იყო და მის მიმართ გაჩენილ სიმპათიას გულში უსიტყვოდ იკლავდნენ.სკოლის დამთავრების შემდეგ...დიდი ვარდების თაიგულით ესტუმრა სანიკიძე საყვარელი ქალის ოჯახს და მისი ხელი ითხოვა...უარი არ მიუღია,პირიქით სიხარულითაც კი დასთანხმდნენ ჩხეიძის მშობლები და სოფლიდან ქალაქში სასწავლებლად წამოსული ელი...სანიკიძის მომავალი ცოლის სტატუსით მასთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად და დღეს...ექვსი წლის მერეც კი ისევ ერთად ცხოვრობდნენ და მიუხედავად სანიკიძეების უარყოფითი დამოკიდებულებისა...ქალბატონ ნანას ,რეზის დედას არასდროს მოსდიოდა ჟღალი სარძლო თვალში...მისი შვილისთვის უკეთესი ემეტებოდა და ყოველთვის აცხადებდა, რომ მის რეზის საკუთარი თავის რეალიზებაში ხელს უშლიდა და უბრალოდ ის, რომ არა დღეს სკოლის მერე უსწავლელად დარჩენილი ვაჟკაცი ,რიგით მუშად კი არ იმუშავებდა ცოტნე პაპასკირის ოფისში ?არამდე,თავად ექნებოდა საკუთარი კომპანია...რომ არა ჩხეიძე...თავად რეზის,სასაცილოდ არ ყოფნიდა დედის ასეთი ამბიციური გამოსვლები,დედაა და შვილის რეალურად შეფასების უნარი დაქვეითებული აქვსო...ამშვიდებდა ნანას უცენზურო გამოსვლების შემდეგ, ცოლს...სკოლა ძლივს დაამთავრა ,რომელ უნივერსიტეტზე იყო ლაპარაკი დღე ღამეში ოცდაოთხ საათს, ქუჩაში ან სამეგობრო წრეში ლუდის სმაში ატარებდა და ნახევარ განაკვეთზე მუშაობდა პაპასკირების კომპანიის საწყობში მტვირთავად.არასდროს არ მოსდიოდა თვალში ელის მისი მეგობრები მაგრამ,მიუხედავად ამისა უკვე აღარც კი ცრდილობდა იმ წრისთვის ჩამოეშორებინა რადგან მისი ყოველი მცრდელობა კედელზე ცერცვის შეყრის ტოლფასი იყო...უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ,პროფესიით ხელოვნებად მცოდნემ ვერსად ვერ გამონახა შესაფერისი სამსახური და რიგით მიმტანად მუშაობდა ერთ-ერთ
ბარში...სადაც ,არც ბევრი დატვირთვა იყო და ანაზღაურებაც შესაბამისი ჰქონდა.
ყავის ფინჯნით შეიარაღებულმა ჩხეიძემ ზიზღით დახედა თეთრი ტყავის სამეულს...რომელიც მათი ერთად გადასვლის დღიდან ქალბატონმა ნანამ მოუთრიათ მათსავე დაუკითხავად და განაცხადა ,ჩემს შვილს ქალში თუ არ გაუმართლა შესაბამისი კომფორტი მაინც ჰქონდეს სახლშიო.ვერ იტანდა ამ უგემოვნობის პიკის თვალსაჩინო მაგალითს და ალბათ დიდი სიხარულით მოისროდა მეექვსე სართულის ფანჯრიდან რომ არა ისევ და ისევ რეზი...იქვე პუფზე დაჯდა და ყავის სმა განაგრძო...ქალაქში იყო გასასვლელი, რამოდენიმე ადგილზე დატოვილი სივი მოსაკითხი ჰქონდა.
-ყავა მეც მინდა-ნახევრად მძინარე რეზი დაადგა თავზე და სავარძელზე მოწყვეტით დაეგდო.-როგორ ჩაიარა გუშინდელმა დღემ პატარავ?
-ეგ ,გუშინ რომ გეკითხა უფრო მართებული იქნებოდა-შეუღრინა ელიმ თან, მის მეხსიერებაში ძველი კინოს კადრებივით გაკრთა მთვრალი პაპასკირის ვნებისგან არეული სახე და კოცნა...განსხვავებული და ძალიან სასიამოვნო.ამ გრძნობამ სიბრაზე მოჰგვარა ჩხეიძეს ,თავის თავზე მოეშალა ნერვები და მისდაუნებურად მამაკაცზე გადმოანთხია.-შუაღამეს მოდიხარ...მოდიხარ მძინავს,მივდივარ გძინავს...საერთოდ რანაირი ოჯახი ვართ...სახეზე ვეღარ გცნობ ხანდახან...-ჭიქა ხმაურით დადგა მაგიდაზე ქალმა.
-აუ ელი, ძალიან გთხოვ-სახე დამანჭა რეზიმ-თავი ისე მისკდება ცოტა მაკლია და სულს დავლევ...უკვე უამრავჯერ ვიკამათეთ ამ დედამოტყნულ თემაზე...
-კიი ...ვიკამათეთ მაგრამ, სამწუხაროდ ისევ არაფერი შეცვლილა!ძალიან დავიღალე რეზი!
- ცოტაც მოითმინე პატარავ...სულ ცოტაც და მალე ყველაფერი უკეთესობისკენ შეიცვლაბა...ახლა კი მოდი და შენს სიყვარულს ყავა გაუკეთე...გთხოოვ...
-არ არის ყავა...შენ რომ მოიტანე გუშინ დაგავიწყდა?!
-ამის დედას შევეცი...-წამოხტა ფეხზე კაცი-რატომ გაქვს ესეთი ჩვევა? ხომ შეგიძლია ერთხელ არ ვიკამათოთ არაა?! ჩავალ და ამოვიტან იმ ყავას...
-ხოდა ძალიან კარგი!-მხრები აიჩეჩა ქალმა-მიბრძანდი და ამოიტანე.
-ეელ...-ზურგიდან მოეხვია ქალს რეზი-ხომ იცი როგორ მიყვარხარ?
კისერში ხმაურით აკოცა -შენ ხარ ჩემი სიცოცხლა და უბრალოდ დანარჩენი, დროის მომენტია...მაცადე ცოტა ხანს ხოო? მინდა ვიცოდე, რომ ნებისმიერ სიტუაციაში ჩემს გვერდით ხარ.. შენი მხარდაჭერა რამდენს ნიშნავს იციი?-კისრიდან ტუჩებისკენ გადაინაცვლა რეზიმ და მაცდურად დაბერილ ქვედა ტუჩზე გრძნობით დააცხრა-მიყვარხარ...სიგიჟემდე...-კოცნებს შორის ბურტყუნებდა მამაკაცი და თან ხელებს მისი ზედისკენ მიაცოცებდა.სავსე მკერდზე წაეპოტინა ორივე ხელით და ყრუდ ამოიგმინა-ჩემი გემრიელი ქალი...მოდი ჩემთან!
-სავარძელს დაუბრუნდა და ქალი კალთაში გადაისვა...-მინდიხარ.
ზედა უცებ გადააძრო თავს ზემოთ და წინ გამოწეულ მკერდში სახით ჩაეფლა...
-მეჩქარება!-ცივად მოიშორა მამაკაცის ხელები ქალმა და მუხლებიდან წამოხტა.
-რას აკეთებ?!-შეიცხადა აგზნებულმა მამაკაცმა-მოდი ჩემთან!
-მოსულიყავი ღამით თავის დროზე და მიიღებდი იმას, რაზეც ახლა დორბლებს ყრიი-ცივად გამოსცრა ქალმა და ზედა ისევ გადაიცვა...-გავდივარ, საქმეები მაქვს...იმედია მიაგნებ საჭმელს და თავად გამოიკვებავ საკუთარ თავს.
-ელიიი...-ამოიგმინა კაცმა.
-ღმერთმა მარჯვენა ხელი იმიტომ მოგცა საყვარელო,რომ დროა გახვიდე ვანაში და დაასაქმო-ირონიულად გაიცინა ელენამ და ყავის ფინჯანი სამზარეულოში გაიტანა.
-ამის დედაც მოვტყან...-იღრიალა ხახამშრალმა სანიკიძემ და ცილს კუდში აედევნა.-სად მიდიხარ?!
მაგიდას იდაყვებით დაეყრდნო და ფინჯნის რეცხვაში გართულ ქალს მიაჩერდა
-საქმეები მაქვს...შემდეგ გვანცასთან და დროც მოვა სამსახურში წასვლის...ამ ოჯახში ვინმემ ხომ უნდა იმუშაოს?-ფინჯანი საწურზე დადო და ხელები შეიმშრალა ელენამ-შენი ხელფასი რატომღაც ყავის და პურის ფულად არ გვყოფნის...იქნებ დროა რაიმე უკეთესი ეძებო?
-რატომ მრჩება ისეთი შთაბეჭდილება საქმიდან გასვლა გინდა?-წარბები შეკრა რეზინ.
-ღმერთო რეზიი! იმ ფულის აღებას ვაპირებთ რომელიც ჩვენი არ არის და მის საშოვნელად თითიც არ გაგვიტოკებია!
-დედაც არ მოვტყან იმ ბობოლა ნაბ@ რების?იმათ იმაზე მეტი აქვთ რაც საჭიროა...მე კი ვთვლი რომ ამას ვიმსახურებთ..
-არ ვიცი-მხრები აიჩეჩა ჩხეიძემ...-წავედიი-პატარა ზურგჩანთას დაავლო ხელი და ფეხები პუმას საზაფხულო ბოტასებში ჩაყო..
-ასე მიდიხარ?-წარბი ასწია რეზიმ
-როგორ ასე?-გაიცინა ჩხეიძემ.
-ღმერთო ელენაა!ამ შორტებში ნახევარი საჯდომი გიჩანს...ზედის ქვეშ კი ლიფიც კი არ გიკეთია...გინდა გამაგიჟოო?!
-ნუ იქნები ღრუზინი ბაჭიავ!-გაუცინა ქალმა ტუჩებში ხნაურით აკოცა და კარში გასულმა თლილი თითები დამშვიდობების ნიშნად დაუქნია.
* * *
-აიი ნახეე... ეს ზედა დაგაკვდება-ხმაურით გასწია საკიდზე დაკიდებული ტანსაცმელი გვანცამ...მაღალმა შავგვრემანმა გოგონამ და ნაცრისფერი ზედა ჩამოხსნა...-ულამაზესია..
ელენამ ფასს დახედა და ცივად დაუბრუნა მეგობარს.
-ღადაოობ?! სად მაქვს ამის საყიდელი ფულიი?!...
-ვაიმეე დავიღალე.!-წარბები შეკრა გვანცამ-აიღე, ამას მე გყიდულობ და არ გაგიჟდე და მეც არ გამაგიჟო.-მკერდზე მიაკრა ზედა და გამოსაცვლელისკენ ხელი უბიძგა.-მიდი მოიზომე.
-გვაანც..
-ხმაა!-მკაცრად დაუბრიალა თვალები-მიდი!დროულად და მერე სადმე დავჯდეთ და ცივი ყავა დავლიოთ...სული მძვრება სიცხისგან...რა უბედურებაა კონდიციონერები არ მუშაობს?
ზედა შეიძინეს და იქვე შორი ახლოს ერთ ერთ მყუდრო კაფეში დასხდნენ.
-რახდება აბა მოყევი!-ხმაურით მოსვა საწრუპიდან ყავა გვანცამ.
-ნერვებს მიშლის!-თმაზე გადაისვა ხელი ელენამ...
-ღმერთო იდიოტი ხარ??...-ამოიოხრა გვანცამ-ვსოო... მე აღარაფერს გეუბნები მაგრამ,როცა გხედავ ასეთს...ბრაზისგან ცოტა მაკლია რომ არ მივუვარდე იმ შენს იდიოტ ქმარს და თმით არ ვითრიო...ადამიანო დებილი ხარ? შენი სილამაზის და განათლების მქონე ქალი მილიონ რეზიზე უკეთესს იშოვის...რას აჭმევინებ მას და მის იდიოტ დედას ნერვებს?ისე მაღიზიანებს ეგ ბებერი ძუ@ ნა ხელები მექავებ იმ ყვითელი ქოჩრით რომ არ ვითრიო..."პროსტა სუმაშეტში ბაბა"
ელენას მეგობრის აფეთქებაზე გაეცინა...საყვარელი იყო გვანცა,ზედმეტად თბილი და კეთილი.ბაღის ასაკიდან მოჰვებოდნენ ერთმანეთს და დღე არ გასულა, თუ ვერ ხვდებოდნენ ტელეფონზე ჩამოკიდებულებს რომ არ ესეუბრათ საათობით.თავისუფალი ცხოვრების სტილის ზედმეტად მოტრფიალე გახლდათ გვანცა მაისურაძე...მარტოდ მარტო ცხოვრობდა მშობლების დანატოვარ სახლში და თავისი ხელფასით და მიგრაციიდან გამოგზავნილი ფულით რომელსაც, ამერიკაში მცხოვრები მშობლები უგზავნიდნენ საკუთარ თავს ფუფუნების სრულ უფლებას აძლევდა.ხშირად უკეთებდა გაჭირვებულ მეგობარს საჩუქრებს და ისედაც მიუხედავად ელენას დიდი წინააღმდეგობიას, სახარჯოდაც აძლევდა გარკვეულ თანხას და თავს იმით იმართლებდა, შემიძლია და არ მენანებაო!რეზი არასდროს მოსდიოდა თვალში ყოველთვის ამბობდა:- მუქთახორა და უპასუხისმგებლო ტიპიაო. მაგრამ, უგზო უკვლოდ შეყვარებული მეგობრის ხათრით იტანდა. თუმცა, ხანდახან მაინც ვერ იკავებდა თავს და მწარე -მწარე გამოსვლებით ანთხევდა ბოღმას.
-გვანც ,ძალიან გთხოვ რაა...
-კარგი ბატონო!-ხელები ასწია გვანცამ-ვჩუმდები..იმედია, გაგინათდება ადრე თუ გვიან ეგ დაბინდული გონება და საღად აზროვნებას შეძლებ...უბრალოდ, ძალიან არ დააგვიანო რაა...კაი ახლა ის მითხარი რა გითხრეს გასაუბრებაზე?
-როგორც ყოველთვის. -მხრები აიჩეჩა სევდიანი ღიმილით ელენამ-დაგიკავშირდებითო რაც, მაგათ ენაზე კულტურულად დაახვიეს ნიშნავს.
-ძუკ@ ებიი...-გამოსცრა გვანცამ-ჩემთანაც არაა არაფერი თუარა დაველაპარაკებოდი გოგას.. დიდი ხანია მიჟუჟუნებს თვალებს ეგ ატეხილი მამრი-გაიცინა-გამოვიყენებ მაინც რამეშიი...
-რა გიჟი ხარ-ხელი აიქნია სიცილით ელენამ...
-ხოო გოგო...უდონო ეგ...გვანჩააა დღეს რა სიმპათიური ხაარ?!-ტუჩები დაბრიცა ქალმა და ბოხი ტონალობით გამოაჯავრა უფროსს...-დებილი ეგ,ისიც კი არ იცის ქალზე სიმპათიური რომ არ ითქმება??
-რა ქნააშ. .-ენა მოიჩლიქა ელენამ-გაეყარა ცოლს?
-აუუ... ეგ ვაფშე სიფსიხე თემაა...მაცადე გაცინო!-აკისკისდა გვანცა-მოუვარდა წინაზე ოფისში და ისეთი დღე აყარა...არ გაგეყრები შე იდიოტოვო ყვიროდა მთელი 5 სართულის გასაგონად...
-ისიც მაგარი დებილი ქალია...
-დებილი არ ითქმის...უთავმოყვარეო ძუკ@ აა...
-კაი დროა დავიშალოთ-მაჯაზე მორგებულ საათს დახედა ელენამ-სამსახურში წასვლის დროც მოსულა...როგორ მეზარებაა...
-გაუძელი ბაჩუკი!!-გაიცინა გვანცამ და ანგარიში გაასწორა შემდეგ კი, ერთად გამოვიდნენ კაფედან.-წამოდი გაგიყვან,ამ სიცხეში სამარშრუტო ტაქსიში ამოსახარშად არ მემეტებიი...-მკლავი გამოსდო გვანცამ და იქვე,საპარკინგე ზოლში გაჩერებული მერსედესისკენ წაიყვანა.

* * *
სახლში ატეხილმა ხმაურმა გამოაფხიზლა პაპსკირი ,საწოლიდან ძლივს აითრია სხეული და დამძიმებული თავით გაემართა ხმაურის მიმართულებით...აბა რა ეგონა ესე საშინლად რომ გამოთვრა გუშინ?წიან ღამის გახსენებაზე უკმაყოფილოდ დაეჯღანა სახე და პირდაპირ მაცივარში შერგო თავი მინერალური,გაზიანი წყლის ასაღებად.ცივმა ნაბეღლავმა გონება გაუნათა და ცოტა შვებაც იგრძნო...განათებულ გონებაში კი წამის სისწრაფით გაკრთა ჟღალი ...მიმზიდველი ქალის ფიგურა..ირონიულად ჩაეცინა და სამზარეულოში იმ წამს შემოსულ ქალს გახედა.ქერა მაღალი ქალი...მხრებზე დაყრილი შეღებილი გრძელი თმით და ათ სანტიმეტრიანი ქუსლების კაკუნით, უკმაყოფილო გამომეტყველება სახეზე აეკრა და სკამისკენ მიიწევდა.
-ბაჩიი-გაიწელა ქერა.-დალიე ხო გუშინ?
-ვაა ლილიკოო...-გაუცინა მამაკაცმა-რა ქარცეცხლი დაატრიალე დილიდან?
-სულ გადაირიე ხოო...მოვედი აქ და ორი შიშველი ძუკნა დამხვდა თან, ისე მიყურებდნენ გეგონება მე შემოვეჭერი სახლში და არა პირიქიით...
-შენ გაყარე ის გოგოებიი!-გაეცინა მამაკაცს
- ბაჩიი...
-არ გინდა რაა ეხლა უაზრო ტვინის ტყვნა...ბაზარი არაა ლილი, გიღალატე მაგრამ ჯერ ცოლიც კი არ ხარ..რავქნა ქალი თუ მომინდა და გავერთე?
-იდიოტოო!-კაცის ირონიულ ღიმილზე ფეხზე წამოვარდა ქალი...
-ლილიი...დღეს რა სექსუალური ხარ?-მაცდური თვალების ციმციმით მიუახლოვდა ქალს და წელზე ხელი მოხვია.-თან ისე გაყარე ის ქალები დამტოვე ხახა მშრალი და დროა ამ დანაშაულზე პასუხუ აგო.
-მომაშორე შენი ბინძური ხელები-ხელიდან დასხლტომას შეეცადა ლილი..
-არ გინდა?-უცებ ამოსდო საჯდომზე ხელი მამაკაცმა და მაგიდაზე შემოსვა..თან მოკლე ქვედაბოლოს ქვეშ შეუძვრა მოქნილი თითებით და ბიკინს წაეპოტინა.
-იქ სადაც იმ ძუკნებს ჟიმავდი არ დავწვები...-კისერზე მოხვია ხელები ქალმა.
-არა ფისო, საწოლში არ გეპატიჟები...მაგიდაზე სექსიც მზიბლავს...
-ბაჩიი..
-ჩუუ...-ტუჩებზე მოწყვეტით აკოცა კაცმა,მაგიდიდან ჩამოსვა და ზურგით შეატრიალა თავისკენ ,შემდეგ სწრაფად გადააძრო მთლიანი კაბა თავს ზემოდან და საცვლისგანაც გაანთავისუფლა.ზურგზე ხელის ძლიერი დაწოლით ,მაგიდის ცივ ზედაპირზე მკერდიათ ააკრა ქალი და თავი ერთი ხელით გაუკავა, რომ არ წამოწეულიყო...ფეხები განზე გააწევინა და მკვრივ საჯდომზე მიეფერა..ქალმა ყრუდ ამოიკრუსუნა და უფრო მაცდურად გაბზიკა საჯდომი...პაპასკისრსაც არ დაუყოვნებია ისე სწრაფი და ძლიერი ბიძგით შეაღწია მასში და ტკივილისგან გაფართხელებული ქალი უფრო მჭიდროდ შებოჭა. მეორე ხელით, მენჯზე ჩააფრინდა და ბიძგების სიხშირეს და სიძლიერეს უმატა.
-ჯანდაბა ამოიკივლა ქალმა და კვლავ შეეცადა ხელიდან, რომელიც მთელი ზედა ტანით მჭიდროდ აჯაჭვებდა მაგიდის ზედაპირზე თავის დაღწევას, მაგრამ უშედეგოდ.ბოლოს მოდუნდა და სიამოვნების ტალღებს მორჩილად აჰყვა...ერთიანად დაჭიმული მამაკაცის თითები უფრო მჭიდროდ და მტკივნეულად რომ ჩაეჭიდა მენჯზე, თავს უფლება მისცა მოზღვავებული ემოციებისფან განთავისუფლებულიყო და სიამოვნების ზენიტში გასულ მამაკაცს ხმამაღალი ოხვრით მიჰყვა უკან.რომელიც მოდუნდა და წელზე მთელი ტანით მიეხუტა.
-კარგი გოგო ხარ...-აჩქარებული სუნთქვის დარეგულირებას შეეცადა პაპასკირი და ერთიანად მოშორდა ქალს რომელიც, წელში გასწორდა მუხლებ აკანკალებული და მისკენ შემოტრიალდა.მკერდი მაგიდის ზედაბირზე წოლისგან გასწითლებოდა და არეული თვალებით უყურებდა საყვარელ კაცს, მერე მკლავები კისერზე შემოხვია პაპასკირს და მჭიდროდ მიეხუტა რომელმაც, შუბლზე ნაზად აკოცა და გაეცალა-წყალს გადავივლებ შენ ყავა გამიმზადე რაა ბაჭიი...-ჰაეროვანი კოცნა გაუგზავნა და იქაურობას გაეცალა.
ბაჩანა პაპასკირი...30 წლის მდიდარი ოჯახის შვილი იყო...ბავშვობიდან დამოუკიდებელი, არც მაინცდამაინც გადასარევი მოსწავლე ყოფილა სკოლაში..კუთხეში ატუზული მისი მშობლები, მთელი თერთმეტი წლის განმავლობაში თავდახრილი ისმენდნენ მათი შვილის ყველანაირ საზღვრებს გაცდენილი საქციელების შესახებ გამოთქმულ პრეტენზიებს.სამი სკოლის გამოცვლა მოუწია ბუნებით მეამბოხე ბაჩის ,რომელიც მუშტების დახმარებით აგვარებდა ყოველთვის საქმეს და გარდატეხის ასაკიდან დღემდე, იმდენად ხშირი სტუმარი იყო პოლიციის განყოფილებების უკვე ჩესტის აღებით ხვდებოდნენ.ქალების მუსუსი,არ ერიდებოდა თავშეყრის ადგილებში აყალმაყალის ატეხვას,ჩხუბს,ბილწსიტყავობას და ქუჩაში აწყვეტილი დააქროლებდა ავტომობილს რომელიც ,ხშირად წარმოადგენდა სხვა წესრიგის მოყვარული,კანონმორჩილი მძღოლებისთვი თავისტკივილს.ათი წლიდან კრივის დარბაზში მიიყვანა მამამ. მოზღვავებულ ენერგიას მაინც დახარჯავს, მისგან ცნობილი მოკრივე თუ არ დადგებაო და ერთადერთი სწორი გადაწყვეტილებაც აღმოჩნდა ბატონი ცოტნეს მხრიდან.პატარა ბაჩანამ ,ენერგიაც დახარჯა და საკმაოზე ცნობილი და მსოფლიოში რეიტინგით მესამე ადგილზე მყოფი მოკრივეც გამოვიდა.როდესაც, უნივერსიტეტიდან გარიცხეს...სადაც ბიზნესის ადმინისტრირებას სწავლობდა.ნუ სწავლა ცოტა გადაჭარბებული ნათქვამია...შეტენილი საგნები,რომელიც მამაიკოს ფულებით ბარდებოდა...ნაცემი კურსელები რომელიც, ხშირად ჩიოდნენ პოლიციაში და ნახმარი და მიტოვებული ლამაზი გოგოები მაქსიმუმ, ერთი ან ორი კვირით რომ სარგებლობდნენ პაპასკირის ქალის სახელით და ორი კვირის შემდეგ ისევ ბაჩანას ინიციატივით..."ვერ მიქაჩავ" ან, სხვა გოგოს აკიდებული მამიკოს ნებიერას გამოჭერით, ცრემლებით და დიდი სკამდალებით ცილდებოდნენ.მერე გამოჩნდა ლილი ბურდული,რომელიც ცოტნე პაპასკირის ბიზნეს პარტნიორის და ძველი მეგობრის შვილი იყო და ყველას გასაოცრად მალევე გამოცხადდა მათი ნიშნობის შესახებ რომელიც ,შოკი უფრო იყო ყბადაღებული აგზნებული ქალებისთვის და უფრო გააქტიურდნენ მამაკაცის დათრევის სურვილით შებყრობილები.ლილი ძალიან ლამაზი და ცოტა სულელი ქალი იყო ...კი მართავდა სკანდალებს და დაცილებით ხშირად ემუქრებოდა კაცს მაგრამ, იცოდა მისი სუსტი წერტილი პაპასკირმა და ზუსტად ამ სისუსტის სათავისოდ გამოყენებას ისე ცრდილობდა ,სინდისი ოდნავადაც კი არ აწუხებდა
-ბაჩიი...-ყავის ფინჯანი მიაწოდა აბაზანიდან გამოსულ მამაკაცს ლილიკომ-დღეს ჩემი ბარბარეს დაბადების დღეა და იმ ბარში იხდის ახლახანს რომ გაიხსნა...საკმაოდ კარგი სიტუაციააოო და წამოხვალ?-ტუჩები დაბრიცა ქალმა საყვარლად.
-ბარბარიკოს ფართი აქვს?-გაიცინა მამაკაცმა და ყავა გამოართვა-ჩემი ტკბილი-ტუჩებში აკოცა დამდნარ ქალს და სავარძელზე მოწყვეტით დაეხეთქა. -წავიდეთ ბარტყი...
-ანუ იმედი მქონდეეს?
-ჩემი იმედი მამაჩემს არ აქვს ლილიი...-გაიცინა პაპასკირმა
-იდიოტო!
-მეც მიყვარხარ პატარავ-კოცნის იმიტაცია გააკეთა კაცმა და ყავა ნეტარებით მოსვა.-რასშვება შენი მანქანა, გაკეთდება თუ არა?
-აუ არვიციი...-ამოიწუწუნა ქალმა
-და რისი ბრალია ეგ იციი? ახალ მანქანას დედა რომ მოუტყანი... არცერთი იამა არ გაგიმაზია ყველა მოინახულე...არ იცი ტარება ...არაა...
-იდიოტო, რა ჩემი ბრალია?
-არაფერი ბარტყი...ახალს გიყიდის შენი მამაიკო!-გაიცინა პაპასკირმა-არა, ვაფშე მე გიყიდი.წუხანდელი დანაშაული ხომ უნდა გამოვისყიდოო!-სახე საყვარლად დაჭყანა მამაკაცმა
-რომ მიყვარხარ მითქვამს?-კალთაში ჩაუხტა ქალი.
-კიი და წუთში შვიდჯერ მიმეორებ!-თვალები მობეზრებით აატრიალა ბაჩიმ და ყავის სმა განაგრძო.
/ / / / /
ორი კვირით ადრე.
ის ,ის იყო ცხელი ყავა გადაანაწილა ფინჯნებში და მისაღებში მაგიდაზე დააწყო კარზე ზარი რომ დარეკეს.არავის ელოდა დღის ამ მონაკვეთში და გაოცებული დაიძრა კარის გასაღებად.კლიტეში გასაღები ხმაურით გადაატრიალა და ფართოდ გამოაღო მასიური რკინის კარი...ზღურბლზე გაჩერებულმა ასე 45 ოდე წლის, მაღალმა მამაკაცმა რომ გაუცინა და შემფასებლურად შეათვალიერა თავით ფეხამდე საშინაო ,შორტსა და მაიკაში გამოწყობილი ფეხშიშველი ქალი.
-გამარჯობაა...-მთელი სახით გაუღიმა მამაკაცმა გაოცებულ ჩხეიძეს და მალევე გაარკვია სტუმრობის მიზეზში-რეზი სანიკიძე აქ ცხოვრობს ხოო?
-დიახ?-წარბები შეყარა ქალმა
-ასეც ვიცოდი..-პირი გააწკლაპუნა ირონიული ღიმილით სტუმარმა და დაუპატიჟებლად შეაბიჯა სახლში. მის უკან მდგარი ორი ახმახიც ფეხდაფეხ მიჰყვნენ და ისე გადმოხედეს ელენას თითქოს,მის ადგილზე ცარიელი სივრცე ყოფილიყო.
ქალმა კარი ხმაურით მიხურა და მისაღები ოთახისკენ გაემართა სადაც ,უკვე დაეკავებინათ სავარძლებზე ადგილები სტუმრებს.
-დაუძახე!-ცივად გამოსცრა სტუმარმა და მაგიდაზე მდგარი,სურნელოვანი ყავის ფინჯანი უპარდონოდ აიღო. მოსვა ცხელი სითხე და სიამოვნებისგან გაეღიმა.
ელენას გასვლა არ დასჭირვებია თავისით შენოვიდა რეზი და დაუპატიჟებელი სტუმრის დანახვაზე ადგილზე გაქვავდა.სახეზე ათასმა ემოციამ გადაურბინა და უკან ისე დაიხია თითქოს ,თავის საშველად ფანჯრიდან გადახტომას გეგმავსო.დაბნეული ელენე ხან ქმარს უყურებდა და ხანაც სტუმარს რომელიც ცივი, ირონიული სახით თითქოს რედგენში ატარებდა წყვილს.
-რა ჯანდაბა ხდება?-სახე მოეღრუბლა ჩხეიძეს და ქმარს გამომცდელი მზერით დააკვირდა.-იქნებ გამარკვიო ახლა რაღა შარში გაეხვიე რევაზ?!
-ოოო ...ესეც პატარა ოჯახური დრამა-ხელი ხელს შემოჰკრა სტუმარმა.
-შენ მოკეტე!-თითი გამაბრთხილებლად გაიშვირა სტუმრისკენ რომელსაც გაეცინა და დანებების ნიშნად ხელები ასწია.შემდეგ კი ისევ სანიკიძეს მიუტრიალდა და ხმაში სუსხი გაურია.-ამოღერღავ ბოლოს და ბოლოს თუ, ასე იდგები იდიოტის გამომეტყველებით?!
-ელი...აგიხსნი ყველაფერს-ხმა წართმეულმა ამოიხრიალა სანიკიძემ.
-გელოდები!
-ბატონებოო...ბატონებო!!-ფეხზე წამოდგა სტუმარი-აქ ვინმე განრისხებული თუ უნდა იყოს ეს მე ვარ...რაიყო რეზი არ იცის შენმა მშვენიერმა ცოლმა რამხელა განავალში ხარ თავით ჩავარდნილიი?! -გაიცინა კაცმა.
-ბადრი...ბატონო ბადრი! ყველაფერს მოვაგვარებ...გეფიცები..დრო მჭირდება...-ალუღლუღდა რეზი.
-რას მოაგვარებ შე სი@ ო? რითი აპირებ ჩემი ვალის გასტუმრებას?! ესეიგი ,რამოდენიმე დღით გავედი ქვეყნიდან და დაბრუნებულს რა დამხვდა?!-ხელები ფართოდ გაშალა კაცმა და იღრიალა...-სად დედის ტყვნაში წაიღე ჩემი 50 ათასიი?!
-რაა?!-ამოიგმინა ჩხეიძემ და შოკისგან მუხლებში ძალა გამოცლილი იატკზე ჩაჯდა.ქმარს კი გამორეცხილი და იმედგაცრუებული თვალებით ახედა რომელსაც სახეზე ადამიანის ფერი აღარ ედო და სევდიანი თვალებით უყურებდა ცოლს.
-წავაგე-ამოიხრიალა სანიკიძემ და თავი დახარა.ჩხეიძეს კი კიდევ ერთხელ უჩხვლიტა მარცხენა მხარეს მტკივნეულად რაღაცამ და ამღვრეულ თვალებში სისველემ არ დააყოვნა.სახეზე ორივე ხელი აიფარა და სუნთქვა წამით შეიკავა ...შოკისგან რომ არ გაგიჟებულიყო.
პირველად არ ხვებოდა მისი სანუკვარი ქმარი ანალოგიურ სიტუაციაში და მაშინდელი პრობლემები ნამდვილად ახლოსაც ვერ მივიდოდა ეხლანდელთან.გული საშინლად ნატკენი ჰქონდა და ცრდილობდა მთელი ამ დროის განმავლობაში სწორ გზაზე დაეყენებინა მოთამაშე ქმარი...მიყვარს და ვერ ვტოვებო თავს იმართლებდა საკუთარ თავთანაც და მისი კეთილის მსურველებთანაც რომლებიც, დროულად თავის დაღწევას სთხოვდნენ რეზისგან მაგრამ,დებილივით ხმის ამოუღებლად იტანდა მუქთახორა ქმრის ყველანაირ გამოხტომას და საკუთარი თავის თავადვე უკვირდა...სიყვარული?! ამას სიყვარული ნამდვილად აღარ ერქვა...ეცოდებოდა...ხო, ძალიან ეცოდებოდა სწორი გზიდან აცდენილი ერთ დროს საყვარელი მამაკაცი და ხანდახან, საკუთარ თავსაც კი უსვამდა კითხვას ...ნეტავ ნანა მართალი ხომ არაა და რეზის ასეთად ჩამოყალიბებაში მართლა მას ხომ არ მიუძღოდა ლომის წვლილი?! რამოდენიმეჯერ დაეხმარა კიდევაც...იმდენად იყო თავადაც ამ სიბინძურეში გასვრილი უკვე საკუთარი თავი ზიზღს გვრიდა...
-ჯანდაბა...ამოიხრიალა ქალმა და სახე ნერვიულად მოისრისა.
-მაპატიე ელი...-იატაკზე ჩაჯდა სანიკიძე...-მაპატიე.
- მოვრჩეთ ამ სენტიმენტებს და დროა იმაზე ვისაუბროთ როგორ და რა გზით აპირებთ ჩემთვის წყეული ფულის დაბრუნებას?-გამოსცრა კაცმა,სავარძელს დაუბრუნდა და სიგარეტს მოუკიდა.-საფერფლე თუ შეიძლება.
ელენა წამოდგა,იქვე მდგარი კარადის თავიდან ფაიფურის საფერფლე ჩამოიღო და კაცს წინ დაუდო...თავად კი კედელს მიეყრდნო ცალი მხრით და ხელები გულზე გადაიჯვარედინა.
-მე რა შუაში ვარ?-წარბი ასწია ქალმა როდესაც სტუმრის დაჟინებული მზერა იგრძნო.
-ვინ შუაშია და ვინ თავში ეგ არაა ჩემი გასარკვევი...ორივე მაგარ შარში ხართ და ფეხებზე , მარტივად რომ აგიხსნათ რომელი და როგორ გადამიხდით ამ ვალს...
- მოვახერხებ რამეს-წამოდგა ფეხზე სანიკიძე და სავარძელზე გადაინაცვლა.
-კარგია...მომწონს რეზიკო შენი შემართება მაგრამ ახლა მე ვაყენებ აქ მოთხოვნებს და შემიძლია ძალიან მარტივად გითხრათ ,როგორ და რა გზით უნდა იშოვოთ ის ფული.-ჩაიცინა სტუმარმა და სიგარეტის კვამლს მზერა გააყოლა.-ვიცი ერთი ადგილი სადაც ფულზე ძვირფასი რამ ინახება და ის რაღაც რატომღაც ძალიან მინდა..
-რა?-ნერწყვი ხმაურით გადააგორა კისერში რეზიმ.
-ყელსაბამი...დიდი და საკმაოდ ძვირად ღირებული ყელსაბამი...რომლის ფასიც დამერწმუნეთ თქვენი,ორივეს სიცოცხლეზე ძვირად ფასობს.-პირი გააწკლაპუნა კაცმა.
-და სად ინახება ეგ ყელსაბამი?
-ჩემი ძმის სახლში...-ორაზროვნად გაიღიმა სტუმარმა.
-რა აა?!-ფეხზე წამოხტა სანიკიძე.-ჯანდაბა...მეღადავები ეს დედამოტყნული ხოო?!
-არანაირად...-მხრები აიჩეჩა კაცმა.-ეს საქმე არც პირველია შენთვის და არც ბოლო...კარგად გიცნობ ბატონო რევაზ ვინ ხარ და რას წარმოადგენ.
-ცოტნე პაპსკირის გაქურდვას მაიძულებ?!
-არა ძმაო...კი არ გაიძულებ უბრალოდ ვალდებულს გხდი.-გაიცინა კაცმა-შენ ჩემი ვალი გაქვს...მე კი ბრილიანტი მინდა,იმ სეიფში ფულიც იმდენი იქნება თუ კარგად მოიქცევი ავანსიც დაგრჩება და ჩემ ვალსაც პირნათლად გაისტუმრებ.
-და რანაირად უნდა გავიტანო ის სეიფი როდესაც, არცკი ვიცი სადაა და პახოდუ არანაირი გეგმა არ მაქვს?!-თავზე ხელი გადაისვა სანიკიძემ და ოთახში ბოლთის ცემას მოგყვა.
-ორი კვირა გაქვთ...-ფეხზე წამოდგა ბადრი-ორ კვირაში ან ბრილიანტს მომიტან, ან არა და...-ელენე ისეთი მზერით შეათვალიერა თითქოს გამოფენაზე გატანილი საექსპონატო ნიმუში ყოფილიყო და მისი ღირებულების გამოცნობას ცრდილობდა.-შენს ლამაზ ცოლს...ჯერ მე ვიხმარ...დიდხანს და სასტიკად,შემდეგ კი იმდენ ხანს ვაპახავებ ზურგზე გაწოლილს სანამ ბოლო თეთრამდე არ ამოვიღებ ჩემს ფულს.-ტუჩებზე ენის წვერი გადაიტარა მამაკაცმა.-მიცნობ ალბათ და იცი ჩემთან ხუმრობა რომ არ შეიძლება.
-ჯანდაბა!-იყვირა სანიკიძემ-პაპასკირის გაძარცვას მაიძულებ,არანაირი გეგმა არ მაქვს და დროსაც არ მაძლევ ნორმალურად რომ მოვიფიქრო რა და როგორ გავაკეთო???
-ორი კვირა...-ორი თითი ასწია სტუმარმა-აქვს შენს ცოლს ფარული ტალანტი რისი დამსახურებითაც ადვილად შეაღწევ პაპასკირის სახლში...მჯერა მე მისი.
გაიცინა კაცმა და კარისკენ გაემართა...
-ელი...-ამოიხრიალა რეზიმ და გაოგნებულ ცოლს გახედა.-ძალიან გთხოვ მაპატიე...
-გაპატიო?!-გაეცინა ჩხეიძეს..-შენი საქციელით ყველა დასაშვებ ზღვარს გადახვედი რევაზ.-მე ...
-არ გკიდია-გაიცინა რეზიმ-შენც ისეთივა საბრთხეში ხარ როგორშიც მე ამიტომ, უნდა დავამთავროთ ეს საქმე და მერე ...
-მერე ვილაპარაკოთ დანარჩენზე-ცივად გამოსცრა ქალმა...
-ბიჭებთან წავალ ...დახმარება არ გვაწყენდა...უბრალოდ ძალიან გთხოვ, მათთან თავი ისე დავიჭიროთ როგორც მოსიყვარულე ცოლ ქმარმა..არ მინდა ჩვენი დაძაბული ურთიერთობის აფიშირება თან, დიდი შანსია უარი თქვან დახმარებაზე-ამოიოხრა სანიკიძემ და პასუხს არც დალოდებოა ისე გაემართა კარისკენ.ელენემ კი ყველა ემოცია გამორთო და სრულიად გამოფიტული ჩაეშვა სავარძელში...გვიანი იყო უკვე თავში ხელის შემორტყმა...გასაქცევი ყველა გზა მოჭრილი ჰქონდა და სადაც არ უნდა წასულიყო დარწმუნებული იყო ყველგან მიაგნებდნენ.
* * *
ორი კვირის შემდეგ:

ღამის ორი საათი ხდებოდა და ბარში ისევ ისეთი ხალხმრავლობა იყო როგორც მანამდე.. წასვლას არავინ ჩქარობდა ...პირიქით მოდიოდნენ და მოდიოდნენ.ახალი გახსნილი გახლდათ ეს ეგრედ წოდებული ბარი და დედაქალაქის ელიტის ნაღები საზოგადოება წინ დაუკან "დააბოტებდნენ" მანამ სანამ სხვა ახალი ,უფრო უკეთესი არ გაიხსნებოდა ალბათ.
მოშორებით ასე ათ ,თხუთმეტ ახალგაზრდას მოეყარა თავი ერთად და უკვე საკმაოდ შემთვრალნი ხმაურით იკლებდნენ იქაურობას...ცოცხალი ბენდი ტვინის გამბურღავ მელოდიას არახუნებდა და ერთ- ერთი გოგონა რომელიც, სავარაუდოდ იუბილარი გახლდათ და თავისი ზედმეტად ვულგარული სამოსის გამო მთელი ამ დროის განმავლობაში ზედმეტად გამომწვევად იქცევდა იქ მყოფთა ყურადღებას პირდაპირ, გულ- მუცელს უტრიალებდა ბარის დახლთან მდგარ ჩხეიძეს.თავი საშინლად რომ სტკიოდა ხმაურისგან და აყროლებული სიგარეტის ბუღისგან სასუნთქი გზები გადაკეტილი ჰქონდა.
-ნიკა, ერთიც დამისხი ფლიიზ-ნახევარი ტანით აზარტში შესული,ენერგიული ბარმენისკენ გადაიხარა და თითქმის ყვირილით უთხრა.-ოღონდ გაუზავებელი.
ნიკამ ფართოდ გაუღიმა და თხელ ჭიქაში ტეკილა თითქმის ნახევრამდე დაუსხა რომელიც, ქალმა ერთ მოყუდებაზე გამოცალა და თან თვალი ფარულად გააპარა მოღრიალე ახალგაზრდების ჯფუფთან მყოფ ბაჩი პაპასკირისკენ რომელსაც, კისერზე ქერა ქალი გარდამავალი დროშასავით ჩამოკონწიალებოდა და რაღაცას უმტკიცებდა ხელების დახმარებით.გაეღიმა ჩხეიძეს და უკანა გასასვლელისკენ ისე დაიძრა, ასი პროცენტით იყო დარწმუნებული საკმაოდ შენთვრალი პაპასკირი გაეკიდებოდა.არც შემცდარა...ავტო სადგომზე შავი "გელენვაგენის" ძარას მიყრდნობილი გადაჯვარედინებული ფეხებით თავის ხელში აყვანას რომ ცრდილობდა და ნერვიულობისგან ისე იყო ალბათ სიამოვნებით რომ დაიმტვრევდა ისედაც გადათეთრებულ თითებს.ადრეც დახმარებია სანიკიძეს მსგავს საქმეში და აღრიალებულ სინდისის ქენჯნას, ყოველთვის იმით იმშვიდებდა, რომ გზიდან აცდენილ,გასაჭირში მყოფ საყვარელ მამაკაცს ეხმარებოდა.ახლა, უკვე სინდისი ქენჯნასთან ერთად მთელი მისი სხეული შიშის და ნერვიულობის საცეცებში გახვეულიყო. საღად უნდა ეაზროვნა.საღად აზროვნება კი ასეთ შემთხვევაში მხოლოდ იმათ შეუძლიათ ვისაც, შუბლის ძარღვი საბოლოოდ აქვთ გაწყვეტილი...ორად გახლეჩილიყო...ერთს გაქცევა,ყველაფრისთვის მიფურთხება და ფეხებზე უდარდელად დაკიდება უნდოდა...მეორე კი ,დამფრთხალი კურდღელივით,ბუჩქების ქვეშ შეყუჟული ცახცახებდა და სხვა გამოსავალის არ ქონის ყველანაირ გზა მოჭრილი მორჩილი ბავშვივით თავდახრილიყო.რა ჯანდაბა უნდა ექნა? მართლა არ ხიბლავდა ქმრის გამო ვიღაცას პასუხი მისთვის მოეთხოვა...არადა ,მას სთხოვდნენ...ჯანდაბა...ჯანდაბა...რამოდენიმეჯერ გემრიელად შეუკურთხა თავის ბედს ქალმა.ხოო შუბლზე რაც გაწერია არ აგცდებაო და როცა დაიბადე შენი ბედის წიგნიც მაშინ დაიწერა და შენ, რამდენიც არ უნდა ათამაშო მაინც ,არაფერი გამოვაოოო...რომ ამტკიცებენ...არ გავარტყი ბედს?! რას ქვია მას როგორც უნდა ისე იქნება? ადამიანი როდესაც უფალმა შექმნა თავის ხატად და უთხრა: დღეიდან შენ ხარ შენი ბედის განმგებელი!...საერთოდ არ უხსენებია იმ დალოცვილს მე დაგიწერე ეს ჯანდაბა ბედი და შენ ვინუჟდენი ხარ...გინდა თუ არა, ამ ჩემი ეგრედ წოდებული ნაშრომით იხელმძღვანელოვო?! არა გენაცვალე, როდესაც უფალმა განუცხადა შენ ხარ თავისუდალი...ანუ აქ იგულისხმება რომ შენ ხარ შენი თავის უფალიც გამგებელიც,პრეზიდენტიც და დედამოტყნული მოწინააღმდეგეცო...ხოდა აწიე და თავადვე აწმინდე შენი ჩასვრილი საქმე მე არ ვარ ვალდებული ყველა განსაცდელის დროს გვერდით გედგე,კალთა გადაგაფარო და ტილიანი ბავშვივით დაგიცვაო...ამ საქმესაც ჩაამთავრებდა...აიღებდა ფულს და ჯანდაბაში გააგზავნიდა რეზი სანიკიძეს რომელის ძიძობაც უკვე ყელში ჰქონდა ამოსული.
-მანქანის საჭესთან ჯდომა უფრო მოგიხდებოდა-მამაკაცის ხმამ გამოიყვანა საკუთარ თავთან გამართული ორთაბრძოლიდან რომელიც ,ისე უღიმოდა ყინულს გაადნობდა.
-ხოო?-გაიღიმა ჩხეიძემ.-არასდროს მიოცნებია.
-რა გვიშლის ხელს არარსებული და ჯერ არ ნაოცნებარი,ოცნების ასახდენად?-გაიცინა პაპსკირმა და მძღოლის მხარეს კარი გამოაღო.-დაჯდები?!
ელენამ წარბები შეყარა და ეჭვნარევი მზერა შეანათა ზედმეტად ახლოს მდგარ მაღალ ფიგურას.რომელსაც, სასიამოვნოდ გრილი სუნამოს სურნელი ასდიოდა..არეული ალკოჰოლთან და სიგარეტის არომატთან რომელიც უცნაურ ტანდემს ქმნიდა და ადრე თუ მსგავს რამეზე შეიძლება გულიც კი არეოდა ახლა, სასიამოვნოდ უღიტინებდა ცხვირში.
-ვმუშაობ-ტუჩები დაბრიცა ქალმა.
-შენი ცვლა დამთავრებულია,ასე რომ...შემიძლია აქ ამ მყრალ და ხმაურიან დარბაზზე უკეთესი შემოგთავაზო.
-ხოო?-თვალები დააწვრილა ქალმა.
-არ გჯერა?-უფრო ახლოს მიიწია მამაკაცმა და ლოყაზე ბრთხილად შეახო ამობრუნებული ხელის ზურგი.-წამოხვალ?
-კარგი..-გაეცინა ქალს...
-ჭკუიანი გოგო...- ენის წვერი ქვედა ტუჩზე გადაიტარა მამაკაცმა და უცნაურად შეათვალიერა ქალი. რომელმაც მანქანას შემოუარა და წინ,მგზავრის სავარძელზე დაიკავა ადგილი.
მამაკაცმა სასმლის მიუხედავად ზედმეტად მოხერხებულად დაძრა საპარკინგე ზოლიდან ჯიპი...შლაგბაუმი გადალახა და ცენტრალურ გზაზე გასული ბოლომდე დაადგა სიჩქარის პედალს ფეხი.უზარმაზარი მანქანა მსუბუქად გაიჭრა წინ და ძრავის სასიამოვნო ღუღუნით თითქმის წამებში აკრიფა სიჩქარის მაქსიმუმი.საჭეს მარცხენა ხელით მართავდა პაპასკირი და დრო და დრო გვერდით სავარძელში მჯდომ ქალს გადახედავდახოლმე ამოუცნობი ღიმილით.
-იქნებ დროა სახელი მითხრა ჟღალო...-გაიცინა პაპასკირმა
-ელენა-გაპარული ხმით თქვა თავისი სახელი ქამლა და მოსალოდნელი გაურკვევლობისგან ერთიანად დაიძაბა.
მალევე ქალაქის ცენტრალური ქუჩიდან, შედარებით მყუდრო ქუჩაზე გადაინაცვლეს და ალბათ 5 წუთიანი მგზავრობის შემდეგ მანქანა მაღალ ჭიშკართან შეჩერდა...კარი ავტომატურად გაიღო და მაღალი ხეებით დაჩრდილულ ბაღში აღმოჩნდნენ რომლის შუაშიც, სამანქანო გზა გაეჭრათ და ფილებით იყო მოპირკეთებული.ბაღის ბოლოში ორ სართულიანი მაგრამ საკმაოდ დიდი ...სახლი იწონებდა თავს რომელიც, ვიქტორიანულ სტილში იყო აგებული და პატრონის ზედმეტად დახვეწილ გემოვნებაზე მიგვითითებდა.სახლის წინ ფანტანი გაეკეთებინათ რომელსაც, გარს უვლიდა ბზის დაბალი ბუჩქები და ამ სიმწვანიდან ამოზრდილი მარმარილოს ანგელოზის ფორმის ქანდაკება მნახველის თვალს აჯადოვენდა.პაპასკირმა მანქანა სახლის პარმაღთან შეაჩერა და გადავიდა.. შემდეგ შემოუარა და ქალის მხარეს გამოაღო კარი.
აკანკალებული მუხლებით,ნერვიულობისგან ძალა გამოცლილი ძლივს მიჰყვებოდა გვერდით მამაკაცს ჩხეიძე...კარის მიხურვის შემდეგ კი კაცმა ერთიანად რომ ააკრა კედელს და ტუჩებზე დააცხრა მთლად გამოეთიშა სამყაროს...ვნებიანად უკოცნიდა ორივე ბაგეს პაპასკირი და ხელებს მთელს სხეულე ურცხვად დაატარებდა. მოკლე ქვედაბოლოს ქვეშ რომ შეძვრნენ მისი მოქნილი თითები, ელენეს ტვინში თითქოს განგაშის ზარებმა შემოჰკრეს ისე შეხტა და შეეცადა მისი ხელებიდან თავის დახსნას...
-რა გჭირს?-შეცვკილი ხმით იკითხა მამაკაცმს და უფრო მჭიდროდ შებოჭა ქალი. .
-საპირფარეშოში მინდა გასვლა-ამოილუღლუღა მის ტუჩებთან ქალმა და თავი გაარიდა.
-კარგი...-გაეცინა პაპსკირს და უზარმაზარი მისაღები ოთახიდან დერეფნის ბოლოსკენ მიუთითა.-იქ არის...
-კარგიი...ახლავე დავბრუნდები.-მომხიბვლელად გაუღიმა ქალმა და ლერწამივით ტანის სექსუალური რხევით,დერეფბისკენ გაემართა სწრაფი ნაბიჯით.მერე კი თითქოს მეორედ მოსვლააო..ღრიალი, მსხვრევის ხმა და სამმა კბილებამდე შეიარაღებულმა ნიღბიანმა მამაკაცმა თმით შემოათრია ატირებული ქალი რომელიც, იატაკზე მუხლებზე დააყენეს და კეფაზე იარაღი მიაბჯინეს.გაოცებულმა პაპასკირმა აზრზე მოსვლაც ვერ მოასწრო ისე მიაბჯინა ერთ ერთმა ლულა შუბლზე და მუხლებზე დადგომა უბრძანა.
-დადექი ამის დედაც!-გამოსცრა ერთ ერთმა და პირდაპირ სახეში მოუქნია იარაღის კონდახი.
-რას აკეთებ შე სირო!-იღრიალა პაპასკირმა მაგრამ ,გატოკების საშუელება არ მისცეს კეფაზეც მიაბჯინეს იარაღი და იძულებული გახდა მუხლებზე დამდგარიყო.
-თუ არ გინდა ამ ძუკნას ტვინი აქვე გავასხმევინო, სეიფი გახსენი!!-გამოსცრა მამაკაცმა რომელსაც თმით ჰყავდა დათრეული ჩხეიძე.
-ერთი შენი დედაც მოვტყან და მაგისიც! -გაიცინა პაპასკირმა და პასუხად სახეში ფეხიც მიიღო რომელმაც, ზურგზე გადააგდო და დაცემისას თავი იატაკზე დაარტყა.-ააყენეთ ეგ ნაბი@ რი და წამოათრიეთ!-,ბრძანა იგივე მამაკაცმა და ქალთან ერთად მეორე სართულის კიბისკენ დაიძრა.ორმა ახმახმა თრევა თრევით აიყვანეს მამაკაცი მეორე სართულის დერეფნამდე და ერთ -ერთი ოთახის კართან შეუშვეს ხელი.ქალთან ერთად ასულს უკვე მოესწრო კაბინეტის კედელზე დაკიდებული პეიზაჟის გვერძზე გაწევა და ციფერბლატიანი სეიფის წინ იდგა.-გახსენი!
-გამოსცრა კაცმა და ქალს ისევ მიაბჯინა შუბლზე იარაღი..
-ღმერთო!-შეკივლა ქალმა და ტირილი აუვარდა რომლის შემხედვარე პაპასკირმაც ყრუდ შეიგინა, სეიფს მიუახლოვდა და თითების სწრაფი მოძრაობით პანელზე აკრიფა ოთხნიშნა კოდი.საკეტი გაჩხაკუნდა და სეიფის შიგთავსი გამოჩნდა.რამოდენიმე ას დოლარიანების შეკვრა და მოზრდილი, შინდისფერი კოლოფი.რომელიც , მძარცველებმა ერთი ხელის მოსმით ჩაუძახეს ზურგჩანთაში და სწრაფი ნაბიჯით დაიძრნენ მძევლებთან ერთად პირველ სართულზე.
-სერიოზულ შარში ხართ ბიჭებო!-ჩაეცინა პაპასკირს და სისხლი გამოაფურთხა რომელიც პირში გულისამრევ გემოს უტოვებდა.
-გავედით!-მისი მუქარა დააიგნორა მამაკაცმა და გასასვლელისკენ ანიშნა სამივეს-ამ ლამაზ გოგოს ჩვენ გავასეირნებთ...იმედია არ გეწყინება ხოო!!-ირონიულად გამოსცრა, ქალის თავთან მდგარმა და უფრო მჭიდროდა შებოჭა ატირებული ქალი.
რომელიც თითქმის სირბილით გაიყვანეს სახლის უკანა კარიდან და ისე გაუჩინარდნენ იქიდან როგორც ღამის მოჩვენება...მისაღებ ოთახში მდგარი პაპასკირი კი ჯერ ისევ შოკში მყოფი ერთ ადგილს მიშტერებოდა შემდეგ, დაბალ თმაზე გადაისვა რამოდენიმეჯერ ხელი და გაეღიმ,შემდეგ ჩაეცინა და ბოლოს ისე ახარხარდა წელში მოხრილი სუნთქვაც კი ეკვროდა.იატაკზე დაჯდა მუხლებ მოკეცილი,სავარძლის ფეხს მიეყრდნო და ისტერიულ ხარხარს ვერ წყვეტდა.მერე ერთიანად გაჩუმდა სახეზე ცივი,მრისხანება გადაეკრა და იქვე მაგიდაზე დაგდებულ პარლამენტის კოლოფს დასწვდა...ერთ ღერს მოუკიდა და ისე ღრმად ჩაისუნთქა კვამლი თითქოს ფილტვების დახეთქვას ლამობსო...შემდეგ, სწორ ზოლად გამოუშვა პირიდან და ჰაერთან ერთად გამოტუმბა მხუთავი აირი ფილტვებიდან.ღრმად ჩაისუნთქა რამოდენიმეჯერ მოზღვავებული მრისხანების გასაკონტროლებლად და თვალებ დახუჭული,თლილ თითებს შორის მოქცეულ ნახევრად ჩამწვარი სიგარეტის ღერით...გამოსავლის ძებნას შეუდგა.
* * *
სწრაფად გადახტა მანქანიდან ჩხეიძე და კიბეები ისე აირბინა უკან მოყოლილო მამაკაცები არაფრად ჩაუგდია.სახლის კარი თითქმის შეანგრია და მისაღებში იმ თეთრ დივანზე დაეხეთქა აქამდე გულს რომ ურევდა.
-ალბათ მართებული იქნება ცოტახანს ქალაქიდან თუ მოვხევთ!-ხმაურით დადო ჩანთა მაგიდაზე ბექამ და დივანზე დაჯდა.
-ცოტნე პაპასკირი ხელწამოსაკრავი კაცი არაა...-ამოიოხრა ლუკამ და თმაზე ნერვიულად გადაიტარა ხელი.
- იცით რაა??- იფეთქა აქამდე ერთ ადგილს მიშტერებულმა ელენამ და სვარძლიდან ტყვიასავით წმოვარდა.-ახლა მე,ავიღებ ჩემს ნივთებს და მივდივარ...აი,თქვენ კიი ...ჯანდაბამდე გზაც გქონიათ.
სამივემ გოგნებული სახით ახედეს გაცეცხლებულ ქლალს
-ელი-ამოიხრიალა რეზიმ.და საძიებელში გასულ ცოლს უკან გაეკიდა რომლსაც, საშუალო ზომის ზურგჩანთა აეღო და შიგ დაუდევრად ტენიდა სჭირო ნივთებს.
-ასე სად მინიხარ?-წონასწორობის დასაცავად კარის ჩარჩოს მიეყრდნო კაცი.
-მამაჩემის მამასთან!!-ზიზიღით გამოსცრა ქალმა-წამოხვალ?!
-ელიი...
-ნუ იმეორებ შენი დამპალი პირით ჩემს სახელს-თითი გაბრთხილების ნიშნაც ცხვირწინ გაუბზიკა ქალმა-ყელში ამოხვედი შენი საქციელებით,უნამუსო ,მუქთახორა ნაბ@ჭვარი ხარ რომელიც, საკუთარი ცხვირის იქით ვერაფერს ხედავს ...მეზიზღები...გესმის?! მეზიზღები!!!
კაცმა რაღაცის სათქმელად გააღო პირი მაგრამ, ქალმა ისევ შეაჩერა.
-ყელში უკვე შენი უსუსური თავის მართლება სნიკიძე...ჯანდაბაშიც წასულხარ მე მივდივარ...არ გაბედო უკან გამოყოლა თუარა, საკუთარ თავზე არ ვაგებ პასუხს...
ჩანთა მხარზე მოიკიდა და გასასვლელი კარისკენ დაიძრა.
-შენს წილს არ აიღებ?-თაველბი გაუფართოვდა ბექას...
-ტრაქში გაიკეთეთ ეგ ჩემი წილი...
-ელი...
-წადი თქვენიც!-გამოსცრა ქალმა და კარი ისე გაიჯახუნა ხმაურმა მთელი სახლი შეაზანზარა.ქუჩაში გავარდნილმა კი თავი ვეღარ შეიკავა და მთელს სხეულში დაგროვილმა დაძაბულობამ,ბოღმამ და სიბრაზემ ერთიანად იფეთქა და თვალებიდან ნაკადულებად დაედინა.
/ / / /

კრივის დარბაზი აზუზუნებულ ფუტკრის სკას ჰგავდა,კედლებზე დამონტაჟებულ დინამიკებში imagine-dragons beliver-ი გრუხუნებდა რასაც ტრენაჟორების რახა-რუხი და მსხალზე მოხვედრილი ხელთათმანების, ყრუ ზათქი უერთდებოდა.
-პაპასკირი გაატოკე ეგ ტრ@ აკი!ცოცხლად!ერთი,ორი,გასვლა...-ღრიალებდა საფეთქლებთან თმა შეთხელებული მწვრთნელი და რინგზე წელს ზემოთ შიშველ, ერთიანად ოფლში გახვითქულ მამაკაცს "ლაპებზე"(არ ვიცი ქართულად რა ჰქვია) დარტყმებს უსწორებდა.
-საერთოდ ამოვარდნილი ხარ ფორმიდან!გამეცალე...გამეცალე!აამის დედაც...-გაქნეული ლაპიანი ხელი პირდაპირ ყბაში მოარტყა მამაკაცს- სად დაფრინავ?!დამძიმებული ხარ და რეაქცია შენელებული გაქვს.-ხელებზე გაიძრო ლაპები კაცმა...-და ეს რისი ბრალია იციი? გაუთავებელი ლოთობის...სულ აიშვი ეს ბოლო პერიოდი.
- პატარა პრობლემა მაქვს-ხელთათმანები გაიხადა და რინგის კუთხეში უდიერად მიყარა პაპასკირმა.შემდეგ თოკზე გადაკიდებული პირსახოცი აიღო და სველი სახის შემშრალებას შეუდგა.როდესაც იქვე კუთხეში,უპატრონოდ მიგდებული მისი ტელეფონი განათდა და ეკრანზე მოკლე ტექსტური შეტყობინების ფანჯარა გამოჩნდა.დაიხარა,ტელეფონი აიღო და ეკრანს დააკვირდა.მისი ბავშვობის მეგობარი და ახლა უკვე ოჯახის სიძე კოსტა ფაღავა სწერდა."ელენა ჩხეიძე.03.09 1993.აღარ გამოჩენილა გუშინდელი დღიდან სამსახურში და ვერც უკავშირდებიან.იმედია სისულელეს არ ჩაიდენ პაპასკირო.მადლობა არაა საჭირო...მუდამ თქვენს სამსახუღში მიგულეთ თავადო"და ენა გამოყოფილი ღიმილი ეხატა.პაპასკირს გაეღიმა და ტელეფონი სწრაფად ჩაიცურა სავარჯიშო ,სპორტული შარვლის ჯიბეში.
-ბაჩი...მომისმინე! პატარა პრობლემები აუცილებლად მოგვ არებადია...წინ ,დიდი პრობლემა გელოდება თავს თუ არ შეუძახებ და ფორმაში ჩადგები!-მხარზე მეგობრულად დაადო ხელი მწვრთნელმა-წლის ბოლოს, ტიტულის დაცვაზე აუცილებლად უნდა მოვიგოთ.ამისთვის კი, შენი მობილიზება მჭირდება.რომელსაც სამწუხაროდ ვერ ვხაედა...ასე შორს ვერ გავფრინდებით...
-დედამოტყნულ ნოშრევანსაც ეგონა რომ ვერ გაფრინდებოდნენ მაგრამ...-გაეცინა პაპასკირს-ჩაეჯვა ხასიათშიი?!წლის ბოლომდე დიდი დროა თამაზ...
-კარგია ღადაობის ხასიათზე რომ ხარ-გაეცინა მწვრთნელსაც-7 თვე არაფერი არ არის ბაჩი...
-გადავივლებ და გავალ,საქმე მაქვს..-მხარზე დაარტყა ხელი პაპასკირმაც.-ჩვენ ტიტულის დაცვაზე უეჭველი მოვიგებთ გიორგევიჩ...არ ინერვიულო
თვალი ჩაუკრა და სწრაფი ნაბიჯით გაემართა გამოსაცვლელისკენ.
* * *
სახლის კართან თავისი ნივთებით მდგარი ჩხეიძის დანახვა არ გაჰკვირვებია გვანცას.კარი ფართოდ გამოაღო და განადგურებული სახით მდგარი მეგობრის შემხედვარეს გული ცოდვით შეეკუმშა.ქალს ტირილისგან თვალები ჩასწითლებოდა და დამფრთხალი შველივით აცეცებდა ზღვისფერ სფეროებს...
-რა ჯანდაბა მოხდა?-ხელები გაშალა გვანცამ და მეგობარს მოეხვია.-შემოდი...მოდი,მოდი...
მისაღებისკენ წაიყვანა და დივანზე დასვა.მისი ჩანთა კი იქვე იატაკზე დადო.
-რა მოხდა ელ?...-არა ,მოიცა ყავას მოვიტან და მერე შენ დაწვრილებით მომიყვები რა დაგემართა.
-კარგი.-ცხვირი ერთჯერად სალფეთკით, ხმაურით მოიწმინდა და სავარძლის საზურგეს მიეყრდნო.გვანცა მალე დაბრუნდა,ყავის ფინჯნებით ხელში.მაგიდაზე დააწყო და მოპორდაპირე სავარძელში ჩაჯდა მომლოდინე სახით.
-ჰე...დაიწყე ახლა რა გეტაკა?
-შარში ვარ...-ამოიოხრა ჩხეიძემ.
-ნაბი@ რი რეზის მიტოვებას თუ შარს ეძახი კარგად ყოფილა ჩვენი საქმე.-გაიცინა გვანცამ.
-არა ,ეგ არაფერ შუაშია...-ყავა მოსვა ელენამ და მეგობარს შეანათა ცრემლიანი თვალები.-ისეთ შარში ვარ...ჯანდაბა,ძარცვაში მივიღე მონაწილეობა.-სახეზე ორივე ხელი აიფარა.-მომკლავენ...
-რაა?!-მოულოდნელობისგან ელდანაცემმა გვანცამ ხმამაღლა შეჰყვირა-რა ჯანდაბას ამბობ?! გაგიჟდი ხოო?! ხოო აბა ასეთ სისულელეს რატომ იტყოდი...ჩხეიძეე!!!
ელენამ ყველაფერი დაწვრილებით მოუთხრო მეგობარს,ემოციებისგან საუბრის დროს ხელებს აქტიურად იშველიებდა და დრო და დრო წამოიტირებდა ხოლმე.პირდაღებული გვანცა სრულიად შოკირებული ხმის ამოღებას ვერ ახერხებდა და სანიკიძის მიმართ გაჩენილი ბრაზი და ზიზღი უფრო და უფრო უორმაგდებოდა.ჩხეიძემ მოყოლა დაამთავრა,სავარძელზე აიკეცა ფეხები და მუხლებზე შემოხვეული მკლავებით დააკვირდა დაქალს რომელმაც რაღაცის სათქმელად რამოდენიმეჯერ გააღო პირი და ისევ დახურა.
-ტრაქში ვართ!-დაასკვნა საბოლოოდ გვანცამ და სავარძლიდან წამოხტა დ ოთახშია წინ და უკან ბოლთის ცემას მოჰყვა.
-ცოტა ხნით თბილისიდან უნდა გაიქცე.-გაჩერდა ელენას წინ.-ხოო...წადი სოფელში,ბებიაშენთან...ან რავიცი სანამ. აქ ,ეს ამბები მიწყნარდება და მერე რამეს მოვიფიქრებთ.
- რა აზრი აქვს?-ამოიტირა ჩხეიძემ.
-გოგო, შენ დებილი ხარ?-იფეთქა გვანცამ-არა, დებილი რომ ხარ შენი საქციელით უკვე დაამტკიცე...ოოხ... რეზი სანიკიძეე...შენი კუბო თუ არ დავდგა მე არ ვიყო ქალი.ჯანდაბა...ჯანდაბა...ჯანდაბაააა!!!
-მომკლავს ვითომ?-ხმა წაერთვა ჩხეიძეს.
-არა მოგტყნავს!-იფეთქა გვანცამ-მოგკლავს ნინიას ბაღი კი არაა...
სავარძელს დაუბრუნდა ისევ ქალი, ცოტა ხნით თავი ხელებში ჩარგო ...შემდეგ კი ღრმად ამოისუნთქა და წამოდგა.-ერთი სიტყვით მე გავდივარ,შენ აქ იჯექი და ფეხი არ მოიცვალო არსად-თითი გამაბრთხილებლად დაუქნია ცხვირწინ.-სამსახურში მივალ...რამოდენიმე დღით შევებილებას დავწერ და მე წაგიყვან სოფელში.გასაგებია?!
ელენას ხმა არ ამოუღია ისევ ისეთ პოზაში იჯდა და თვალი უაზროდ გაეშტერებინა ერთი წერტილისთვის.
-ესეიგი გასაგებია?კარგი...გავდივარ...მოდი შენ კარი დაკეტე და ცოცხალი თავით არავის გაუღო...გესმისს?
კარისკენ წავიდა გვანცა შემდეგ ზღურბლთან შედგა და უკან გაყოლილ ჩხეიძეს მიმართა:
-სულ რომ ჩამოინგრეს ეს წყეული კორპუსი ფეხი არ გაადგა გარეთ.
-კარგი-გაეღიმა ჩხეიძეს და გვანცას ზურგს უკან კარი მიხურა,შემდეგ საგულდაგულოდ გადაკეტა და დივანს დაუბრუნდა.
ძილიდან საშინელმა ხნაურმა გამოიყვანა რომელიც, სადღაც მის სიახლოვეს ისმოდა...თვალები ფეთიანივით ჭყიტა და მოულოდნელობისგა ერთიანად წამოვარდა ტახტიდან.მის მოპირდაპირე სავარძელში საზურგეს ნებივრად მიყრდნობილი პაპასკირი იჯდა ..გრძელი ფეხები წინ გამოეშალა და ჟურნალების მაგიდაზე დაეწყო ერთმანეთზე გადაჯვარედინებული.მუცელთან დაკრებილ ხელებში ყავის ფინჯანი ეჭირა და ისეთი მზერით აკვირდებოდა ვენებში სისხლი გაეყინა ქალს.ბრაზისგან ანთებული ჭრელი თვალები ირონია ნარევ ბოღმას აფრქვევდა და დამფრთხალი ნადირივით აცახცახებული ქალის შემხედვარე თითქოს ,უსაზღვრო სიამოვნებას იღებდა...რაღაც მომენტში ელენეს ისიც კი მოეჩვენა რომ პაპასკირი ძალიან ერთობოდა ამ სიტუაციით რასაც მისი ცინიკური,ფართო ღიმილი ამტკიცებდა ქალის უეცარ გამოფხიზლებაზე.
- გამოცდილ ბოროტმოქმედთან შედარებით ძალიან ღრმა ძილი გქონიათ ქალბატონო ჩხეიძე...
გაიცინა კაცმა და ენის წვერით ქვედა ტუჩი დაისველა.
-მოვედი,ყავა გავაკეთე...ბანძი გემოვნება ჰქონია შენს დაქალს ამას რა გასმევთ?! საშინელი გემო აქვს და ვაგზალზე 5 ლარად ერთ ტომარას რომ ყიდიან ეგ არის ასი პროცენტით...ხოო სად გავჩერდიი?! ააა ხოო ეს დედამოტყნული ყავა გავაკეთე...თან უშაქრო რადგან ამ სახლში შაქარი არსად მოიძებნება...დავლიე...და შენ ისევ გძინავს...არ მინდოდა შენი გაღვიძება მაგრამ ძალიან მოვიწყინე...
-ჯანდაბა...-ანოიხრიალა ჩხეიძემ
- საცხოვრებელი შეგიცვლია...ბარიდანაც წამოსულხარ...რაიყო ჩემნაირი ყ@ ლე კლიენტები შენოგაკლდა?-ფეხები ჩამოიღო მაგიდიდან..ყავის ცარიელი ფინჯანი ხმაურით დადგა მის ზედაპირზე და წამოდგა.ელენა თითქოს ამას ელოდაო ერთიანად წამოხტა დივნიდან...მოხერხებულად გადაახტა საზურგეს და ფეხშიშველი გიჟივით გავარდა კარისკენ.თუმცა შორს წასვლა ვერ მოასწრო, ორ ნაბიჯში დაეწია მამაკაცი,ძლიერი მკლავი მუცელზე შემოხვია და მთელი ძალით, ისე მტკივნეულად მიახეთქა ვიწრო დერეფნის კედელზე, ტკივილისგან ყრუ კვნესა წასცდა ქალის ბაგეებს.გაიბრძოლა, მისი ხელიდან თავის დასაღწევად და თავისზე თითქმის ერთი თავით მაღალს შუბლი ძლიერად დაარტყა სახეში...დარტყმა იმდენად ძლიერი იყო მამაკაცს ერთიანად შეაქანა ,ხელი შეუშვა და სახეზე აიფარა.გახეთქილი ტუჩიდან თბილი სითხე მოჟონავდა რომელიც ორი თითით მოიწმინდა და უარესად გაბოროტებული ხელიდან გამსხრტალ ქალს თმაში სტაცა თითები და ისე დაითრია უკან გადავარდა ჩხეიძე და მთელი ზურგით მამაკაცის ძლიერ სხეულს მიეხეთქა...
-ახლა იცი რას ვიზავ შე ბო@ო?-ყურთან მიუტანა ტუჩები პაპასკირმა -ჯერ იმას მივიღებ რაც წესით ადრევე უნდა მიმეღო...შემდეგ კი მოვიფიქრებ რა მოგიხერხო...
-ჯანდაბა-ამოიტირა ჩხეიძემ...
-ჯერ ადრეა პატარავ- გაიცინა მამაკაცმა-ცოტა ხანში კი ნამდვილად იქნები ჯანდაბაში...წამოეთრიე.
თმიდან ხელი არ გაუშვია ისე გაათრია სახლიდან და ლიფტში თითქმის ძალით შეტენა... შიშისგან და მოულოდნელობისგან დამფრთხალ ელენას წინააღმდეგობის გაწევის თავი აღარ ჰქონდა.მომჩვარული მუხლებით ძლივს ადგავდა ნაბიჯებს...რომ არა მამაკაცის ძლიერი მკლავი რომელიც, ბუმბულივით მიაფრიალებდა... ძირს დაეცემოდა.
ზუსტად არ ახსოვს რამდენ ხანს მგზავრობდნენ,არც გზა დაუნახია და არც რაიმე გაუგია...ერთადერთი რასაც გრძნობდა მანქანის სწრაფი გადაადგილება იყო ...და არც გზიდან გადაუხვევიათ სადმე...თავზე დამხობილი ტომარა შეუძლებელს ხდიდა რაიმე გაერჩია...ზურგს უკან შეკრულ ხელებს კი ვერ ამოძრავებდა...თოკი ისე მტკივნეულად ჩასჭეროდა მაჯებზე კანს უსერავდა და ვენებში სისხლის თავისუფლად გადაადგილებას აფერხებდა.ბოღმა კისერში გასჩხეროდა ჩხეიძეს...სწყევლიდა საკუთარ თავსაც და იმ დღესაც პირველად რომ გაიცნო ანგელოსის ნიღაბს ამოფარებული რეზი სანიკიძე რომელმაც, ცხოვრება ჯოჯოხეთად უქცია და ისეთ ადამიანად ჩამოაყალიბა სიამოვნებით რომ მოიკლავდა თავს...ეზიზღებოდა სანიკიძე...ხო იმდენად ეზიზღებოდა რომ თვალის დაუხამხამებლად გააძრობდა ტყავს...ეზიზღებოდა საკუთარი თავი, ამ დონეზე რომ დაეცა და ახლა ვიღაც ნაბი@ ვარი პაპასკირის მანქანის საბარგულში ეგდო ხელებ შეკრუნი ქუჩის ძუკ@ სავით...პაპასკირიც ეზიზღებოდა მაგრამ, მეორე მხრივ რა მისი ბრალი იყო? თავისი ცხოვრებით ცხოვრობდა და სულ არ იცოდა ვინ იყო ელენა ჩხეიძე და დიდად არც აინტერესებდა...სანამ, თავად არ გადაწყვიტეს ის აეღოთ ნაგლად რაც მათი არ იყო.. არ ეკუთვნოდათ და საერთოდ არცკი ეხებოდათ რამენაირად...ახლა რა ჯანდაბა უნდა ექნა? კაცმა არ იცის სად იყვნენ? ან სად მიდიოდნენ და იქ რა მოხდებოდა? ნამდვილად არ იყო იმდენად ძლიერი და მოხერხებული, გაბოროტებული მამაკაცის თავიდან უპრობლემოდ მოშორების ამბიცია რომ ჰქონოდა და მეტიც მისი ფიზიკური მონაცემების მქონეს ვერც ვერაფერს დაუშავებდა...რამე ჭკუიანურს თუ მოიფიქრებდა რაც, ჯერ- ჯერობით არ აფიქრდებოდა და საერთოდ მიეტოვენინა საღად აზროვნების უნარს...ერთადერთი რასაც ახლა გრძნობდა, უჰაერობა და პანიკის ის შემოტევა იყო რვაფეხასავით კისერზე რომ შემოხვეოდა და გუდავდა.ალბათ, მალე გონებასაც დაკარგავდა რომ არა უეცრად გაჩერებული მანქანა რომლის კარიც ხმაურით გაიღო და დაიხურა...შემდეგ, საბარგული აიხადა და მხარში ჩავლებულმა ძლიერმა მარჯვენამ წამოსწია და თითქმის გადმოაგდო საბარგულიდან.შიშველი ფეხების ქვეშ სასიამოვნო სიგრილე და რბილი ბალახის შეხება იგრძნო ქალმა...იმედი ჰქონდა ყელის გამოჭრას და სადმე ხრამში გადაგდებას არ უპირებდა პაპასკირი...
-იარე...-მკაცრმა ხმამ წინ გაათრია...რამოდენიმე მეტრის გავლის შემდეგ ბალახი ცივმა ფილებმა შეცვალა,ცოტა ხნით შეჩერდნენ...გასაღების აცმის ხმა და კარის საკეტის ჩხაკუნი მერე კი, პრიალა ხის იატაკზე გადააბიჯა ჩხეიძემ...როგორც მიხვდა სახლში იყვნენ ,ოღონდ სად?თავზე ჩამომხობილი ტომარა მოხსნეს და სიბნელეს შეჩვეული თვალები სინათლემ მოსჭრა წამიერად...რომელთან შესაჩვევადაც თვალების რამოდენიმეჯერ დახუჭვა გახელა დასჭირდა.მოზრდილ ოთახში იყვნენ... მასიური ხის იატაკით და მუქი კედლებით...ოთახში ავეჯის სიმცირე თვალშისაცემი იყო...მხოლოდ, ერთი თეთრ ზეწარ გადაფარებული ტახტი იდგა და მოშორებით რამოდენიმე სკამი.კედელზე დაკიდებული პლაზმური ტელევიზორი მტვერს დაეფარა...მაღალ ფანჯრებზე კი მუქი,შინდისფერი ფარდები ჩამოეშვათ...ჭერში დაკიდებული საკმაოდ მოზრდილი ჭაღი რომელიც, მრგვალ დისკოს და დისკოს გარშემო სანთლის ფორმის ექვსი ნათურისგან შედგებოდა.მხოლოდ ერთი ნათურა ანათებდა დანარჩენები ან დამწვარი იყო ან არა და უბრალოდ არ ენთო.პაპასკირმა მოზრდილ ტახტზე გადაფარებული ზეწარი ერთი ხელის მოსმით მოიფრიალა და დაჯდა.
-სად ვართ?-ხმა ამოიღო ელენამ.
-არ მგონია შენთვის რაიმე გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდეს ადგილ- მდებარეობას-ჩაიცინა კაცმა.
-ჩემგან რა გინდა?-ხმა აუკანკალდა ქალს.
-კუთვნილის მიღება!-მხრები აიჩეჩა კაცმა- რაშიც, იმაზე მეტი გადავიხადე ვიდრე ღირხარ !
-მომისმინე..-ტუჩები დაისველა ქალმა-მე არაფერ შუაში ვარ გეფიცები...
-არა, მე გავუღე ის დედამოტყნული კარი თანამზრახველებს რომელიც მხოლოდ შიგნიდან იღებაა?!-იღრიალა კაცმა-ან იქნებ მე გიქნევდი გამომწვევად ტრა@კს და შენს შებმას ვცრდილობდი?..
-გეფიცები...
-ხმაა!!-მკაცრად გააწყვეტინა პაპასკირმა.-გაიხადე!
-რა?-თვალები შუბლზე აუვიდა ჩხეიძეს...
-რაც გაიგე...გაიხადეთქო.
-შენ ვინ გგონივარ?-იფეთქა შეურაწყოფილმა ელენამ.
-რიგითი ბ@ზი! რომელშიც სხვისგან განსხვავებით თითქმის ასი ათასი ნაღდი ფული გადავიხადე, რომ არ ჩავთვალოთ ის ყელსაბამი რომელიც შენს ბინძურ სულზე ბევრად მეტი ღირს.-ზიზღით სცრიდა კბილებს შორის პაპასკირი-მორჩი ამ წმინდანის როლის თამაშს და გაიხადე ეგ დედამოტყნული ტამსაცმელი...
-არა.-ამოიხრიალა ელენამ.
-კარგი-მხრები აიჩეჩა უდარდელად მამაკაცმა.-არ არის პრობლემა.
მერე მოულოდნელად მის წინ გაჩნდა და აზრზე მოსვლაც ვერ მოასწრო ელენამ ისე შემოახია ხელის ძლიერი მოძრაობით ზედა.გონს მოსული ქალი წინააღმდეგობის გაწევას ცრდილობდა მაგრამ კედელზე მთელი ტანით აკრულს, მენჯით ძლიერად მისწოლოდა კაცი და გატოკების საშუალებას არ აძლევდა...მისი ხელები ზურგს უკან გაეკავებინა ერთი ხელით და მეორით, თითების ოსტატური მოძრაობით უხსნიდა შარვლის ღილს...შემდეგ ელვა შესაკრავი გახსნა და მოკლე შორტი თავისით ჩასრიალდა იატაკისკენ.როდესაც პაპასკირის თითები ქალის საცვლისკენ გაიწია და ძლიერად ჩაეჭიდა, ნიკაპ აკანკალებულმა ქალმა ერთიანად იფეთქა და ხმამაღალი ქვითინი აუვარდა.
-გთხოოვ...არ გინდა...გთხოოვ...
-ამის დედას შევეცი...
იღრიალა პაპასკირმა ხელი უხეშად მიარტყა და ერთიანად მოშორდა ქალს რომელიც, იატაკზე ჩაჯდა და შიშველ მკერდზე ტირილით შემოიხვია მკლავები.
-დედას შევეციიი!!!-ერთიანად განრისხებულმა ბაჩიმ იქვე მდგარი სკამი მოითრია და მთელი ძალით შემოარტყა კედელზე დაკიდებულ ტელევიზორს რომელიც, ხმაურით ჩამოიფშვნა და ძირს გაიფანდა. ხელში შერჩენილი სკამის ნაწილი კი ისევ კედელს შეახეთქა მამაკაცმა და ორივე ხელი თავზე შემოიწყო...ისეთი გაცოფებული იყო ,დაჭრილი ლომივით ბრდღვინავდა.შეეცადა თავი ხელში აეყვანა და რამოდენიმეჯერ ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი.შემდეგ კი, ოდნავ დამშვიდებული ქალის წინ დაიხარა და ისე დააშტერდა იფიქრებდით სადაცაა ყელში სწვდება და შიშველი ხელებით გამოაცლის ხორხსო.
-რა გატირებს?!-ზიზღით ჰკითხა.-შენ გეკითხები რა გატირებს???
ჩხეიძემ ქვემოდან ამოხედა და უარესად ამოუჯდა გული.
-ერთი ჩვეულებრივი ბოზ@ანდარა ხარ...რომელიც სასტიკად მოტყვნის მეტს არაფერს იმსახურებს.გული მერევა რომ გიყურებ...გაქნილო ნაბო@ რო...ფულის გამო უკან რომ არ იხევს არაფერზე...მაშინ რატომ არ ტიროდი იქ, ჩემს სახლში მთელი თეატრალური წარმოდგენა რომ დამიდგით?! შენ გეკითხები?! მაშინ რატომ არ ტიროდი როდესაც იმას ითვისებდი რაც არ გეკუთვნოდა?
-....
-აეთრიე ფეხზე.-მკლავში სწვდა და ძალით წამოაგდო ფეხზე..დივანთან მიათრია და ზედ უხეშად დააგდო.
-შემომხედე ყ@ ეს ვგავარ?!
-არა -ამოიხრიალა ქალმა.
-უფ...დიდი შეღავათი.-ჩაეცინა პაპასკირს.-ხოდა თუ არ ვგავარ რატომ მაყ@ ევებ?
მეორე სკამს მოჰკიდა ხელი კაცმა და მის წინ დადგა, ზედ დაჯდა და ჯიბიდან ამოღებული სიგარეტის კოლოფიდან ერთ ღერს მოუკიდა.ღრმად შეისუნთქა კვამლი და ქალს გაუწოდა.რომელმაც ეჭვნარევი თვალებით შეხედა და შემდეგ აკანკალებული თითებით მოიქცია ტუჩებს შორის.მეორე ღერსაც მოუკიდა მამაკაცმა და თავად გააბოლა.
-აბა...დავიწყოთ ახლა.სად არის ჩემი ფული?-წარბები შეკრა ბაჩიმ.
-არ ვიცი...-ჩუმად ამოილაპარაკა ელენამ.
-ვერ გავიგე?-ხელი ყურთან მიიტანა კაცმა.-თავიდან გკითხავ...სად არის ჩემი ფული?
-არ ვიცი.-უფრო გაბედულად თქვა ქალმა.
-რაღაც ისევ ვერ გავიგე?!
-ჯანდაბა!არ ვიცი...გესმისს?! არ ვიცი სად არის შენი ფული!!-იფეთქა უცებ ქალმა.-არ ვიცი...სახლში მივედით თუ არა მე მივატოვე ყველა და ყველაფერი და წამოვედი.ამიტომ არ ვიცი სადაა შენი ფული.
-კარგი...ვინ იყვნენ ?მომისმინე ჟღალო...-ტუჩები დაბრიცა კაცმა-ის რომ ნიანგის ცრემლები გადმოყარე და შემეცოდე რამის დასაშავებლად არ გაძლევს გარანტიას, რომ შემდეგშიც ანალოგიურად მოვიქცევი...მით უმეტეს, საშინლად უკონტროლო ადამიანი ვარ და შეიძლება ისეთი რამ გაგიკეთო აფექტში მყოფმა რასაც ვერცკი წარმოიდგენ მაგ შენი პაყარა ტვინით. ასე რომ გისმენ!ვინ იყვნენ?
ელენამ ნერვიულად მოისრისა სახე...სისულელე იყო ამ სიტუაციაში როდესაც კაცმა არ იცის სად იყო და ვერც ვერავის ხედავდა ისეთს რომელიც განრისხებული მამაკაცის კლანჭებიდან იხსნიდა ,მაგარი გოგოს როლის თამაში თან, მით უმეტეს სანიკიძემ ისე ჩაითრია ამ ბინძურ საქმეში სულაც არ გაითვალისწინა ის საბრთხე რაც შეიძლება შეჰქმნოდა...ამ ყველაფერთან ერთად ფული აიღო და ჯანდაბაში მიიმალა ალბათ. ის კი ახლა ,აქ. გაცეცხლებული პაპასკირის წინ იჯდა და ალბათ მისი სიცოცხლის ბოლო წუთების ათვლა იყო ჩართული.
-რეზი სანიკიძე...
-ეგ ვინ ჯანდაბაა?-გაიცინა კაცმა-ისე მეუბნები თითქოს ვიცი ვინ არის დედამოტყნული რეზი სანიკიძე.
-კარგი-მხრები აიჩეჩა ქალმა.-მაშინ ბადრი პაპასკირი...ეგ ხომ იცი ვინც არის?
-რა?-ფეხზე წამოხტა მამაკაცი.-გაიმეორე რა თქვი?!
-ბადრი პაპასკირი...
-ამის დედაც...-იღრიალა ბაჩიმ და სკამს ისე ძლიერად მიარტყა ფეხი კედლისკენ მიაცურა.- შენ რა ურთიერთობა გაქვს ბადრისთან?
-მე არაფერი...ჩემს ქმარს რეზი სანიკიძეს აქვს სამაგიეროდ...
-რა აქვს?
-ვალი.-გაიცინა ქალმა-ხოო ვალი აქვს 50 ათასი რომლის ამოღებაც შენი სეიფიდან გატანილი ძვირფასი სამკაულით მოინდომა ბიძაშენმა.-უფრო გათამამდა ქალი.- მეც ისეთივე მსხვერპლი ვარ ამ სიტუაციის როგორიც შენ...
-ანგელოზი ხარ პირდაპირ...-ირონიულად გაიცინა კაცმა.
-აი ძალიან არ მადარდებს რა გგონივარ...-სახე დაბრიცა ქალმა
-კარგი, ჟღალო ანგელოზო...ახლა მე და შენ მოვძებნოთ შენი ძვირფასი ქმარი...რომელიც იმედია მოგენატრა...
-მე რაში გჭირდები?
-რა საყვარელი ხაარ...-გადაიხარხარა კაცმა...რამოდენიმე წამის განმავლობაში ისე იცინოდა ჩხეიძესაც კი მოჰგვარა ღიმილი.შემდეგ უცებ დასერიოზულდა და სახე ისევ ისე გაუცივდა.-და რა გგონია შენთან საქმე აქ დავამთავრე?როგორ ფიქრობ, ამ მონაჩმახს დავიჯერებ და სახლამდეც მიგაცილებ ხოო...ეგ ზღაპრები ბებიაშენს მოუყევი.იმდენ ხანს იქნები აქ სანამ მე არ გადავწყვეტ რა მოგიხერხო.

* * *
ცოლის გაქცევით გაოგნებულ რეზი სანიკიძეს დიდხანს არ უნერვიულია.იქნებ უკეთესიც კი იყო ელენას გაქცევა და დამალვა.კაცმა არ იცის რა მოხდებოდა და ნამდვილად არ ჰქონდა ბადრი პაპასკირისგან იმხელა დაზღვევა ამ ბინძურ საქმეში გარეული ქალის უსავრთხოებაზე რომ ეზრუნა.საკუთარ თავზე მეტად უყვარდა სანიკიძეს ცოლი მაგრამ, არც იმდენად გამბედავი იყო ამ სიყვარულის გადასარჩენად ხმალამოღებული რომ დახვედროდა განსაცდელს.ლაჩარი იყო და გაურბოდა ზედმეტ თავის ტკივილს რომელიც, მაინც თან სდევდა და ახალ- ახალ შარში ჰხვევდა იოლი ფულის შოვნის სურვილით შებყრობილ მამაკაცს.რატომღაც, ბავშვობიდან დარწმუნებული იყო რომ ასეთ ცხოვრებას არ იმსახურებდა რა ცხოვრებითაც ცხოვრობდა...და ის ბედნიერება და უზრუნველი ყოფა რაც კანონით ეკუთვნოდა, მის მაგიერ ღმერთმა სხვისთვის გაიმეტა და ალბათ ის იყო უმთავრესი მიზეზი ყოველთვის რომ შურდა სხვების.ზნე დაცემულს სინდისი არასდროს აწუხებდა და ეს ფაქტი დიდად არც არასდროს ანერვიულებდა.სინდისი ისეთი რამ არის ან გაქვს ,ან არა მისი მაღაზიაში ყიდვა შეუძლებელიაო! ამტკიცებდა ცინიზმით გაჟღენთილი და ყოველი ახალი შეცდომის შემდეგ ისევ და ისევ ახალ ახალს უშვებდა და ეს ავტომატიურად ხდებოდა...იმდენად დაუფიქრებლად,რომ ხანდახან ეგონა რომ სისხლში ჰქონდა უკვე გამჯდარი და მისგან თავის დახსნა შეუძლებელი იყო.მოაგვარებდა ამ საქმეს, აიღებდა თავის წილს, რომელიც ჩხეიძის უარის მერე უფრო მეტი იყო და დაახვევდა ამ წყეული ქვეყნიდან...ჯანდაბაშიც წასულა პაპასკირებიც და მათი გაუგებრობაც თავად მიეხედათ დანარჩენისთვის. მას უკვე დიდი ხანია ფეხებზე ეკ@და ყველაფერი.
-იმედი მაქვს აქ გავსწორდით.-გამომცდელად გახედა ნადავლით ნასიამოვნებ ბადრი პაპასკირს რომელიც, გაბადრული თვალებით დაჰყურებდა შინდისფერ ყუთში მოთავსებულ სილამაზეს და ვერ ბედავდა ხელით შეხებას.
- დიდი შენძ@ ეული კაცი ხარ ...-გაიცინა ბადრიმ და ყუთს თავსახური ბრთხილად დაახურა.-ყოჩაღ ,არ შევმცდარვარ როდესაც შენს შესაძლებლობებს ვაფასებდი.
-ანუ აღარანაირი ვალი?!-გაიცინა სანიკიძემ.
-აღარანაირი...-მხრები აიჩეჩა ბადრიმ.-რას აპირებ ეხლა?
-ჯერ არ ვიცი...
-კარგი რევაზ...შეგიძლია წახვიდე შენს ლამაზ ცოლთან, რომლის გაჟიმვაც დარწმუნებული ვარ ერთი სიამოვნაბაა-უსიამოვნოდ გაიკრიჭა პაპასკირი და მანქანაში მოთავსდა.რომელიც მალევე დაიძრა და თვალთახედვის არედან გაუჩინარდა.სანიკიძემ სიგარეტს მოუკიდა და თავისი მანქანის ძარაზე ჩამოჯდა.ახლა ისღა დარჩენოდა ბილეთი დაეჯავშნა ადრიანი დილის რეისზე.სულს უხუთავდა უკვე აქაურომა.ახალ მოკიდებული ღერი იაქვე მოისროლა მანქანის კარი გამოაღო და საჭესთან მოთავსდა.ღვედი შეიკრა თუ არა სავარძელზე მოთავსებული მისი ტელეფონიც ამღერდა.ეკრანზე უცხო ნომერი გამოსახულიყო...ერთი კი იფიქრა არ ვუპასუხებო მაგრამ ,წამში უარყო თავისი ფიქრები და ტელეფონს უპასუხა.
-რეზი-გაისმა ნაცნობი ხმა რამაც გული საშინლად აუფორიაქა კაცს.-ელენა ვარ,მისმენ?!
-ხო ელი...სად ხარ?
-შეგიძლია საღამოს ახალდაბაში ამოხვიდე?
-რა ხედება?-დაიძაბა მამაკაცი...
-არაფერი..აქ ვარ, მეგობრის სახლში და მინდა რომ მოხვიდე...მოხვალ?!
-კიი პატარავ...მოვალ.
-კარგი,გელოდები!-პასუხს არც დალოდებია ისე გაუთიშა ქალმა.გაოგნებული სანიკიძე ცოტა ხანს ასე იჯდა და გათიშულ ტელეფონს დაჰყურებდა.შემდეგ პირვანდელ ადგილს დაუბრუნა დრომოჭმული აპარატი და მანქანის ძრავი აამუშავა.

ახალი ჩამობნელებული იყო და ახალ დაბაში ,დედაქალაქის ხვატისგან განსხვავებით იმდენად სასიამოვნოდ გრილოდა, ერთ სიამოვნებად ღირდა ნაძვის სურნელით გაჟღენთილი გრილი ჰაერით სუნთქვა.
სანიკიძემ მითითებულ მისამართზე..მაღალი რკინის ჭიშკრის წინ გააჩერა თავისი აუდი და დაუკითხავად,ჭრიალით შეაღო ჟანგმოდებული კარი.პატარა ბაღის სიღრმეში ერთსართულიანი მაგრამ ,საკმაოდ მოზრდილი ფინური სახლი ჩაედგათ და ფარდა ჩამოფარებული ფანჯრის ღრიჭოდან სინათლის მკრთალი ზოლი გამოდიოდა.სწრაფად გაიარა გაკრეჭილი ,მწვანე ბალახის მდელო და ხის კარებთან შეჩერდა.დააკაკუნა და სანამ კარს გაუღებდნენ მოუსვენრონისგან ადგილზე ცმუკვას მოჰყვა.კარი ჭრიალით გაიღო და ზღურბლზე შემოხეული მაიკით მდგარი ქალის დანახვაზე გაოგნებისგან ყბა ჩამოუვარდა რეზის.
-რა გჭირს?
-არაფერი...არ შემოხვალ?-გვერძზე გადგა ელენა და დაბნეული ქმარი სახლში შეატარა.შემდეგ კარი დახურა და უკან მიჰყვა.
-რა დაგემართა ელი?-მთელი ტანით ქალისკენ შემოტრიალდა სანიკიძე და მხარში ხელი მოჰკიდა-ჯანდაბა!ხელებზე რა გჭირს?!
ჩალურჯებულ მაჯებზე შეეცადა ხელის ჩავლებას მაგრამ ,ქალმა ცივად გააშვებინა და ოთახის შუაგულში მდგარი ტახტისკენ გადაინაცვლა..
-ელი...
ამოიჩურჩულა და ხმა გაუწყდა მოულოდნელობისგან სანიკიძეს. ერთ ადგილზე ქანდაკებასავით გაქვავდა...შემდეგ,თითქოს ძილიდან გამოფხიზლდაო..უკან უკან..დაიწყო სვლა და ის იყო გაქცევას აპირებდა ნასროლი ჩალის სკამი მიზანში რომ არ ასცდა და გაქცეულს უკან დაეწია.მთელი ინერციით შეასკდა კარისკან შებრუნებულს ბეჭებში და წინ გადაქანებული მამაკაცი მუხლებზე დააგდო...მოასწრო ხელების დახმარებით თავის შემაგრება სანიკიძემ თუარა სახით დაასკდებოდა ხის იატაკს.
-გამარჯობა რევაზ...-ცივად გამოსცრა პაპასკირმა,მიუახლოვდა და მის წინ ჩაჯდა.-პირდაპირ სასიამოვნოა შენი ახლოს გაცნობა.
-ჯანდაბა...ელი?!-ამოიხრიალა სანიკიძემ და ცოლს ისე გახედა თითქოს თვალებით ეუბნებოდა მე შენგან ამას არ მოველოდიო.
-მოდი, სიტუაციაში გაგარკვევ-წელში გასწორდა პაპასკირი და ხელი ხელს შემოჰკრა.-შენ,ის წაიღე რაც მე მეკუთვნოდა...მე კი შენი კუთვნილება წამოვიყვანე...ხედავ?-ხელი ელენასკენ გაიშვირა-ის აქ არის,ჯანმრთელი და საღ სალამათი...სად არის რევაზ ჩემი ფულიი?!
მამაკაცი იატაკზე დამჯდარიყო და ხმას არ იღებდა.
-კარგიი...სხვანაირად გკითხავ...-გაიცინა პაპასკირმა-მოკლედ ცოლ -ქმარს სმენასთან დაკავშირებული პრობლემა გაქვთ.
დაიხარა ბაჩი,საყელოში ძლიერად ჩაავლო ხელები სანიკიძეს და წამოაყენა შემდეგ კი ,მთელი ძალით შეახეთქა კედელზე და მის სახესთან დახრილმა მრისხანედ გამოსცრა.-სად არის ჩემი ფული?
-სახლში მაქვს-ამოიხრიალა სანიკიძემ...ოღონდ ჩემი წილი...
-ვაა... დაჟე გადაინაწილეთ უკვე და რამე?-ხელი შეუშვა პაპასკირმა კედელზე აკრულ სანიკიძეს და ზურგი შეაქცია...მერე თითქოს რაღაც გაახსენდაო ,სწრაგად შეტრაიალდა და ისეთი ძალით ხეთქა ცხვირპირში მუშტი წამიერად გათიშული სანიკიძე ცარიელი ტომარასავით ჩასრიალდა იატაკზე.-ფუჰ...ამის დედაც...
გადახეხილ ძვალზე დაიხედა პაპასკირმა ზიზღით და მერე სისხლით სახე მოსვრილ სანიკიძეს შეხედა.ელენამ ორივე ხელი პირზე იტაცა რომ არ ეკივლა და ფეხზე წამოხტა თუმცა მამაკაცმა ისეთი მზერით გადახედა ადგილიდან ფეხის მონაცვლება ვერ შეძლო.
-შენ ,დაეგდე მაგ დივანზე!...-თითი გაიშვირა გამაბრთხილებლად ქალისკენ. შემდეგ ღრმად ჩაისუნთქა ბაჩიმ...გადაყირავებული ჩალის სკამი აიღო,სანიკიძის წინ დადგა და დაჯდა.
-ჰე...აბა მოვიხოდეთ და რამე?-აზრზე მოსული რეზი მაისურის ბოლოთი სისხლს იწმენდდა.
-ეხლა ვილაპარაკოთ.-ფეხი ფეხზე გადაიდო უდარდელად ბაჩიმ.-რევაზ სანიკიძე...სამი წელია მამაჩემის კუთვნილ საწყობში მუშაობს მტვირთავად და ხელფასი აქვს...900 ლარიი?! ხოო ან ცოტა ნაკლები...ან მეტი...გააჩნია რამდენია სამუშაო.იციი? ცოტნე პაპასკირი მაგარი სტრანი მასტია...მაგრამ საუკეთესო მამაა...
-საუბრისას ხელებს იშველიებდა პაპასკირი და ისეთი აუღელვებელი ტონით საუბრობდა გეგონება ბიზნეს პარტნიორებს აცნობდა სამოქმედო გეგმას.-მომწონს შენი მარტივად გამდიდრების ამბიცია..მაგრამ, ამბიციური ადამიანი პაპასკირების გარემოცვაში ისეთივე მოსაბეზრებელია როგორიც კოღო...შენ ის ფული წაიღე რომელიც შენგან განსხვავებით შე სი@რო,მე პატიოსანი შრომით მაქვს მოპოვებული...არც მომიკლავს ვინმე,არც მომიპარავს და არც მიბო@ ზია...გაიგეე?მეე ჩემი შრომით ნაშოვნ ფულს როგორც გამისწორდება ისე დავხარჯავ...მინდა შენისთანა მათხოვრებს დავურიგებ,მინდა შენი ცოლის ნაირ ბო@ ზებს დავახარჯავ და მინდა შპალერად გავაკრავ შენი დედაც მოვტყან.-იღრიალა უეცრად ბაჩიმ და ქეჩოში ისეთი წამოარტყა ტკაცუნმა მთელი ოთახი მოიცვა.-შენ სად ეტენები და საიდან მიგაქვს სხვისი კუთვნილებ არ უნდა იცოდე?ხმა ამოიღე!
- მაიძულეს...-ამოიხრიალა სანიკიძემ.
-ვინ გაიძულა?საკუთარმა სირობამ თუ გაუმძღარმა ხასიათმა? ის სამკაული ბებიაჩემს ეკუთვნოდა და შენ!მთელი შენი ჯიში და ჯილაგი რომ დასვა მთელი ცხოვრება უზრუნველად გაცხოვრებთ...იმდენი ღირს.შენი ჟღალი ცოლი რამდენი ღირს შენთვის?-თვალები დააწვრილა პაპასკირმა.
-ჯანდაბა..-ამოიხრიალა სანიკიძემ-ელის ნუ გავრევთ.
-არ გადამრიო?!-შეიცხადა თეატრალურად ბაჩიმ.-უკვე გარეულია და მას იმაზე მეტი მოეთხოვება ჩემგან ვიდრე შენ ან,შენს რომელიმე თანამზრახველს.-ვაჭრობა რომ არ მევასება მაგიტომ არ ვარ ბიზნესმენი...პირდაპირ მიყვარს თქმა ორი სიტყვით.-პირი გააწკლაპუნა პაპასკირმა.-შენი ელი...ახლა ჩემია.აი ესე ნაგლად მოვდივარ და ვიღებ იმას რაც მინდა.ხოდა შენი ცოლი მინდა
-რა?-ამოიხავლა თითქმის ერთდროუკად ორივემ.
-აი, იმ ფულს და ყელსაბამს რომ დამიბრუნებ მერე წაიყვანე თუ მოგიხიბლავს ჩემი ნახმარი...-თვალი ჩაუკრა პაპასკირმა.
-როგორ უნდა დავაბრუნო?-თავზე შემოიწყო ხელები სანიკიძემ...ისეთ სიტუაციაში იყო მთელი გულ-მუცელი უტრიალებდა სიმწრით მაგრამ ვერაფრის გაკეთებას ახერხებდა.ტახტზე მჯდომი ელენას სევდიანი თვალები კი საერთოდ უღებდა ბოლოს და ეს ალბათ იმ საქციელის დასასრული იყო რასაც მთელი თავისი შეგნებული ცხოვრება სჩადიოდა.ბადრი პაპასკირთან მისვლა და ყელსაბამის დაბრუნებაზე ლაპარაკი ხომ ოცნაბაშიც არ შეიძლებოდა...ფულიც სამ ნაწილად გაიყვეს და ბიჭები ალბათ უკვე გაცდენილებიც კი იქნებოდნენ საქართველოს საზღვრებს.უყურებდა უემოციო სახით მჯდარ პაპასკირს და ნათლად იაზრებდა რამხელა განავალში იყო კისრამდე...თავი დიდ შარში ჰქონდა გაყოფილი და საყვარელ ქალსაც ისე ახევდნენ თითქოს რიგით ნაშაზე იყო ლაპარაკი და არა ელი ჩხეიძეზე...ქალზე რომელზეც თავის დროზე, ნახევარი ქალაქი გიჟდებოდა. მან კი ,ყველას სანიკიძე ამჯობინა და კი ხედავდა რა ძვირად დაუჯდა თავისი სულელური არჩევანი.
-როგორც წაიღე-ფართოდ გაიღიმა პაპასკირმა.-მიხვალ და ისე წამოიღებ როგორც ჩემი სახლიდან წაიღე.
-რა?
-ხოო...სამოქმედო გეგმას და ძარცვის დღეს მე ვერ დაგიდგენ ...თავად მოიფიქრე ამ საქმეში გაწაფული კაცი ხარ...ჭიპი გაქვს მოჭრილი რომ იტყვიან.ხოდა, მიხვალ და მომიტან...მანამდე კი მე და ელი კარგად გავერთობით...-ქალს თვალი ჩაუკრა მამაკაცმა.
-ერთი პირობით...-ამოიხავლა სანიკიძემ.მერე თითქოს გამბედაობა მოიკრიბაო ფეხზე წამოდგა და თამამად დაიწყო ვაჭრობა.
-პირობები არ მიიღება...უბრალოდ შემიძლია მოვისმინო-ხელები გაშალა კაცმა -გისმენ.
-ელი სახლში დაბრუნდება.
-კიდევ?
-მე ფეხებზე მომკლავ თუ არა,შემიძლია არც დავაბრუნო ის დედამოტყნული სირობა...რას მიზავ? !მერე მეორე ამხელა რისკზე მივდივარ და ბადრი პაპასკირის გაძარცვას ვაპირებ...გეგმა შესადგენია და ამ ყველაფერში გასარკვევად და გეგმის დასალაგებლად დიდი დრო დამჭირდება ...ჩემი ლამაზი ღიმილის გამო არ მეტყვის ბადრი სად აქვს ის წყეული ბრილიანტი...მისი კეთილგანწყობა უნდა დავიმსახურო..-თავზე ნერვიულდ გადაისვა ხელი სანიკიძემ.
-კიდევ?
-მეტი არაფერი...-ამოიოხრა სანიკიძემ.-უბრალოდ გთხოოვ...ელი გაუშვი და სინდისს გეფიცები ყველაფერს დაგიბრუნებ.
პაპასკირმა ისეთი ჩაფიქრებული სახე მიიღო თითქოს სიკვდილ სიცოცხლის საკითხი იყო გადასაწყვეტი.შემდეგ პირი გააწკლაპუნ და ოდნავ გვერძზე გადახრილი თავით დააკვირდა სანიკიძეს.ტუჩები აიბზუა და უდარდელად გაიღიმა.
-ჰოდა ,დროა საქმეს შეუდგე ბატონო რევაზ...შენი დრო ჩაირთო უკვე. რაც შეეხება ჟღალს!-ელენას გახედა და თავით ფეხამდე შეათვალიერა.-განაჩენი გამოტანილია და გასაჩივრებას არ ექვემდებრება.ჩემთან რჩება.
-კი მაგრ...-ხელის აწევით გააჩერა სანიკიძე.
-ისეთ სიტუაციაში არ ხარ პრეტენზიებს რომ მიყენებდე.ქალი ჩემია...დანარჩენი დროის საკითხი...ჩემი კუთვნილი ქონება ჩემთან უნდა დაბრუნდეს...დანრჩენი შენ იცი.თავისუფალი ხარ.-თავით კარისკენ ანიშნა სანიკიძეს.-აა ხოო..იცი ალბათ ხუმრობა რომ არ მიყვარს...სისულელე არ ჩაიდინო და არაფერი მიჰქარო-თითი გამაბრთხილებლდ დაუქნია კაცს-თვალყურს გადევნებ სანიკიძე და @ვილი ვიყო ერთი ფეხის დაცდენა და ამ ლამაზ ქალს ნაწილ ნაწილ გამოგიგზვნი...ჯერ ამ თლილი თითებით დავიწყებ...კისერზე რომ გეხვეოდა ალბათ...
-კარგი-ამოიხრიალა სანიკიძემ.
-დაგტოვებდით ერთმანეთთან დასამშვიდობებლდ მგრამ, ნამდვილად არ მხიბლავს ჩემს ქალს ხელები რომ უფათურო უადგილო ადგილებში-გაიცინა პაპასკირმა-გააჯვი ახლა აქედნ და ფიქრი დაიწყე შენი ჩაჯმული როგორ აწმინდო.
-ელი-ქალისკენ გაიწია სანიკიძემ.
-უმადური მძღრენი...-ფეხზე წამოდგა ცივი სახით პაპასკირი და ქალს ისე აეფარა მიახლოვებას კი არა დანახვასაც რომ ვერ შესძლებდა სანიკიძე.რომლმაც სიმწრით ამოიღმუვლა და კარი ისე გაიჯახუნა თიტქოს მისი ვალი ჰქონდათ და არ აძლვდნენ.
- ამ სირთნ ექვსი წელი?!-წარბი აზიდა პაპასკირმა და თავდახრილ ქალს გახედა.-სულ მიკვირს იმ ქალების სანიკიძის ნაირებთან საქმეს რომ იჭერენ...ისე გაგყიდა როგორც ცხვარი.
-მოკეტე-კბილებში გამოსცრა ჩხეიძემ.
-კარგი ბატონო!-ხელები დანებების ნიშნად ასწია ბაჩიმ და გაეცინა.-ადექი,სახლში მიდიართ...ვატყობ ეს დრო მე და შენ მაგრად გავერთობით.
* * *
პაპასკირმ ხმაურით გააღო ჩხეიძისთვის უკვე კარგად ნაცნობი სახლის კარი.
-მოხვედი დეე?-კართან შეეგება ასე 60 წლის ფუმფულა ქალი და ტანისამოს შემოხეული ელენას დანახვაზე ადგილზე გაშეშდა მოულოდნელობისგან.
-ჟუჟაა?-უხერხულობა პაპასკირის მხიარულმა.ხმამ გაფანტა.-რა ვიდზე ხაარ?
-შენ რომ ე გ ენა არ გქონდეს-ხელი აიქნია ქალმა და ამრეზით შეთვალიერა კედელთან აწურული ელენა.
-გოგოებს მაგრად გაუტყდებოდათ!-გაიცინა ბაჩიმ და ელენას მკლავზე მოჰკიდა ხელი-წამოდი!
-ეს ვინ არის?-გვერდით მიჰყვათ ჟუჟაც და ჩუმად გადაულაპარაკა მამაკაცს.
-ეეეს...-გაიწელა პაპასკირი.-ელენაა ჟუჟიკო და ჩვენთან იცხოვრებს...ჩაცმულობამ არ გაგაკვირვოს ჩვენი მეზობელი რომ არის ნოდარა.
-აბა ნოდარა?-წარბი შეკრა ჟუჟუნამ.
-ტრ@აკი-გაეცინა კაცს და კბილებსშორის მოიქცია ქვედა ტუჩი რომ არ ახარხარებულიყო.
-ნოდარა?-ჩაფიქრდა ქალი.
-ხოო მაგის ძაღლმა ათრია...
-დედა-ლოყაზე შემოირტყა ხელი ქალმა.-ვაიმე რას ამბობ შვილო...
-კაი დაიკიდე რაა...ოთახი აჩვენე და რამე ტანსაცმელი მიეცი.-ხელი აიქნია კაცმა და ის ის იყო გასვლას აპირებდა რომ შეჩერდა და მოტრიალდა.-ხოო და შეეცადე ლილოკოს თვალში არ მოხვდეს... ნამდვილად არ მინდა ტრამვატოლოგიურში ღამეები ვუთიო რომელიმეს.მე გავდივარ საქმე მაქვს...
-დედაშენმა დარეკა-დააწია ქალმა.
-რაო მერე დედამ?
-არ მპასუხობს ტელეფონზე და რა ხდებაო?
-ააა...ეტყობა არ მესმოდა.კიდევ რომ დარეკავს გადაეცი...ცოლი ჯერ არ მოუყვანია,არც პენსიაში გასულა,რინგზეც არავის მოუკლავს და არც ამნეზია დამართნია ისევ ისე გულით უყვარხარ როგორც მანამდეთქო...ვსო...გავარკვიეთ?
-კარგი დედა-ამოიოხრა ჟუჟუნამ და ელენას მიუბრუნდა-წამოდი ოთახს გაჩვენებ.
ოთახი საკმაოდ კომფორტული და გემოვნებით მოწყობილი აღმოჩნდა...დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად ვიშ ვიშით აგებდა საწოლზე ახალ ზეწრებს ჟუჟა და თან ენას არ აჩერებდა.
-გაბრაზებულია დედამისზე...ვერ ჰპატიობს ლილის რომ ურიგებენ...ურიგებენ რაა მაგისი ცოლად მომყვანი არაა და უბრალოდ მამამისს ვერ უტეხავს ხათრს.რამდენ ხანს ივლიან ესე წინ და უკან მაინტერესებს ..დაიღალე შენ გეტყობა ხოო?
-არა არაფერია.-ძლივს გაუღიმა ელენამ მართლაც დაღლილი და გამოფიტული იყო...ერთი დღისთვის საკმაოდ ბევრი ემოცია დაუგროვდა და მისი ორგანიზმი ვეღარ ერეოდა.გაურკვევლობაში მყოფი თავს უსულო საგნად გრძნობდა რომელსაც, სადაც უნდა იქ წაიღებდნენ და როგორც უნდა ისე მოექცეოდნენ.სანიკიძის საქციელმა ხომ სულ მთლად ჩამოაქცია ცა თავზე...ისე დაუთმო ვიღაცას საკუთარი ცოლი, საბოლოოდ გამოამჟღავნა თავისი არაკაცობის მაქსიმუმი.პაპასკირის ფონზე გულისამრევი და ამაზრზენი ჩანდა სანიკიძე...ერთადერთი რასაც ნანობდა ის იყო რომ თავის დროზე არ დაუჯერა გვანცას და არ მიატოვა...ეცოდებოდა ბიჭი...ნამდვილად არ იცოდა რა ელოდა მომავალში და ეს გაურკვევლობა იმდენად ანგრევდა, ერთიანად დაუძლურებული თავს 80 წლის დედაბერად გრძნობდა.
-მიდი დედა სუბთა პირსახოცები კარადაშია...აქვეა რაღაც ტანისამოსიც...გადაივლე და ჩამოდი რამეს გაჭმევ.
-დიდი მადლობა...-ამოიხრიალა ელენამ-გადავივლებ და დავწვები არ მშია.
-კარგი- მხრები აიჩეჩა ჟუჟუმ და ოთახში მარტო დატოვა ქალი.
ბაჩი ტელეფონზე ვიღაცას ელაპარაკებოდა ჟუჟუნა რომ დაადგა თავზე სავარძელში მოთავსებულს და ისეთი თვალებით დახედა მამაკაცმა დაგირეკავო უთხრა ტელეფონზე მოსაუბრეს და წამში გათიშა აპარატი.
-რაიყო?
-ვინ არის?- წელზე დოინჯი შემოირტყა ქალმა.
-ნუ გაატრაკე...
- ბაჩიი!!!
-ნუ გადამრევთ შენ და დედაჩემი ჟუჟუნა! რომელ ბოზ@ თან დავწვები და სახლში ვის მოვათრევ თქვენ უნდა შეგითანხმოთ?ეს დედამოტყნული ჩემი სახლია და მეე 30 წლის ვარ ასე რომ როგორმე გავალ იოლას თქვენი რჩევა დარიგებების გარეშე.- ხმას აუწია კაცმა.
-ლილი?
-ლილის დედასაც შევეცი...ვინ ჩემი ფეხებია ლილი ახსნა განმარტებები რომ ვაბარო? გათხოვება არც მაგას უნდა...იმას იღებს რაც აწყობს...ფულს და ჩემს სი@რს დანარჩენი კი ჩემი მოსაგვარებელია.გასაგებია?
-ნუ მიყვირი-ხმას აუწია ქალმა.
-ელენას ვინმემ ზედმეტი რომ უთხრათ-ქალისკენ დაიხარა განრისხებული პაპასკირი-ჩემს თავზე პასუხს არ ვაგებ...აქ, დარჩება მე რამდენი ხანიც მინდა და, იმას გააკეთებს მე რაც მინდა...შენგან-თითი გამაბრთხილებლად დაუქნია ქალს-შენგან ,ერთი ზედმეტი სიტყვაც რომ გავიგო,ან უბრალოდ დავინახო რომ მე თავზე მახტები და ცუდად ექცევი...ს გაზრდილი ვიყო დაგახვევინებ დედაჩემთან.კარგად იცი მის დატოვილ ჯაშუშებზე აცრილი ვარ...
-ბაჩი...
-ცუდად ვარ!ცუდად ვააარ!!! შემეშვი...-ხელი აუქნია ქალს და ოთახი გაგიჟებულმა დატოვა.

* * *
ცუდად ეძინა...წინა დღის ნერვიულობამ და დაძაბულმა დღემ არ მისცა საშუალება მოდუნებულიყო. საწოლიდან წამოდგა და შიშველ სხეულზე შორტები ამოიცვა...ორი ზომით დიდ მაისურში გაუყარა მკლავები და ოთახიდან ფეხაკრებით გამოვიდა.სახლში არავინ ჩანდა...პირველ სართულზე ჩასულმა სამზარეულოში მოფუსფუსე ჟუჟუს მოგკრა თვალი.ნამდვილად არ ჰქონდა ამ ენერგიით გაბერილი ქალის, ქაქანის მოსმენის თავი .დერეფანს გაუყვა და მის სმენას მუსიკის მაღალი ხმა მისწვდა.ხმის მიმართულებით გაემართა და თეთრი კარის წინ შეჩერდა საიდანაც მუსიკის ხმას შერეული მონოტონური ბრახუნი ისმოდა.ბრთხილად შეაღო კარი და ნახევარი ტანით შეიხედა.უზარმაზარი ოთახი თანამედროვე სპორტ დარბაზად გადაეკეთებინათ.მოზრდილი რონგი,ცალ მხარეს დაკიდებული სავარჯიშო მსხლები...ტრენაჟორების მთელი არსენალი და დინამიკებში აღრიალებული, ენერგიული მუსიკის ჰანგები. წელს ზემოთ შიშველი პაპასკირი კი ერთიანად ოფლით დაცვარული სიმძიმეებით ვარჯიშობდა.გაშტერებული უყურებდა მამკაცის მთლიან ზურგზე გამოსახულ დრაკონის თავს და ვერცკი მიხვდა როდის აღმოჩნდა დარბაზის შუაგულში.
პაპასკირმა ბრახუნით დააგდო (შტანგის ღერძი) და შემოტრიალებულმა ახლაღა შეამჩნია დაუპატიჟებელი სტუმარი.ირონიულად შეათვალიერა ქალი რომელსაც, სავსე მკერდი თხელი მაისურის შიგნიდან მაცდურად მოუჩანდა.თმა კეფაზე ჰქონდა შეკრული და ინტერესით ათვალიერებდა ყველაფერს. ტაბის რხევით,დაბალ კარადას მიუახლოვდა,კრივის ხელთათმანებს დასწვდა და ცოტა ხანს აკვირდებოდა შემდეგ კი თხელი ხელები ჩაყო და საგულდაგულოდ შეიკრა.
-აბა?-გამომწვევად მიუბრუნდა მომღიმარ ბაჩის...
-ვისპარინგოთ?
-დამცინი ხოო?-გაიცინა მამაკაცმა.
-რატომ?-წარბის აწევით გაიკვირვა ჩხეიძემ და პირველი ავიდა რინგზე.-მოხვალ?!თუ გეშინია?
პაპასკირმა სიცილით გაილოკა ქვედა ტუჩი
-კარგიი...გამოწვევა მიღებულია.-სწრაფად ჩაიცვა ხელთათმანები და რინგის თოკებს გადააბიჯა.-ქალისთვის ჯერ არ დამირტყამს.
-პირობას ვდებ ძალიან არ გცემ -გაიცინა ჩხეიძემ.იმდენად ლამაზი იყო...ველურ ქალღმერთს ჰგავდა...გაღიმებული უყურებდა პაპასკირი და ტუჩებისთვის თავის მოყრას ვერ ახერხებდა.-მოდი?
სახესთან ხელები დაიჭირა ქალმა და მისკენ წასული პაპასკირის დასახვედრად მოემზადა.
-სახესთან უკეთ დაიჭირე ხელები და იდაყვებში ოდნავ შეკარი...მეშინია მაგ მაცდურ მკერდზე ძლიერად არ მომიხვდეს...
-ბევრს ლაპარაკობ...-მარცხენა ხელი გაუქნია ელენამ.რომელიც რაღა თქმა უნდა არ მოხვედრია პაპასკირს.
-ესეთი ზუსტი დარტყმები სად ისწავლე?-არ წყვეტდა სიცილს მამაკაცი.
-იმდენი კი შემიძლია ეგ ლამაზი ცხვირი გაგიტეხო-პირდაპირ ცხვირში დაუმიზნა ხელი ქალმა და მთელი ძალით დაარტყა.თუმცა აფარებულ ხელთათმანს მოარტყა...თითქოს აზარტში შევიდაო ,უფრო ახლოს მიიწია და დარტყმების წვიამ დაატეხა თავს ახარხარებულ პაპასკირს.
-ნუ იცინი!-კბილებში გამოსცრა ქალმა-დამარტყი...არ მითქვამს მსხლის ფუნქცია იკისრეთქო...მიდი!-უფრო ძლიერად მოუქნია და მუცლის არეში დაარტყა.-დამარტყი შე ნაბი@ჭვარო...ლაჩარი ხარ...ლაჩარი და არაკაცი!
-დედას შევეცი-კბილებში გამოსცრა კაცმა და გაცოფებული ქალი რინგის კუთხეში მიიმწყვრდია-რას აკეთებ შენი აზრით?-სახეში ჩააცქერდა მრისხანედ აელვარებული თვალებით.-ამ გამოხტომით ჩემს წყობიდან გამოყვანას ცრდილობ?
-ხოო ..მაინტერესებს რამდენად არაკაცი ხარ...
-დაგიმტკიცო?!- სწრაფად გაიძრო ხელთათმანები ხელებიდან მამაკაცმა,კისერზე უხეშად მოხვია ორივე ხელი და გაცოფებულ ქალს ტუჩენზე ველურივით დააცხრა.მოულოდნელობისგან სუნთქვა შეკრულმა ჩხეიძებ გაიბრძოლა მაგრამ ,იმდენად მჭიდროდ ჰყავდა კუთხეში, დამცავ ბალიშზე მთელი ტანით აკრული გატოკება შეუძლებელი იყო.უჰაერობისგან შეწუხებულს როგორც იქნა მოშორდა მამაკაცი და არეული სუნთქვით და ანთებული მზერით ბოროტად გამოსცრა.-გაეთრიე აქედან!
ელენამ ამღვრეული თვალები აარიდა მამაკაცს სწრაფად გაიხადა ხელთათმანები, მკერდზე მიაყარა ,რინგიდან ჩახტა და კარში გავარდნილმა ისე გაიჯახუნა ეს უკანასკნელი ცოტა დააკლდა ანჯამებიდან არ ამოვარდნილიყო.
-შეშლილი ძუ@ ნა...-ზიზღით ჩაილაპარაკა პაპასკირმა და ხელში შერჩენილი ცალი ხელთათმანი კედელს მოუქნია მთელი ძალით.
სამზარეულოს მაგიდასთან მჯდარმა პაპასკირმა დაბღვერილი სახით მყოფ ჩხეიძეს გადახედა რომელსაც, საუზმისთვის პირიც კი არ დაეკარებინა, ხელში უაზროდ ატრიალებდა ჩანგალს და ისეთი სახით დაჰყურებდა თეფშზე მოთავსებულ ომლეტს თითქოს,ახალ მეცნიერულ აღმოჩენას აკეთებსო .
-რატომ არ ჭამ?-წარბები შეკრა მამაკაცმაც და მაღალი ჭიქიდან, ფორთოხლის წვენი მოსვა.
-არ მინდა!-მხრები აიჩეჩა ქალმა.
-არ მოგეწონა?
-რა ვერ გავიგე იციი?-უეცრად იფეთქა ჩხეიძემ და ჩანგალი ხმაურით დააგდო თეფშზე.-როდის მერე გავხდით ტკბილად მოჭუკჭუკე წყვილი საუზმის დროს ერთმანეთს სხვადასხვა საჭმელს რომ სთავაზობენ და ტკბილად ჭუკჭუკებენ ათასგვარ თემებზე?
- წყვილი, ცოტა ხმამაღალი ნათქვამია-მხრები აიჩეჩა ბაჩიმ.-ერთმანეთთან ტკბილად მოსაუბრენი კი იმის შემდეგ რაც შენ,აქ,ჩემს გვერდით გადმოხვედი საცხოვრებლად...მართალია დროებით მაგრამ მაინც...სჯობს ერთმანეთთან ურთიერთობა ვისწავლოთ,ადვილად რომ შევუწყოთ ხასიათები-გაიცინა მამაკაცმა.-მაგალითად მე საშინლად ცუდი ხასიათი მაქვს და ვერ ვიტან როდესაც სუფრასთან მჯდარი,ზრდასრული ადამიანი ჭამის მაგივრად საჭმლით თამაშობს...ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება მალე კოშკების აშენებას დაიწყებ ცინგლიანი ბავშვივით!
მშვიდად ჩამოაყალიბა სათქმელი და ომლეტის ჭამა განაგრძო.
-მეღადავებიი?!-სკამიდან წამოიწია ელენამ.
-არანაირად...
-აბა, რა ჯანდაბას ვაკეთებ მე აქ როდესაც, შენც და მეც ვიცით რომ სანიკიძე კაპიკის დამბრუნებელი არარის და შეიძლება აითესა უკვე საქართველოდან.მე კი ჯიბეში გახვრეტილი 20 თეთრიანიც არ მიგდია შენი ეგრედ წოდებული ვალი რომ დავაბრუნო...არც გაქნილი ქურდბაცაცა ვარ ბიძაშენის სეიფის გატანაში რომ გამოგადგე
-ამის დედაც...-ხელი გამეტებით დასცხო მაგიდაზე პაპასკირმა, წინ გადაიხარა და თვალები ბრაზისგან აენთო.-რაღაც გაუგებრად აგიხსენი ხოო?!სი@რზე ეგ შენი სანიკიძე და ის წყეული ფული... ამ წუთს მე, ჩვენზე... შენზე და ჩემზე მაქვს საუბარი...აქ იმდენ ხანს დარჩები რამდენსაც მე ჩავთვლი საჭიროდ და ნებისმიერი რამ შეგიძლია დაარქვა შენს მდგომარეობას ჩემს სახლში ყოფნის განმავლობაში...ცოლი,საყვარელი,ნაშა,მძევალი,ტყვე თუ უბრალოდ ბო@ი!ხედაავ? არჩევანი დიდი გაქვს...და თურმე არც ისეთი ძნელად გასაგები როგორიც გვეგონა.-გაიცინა მამაკაცმა-ახლა შეიძლება დავამთავრო ჩემი წყეული საუზმე?!
ელენა ხმის ამოუღებლად დაჯდა სკამზე და სახეზე ორივე ხელი აიფარა...იმდენად უსახელო და ამოუხსნელი ემოციებისგან იყო გაბერილი, თავს ვერაფერს უხერხებდა და ასე, ჩამოუყალიბებელი და ბოლომდე საკუთარ მდგომარეობაში გაურკვევლად დარჩენილი ნელ-ნელა სიგიჟის ბოლო სტადიაში გადადიოდა.
-რეზი არაფერს არ დაგიბრუნებს...-ყრუდ ამოიდუდუნა სახეზე აფარებული ხელებიდან და თავი ვეღარ შეიკავა და ატირდა.
-რეზი არც ისეთი ამბიციური აფერისტია , გულადი, რისკზე წამსვლელების ლიგაში რომ ჩაეწეროს...ერთი მშიშარა ქათამია და დარწმუნებული იყავი გაქცევასაც ვერ გაბედავს.შენ რა გატირებს?!
- სახლში მინდაა...ამ გაურკვევლობით დავიღალე...-ხმამაღლა წამოიტირა ქალმა.
-სახლში ხარ ელენა და აქ შენი მინდა უკვე აღარაფერს ნიშნავს...
კიდევ რაღაცის თქმას აპირებდა მამაკაცი, ქუსლიანი ფეხსაცმელების კაკუნი რომ გაისმა დერეფანში რომელიც, მათი მიმართულებით მოიწევდა და მალე
-ბააჩიი...-გაწელილი, პრეტენზიული ტონით ...რატომღაც უკმაყოფილოდ ტუჩებ დაბრეცილი ლილი გამოჩნდა სამზარეულოს ზღურბლზე.მაგიდასთან მსხდომთ დაკვირვებული მზერა შეავლო და უეცარი ბრაზისგან დაკვესილი თვალებით დასაშვებზე დიდხანს მიაშტერდა ხელებში თავ ჩარგულ ჩხეიძეს.შემდეგ ,თითქოს გონს მოეგოვო ფართოდ გაიღიმა და მამაკაცის ტუჩის კუთხისკენ დაიხარა.
-გამარჯობა საყვარელი...
-ლილიკო? როგორ ხარ?-ლოყაზე აკოცა პაპასკირმა.-ასე ადრიანად რამ შეგაწუხა?!
- აუ ბააჩ...
- გაფიცებ ,რამე სასწაული არ მითხრა ისედაც ბეწვზე ჰკიდია ჩემი ნერვები-თვალები მობეზრებულმა აატრიალა მამაკაცმა და როდესაც, დააფიქსირა ლილის ეჭვნარევი მზერა როგორ იყო ელენასკენ მიმართული ,დაძაბული სიტუაციის განმუხტვას შეეცადა.გამძვინვარებული ლილის ფონზე, საკუთარ ნადავლს კბილებით რომ იცავდა...ჩხეიძე, საწყლად აბუზულ ბეღურას ჰგავდა. რომელიც ,სიცივისგან კანკალებდა და თითქოს არსებობის დღეებს ითვლიდა.
-ლილიკო გაიცანი ეს ელენაა...ჩემი ახლობელი.-ხაზგასმით წარმოთქვა მამაკაცმა-ჩემს სახლში იცხოვრებს გარკვეული დროის მანძილზე და მინდა რომ ჩემს ქალს...გამუდმებით კატა თაგვობანას თამაში არ მოუწიოს მასთან...
-შენთან რატომ იცხოვრებს?!-სკამი ხმაურით გამოსწია ლილიმ და მაგიდასთან, ბაჩის გვერდით დაიკავა ადგილი.
-იმიტომ, რომ მე ასე მინდა-გაიღიმა მამაკაცმა.-კიდევ გაინტერესებს რამე? თუ დაკითხვა დასრულებულია?
-ბაჩიი...აღარ მივდივართ ზღვაზეე?-ტუჩები დაბრიცა ლილიმ-ჩემი გოგოშკები უკვე წავიდნენ...მე კი შენ გელოდებიი.აუუ...გადავიდა ეს რუჯის სეზონი და მერე რაღა ჯანდაბა მინდა იქ? სოლარიუმშიც მშვენივრად ვივლი...
-ვაიმეე!-სერიოზული სახით შეიცხადა პაპასკირმა.-მერე გოგო, დაგიშალა ვინმემ წასვლა?!შენს გარეშე ბათუმი ამ სეზონზე ძალიან ბანძად იგრძნობს თავს...ტუსოვკები გაიმაზება და რუჯიც ისეთი ეფექტურად მიმზიდველი აღარ იქნება-გაიცინა და უცებ ისე იფეთქა ,ლილი მთელი ტანით შეხტა მოულოდნელობისგან და სახე მოენგრა.-რა ....@ობას მეუბნები ხვდებიი?!
-ვაიმეე
.რა გაღრიალეებს?!-გაკაპასდა ლილი
-ჭკუიდან ნუ ამწევ და არ ვიღრიალებ!-ჯიბიდან ტელეფონი ამოაცურა პაპასკირმა რომელიც სავარაუდოდ უხმო რეჟიმზე ჰქონდა დაყენებული და ეკრანს დახედა. ესემეს შეტყობინება იყო კოსტასგან რომელიც სწერდა, რომ დაუყოვნებლივ დაერეკა მისთვის.გაკვირვებული პაპასკირი სწრაფად წამოხტა ფეხზე და სიძის ნომერი აკრიბა.
-სად ხარ აქამდე?-უკმაყოფილოდ ამოიღრინა კოსტამ- ორი საათია გელოდები.
- დაგერეკა მერე.რამოხდა?
-შენი სანიკიძე წევს რეანიმაციაში...უგონო მდგომარეობაშია და ექიმები გადარჩენის მინიმალურ შანსს იძლევიან...ესროლეს!
-ატრაკებ?!
-ვატრაკებ კი არა ბიჭო! შენ შიგ ხომ არ გაქვს?!რა გითხარი სისულელე არ ჩაიდინოთქო?საერთოდ არ მისმენ?
-ბატონო?!-გაეცინა პაპასკირს-და შენ ფიქრობ ,რომ იმ დონემდე დავეშვი სასიკვდილოდ გავიმეტე სანიკიძე და ეხლა ,შენგან ამ ბრალდებას ასე მშვიდად ვისმენ?!დაგირეკავ ცოტახანში.შენ აიღე ეს საქმე?
-ხოო სიხარულით...კი არ ავიღე მე შემომტენა ვასილიჩმა...-უკმაყოფილო ტონით ამოიბუზღუნა კოსტამ.
-თუ დამაცდი, დაგირეკავ ცოტა ხანში...
პასუხს აღარ დალოდებია ტელეფონი გათიშა და სამზარეულოში შებრუნდა-ლილიკო რაღაც საქმე გამომიჩნდა და მე გავდივარ. დაგირეკავ მოგვიანებით!
-და მე მარტო ვიყოო?!-ამოიწუწუნა ქალმა და ისედაუ უსიამოვნო გამომეტყველება უარესად დაეძაბა.
-რატომ მარტო? მოვა ეხლა ჟუჟა და იჭორავებთ შენ და შენი ბებერი დაქალი დაღლამდე.წამოდი ელენა!-თავით კარისკენ ანიშნა თვალებგაფართოებულ ჩხეიძეს.
-თქვენ ორნი...ერთად მიდიხაართ...-გაეკიდა დერეფანში გასულებს ლილი
-არა ...ცალ-ცალკე!-ხელი აიქნია პაპასკირმა და მანქანისკენ დაიძრა სწრაფი ნაბიჯით.ლილიმ კი ჭირვეული ბავშვივით ფეხების ბაკუნი დაიწყო ერთ ადგილზე შემდეგ კი,სამზარეულოში შებრუნდა და ყავსი მომზადებას შეუდგა.ჟუჟა იმაზე ადრე დაბრუნდა ვიდრე ელოდებოდა...თეთრი პოლიეთილენის პარკებით დატვირთულმა პირდაპირ სამზარეულოს მიაშურა და სურსათ-სანოვაგით სავსე პარკები სამზარეულოს მოზრდილ მაგიდაზე დააწყო ხმაურით.
-უიი ...აქ ხარ პრინცესაა?-საქმეში გართულმა გვიან შეამჩნია ფანჯარასთან მდგარი ლილი წარბაწეული რომ აკვირდებოდა ქალს.-როდის მოხვედი დედი?
-ცოტა ხნის წინ-ცხვირი აიბზუა ლილიმ.დიდად არ მოსწონდა ეს ყოვლისმცოდნე ფაშფაშა ქალი თავისი გრძელი ცხვირის წყალობით ყველაფერში რომ ერეოდა და ხანდახან ,იმდენადაც კი უშლიდა ნერვებს ბაჩის ხათრით ვერაფერს ეუბნებოდა არადა, სიამოვნებით გააცლიდა ისედაც ორ ღერ ჭაღარა თმას...მუდამ მოკლედ შეჭრილს რომ ატარებდა.თუმცა მეორე მხრივ ის და ჟუჟა ერთ ლიგაში თამაშობდნენ და პაპასკირების სახლში თავისი წარმომადგენლის ყოფნა რაღაც მხრივ მომგებიანს ხდიდა ლილის...მისგან იგებდა ისეთ წვრილმან დეტალსაც კი რასაც ბაჩისგან ვერასდროს გაიგებდა და ეს წვრილმანი დეტალები ეხმარებოდა ისეთი დაუმორჩილებელი მამაკაცის შეძლებისდაგვარად გაკონტროლებაში როგორიც ბაჩანა პაპასკირი იყო...მისი თავაშვებული საქციელი,გამუდმებული ლოთობა და ქალების ის მრავალრერიცხოვანი არმია მექალთანე მამაკაცს თითქმის ვენებში რომ დაედინებოდა სისხლთან ერთად სიდ თავსატეხს წარმოადგენდა ლილიკოსთვის მაგრამ...მისი კაცი იყო პაპასკირი...რასაც მარჯვენა ხელის არათითზე წამოცმული ბრილიანტის ნიშნობის ბეჭედი ამტკიცებდა და მის საკუთრებას ისე დაიცავდა როგორც შეეფერებოდა ამისთვის კი თანამზრახველი ესაჭიროებოდა...რომლის გადმობირებაც დიდად არ გასჭირვებია.ძვირად ღირებული საჩუქარი მიაშავა რამოდენიმეჯერ დღეს კი არამარტო ჟუჟა არამედ თავად ქალბატონი პაპასკირიც მის მხარს ამაგრებდნენ რაც უპირატესობაში ამყოფებდა ლილის.უყვარდა ბაჩი,ხოო გაცნობის წამიდან მოეწონა...ძალიან მოეწონა და უბრალოდ ვერასდროს ხვდებოდა რა სურდა მამაკაცს...ისეთი სერიოზული სახით შეიძლება იმდენად არასერიოზული რამ ეთქვა...მერე მთელი დაღე დამჯდარიყო ლილი და ეფიქრა მოატყუა თუ სიმართლე უთხრა ბაჩიმ.მისი სარძლოდ გამოცხადება ზომ საერთოდ შოკი იყო და ამ შოკიდან ჯერ ისევ ვერ გამოსულიყო...ახლა კი საიდანღაც გამძვრა ეს ჟღალი ლამაზმანი ...თან იმდენად სექსუალური და ლამაზი იყო ვერ გადაეწყვიტა ლილიკოს უნდა ენერვიულა თუ ესეც მამაკაცის დროებითი სათამაშო იყო და დღეს თუ ხვალ მობეზრდებოდა და იქ მიაბრძანებდა საიდანაც მობრძანდა.ამის გარკვევაში კი ვინ თუ არა ფუმფულა ჟუჟა დაეხმარებოდა...მისი ნდობით აღჭურვილი თვალები და ყურები.
-ჟუჟაა...-ღიმილით გაწელა ლილიმ და სკამზე მოთავსდა თან გამომცდელი მზერა შეანათა ფუმფულა დამლაგებელს.-ვინ არის ის ჟღალი ალქაჯი?
-არ ვიცი საყვარელო-მხრები აიჩეჩა ქალმა და მაცივარში ბოსტნეულის შეწყობა განაგრძო.
-ჟუჟა?
-მართლა არ ვიცი დედა-მაგიდისკენ შემობრუნდა ქალი და კოტიტა თითებით მის ზედაპირს დაეყრდნო.-სულ მთლად ტანისამოს შემოხეული მოიყვანა ბაჩიმ...-შეთქმულივით დაიწყო ქალმა დაბალ ხმაზე ჩურჩული და თან ცალ თვალს კარისკენ აპარებდა ვაი და უფროსმა არ შემომისწროსო.
-არ არის სახლში...ახლახანს გავიდა-დაამშვიდა ლილიმ როდესაც მისი ნერვიულობის მიზეზს ჩასწვდა.
-ხოო თქვა აქ იცხოვრებს მე რამდენი ხანიც მომესურვებაო-სკამი გამოსწია ჟუჟამ და მაგიდას მიუჯდა.-მკაცრად გამაბრთხილა რომ გავიგო რაიმე ზედმეტი უთხარი მიგაბრძანებ აქედანო...
-დეგენერატი-წამამოიყვირა ლილიმ...
-შენ რა განწრვიულებს დედა?
-გადაირიე ხოო? რას ჰქვია რა მანერვიულებს? ჩემი კაცის სახლში წითური ალქაჯი ჩასახლდა რომლის, წარმომავლობაზე არაფერი არ ვიცი და რა მანერვიულეებს?ერათად სძინავთ?-იკითხა გატეხილი ტონით და პასუხისთვის შეემზადა.
-არააა...არა დედა,არა..-ხელები აიქნია ვიშვიშით ქალმა-რომელ ერთად ძილზეა ლაპარაკი ძაღლი და კატასავით უღრენენ ერთმანეთს.-ისევ საეჭვოდ დაიდაბლა ხმა ჟუჟამ.
-ჯანდაბაა!-წამოხტა ფეხზე ლილი-რა ჯანდაბა მოვუხერხო ამ კაცს? ღმერთო ვერ ვიმორჩილებ...საერთოდ არაფერს წარმოვადგენ...ფორმალურად მქვია საცოლე და ჩემს პრეტენზიას არასდროს არ აქვს მის თვალში წონა.მირჩიე რამე ჟუჟიკო თორემ შეიძლება გავაფრინოო...
ისევ სკამს დაუბრუნდა ლილი და საწყალი სახით გადახედა ქალს.
-იქნებ დროა პრეტენზია განაცხადო იმაზე ,რაც კანონით შენია?-წარბები შეყარა ჟუჟამ.
-რას გულისხმობ?
-დროა აქ გადმოხვიდე და სრული მმართველობის სადავეები შენ აიღო ხელში-თვალები ბოროტად დააწვრილა ქალმა.
-როგორ?-სახეზე აიფარა ორივე ხელი ლილომ.
-ერათადერთი რითაც ბაჩის დაიჭერ და არ უარგყოფს ეს ბავშვია.
-რაა?!
-ხოო რატომ გიკვირს? უკვე დროა არც იმდენად პატარები ხართ ორივე..ბავშვი გაუჩინე ლილი.
-ჯანდაბა...ხუმრობ ხოო?!
-არანაირად...ბაჩანას უყვარს ბავშვები..შენთვის კი სახელოში დამალული კოზირი იქნება.-გაქნილი არამზადასავით გაიცინა ქალმა, მაცივარს დაუბრუნდა და მიტოვებული საქმის კეთება განაგრძო.



* * *
სახლიდან გამოვარდნილმა სანიკიძემ მანქანა ადგილს შეშლილივით მოსწყვიტა და ქალაქისკენ გააქროლა. მეხსიერებაში უტრიალებდა თითოეული ფრაზა,მიმიკა და საქციელი რაც ცოტა ხნის უკანდელი დაძაბული საუბრის თანმხლები გახლდათ და ბრაზისგან ერთიანად ატანილი ბოლო ხმაზე ღრიალებდა და საჭეს ხან ერთ ხელს ურტყამდა და ხან მეორეს.ისე წაართვეს საკუთარი ცოლი გაპროტესტებაც ვწრ მოახერხა...ოხ რა სი@რი ხარ სანიკიძეე!!! მაგარი სი@ი ხაარ! ღრიალებდა შეშლილივით და სიჩქარეს უფრო და უფრო უმატებდა.რა ჯანდაბა უნდა ექნა? გაქცევა და ყველაფრის დაკიდება ძალიანაც კი უნდოდა მაგრამ მის ძალებს აღემატებოდა...არც ისეთი აღმოჩნდა პაპასკირი მაგრამ არც ამდენს წარმოიდგენდა.ყოველთვის გაზულუქებული მამიკოს ბიჭად მიაჩნდა და მისგან ასეთ შემოტევას როგორ იფიქრებდა?იქით მეორე საბრთხე ბადრი პაპასკირი და მისი ხახადაფჩენილი ავი ძაღლები წარმოადგენდნენ...ორ წყალს შუა იდგა და მარტივად ერხეოდა რადგან გაცურვის შანსები მინიმუმამდე იყო დავარდნილი და მოუწევდა კოჭებამდე წყალში დახრჩობის მომავალ პერსპექტივას სახეზე ღიმილით და დაშვებული ხელებით შეჰგებებოდა.დაბა წყნეთში გამოსულმა, კუდზე დამჯდარი რენჯროვერი შენიშნა ნაცნობი სერიული ნომრებით. სიჩქარე საგრძნობლად დააგდო, გზის სავალი ნაწილიდან გადავიდა და შეჩერდა.ჯიპის მძღოლმაც მას მიჰბაძა და აუდის უკან მიაყენა მანქანა.სალონში მჯდარი,სარკიდან უყურებდა სანიკიძე და ელოდებოდა როდის გადმოვიდოდა ვინმე უკან მდგარი მანქანიდან მაგრამ, ამაოდ...საბოლოოდ კი მოთმინება დაკარგულმა სწრაფად გააღო კარი და თითქმის გადახტა...ჯიპისკენ სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა და თითქმის მიახლოვებული იყო უკანა შუშა რომ ჩამოიწია და იქიდან ავად გამოშვერილმა იარაღის ლულამ ადგილზე გააქვავა მამაკაცი.ფეხებმა თავისი ფუნქცია დაკარგა და გაქცევის ყველენაირი შანსები წამის მეასედში მოუსპო.შემდეგ გასროლა,ყრუ ტყაჩუნი და ინერციით შეხეთქებულმა, ტკივილის მოზრდილმა ტალღამ ერთიანად მოიცვა და გადაფარა მამაკაცი.რომელიც ყრუ ზათქით დაეხეთქა გამოფიტულ მიწაზე.

* * *
ელენამ ღვედის შეკვრა ძლივს მოასწრო ისე გიჟივით მოსწყვიტა მანქანა პაპასკირმა ადგილს და წინ მთელი სიჩქარით გააქროლა.საჭეზე მარჯვენა ხელის თითებით დაძაბული ჩაჰფრენოდა და მეორე ხელიის თითებს ნერვიულად იტარებდა დაბალ წვერზე.ელენა გაფაციცებით ადევნებდა ყველა მის საქციელს თვალს და ცრდილობდა უსიტყვოდ გამოეცნო მომხდარი..თუმცა ვერ ახერხებდა...არადა, აშკარა იყო რაღაც ცუდი ხდებოდა და ეს ცუდი კონკრეტულად ვის ან რას ეხებოდა ეგ იყო გასარკვევი.
-ბაჩი-მთელი ამ დროის განმავლობაში პირველად მიმართა მამაკაცს სახელით და რეაქციამაც არ დააყოვნა .ისეთმა გაკვირვებულმა გადმოხედა პაპასკირმა თითქოს ,მის წინ უცხოპლანეტელი მჯდარიყო.-სად მივდივართ?
-ელიი...-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა მანქანა გზიდან გადაიყვანა და შეაჩერა.ნახევარი ტანით შეტრიალდა ქალისკენ და თვალებში ჩააცქერდა.-რაღაც მოხდა...
-რა?-ცუდის მოლოდინში,ერთიანად დაიძაბა ქალი.
-დედას შევეცი...-თავზე გადაისვა ხელი გაბრაზებულმა მამაკაცმა -სანიკიძე რეანიმაციაში წევს და ამ ....ობის თქმა მაინც და მაინც მე მიწევს ...პახოდუ უნდა განუგეშო რომ იმ ნაბი@ჭვარს არაფერი მოუვა და ალბათ, ატირებული...ხოო თუ იტირებ! გულში ჩაგიკრა და მზრუნველად გადაგისვა თავზე ხელი თუ რა დედისტყვნაა?! კაროჩე, აზრზე არ ვარ რა მოხდა და ეხლავე გაბრთხილებ არც შენს ნუგეშს ვაპირებ...- უსმენდა თვალებ გაფართოებული ჩხეიძე მამაკაცის გამოსვლას და საერთოდ არაფერს გრძნობდა.თვალს არ აშორებდა მამაკაცის ზიზღით დაბრეცილ სისხლისფერ ტუჩებს საუბრისას ზუსტად იმას რომ ამბობდა რასაც გრძნობდა.მოსმენილი ცუდი ამბავი ტვინმა ახლოს არ მიუშვა გადასახარშად და თავდაცვის ინსტიქტ ჩართულმა აიცილა ნეგატიური ინფორმაცია.სმენა დაეხშო და მზერაც დაებინდა თუმცა ამ დაბინდული მზერის მიღმა ამაინც გარკვევით არჩევდა მამაკაცის სიმპათიურ სახეს და არაამქვეყნიურ თვალის ფერს კაცმა არ იცის რა ემოციებს რომ ატარებდა ამ მომენტში.
-შენ ...-საკუთარი ხმა ვერ იცნო ქალმა-უბრალოდ მითხარი, რომ ეს შენ არ გაგიკეთებია...
სულ არ უნდოდა თავისთავად აევსო თვალები ცრემლებით და ნიკაპი აუკანკალდა.
-იმ სი@რის გამო ტირილს თუ აპირებ ჩვეულებრივად შემიძლია გავჭედო...გესმის?-ნიკაპში ჩაავლო საჩვენებელი და ცერა თითი ბაჩიმ და თავი ააწევინა.-მე არაფერი გამიკეთებია...ახლა სახე შეიმშრალე და შევიდეთ...ზედმეტად ძვირი მაქვს გადახდილი... სანიკიძეს სიკვდილი რომ ვადროვო.არ მოკვდება!
სწრაფი ნაბიჯით მიმავალ პაპასკირს მიჰყვებოდა ფეხ და ფეხ წამლების უსიამოვნო სურნელით გაჟღენთილ საავადმყოფოს თეთრად შეღებილ დერეფანში.მიმღებში რამოდენიმე ექიმს გამოელაპარაკა მამაკაცი და შემდეგ მეორე სართულისკენ დაიძრა.დერეფნის ბოლოს მოსაცდელ სკამზე სანიკიძის მშობლებს დაეკავებინათ ადგილი და თავდახრილები საკუთარ საფიქრალს მისცემოდნენ.ფეხის ხმაზე ნანამ თავი წამოსწია და ელენას შეანათა ჩაწითლებული თვალები,რომელიც ბაჩის მხარს სანახევროდ ამოფარებული დამფრთხალი შველივით უყურებდა უეცრად ფეხზე წამოვარდნილ ქალს...
-ოჰ დიდება შენს გამოჩენას-თეატრალური, ცინიზმით გაჟღენთილი ტონით შესძახა ქალმა და ჩხეიძისკენ გაიწია.-სად ბრძანდებოდი ამდენ ხანს?მიაღწიე საწადელს როგორც იქნა ხოო?! ჩემი დებილი შვილი აპარატზეა შეერთებული სიკვდილს ებრძვის ეს ბოზან@არა კი აქ გამომეცხადა თავის ახალ კაცთან ერთად.-ამრეზით შეათვალიერა მამაკაცი და ისევ რძალზე გადაუტანა მომაკვდინებელი მზერა.
-უკაცრავად?!-ზემიდან დახედა გაცეცხლებულ ქალს პაპასკირმა და ელენას მაჯაზე ჩასჭიდა თითები.-ძალიან ვწუხვარ ქალბატონო და შევდივარ თქვენს მდგომარეობაში...ახლა, განერვიულებული იმყოფებით და წარმოდგენაც არ გაქვთ რას ლაპარაკობთ მაგრამ...ეს არ გაძლევთ უფლებას ზედმეტი იყვიროთ...შეურაწმყოთ პირველ რიგში საკუთარი თავი და შემდგომ სხვა დანარჩენი.ვფიქრობ თავის ხელში აყვანა გმართებთ.
-გამოუჩნდა დამცველი ადვოკატი!-ჩაიქირქირა ნანამ.
-ნანა გაჩერდი,ზედმეტი მოგდის.-გვერდში ამოუდგა უფროსი სანიკიძე,აფექტში მყოფ ცოლს მხარზე ხელი მოხვია და დაძაბული სიტუაციის განეიტრალებას შეეცადა...კარგად იცოდა ცოლის კაპასი ხასიათი და ნამდვილად არ უნდოდა,მიუხედავად იმისა რომ არც თავად მოსწონდა დიდად რძალი.აქ,საავადმყოფოს დერეფანში,მაშინ როდესაც მათი შვილი აპარატზე სიკვდილს ებრძოდა ნანას თმით ეთრია ჩხეიძე და ამ იაფფასიანი წარმოდგენის ყურებით დაეტკბო პოპკორნ მომარჯვებული პერსონალი.თვალს რომ აპარებდნენ მოურიდებლად მათკენ და ჩურჩულით ქირქირებდნენ.შემდეგ ელენას გადახედა და არც მაინც და მაინც კეთილგანწყობილი ტონით მიუგო:-უკეთესი იქნება თუ წახვალ...
ჩხეიძე უსიტყვოდ შეტრიალდა და გასასვლელისკენ სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა.პაპასკირმა ირონიული მზერა შეავლო ცოლ ქმარს და წინ წასულ ქალს გაედევნა...რომელიც ეზოში გასულიყო და მოშორებით მდგარ მერხზე იჯდა...ნერვიულობისგან გათეთრებულ თითებს ისე ისრესდა ცოტა აკლდა და ალბათ დაემტვრეოდა.
-რაც თავად არის, მშობლებიც ზუსტად მისნაირები არიან...მე მადანაშაულებენ მათი გარეწარი შვილი უთავბოლო იდიოტი რომ გამოდგა და სისულელეს სისულელეზე აკეთებდა...მე მადანაშაულებენ თითქოს სწორ გზას ავაცდინე და ვუბიძგე კისრამდე განავალში ჩამჯდარიყო...-ჩაეცინა ქალს და იქვე მის წინ ჩამჯდარ მამაკაცს გახედა.-ხოო მე მადანაშაულებენ რაც კი რამე, სულელური საქციელი ჩაუდენია მათ შვილს.დეგენერატების ოჯახი! არასდროს მოვწონდი ნანას და არც მალავდა მაგრამ...რეზის მამა? გაიძვერა კაცი. ისე მიღიმოდა და ჩემი მეორე შვილი ხარო მეუბნებოდა თითქოს ...აუუ მეღირსებოდეს მშვიდად ყოფნა! დავაშავე რამეე? რა დავაშავე გარდა იმისა რომ არასწორი ადამიანი შენიყვარდა?!
-ძალიან ვწუხვართქო რომ გითხრა დამიჯერებ?-გაეცინა პაპასკირს.
ელენამ ქვემოდან ამოხედა მამაკაცს და უცნაურად ჭრელ თვალებში ჩააცქერდა...გაურკვევლობა იყო ამ თვალებში თავმოყრილი...დიდი გაურკვევლობა და ემოციების მთელი ზღვა რომელიც, სათითაოდ ამოუცნობი იყო მაგრამ, ერთ მთლიანობაში იმდენად საშიშ და მიუვალ ჭაობს წარმოადგენდა ჩხეიძეს ტანში უსიამოვნოდ გასცრა.
-არა..
-სწორი გადაწყვეტილებაა.-ფეხზე წამოდგა ბაჩი.-წამოხვალ თუ დიდხანს აპირებ მომავალი ქვრივი ქალის სახელის გლოვას?
-დალევა მინდა!-უცებ გადაწყვიტა ელენამ.
-ლოთიც ყოფილხარ ყველა ბედნიერებასთან ერთად..-გაიცინა პაპასკირმა.-წამოდი !ვიცი ადგილი სადაც ისე დავთვრებით პატრონი ვერ გვიცნობს.
მანქანის კარი გაუღო მამაკაცმა და თავით ანიშნა მოდიო.ელენა სავარძელზე მოთავსდა და ღვედი შეიკრა.შემდეგ კი საჭესთან მოთავსებულ მამაკაცს ღიმილით გადახედა.
-რაიყო?
-ცნობილი სპორტსმენი დალევას აპირებს?
-მთვრალი ქალების ატანა არ მაქვს და შესაბამისად, ფხიზელი თვალით ვერ გიყურებ- გაიცინა ბაჩიმ.-იმედია პათოლოგი არ ხარ...
-ნუ გეშინია,-ხელი აიქნია ელენამ-პიანინოზე დაკვრას არ მოგთხოვ,არც შენს მეზობლებს დავთვლი სიმაღლის მიხედვით და არც თებშებს დავამტვრევ.
-უჰ დამამშვიდე.
-სად მივდივართ?- რადიოში გაჟღერებულ უცნობ მელოდიას ხმა აუწია ქალმა.
-ჩემთან სახლში.
-აუუ...-ამოიწუწუნა ჩხეიძემ.-იმ ფუმფულა ქალის ნერვები არ მააქვს...რამე ხომ არ გინდა დედიი?-ტუჩები საყვარლად დაბრიცა ჩხეიძემ.
-ჩემს ჟუჟიკოს პატივეი ეცი თავხედო..-გაიცინა პაპასკირმა.-არ ინერვიულო სხვა მოკრძალებული სახლიც მაქვს და მშვენიერი სასმელების ბარიც...
ახალ აშენებული მრავალსართულიანი სახლის, ბოლო სართულზე გამოვიდნენ ლიფტიდან...მთელი სართული ეკავა პაპასკირის მოკრძალებულ საკუთრებას.ბინა იმდენად ვრცელი და ნათელი იყო ,ერთი შეხედვითაც მოიხიბლა ჩხეიძე.ნაკლებად გადატვირთული...და დახვეწილი გემოვნების ზეიმი.უზარმაზარი ტერასიდან, დედაქალაქის ხედი იშლებოდა და მანამდე თვალისთვის მიუწვდომელი ადგილების დანახვაც კი შესაძლებელი იყო.რბილ,მოწნულ სავარძელში იჯდა და იმ სილამაზით ტკბებოდა რისით, ტკბობის ბედნიერებაც მანამდე არ ჰქონია.წინ,მაგიდაზე ვისკის სანახევროდ ჩაცლილო ბოთლი,ორი განიერ მუცლიანი ჭიქა და ანთებული სიგარეტით შეიარაღებული პაპასკირი...სავარძლის საზურგეს ნებივრად რომ მისწოლოდა ფეხები ტერასის მოაჯირზე შემოეწყო და სიგარეტის კვამლში გახვეული ხანდახან გადმოხედავდახოლმე უკვე შემთვრალ ქალს.მწველი სითხე, ვენებში სისხლთან ერთად მხურვალედ მიედინებოდა და სასიამოვნო შეგრძნებას უტოვებდა ჩხეიძეს.დაძაბული დღეების შემდეგ გრძნობდა, როგორ მოდუნებულიყო და სიმშვიდის სრულ ნეტარებაში მყოფი ტუჩებს ვერ იმორჩილებდა ღიმილის შესაკავებლად.იღიმოდა ლაღად,უდარდელად და საერთოდ აღარც კი ადარდებდა მომაკვდავი ქმარყოფილი,შარში გახვეული საკუთარი თავი და დანაღმული ველივით სახიფათო,სპორტსმენის ყველანაირ კრიტერიუმს აცრდენილი მსოფლიო ჩემპიონი.
-ტიპიურ სპორტსმენზე რადიკალურად განსხვავებული ხარ...სვამ ,ეწევი...
-ქალენშიც დავდივარ-გაიცინა ბაჩიმ და სიგარეტის ღერი საფერფლეზე დაასრისა.
-როგორ გახდი ჩემპიონი?-გაიცინა ელენამ.
-ცნობისმოყვარე ჟურნალისტის კითხვაა თუ, გულახსილი საუბრების საღამო გვაქვს?-თვალები დააწვრილა ბაჩიმ.
-უბრალოდ, ვცრდილობ კარგი ურთიერთობა ჩამოვაყალიბო ჩემს დროებით "ხაზეიკასთან"-გაიცინა ჩხეიძემ.-ვილაპარაკოთ.
-კარგიი-მხრები აიჩეჩა პაპასკირმა-ფინალურ ბრძოლაზე ჩემი მოწინააღმდეგე არ გამოჩნდა და ტიტული მე მომანიჭეს.
-ხუმრობ?!
-კიი...
-იუმორის მამა ხარ.-ხელი აიქნია ჩხეიძემ და ჭიქაში დარჩენილი ვისკი ერთ ყლუპად გამოცალა.-თუმცა ,საკმაოდ კოჭლი იუმორი გაქვს...დასახვეწია.
-გავითვალისწინებ!-გაიცინა მამაკაცმა და ქალს დააკვირდა-მთვრალ ქალებზე მითი მოგონილია?! საკმაოდ საყვარელი ხარ...აწითლებული ყვრიმალებით და არეული მზერით.
-კომპლიმენტია?თუ იმის დასტური რომ მოგწონვარ?-სახე დაუსერიოზულდა ქალს...
-ორივე...-გაიცინა ბაჩიმ და უცებ დასერიოზულდა.-რა გინდა ჩემგან ელენა?
-ვერ გავიგე?-გაიკვირვა ქალმა.
-მიწვევ...ესე მიწვევდი თავიდან...ყურადღებას თუ არ გაქცევ ,გიტყდება და აპროტესტებ საკმაოდ ცუდი ხერხებით...თუ გამოვხატავ რასაც შენს მიმართ ვგრძნობ ,მოგწონს მაგრამ დისტანციას ინარჩუნებ.
-შენ მე ,გამოკეტილი გყავარ როგორც პირად საკუთრებაში მყოფი რაღაც ნივთი...-ხმა გაებზარა ელენას.
-არ მყავხარ გამოკეტილი,-მხრები აიჩეჩა მამაკაცმა-ორი დღეც არაა რაც ჩემთან ცხოვრობ და როგორც მახსოვს ,არანაირი შეზღუდვა არ დანიწესები შენთვის.არც სადმე გასვლა დამიშლია და არც გაბედულად სუნთქვა...შენ ხარ დაძაბული რადგან ,არ იცი რას უნდა ელოდო ჩემგან.სწორი მიდგომაა!-ისევ მოუკიდა ერთ ღერს კაცმა.-უბრალოდ, სხვანაირად რომ გაგრძელებულიყო ჩვენი ურთიერთობა და ასეთ შარში არ გახვეულიყავი...უკეთესი იქნებოდა.
-ახლა რა იქნება?-თავადაც მოუკიდა სიგარეტს ელენამ.
-ახლა?!არ ვიცი...-გაიცინა მამაკაცმა.შემდეგ მისკენ გადაიწია და ტუჩებს შორის მოქცეული ღერი აართვა.-არ გიხდება...
-რამდენ ხანს ვიქნებით ასე?-არ გაუპროტესტებია სიგარეტის გამორთმევა ქალს...სტაჟიანი მწეველი არასდროს ყოფილა,ნერვიულობის დროს ჰქონდა ჩვევად მოწევა. ნერვებ ამშვიდებსო. ცრუ რწმენით მასაც სჯეროდა მაგრამ,არასდროს დაუმშვიდებია სიგარეტს და მავნეჩვევად ჩემოუყალიბდა მეტი არაფერი...
-არ ვიცი...ისევ ისე გაგრძელდება როგორც მანამდე.ჩემს თვალში ისევ ის პატარა, ჟღალი ქურდბაცაცა ხარ რომელმაც ნაგლად გამაცურა.-თვალი ჩაუკრა ბაჩიმ.-.სანიკიძე კი, მთავარია გამოძვრეს შემდეგ... ჩვენს საქმეს ისე გავარკვევთ როგორც მე მაწყობს.ვსო...დავაკმაყოფილე შენი ცნობისმოყვარეობა?
-თითქმის...-გაიცინა ქალმა.
-ანუ ბოლომდე არა? შენზე მომიყევი რამე...
-მოსაყოლი არაფერი მაქვს...-მხრები აიწურა ელენამ.-ერთი ჩვეულებრივი პროვინციელი ვარ...რომელიც შარში გაეხვია.
-რა თავმდაბალი შეფასებაა...-გაეცინა მამაკაცს...და სახე ზედმეტად სერიოზული გაუხდა...ენის წვერით ქვედა ტუჩი გაისველა და შეცვლილი ხმით თქვა:-ლამაზი ხარ.
-ვიცი-გაიცინა ელენამ.
-და საშინლად სახიფათო...
-ესეც ვიცი...- სახე დაუსერიზულდა ქალს და დაჟინებით მომზირალ მამაკაცის თვალებს მზერა აარიდა.
-მოდი ჩემთან...-სიგარეტი საფერფლეზე დააგდო მამაკაცმა და ხელით თავისკენ ანიშნა.
-რა?-ამოიხრიალა ქალმა და ყელში გაჩხერილი მოულოდნელობის ბურთი გაჭირვებით გადააგორა.
-მოდი ჩემთანთქო...-მაჯაზე მოჰკიდა ხელი მამაკაცმა და სავარძლიდან წამოწეული ქალი თავისკენ მიიზიდა...-სასმელს დავაბრალოთ ეს სიტუაცია და ისიც, საშინლად რომ მიზიდავ.-
მოქნილ წელზე ძლიერი მკლავი შემოხვია ბაჩიმ და თითქმის, ძალით დაისვა მუხლებზე მზერა არეული ქალი...რომელსაც, გული ისეთი სისწრაფით უცემდა, ყურებში ესმოდა მისი ბაგა-ბუგის ხმა.წელზე ხელი არ გაუშვია, თავისუფალი მარჯვენა ხელით სახეზე ჩამოყრილი ჟღალი თმა უკან გადაუწია და სავსე ყუჩებზე ცერით მიეფერა..სუნთქვა გახშირებული უყურებდა სახიფათოდ სასურველ მშვენიერებას და სხვა ყველაფერი ფეხებზე ეკ@იდა.-ხვალ...იმედი მაქვს რინგზე არ გამირჩევ საქმეს რამდენად არამზადა და ნაძირალა ვარ, შენი სიმთვრალით ცუდად რომ ვისარგებლე ...-ზედ მის ტუჩებთან ამოილაპარაკა კაცმა.-და არც პანიკებს დამიდგამ იმიტომ რომ ეს ,შენც ისევე ძალიან გინდა როგორც მე...ამით არც არაფერი შეიცვლება ელი და ვერც ვერაფერს დაგპირდები...უბრალოდ, მინდა და შეგიძლია გააპროტესტო რადგან, მოძალადე არ ვარ და არც ისეთ ქალთან სექსი მხიბლავს...უემოციო თოჯინასავით, რომ იწვება ჩემს ქვემოთ და დაელოდება როდის მოვრჩები ჩემს საქმეს მერე რომ ადგეს და სახეში შენაფურთხოს გამიგეე?!გისმენ!
ძლიერი ხელები ქალის მაისურის ქვეშ შეაცურა და სავსე მკერდისკენ გაცოცებულმა თლილმა თითებმა მაისურის ბოლოც თან გაიყოლა რომელიც, თავს ზემოდ მოხერხებულად გადააძრო.გრძელი თმა სავსე...ულამაზეს მკერდზე ჩამოეშალა და თითქმის სრულიად დაუფარა...სუნთქვა არეულ ჩხეიძეს ტანში სასიამოვნოდ გასცრა და ადუღებული სისხლი შხუილით მიაწყდა გულის წინა კედელს...მამკაცის მხურვალე თითებმა მკერდზე რომ გადაინაცვლეს, ყრუ სიამოვნების კვნესა აღმოხდა და ბევრი არც უფიქრია ისე შემოხვია თხელი მკლავები პაპასკირს კისრეზე რაც, მამაკაცის ყველა დასმულ კითხვას ნათლად სცემდა პასუხს.ბაჩიმ უფრო მჭიდროდ მიიხუტა ქალი და ტუჩებზე წაეტანა...შემდეგ კი, ცალი ხელით სავარძელს დაეყრდნო და წამოდგა.ხელში ატატებული ქალი სწრაფად შეიყვანა საძინებელში და მოზრდილ, შინდისფერ ზეწრებ გადაფარებულ საწოლზე დაუშვა...არეული მზერით აკვირდებოდა ყველა მის მოქმედებას ქალი...სწრაფად რომ გაიძრო ტანისამოსი მამაკაცმა და მის შორტს და საცვალს ჩააფრინდა თითებით...
-იმედია პირველი ქალი ვარ ამ საწოლზე ვისთანაც წვები-გაიცინა ელენამ და ზემოდან მოქცეულ ძლიერ სხეულს მთელი ტანით აეკრა.
-ამის ამბიცია არ მექნებოდა შენს ადგილზე...-მაცდურად დაბერილ ბაგეებზე წაეტანა მომღიმარი პაპასკირი და ხელები თავს ზემოთ გაუკავა აკრუტუნებულ ქალს.-თუმცა ,პირველი წითურ თმიანი ქალი ხარ...არასდროს მომწონდა ჟღალები გაგიმართლა...
-ჯანდაბა...-ამოიოხრა ქალმა და გაეცინა-რამხელა პატივი მხვდა წილად?
-დააფასე მერე...
ორაზროვნად გაიღიმა მამაკაცმა და სრულყოფილი სხეულის ალერსი განაგრძო...პირველად იყო ასე რომ აგიჟებდა ქალი.მთელი ენერგიით ცრდილობდა მისით ავსებულიყო და მაინც, უკმარისობის შეგრძნება რჩებოდა ...პირველად იყო,საკუთარი თავის გარდა სხვის სიამოვნებაზეც რომ ფიქრობდა და გაორმაგებული შემართებით ჭკვიდან გადაჰყავდა ქალი.რომელიც ,სიამოვნებისგან ასტრალში გადული ემოციებს ვერ აკონტროლებდა..დახუჭული თვალებით ძლიერად ხვევდა სუსტ მკლავებს მის სხეულს და ცრდილობდა ალერსში არ ჩამორჩენოდა...გახსნილი ბაგეებით ღრმად სუნთქავდა და მთელს ოთახში, მისი მოურიდებელი, სიამოვნების ოხვრა ისმოდა.რომელიც გახელებული მამაკაცის სმენას სასიამოვნო ჰანგებად ედებოდა და აიძულებდა ორმაგი შემართებით კიდევ დიდხანს ესმინა ჭკუიდან შემშლელი სიამოვნების სონატები.

მუცელზე გაწოლილი,შიშველ ზურგზე თითების მონოტონურ მოძრაობას გრძნობდა და სრულიად მოთენთილი და ენერგიისგან დაცლილი ვერ ახერხებდა ძილ- ბურანიდან თავის დაღწევას.
-მეძინება-ამოიკრუტუნა ჩხეიძემ როდესაც ურჩი თითები საჯდომისკენ ჩასრიალდნენ და ფეხებს შორის გადაინაცვლეს.
- დაიძინე-კისერთან ცხელი სუნთქვას, ყბის ძვალზე სველი კოცნა მოჰყვა...
-არ მაძინებ და როგორ დავიძინოო?-ზურგზე გადატრიალდა ქალი და ზემოდან ანთებული თვალებით დაჩერებულ მამაკაცს ნახევრად მოჭუტული მზერა შეანათა.რომელიც ,დაიხარა და ქვედა ტუჩზე კბილებით წაეტანა...ოდნავ მოუჭირა და შემდეგ ნაკბენზე ვნებიანად აკოცა.
-აუ რა ძილი...ადექი ,წავიდეთ სახლში მშია.
-ბაჩი, შემეშვი მეძინება...
-მე ვიცი როგორც უნდა გამოგაფხიზლო..-ეშმაკურად ჩაიცინა მამაკაცმა,საწოლიდან წამოდგა და ფეხებით დაითრია ქალი..
-რას აკეთებ?-წამოიკივლა ჩხეიძემ მაგრამ,უკვე მამაკაცის ზურგზე ტომარასავით იყო გადაკიდებული რომელიც,სააბაზანოსკენ სწრაფი ნაბიჯებით მიიწევდა.-არც კი გაბედო...ბაჩიი...დამსვიი...ბაჩიი!
იდიოტი ხარ!!!აააა ცივიაა...
ცივი ჭავლის ქვეშ იდგა განრისხებული ჩხეიძე და პაპასკირის ხელიდან დასხლტომას ცრდილობდა.რომელსაც დუშ კაბინის კედელთან მოემწყვრდია ქალი და მთელი ტანით კედელზე აკრულს მენჯის დახმარებით აკავებდა.
-იდიოტო!-იკივლა ელენამ.
-ვერ გავიგე?!-გაეცინა მამაკაცს...
-იდიოტი ხარ...ეხლა გაიგეე?გამიშვი.
-დაისჯები ჟღალო-გამაბრთხილებლად დააწვრილა თვალები პაპასკირმა და ყბებზე მოჰკიდა ხელი..შემდეგ დაიხარა და ტუჩებზე დააცხრა.-გემრიელი ხარ...მაგრამ ,მაინც მშია...თუმცაა...ცოტა ხნით მოთმენაც შემიძლია.
ცივი წყალი გადაკეტა და ორივე ხელი საჯდომზე ამოსდო.
-ისედაც ყველეფერი მტკივა...არ გაგიჟდე-ამოიჩურჩულა ქალმა მაგრამ, მის ტუჩებს არ მოსწყვეტია...
-ეგ, რისი ბრალია იციი?-საჯდომიდან ხელები მკერდისკენ აასრიალა მამაკაცმა და ძლიერად მოუჭირა რასაც ქალის დაუფარავი ოხვრა მოჰყვა.-პრაქტიკა გაკლია!თუმცა ამის გამოსწორებაც შეიძლება.
-ჯანდაბა...-კბილებს შორის გამოსცრა ქალმა როდესაც მათი სხეულები შეერთდა და ბრჩხილებით ზურგზე ჩააფრინდა...
- ველურო-ოხვრას ამოაყოლა სიტყვები მამაკაცმაც და ტუჩებზე უხეშად ჩააფრინდა კბილებით.
-პატივი დამდე და ნუ მკბენ...-გაეცინა ქალს
-ზურგზე კანი მე არ გამიძვრია შენთვის...ნუ წუწუნებ!
-მოკეტეე... ჯანდაბაა...-წამოიკივლა ქალმა და ერთიანად დაჭიმულმა მჭიდროდ შემოხვია კისერზე მკლავები რასაც პაპასკირის გინება მოჰყვა და ორი სიამოვნების მწვერვალზე აფრენილი სხეული ერთდროულად მოდუნდა.
-შემომაკვდები- მუქარა აჩქარებულ სუნთქვას ამოაყოლა მამაკაცმა და გამშრალი ტუჩები ენის წვერით გაილოკა.შემდეგ ბრთხილად მოშორდა ერთიანად თრთოლვა ატანილ ქალს და წელზე ხელი არ მოუშორებია ისე გადახსნა ცხელი წყლის ონკანი.
-ალბათ ვეღარ გავივლი...-შუბლით მკერდზე მიეყრდნო ქალი და უფლება მისცა სასიამოვნოდ თბილი წლის გადავლებაში დახმარებოდა.პაპასკირმა წყალი გადაავლო,შემდეგ ონკანი გადაკეტა და კაბინის გვერდით საკიდიდან ჩამოხსნილ ფუმფულა პირსახოცში გაახვია.
-თავისუფალი ხარ...-გაიცინა მამაკაცმა და კაბინოდან ისე გადმოსვა როგორც ორი წლის ბავშვი.
-რა სათნო ხარ-ცხვირი აიბზუა ჩხეიძემ.
-შენ კი, გრძელი ენა გაქვს...
-იდიოტო!
-ხელები მექავება და რისი ბრალია ხომ არ იცი?-წარბები შეყარა ბაჩიმ და თავადაც შემოიხვია წელზე მეორე პირსახოცი.
-ესე ნუ მაშტერდები...თორემ ვიფიქრებ რომ ჩემზე გაბოდებს...-გაიცინა და სააბაზანო პირველმა დატოვა.
-თვითკმაყოფილი იდიოტის ყველანაირ საზღვრებს გასცდით უკვე ბატონო ბაჩანა.
სწრაფად ჩაიცვა ელენამ და წელს ზემოთ შიშველ პაპასკირს წინ დაუდგა.
-შენც გათხოვილი ქალი გქვია რაა...-ღრმად ჩახსნილი მაისურის საყელოში ორი თითი გამოსდო, თავისკენ დაქაჩა და შიგნით ჩაიხედა -სასიამოვნოა თქვენი კიდევ ერთხელ ხილვა მშვენიერებო.
-ეგ რა შუაშია?-გაიკვირვა ელენამ. და მაისურზე ხელი გააშვებინა.
-სექსის გარტყმაში არ ხარ...ექვსი წელი ნძრევის მეტს არაფერს აკეთებდა შენი ქმარი?
-პატარა ბავშვივით რომ მეჯიბრები არაუშავს?!-გაიცინა ჩხეიძემ და გასასვლელი კარისკენ დაიძრა.-გამოადგი ფეხი...მეც მომშივდა
-ნწ-პირი გააწკლაპუნა პაპასკირმა,სწრაფად გადაიცვა მაისური და კარის ზღურბლზე გადასულ ქალს საჯდომზე ხელი მიარტყა.-ვარჯიში გჭირდება, ფუმფულა...
-ფუმფულა სახლში გყავს...ჟუჟიკო-ენა გამოუყო სიცილით ელენამ.
-ჟუჟას უმართლებს ... მაგაზე არ მიდგება.- საყვარლად დაიჭყანა პაპასკირი და ქვედა ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია რომ არ გასცინებოდა.
-აუ გაეთრიე.-ხელი მიარტყა მკერდზე ჩხეიძემ და ბოლო ხმაზე აკისკისდა.-იდიოტოო!

* * *
სახლში შესვლა მარტოს მოუწია...ბაჩიმ ჭიშკართან ჩამოსვა მანქანიდან და საქმე მაქვს უნდა გავიდეო დაუბარა.ძალიანაც არ ეხალისებოდა მაგრამ ,სხვა გზა არ ჰქონდა. შიმშილით აღარ შიოდა გზად შეიარეს კაფეში და იქ დანაყრდა მაგრამ ,ძალა გამოცლილს სასწაულად ეძინებოდა და ერთი სული ჰქონდა საწოლამდე მისულიყო.ნამდვილად არ ნანობდა პაპასკირთან გატარებულ არც ერთ წუთს და ალბათ, არასდროს ინანებდა რადგან ეს ის მომენტი იყო როდესაც ამდენი წლის მერე პირველად იგრძნო თავი სრულფასოვან ქალად.რეზისთან თანაცხოვრების განმავლობაში ვერც ერთი ღამე, ახლოსაც კი ვერ მივიდოდა იმ წუთებთან რაც ბაჩისთან გაატარა და როგორც ამბობენ სექსუალური ცხოვრების სრულ ნეტარებას ეზიარაო...გაეცინა საკუთარ ფიქრებზე ქალს და სახლის კარები ფრთხილად შეაღო.ირგვლივ ,სრული მყუდროება გამეფებულიყო შორიდან ისმოდა საუბრის ხმა...აშკარად ქალბატონი ლილიკო სახლში არ წაბრძანებულიყო და ისევ ჟუჟასთან ქაქანით ირთობდა თავს.სწრაფად გადაჭრა ვრცელი მისაღები და ის იყო კიბეზე შედგა ფეხი ზურგს უკნიდან, ავისმომასწავლებელი ქუსლების კაკუნი რომ გაისმა და ატმოსფეროც საგრძნობლად დამძიმდა.
-მობრძანდი როგორც იქნაა?!-ირონიული ხმით აღნიშნა ლილიმ.
-ბატონო?-მისაღებისკენ შემოტრიალდა ელენა და მკერდზე ხელებ გადაჯვარედინებული ქალი თავით ფეხამდე შეათვალიერა.იმდენად უშლიდა ეს ქალბატონი ნერვებს გონებაში უკვე ათასჯერ ჰქონდა წარმოდგენილი თუ როგორ გააცლიდა ღერა-ღერა ხელოვნურ ქერა თმას.
-სად არის ბაჩი?-აშკარად ფორმის მისაცემად დაბერილი ტუჩები დაბრიცა ლილიმ და წარბი ისე დემონსტრაციულად ასწია ჩხეიძეს ღიმილი მოჰგვარა.
-მე რატომ უნდა ვიცოდე სად არის შენი ბაჩიი?!- უცაბედად,საშინელი აგრესია იგრძნო ჩხეიძემ ამ კუდაბზიკა ქალის მიმართ და თავის ხელში აყვანას შეეცადა...ნამდვილად არ აპირებდა ქაჯივით მოქცევას მაგრამ არც გაჩუმდებოდა.თუ საჭირო იქნებოდა საკადრის ადგილზე მოსვამდა გაწიწმატებულ ქერას.
-ისე შენ სახლი არ გაქვს?-თვალები დააწვრილა ლილიმ.
-გაგახარებ და გეტყვი რომ მაქვს-ეს სიტუაცია უკვე ართობდა ჩხეიძეს და გადაწყვიტა მაქსიმალური სიამოვნება მიეღო.
-გამიხარდა...-გაიცინა ქერამ.-მერე რატომ არ წაბრძანდები შენს სახლში? ცოლიანი კაცის ოჯახში შევარდნა როგორ ფიქრობ შენი მხრიდან მართებული ნაბიჯიაა?მით უმეტეს აქ არავის უხარია შენი ყოფნა...
-ღმერთო ჩემოო?!-გაიკვირვა ელენამ-ბაჩის ცოლი ჰყავს და მე არ ვიცნობ?
-საცოლე...თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს?-ტუჩები გაბზიკა ლილიმ.
-კიდევ ერთხელ ღმერთო ჩემო!-პირი დააღო ირონიულად ელენამ.-იცი რაა ძალიან დავიღალე?საშინლად დატვირთული დღე მქონდა-დღის გახსენაბაზე გაეღიმა ჩხეიძეს-დავწვები...არ ვარ შენი მოსმენის ხასიათზე..-ხელი აიქნია ჩხეიძემ და კიბისკენ დაიძრა მკლავში უეცრად რომ ეცა ლილი და იმდენად ძლიერად დაქაჩა ცოტა დააკლდა იატაკზე არ დაცემულიყო.
-შენ დებილი ხარ ხოო?!-იკივლა ლილიმ.-ფეხებზე მკ@ ია დაიღალე თუ არა...დღეიდან აქ მე ვწყვეტ ვინ მოვა და ვინ წავა ამ სახლში...ასე რომ დაავლე შენს ბარგი-ბარხანას ხელი და გაეთრიე აქედან.თუმცა რა ბარგზეა ლაპარაკი არაფერი მოგიტანია.-კიოდა ერთიანად ალეწილო ლილი-უბრალოდ ნამუსი იქონიე და წადი აქედან...ბაჩის არაფერში სჭირდები ,დროებითი გატაცება ხარ და ეგაც რომ არა მე და ბაჩი მალე ვიქორწინებთ...ფეხმძიმედ ვარ!
-ღმერთო ჩემო...-თვალები აატრიალა ელენამ-ნერვოზი გჭირს აშკარად და ჯობია ექიმს მიაკითხო.მეცოდება ეგ ბავშვი..თუ მართლა ფეხმძიმედ ხარ და მამა ბაჩია...გილოცავ!მშობლებში ნამდვილად გაუმართლა...ხელი გამიშვი.!..-ხელი აუქნია და მკლავზე ჩაფრენილი მანიკიურიანი ფრჩხილები ზიზღით დახედა.-ჩემით გავალ...ქაჯო!ჯანდაბაშიც წასულხართ ორივე...
-მიდი...მიდი...დახვიე აქედან-ხელი აუქნია ლილიმ.
-აი ნახე-სიცილით გაშალა ხელები ჩხეიძემ-მივდივარ...დამშვიდდი..თუ არა და დამირეკე და ნორმალური ფსიქოლოგის ნომერს ჩაგაწერინებ...გიჟო!
ზიზღით დამანჭა სახე ჩხეიძემ და სახლის კარში დემონსტრაციულად გავიდა რომელიც, მის ზურგს უკან ხმაურით მიაჯახუნა ლილიმ და საკეტი გადაატრიალა.
კარზე ზარი დარეკა თუ არა წამებში გაიღო და სახლის სამოსში გამოწყობილმა გვანცამ ელენას დანახვაზე კივილი ატეხა... ჯერ თვალები გაუფართოვდა შემდეგ,ბრაზით დააკვესა და მკლავში ისე სტაცა ხელი და შეათრია სახლში ელენამ ხმის ამოღება ვერ მოასწრო.
-სულ გადაირიე ხოოო??-ქარბორბალასავით , კივილით დაატყდა თავს გვანცა.-სად იყავიი?! ღმერთო როგორ ვინერვიულე...ტელეფონიც არ გქონდა წაღებული...არა ,სახლში ძალადობის კვალი არ შეიმჩნეოდა,დაჟე ,მაგიდაზე ზედმეტი ყავსი ფინჯანიც კი დამხვდა.აშკარა იყო სტუმარი გყავდა..მაგრამ, ვერ დაგიკავშირდი ვერანაირად...ღმერთოო...მეგონა მოგკლეს და სადმე ხრამში გადააგდეს შენი გვამი...რა დაგიშავე ქალბატონოო?! ათი წლის სიცოცხლე დამაკლდა და ნახეეე ერთიცალი თეთრი თმაც კი მაქვს...
-ვაიმე მორჩიი?!-თვალები აატრიალა სიცილით ელენამ.-შვებულება აიღეე?
-იცინის?! ხოოო იცინის...რა შეგცოდე ღმერთო?! ესეთი ამჩემფეხება და დებილი დაქალი რაღა მაინც და მაინც მე მარგუნე?-თეატრალურად აღმართა ხელები გვანცამ.-სად იყავი?ხოო ავიღე გენეცვალე მაგრამ სახლში დაბრუნებულს გამქრალი დამხვდი შარშანდელი თოვლივით...
-მოიცა შარშან თოვლი იყოო?!-სახე დაუსერიოზულდა ჩხეიძეს.-ნუ კივი რაა ამტკივდა თავი ისედაც ცუდად ვარ...დროულად აბარგდი და დავახვიეთ აქედან..სადაა ჩემი ჩანთა ხომ არ ამოგილაგებია ჩემი ნივთები?
-საძინებელშია რახდება?სად იყავი ჩხეიძე?!-საძინებლისკენ წასულს უკან გაჰყვა გვანცა.
-სადაც შენ იფიქრე...
-რაააა?! ჩემი სიკვდილი გინდა?
-კარგი რაა გვანცა...შენ რა მოგკლავს და ჯერ ერთი ქალბატონო ეგ თეთრი თმა ბავშვობიდან გაქვს რაა...სადაა ჩემი ტანსაცმელი?-ზურგჩანთას დაავლო ხელი და სწრაფად ამოაძვრინა ზედა და მოკლე შორტი.-ჰე დროულად ჩაბარგდი რას ელოდები?
- ღმერთო გადამარჩინე...-იკივლა გვანცან-რახდება მოგდევენ?
-ჯერ არა მაგრამ, მალე?-საწყალი სახე მიიღო ელენამ.
-რატომ გაქვს სექსისგან დაღლილი ქალის გამომეტყველება?-ეჭვნარევი მზერით გაბურღა ჩხეიძე.
-რა მოიგონე?!-გადაიხარხარა ელენამ.-აი გაფიცებ ეგ როგორი გამომეტყველებაა?
-სარკეში ჩაიხედე და მიხვდები...ბოზა@დარა ...
-მადლობა,ახლა ჩაალაგე დროულად?.
-ჯერ ვერსად ვერ წავალთ სანამ დაწვრილებით არ დაფქვავ სად იყავი...-ენას არ აჩერებდა გვანცა და თან სწრაფად იცვლიდა ტანისამოსს
- იქ ვიყავი სადაც შენ გგონია...ხოო და ზუსტად მაგიტომ ვარ დაღლილი
- ღმერთო ძალა იხმარა?!-წამოიკივლა გვანცამ და პირზე აიფარა ორივე ხელი.
-ვაიმე გვანცაა...მეტყობა რამე ძალით დამორჩილებულის?-ამოიზმუვლა ელენამ.-ჩემი ნებით გადავუშალე ფეხები და ძალიანაც ვისიამოვნე...ახლა შენ მასიამოვნე და დროულად ჩალაგდიი ფლიიიიზ...
-იცოდე გზაში ყველეფერს დაფქვავ-მუქარით დაუქნია თითი გვანცამ.-ყველაფერს...დეტალებში რა თქმა უნდა.


* * *
მანქანიდან დაღლილი გამომეტყველებით გადმოვიდა პალასკირი და მოზრდილი სპორტული ჩანთა მხარზე მოიგდო.სწრაფად გაიარა სახლამდე მისასვლელი ბილიკი და საკეტში თავისი გასაღები მოარგო..ჩანთა დერეფანში იატაკზე მიაგდო და სამზარეულოსკენ გაემართა წყლის დასალევად...მისაღებ ოთახთან ჩავლისას სავარძელში ფეხი ფეხზე გადადებული ლილო დააფიქსირა და შეჩერდა,ორი ნაბიჯით უკან დაიხია და წარბაწეულმა.გადახედა ქალს,შემდეგ კი საათს დახედა. საღამოს ათის ნახევარ აჩვენებდა მაჯის საათზე ისრები.
-ისევ აქ ხარ?-პასუხს არ დალოდებია სამზარეულომდე გააგრძელა გზა და მაცივარის კარები გამოაღო.შუშის გრაფინით ცივი წყალი გამოიღო და მაღალ ჭიქაში დაისხა..სულმოუთქმელად ჩაცალა სასიამოვნოდ გრილი სითხე და ხმაურით დადგა ცარიელი ჭიქა მაგიდის ზედაპირზე.ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და კარის ჩარჩოს მიყრდნობილ ლილის გახედა...
-მოხდა რამე ლილიკო?
-სად იყავი?-წითელი ტუჩსაცხით საგულდაგულოდ შეღებილი ტუჩები,პრეტენზიულად გადმოაბრუნა ქალმა.
-დისკოტეკაზე ლილი არ მეტყობა?-გაიცინა პაპასკირმა და მისაღები ოთახისკან გადაინაცვლა, სავარძელზე მოწყვეტით დაეშვა და ქალს გამომცდელი მზერა შეანათა.
-დღეს თუ აპირებდი დარჩენას არ ვიცოდი...
- ჰო უცებ გადავწყვიტე.-გამშრალი ტუჩები გაილოკა ქალმა და მამაკაცთან დაიხარა...
-ლილი, ისეთი დაღლილი ვარ არაფრის თავი არ მაქვს,უეჭველი მაგრად გაგიტყდება ჩემს საწოლში თუ აპირებ ჩაგორებას...-თავი აარიდა ქალს და თვალები მოისრისა.-ჟუჟუ დასაძინებლად წავიდა უკვე?
-კი...
-მეც დავწვები მაშინ...-ფეხზე წამოდგა მამაკაცი.
-ბაჩი...
-რა ხდება?-წარბები შეკრა მამაკაცმა და ეჭვით დააკვირდა უცნაურად აცმუკებულ ქალს თითქოს შეშინებული,რაღაცაზე ძალიან რომ ნერვიულობდა და უეცრად მის გონებაში განგაშიწ წითელმა ღილაკმა დაიწყო ციმციმი.,დაბალ წვერზე ჩამოისვა ხელი და გამომცდელად ჩააშტერდა ქალს სახეში.-ელენა სად არის?
თვალები დააწვრილა მამაკაცმა და ოდნავ გადახრილი თავით დაელოდა პასუხს
-მე რა ვიცი სად არის შენი ელენა?!-იფეთქა უეცრად ლილიმ-რა გაკავშირებს მაგ ალქაჯთან?!
-ლილოკო!--ხმაში სუსხი გაურია მამაკაცმა...-დედას შევეცი...
შეიგინა და კიბეზე გიჟივით ავარდა...დერეფანი გადაჭრა და წითელი ზის კარი თითქმის შეგლიჯა..ფარდებ დაშვებულ ოთახში უკუნი სიბნელე გამეფებულიყო...ხმაურით აარტყა ხელი ჩანრთველს და სუსტმა სინათლემ გაანათა მოზრდილი ოთახი...ბრაზმორეულმა მამაკაცმა სააბაზანოშიცი შეიხედა...შემდეგ კი ოთახი დატოვა და მისაღებისკენ დაეშვა სადაც ლილი ეგულებოდა.ქალი სავარძელში მოკალათებულიყო და ირონიული ღიმილი დასთამაშებდა სახეზე.მისი სახის დანახვაზე ,პაპასკირმა იგრძნო როგორ მოაწვა სისხლი საფეთქლებს...კისრის ძარღვები დაეჭიმა და ასაფეთქებლად გამზადებულ ნაღმს დაემსგავსა რომელსაც სულ მცირე ნაპერწკალი სჭირდებოდა და ისე იფეთქებდა მეორედ მოსვლა მონაგონი იქნებოდა.
-სად არის?!
-ბაჩიი...
-სად არის ელენა?- იფეთქა ერთიანად წყობიდან გამოსულმა და ჟურნალების მაგიდას მთელი ძალით ამოსცხო ფეხი ..რომელიც გადაყირავდა და იატაკზე საშინელი ხმაურით დაეხეთქა.-რა გაგაფრთხილე?! მე შენ რა გაგაფრთხილე ლილი?
-რა გაღრიალებს?!-იკივლა ქალმა.
-მაღრიალებს კი არა მოგკლავ ს@ ვიყო...- უეცრად ყელში სწვდა,სკამიდან ბუმბულივით აიტაცა და მთელი ძალით,ზურგით მიახეთქა სუსტი სხეული კედელს. სახეში ისეთი ზიზღით ჩააშტერდა,მისი არეული თვალების შემხედვარეს, ლილის შიშისგან მუხლები მოეკვეთა.პირველად ხედავდა წყობიდან ასე გამოსულ მამაკაცს...ყოველთვის ახერხებდა თავის კონტროლს პაპასკირი მაგრამ ,ახლა სრულიად გამოსულიყო მდგომარეობიდან და რისხვისგან შებყრობილი ხელების ცახცახს ვერ იმორჩილებდა.
-გამიშვი მეტკინა..-ამოიტირა ქალმა...და ბაჩიც თითქოს გონს მოეგოვო, ხელი ცივად შეუშვა და რამოდენიმე ნაბიჯით უკან დაიხია.
- ვინ მოგცა უფლება...ჩემს სახლში,ისე მოიქცე როგორც მოგეპრიანება? გამაგებინე... შენ რა უფლებით იღებ გადაწყვეტილებას?
-ვფიქრობ მაქვს ამის უფლება-ნატკენი ყელი დაიზილა ქალმა.
-რა უფლება? !ვინ მოგცა ეგ დედამოტყნული უფლება?იცი ვინ იყო ეგ ქალიი?! ვინც არ გტყნავს ტრუსიკს რატომ იხდი ვერ გავიგე?-ბოლო ხმაზე ღრიალებდა მამაკაცი
-ვინ იყო და შენი რიგითი კა@ხპა...-არ დანებდა ლილი
-გოგო შენ დებილი ხარ?-იღრიალა მამაკაცმა.-ჯერ გაარკვიე რატომ და რა მიზეზით იყო ის აქ და მერე გამოიტანე მაგ შენი უტვინო თავით დასკვნები...რომელ უფლებებზე მელაპარაკები?! ეს რაღაც სირობა ბეჭედი რომ გიკეთია შენი აზრით, ეგ გაძლევს ჩემს ცხოვრებაში ცხვირის ჩაყოფის უფლებას? კარგად იცი რომ ეგ ბეჭედი სულ ერთ ადგილზე .საერთოდ არ ვაპირებ შენს ცოლად მოყვანას და ის რომ თვეში ერთხელ შენთან სექსი მაქვს არ გაძლევს უფლებას ისე მოიქცე თითქოს გარანტირებული გაქვს მომავალი...რა გგონია ? შენი სიყვარულით ვიშლებიი?! შენ არ იქნები, სხვა იქნება ...შეუცვლელი არ ხარ შეუშვი მაგ უტვინო თავში გასაგებიაა?!
-ფეხმძიმედ ვარ...-ამოიტირა მოსმენილით დაშოკილმა ლილიკომ სავარძელზე მოწყვეტით დაეშვა და სახეზე ორივე ხელი აიფარა.
ბაჩი მოულოდნელობისგან ადგილზე გახევდა.რამოდენიმე წამის განმავლობაში ისეთი გამომეტყველებით იდგა თითქოს მოსმენილს იაზრებსო,შემდეგ თვალები სანახევროდ მოჭუტა და ისე დააკვირდა ქალს რამე ხომ არ მომესმაო? მრისხანებისგან ანთებულ თვალებში ძნელი იყო მისი ემოციების სწორად გამოცნობა.დაშვებული ხელებით მდგარმა ხმაურით შეისუნთქა ჰაერი,თავს სიმშვიდისკენ მოუწოდა და შედარებით დამშვიდებულმა ჰკითხა.
-რა ხარ?- ხმა იმდენად ცივი იყო ხელახალი აფეთქების მომლოდინე ქალს,მთელს სხეულში უსიამოვნოდ გასცრა და ხერხემლის მალებიდან წამოსულმა სიმხურვალემ..მთელს სხეულში დააგზავნა შიშის იმპულსები.ეამებში კი ინანა თავისი სულელური გადაწყვეტილება მაგრამ რაღა აზრი ჰქონდა? შენი ენა,შენი მტერიაოო ტყუილად კი არ უთქვამთ...კბილები კი იმიტომ მოგცა ღმერთმა,გრძელ ენას რომ დააჭირო და ისეთი რაღაც არ წამოაყრანტალო რის უკან წაღებასაც ვეღარ შესძლებ.
-შენ გეკითხები,რა ხაარ?!
-ფეხმძიმედ ვარ...
-ამის დედაც...- ხელახლა იფეთქა პაპასკირმა და მაგიდის გარშემო შემოწყობილი ექვსი სკამიდან ერთს დასწვდა...შემდეგ, თითქოს გადაიფიქრაო...ხელი ცივად შეუშვა და გაფართოებული თვალებით მდგარ ლილის მიუბრუნდა.
-ანუ ორსულად ხარ ხოო?...კარგიი-თავზე შემოიწყო ორივე ხელი და ცოტა ხანს ასე იდგა შემდეგ ღრმად ჩაისუნთქა და გაეღიმა..შემდეგ ჩაეცინა და ეს ჩაციმება ხარხარში რომ გადაიზარდა წელში მოხრილი იდგა და გულიანად ხარხარებდა.ლილის გაკვირვებისგან გაფართოებულ თვალებზე ხომ თავისი ემართებოდა და ფაქტიურად ვერ წყვეტდა სიცილს.შემდეგ საკუთარ თავს აჯობა...სიცილი შეწყვიტა და ისევ ისეთი მკაცრი სახე მიიღო როგორც მანამდე.-მოიცადე რამე გამოვტოვე?! შემომხედე ასე ძალიან ვგავარ დებილს?!
-რა შუაშია ეგ?..
-შუაში ნამდვილად არ არის...ტრაქშია.-იღრიალა პაპასკირმა-რაღაც არ მახსოვს გადამწვარი მთვრალიც რომ ვყოფილიყავი შენთან პრეზერვატივის გარეშე მქონოდა სექსი...საიდან ხარ ჩემგან ორსულად?-მზერა ირონიული გაუხდა პაპასკირს...-წმინდანი ხარ და შენზე სულიწმინდა გადმოვიდა?! შენ გეკითხები ამის დედაც...რანაირად ხარ ორსულად ლილი და თან ჩემგან?
-ბაჩი...
-მოკეტე!-ხელის აწევით გააჩერა მამაკაცმა.-ახლა მე გავალ...-კარისკენ გაიშვირა ხელი პაპასკირმა.-შენ დაფიქრდი...რომ დავბრუნდები, თუ კიდევ იქნები ორსულად...მაშინ ვილაპარაკოთ მაგ დედამოტყნულ ნაბი@ვარზე და იმაზე მინდა თუ არა შენგან შვილი რომ მყავდეს...გასაგებიაა?
მშვიდად ჰკითხა პაპასკირმა.
-ანუ გასაგებია...ძალიან კარგი...
მხრები აიჩეჩა და კარისკენ სწრაფი ნაბიჯით გაიჭრა...მანქანა გიჟივით მოსწყვიტა ადგილიდან და ჭიშკარში ისე გავიდა ცოტა დააკლდა და ბეტონის კედელს გაიტანდა.საჭეს ცალი ხელით ჩაფრენილი გიჟივით მართავდა და თან ნერვიულობისგან ქვედა ტუჩს იწვალებდა.ერთიანად მრისხანებას აყოლილი იმდენად სახიფათოდ მანევრირებდა ცენტრალურ გზაზე, ყურადღებას არ აქცევდა დარღვეულ წესებს...რამოდენიმეჯერ, წითელზეც გაიარა და ნაცნობ კორპუსთან პირდაპირ შუა გზაში ჩახერგა უზარმაზარი "გელენვაგენი".ლიფტს არ დალოდებია სირბილით აიარა 5 სართულის კიბეები და თეთრ კართან სუნთქვა არეული შეეცადა აზრზე მოსულიყო.დარწმუნებული იყო გაასწრებდა ჩხეიძე და წინასწარ ეშლებოდა ნერვები...ლილიზე ხომ საერთოდ გადაკეტილი ჰქონდა და იმდენად აღარ აინტერესებდა არც მამამისი, არც ლილის მამა და საერთოდ არც საკუთარი თავი რომ სახლში დაბრუნებულს კიდევ იქ თუ დახვდებოდა აუცილებლად შემოაკვდებოდა.ბოლო დროს წერას იყო ატანილი ქალბატონი და ამ დაგროვილ "გრეხებს" ჩხეიძის სახლიდან გაშვებაც დაემატა.რომელიც ახლა ზუსტად ისე იყო როგორც გალიიდან გაქცეული გარეული მხეცი...ძალით რომ ჰყავდათ გამოკეტილი.ოხ...ელენაა...რას გიზამ რომ იცოდე!-ჩაიღრინა პაპასკირმა. დიდხანს აკაკუნებდა კარზე და ზარსაც შეუწყვეტლივ რეკავდა მაგრამ ,კარი არავის გაუღია და დარწმუნებული იმაში რომ არც არავინ გაუღებდა გამობრუნებას აპირებდა, ლიფტის კარი ხმაურით რომ გაიღო და იქიდან, ხანში შესული ქალი გამოვიდა მოზრდილი პარკებით...ინტერესით შეათვალიერა სახეშეშლილი პაპასკირი და ცნობისმოყვარე ტონით იკითხა:
-ვისთან ხართ ახალგაზრდავ?
- აქ რომ გოგონა ცხოვრობს გვანცა...
-უი ის კნაჭაა?-გაიღიმა ქალმა.-მეეჭვება სახლში იყოს...შუადღეს დავინახე ზურგჩანთით გადიოდნენ ის და მაგისი წითელთმიანი ალქაჯი დაქალი...-ცხვირი აიბზუა ქალმა-ალბათ წავიდნენ სადმე...ზაფხულია და ...
-ალბათ...-ჩაილაპარაკა მამაკაცმა მადლობა გადაუხადა ქალს და ისევ ფეხით დაეშვა კიბეზე.
საჭეზე ხელებ დაწყობილი ერთ წერტილს მიშტერებოდა და ძრავის ჩართვას არ ჩქარობდა...სიბრაზისგან ვენებში სისხლი უდუღდა და ყველანაირად ცრდილობდა თავი ეკონტროლებინა.მთელი გულ მუცელი უტრიალებდა და გამოუვალი სიტუაციის გააზრებისგან აღარ იცოდა რა გაეკეთებინა.უეცრად იფეთქა და დაგროვილმა მრისხანებამ ღრიალით გამოაღწია სხეულიდან.
-ჯანდაბა...ჯანდაბა...ჯანდაბა.. -საჭეზე გამეტებით ურტყავდა ხელს.მერე მოდუნდა,სავარძლის საზურგეს მიაყრდნო კეფა და სახეზე ორივე ხელი აიფარა..-მოგკლავ ჟღალო...ბოზ@ის შვილი ვიყო მოგკლავ!

-რას აკეთებ?!რას აკეთებ??? აამის დედაც...-ღრიალებდა მწვრთნელი და მკერდზე ხელის კვრით გაცხოველებული პაპასკირის რინგის კუთხეში მიგდებას ცრდილობდა. ერთიანად ოფლსა და სისხლში ამოსვრილი თოკებთან დაჩოქილი წარბ გადახსნილი მამაკაცისკენ რომ იწევდა დასარტყმელად,რომელიც ხელიდან ძლივს გამოგლიჯეს...და თავადაც არ იცოდა ჩვეულებრივი სპარინგი როგორ გადაიზარდა ორთაბრძოლაში და უსისხლოდ და გამეტებით როგორ ურტყამდა აზროვნება დახშული პაპასკირი მოწინააღმდეგეს,სახე არაადამიანურად არეოდა და თითქოს საერთოდ გამოსთიშვოდა რეალობის შეგრძნებას. კორიდის ხარივით იწევდა აფრიალებული წითელი ნაჭრისკენ და თითქოს სისხლის სუნი იზიდავფა და უარაესად ახელებდა. ..ფოსფორისფრად უელავდა გაბოროტებული თვალები და სისხლში ადუღებული ადრენალინი ტვინს მთელი ინერციით ეხეთქებოდა რაც აიძულებდა სხეულში დაგროვილ უარყოფითს გარეთ გამოეხეთქა და ამას სხვისი უსისხლოდ ცემით ახერხებდა.
-გაგიჟდიი?!რას აკეთებ?!იცი რის ფასად მიჯდება სხვა გუნდებიდან შენი სპარინგ პარტნიორების მოყვანაა?!აღარც ერთ მწვრთნელს არ უნდა თავისი სპორტსმენი გაგაფუჭებინოს...იმის მაგივრად რომ საღ აზრს მოუხმო სადღაც დედისტყვნაში დაფრინავ და ველურივით იქცევი...შემომხედე!! შემომხედე მეთქი!ას-კისერზე მოკიდა ხელები და მამაკაცის აზრზე მოსასვლელად ლოყაზე რამოდენიმეჯერ მიარტყა გაშლილი ხელის გული...-შემომხედე!რა გემართება? გაბოროტებული ხარ და თავს ვეღარ აკონტროლებ...
- დრო მჭირდება...- ამოიხრიალა პაპასკირმა,თავი მისი ხელებიდან დაიხსნა და ხელთათმანები გაიხადა შემდეგ კი,რინგის იატაკზე ჩამოჯდა.-გადავიწვი...თავს ვეღარ ვაკონტროლებ,პრობლემებიც მაქვს და საერთოდ ვერ ვახერხებ ძალების მობილიზებას...უნდა დავისვენო.დასვენება მჭირდება...იმდენად მინდა ვიღაც მოვკლა ეს სურვილი მაბოროტებს...ვერ დაინახე ეს .... როგორ მიწვევდა? ! საიდან მოგყავს ეს არანორმალურები?
-წადი ორი კვირით...-მხარზე ხელი დაარტყა მწვრთნელმა.-დაისვენე,დალაგდი და ზუსტად ისეთი ბაჩი დაბრუნდი რომელსაც ყველა პრობლემა სირზე ჰკი@დია შემდეგ კი ერთად შევუბერავთ...მაღალი მწვერვალებისკენ.წადი ბაჩი,შვებულებაში გიშვებ...მაინც ერთ ადგილს ვტკეპნით...არანაირი წინსვლა...დამიჯერე და წადი...დაისვენე.
-კარგი,წავალ...-წამოდგა პაპასკირი და გამოსაცვლელისკენ გაემართა.თამაზმა თვალი გააყოლა თავის "შვილობილს" და სახე ნერვიულობისგან მოისრისა,შემდეგ კი უკვე წამომდგარ მამაკაცს მიუბრუნდა რომელიც სულის მოთქმას ცრდილობდა და ნახევარი ტანით თოკებზე მიყრდნობილი,წონასწორობის დაბალანსებას ვერ ახერხებდა.
-რა ჯანდაბაა...რა ჯანდაბაა...-ამოიოხრა თამაზმა და მხარში ამოუდგა სპორტსმენს რინგიდან ჩასვლაში რომ დახმარებოდა.
* * *
მყუდრო კაფე-ბარის ვერანდაზე რამოდენიმე ადამიანს დაეკავებინათ ადგილები.დეფაქალაქში წვიმდა და გრილ ჰაერს შერეული, სველი მიწის სურნელი სასიამოვნოდ ედებოდა ყნოსვის ორგანოს.
მაგიდაზე იდაყვით დაყრდნობილი პაპასკირი სანთებელას თითებს შორის ატრიალებდა და გულისყურით უსმენდა მოპირდაპირე სავარძელში მჯდარ კოსტას რომელიც ლუდს წრუპავდა და ნასიამოვნები კატის თვალებით აკვირდებოდა ძმაკაცს...მერე უცებ შუბლი შეიკრა და ზედმეტად სერიოზული ტონით ჰკითხა:
-ამოღერღავ ბოლოს და ბოლოს რა ....ობა გჭირს თუ ,ჩემით გამოვიცნო?
-ნუ შემეცი!-მოუკიდა როგორც იქნა სიგარეტს ბაჩიმ.-ისედაც გაბრაზებული ვარ,დღეს მანუჩარის გუნდის წევრი შემომაკვდა ლამის რინგზე...რამ გამომა....ვა არ ვიცი მაგრამ, სისხლს რომ ვხედავ ტვინში წითელი მენთება!-გაიცინა ბაჩიმ-რა მაგარი დანძრეული მაქვს ხო ხვდები არაა...
-არა ბატონო,ეს შენ შემეცი მაგ შენი მოჟამული სიფათით...რა მოხდა...რაქენი ბოლოს და ბოლოს...მოიხელთე ის წითური ქალი?-ორაზროვნად გაიღიმა კოსტამ რაც საკმაოდ ნაცნობი იყო ბაჩისთვის...
-ვისაც გამარჯობას ვეტყვი კი არ ვჟიმავ !-სახე დამანჭა პაპასკირმა.-გამძარცვეს...
-ატრაკებ?!
-არა შენს ძმობას ვფიცავარ...-კვამლი რგოლებად გამოუშვა პირიდან მამაკაცმა და თვალი გააყოლა.
-ვინ? ან როგორ??- სახე დაეჭიმა კოსტას
-ბადრიმ,სანიკიძის დახმარებით...ის ჟღალი ქალიც იქ იყო და კიდევ ორი შენძრეული მასტი რომლებიც მიიმალნენ...
-სანიკიძე თავისი ძველი გრეხების გამო წევს საავადმყოფოში და ამ შემთხვევის შურისძიების მიზნით განზრახ მკვლელობის მცრდელობის კვალიპიკაცია მიენიჭება...დანარჩენს, გონზე რომ მოვა მერე გავარკვევ...რას აპირებ შენ? სანამ არ დავკითხავ სანიკიძეს არანაირი ხელჩასაჭიდი არ მაქვს და ერთ ადგილზე " ვბუქსაობ"ერთადერთი ეჭვმიტანილი შენ მყავხარ...დანარჩენი მის სამსახურში დავკითხეთ ტიპები მაგრამ ჩვეულებრივ მუშას არანაირი პრობლემა არ ჰქონია თანამშრომლებთან...რაც გავარკვიეთ წყალწაღებული "იგროკი" ყოფილა და მევალეების ნაკლებობასაც არასდროს განიცდიდა ...
-ვიცი რა ადამიანიც არის ეგ სანიკიძე.უბრალოდ ჯერ არ ვიცი რას ვიზამ...სანიკიძე მინდა რომ გამოძვრეს...ან მოკვდეს ..არ ვიცი...-მხრები აიჩეჩა პაპასკირმა-ჯერ ვერაფერს ვგეგმავ...მაგ უტრაკო გამტრაკებლის დიდი იმედი არ მაქვს მაგრამ...მთლად წყალწაღებულიც არ არის...ამიტომ ვიდრე სანიკიძე კლინიკაშია დროებით მშვიდობას ვაცხადებ მე და ბადრის შორის...იფიქროს რომ არაფერი არ ვიცი და პახოდუ არც არაფერს ვგეგმავ.ცოტნე არ ჩაერევა რადგან არაფერი მითქვამს და ეს საყოველთაო საქმის გარჩევები და კლანი კლანზე ხოცვა- ჟლეტვა არ მინდა...ხო იცი, რა ტიპია მამაჩემი დაირაზმება თავის არმიასთან ერთად და ააწიოკებს ბადრის...ისედაც ბეწვზეა მაგისი მოთმინება...მომენტს ელოდება რომ დაარტყას.
-ჩემი ჭკვიანიიი-გაიცინა კოსტამ.
-უშენოდ არაფერი გამოვა იცი ალბათ და იმედი მაქვს გამომყვები...
-ატრაკებ უკვე...ეგ არ უნდა გეთქვა შენ ძმობას გეფიცები-სახე დაუსერიოზულდა კოსტას.
-ამ ყველაფერთან ერთად ის ძუ@კნა დამეთესა და ახლა მაგას უნდა ვეთამაში კატა თაგვობანა...
-ვინ, ის რიჟაა?-გაიცინა კოსტამ.-სახლში არ გყავდაა? რანაირად გაგექცა...
-ხოო ლილიმ გაჭედა და სახლიდან გაუგდია...მაგასაც მეტი რა უნდოდა?!გალიის კარი გაუღეს გარეულ ცხოველს და პატრონმოტყნულ ქალაქში რა გააჩერებდა...აზრზე არ ვარ სად არის და ძალიან მინდა რომ ჯერ ჯერობით ვერ ვიპოვნო რადგან, ახლა ისეთი განრისხებული ვარ შეიძლება რაღაც დავმართო. აი ლილი ხო მსოფლიოში ყველაზე დებილი ქალია იეჭვიანა გოგომ.
-ჰქონდა ეჭვიანობის მიზეზიი?!-ეჭვით ჰკითხა კოსტამ
-...
-შენ რა იყო?-თვალები დააწვრილა ეშმაკურად კოსტამ-დაგევასა ეგ გოგო სიროო?!
-ჩათვალე არ გამიგია.. რა დამევასა ტიპი ერთი საათია გიხსნი გარეულია იმ ძარცვაში თითქმის, ასი ათასი და ბრილიანტის ყელსაბამი რომ გამიწიესთქო და რეებს ბებჟუტურები...
-კარგი..კარგი-ხელები ასწია სიცილით კოსტამ-დაწყნარდი...ვსიო ხმას აღარ ვიღებ...ანუ ვერ გაიგე სად წავიდა?
უარყოფის ნიშნად თავი გააქნია პაპასკირმა.-წარმომიდგენია რა დამართე ლილის...
-გადარჩა-სახე მოისრისა ბაჩიმ-რა მომიხია გაღადაოო? ორსულად ვარ და მამა შენ ხარო...დედას შევეცი...
-რაა?-ისე შეჰყვირა კოსტამ ყველამ მას მიაქცია ყურადღება...შემდეგ ტონი დაიდაბლა და წინ გადახრილმა ამოილაპარაკა.-არ გაგიჟდე...დაიჯერე?!
-კიი...გვარიც მივეცი უკვე და ქონების ნახევარიც...რა დავიჯერე ეგეთ დებილს ვგავარ?! მაგრად მეთამაშება ნერვებზე და ზურგს დედაჩემი და თავისი ოჯახი რომ უმაგრებს მაგით მებლატავება.კი ვერ ხვდება რომ სხვისი აზრი სულ ერთ ადგილზე მახატია...-ჩანწვარი ღერი საფერფლეზე დაასრისა პაპასკირმა.-გამოვედი სახლიდან და დავუბარე რომ მოვალ მერე ვილაპარაკოთთქო და დათესილი დამხვდა...სირქალა...
- ჩვეულებრივი მაგნიტი ხარ სულელი ქალების...-თავი მრავალმნიშვნელოვნად დაუქნია-ეგ შენი ჟღალი კი, ან მართლა ძალიან ჭკვიანია და კარგად იმალება..ან,უბრალოდ უმართლებს...ქალაქიდან მანქანით არ გავიდოდნენ რადგან თვითონ არ ჰყავს...მის დაქალ გვანცას კი ეზოში ,პარკიმგზე ჰყავდა დატოვილი...-სერიოზული სახე მიიღო კოსტამ.და სიგარეტს მოუკიდა.-ანუ გვრჩება ორი გზა...ან ტაქსით წავიდნენ,ან მიკრო ავტობუსით.სადგურზე მისვლას აზრი არ აქვს დღის განმავლობაში უამრავი ადამიანი მგზავრობს.კამერებს კი არ გვანახებენ თუ შესაფერისი ორდერი არ გვექნება.ორდერს ვერ გამოვაწერინებ, უფროსობას კითხვები გაუჩნდება და მაშინ , საქმე ძიებაში უნდა მივცეთ რაც არ გვაწყობს..გაბაზრდება და ბადრის ყურამდეც მიაღწევს-ტონს დაუწია კოსტამ-ვირთხები ყველგან ჰყავს მაგ ახვარს...ჩემს განყოფილებაში კი კედლებსაც ყურები აქვს.თუ სანიკიძე ბადრის გაგორებულია ისე არ გაჩერდება დარწმუნებული ვარ უკვე გაიგო რომ გადარჩა და ტრაქში მახათ გაყრილი დარბის ტრაწიანი ხარივით.ვაბშე ,იქნებ დროა ესტუმრო ძვირფას ბიძიას...მშვიდობიანი ვიზიტით და იქ შეღწეული ბევრ რამეს გაარკვევდი.
- არ ვიცი ვნახოთ...-მხრები აიჩეჩა პაპასკირმა-მაგ ....ს რომ ვხედავ ხელები მექავება ისე მინდა მივუნგრიო ცხვირ პირი.რაც შეეხება დათესილ ჟღალს...ტაქსით ვერ წავიდოდნენ რადგან, შორ მანძილზე მგზავრობას ზოგიერთი ტაქსო პარკი არ ემსახურება-განაგრძო მსჯელობა პაპასკირიმა- ზოგიერთი კი ძვირს აფასებს და დროც არ ჰქონდათ ტაქსის ლოდინის.შეშინებული იქნებოდა რადგან დარწმუნებული იყო რომ გავეკიდებოდი-გაიცინა ბაჩიმ-დარჩა მიკრო ავტობუსი და მარშრუტის მიმართულება.რამდენი სადგურია თბილიში?
- სამი დიდი...ანუ ვაგზალი, დიდუბე და ისანი...გავიგოთ ახლა საით გაემგზავრნენ-გაიცინა კოსტამ.-ესეიგი ელენა ჩხეიძე...ქუთაისელი...გვანცა მაისურაძე რაჭველი...ქუთაისი ახლოს არის და მისი ასეთი უეცარი გამოჩენაც სახლში კითხვებს გააჩენდა...თან, თუ გავითვალისწინებთ მის ფსიქოლოგიურ მდგომარეობას და ოჯახში გაურკვევლობას...რაჭა შორს არის...ნუ ,ქუთაისზე შორს მაინც...უსაფრთხოა,წყნაირი და რადგან გვანცას ახლობლებიდან არავინ იმყოფება ქვეყანაში კითხვებითაც არავის შეაწუხებდა.დროა შენი შარმი გამოიყენო და მიადგე სადგურებზე "დისპეტჩერებს" იმედია ქალები არიან...
-ნუ იცინი-წარბი ასწია პაპასკირმა.
-შერლოკი ხარ ჩვეულებრივი...გამოსულიყავი იურისტი და ერთი ჩემიანი მაინც მეყოლებოდა განყოფილებაში...
-არც ეხლაა გვიანი-გაიცინა ბაჩიმ და ლუდი მოსვა
-ერთი პრობლემა გაქვს...იმდენჯერ გაქვს დარღვეული კანონი...ეგ საქმე არ გამოვა.-საბოლოოდ გადაუწურა იმედი მეგობარს კოსტამ.-ჰე ჩამოყალიბდი რას იზამ და დავრეკოთ სანდროსთან...ერთით მეტი "ჩაკნორისი" არ გვაწყენდა გუნდში- უკრაინაში მცხოვრები ბავშვობის მეგობარი გაიხსენა კოსტამ.
- ჩამოვაა?-ეჭვით იკითხა ბაჩიმ.
- შენ მაგას ვინმე აცემინე და ჩამოვა კი არა ,შეიძლება მთელი უკრაინის შეიარაღებული ძალები აქ ჩამოიყვანოს.-გაიცინა კოსტამ და ამღერებულ ტელეფონს დახედა-ხო ნიკოლოზ!გონზე მოვიდა? ხოდა ძალიანაც კარგი...მანდ იყავი, მეც მოვალ.-გათიშა ტელეფონი და წამოდგა სკამიდან.-სანიკიძე გამოძვრა...კატასავით ცხრა სული აქვს მაგ ახვარს...უნდა წავიდე.დამირეკე რას იზამ და შევჯერდეთ საბოლოოდ ერთად რა უნდა ვქნათ...
ბაჩიმ ახალ ღერს მოუკიდა და თავი დაუქნია მეგობარს.
-მიდი და შენც დამირეკე მაინტერესებს რას იტყვის ...მე დავრჩები ცოტა ხნით და გავალ...
- კარგი...-მხარზე ხელი დაარტყა კოსტამ და სწრაფი ნაბიჯით დატოვა ტერასა.
კოსტა მართალი იყო...ჯობდა ბადრისთან მშვიდობიანი ვიზიტით სტუმრობა.ვახშმად დაეწვეოდა და ილაპარაკებდნენ ცხოვრების ამაოებაზე.. გაძვირებულ პროდუქტებზე.. გაფრენილ ვალუტაზე და სხვა უამრავ თემაზე.ძვირფასი ბიძია, მის მიმართ ცუდად განწყობილი არასდროს ყოფილა...ცოტნესთან ჰქონდა პრობლემა და ყოველთვის აღნიშნავდა, რომ მათ შორის გაუგებრობა მხოლოდ და მხოლოდ მათი...კაცების, საქმე იყო და ოჯახის სხვა წევრების გარევა საერთოდ არ იყო საჭირო.

* * *
ქვედა დიდუბის,ავტო სადგური (ოკრიბა) შუადღის ხვატისგან მოთუხთუხე ქვაბს დამსგავსებოდა.სიცხისგან შეწუხებული ხალხი ჭიანჭველებივით ირეოდნენ და ცივი წყლის ბოთლებით ხელდამშვენებულნი, სახესთან მარაოებს ინიავებდნენ...ან, თავსა და კისერზე სველ ხელსახოც დადებულნი წუწუნებდნენ: წლევანდელი სიცხის შესახებ რომელიც, წინა ზაფხულთან განსხვავებით საშინელება იყო.მერსედესის უზარმაზარ ჯიპს გამდნარი სახით მომზირალმა შუა ხნის მამაკაცმა სახელდახელოდ გამოუძებნა საპარკინგე ადგილი და საჭის მხრიდან გადმოსულ, მაღალ მამაკაცს რომელმაც, რკინის ორლარიანი ჩაუდო ფრჩხილებ დასვრილ ხელში და დაუბარა 5 წუთში მოვალო ისეთი სახით დააკვირდა...თითქოს იცნო და ვერ იხსენებდა საიდან ეცნობოდა.
მამაკაცმა სწრაფად გაიარა სადგურის სალაროსკენ მიმავალ გზა და პატარა ფანჯრის მიღმა მაგიდასთან მჯდარ მსუქანა ,ყვითელთმიან ქალს..რომელიც სახესთან 12 ფურცლიან მწვანე, რვეულს ინიავებდა ისე გაუღიმა სკამზე ჩამოადნო.
-გამარჯობაათ...-გაიწელა ღიმილად დაღვრილი მამაკაცი.და ქალის ახამხამებულ ,საგულდაგულოდ ატუშულ წამწამებზე გულში ხარხარი აუტყდა.მწვანე გულთან ღრმად ამოჭრილი ზედა ეცვა ქალს და სავსე დაახლოებით 5,6 ზომა მკერდის ღართან ოფლის წვეთები გასჩენოდა.
-დიახ...რით შემიძლია დაგეხმაროთ?!-წელში გასწორდა ქალი.და ზედა შეისწორა.
-გუშინ, რაჭის მიმართულებით შუადღის საათებში რომელი მიკრო ავტობუსი გავიდა..იქნებ დამეხმაროთ...- სახე საყვარლად დაჭყანა მამაკაცმა და ქვედა ტუჩი კბილებში ისე მოიქცია ქალს ყველანაირი ჰორმონი ერთდროულად აეშალა...
- დიახ...დიახ ახლავე...-სწრაფად მოიძია სქელ რვეულში საჭირო ინფორმაცია ქალმა და შემდეგ ყურებამდე გაბადრულმა მისკენ შეატრიალა რვეული.-აი,წითელი მერსედესი...15 მგზავრი ჰყავდა ანზორი დოლიძე ,ულვაშიანი კაცია და სავარაუდოდ, აქვე ახლოს იქნება...თუ გნებავთ დავუძახებ.
მომლოდინე სახით მიაშტერდა ქალი და თანხმობის მიღების შემდეგ სკამიდან ასაკთან შეუფერებელი სისხარტით წამოხტა...სულ მალე კი დაბალ, ულვაშიან მამაკაცთან ერთად დაბრუნდა რომელიც გაურკვევლობაში მყოფი ცოტა არ იყოს შიშნარევ თვალების აქეთ იქით ცეცებას მოჰყვა.
-გამარჯობა-ხელი გაუწოდა მამაკაცს პაპასკირმა და ძლიერად ჩამოართვა.
-გაგიმარჯოს?
-გუშინდელი თქვენი მარშრუტის შესახებ მაქვს კითხვა...-გაარკვია საქმის ვითარებაში მამაკაცმა და ჯიბიდან ბოლო მოდელის ტელეფონი ამოიღო.-15 მგზავრი გყოლიათ და არ მგონია ეს ქალი არ გახსოვდეთ...-ეკრანზე გამოსახული ჟღალთმიანის სურათი მიატრიალა ულვაშა მძღოლისკენ.-ადვილად დასამახსოვრებელია რადგან ჟღალია და თან განსხვავებულად ლამაზი.
ეჭვნარევი მზერით გაბურღა კაცი პაპასკირმა რომელიც ჩაფიქრებული სახით უყურებდა სურათს რამოდენიმე წუთს...შემდეგ კი თითქოს რაღაც გაახსენდაო გაიღიმა და პაპასკირს თავის ქნევით ახედა.
-დიახ...დიახ...იყო ესეთი მგზავრი მაგრამ ,მე არ წამიყვანია...როგორც მახსოვას ეჩქარებოდათ და მე კი ჩემი დრო მაქვს.. -თავის მართლებას მოჰყვა მძღოლი...-იქით,-ხელი გაურკვეველი მიმართულებით გაიქნია..-"ვიტოები" დადიან მარშუტკის ფასებში და ისინი წაიყვანდნენ რადგან, ჩემთან აღარ მობრუნებულან.
-სად მიდიოდნენ კონკრეტულად არ იცით?-ტონი დაისერიოზულა პაპასკირმა.
-აბა მე რა ვიცი ძმაო...
-კარგიი...მადლობა.-ტელეფონი ჯიბეში დააბრუნა პაპასკირმა და ქალს მიუბრუნდა ნაძალადევი ღიმილით.-მადლობა ქალბატონო...თქვენისთანა მომხიბლავი ქალის ყურადღება ჩემთვის დიდი პატივია-ტონი საკმაოდ სექსუალური გაუხდა ბაჩის.-ეს ზედა არაჩვეულებრივად გადგათ სხეულზე...
თვალი ჩაუკრა გაოგნებულ ქალს და ზურგი ისე სწრაფად აქცია კიდევ არაფერი მითხრასო...
-ოხ ელენა...რა ძალიან მიშლი ნერვებს და.. ეს სიგიჟე როგორ მოვთოკო არ ვიციი-თავისთვის ჩაილაპარაკა კაცმა.ტერიტორია მოათვალიერა და ზემოდ ხსენებული ვიტოს ტაქსებისკენ გაემართა ცივი სახით..იქვე შეგროვილი ახალგაზრდა მამაკაცები ერთმანეთთან უწმაწური სიტყვების თამაშით ირთობდნენ თავს და ფეხბურთსა და ქალებს აქტიურად განიხილავდნენ.
-გუშინ, რაჭაში რომელი ტაქსი წავიდა შუადღის საათებში?-მისალმების მერე პირდაპირ საქმეზე გადავიდა მამაკაცი და ყველას ისეთი მზერა მოავლო თითქოს ,აგრძნობინა ტყუილს არ გირჩევთო.შემდეგ ჯიბიდან ტელეფონი ამოიღო და სურათი მათაც აჩვენა...
-ეს ქალიი?-ეჭვნარევი ხმით დაიწყო ერთ ერთმა...
-ჩემი ცოლია!
მოკლედ მოჭრა პაპასკირმა და ბევრი წვალებაც აღარ დასჭირვებია, ვინმე აჩიკომ ისე დაფქვა სად და რომელ საათზე წაიყვანა ჟღალი და მისი თანამგზავრი...გზაში, სად და რამდენი ხნით შეჩერდნენ და რას ლაპარაკობდნენ მგზავრობის განმავლობაში...ბაჩიმ მადლობა ცივად გადაუხადა და საკუთარ მანქანაში დაბრუნებული ადგილიდან სწრაფად დაიძრა და მის მანქანას მიშტერებული ტაქსისი მძღოლების წინ ძრავის ღუღუნით გაიარა...რომლებიც, შურით სავსე თვალებით აცილებდნენ ერთი სახლის ფასად შეფასებულ "ხელოვნების ნიმუშს" და ალბათ გონებაში ათასგვარი სალანძღავ ეპითეტებით ამკობდნენ გაზულიქებულ პატრონს.ღმერთმა ,უხვად რომ დააფერთხა თავზე თავისი მოწყალების კალთა.

* * *
რაჭის ულამაზესი ხედებით მოხიბლული ჩხეიძე, ნეტარი სახით ჩაწოლილიყო ამწვანებული ეზოს სიღრმეში გაბმულ ჰამაკში და თვალებ დახუჭული, ღრმად ისუნთქავდა მაცოცხლებელი ბუნების სურნელით გაჟღენთილ ჰაერს.ერთ სართულიანი აგურით ნაშენი სახლი, მოზრდილი მწვანე ეზოს შუაგულში ჩაედგათ. გვანცას მამამ რამოდენიმე წლის უკან შეიძინა და ზაფხულის ხვატით შეწუხებული ,ოჯახთან ერთად ხშირად სტუმრობდა აქაურობას.სოფლის განაპირას შემაღლებულ ადგილზე მდგარი, საერთოდ განცალკევებული იყო ისედაც დაცლილი სოფლისგან და იზოლირებული ,პირდაპირ ჰარმონიულ ურთიერთობას ამყარებდა რაჭის ბუნებასთან.წინა დღის ნამგზავრი გოგონები, სრული მონდომებით ცრდილობდნენ განტვირთვას რაშიც, ეზოში გაბმული ჰამაკები და მათ შორის დაბალ ტაბურეტზე მოთავსებული ცივი ყავით სავსე მაღალი ფინჯნები ეხმარებოდათ.
-შენი აზრით გაიგებს სად ხარ?-ჩამოწოლილი მყუდროება გვანცას ხმამ დაარღვია და გვერდზე შეტრიალებული თავით გადახედა დაქალს რომელსაც ,იდაყვებში მოხრილი მკლავები თვალებზე აეფარებინა და რიტმულად ირწეოდა ჰამაკში.
-არანაირი საღი აზრი არ მომდის თავში-ამოიოხრა ელენამ.
-კარგი იყოო?-ეშმაკური ტონით ჰკითხა გვანცამ და წამოჯდა.
-რაა?
-იცი რაც...
-გვანცაა...-წამოიყვირა ჩხეიძემ და წამოხტა.-გაქცეული ვარ სადღაც მოუსავლეთსი...კუდზე პაპასკირი მაზის კაცმა არ იცის როგორ მდგომარეობაში...კისრამდე ნეხვში ვზივარ, ბატონი რევაზის დიდი დამსახურებით და შენ, მეკითხები კარგი იყო თუ არა პაპასკირთან სექსი რომელიც,ყველაზე დიდი შეცდომა იყო რაც მანამდე დამიშვია...-სახე დაემანჭა ელენას...
-რა გაყვირეებს?!
-არ ვყვირი...უბრალოდ მაღალ ტონალობაში გიხსნი რომ დანძრეული მაააქვს...
-და რა იცი, იქნებ იმ კაცმა გადაწყვიტა რომ შენ იძულებითი მსხვერპლი ხარ და შეგეშვა? არ აპირებს შენზე დროის კარგვას როდესაც, ისედაც თავზე საყრელად აქვს პრობლემები და მთავარი გმირი, საერთოდაც საავადმყოფოში წევს...რომელსაც პასუხი მოეთხოვება და შენ ვაბშე რა შუაში ხაარ?
-დიდი იმედი მაქვს რომ მასაც მოახსენა ქალბატონმა ქერა ალქაჯმა თავისი ფეხმძიმობის შესახებ და სათუთი ბაჩუკი ახლა მისი პრეტენზუების დასაკმაყოფილებლად დარბის სუპერმარკეტებში...-შეცვლილი ხმით თქვა ჩხეიძემ.
- რაა? ის ქაჯი ორსულადაა?-პირზე ხელი აიფარა გვანცამ.
-ვაიმეე... რატომ გიკვიირს? საცოლეა და არ შეიძლება ორსულად იყოს? ეგაც რომ არა მე, რა ჯანდაბა ვიცი მართლა ორსულად არის თუ არა რომელი გინეკოლოგი მე მნახე?!
-"პადუმაეშ"...შეხედე შენ რა ხდებაა...
-აუ მეტი საქმე არ გააქვს? წადი საჭმელი გაამზადე ან, ვაბშე დაწექი და დაიძინე დაღამდა უკვე..მეც მოვალ ცოტახანში და საერთოდაც, უპასუხე მაგ ტელეფონს გასკდა ვიღაც..-ცხვირი აიბზუა და ისევ ძველ პოზას დაუბრუნდა ელენა.
-ნერვოზიანი...-ჩაიდუდუნა გვანცამ და განათებულ ეკრანს დახედა.-გოგაა...რას შემცა ამ კაცმა უყ@ეოდ?ერთი წუთი არ მაცლის თავისუფლად სუნთქვას ...შვებულებაში ვარ უფროსოო...შვებულებაშიიიი...-ხმა გაუთიშა ტელეფონს.
-ვაიმეეე ...მოენატლე გოგლიკოოოს -ენა მოუჩლიქა სიცილით ელენამ-უპასუხე, იქნებ რას გთავაზობს და დაიწყნარო შენც ატეხილი ჰორმონები გვანჩააა...-ახარხარდა ქალი.
-ჩხეიძეეეე...-იყვირა მაისურაძემ და ტელეფონს დაავლო ხელი რომელიც ისევ რეკავდა.-ვაბშე წადი შენიც...ძუ@ნა!-შუა თითი აჩვენა გაბრაზებულმა დაქალს და სახლისკენ სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა.
ელანამ სიცილით გააქნია თავი და ისევ თვალებზე აიფარა ხელები...უკვე საკმაოდ ჩამობნელებულიყო და შესამჩნევად გრილოდა...სხეულს, სასიამოვნოდ უშუშხავდა სუსხი და სრულ ტრანსში აგდებდა. პირდაპირ ნეტარებაა თბილისის ხვატის შემდეგ, რაჭის გრილი ჰაერი...გაიფიქრა ქალმა და გაეღიმა.სრულმა განტვირთვამ თავისი გააკეთა და სულ მალე, ძილის საცეცებში გაეხვია.ვერ გაიგო ან, როდის ჩაეძინა,ან რამდენ ხანს ეძინა... ერთადერთი რაც იგრძნო ჰამაკის ძლიერი შერხევა იყო და მოულოდნელობისგან ერთიანად გამოფხიზლებულმა..ფართოდ ჭყიტა თვალები...ღამე იყო უკვე.შორს ,ტყის სიღრმეში მიკიოტის შიშის მომგვრელი ჩხავილი ისმოდა..ბუნებას საღათას ძილით ეძინა და სუსტად მონაბერი სიოსგან შერხეული ფოთლები, შეთქმულებივით ჩურჩულებდნენ...თითქოს, ძილისწინა ზღაპარს უყვებოდნენ ერთმანეთს...ცის შორეულ კაბადონზე მრგვალი,სავსე მთვარე ჩამოკიდებულიყო და უხვად ჰფენდა თავის სინათლეს შემოგარენს.ჰამაკის ბოლოში,ფეხებთან ...მაღალი სილუეტი იდგა და ქალს თვალს არ აშორებდა.დამფრთხალმა ჩხეიძემ შიშისგან ორმაგად აძგერებულ გულზე ხელი ძლიერად მიიჭირა და სილუეტს დააკვირდა.შემდეგ თითქოს თავში რაღაც ჩაარტყესო წამში, გაუნათდა მანამდე მიძინებული გონება და ყრუდ წამოიძახა.
-ამის დედაც...
ფეთიანივით წამოხტა ჰამაკიდან,ფეხი სავარაუდოდ გვენცას მიერ გადაფარებულ პლედში გაებლანდა, წონასწორობა დარღვეული ამოყირავდა და დაბალი ბალახით დაფარულ მიწაზე მოწყვეტით დაეცა.ტკივილისგან ყრუდ დაიკვნესა და ამ კვნესასთან ერთად ცივი ხმა მისწვდა მის სმენას:
-გამარჯობა ჟღალო!

- არ მომეკარო...არ მომეკაროო!!!-ზურგზე სწრაფად გადატრიალდა ჩხეიძე და ხელი გამაფრთხილებლად გაიშვირა მისი მიმართულებით დაძრული მამაკაცისკენ თან ,უკან -უკან დაიწყო გაცოცება. იქვე მდგარი ტაბურეტი, ხელის ძლიერი გაკვრით ისროლა და ფეხზე წამომხტარი უკანა ეზოსკენ გაიჭრა გიჟივით.
-სად ჯანდაბაში მიდიხარ?-მრისხანედ გამოსცრა პაპასკირმა ტაბურეტს მშვიდად გადააბიჯა და სწრაფი ნაბიჯით გაემართა გაქცეულისკენ...ფეხშიშველი ქალი მაღალ ბალახებში,გიჟივით გარბოლა,ჟღალი თმა სირბილის დროს მხრებზე ეცემოდა და მთვარის შუქზე იმდენად მომაჯადოვებელს აჩენდა ბრაზისგან ერთიანად ატანილი პაპასკირი უარესად გახელდა, თავში წამიერად გაელვებულ ფიქრზე.სირბილით თითქოს დაეწია და განიერ პერანგში ხელიც კი ჩაავლო მაგრამ, წინ ღილებით შეკრულ პერანგს ძლიერი დაქაჩვისგან ეგრედ წოდებული ღილები ერთმანეთის თანამიმდევრობით დააწყდა და მამაკაცს ხელში შერჩა სიფრიფანა მატერია.პაპასკირმა ხმამაღლა შეიკურთხა...ელენა კი დაბალ ჯირკს მოქნილად გადაახტა და სირბილს უმატა.
-დედას შევეცი...მოდი ააქ!-იღრიალა მამაკაცმა ორ ნახტომში დაეწია,წელზე ხელი მოხვია და როდესაც შეამჩნია, რომ წონასწორობა დაერღვა და ეცემოდნენ იმდენი მოახერხა მკერდზე მიხუტებული ქალით ჯერ თვითონ დავარდა და ელენა მის ზემოდან დაეცა.რეაგირება ვერ მოასწრო ქალმა ისე გადატრიალდა ზურგით დაცემული პაპასკირი და მისი სუსტი სხეული ქვეშ მოიქცია.ზემოდან დააცქერდა სირბილისგან სუნთქვა არეულ ქალს რომელსაც, თმები მიწაზე გაშლოდა და წელს ზემოთ შიშველი იმდენად მაცდურად გამოიყურებოდა ,მამაკაცს წამში შეეცვალა გამომეტყველებ...
-შე ძუ@კნა-ბრაზით გამოსცრა კბილებს შორის ერთიანად ამოხეთქილი მრისხანება ღრიალით გამოუშვა გარეთ და მის თავთან ხელი ისეთი ძალით დაარტყა ,თითებმა თავისი კვალი დაამჩნია გამომშრალ მიწაზე.ელენამ შიშისგან ქუთუთოები ძლიერად დააჭირა ერთმანეთს და ხმა გატეხილმა ამოიხრიალა:
-გამიშვი...
-შემომხედე!-ბრძანებასავით გაისმა მამაკაცის ხმა -შენ გეუბნები თვალები გაახილე და შემომხედე!
მის ბრძანებას დაემორჩილა ჩხეიძე და ამღვრეული თვალები შეანათა სახეში.
-ეხლა როგორ მინდა შენი დახრჩობა რომ იცოდე...-სუნთქვა დამძიმებულმა ამოილაპარაკა პაპასკირმა და ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი ,სიბრაზის გასაკონტეოლებლად...
-მომკალი...-მამაკაცის ტუჩებზე გაუშტერდა ჩხეიძეს მზერა მერე კი უცებ შემოხვია კისერზე მკლავები ზემოდან დაჩერებულ მამაკაცს და ველურივით დაეტაკა ტუჩებზე.
-ჯანდაბა...-ქალის ტუჩებზე გამოსცრა კაცმა და თმებში უხეშად სტაცა მარჯვენა ხელი,უფრო ახლოს მიიზიდა და გიჟურ კოცნაში აჰყვა.-შეიძლება ჭკუიდან გადავიდე...
ხელის კვრით დააგდო ისევ ბალახზე და მკერდზე გადასული, კბილებით წაეტანა...რასაც ქალის ხმამაღალი ოხვრა მოჰყვა. და მოქნილი თითებით სწრაფად გადააძრო თავს ზემოთ მაისური...წელს ზემოთ შიშველს, მჭიდროდ მიეხუტა და აიძულა ტუჩებს დაბრუნებოდა.
-მოგკლავ...-კბილები ჩაავლო პაპასკირმა ქვედა ტუჩზე...
-კარგი-ამოიოხრა ქალმა.-ეხლა უბრალოდ გამხადე...
-ცუდი ხერხებით მეთამაშები ჟღალო...-შარვლის საქამრეზე წავლებული ხელი გააწევინა მამაკაცმა,თავს ზემოთ გაუკავა და ცალი ხელით,სწრაფად გაიხსნა შარვალი. ელენას სპორტულ შორტებს ჩაეჭიდა,საცვალთან ერთად ქვემოდ ჩააცურა რომელიც, თავად გაიხადა ფეხების დახმარებით ქალმა.წელზე მჭიდროდ შემოხვია გრძელი ფეხები და უხეში ბიძგისგან გონება არეულმა ხმამაღლა წამოიკივლა...
-ხმა არ ამოიღო...-ტუჩებზე დაიჩურჩულა პაპასკირმა ბოროტი ღიმილით და მეორე ხელიც მის თავს ზემოთ მკლავზე გადაიტანა ...მჭიდროდ მიალურსმა მაღალი ბალახით დაფარულ მიწაზე და თვალი თვალში გაუყარა.-თვალები არ დახუჭო ელენა!
-კარგი...-კიდევ ერთი ძლიერი ბიძგი და-ჯანდაბაა...მტკივა
წანოიკივლა ქალმა...
-გაუძლებ...
-არანორმალური ხარ...
-შენ კი მოღალატე ძუ@კნა...
-შენმა ბო@ზმა გამომაგდო...-ტკივილნარევ ოხვრას ამოაყოლა ქალმა და თავი უკან გადასწია, ლავიწებზე გაცოცებული მხურვალე ტუჩებისთვის გზა გაანთავისუფლა და ათრთოლებული სხეულით უფრო მჭიდროდ მიეხუტა.
-ახლა ,დაბრუნდები და შენ გააგდებ იმ ბო@ზს-ყბის ძვალზე კბილებით წაეტანა პაპასკირი
-რა სტატუსით?
-ნებისმიერი...-ყრუდ დაიგმინა მამაკაცმა...ხელებს შეეშვა და მკერდისკენ გადაინაცვლა...-ნებისმიერი ,დროებითი სტატუსით...და ეს მანამდე სანამ.იმას არ დავიბრუნებ რაც თქვენ წაიღეთ,მანამდე იქნები ჩემი სანამ მე მაქვს ამის სურვილი..
-ჯანდაბა ...კარგი...კარგი...
-ახლა კი...მე გავათავებ და შენ დამრჩები გაგიჟებული-გაიცინა სიამოვნების ზენიტს მიღწეულმა,ერთიანად დაჭიმულმა პაპასკირმა, ტუჩებზე საკმაოდ ნაზად შეეხო და ყრუ ოხვრის შემდეგ, ერთიანად მოდუნებული მთელი სიმძიმით დააწვა იმედგაცრუებულ ქალს.
-ვერ გიტან-ხმა აუკანკალდა ჩხეიძეს . -ვიცი პატარავ...კარგი შეგრძნებაა ხახამშრალს რომ გტოვებენ.ისიამოვნე...არ გაბედო ხელის მოკიდება თორემ მაგ ხელებს ძირში დაგამტვრევ და გეფიცები არ ვხუმრობ.
სწრაფად მოშორდა თვალებ დახუჭულ ქალს და შარვალი ამოიწია...იქვე მიგდებილი მაისური კისერზე მოიხვია და ირონიული ღიმილით დააჩერდა ზემოდან აგზნებულ ქალს...რომელსაც იმედგაცრუებისგან ერთიანად აცახცახებდა და თვალებზე აფარებული ხელით სუნთქვის დარეგულირებას ამაოდ ცრდილობდა.
-თავი გტკივაა?-გაეცინა მამაკაცს..
-შენ რომ გხედავ გული მერევა...-ამოიტირა ქალმა.
-რატოომ?! რამემ ხომ არ მოგწამლა?
-ბედნიერების ზენიტში ხარ ხოო?..
-ნუ, ვერ შეგედავები...
ელენა უცებ წამოჯდა და პაპასკირმა გააზრებაც ვერ მოასწრო ისე ჩაეხუტა...მის კისერში ჩარგო სახე და სასოწარკვეთილი ტირილი აუვარდა
-არ გამოგივა ჟღალო...-სიცილნარევი ტონით უთხრა და თმა ფრთხილად გადაუწია უკან- წავედით სახლში.
ქალმა უფრო ძლიერად მოხვია მკლავები კისერზე და ყბის ძვალზე სველი კოცნა დაუტოვა.
-ნუუ..შეგიძლია რამე ისეთი მითხრა რაც მაიძულებს სიამოვნება მოგანიჭო.-ორაზროვანი ტონით უთხრა პაპასკირმა.
-რა უნდა გითხრა?-ყრუდ ამოილაპარაკა ქალმა.
-გარყვნილო...მზად ხარ ნებისმიერი რამ მითხრა ალერსის სანაცვლოდ?-სიცილი აუტყდა ბაჩის მერე უცებ დასერიოზულდა და თვალებში ჩახედა ქალს.-ბოდიში მომიხადე!
ჩხეიძემ გაკვირვებისგან წარბები შეყარა და შუბლი შეჭმუხნა...თითქოს დაფიქრდაო მერე კი ტუჩები ენისწვერით დაისველა და ჩუმად ჩაილაპარაკა.
-ბოდიში.
-რაღაც, ვერ გავიგე?-სახე დამანჭა ბაჩიმ
-ბოდიში..-ხმას აუწია ქალმა.
-კარგიი...ბოდიში მიღებულია-პირი გააწკლაპუნა პაპასკირმა.-სექსი გაურკვეველი დროით გადაიდო..წავედით ,თბილისამდე შორი გზაა...
ფეხზე წამოდგა და ქალიც უცებ წამოაგდო.კისერზე მოხვეული მაისური მორჩილად მდგარს სწრაფად გადააცვა და სახლისკენ წასულმა თან გაიყოლა.
* * *
თბილისამდე ისე იმგზავრეს ხმა არც ერთს არ ამოუღია.მანქანის სალონში მუსიკის დაბალი,სასიამოვნო ჰანგები იღვრებოდა.ჩხეიძეს ოდნავ გადაწეულ სავარძელზე ღრმად და უშფოთველად ეძინა პაპასკირი კი ჩაფიქრებული სახით მართავდა საჭეს და სიგარეტს სიგარეტზე ეწეოდა.ფიქრობდა მოსაგვარებელ საქმეებზე...უეცრად გამომხტარ პრობლებზე...სანიკიძესთან შეხვედრაზე...ბადრისთან სტუმრობაზე...ყველაზე და ყველაფერზე ჩხეიძის გარდა.ტვინში ავტომატურად თიშავდა მასზე შემოპარულ ფიქრებს და ცივი გონებით უდგებოდა არსებულ სიტუაციას...ულამაზესი და სახიფათო ქალი გახლდათ ჩხეიძე...იმდენად ლამაზი,რომ არც ერთი მამაკაცი არ იტყოდა მასთან სულ მცირე ურთიერთობაზეც კი უარს.გარდა პაპასკირისა.ნამდვილად არ სჭირდებოდა ახალი თავსატეხი და არც დროებით დალაგებული ცხოვრების არევას ფიქრობდა ჟღალი ლამაზმანის გამო.ვითომ შურის ძიების მიზნით დაწყებული მათი ურთიერთობა საჭირო იყო დასაწყისშივე დაესტოპებინა...ხო ესე კნობკაზე თითის დაჭერით სტოპ!და მორჩა.თუმცა მეორე მხრივ ყველა მონდომებას ერთ წუთში გადაესმებოდახოლმე ხაზი როდესაც მის მკლავებში ყველანაირ გრძნობებ არეულ სილამაზეს ხედავდა...სახეზე დაუფარავად რომ ესახებოდა ემოცია და თავს ვერ აკონტროლებდა განცდების სამართავად.სექსუალური სხეული ყოველ მის შეხებაზე სიამოვნებისგან რომ თრთოდა და ის მელოდია ამ სიამოვნების პიკს მიღწეულის პირიდან რომ ჟღერდა, სიამოვნების ბგერების სახით მამაკაცსი საბოლოოდ გასაგიჟებლად .მაგრამ ეს ყოველივე დროებითი იყო...გარდაუვლად დროებითი და ყველაფრის დამთავრების მერე ისევე დაასრულებდა როგორც დაიწყო...ცივი გონებით,საღი აზრით და არანაირი გრძნობებით.
დილის მზის სხივებმა, სასიამოვნოდ შეუჭყიტინეს თვალებში და ისიც უკმაყოფილო ბუზღუნით გადატრიალდა. სახე ბალიშში ჩარგო და ღრმად შეისუნთქა ნაცნობი სურნელი...შემდეგ, ერთიანად ჭყიტა თვალები და საწოლზე წამომჯდარმა ოთახი მოათვალიერა.იმ ოთახში არ იყო რომელიც ამ სახლში მოსვლისას გამოუყვეს... ეს მოზრდილი,საკმაოდ დახვეწილი და გემოვნებით მოწყობილი გახლდათ.ღია ფერის კედლებით.ერთი კედელი, მთლიანად შუშის გაეკეთებინათ და პირდაპირ ტერასაზე გადიოდა სადაც მოწნული სავარძლები...და შუშის მაგიდა მოეთავსებინა პატრონს.ბორდოსფერი ფარდა, ნახევრად გადაწეული იყო და უხვად შემოსული მზის სხივები თეთრ ზეწრებში ჩამალული ქალის თავზე ცეცხლისფრად ბრდღვიალებდნენ.საწოლიდან წამოდგა და ფეხშიშველი, ფარდის გადასაწევად გაბანცალდა ტერასაზე სავარძელში თვალებდახუჭულ პაპასკირს რომ მოჰკრა თვალი...მამაკაცი სავარძელში ღრმად ჩაფლულიყო და ფეხები წინ,მაგიდაზე შემოეწყო.ელენას გასვლა არ გაუგია სამაგიეროდ, უკან გადაწეულ ყელში ცხელი ტუჩები ნაზად გაცოცდნენ და სექსუალური,ძილისგან ჩახლეჩილი ხმა სასიამოვნო იმპულსებად დაიგზავნა მთელს სხეულში.
-დილამშვიდობის.
-შენც მშვიდობიანი დღე-თვალები არ გაუხელია მამაკაცს ისე მოხვია საჯდომზე მკლავი, ახლოს მისწია და სახით მუცელზე მიეხუტა.-შენი ქმარი პალატაში გადაიყვანეს.
-მიხარი თუ გადარჩა.-ცივად შენიშნა ქალმა და წამში გადაიტანა საუბარი სხვა თემაზე-შენ არ ვარჯიშობ დილით?
-არა ...მოდი -უფრო ახლოს მიიზიდა და ფეხებზე დაისვა.სახით თავისკენ.წელზე მჭიდროდ შემოაჭდო მკლავები და ასე მიხუტებულმა სახე მის თმაში ჩარგო.
-რატომ?
-იმიტომ,რომ მძღრენს ვჭამ და ვამბობ რომ ხიზილალის გემო აქვს.
-იმ ყელსაბამზე რას აპირებ?-მაისურის ქვეშ მხურველე ხელების შეხება დააიგნორა ქალმა.
-შენი ქმარი ყლ@ეა მაგრამ,ამ საქმეში სჭირო ფიგურაა-მკერდამდე ასრიალდნენ მამაკაცის თითები რასაც ქალის ყრუ ოხვრაც დაერთო ფონად.-ბადრი მატარებელივითაა...სანიკიძეს კი, თუ ამ მატარებელზე მოხვედრა უნდა...და დარწმუნებული ვარ რომ უნდა რადგან, შენ მისი ოცნების ქალი ხარ.აი,მე კი შემიძლია იქ მოსახვდრი ბილეთი მივცე.-მაისური გადააძრო თავს ზემოთ. და სავსე მკერდზე ტუჩებით მიეფერა.
-და მე რა უნდა ვქნა?-ნებიერა ფისოსავით აკრუტუნდა ჩხეიძე.
-შენ, უბრალოდ უნდა მოდუნდე და ამ ყველაფრისგან სიამოვნება მიიღო.ჩემთან გარანტირებული უსაფრთხოება და ხარისხიანი სექსი...აი რითი ხარ უპირატესობაში.-კისერზე ხელი მოხვია და ვნებიანად დაეწაფა ბაგეებზე.
-მმმ...გემრიელი ხარ-გაიცინა პაპასკირმა-არაფერი არ გიშავდება ელენე,აქ დაზღვეული ხარ...მეორე სანიკიძე მჭირდება და ერთადერთი რითიც მისი მართვა შემიძლია შენით შანტაჟია.ყველაფერი მალე დასრულდება და ყველა თავის გზაზე წავა...შენ, სიმშვიდეს მიიღებ ბონუსად და სასიამოვნო მოგონებებს...მე რაც დავკარგე იმას.სანიკიძის კიდე დედას შევ@'ეცი!-გაიცინა.
-და მერე რა იქნება?
-მერე არაფერი...-მხრები აიჩეჩა ბაჩიმ-ნორმალურ კაცზე გათხოვდები და ოჯახი გექნება.არ მითხრა გული დამწყდება შენთან დაშორებითო.
-არ გეტყვი...-კისერში გაჩხერილი ბურთი გაჭირვებით გადააგორა ჩხეიძემ და არეული სახე მამაკაცის კისერში დამალა.
- კარგი გოგო ხარ...აბა შემომხედე!-თავი გადააწევინა ბაჩიმ და ამღვრეული სფეროების დანახვაზე სახე დაუსერიოზულდა-ღადაობ ხოო?!
-ისე გადაწყვიტე ყველაფერი ...-ნიკაპი აუთრთოლდა ქალს...
-მომისმინე ...მომისმინე-სახეზე ხელები მოჰკიდა ბაჩიმ და თმა ნაზად გადაუწია სახიდან.-შენ ეხლა, აჟიტირებული და სასოწარკვეთილი ხარ.წინ ,დრო გვაქვს ელენა და იქნებ ვაბშე ვერ ვუგებთ ერთმანეთს? წინასწარ რა გატირებს?
-მაგის გამო არ მეტირება-თავი იმართლა ქალმა.
-მაშინ, ძალიან კარგი...ჩამეხუტე ეხლა.-ფართოდ გაიღიმა მამაკაცმა და ხელები გაშალა სადაც, წამში ქალის ნაზი სხეული გაეხვია და ისე მჭიდროდ აეკრა სხეულზე თიათქოს პაპასკირის კანის ქვეშ შეძრომას ცრდილობსო.
* * *
პალატაში გადაყვანილი სანიკიძე თავს უკეთესად გრძნობდა და ნელ- ნელა უბრუნდებოდა სიცოცხლის ელფერი.ნერვებს უშლიდა გამომძიებელი ,მოგზავნილი ჯაშუშივით მის ლიმონივით გამოწურვას რომ ცრდილობდა.არ იყო ის კაცი ახვ@არ ბადრისთან ურთიერთობა პოლიციის დახმარებით რომ გაერკვია თუმცა, არც იმდენად გულადი იყო მარტოს რომ მოევლო ბადრი პაპასკირისთვის და საუკეთესო ვარიანტი იყო ბაჩის წინადადების მიღება...თავის ბოღმას ამოანთხევდა სანიკიძე...დაუბრუნებდა იმ ყელსაბამს და დარწმუნებული იყო რომ ბადრის, სეიფში მარტო ყელსაბამი არ დახვდებოდა. შეიძლება ორი კუტდღელი ერთად მოეკლა...დაჟე სამიც...ბადრის გაანადგურებდა,ბაჩანა პაპასკირს სამაგიეროს გადაუხდიდა ელენას გამო და ხელსაც კარგად მოითბობდა.მერე კი, დაიკიდებდა ყველას და ყველაფერს და წუთსაც აღარ დაკარგავდა ამ ქვეყანაში...ელენა? ხოო ელენა...ნერვიულად მოისრისა სახე რეზიმ...ელენა ისედაც დიდი ხნის დაკარგული ჰყავდა, თავისივე სისულელეების გამო და ახლა, მის მიმართ საერთოდ გაცებულ ქალს ვერანაირად ვეღარ შემოაბრუნებდა თავისკენ.არც ჰქონდა აზრი ცდით მაინც რომ ეცადა...მით უმეტეს საერთოდ აღარ ხიბლავდა სხვისი ნახმარი ქალის უკან დაბრუნება...მართალია არ იყო დარწმუნებული რომ ჩხეიძეს და პაპასკირს რამე მაგდაგვარი ურთიერთობა ექნებოდათ მაგრამ, სადღაც გულის სიღრმეში ეჭვის ჭია ღრღნიდა და მოსვენებას არ აძლევდა.სულს ისე უფორიაქებდა სუნთქვა ეკვროდა.. სხეული მისი ჩახუტების სურვილით ერთიანად უხურდა და ეწვოდა..სიგიჟე იყო ელენა...ნამდვილი სიგიჟე მაგრამ, მაინც ძალიან ამაყი იყო სანიკიძე...ამაყი და შეეძლო საკუთარი გულისთვის მისი გადაყვარება ებრძანებინა..თუმცა რანაირად თავადაც არ იცოდა რადგან ,ჟღალი ელენა ვენებში სისხლთან ერთად დაუდიოდა და ყველა უჯრედში მისი სიყვარული იყო დალექილი.
კარის ხმამ გამოიყვანა ფიქრებიდან,თვალები ზანტად გაახილა და ზღურბლზე მდგარ პაპასკირს გაუსწორა თვალი.რომელიც ჯიბეებში ხელებჩაწყობილი იდგა და ისეთი თვალებით უყურებდა, რაიმე ემოციის გამოცნობა შეუძლებელი იყო.
-მკვდრეთით აღმდგარი ბატონი რევაზიშ-ცინიკურად აღნიშნა პაპასკირმა.
-გაგიმართლა-ჩაიცინა სანიკიძემ.
-მე კი არ გამიმართლა შენ გაქვს ძაღლის ბედი-საწოლის ბოლოს რკინის თავს დაეყრდნო მამაკაცი იდაყვებით.-არც იმდენად შეუცვლელი ხარ.საერთოდ ,რომ დავფიქრდი დიდად არც არაფერში მჭირდები...
-და ელენა?-ამოიხრიალა სანიკიძემ. პაპასკირმა თვალები მობეზრებულად აატრიალა.
-ელენა? ელენა ქალია რომელზეც, უარის თქმა უბრალოდ შეუძლებელია...განა არ მეთანხმებიი?-ღიმილით ჩაეკითხა ბაჩი.
-ერთად წევხართ?-იკითხა ნერვიული კანკალით სანიკიძემ და მოსასმენად თავს სიმხნევისკენ შეუძახა.
-საერთოდ არ მხიბლავს შენთან ჩემი სექსუალური ცხოვრების განხილვა...დროულად გამოჯანმრთელდი რევაზ...საქმე გიხმობს-გაუცინა და კარისკენ დაიძრა პაპასკირი.
-ანუ, კი?-ვერ მოითმინა სანიკიძემ...კითხვები კლავდა და პასუხებს საჭიროებდა.ბაჩანა მამაკაცისკენ შემოტრიალდა ტუჩები დაბრიცა და ოდნავ გვერდით გადახრილი თავით ირონიულად მომღიმარე დააკვირდა რამოდენიმე წამის განმავლობაში.შემდეგ კი კარი გამოაღო და პალატა უსიტყვოდ დატოვა...გამწარებულმა სანიკიძემ ბოლო ხმაზე იღრიალა და ერთიანად ნაგროვებმა სასოწარკვეთილებამ, თვალის ჯებირები გადმოლახა ცრემლების სახით.

- რა კაციი!!რა კაციი!!!-სახე გაბადრული ბადრი პაპასკირი ხელებ გაშლილი შეეგება მოულოდნელად სტუმრად მისულ ძმისშვილს.ხელი ძლიერად ჩამოართვა და მხარზეც მოუთათუნა რამოდენიმეჯერ.-როგორ გამახარე ტო!მოდი..მოდი რას დგახარ?
-როგორ ხარ ლომო?-გაიცინა ბაჩიმ და სახლში შეაბიჯა.
-რახდება ,როგორ მიდის შენი საქმეები?-მხარზე ხელი მოხვია ბადრიმ და მისაღებისკენ გაიყოლა..სადაც ტყავის სავარძელში გრძელფეხება, შავ თმიანი, ახალგაზრდა ქალი მოთავსებულიყო და ფეხი- ფეხზე გადადებული ტელეფონით აქტიურად ეჭორავებოდა ვიღაცას.- ნათუშკიი ნახე რა სტუმარი გვყავს მამი!.ქალი ტელეფონს მოსწყდა წამით და სტუმარს შეანათა შავი თვალები შემდეგ კი გაიბადრა და ფეხზე ზედმეტად სექსუალური მიხვრა მოხვრით წამოდგა.-ბაჩიიი...როგორ ხაარ?
გაიწელა სასწაულად და ყბის ძვალზე მიაკრო მსხვილი ტუჩები.
ნათია, ბადრის და მისი ყოფილი ცოლის აყვანილი შვილი გახლდათ. რადგან , წყვილს წლების განმავლობაში არ უჩნდებოდათ შვილი ერთობლივად გადაწყვიტეს ახალშობილის აყვანა.მალევე იშვილეს და ზრდიდნენ როგორც საკუთარ სისხლს და ხორცს...ბადრის ცოლი რომ გაშორდა და სხვა კაცს გაეკიდა ესპანეთში...ნათია მამასთან დარჩა..უკვე 14 წლის იყო და მძიმე ხასიათების ბავშვი,გარდატეხის ასაკში ზედმეტად დაუმორჩილებელი და უმართავი გახლდათ.ვერ იტანდა ბაჩი ბიძაშვილს და მიზეზი ის წლების წინ მომხდარი ინციდენტი იყო დღემდე ,გულს რომ ურევდა იმის გახსენება თუ ,როგორ უძვრებოდა ნასვამ პაპასკირს უბეში აგზნებული გოგო და მოითხოვდა გაჟიმვას...რასაც, სცენები მოაყოლა თუ როგორ ფეხებზე ეკიდა ის თუ ვინ იყო..მათ ერთი სისხლიც კი არ ჰქონდათ და მთავარი, სიგიჟემდე რომ უყვარდა ბაჩი და თანახმა იყო თუნდაც მისი დროებითი გოგო რქმეოდა.
დიდხანს ისაუბრეს ბიძა-ძმიშვილმა.რამოდენიმე ჭიქა ვისკიც დალიეს...გამოიკითხა ბადრიმ მისი სამომავლო გეგმები ბოლოს კი ტელეფონზე დაურეკეს და დიდი ბოდიშის მოხდით დატოვა სახლი.მანამდე წყნარად მჯდარი ნათია შორიდან აკვირდებოდა მამაკაცებს და თითოეულ სიტყვას ისრუტავდა...ლამაზი გოგო იყო...ლამაზი და ძალიან მოვლილი.გრძელ თითებში სიგარეტის ღერი მოექცია და პაპასკირის დაჟინებული მზერისგან უხერხულობაში ჩავარდნილი ნერვიულად სრესდა უდანაშაულო ღერს.თავისი სისულელის გამო, რაც ბავშვურ ახირებას უფრო მიეწერებოდა ვიდრე მამაკაცისადმი გაჩენილ უსაზღვრო გრძნობას.მის გახსენებაზე ახლა ,თავს ცუდად გრძნობდა და სირცხვილი და სინდისის ქენჯნა ერთ დროულად აწუხებდა.
მამაკაცმა ქვედა ტუჩი ენით გაისველა ,მის მოპირდაპირედ მდგარ სავარძელში გადაინაცვლა და ვისკის გრაფინი და ორი განიერ მუცლიანი ჭიქაც თან გაიყოლა.თავს უკანასკნელ ნაბიჭვრად გრძნობდა მაგრამ, ერთადერთი გამოსავალი ეს რჩებოდა...ისე ვერაფრით ვერ გაიგებდა სად რას ინახავდა ბადრი არადა უმთავრესი მიზეზი მისი ამ სახლში სტუმრობის ხომ სწორედ ეგ გახლდათ?
-როგორ ხარ ნათია?-ჭიქაში ნახევრამდე ჩამოუსხა მწველი სითხე და გაუწოდა.ქალმა დაბნეული მზერა შეავლო მის სახეს რომელზეც ემოციების წაკითხვა შეუძლებელი იყო და ჭიქა ჩამოართვა.
-რაღაცას მეთამაშები ხოო?-სიმწრით გაიცინა ნათიამ და ვისკი ბოლომდე გამოცალა.
-დავუშვათ?-ირონიულად მოჭუტა ცალი თვალი მამაკაცმა და ქალის სიგარეტს დასწვდა,მოუკიდა და კვამლი პირდაპირ მისი მიმართულებით გააგზავნა.
-რა გინდა?-თითქოს აზარტში შევიდა ნათიაც და მეორე ჭიქაც დაისხა.-აშკარაა, რომ რაღაც გინდა. ისე აქ, არ მოხვიდოდი და მით უმეტეს ჩემთან მარტო არ დარჩებოდი.-თვალები უნდობლად დაკვესა ქალმა.
-შენ რა გინდა ნათია?- ზედმეტად სექსუალური,ჩახლეჩილი ხმით ჯკითხა პაპასკირმა და გაუცინა...
ქალმა ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და სულმოუთქმელად გადაჰკრა ნახევრად სავსე ჭიქიდან მუქი სითხე.გრძნობდა როგორ გაუთბა სხეული,მოდუნდა და ალკოჰოლმა ვენებში სისხლთან ერთად იწყო მოძრაობა.გრადუსი თავში აუვარდა და პირი გაუშრა. ხელახლა დასხმას აპირებდა ბაჩიმ ხელი რომ დაუფარა ჭიქაზე და წინ გადმოხრილ ქალს თვალებში გამომცდელი მზერა შეანათა.-რა გინდა ნათია?
მის სახესთან რამოდენიმე სანტიმეტრით დაშორებულ, ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ მყოფ ქალს სუნთქვა გაუხშირდა. უნებურად ,თვალები მამაკაცის ტუჩებზე მიეყინა და მკერდმა სწრაფად დაიწყო პულსირება.ნერწყვი ხმაურით გადაყლაპა და ნიკაპი სატირლად აუთრთოლდა. ვერ უძლებდა პაპასკირის ასეთ გამომეტყველებას გულგრილად მყოფი.
-ნათია...-ქვემოდან ამოხედა პაპასკირმა.უცებ კისერზე ძლიერად შემოხვია ხელები და მთელი ტანით მიიზიდა თავისკენ...გაფართოებული თვალებით გაურკვევლობაში მყოფს ვნებიანად დააცხრა წითელ ტუჩებზე.ერთიანად ათრთოლებული ქალი თითქოს გონს მოვიდაო, სავარძლის საზურგისკენ მიაწვა გონების დაბინდვამდე სასურველ მამაკაცს და მუხლებზე მოხერხებულად გადააჯდა. თლილი თითები კისერზე შემოხვია და კოცნაში აქტიურად აჰყვა.შარვლის ღილებისკენ გაცურებული ხელი სწრაფად დაუჭირა მამაკაცმა,ზურგს უკან გაუკავა ,მის ტუჩებს მოსწყდა და შუბლით- შუბლზე დაეყრდნო.
-სად აქვს ბადრის სეიფი?-ქალის ყურთან დაიჩურჩულა პაპასკირმა.
-ჯანდაბა-გაიცინა ნათიამ-აი თურმე რაშია საქმე...
-ჩშშ-მოწყვეტით აკოცა ქვედა ტუჩზე ბაჩიმ.-მიპასუხე...
-ერთი პირობით-ეშმაკურად მოჭუტა თვალები ნათიამ...-მომეფერები.
-ისედაც გეფერები ნათია-გაეცინა პაპასკირს და წელზე შემოხვეული ერთი ხელი საჯდომისკენ ჩააცურა. მეორე კი, მტკივნეულად მოუჭირა სავსე მკერდზე რასაც ,ქალის დაუფარავი ოხვრა მოჰყვა.-სად ჯანდაბაშია სეიფი? შენს გაჟიმვას არ ვაპირებ და შეირგე რასაც გაძლევ...
-სექსი მინდა...
-ეს დედანატყნავი კაცები ამოწყდნენ? თუ მაინც და მაინც მე უნდა გაგიხიო ეგ საქალწულე აბკი? მითხარი სად აქვს მამაშენს სეიფი ..ნათიაა!!
-კარგი...კარგი...საძინებელში.. საწოლის ქვემოთ იატაკი იხსნება და იქ...მომკლავს?
-ნუ ხარ დებილი-გაიცინა მამაკაცმა-იმედია არ მატყუებ?-ეჭვნარევი მზერა შეანათა ბაჩიმ.-არ გამაბრაზო.
-გეფიცები-ამოიოხრა ქალმა და მთელი ტანით მიეტმასნა.
-კარგი გოგო...ადექი!-მოწყვეტით აკოცა ისევ და საჯსომზე ხელის მირტყმით წამოაგდო მუხლებიდან.სწრაფად გაისწორა დაკუჭული ზედა და სახლიდან გიჟივით გავარდა.გული ერეოდა იმდენად ცუდად გრძნობდა თავს...მანქანამდე მისულმა ბოლო ხმაზე იღრიალა და უკანა საბურავს გამეტებით მიარტყა რამოფენიმეჯერ ფეხი.ამოხეთქა მრისხანება...შემდეგ დამშვიდდა დინჯად ჩაჯდა მანქანაში და იქაურობას გაეცალა.

* * *
ნაცნობი სადარბაზოს წინ, გაჩერებულ მანქანაში საჭეზე ხელებ დაწყობილი პაპასკირი მზერას არ აშორებდა დამფრთხალ ქალს და ცრდილობდა გამოეცნო მისი ემოციური მდგომარეობა.
-მაგრად რომ ატრაკებ იციი?..ელენაა...-მარჯვენა ხელით თმა ყურზე გადაუწია და ყბის ძვალზე მიეფერა ორი თითით...-შენ გელეპარაკები და იქნებ შემომხედო?
-ვერ გიტან რამეს რომ მაძალებ-მზერა გაუსწორა ქალმა.
-მე რამე დაგაძალე და არ მახსოვს?-წარბები შეკრა ბაჩიმ და უეცრად ისე იფეთქა მოულოდნელობისგან ადგილზე შეხტა ქალი.-დედას შევეცი...რა სირობას წუწუნებ ხვდებიი? სანიკიძე მაგრად არ მაინტერესებს რომ ვამბობ ჩემთან ერთად ამოხვალ იქ...ესეიგი ,ესე იქნება და მთელი ამ დროის განმავლობაში სადაც მე ვიქნები იქნები იქ შენც...სხვანაირად მე ვერ დაგიცავ...
-და ვინ თქვა რომ დაცვა მჭირდება?-ამოიტირა ჩხეიძემ.
-მე ვთქვი და რადგან ვთქვი ესეიგი გჭირდება...რამე კითხვა გაქვს კიდევ თუ მოიფიქრებ და გადმოხვალ ამ დამპალი მანქანიდან?
-ბაჩიი...
-ერთი წუთით გაჩერდი-ტუჩზე თითი მიადო ქალს შემდეგ მისკენ გადაიხარა და ზედ ტუჩებზე ამოიჩურჩულა-ახლა მაკოცე.
-ცუდად მხდიი-ჰაერი შეისუნთქა ელენამ და ვნებიანად დაეწაფა მის ტუჩებს.
-ჩემი გოგო...-ღიმილით მიეფერა პაპასკირი და ტუჩები გაილოკა.-წამოდი ახლა...
-იცოდე ხელი არ გამიშვა.
-კარგი-გაიცინა მამაკაცმა და მანქანიდან გადმოსული პირველი შეატარა ლიფტის კარში.
რკინის კარზე რამოდენიმეჯერ დაკაკუნების მერე, როგორც იქნა გაიღო და ზღურბლზე სახლის სპორტულებში გამოწყობილი სანიკიძე გამოჩნდა რომელმაც, ჯერ ელენას შეხედა წამიერად გაცისკროვნებული თვალებით და ათასმა ემოციამ გადაურბინა სახეზე. მერე კი ,ცივი სახით მდგარ პაპასკირს რომელმაც, მხარზე ძლიერად მოხვია ქალს ხელი და ცალ მხარეს იმდენად მჭიდროდ მიიხუტა...ბოღმის ბურთმა ლამის დაახრჩო სანიკიძე.გერდით ცივად გადგა და წყვილი სახლში შეატარა.ელენამ სევდიანი ღიმილი მოავლო ერთ დროს საყვარელ სახლს და პირდაპირ სამზარეულოში გავიდა ყავსი გასაკეთებლად.
-გავარკვიე სეიფის ადგილ მდებარეობა-სავარძელზე დაეშვა ბაჩი.-ბადრის საძინებელში საწოლის ქვემოთ, იატაკზე სათავსოა სადაც, სეიფი არის დამონტაჟებული.ჭკვიანი ნაბი@ვარუ..გახსნი, ჩემს ფულს და სამკაულს აიღებ ,დანარჩენი მე არ მეხება...რაც იქნება თუ გინდა ყველაფერი წაგიღია.-სიგარეტს მოუკიდა და იმ წუთს შემოსულ ელენას ახედა რომეაც ფინჯნებით ყავა შემოიტანა-მადლობა პატარავ!
ამის გაგებაზე რეზი ლარივით დაიჭიმა და ლამის თვალებით გაბურღა ქალი.
-პატარა შეცდომაც და იცოდე ესე თბილად არ დაგელაპარაკები.
-არანაირი შეცდომა გპირდები-ხელები დანებების ნიშნად ასწია სანიკიძემ.-საქმეში დამხმარეები დამჭირდება მარტო ვერ გავართმევ თავს.
-ხვალ, ერთი ჩემი კაცი ჩამოდის...ერთად იმუშავებთ მე ყველაფრის საქმის კურსში უნდა ვიყო.მომისმინე სანიკიძე-მისკენ გადაიხარა პაპასკირი.-იმ სეიფში შენახული ფული, შენთვის გვირაბის ბოლოს აღმოჩენილი სინათლეა.ისე არ ქნა ,ის სინათლე შემთხვევით მატარებელი აღმოჩნდეს.ისე გაგაქრობ შენს ნაწილებსაც ვერ ნახავენ...
-კარგი.-ამოიოხრა რეზიმ-და ელენა?-ქალი შეათვალიერა თავით ფეხამდე.როგორ ენატრებოდა და როგორი მიუწვდომელი გამხდარიყო.მისთვის.
-ელენა რა შუაშია?-წარბი შეკრა პაპასკირმა-.ელენა ისედაც დიდი დოზით გასვარე განავალში...უბრალოდ ,გირჩევ თავი მისგან შორს დაიჭირო.
-ის ჩემი ცოლია-იღრიალა უცებ სანიკიძემ.-სირ@ზე მკ@იდია რას მირჩევ...ის ჩემია.მხოლოდ ჩემი
-სად წერია?-გაიღიმა მამაკაცმა-ერთი დამამტკიცებელი საბუთი მაინც მანახე სადაც წერია, რომ ელენა შენი ცოლია...და უნამუსო ვიყო მე გავდივარ ამ საქმიდან...ის ფულიც შენთვის მიჩუქნია და ის სამკაულიც შენი ქორწინების წლისთავისთვის.
რეზი პირდაღებული იყურებოდა და გამოუვალ მდგომარეობაში ჩავარდნილს აღარ იცოდა რა ექნა.
-ხელიც კი არ გვაქვს მოწერილი...-ზიზღით აღნიშნა ელენამ.რამაც გაახევა სანიკიძე...მეხის გავარდნას ჰგავდა ქალის სიტყვები მისთვის.
* * *
ნახევარი ტანით ქალის შიშველ სხეულზე გადაწოლილოყო ხელები მჭიდროდ შემოეხვია და კისერი მის ყელში ჰქონდა ჩარგული და ისე ტკბილად ეძინა ოთახის კარზე რომ დააკაკუნეს უკმაყოფილო სახით ამოიზმუვლა და წამოიწია.ქალიც შეირხა და ცნობისმოყვარე მზერა შეანათა მამაკაცს.
-დაიძინე...არაფერია,მოვალ მალე-შიშველ სხეულზე შორტები ამოიცვა და წელს ზემოდ შიშველი გაემართა კარის გასაღებად.
-რა ხდება?-გაოცებული მზერა მიაბყრო კარში მდგარ ჟუჟას რომელიც, ხელებს ნერვიულად იმტვრევდა და თან ცრდილობდა ცალი თვალით მაინც შეეხედა მის ზურგს უკან ოთახში.
-ბატონი ცოტნე ჩამოვიდა.
-რა?როდის?-კარი გამოხურა და ქალს თვალები დაუბრიალა-რაიყო, დაგრჩა რამეე?
-იქ...იქ ელენაა?
-რა შენი საქმეა იქ ვინ არის?-წარბი აუწია გაღიზიანებულმა მამაკაცმა და კიბისკენ დაეშვა თან, აიძულა ცნობისმოყვარე ქალი გვერდით გაჰყოლოდა.სასტუმრო ოთახში ,მაღალი ხმელი სახის თმაში ჭაღარა შეპარული მამაკაცი იდგა. შარვლის ჯიბეებში ხელები ჩაეყო და მომლოდინე სახით დადიოდა აქეთ -იქით.ქერად თმა შეღებილი საკმაოზე ლამაზი ქალი კი სავარძელში იჯდა წელში გაშლილი და მედიდურად ფეხი- ფეხზე გადადებული ,მშვიდად აბოლებდა სიგარეტს.
-მამა?-მამაკაცისკენ გაემართა ბაჩი და ხელი ძლიერად ჩამოართვა.-როდის ჩამოხვედით, რატომ არ შემატყობიმეთ?
-წინასწარ რომ დაგვერეკა იმ კახ@პას გააგდებდი ახლა ლოგინში რომ გიწევს?-ამაყად გადმოხედა ქალმა.ბაჩის სახე ერთიანად მოერყა და იგრძნო ,როგორ წამოახურა ფეხის ფრჩხილებიდან და ზემოთ დაიწყო სვლა მრისხანებამ.ქალისთვის ზედ არ შეუხედია ცოტნე პაპასკირს გაუსწორა მზერა.
-კაბინეტში ვილაპარაკოთ მე და შენ-მშვიდად თქვა ცოტნემ და პირველი დაიძრა კაბინეტისკენ.ბაჩიმ ერთხელ კიდევ გადახედა ქალს და სწრაფად მიჰყვა მამამისს.კაბინეტში შევიდა თუ არა კარი მოიხურა და მამისკენ შეტრიალდა უცებ, აზრზე მოსვლაც ვერ მოასწრო კაცის მოქნეული , გაშლილი ხელი მთელი ძალით შეეხეთქა ლოყაზე.მამაკაცს შეაქანა და უკან ,სავარძელს მიეჯახა .შემდეგ გასწორდა და თავის ხელში აყვანას შეეცადა რომ არ გაცეცხლებულიყო.
-როგორ ბედავ?!-იღრიალა ცოტნემ.-როგორ ბედავ და მახტები თავზე მე მამაშენს..რომელსაც პატივს უნდა სცემდე და აფასებდე პირიქით არაფრად მაგდებ.შე უმადური ნაბი@ჭვარო!
-ვერ გავიგე?-სახე მოერყა ბაჩის-რა მომენტში და როგორ გადაგახტი თავზე?როდის არ დაგაფასე...
-მაშინ ,როდესაც ჩემს სიტყვას გადახვედი-იღრიალა კაცმა.
-დედას შევეცი...რა სიტყვას გადავედი? ამიხსენი რაღაც დავიბენი ცოტა.
-ცინიზმსაც აქვს საზღვარი შვილო-სავარძელში ჩაეშვა ცოტნე-თავი ვერ შევიკავე...იმ სილაზე ბოდიში.
-რა ტრაქში ვითხრი შენს ბოდიშს-შეუღრინა ბაჩიმ-ვერ გავიგე რა ხდება, დილა ადრიან შემომივარდით სახლში...ხო ჩემს სახლში იმას-ხელი გაურკვეველი მიმართულებით გაიქნია-თავისი პრეტენზიები აქვს .შენ, შენი და რა ჩემი .... გინდათ მე კი ვერ გავიგე? რა პრდტენზიებს მიყენებთ და რა პონტშიჩ?!ჩემს საწოლში ვის და როდის ეძინება დედაჩემს უნდა შვუთანხმოო?
-აი მივედით მთავარ თემამდე-გაიცინა ცოტნემ-სწორედ ეგ შენი საწოლია პრობლემა ჩემო ბიჭო. დანიშნული...ფაქტიურად, ცილიანი კაცი სხვა ქალებს არ უნდა ჟიმავდე მაშინ როდესაც ,შენი საცოლე სახლში ზის და მეტიც შენგან ორსულადაა.
-რააა?!-იღრიალა ბაჩიმ და მაგიდაზე დადებული ლეპტოპი ისეთი ძალით გაუქანა კედელს საშინელმა ხმაურმა გააყრუა იქაურობა-რა ორსულად სულ გადაირიეთ ხოო?! მოვკლავ მაგ ნაბოზვარკას...იმ სირქალას ტლიკინის გამო ჩამოხვედით ორი ზრდასრული ადამიანი აქ...მე რომ დამარიგოთ?!-გაიცინა ბაჩიმ-მოგცლია მამავ ჩემო.
-ნუ ლაზღანდარობ-ხელი მაგიდაზე დაარტყა ცოტნემ-ის გოგო თუ მართლა ორსულადაა ასე არ უნდა იყოს ეს ამბავი.
-რომელი გოგო ,რა ორსულობა ნუ გადამრევთ ძალიან გთხოვთ რაა-სახეზე ნერვიულად ჩამოისვა ხელი ბაჩიმ-ვისაც მოვტყნავ ყველასთან ბავშვებს კი არ ვაკეთებ ..საიდან დაასკვენით რომ ორსულადაა? ან ვაბშე თუ არუს და მე ვარ იმ ნაბი@ვარი ბავშვის მამა? როგორც მე გადამიშალა ფეხები ისე შეეძლო სხვასთანაც და რავქნა ზედ აწერია ვინ როდის და რა პოზაში იხმარა?
-ესე არ გამოვა მე და მამამისი მეგობრები და საქმიანი პარტნიორები ვართ.თავისი წილის გატანა მოინდომა და ეს რას ნიშნავს იციი?!
-ამ ჩემს ფეხებს...გაიგე რას ნიშნავს? შევეცი შენს ბიზნესსაც და პარტნიორებსაც...სულ სირზე მკი@დია. მაგ ნაბოზვარკას ცოლად არ მოვიყვან !შენ მოიყვანე თუ ძაან გევასება და დაისვი სახლში მაგარ მინეტა აკეთებს.
-როგორ ბედავ?-ხელი დაარტყა მაგიდაზე განრისხებულმა ცოტნემ
-აი ესე ვბედავ! შენ მე შენი შნირი თანამშრომლები ან, ის დაგეშილი ძაღლები ხომ არ გგონივარ? !სულ ერთ ადგილზე მახატია შენი წონაც და თანამდებობაც...მეე-მკერდზე მიირტყა გაცოფებულმა პაპასკირმა ხელი-ხოო მე, ეს ყველაფერი საკუთარი სისხლის და შრომის ფასად მაქვს ძმაო...შენსავით მემკვიდრეობით არ მიმიღია მერე სათავეში რომ დავმჯდარიყავი და მსოფლიოს მართველივით გამეცა განკარგულება.მე, ჩემი ცხოვრება მაქვს და რომ ვამბობ იმ დედამოტყნულ ქალს არ მოვიყვან ცოლად ზნაჩიტ, ეგრეა და თუ არ გესმის რასაც ვამბობ ეგ შენი პრობლემაა და არა ჩემი.
-მოკეტე!-იღრიალა უცებ ცოტნემ.-მაგასაც ვნახავ როგორ ჩამიდგები ჯიბრში...-გაიცინა ცოტნემ.
-რას აპირებ? რითი აპირებ ჩემს დაჭერას? რა უნდა დამპირდე ძვირფასი მანქანა? სახლი?უზრუნველი მომავალი თუ შენი მილიონები მძღრენის სუნი რომ ასდის?-მაგიდაზე ორივე ხელით დაყრდნობილი წინ გადახრილიყო და ზიზღით დაჰყურებდა ერთდროს საფიცარ და სამაგალითო მამას ახლა მატერიალური ფასეულობები შვილზე მაღლა რომ დაეყენებინა და ისე ვაჭრობდა როგორც რაიმე საქმიანი გარიგების დროს.
უცებ, კარი დაუკაკუნებლად შემოაღეს და დაუკითხავად შემოვიდნენ ოთახში. ციტნემ, მშვიდად გახედა შემოსულებს და სახეზე მაცდური ღიმილი გადაეკრა.ბაჩიმ წარბი ასწია და გაოცებული შეტრიალდა ზურგისკენ...და უცებ გახევდა.ორ მაღალ მამაკაცს შიშველ სხეულზე ზეწარ შემოფარებული ელენა ჰყავდათ დათრეული და პირზე წებოვანი ლენტი გადაეკრათ. ხელებს ისე უხეშად უგრეხდნენ მის შემხედვარე პაპასკირს ტვინში წითელი აენთო.კაცებისკენ გაიწია არაადამიანური სახით და კაცმა არ იცის რას იზამდა ცოტნეს ხმას რომ არ შეეჩერებინა.
-როგორც ყოველთვის ჩემს შვილს შეუდარებელი გემოვნება აქვს-გაიცინა ცოტნემ და ბაჩის თვალი თვალში გაუყარა.
-აი ამით ვაპირებ შენს დამორჩილებას.
-რა?-ჩაეცინა პაპასკირს.-და შენ ფიქრობ რომ ეს ჟღალი ჩემთვის იმდენს ნიშნავს იმ დედამოტყნულ ქალს ცოლად მოვიყვან? მაგრად შემცდარხარ მამაიკო...ფეხებზე ...
-კარგიი-პირი გააწკლაპუნა ცოტნემ-ანუ ეს ჟღალი არაფერს არ ნიშნავს შენთვის? მიხედეთ ბიჭებო-მხრები აიჩეჩა ცოტნემ და სახე ალეწილ ბაჩის დააკვირდა გამომცდელად.რომელსაც, ერთიანად მოაწვა სიბრაზე კისერზე დასკდომამდე დაებერა ლურჯი კაპილარები და ლარივით დაჭიმული თავს ძლივს იკავებდა რამე სასწაული რომ არ ჩაედინა.
-დედას მოგიტყნავ!-კბილებს შორის გამოსცრა დაბალი ხმით ცოტნეს მისამართით რომელსაც, გაეცინა და ბიჭებისკენ შეტრიალდა...ელენა მუხლებზე დაეყენებინათ...ერთი თმით უკან ქაჩავდა და თან კეფაზე იარაღს აბჯენდა მეორე კი იქვე იდგა მშვიდი , გამორეცხილი სახით.
ელენას იმედგაცრუებული სახე უკან დაქაჩული თმის გამო მაღლა აეწია და სასოწარკვეთილს ცრემლები ნაკადულებად დასდიოდა ლოყებზე, კვეთდა მათ და დაბლა ლავიწებისკენ მიიწევდნენ.ბაჩიმ აკანკალებული ხელები თავზე ნერვიულად გადაისვა და ცოტა ხანს ასე იდგა გაგიჟების პიკს მიღწეული...იცოდა, ცოტნესთან მშვიდად ლაპარაკი და ახსნა განმერტებები აღარ გაჭრიდა...არ იყო ის კაცი ,თავისი ნათქვამი სიტყვა უკან რომ წაეღო და თუ იმუქრებოდა ასი პროცენტით შემსრულებელი ოყო.მათი თვალები კიდევ ერთხელ გადააწყდნენ ერთმანეთს თითქოს მამა კიდევ ერთ შანსს აძლევდა საბოლოო გადაწყვეტილების მისაღებად.ღრმად შეისუნთქა ცხვირით ჰაერი და მუხლებზე დამდგარ ქალს გადახედა...რომელსაც ახლა რამე რომ დამაართნოდა ალბათ საერთოდ გაგიჟდებოდა.მისმა სევდიანმა თვალებმა ვენებში სისხლი გაუყინა და ძვლებამდე ჩააღწია ამოუხსნელმა ტკივილმა.იმედგაცრუებულმა სახემ კი თავი სანიკიძეზე დაბლა მდგომ ნაბიჭ@ვრად აგრძნობინა რომელმაც ,საყვარელ ქალს დაცვის მაგივრად, საბრთხე შეუქმნა და აუწეწა ისეაც არეული ცხოვრება.არ უყვარდა ...რა დროს სიყვარულზე ლაპარაკი იყო ..მაგრამ, იმდენად იზიდავდა დილით გაღვიძებული მის მკლავებში მოქცეულ ქალს საათობით უმზერდა და მისი ჩახუტების და ალერსის მუდმივ უკმარისობას განიცდიდა ორგანიზმი.აი ,ის მომენტია შენთან რომ არის და მაინც გენატრება...ან, რომ გეხუტება და უფრო ძლიერად გინდა რომ ჩაგეხუტოს არადა, ეს დედა ატირებული მეტი ძლიერად ფიზიკურად შეუძლებელია...ხოო, ეალერსები და მაინც კიდევ და კიდევ მეტს გთხოვს ორგანიზმი.გინდა ,გჭირდება ,გსიამოვნებს,გიზიდავს,იმდენად შენია,იმდენად სასურველია უბრალოდ შენი იმ ერთიცალი ნეკნის მფლობელია უფალმა რომ მოგპარა მძინარეს და ესე, უპირობოდ შექმნა მსოფლიოში ყველაზე მაგარი არსება, ქალი!...ის ქალი...შენი ქალი.შენი იმ ერთიციდა ძვლის ნაგლეჯის მესაკუთრე ...ის ქალი ახლა მუხლებზე დამდგარი შენს გამო სიკვდილს რომ ელოდა და შენ სულ მცირედსაც კი ვერ აკეთებდი მისთვის...ის ქალი..ის ჟღალი ქალი ჭკუიდან რომ გადაჰყავხარ და იმდენს ახერხებს, შენს კანში შემომძვრალი...ვენებში სისხლთან ერთად დაგიდის...ის ტვინს რომ თავის სასარგებლოდ მართავს და ამ ტვინთან ერთად შენი გონების ნახევარშია დალექილი...ის ქალი რომ გაფრენინებს...კი უბრალოდ გაფრენინებს და გაგაფრენინებს.
-მოკალით!-მოწმენდილ.ცაზე მეხის გავარდნასავით გაისმა ცოტნე პაპასკირის ცივი ხმა და შვილის ფოსფორისფრად აელვარებულ,სრულიად უემოციო და ამავდროულად იმაზე ემოციური რაც კი მსოფლიოში არსებობს, თვალებს უყურებდა და თითქოს, თავის უპირატესობას უმტკიცებდა.მერე იყო დამცავის გადახსნის ხმა,ჩხეიძის ძლიერად დახუჭული თვალები...მუხლებზე დავარდნილი პაპასკირი სახეზე აფარებული ორივე ხელით და ხმამაღალი ღრიალი:
-კარგი!
-რა?-ჩაეკითხა ცოტნე -რა კარგი, ბაჩანა?!
-თანახმა ვარ...დედას შევეცი...თანახმა ვარ.მოვიყვან..ლილოს ცოლად მოვიყვან ელენას შეეშვით.უბრალოდ შეეშვით...-ქალისკენ გაიწია და ორ ნაბიჯში მასთან მივარდნილმა ხელის უხეში კვრით მოიშორა ქალის თავზე დაჩერებული ახმახი და მის წინ მუხლებზე დაეშვა ატირებულს ძლიერად მოხვია ხელები და გულზე მიიხუტა.
-ანუ შევთანხმდით?-დააზუსტა ცოტნემ
-კი...შევთანხმდით ახლა კი გაეთრიეთ ჩემი სახლიდან სანამ კიდევ შემიძლია თავის კონტროლი.-ფეხზე წამოხტა გაცხოველებული სახით და ღრიალზე გადავიდა.-გაეთრიეთ აქედან !ეს დედანატყნავი მადროვეთ ჩემს სახლში მშვიდად ყოფნა.
ცოტნემ ნასიამოვნები სახით გადახედა თითქოს ეუბნებოდა ხომ გაგაფრთხილეო და სულ მალე თავის ამფსონებთან ერთად დატოვა სახლი.ბაჩიმ კი ორივე ხელი სახეზე აიფარა და ქალის წინ მუხლებზე დაეშვა.
სავარძელში იჯდა ზედმეტად მშვიდი სახით ,ხელში მოზრდილი ფინჯანი ეჭირა და წინ გაშლილი ფეხები ერთმანეთზე გადაეჯვარედინებინა.
-იქნებ, დროა გამიშვა?-შეპარვით გადმოხედა მოპირდაპირე მხარეს მჯდარმა ჩხეიძემ და მუცელზე მოთავსებული ბალიში უფრო მიიხუტა.
პაპასკირმა გახედა ქალს და თვალები დააწვრილა...რამოდენიმე წამის განმავლობაში აკვირდებოდა უემოციო სახით მერე კი მშვიდად განაგრძო ყავსი სმა.
-ბაჩიი...-ხმას აუწია ქალმა.
-რა გინდა ელენა?
-არ მისმენ რას გეუბნები?!
-ხოდა რომ გისმენ მაგიტომ არ ვიღებ ხმას.-წარბი ასწია კაცმა და ისევ ფინჯანს მიუბრუნდა.
-ბაჩი
-რააა?! რა გინდა ამის დედაც...-იღრიალა უცებ ერთიანად აფეთქებულმა მამაკაცმა და ფინჯანი დაახეთქა მაგიდაზე-რა გინდა? გამაგებინე რა დედისტყვნა გავაკეთო...გისმენ ხოო? წასვლა გინდა? მიბრძანდი...
-რა გაღრიალებს?-წელში გასწორდა ჩხეიძე.
-შენ გოგო საერთოდ სრულ ჭკუიაზე ხარ? რასქვია რა მაღრიალებს? ყველას ეხლა აგიდგათ და გადაწყვიტეთ ჩემს ნერვებზე თამაშიი?!
ქალს უცებ მოექცა სახე და ნიკაპი სატირლად აუკანკალდა.
-აი, ეხლა არ იტირო და ვაბშე არ გამაფრენინო... ელენა-ფეხზე წამოხტა უცებ და ერთი ნაბიჯით ქალთან გაჩნდა სავარძლიდან წამოსწია,თავად დაჯდა და მუხლებზე დაისვა თან ძლიერად შემოხვია მკლავები და სახე მის თმაში ჩარგო.-ისედაც ცუდად ვარ...გეხვეწები შენც ნუ დამიმატებ.საერთოდ ფიქრობს ჩემზე ვინმე? ყველა თავისას ისწორებს და საბოლოოდ მე ჩემი .... მრჩება.შენც გინდა წახვიდე და ამ დედნატირებ სიტუაციაში მარტო დამტოვოო? არავინ არ გიჭერს ელი...ძალით არავინ გტოვებს...უბრალოდ მინდა რომ იყო...აქ იყო..ჩემთან იყო..არ შეგიძლია სულ ცოტა ხნით ჩემს გამო გაუძლი ამ ზეწოლას?რა ყველაფერი ერთმანეთს აეკიდა...ღმერთი მაგრად კაიფობს ჩემზე!
-ბაჩი
-ხო-მისი თმიდან სახე არ ამოუწევია დაგუდული ხნით გასცა პასუხი.მერე უცებ წამოიწია თითქოს რაღაც გაახსენდაო ქალი ძველ ადგილზე დააბრუნა და ოთახში გაიარ გამოიარა.-სად წახვალ?
-ვერ გავიგე?
-წასვლა ხომ გინდა? ხოდა გიშვებ.სად წახვალ?-ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და საგრძნობლად აკანკალებული ხელები თავზე ნერვიულად გადაისვა.ერთიანად ამოხეთქილ ბრაზს ძლივს იმორჩილებდა გარეთ რომ არ გამოეღწია.
- ჯერ არ ვიცი-მხრები აიჩეჩა მამაკაცის უეცარი სახეცვლილებით გაკვირვებულმა ქალმა..-ჯერ- ჯერობით გვანცასთან.
-კარგიიი...ადექი გაგიყვანა ჯერ ჯერობით მაგ შენს გვანცასთან.- კბილებში გამოსცრა და პირველი დაიძრა გასასვლელისკენ.
* * *
ბარში შესვლისთანავე შეამჩნია მეგობრები.კუთხის მაგიდასთან ისხდნენ და ლუდს წრუპავდნენ.სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა მათკენ და მისი დანახვისას ფეხზე წამომდგარ მამაკაცს
თბილად გადაეხვია.რომელმაც, ძლიერად ჩაიკრა გულში მეგობარი და თავზე აკოცა.
-ჩემი ძმაა...ჩემი ჩემპიონი!
პაპასკირმა მხარზე რამოდენიმეჯერ დაარტყა ხელი და ყურებამდე გაღიმებულ კოსტას გადაეხვია.
-რა სახე გაქვს? რა გჭირს ?-სახე დაუსერიოზულდა კოსტას და დაჯდა თუ არა პაპასკირი მიმტანს ანიშნა კიდევ ერთი ლუდის მოტანა.
-პატრონი მყავს მოტყნული-ამოიხრიალა პაპასკირმა და თვალები მოისრისა.-და ვინ მიტყნავს ვერ ვარკვევ...იმდენნი არიან...ვერც ჩამოყალიბდნენ ან ერთად რომ მეთამაშონ ნერვებზე ან ვაბშე შემეშვან.
-რახდება ძმაო?-დაიძაბა სანდროც.-მითხრა კოსტამ რაც მოხდა ...აქამდე სად იყავი რატომ არ დამირეკე?
-რაო ცოტნემ?- სიგარეტს მოუკიდა კოსტამ.
-ვაბშე ნუ მახსენებ მაგ უპრინციპო კაცს.. რას იზამდა დამაჯვა თავზე...ორსული ქალი როგორ მიატოვე,მე მაგის გამო ბიზნესში გარღვევა მაქვსო..ეგ პატარა ნაბოზვარკა..ადვილი სამართავია მაგრამ ,თვითონ თავის მშობლებს მართავს ადვილად და გადმოყარა ალბათ ნიანგის ცრემლები.
-სად აიკიდე...მე გაგაბრთხილე თავიდან მაგ შარში რომ ყოფდი თავს მაგრამ, გეგონა ადვილად დაახვევინებდი...აჰაა
-კარგი რა კოსტა...კარგი შენ ძმობას გეფიცები ისეთი გაცოფებული ვარ ორგანიზმი ჩვეულებრივად მთხოვს დავერიო ამ დედააფეთქებულ ბანდას და თ კაკალი ვამტვრევინო.ბოღმას ვეღარ ვაკონტროლებ და სისხლის სუნზე ისე ვიჭრები დაგეშილი პიდბულივით ვარ.-სიმწრით გაიცინა ბაჩიმ და ლუდი მოსვა.-რამე მაგარი შევუკვეთოთ რა ლუდი...ლუდი მიშველის?დღეს იმდენი უნდა დავლიო ს გასაღები დავკარგო!
-სახლშია ის გოგო?-წარბები შეკრა კოსტამ.-დაანახო იქნებ რა თაფლი და შაქარი ხარ სიმთვრალეში.
-რომელი გოგო?ვინმე გოგო გყავს სახლში -გაიცინა მანამდე ჩუმად მჯდატმა სანდრომ.ღიმილით რომ უყურებდა მეგობრებს და თვალებიდან ბედნიერებას ასხივებდა.
-ის ჟღალი მე რომ მოგიყევი..ამ სირმა დაითრია და სახლში უზის ახალი პატარძალივით...არ აღიარებს მაგრამ, გაბმულია ჩვენი ბაჩუკი ორივე ფეხით-გაიცინა კოსტამ.
-არ გინდა ეგ ენა ჩაიგდო?-შეუღრინა ბაჩიმ და სანდროს მიუბრუნდა -ატრაკებს საღაცას...მოყევი აბა რა ხდება უკრაინაში...
-მოსაყოლი ბევრია ძმაო-გაიცინა სანდრომ და იმ წუთს მოტანილი ვისკის ბოთლიდან ჭიქებში ჩანოასხა მუქი სითხე-წინ ,დიდი დრო გვაქვს მაგაზე სალაპარაკოდ ეხლა იმ საქმეზე ვილაპარაკოთ რაზეც გამომიძახეთ ...
ბაჩიმ ვისკი ერთ ყლუპად გამოცალა და მეგობრებს ახედა.
-გამქურდეს ეგ იცი უკვე,აბაროტის აღებაზე ვჩალიჩობ-გაიცინა-კაროჩე ყველაფერი იმ ნაბიჭ@ვარმა უნდა გააკეთოს ჩვენ პროსტა დავეხმარებით.
-და ვაბშე რაში გვჭირდება ეგ განდონიი?ბადრის სეიფს ისედაც გავიტანთ და ვფიქრობ თავის ტკივილია ეგ ტიპი...არ ვენდობი ...
-არანაირად...თუ გავებით ვინმე ხომ უნდა იყოს განტევების ვაცი?ნუ გავიწყდება მაგ ტიპს ჩემი ვალი აქვს მე კი არც იმდენად ქველმოქმედი ვარ ამდენი შევარჩინო.სანიკიძე სარეველა ბალახივით არის,ძირიანად თუ არ მოთხარე ისე ვერ გაანადგურებ.მე მაგისი განადგურება რა ხეირს მომცემს არც არაფერს...ისედაც განადგურებულია ცოლმა დაადო.ისე პირველად ვნახე სამართალ დამცავი რომ გეგმავდა ძარცვას-გაიცინა პაპასკირმა და კოსტას გადახედა.-სანიკიძე ამ საქმეში ისეთივე მნიშვნელოვანი პაიკია როგორც დედოფლისთვის ლაზიერი ჭადრაკში...თავის მოჯმულს აწმენდავს და მერე ისე გაქრება როგორც გამოჩნდა.თუ არ გაქრება და ბადრის მივუშვებ და ის ცოცხლად გაატყავებს.
-ესეთი უმადური რომ გეყოლება მეგობრად, აშკარად რაღაც დიდი ცოდვა გაქვს ჩადენილი და უფალი ამით გსჯის...სანიკიძეს ისიც ეყოს ცოლი რომ აახიე და სახლში გიზის.
-ნუ შემეცი არ მიზის სახლში წავიდა...-შეუღრინა.პაპასკირმა.და ხელები გაშალა სასოწარკვეთილი სახით.შემდეგ კი სიგარეტს მოუკიდა.
-რა?-თითქმის ერთდროულად შესძახა ორივემ
-ხო აი ესე, ადგა და მე მივდივარო ...არც არავის დაუჭერია საწოლის ფეხზე ვერ მეყოლება გამობმული სანამ მაგისი ქმარი ჩემთვის ძარცვას გეგმავს.
-გაბმული ხარ შენძმობას გეფიცები!-მხარზე დაარტყა ხელი კოსტამ-ლილისთან რას აპირებ?
-ჯერ არ ვიციი...-კიდევ ერთი ჭიქა გადაჰკრა პაპასკირმა-ტრაკზე მაკოცოს.
-ჯერ არ უკოცნია თუ...არაფერი მიჰქარო-გამაბრთხილებლად დაუქნია თავი კოსტამ.დიდხანს სვამდნენ ილაპარაკეს სამომავლო გეგმებზე...გაიხსენეს ძველი, ახალი ,ბოლოს კი საკმაოდ შეზარხოშებულებმა დატოვეს ბარის ტერიტორია.
-ტაქსით წადი შე სირ@ოო-სლოკინით აყვირდა კოსტა პაპასკირი საჭესთან რომ დაჯდა.-შენი და ტყავს გამაცლის რამე რომ დაგენართოს!
-სიკვდილით მე არ მოვკვდები და თუ დამიჭერენ შენ რისთვის მყავხარ სიყვარულოო-დაპრუწული ტუჩებით კოცნის იმიატაცია გააკეთა პაპასკირმა დ კოსტას გამომეტყველებაზე აახარხარებილმა ადგილიდან იმაზე ნელა დაძრა მანქანა რამდენადაც შესაძლებელი იყო ...ცენტრალურ გზაზე გასულმა სიგარეტს მოუკიდა და გაზის პედალს ბოლომდე დააწვა.მანქანამ წამებში აკრიბა სიჩქარე და წინ ისარივით გაიჭრა.რადიოში რაღაც უცხოური როკი რახუნობდა ...რასაც, მამაკაცის სასოწარკვეთილი ხმა და ღრიალი ერთვოდა.
-შენი დედაც!-გაეპასუხა ბაჩი და საერთოდ გათიშა რადიო.გზიდან კარგად ნაცნობ ქუჩაზე გადაუხვია და ერთ -ერთ სახლთან შეჩერდა.ტელეფონი ამოაცურა ჯიბიდან და სწრაფად აკრიბა ნომერი.
-გამოდი შენს სახლთან ვარ!
რამოდენიმე წუთში სახლიდან ფართხუნა შარვალსა და განიერ ზედაში გამოწყობილი ლილი გამოვიდა.ინტერესით შეათვალიერა ქუჩა ...უკვე გვარიანად დაღამებულიყო და ქუჩაზე ,მეჩხრად განლაგებული განათების ბოძები სუსტად ანათებდნენ მაღალი ხეებით დაჩრდილულ ჩიხს...ერთ- ერთ პრესტიჟულ უბანზე სიცოცხლე მდორედ მიედინებოდა.მოშორებით მდგარმა მანქანამ შუქები აუნთო და ლილიც იქით გაემართა სწრაფი ნაბიჯით.მანქანას მიახლოვებულმა სალონში შეიხედა.პაპასკირი ზედმეტად მშვიდი სახით იჯდა და სიგარეტს უკიდებდა.
-კიდევ დიდხანს უნდა მიყუროო?-არ გამოუხედია ისე ჰკითხა.-დაჯექი!
ჩაჯდა თუ არა ქალი კარის ნორმალურად დახურვაც არ დააცადა ისე მოსწყვიტა ადგილს.ჩუმად ისხდნენ მანქანაში და ხმას არც ერთი არ იღებდა.როდესაც ჯიპმა ზღვის მიმართულებით აუხვია ლილის ნერვიულობის შემოტევა დაეწყო...არ იცოდა ამ შუა ღამით რა მიზნით მიჰყავდა პაპასკირს ზღვაზე და რას მოიმოქმედებდა გაბოროტებული და აშკარად ნასვამი.
-სად მივდივართ?~ შეპარვით ჰკითხა ქალმა და თან გარემო დაზვერა.
-იქ ,სადაც ისე სულს ამოგხდი..
-რა?-წამოიკივლა შეშინებულმა ლილიმ.
-გეხუმრე ლილიკო რა გჭიირს?-გაიცინა ბაჩიმ და მანქანა გზიდან გადააყენა .გააჩერა და მთელი ტანით შეტრიალდა ლილისკენ.
-აბა რა ქენი მოიფიქრე ბავშვის სახელი?
-რომელი ბავშვის?-დაიბნა უეცრად ქალი.
-ჩვენი,ჩემი და შენი ბავშვის რა გჭირს ლილიი?- ხმაში სარკაზმი გაურია პაპასკირმა.
-ააა არაა-ამოიბლუყუნა ლილიმ.
-ისე მამაჩემის სახელი დავარქვათ თუ მამაშენის ვერ გადავწყვიტე-ჩაიცინა პაპასკირმა და სიგარეტს მოუკიდა,კვამლი პირდაპირ ქალისკენ გააგზავნა და ცალყბა ღიმილით დაამატა.-იმედია სიგარეტის სუნზე ცუდად არ ხდები...
უცებ ქალს სახე მოექცა და ნიკაპი აუკანკალდა.
-რა გატირებს?!-ცივად ჰკითხა მამაკაცმა და სახეში იმდენად მრისხანე მზერით დააკვირდა ცრემლებმა ყოველგვარი ძალდატანების გარეშე გაიკვლიეს მის ყვრიმალებზე გზა.
-მეშინია...გარეთ ღამეა..შენ კი ნასვამი ხარ...-ხმის კანკალით ამოიტირა ლილიმ.
-განა გაქვს შიშის მიზეზი ლილიი?-ეჭვნარევი ტონით ჰკითხა და გეეღიმა.-მომავალი ქმრის ,ქალს როგორ უნდა გეშინოდეს?-ტუჩები დაბრიცა პაპასკირმა.
-ბაჩი..
-ნუ იცინგლები!-იღრიალა უცებ მამაკაცმა და ხელი მთელი ძალით დაარტყა საჭეს.-რამდენ ხანს აპირებ ამ მასკარადის გაგრძელწბას? რა გინდა ლილი? არაფერი არ გაკლდა,ფული,საჩუქრები,დედანატყნავი სტატუსი ...ჩემი საცოლე გერქვა.ერთად კარგად ვიყავით.ნუ ერთხელ რომ დააბრეხვე სისულელე თითქოს ორსულად იყავი მაგაზე კაი გავიცინეთ...მეორედ და მეცხრეედ?!რა გგონია ახვარი მამაშენი მამაჩემს თუ პრობლემას შეუქმნის შენი სისულელის გამო მე ცოლად მოგიყვან? აი ძალიან შემცდარხარ თუ მართლა გჯერა ეგ სისულელე...
-ბაჩ...
-მოკეტე! შენი ახსნა განმარტებების მოსმენას არ ვაპირებ.ახლა თუ არ გითხარი რასაც შენზე ვფიქრობ ისეთი გაბრაზებული ვარ შეიძლება ცოცხლად დაგმარხო-კბილები ერთმანეთს ძლიერად დააჭირა პაპასკირმა.-მეე...მამაჩემის ქონება მაგრად მკი@დია...რამდენიც არ უნდა ათამაშო ეგ არაფერი გამოგივა...ცოლად არ მოგიყვან.ჯერ ერთი არ მიყვარხარ,მეორეც ვიზუალურად ვერ მიქაჩავ...არ ჯდები ჩემს გემოვნებაში.-მხრები აიჩეჩა ბაჩიმ
-და ის წითელი კახპა ხო ჯდება?-
იკივლა უცებ წყობიფან გამოსულმა ლილიმ.-სახლში რომ დაისვი და შენს საწოლში გორაობს...
-იმ შენს ჯაშუშს...ჩემს სახლში რომ გყავს...ენას ამოვაცლი ძირში.-გაუღიმა კაცმა.-კიი ის წითელი კახპა როგორც შენ უწოდე სრულიად აკმაყოფილებს ჩემს მოთხოვნებს..ლამაზია და ძალიან სექსუალური.დამშვიდდი ხოო? ხოდა ძალიან კარგი...ანუ გავერკვიეთ რომ არანაირ ნაბი@ჭვარს არ ველოდებით და პახოდუ არც ქორწილის იმედი გვაქ...შესანიშნავია-ხელი ხელს შემოჰკრა პაპასკირმა,ენაჩავარდნილ ქალს გულღიად გაუღიმა და კბილებს შორის გამოსცრა:
-გადაბრძანდი ახლა ჩემი მანქანიდან!
-რა?-წამოიკივლა ლილიმ
-გაურკვევლად ვლაპარაკოობ?-წარბი აზიდა ბაჩიმ
-შანსი არაა მე აქედან ფეხს არ გადავდგამ...სად ჯანდაბაში ვართ ისიც კი არ ვიცი...ყველა ბედნიერებასთან ერთად ღამეა და წვიმას იწყებს.არა...-ისტერიკაში ჩავარდა ქალი.
პაპასკირმა ტუჩები გაილოკა და უცებ ისეთი მრისხანებით იღრიალა ლილი კარს ეცა და გადახტა.
-ფეხებზე მკი@დია!!! გადაეთრიე.-მერე მგზავრის მხარეს გადაიწია კარი ხმაურით მიიჯახუნა და ატირებულ ქალს დააკვირდა.
-სუფთა ჰაერზე გაისეირნე მოგიხდება...ამის შემდეგ იმედია ჭკუას ისწავლი ბო@ზო!
მანქანა ადგილიდან სწრაფად მოწყვიტა და სულ მალე ღამის უკუნეთში გაუჩინარდა.
* * *
სასტუმრო ოთახში ცოლ -ქმარი პაპასკირები სავარძლებში მოთავსებულიყვნენ და ერთმანეთს ისე უბღვერდნენ გარეშე თვალისთვის ძნელი იქნებოდა დადგენა მოსისხლე მტრები იყვნენ თუ მოსიყვარულე ცოლ- ქმარი.
-კარგი რაა ლიკო რამდენ ხანს უნდა იჯდე ესე ცხვირჩამოშვებული?-ამოიოხრა ცოტნემ და მეუღლეს თხოვნით სავსე თვალები მიაბყრო.
-იმდენ ხანს სანამ არ მოიშლი შენს არაადეკვატურ გამოხტომებს-წარბი აუწია ლიკომ.
-რა გავაკეთე არაადეკვატური?-ხმას აუწია მოთმინება დაკარგულმა კაცმა.
-რატომ ღრიალებ?! ის ჩემი შვილია გესმის? ჩემი სისხლი და ხორცია და მე მას უფრო წინ ვაყენებ ვიდრე შენს დამპალ მილიონებს-იკივლა ქალმა.
-როგორც მახსოვს შენს სისხლს და ხორცს ხმა არ გაუცია შენთვის თითქმის ერთი წელია-ნიშნის მოგებით გადმოხედა პაპასკირმა.
-კიი და სულ იმ თავზე გასული ტუტუცი ქალის გამო!
-შენ გყავდა აკვიატებული სარძლოთ!დაგავიწყდა ეს დედამოტყნული ტვინს როგორ მიბურღავდი დავითის ქალიშვილი ჩვენი ბაჩანასთვის პირდაპირ ციდან ჩამოცვენილი მანანასავით იქნებაოო?! შენ დარბოდი ნიშნობის ბეჭედზე და საერთოდაც შენ, იყავი მის მხარეს დარაზმული ჩვენი ბაჩანას წინააღმდეგ-ცინიკურად აღნიშნა ცოტნემ.
-მეგონა რამე გრძნობა ბაჩანასაც ჰქონდა მაგრამ შევცდი.-მხრები აიჩეჩა ქალმა.
-უკვე გვიანია თითზე კბენანი ლიკუ...ქორწილი იქნება და ამას მე, ცოტნე პაპასკირი ვამბობ.
-ფეხებზე რომ მკი@დია იციი?!-ფეხზე წამოდგა და ცივად გაიღიმა ქალმა.აღარ დავუშვებ შენი მარიონეტები ვიყოთ მე და ჩემი შვილი...რაც აქვს საკუთარი შრომით მიაღწია და შენგან კაპიკი არ აუღია...ვერაფრით ვერ დაახარბებ ცოტნე და საბოლოოდ თავს შეაძულებ.გამძვინვარებული ჩემი შვილი კი როგორია ამას მე ნურავიმ მასწავლის.
-ანუ მტრის ბანაკში გადადიხარ?
-საკუთარი შვილის ბანაკში გადავდივარ...ახლა წავალ. ბოდიშს მოვუხდი და ვთხოვ აპატიოს თავის უგუნურ დედას რომელიც დაიბნა და ძალიან ნანობს.-წელში ამაყად გასწორდა ლიკო.
-ფეხს ვერსადაც ვერ გაადგამ ლიკუნაა!-იჭექა პაპასკირმა.
-და ამას ვინ დამიშლის?-ჩაიცინა ქალმა.
-მეე...მე დაგიშლი... ამის დედაც...-მაგიდაზე ძლიერად დაარტყა ხელი კაცმა.-ახლა რომ მიხვიდე და პატიება სთხოვო უარესად გადაიჯვამს თავზე.ჩემი შვილიც რომ არის და უკეთესი მომავალი მინდა მისთვის სწორედ მაგიტომ ვარ დღეს ცუდი მამა.
-შენს თავს ჩემი შვილი მირჩევნია...-ტუჩები დაბრიცა ქალმა და მხრები აიჩეჩა.ის იყო კარისკენ აპირებდა წასვლას ცოტნეს მობილური რომ აწკრიალდა.მამაკაცმა ეკრანს დახედა და გაოცებული თვალები შეანათა ცოლს.-დავითია!
ლიკო ოთახის ზღურბლზე შედგა და ინტერესით დააკვირდა ქმარს სახეზე როგორ გადასდიოდა ათასნაირი ფერის ცისარტყელა.
-ხო დავით?რა?! ნუ გაატრაკე...კარგი კარგი...გამოვდივარ.-ტელეფონი გათიშა და კარისკემ გაემართა გინებით-ამის დედაც
..ოხხ ამის დედაც!
-რა მოხდა?
-შენმა საამაყო ვაჟკაცმა კიდევ ერთი მორიგი სისულელე ჩაიდინა...-თითი ბრახით გაიბხიკა ცხვირთან ცოლს.-როგორ მინდა სათითაო ძვალი გადავუმტვრიო მაგ თავნება ლაწირაკს.!
-რა ქნა ბაჩიმ?-დაიძაბა ლიკო.
-ლილი წაიყვანა და ზღვაზე სადღაც დედისტყვნაში ჩამოაგდო მანქანიდან-იღრიალა ცოტნემ.
-რა?-ტუჩებს ძლივს მოუყარა თავი ლიკომ რომ არ ახარხარებულიყო.
-რაც გაიგე!! გაიქეცი და ახლაც მოუხადე ბოდიში პაპასკირების სირცხვილს.-ხე აიქნია წყობიდან გამოსულმა პაპასკირმა და ოთახიდან გავარდა.ლიკომ მხრები აიჩეჩა გაურკვევლობისგან შემდეგ კი წელში მოიხარა და ხმამაღალი სიცილი აუვარდა.
-ჩემი ბიჭია ნამდვილად!
თქვა სული რომ მოითქვა და სავარძელში ჩაეშვა..ფეხი ფეხზე გადაიდო და სიგარეტს მოუკიდა...ნეტარებით გააბოლა და ერთიანად დამშვიდებულმა სივრცეს გაუღიმა."ეგეც შენ ლილი"

* * *
ახალი ჩაძინებული იყო ჩხეიძე საწოლის მარჯვენა მხარე რომ დაიწია ,თხელი საბნის ქვეშ მხოლოდ საცვლის ამარა დარჩენილი მხურვალე სხეული შეწვა და ორივე მკლავი ისე მჭიდტოდ შემოხვია ქალს წუთით სუნთქვა შეეკრა.ალკოჰოლოს და სიგარეტის არომატში არეულმა ნაცნობმა სურნელმა სწრაგად გაიარა ქალის ყნოსვის ორგანო და ტვინში გადაინაცვლა სისხლთან ერთად.
-აქ როგორ შემოხვედი?-ამოიოხრა ქალმა მხურვალე ხელები პერანგის ქვეშ რომ შესრიალდნენ და მკერდს მიეფერნენ.ერთმა ქვემოთ გადაინაცვლა და თხელი საცვლის ქვეშ თამამად შეაღწია.
- ჩემი შარმი გამოვიყენე.-ყურის ბიბილოზე წაეტანა პაპასკირი-გვანცა არც იმდენედ კერკეტი კაკალი აღმოჩნდა.
- ღმერთო...- ამოიოხრა ქალმა სიამოვნებისგან.
- როგორ მიყვარს ასე რო კრუტუნებ...შენს გარეშე ერთი დღეც ვერ გავძელი ,ხედავ რა დანძრ@ეული მაქვს?
-ბაჩი..
-ჩუმად პატარავ! უბრალოდ მაკოცე...-სწრაფად გააძრო პერანგი და შიშველს მთელი სიმძიმით,ზემოდან დააწვა.-უბრალოდ მაკოცე კარგიი?!
-ნასვამი ხარ?
- სულ ცოტა-საყვარლად გაიცინა პაპასკირმა,ელენას კისერში ცხვირი ჩარგო და ღრმად შეისუნთქა მისი სურნელი.-მე აქ მოვედი მეთქი მომენატრეთქო და რა ....@ობას მეკითხები ელიი...სულ გადამწვარი მთვრალიც რომ ვიყო ყოველთვის ვახერხებ თავის კონტროლს და ისეთს არაფერს ვკადრულობ მეორე დღეს სირცხვილისგან თვალებს რომ დამახრევინებს.ნასვამს შენი გაჟ@იმვა თუ მინდა არ ნიშნავს იმას რომ რაიმე არაადეკვატურს ვაკეთებ...-ტუჩებზე წაეტანა და ვნებიანად დაუკოცნა-თუმცა შენი გაჟიმვა ყოველთვის მინდა რა ჯანდაბაა...რას მიკეთებ?
~ გინდა განახო?- ეშმაკურად გაიცინა ქალმა.ხელის კვრით გადააგდო მამაკაცი და თვითონ მოექცა ზემოდან.-ახლა ისეთ სასწაულს გიზამ...
-მიდი პატარავ შეგიძლია დამსაჯო-გაიცინა პაპასკირმა და წამოჯდა.მკლსვები მჭიდროდ შემოხვია ქალს და აერეული მზერით დააკვირდა სახეზე.-ულამაზესი ხარ @ს შვილი ვიყო.
-გარყვნილი ბიჭი ხარ ბაჩანა.
-მხოლოდ შენთვის ტკბილო-გაიცინა და ძლიერ ბიძგს მოყოლილ ქალის დაუფარავ კვნესას,ყრუ ოხვრა შეურია.


თმა გაბურდული მაისურაძე მთქნარებით შევიდა სამზარეულოში,ნახევრად ისევ ეძინა.ყველაზე მეტად რაც არ უყვარდა დილით ადგომა და სამსახურში წასვლა იყო...საიდანაც ღმერთმა უწყის რომელ საათზე თავისუფლდებოდა.ერთი ფრაზა ჰქონდა აკვიატებული და საკუთარ თავს დასცინოდა: სამსახური ცუდი არ არის თუ ,სახლში ვახშმად ბრუნდები.
ვახშმად კი ნამდვილად ბრუნდებოდა და ეგ იყო უმთავრესი მიზეზი ქვეყანაში, სადაც უმუშევრობის პიკი ათვლის შკალაზე ყველაზე მაღლა იდგა მართლა, უნამუსობა იყო მაისურაძის მხრიდან სამსახურზე წუწუნი რომლის ანაზღაურებაც მშვენიერი იყო ახალგაზრდა ქალისთვის.სამზარეულოს ზღურბლზე შედგა და გაოცებული დააკვირდა მაღალ სკამზე ფეხებ აკეცილ ჩხეიძეს ორივე ხელის გული ყავის ფინჯნისთვის რომ შემოეხვია და ისეთი სახით იყურებოდა როგორითაც ძუკ@ნა, რომელიც იხმარეს და ფული არ მისცეს.უსიტყვოდ დაისხა ყავა მის მოპირდაპირედ სრული ამ სიტყვის მნიშვნელობით დაეხეთქა და სახეზე ისე დააკვირდა კანის ექიმი გეგონებოდათ.
-მდაჰ-პირი გააწკლაპუნა მაისურაძემ.-აბაა...ამოღერღე.წავიდა?
-არა, სძინავს-სახეზე ორივე ხელი აიფარა ელენამ.
-რატომ გაქვს ისეთი სახე თითქოს ძალა იხმარეს...-ყავა ხმაურით მოსვა მაისურაძემ-არადა, საერთოდ არ ეტყობოდა შენი კვნესის ჰანგებს ეგ ღმერთოო...-სახეზე დაინიავა ხელი სიცილით გვანცამ-მეც მინდა ვინმეე...ვინმემ გამ@ჟიმეთ.
-გეყოს რაა-ხელი აიქნია ელენამ-ისედაც მცხვენია.
-რისი გცხვენია?-ახარხარდა გვანცა-პირველად გაქვს ადამიანს მშვიდი და გაბრწყინებული თბალებიი...ნეტა იმ კაცის თავში ჩამახედაა რას გიკეთებს ესეთს...
-გაგიგია ღამით რასაც მიკეთებს და დეტალები მოგიყვეე?-თვალები მობეზრებულმა აატრიალა ჩხეიძემ.
-არაა...არ მინდა დეტალები ისედაც ,მოზღვავებულ ჰორმონებს რა ჯანდაბა ვუყო არ ვიცი...კაიი გეხუმრე არაფერი არ გამოგია საცობები მეკეთა-ისევ გაეცინა-ნუ, შუა ამბის მერე მანამდე გავიგე-ენა გამოუყო ქალს.-რას აპირებ?
-რა უნდა ვქნა გვანცაა?! პაპასკირზე ვლაპარაკობთ გავიწყდება?-სახე სატირლად მოერყა ელენას.
-ჩვენ კაცზე ვლაპარაკობთ რომელიც შენზე გიჟდება..ნუ ხარ დებილი!
-მხოლოდ სექსის გამო.
-აბა რა გინდა? ხვალვე ვერ დაგისვავს ცოლად ...ისიც საკმარისია უშენოდ რომ ვერ სუნთქავს.
-აჭარბებ.
-გოგოო სარკეში არ იხედებიი? ტრა@კზე გაკოცოს შენზე უკეთესმა ქალმა...რას ვაჭარბებ?!-ემოციურად იქნევდა ხელებს აქეთ იქით გვანცა მერე, უცებ სახე დაუსერიოზულდა და დაქალს გამომცდელად დააკვირდა.-ჯანდაბაა!შეგიყვარდა?! ელენაა ბაჩი შეგიყვარდაა?
-შემეშვი-ამოიხრიალა ქალმა და უცებ აუცრემლიანდა თვალები.
-ჯანდაბა,აღიარე ბოლოს და ბოლოს ...გიყვარს!
-ხო-სახეზე ხელები აიფარა ჩხეიძემ და ატირდა.
-სულელოო-სკამიდან წამოდგა მაისურაძე და წამში გაჩნდა დაქალთან ორივე ხელი ძლიერად შემოხვია და ატირებულს ჩაეხუტა.-რა გატირებს სულელო?
-პაპასკირია..-უარესად უმატა ტირილს ქალმა.
-დიდი ამბავი, ბაჩი პაპასკირია დიმიტრი გელოვანი ხო არა?-გაიცინა გვანცამ.-გიკითხია ის რას გრძნოობს?იქნებ უყვარხარ და რა ჯანდაბა გატირებს შენ?
-არ ვუყვარვარ.
-ხოო და ალბათ ჩემს გასაჟიმად მოვიდა ღამით და ოთახი შეეშალა..
-თავად ამბობ გასაჟიმადო გვანცაა...მხოლოდ და მხოლოდ გასაჟიმად.
-ჯანდაბა, დამღალე უკვე...მე სამსახურში მივდივარ შენ კი ჯობია მიუწვე იმ შენს რომეოს და გამოიძინო შეშლილი ჯონის სახე გაქვს.მერე კი ილაპარაკებთ..ან რავიცი რაიმე გასართობით დაკავდებით...-მოშორდა ჩხეიძეს და კარისკენ გაემართა,თან ყავსი ფინჯანიც გაიყოლა-ოოო ბოჟე კაკოი მუშინა ...ია ხაჩუ ეგეთი კაცი მინდა უეჭველიიი!!!-...წაუსტვინა და ბოლო ხმაზე ახარხარდა.
გვანცა მსლევე გაემზადა და ორმაგი შემართებით და ყურებში გაჩრილი ყურსასმენებით საიდანაც ,ელექტრონული მუსიკის ტემბრიანი რახარუხი ისმოდა.კურტუმოს ქნევით გაიხურა კარი.ბევრი არ იცელქოთ ეგ საწოლი ვერ გაუძლებს ძველიაოოო დაუბარა და სადარბაზო გააყრუა ხარხარით.ელენამ კარი დაკეტა და საძინებლისკენ გაემართა.მუცელზე მწოლიარე შიშველ მამაკაცს მხოლოდ წელზე ეფარა თხელი საბანი,ორივე ხელი ელენას კუთვნილი ბალიშისთვის მოეხვია და მშვიდი გამომეტყველებით..პატარა, ბავშვივით უდარდელად ეძინა.კედლის საათის ისრები, ცხრის ნახევარს აჩვენებდა
სწრაფად გაიხადა ჩუსტები და საწოლში შეწვა.პაპასკირმა ამოიკრუსუნა ორივე ხელი ინსტიქტურად შემოხვია და ძლიერად ჩაიხუტა.მისი ყელიდან ღრმად ჩაისუნთქა სურნელი და მხურველე ტუჩები ნაზად გაუხახუნა კისერში.
-მმმ..ჩემი ტკბილიი...სად გაიპარე?
-სამზარეულოში ვიყავი.
-მომენატრე-უფრო მჭიდროდ მიიზიდა ქალი.-დავიძინოთ რაა და მერე სადღაც უნდა წაგიყვანო.
-კარგი,დავიძინოთ.
ელენაც მოეხვია.ძილი ვეღარ შეიბრუნა მაგრამ ,საყვარელი კაცის მკლავებში გახვეული,მისი სურნელით ერთიანად სავსე, ბედნიერება მოზღვავებული ნეტარებდა.
* * *
მანქანას ცალი ხელით ოსტატურად მართავდა მეორე კი ჩუმად მჯდარი ჩხეიძის მუხლზე მოეთავსებინა და დრო და დრო ნაზად ამოძრავებდა თითებს რაც ქალს აზროვნების უნარს აკარგვინებდა და ნელ- ნელა თიშავდა სამყაროს.წყნეთში ასულებმა მანქანა, ერთ- ერთი სახლის წინ შეაჩერა პაპასკირმა და მანქანიდან გადმოსულმა მგზავრის მხარეს კარი გაუღო და დაბნეულ ელენას ხელი მაჯაზე მოჰკიდა.
-წამოდი...
ქალი უსიტყვოდ გაჰყვა უკან..ეზოს მაღალი ჭიშკარი ხმაურით შეხსნა მამაკაცმა და მაღალი ხეებით დაჩრდილულ ბაღში შეუძღვა.სადაც, ორსართულიანი სახლი ჩაედგათ და ბუნებასთან სრულ ჰარმონიაში მყოფი მედიდურად იმზირებოდა.სახლის გვერდით, პატარა ტერასაზე... მაგიდა გაეწყოთ რომელსაც ულამაზესი ახალგაზრდა, ფეხმძიმე ქალი მისჯსომოდა და პრეტენზიული თვალებით უყურებდა მოშორებით მაყალთან მოფუსფუსე ორ მამაკაცს...გულმოდგინედ რომ ცრდილობდნენ შამფურზე აგებული ხორცის შეწვას.
-კოსტაა...დამაყენეთ საშველი ღმერთოო...ამდენ ხანს რით ვერ შეიწვა? ერთი ნაჭერი მაინც მომეცით...უმი იყოს ჯანდაბას-წუწუნებდა ფეხმძიმე და სიცილით გაგუდული ბიჭების მზერით მოკვლას ცრდილობდა.სტუმრების გამოჩენაზე სამივემ მათკენ გადაიტანა ყურადღება.
-ბაჩიი!-წამოიკივლა სიხარულისგან აჟიტირებულმა ფეხმძიმემ და სხარტად წამოხტა სკამიდან.
-ფრთხილად ქეთევან! მანდ ჩემი შვილი ზის რომ იცოდე, ყოველი შემთხვევიათვის და ესე სხარტი მოძრაობებისგან თავი რომ შეიკავო არაა...
-ვაიმე კოსტარინოს-ხელები გაშალა ბრაზით ქალმა-მასწავლე ეხლა როგორ გავუბრთხილდე ჩემს შვილ...მაცადე ვერ ხედავ ვინ მოვიდაა?
შეჰკივლა და პაპასკირს ისე ჩამოეკიდა კისერზე ცოტა დააკლდა ორივე ძირს დაეცემოდა.ბაჩიმ ორივე ხელი შემოხვია ქალს და ძლიერად ჩაიხუტა.
-ჩემი გაბუშტულიიი!!!
-გაბუშტული და მსუქანა შენ ხარ თუ კარგია-ტუჩები საყვარლად დაბრიცა ქალმა და ბაჩის უკა. მდგარი ჩხეიძე ინტერესით შეათვალიერა.-ბაჩანა პაპასკიროო ეს მშვენიერება ვინ არის?
ბაჩის გაეცინა, მორცხვად აწურულ ჩხეიძეს ხელი მოხვია და ნახევარ მხარეს მიკრული წარუდგინა უკვე შეკრებილ სამეულს.- გაიცანით ეს ელენაა.ჩემი ჟღალი-გაიცინა და ლოყებზე სიწითლე შეპარულ ქალს მოურიდებლად,ხმაურით აკოცა ტუჩებზე.რაზეც, უარესად გაწითლდა ქალი-ესენი კიი-ელენას მიუბრუნდა ახლა-ჩემი განუყრელი სამეული:კოსტა.ჩემი სიძე და ამ გაბერილი ქალბატონოს თანამეცხედრე,სანდრო..ჩემი ბავშვობიდან გამოყოლილი ცხოვრების აზრი და განუყრელი მეგობარი და მთავარიი-გაიცინა-გაიცანით ქალი სილამაზე,ქალი სილაღე,ქალი ბედნოერება და უბრალოდ გაბუშტული ქეთევან პაპასკირი...ჩემი დაა.ხოო აქ კი ჯერ არ ვიცით ვინ ზის მაგრამ ძიასია-მუცელზე მიეფერე ქეთევანს.
-ეს კი ყველაზე ტუტუცი მაგრამ მსოფლიოში ყველაზე ძმა ბაჩანაა-გაიცინა ქეთევანმა და ფერდზე უჩქმიტა პაპასკირს.
-ქეთოო!-გამაბრთხილებლად წამოიყვირა ბაჩიმ და ელენა მაგიდასთან დასვა .თავადაც გვერდით მიუჯდა და მორცხვად მყოფს მხარზე ხელი მოხვია-გაიღიმე თუარა თავში ისეთი ბინძური აზრები მიტრიალებს, იმდენს იზამ გამიტყუებ სახლის უკან
-იდიოტო-ჩუმად გამოსცრა ელენამ.
-მაგიჟებ-გაიცინა ბაჩიმ ყბაზე უცებ მოავლო თითები და წინ გამოწეულ ტუჩებზე გემრიელად აკოცა.თავი რომ ასწია სამი წყვილი თვალი მიშტერებოდა გაურკვეველი ღიმილით სახეზე
-რაიყოთ?!
-არაფერი-მხრები აიჩეჩა სიცილით კოსტამ და ცოლს მიუჯდა გვერდით.მალე ,სუფრას სანდროც შემოუერთდა და თასით ბროწეულის წვენ მოსხმული მწვადი ჩადგა.მერე სავარძელი გამოსწია და თავადაც დაჯდა.
-ლიკო იყო ჩემთან-მწვადის რამოდენიმე ნაჭერი გადაიღო თეფშზე ქეთამ და გემრიელად ჩაკბიჩა-უუუმ....გემრიელია მაგრამ ჩემი ქმარი უკეთესს წვამს.
-მერე ვინ დაიჭირა გენაცვალე?!-გაიცინა სანდრომ-მაყალთან ახლოს არ მოდიოდა კვამლია და თვალები მეწვისო..
-არ მიმიშვი და ...
ელენა ღიმილით უყურებდა ლაღად მოსაუბრე მეგობრებს და თავს იმდენად მშვიდად გრძნობდა ის ღელვა რასაც, მანამდე განიცდიდა უკვალოდ გამქრალიყო. შეპარვით გადახედავდახოლმე საუბარში ჩართულ ბაჩის,უშუალო და ბედნიერი თავისუფლად რომ იცინოდა და ტუჩებს თავს ვერ უყრიდა ბედნიერებისგან.მასზე ყურადღება არ გაუმახვილებიათ რამაც უფრო დიდი როლი ითამაშა და დაძაბულობაც ადვილად მოუხსნა.სამეულმა ჩვეულებრივად მიიღო როგორც ბაჩანა პაპასკირის გოგო და თამამად ჩართეს მხიარულებაში.
-რა მინდაო ქალბატონმა დედამ?-გაიცინა ბაჩიმ და მხარზე მიხუტებული ქალის ფეხზე გადაიტანა ხელი. მოკლე ქვედაბოლო თვალსაჩინოს რომ ხდიდა მის სიმდიდრეს რასაც თეთრი ქათქათა ბარძაყები წარმოადგენდა და რომელიც, დაუნდობლად იზიდავდა მამაკაცის თვალს.
-არაფერი, მომინახულა...დეადჩემთან ყავა დალია და იჭორავეს ცოტა პაპასკირის ყოფილმა და მოქმედმა ცოლებმა-გადაიკისკისა ქეთამ.
-რატომ არ მიკვირს?-თვალები აატრიალა ბაჩიმ და ელენას ფეხიდან,ზემოთ ქვედაბოლოს ქვეშ აასრიალა თლილი თითები.რამაც ქალს სახე წამში აურია და წამოწითლებულმა შეეცადა ხელი გაეშვებინებინა.
-ხელს ნუ მაწევინებ იქით!-ყურთან გამოსცრა ჩურჩულით ბაჩიმ და ყბის ძვალზე ნაზად აკოცა.
-როდის ელოდებით?-მამაკაცის ხელისგან ყურადღება მომღიმარ ქეთაზე გადაიტანა გემრიელად რომ ილუკმებოდა.
-იქამდე სამი თვეა დარჩენილი...უბრალოდ სქესის გაგება არ გვინდა.კოსტიკოს მოულოდნელობები უყვარს და გამოძვრება და გაგვაგებინებს ვინ ბრძანდება.-სიცილით ჩამოაყალიბა ქალმა და ქმარს გადახედა ცალი ხელი მისი სავარძელის საზურგეზე რომ ჰქონდა გადადებული,ცალით კი ტელეფონში ჩამძვრალიყო.-დღეს არანაირი სამსახური... აუუ ხომ შემპირდიი...-ტუჩები საყვარლად დაბრიცა.
-არა ჩემო ბარტყო...-გაიცინა კოსტამ და ტელეფონი მაგიდაზე დააბრუნა.-დღეს მხოლოდ თქვენი ვარ.დაასხი სანდრექს რას ელოდებიი?შენ არ სვამ ჟღალოო?
ლუდზე ანიშნა ელენას.
-კი აი ,ბაჩის ჭიქიდან-გაიცინა ჩხეიძემ და ნახევრად სავსე ლუდის მოზრდილ ბოკლაზე ანიშნა.
-დღეს ხომ დარჩებით ყველაა?-იკითხა ქეთამ და პაპასკირს დააკვირდა-ბაჩანაა...დარჩები ხოო?
-არვიცი,ვნახოთ...
-არანაირი ვნახოთ-წარბები შეყარა ქალმა-სვამ და მანქანაზე დაჯდომის უფლებას მოგცემ ფიქროობ?
-ჩეემი მზრუნველიი-კოცნის იმიტაცია გააკეთა ბაჩიმ.
გვიანობამდე მხიარულობდნენ...იხსენებდნენ თავს გადახდენილ კურიოზებს და მათი სიცილის ხმა აყრუებდა არე მარეს.ელენა გაშინაურდა და აღარანაირ დისკომფორტს აღარ გრძნობდა...ქეთა იმდენად თბილი და საყვარელი გოგო აღმოჩნდა უცებ დაახლოვდნენ.კოსტა პატარა ბიჭივით იყო აჟიტირებული და მთელი საღამოს განმავლობაში ეკაიფებოდა დინჯ სანდრექსას რომელიც ,მიუხედავად სიდინჯისა იმდენად სასაცილოდ იქცეოდა ძნელი იყო სიცილის შეკავება.ბაჩი ბედნიერი იყო და სახიდან გაცისკროვნებული ღიმილი არ მოშორებია,გვერდიდან არ იშორებდა ჟღალ ელენას და იმდენად თბილი და საყვარელი იყო თავისას მართებდა ჩხეიძეს...უუყრებდა და მთელს სხეულში მილიონობით უსახელო ემოცია ირეოდა რომლისთვის, სახელის დარქმევაც უბრალოდ მის ძალებს აღემატებოდა.არასდროს არ ყოფილა ასე თავისუფლად რეზის სამეგობრო წრეში და მით უმეტეს, თითქმის არასდტოს გაუტარებია ასეთი კარგი დრო მათთან...რომელ პიკნიკსა თუ მწვადის შეწვას და ღამეულ ცივ ლუდს მოყოლებულ მხიარულ ისტორიებზე იყო ლაპარაკი?უკვე კარგად შეღამებული იყო გოგონებმა ოთახებში რომ გადაინაცვლეს..მამაკაცებმა კი სახლის უკან,აუზთან მოწნულ სავარძლებზე ლუდის ბოკლებით და სიგარეტით ხელში.
-ძალიან მაგარი გოგოა- ღრმა ნაპასი დაარტყა კოსტამ და ჩაფიქრებულ პაპასკირს გადახედა- აი რატომ ხარ გაბმული.გიყვარს?
ბაჩიმ ლუდის მოზრდილი ყლუპი დალია და სიგარეტს მოუკიდა...ღრმად შეისუნთქა და თქვა:
-არა.
-ანუ თამამად შეგიძლია საჭიროების შემთხვევაში მასზე უარის თქმა?-წარბები შეყარა სანდრომ და გამომცდელი მზერით ჩახედა მეგობარს თვალებში.რომელიც იმდენ რამეს ამბობდა...ერთი შეხედვით თითქოს უდარდელი...მასში დიდხანს ყურებისას ნელ ნელა რომ გითრევდა ფოსფორისფერ ცეცხლში და მის სიღრმეებში, ამოუცნობი სევდა დალექილიყო.სევდა რომელიც, კარგად იმალებოდა შორეულ კუნჭულში მაგრამ,სანდროს გამოცდილი თვალისთვის არც იმდენად დამალული და მიუწვსომელი იყო ეს რომ ვერ ამოეკითხა.
-არ ვიცი...არ მიფიქრია.
-ბაჩი...შენს ირგვლივ მთელი სამყაროა...სამყარო რომელიც, უბრალოდ დიდი სურვილის მქონეს შეგიძლია, ისე აქციო შენს დაქვემდებარებაში და მართო როგორც მოგესურვება...უბრალოდ, ამის უნდა გჯეროდეს და ამისკენ უნდა ისწრაფოდე.გაქვს ტალანტი იყო უბრალოდ მბრძანებელი.-გაიღიმა სანდრომ
-ვიცი,შევნიშნე.მაგრამ შევ@ეცი ასეთ მბრძანებლობას საბოლოოდ ცოტნე პაპასკირისნაირი ახვა@რი თუ გავხდი.
-მისნაირი ვერ გახდები...ეს გაქვს ან არ გაქვს.. შენ კი უკეთესი შესაძლებლობები გაქვს ვიდრე შენს ასაკში მამაშენს ჰქონდა.მისთვის, არჩევანის უფლება არავის მიუცია მემკვიდრეობით ერგო მეფობა და ამ ძალადობაზე აშენებული სისტემის უბრალოდ შეცვლა ვერ მოახერხა.კარგი მამა იყო ცოტნე...მახსოვს შენთან მიმართებაში ყოველთვის უკანა პლანზე აყენებდა თავის ტირანულ სულისკვეთებას.
-თუმცა მისი აღზრდის მეთოდები ჯარისკაცული პრინციპის უფრო იყო ვიდრე ჩვეულებრივი ბავშვის აღმზრდელი მამის.ვინ აჭერინებს ათი წლის ბავშვს ხელში იარაღს და უნერგავს ტვინში...ან უნდა მოკლა ან მოგკლავენ?-გაეცინა პაპასკირს.
-ცხოვრება მტაცებელი ცხოველივითაა სუსტი თუ ხარ, ისე დაგგლეჯს როგორც მოესურვება..მგლური პრინციპით მიდის ბრძოლა...დაგლიჯე ან დაგგლეჯენ...ეს განსხვავებაა ზუსტად მამაშენსა და ბიძაშენს შორის ერთი ძლიერია,მეორე მასზე ძლიერი და ეს ორი ტირანი ისეთ პატარა სამყაროში როგორც დედამიწაა ერთად თავისუფლად ვერ სუნთქავს.ერთს მეტი უნდა მეორეს პირველზე მეტი და ერთი სიტყვით ის რომ შვილი აღზარდო საკუთარი მეთოდებით...არ არის გასაკვირი.ცოტნემ ის მოგცა რაც, თავად ყოველთვის უნდოდა და აკლდა.მებრძოლი ხასიათი და დაუმორჩილებლობა.
- ჩემგან თავისი გაგრძელება შექმნა-გაიცინა ბაჩიმ და ლუდი მოსვა.
-უბრალოდ შენ და ქეთას მფარველი ანგელოზი გყავდათ.-გაიცინა კოსტამ.
-ქალი ტირანი ლიკო ანჯაფარიძე-დედის გახსენებაზე გაეცინა პაპასკირს.
-კიი მაგიტომ გაუქაჩეს ერთმანეთს ამდენი წელი...-გაეცინა კოსტას-მომაწევინეთ.-სიგარეტის კოლოფისკენ გაიშვირა ხელი.
-კოსტაა ისე თქვენს განყოფილებაში კარგი მოსაწევი ოხრად გექნებათ ხოო?-ეშმაკურად გაეცინა სანდროს.
-საქართველოა შე ჩემა აქ კარგი მოსაწევი სად არის?...ავღანეთი კი არაა.-გაეცინა კოსტას.
-არადა, ჩუმად მაგრად ბოლაობენ -გაიცინა სანდრომ და მხარზე მიარტყა ხელი კოსტას.-კაროჩე ეგ შენი სანიკიძე მაგარი სირ@ფანდურა ტიპი აღმოჩნდა...
-შენ სირ@ფანდურა ეძახე და კი გაუწიეს პაპასკირს ნახევარი ქონება-ახარხარდა კოსტა და ბაჩის შეკრულ წარბებზე ხომ საერთოდ თავისი დაემართა.
-რა გაგებით?-დააიგნორა კოსტას ხარხარი პაპსკირმა და ყურადღება სანდროზე გადაიტანა.
-რავიცი ნი რიბა ნი მიასა ხო აზრზე ხარ...შენზე მაგარი დაგრუზულია ტრ@ აკი რომ ჰქონდეს კი ხარ ჰაერში ასაეევი მაგრამ ქათამია.ბადრის კარგი დაცვის სისტემა აქვს...ჩართვიდან 5 წუთში მოდის ეკიპაჟი...ძარცვა მაგარი დაუდევრობა იქნება კაცმა არ იცის რამხელა არსენალს მალავს სარდაფში...სახლში მაგისი ყოფნა არ გავწყობს.ჩუმად გატანა მართებულია...უნდა ვუსატკაოთ და გრაფიკი შევადგინოთ როდის სად გადის და რამხელა დაცვა რჩება სახლში...სროლები და სასაკლაოს მოწყობა არ გვაწყობს ყურადღებას მივიქცევთ.ჩუმად შესვლა, სისტემა გაითიშება და დაახლოებით ათი წუთი გვექნება...სეიფი თანამედროვეა და სპეც ზაკაზით არის გაკეთებული.გერმანული საკეტი ადვილად იბურღება ყველა ერთი სისტემით მზადდება ჯერ ჯერობით ახალი ვერაფერი მოიგონეს ჭკვიანმა "ფაშისტებმა".მქონია შეხება მასეთ საკეტთან...კოდის გამოცნობა არ იქნება ადვილი, დროც დაიკარგება.ბურღს სამი წუთი სჭირდება,ორი შესვლა და ორიც გამოსვლა ეგ შენი შვიდი წუთი და სამსაც დაზღვევად დავიტოვებთ...სახლში დაახლოებით ნახევარ მილიონამდე იქნება ძვირფასეულობასთან ერთად ასი შენი და ზემოდან ყელსაბამი...ასს ის ყლ@ე მიიღებს და დანარჩენი ჯიბის ფულად გვეყოფა მე და კოსტანტინეს...აგერ ,კაცი მამა ხდება და თან ეგეც რომ არა სამართალ დამცავებში ჩვენიანის ყოლა უკვე კოზირია-გაიცინ სანდრომ-სახლოში დამალული კოზირი.
-თუ დაგვ@ატყნა ფაქტზე ბადრიამ-გაიცინა კოსტამ.-წაგვიხდება საქციელი და იქით დაგრჩება ის შენი ჯიბის ფული ...გაგებული მაქვს კარგად ისვრის ტყვიას, ტყვიაში აჯენსო.
-ბადრი ,ჩვეულებრივი ფსიხია-სერიოზული სახით შენიშნა ბაჩანამ.
-მე ვერ გავიგე იციი ,სანიკიძეს საერთოდ რატომ ვაძლევთ ფულს?-ინტერესით იკითხა კოსტამ.
-იმიტომ რომ თავიდან ვიშორებთ..თუ გაება ,დაფქვავს ყველაფერს...ჩვენ კი კოზირი გვაქვს ორმაგ ძარცვაშია მონაწილე და არც ისეთი ვარ სახლში კამერები რომ არ მეყენოს...-მხრები აიჩეჩა პაპასკირმა.
-ანუ ბადრიას დაერხა...ძმიშვილი უჩალიჩებს.გაზარდე ესეთი და ბოლოს ნახავ რას იზამს.-ახარხარდა კოსტა.
-ქურდის ქურდი ცხონდაოო..-გაეცინა პაპასკირს.-ის ყელსაბამი შე ყლ@ეო მთელი ქონებაა და ესეც რომ არა ლიკოსია.ცოტნემ სპეც დაკვეთით გააკეთებიანა შვეიცარიაში...უბრალოდ კისერი რომ არავინ წააჭრას ჩემს საყვარელ დედიკოს სეიფში იდო...იცოდა ბადრიმ და დასაკუთრება მოინდომა.ისე ქმარი თუ გაგითხრის საფლავს სხვა ვერავინ...რატო უნდა გაწირო ცოლი ესე არ ვიციი...
- არადა შეგვიძლია ცოტნე მივუშვათ უბრალოდ და მარტივად მოაგვარებს ამ საქმეს...ისვრის...-გაიცინა კოსტამ.
-ცოტნე სათადარიგო საბურავია...თუ ჩავვარდით ვინმე ხომ უნდა იყოს ვინც ამ მძღრენიდან ამოგვათრევს? თან გართობა არ გვაწყენდა მოწყენილობამ წალეკა თბილისი-ახარხარდა პაპასკირი.
-რა მარტივი სი@რი ხარ...გეგონება დისკოტეკაზე მივდივართ ბადრია პაპასკირთან.-ცხვირი აიბზუა კოსტამ.
-შეგვიძლია ძარცვას ფონად რამე მძიმე როკი დავურთოთ...ადრენალინს ამძაფრებსო გამიგია...მხარზე ხელი მიარტყა სიცილით ბაჩიმ
-არაფერი გეშველებათ-თავი დანანებით გააქნია კოსტამ...ბოლომდე დალია ლუდი და წამოდგა-წავალ ჩემს ცოლს ჩავეხუტები თუარა აქ ცუდი აურა ტრიალებს...
ბიჭებს ხმამაღლა გაეცინათ კოსტა კი მალე მიეფარა თვალს.სანდრომ სიგარეტს მოუკიდა და ბაჩისაც მოუმარჯვა ანთებული სანთებელა.
-აღარ ვარჯიშობ?
-შვებულება მაქვს..ამ საქმეს სანამ არ მოვრჩებით კონცეტრირებას ვერ ვახერხებ და გაგიჟდა თამაზი
-როდის არის ტიტულის დაცვა?
-დეკემბერში...იქნები იქ?
-რავიცი ჩემო ძმაო..დეკემბრამდე დიდი დროა, კაცმა არ იცის სად გადამისვრის ბედი-გაიცინა სანდრომ.-ერთ ადგილზე ხომ იცი ჩემი გაჩერება შეუძლებელია.
-ქალი გინდა ვინც შეძლება შენს დაბმას-დაასკვნა ბაჩიმ.
- შენი ჟღალის მსგავსად?-თვალები მოჭუტა ეშმაკურად სანდრომ.
-ელენა? -ჩაეცინა ბაჩის-სხვა განზომილებაა უბრალოდ, გაიძულებს მასთან იყო და სხვაგან ვერ იხედები...რაღაც ჯადოს მაგვარია ,წახვალ მოხვალ მასთან იწევ...ვერასდროს ვერ ივსები ბოლომდე.-თავისთვის ჩაილაპარაკა პაპასკირმა.
-და თუ გაივსე?
-თუ გაივსები ბოლომდე მერე ავტომატურად ხდება...ინტერესს კარგავ და სხვაგან იწევ...-ლუდი მოსვა ბაჩიმ.
-არის მაგისი შანსი?
-არ ვიცი...სულ სხვადასხვანაირია...არ ჰავს სტანდარტულ ქალებს...მიიღე რაც გინდა? ხოდა კარგად...ეს არ გამოდის ელისთან...ვერ იღებ ბოლომდე რაც გინდა და თითქოს მიჯაჭვულობის პრინციპია...ყვავილი რომელსაც ფუტკარი ეტანება...
-ჩათლახი ვიყო პირველად ვხედა ასეთ პაპასკირს-გაიცინა სანდრომ.-ესე რომ ვთქვათ ღმერთს ეგ ქალი შენთვის შეუქმნია...უბრალოდ მომენტს ელოდა როდის შეხვდებოდი...
-ხანდახან რომ მახსენდება სირმა სანიკიძემ დამასწრო და ეგ შეხვდა პირველი მინდა მივიდე და მოვკლა ..-გაიცინა ბაჩიმ-მაგრამ ზუსტად სანიკიძემ მოიყვანა ჩემამდე და სადღაც მადლობელი უნდა ვიყო ეგეთი უთავმოყვარეო ყლ@ ე რომ გააჩინა განგებამ.საკუთარი ხელით დათმო ის სიმდიდრე რომელიც თავის დამპალ ცხოვრებაში, ალბათ ერთადერთი ნათელი წერტილი იყო...
-რას იზამ ძმაო..სუსტი აღმოჩნდა სანიკიძე და ვერ გაუქაჩა იმ ცეცხლს რასაც ელენა ჰქვია...ისღა დამრჩენია დაველოდო რას იზამ ბოლოს...ან შენია ან გაუშვებ...არ ვიციი...ვერ გამოვიცანი ჯერ ჯერობით შენი გრძნობები.
მესაკუთრე რომ ხარ დავასკვენი მაგრამ...არ ვიციი...მართლა არ ვიცი...
-ეგ არც მე ვიცი სანდრექს და რომ გავიგებ პირველი შენ იქნები ვისაც ვეტყვი...-სიგარეტი დააგდო საფერფლეზე და წამოდგა პაპასკირი-დავწვები ხოო...
-მიდი ძმაო...მიდი...
გაუღიმა სანდრომ და მიმავალ მეგობარს თვალი გააყოლა...მეგობარს რომელიც თავისი შეგნებული ცხოვრების განუყრელი ნაწილი გამხდარიყო და ასე, გაგრძელდებოდა ბოლო ამოსუნთქვამდე.პაპასკირი არ იყო ადვილად დასავიწყებელი კაცი...დიდი გული და საკმაოდ მოუდრეკავი ხასიათი ჰქონდა და ამ გულში ყველას თავისი ადგილი ეჭირ...ელენაც იყო თავისი ადგილის მფლობელი მაგრამ,ჯერ არც ერთმა არ იცოდა...სამაგიეროდ სანდრომ იცოდა და ისე უხაროდა როგორც არასდროს ,არაფერი.
უზარმაზარ საწოლზე თეთრ ზეწრებში ჩაფლულ ჟღალს ტკბილად ეძინა და ნამდვილად არ გაუგია როგორი სევდამორეული ღიმილით აკვირდებოდა, საწოლთან მდგარი სავარძლიდან ბაჩანა პაპასკირი.შემდეგ ადგა,სწრაფად გაიძრო ტანისამოსი და საცვლების ამარა შეუწვა ქალს.ძლიერად მოხვია ხელები და გულში ჩაიკრა,სახე მის სურნელოვან თმაში ჩამალა და ყრუდ ამოილუღლუღა:-
ალბათ ,ის ხარ დაცემულს რომ დაეხმარები ფეხზე, ამაყად წამოდგომაში!
-მოხვედი?-ამოიკრუსუნა ქალმა და მისკენ გადაბრუნებულმა თხელი მკალავები შემოხვია ძლიერ სხეულზე.
-ხო-შუბლზე აკოცა მამაკაცმა-დავიძინოთ.
* * *
სახლის კარი გახსნა თუ არა პაპასკირმა პირველი რაც შეამჩნია აღელვებული ჟუჟა იყო და მისაღებისკან გადანაცვლებულმა...მისი ღელვის მიზეზიც დაინახა.სავარძელში მჯდარი ლიკო ანჯაფარიძე სიგარეტის კვამლში ,რომ იყო გახვეული და ზედმეტად ახალგაზრდულად გამოწყობილიყო...დახეული ჯინსი,ბოტასი და შავი მაისური ..თმა დაუდევრად ჰქონდა კეფაზე შეკრული და დღეს ტრადიცია დაერღვია მაკიაჟის გარეშე იყო რაც ,უფრო ახალგაზრდას და ბავშვურს აჩენდა.
დედა შვილს შორის ასაკობრივი განსხვავება სულ რაღაცა 17 წელს შეადგენდა...ადრეულ ასაკში გათხოვილიყო ანჯაფარიძის ქალი და უკვე ,მოსწრებული შვილის გვერდით და-ძმას უფრო ჰგავდნენ ვიდრე დედა- შვილს.
-ამას აქ რა უნდა?- ჟუჟუს გადახედა ცივად ბაჩანამ და დედის მისამართით გაიშვირა ხელი.ჟუჟამ არცოდნის განსამტკიცებლად მხრები საწყლად აიწურა და ქალბატონს ყავას გავუმზადებო, მაგ მიზეზით გასხლტა ოთახიდან.
-რა თბილი დახვედრაა დედიი-გაიცინა ლიკომ და სიგარეტი საფერფლეზე დაასრისა.-ულამაზესი ქალი გახლდათ და მარგალიტებივით ჩამწკრივებული კბილები ღიმილის დროს ისე ანათებდა, სარეკლამო ბილბორდიდან გადმომხტარ მსახიობს მოგაგონებდათ.
-რას მელაპარაკებიი..-გაიცინა ბაჩიმ და სავარძელზე მოწყვეტით დაეშვა.-ცოტნე პაპასკირის ჯაშუშებს ჩემს სახლში არ ხვდებიან გულღიად.
-დეე-მისი სავარძლისკენ გადაინაცვლა ქალმა და სახელურზე ჩამოჯდა.
-არ გელაპარაკები ლიკო და იქნებ მიხვდეე? თუ მეილი გამოგიგზავნო შენზე ნაწყენი რომ ვარ და შენი დანახვაც არ მინდა?-წელში გასწორდა ბაჩი და მობილურს დასწვდა- გამოგიგზავნი...შენ კი მიბრძანდი აქედან.
-ბოდიშიი-გაიცინა ლიკომ- ყავა მაქვს დასალევი..დღეს ვერ მოვასწარი...
-კარგი-მხრები აიჩეჩა მამაკაცმა-მე გავალ..და რომ მოვბრუნდები კეთილი ინებე და წაბრძანებული დამხვდი.
-მაპატიე-კარისკენ წასულს მიაძახა უცებ ქალმა.ბაჩანა ადგილზე გახევდა და რამოდენიმე წამი ასე იდგა მერე, შემოტრიალდა არეული სახით და ცინიკურად დააწვრილა თვალები.
-რა? მომესმა ხოო?
-კაი რაა მაპატიე...შენ თავს გეფიცები მაგრად შევცდი...გთხოვ დეე...-ფეხზე წამოდგა ლიკო.-გეხვეწები დედი მაპატიე...მე რა ვიცოდიი? მეგონა ის ძუკ@ნა მოგწონდა მაინც და ცოტნეს ავყწვი.რაზეც დიდ ბოდიშს გიხდი..გინდა დაგიჩოქებ და ისე გთხოვ პატიებას?-სახე დაუსევდიანდა ქალს.
-ნუ გაატრაკე?!-გაიცინა ბაჩიმ-რა ტრაკში ვითხრი შენს პატიებას დედაა?!-იღრიალა უცებ და კისერზე სიმწრისგან ლურჯი კაპილარები გამოაჯდა.-შენი იმედი მქონდა,იმიტომ რომ ყველაზე მეტი ჩემს დამპალ ცხოვრებაში შენ გესმოდა...გაგაღმერთე დედა..ჩემთვის სამაგალითო და მსოფლიოში ყველაზე მაგარი ქალი იყავი...შენ კი რა გამიკეთეე? შენი ქმრის ჭკუაზე გაიარე არადა შენი სტილი არაა...რამე დაგიშავე დეე? მითხარი რამე დაგიშავეე?! ამის დედაც...-ფეხი ისეთი გამეტებით მიარყყა სავარძელს რამოდენიმე მეტრის იქით გააცურა.-რა დაგიშავე ლიკუნა ანჯაფარიძე..ამოღერღე ერთი...ახლა მოდიხარ და პატიებას მთხოვ? მეც ვით უნდა დავდგე და გაპატიო?! უნდა გაპატიოოო მითხარი?-ღრიალებდა პაპასკირი.-უნდა გაპატიო რადგან სიგიჟემდე მიყვარხარ და დედაჩემი ხარ ყველანაირ სიტუაციაში...ღმერთო, როგორ ვერ ვიტან ჩემს თავს ესე დებილივით რომ მიყვარხარ და ეხლა რომ გიყურებ ,მინდა მოვიდე და მაგრად ჩაგეხუტო იმიტომ რომ დანძრეული მაქვს და მაკლიხარ...მთელი ერთი წელი მაკლდი დე და მთელი ერთი წელი და შენ ხარ მაგარი არასწორი დედა მინდა რომ მიგახრჩო მაგრამ, რა გავაკეთოო?! მშობლებს ვერ აირჩევენ...ჩემი ბედი მოვტან..-სახეზე აიფარა უეცრად ორივე ხელი და სავარძელთან იატაკზე ჩაჯდა.შვილის გამოსვლით გახევებულმა ანჯაფარიძემ სწრაფად დაფარა მათ სორის მანძილი და იატაკზე ჩამჯდარ პაპასკირს გვერდით მიუჯდა, ძლიერად შემოხვია გამოქანდაკებული მკლავები და გულში ჩაიხუტა ერთადერთი ვაჟი.
- არ გაპატიებ- ამოიდუდუნა ქალის მკერდში თავჩარგულმა ბაჩანამ და წელზე შემოხვია ხელები.ხარბად შეისუნთქა საყვარელი სურნელი მთელი ცხოვრების განმავლობაში რომ ამშვიდებდა და ახლაც საკმაოდ დამშვიდებულმა ამოილაპარაკა-მომენატრე დე..
-ჩემი ბიჭი-თავზე ხელი გადაუსვა ქალმა და რამოდენიმეჯერ აკოცა.-ჩემი ერთადერთი ბიჭი.რამდენი დავკარგე დედიი...ცოტნე პაპასკირს მოვუტყან დედა!
ბაჩის დედის გამოსვლაზე სიცილი აუვარდა.
-რა სიტვებია ლიკუნაა?!
-ნუ გაატრაკე.-გაეცინა ანჯაფარიძესაც და სახე დაუკოცნა შვილს.-ზავი დავდეთ ხოო...
-კიი არანაირი გამოსვლები..არანაირი ჩემი ნერვებზე თამაში და არანაირი დარიგებები-თავი ასწია ბაჩიმ და დედას თვალი გაუსწორა.
-კარგი..შევთანხმდით-ხელები დანებების ნიშნად ასწია ლიკომ და მერე გაიცინა.
-რა?
-გამეცინა ლილიკოს ზღვაზე გასეირნების ამბავი რომ გავიგე.
-მამტყუნებ?-წარბი ასწია ბაჩიმ.
-არაა..ჩემი შვილი ხარ!-ახარხარდა ქალი და ისევ ჩაეხუტა პაპასკირს.
* * *
ღამის სამი საათი ქინებოდა ოთხი მამაკაცის მაღალი ფიგურა სწრაფად რომ გამოეყო ჩაბნელებულ ჩიხს და გადაჭრეს სუსტად განათებული ქუჩა...სხარტად გადაევლნენ მაღალ გალავანს და გალავნის მიღმა ბაღში, სხვადასხვა მხარეს გაიფანტნენ.ერთ- ერთმა სეწაფად აკრიბა სიგნალიზაციის დაფაზე ოთხნიშნა კოდი და საკეტი ოსტატურად გახსნა...შემდეგ იყო ფეხის ხმა ,ხის კიბეზე. გადაადგილებული საწოლი...და იატაკში დამონტაჟებული სეიფის გაბურღვის ტვინისწამღები ბღუილი.შიგთავსი ოსტატურად ჩატენსე ზურგჩანთაში და ისევე სწრაფად დატოვეს სახლი...გალავანზე ერთმანეთის დახმარებით გადაძვრნენ და ჩიხს მიაშურეს.
-9წუთი და 40 წამი ცუდი არაა მაგრამ ,დიდი დრო დაგვჭირდა-მაჯაზე მორგებულ საათს დახედა ერთ ერთმა.
-არაპროფესიონალებისგან მეტს რას ელიი?-შეუღრინს.მეორემ და ჯიბიდან სიგარეტი ამოაძვრინა-უნდა მოვწიო ამის დედაც...
-ეხლა...-ჩაილაპარაკა ისევ პირველმა და სახლს გახედა რომელიც წამში აჭყვიტინებულმა სიგნალიზაციამ გააყრუა.-წავედით.-თავი გადააქნია და ბაღის მიმართულებით პირველმა გააბიჯა...
ხუთ წუთში ,ტერიტორია საპატრულო პოლიციის მანქანებმა გაავსო...შემოგარენს კი ბადრი პაპასკირის ღრიალმა დაუბრთხო მშვიდი ძილი.
-უნდა დავლიო- ოფლით დაცვარული შუბლი ხელისგულით გაიწმინდა კოსტამ და თანამგზავრებს გადახედა.
-ვთვრებით ამის დედაც ...-ხელი ხელს შემოჰკრა პაპასკირმა და ადგილიდან დაძრული მანქანა დიდი სისწრაფით გადაიყ ანა ცენტრალურ გზაზე.

-აი ეს შენი წილი...-ას დოლარიანების ორიცალი შეკვრა დაუდო მაგიდაზე სანდრომ სავარძელში მჯდარ სანიკიძეს და პაპასკირს გადახედა რომელსაც წარბები ჰქონდა შეკრული და კაცმა არ იცის რას ფიქრობდა.რეზიმ ფული აიღო და ბაჩის დააკვირდა.
-ელენა?-დაბალი ხმით იკითხა სანიკიძემ.
-რა ელენა?-ცერად გახედა ბაჩიმ.კოსტა და სანდრო დაძაბულები.მზერას არ აშორებდნენ ასაფეთქებლად გამზადებული ნაღმივით მჯდარ პაპასკირს.
-ასე არ შევთანხმდით?-დაიბნა რეხი-მე დავაბრუნებდი რაც წავიღე და შენ ელენას გაუშვებდი...
-შევთანხმდით?-გაიღიმა პაპასკირს-ცოლით დამიდე შეთანხმება?
-კი მაგრამ...
-წაიყვანე.-ცივად თქვა პაპასკირმა,მეგობრების გაკვირვებული მზერა დააიგნორა და სიგარეტს მოუკიდა.
-რა?
-წაიყვანე...ჩემი ნახმარი ქალი თუ გინდა..წაიყვანე.მაგრამ გამოგყვებაა?
-რა..რასამბობ?
-ეს ყლ@ეა ხოო...-ბიჭებს გადახედა პაპასკირმა.-რა გაგიკვირდა შენს ცოლთან რომ მძინავს არ იციი?
სანიკიძემ.მუშტები შეკრა და ყელში გაჩხერილი ბოღმა ძლივს გადაყლაპა.
-ახლა შენ უნდა ადგე და ცხვირპირი გამიერთიანო რადგან შენს ცოლს ვჟიმავ...ხოო ყოველ ღამ და შეიძლება დღეც.ადექი,მიდი და დამარტყი.კაცი ხო ხარ?-გამომწვევი გაუხდა სახე პაპასკირს.ისეთი შთაბეჭდილება იქმნებოდა თითქოს ძალით აღიზიანებდა მამაკაცს და სურდა ერთი ნაბიჯი მაინც გადაედგა მისკენ მერე სინდის დამშვიდებულს რომ ეთქვა იმან დაიწყო და რა მექნა სირ@ივით დავმდგარიყავი და სავარჯიშო მსხლის მოვალეობა შემესრულებინაოო.
-ადექი შე სი@რო-იღრიალა მამაკაცმა-ადექი და დამარტყი.მშიშარა ნაბი@ჭვარო.ცოლი დამიტოვე და ეხლა ითხოვ უკან დაბრუნებას? გითხარი კარგად ვიხმარეთქო და კიდევ გინდა უკან დაიბრუნოო? ადექიი!!! ერთხელ მაინც მოიქეცი კაცურად და მომთხოვე პასუხი თუ გეშინია? ელენა უნდა ბიჭს...ელენას არა მაგრამ ჩემ ყლ@ეს მიიღებ.-ზიზღით გადააფურთხა და წამოდგა-დედას შე@ვეცი...
კარისკენ წასულს უცებ ღრიალი შემოესმა და მობრუნებაც ვერ მოასწრო ისე ეცა სანიკიძე ზურგიდან.ძლიერმა დაჯახებამ.მკერდით მიახეთქა კარის ჩარჩოზე წელის არეში კი მწველმა ტკივილმა დაუარა.თუმცა მაინც შემოტრიალდა სანიკიძის თავს ზემოთ გადაატარა მკლავი და კისერზე შემოხვია.იღლიაში მომწყვრდეული კი ძლიერად დაითრია და პირდაპირ თავით მიახეთქა კედელზე.-შენი დედაც...ძირს დაჩოქილი საყელოთი დაითრია და ზურგით კედელზე შეახეთქა.მოქნეული მუშტი კი პირდაპირ ყბაში დაარტყა და ძირს დავარდნილს ზემოდან მოექცა.
-ელენა ხოო? ანუ ელენა გინდა? დედას შე@ვეციი.
იმდენად გამეტებით ურტყავდა სახეში ძლივს ააგლიჯეს ბიჭებმა სახეგადადღაბნილ სანიკიძეს გაცოფებული პაპასკირი.-გამიშვით!სული უნდა ამოვაძრო.-გაიქაჩა ბაჩი მაგრამ კოსტამ ძლიერად შებოჭა.სანდრო კი სანიკიძესთან დაიხარა რომელსაც სიცოცხლის ნიშანწყალი არ ეტყობოდა.
-გამიშვი მეთქი!-იღრიალა ბაჩიმ-კოსტა ბო@ზის შვილი ვიყო გამიშვი!!
-დაწყნარდი!მოკვდება შიგ ხო არ გაქვს..-შეანჯღრია წყობიდან გამოსული მეგობარი კოსტამ
-მკი@დიაა!-ხელი უხეშად უბიძგა მკერდზე პაპასკირმა და მოიშორა.
-მე არ მკი@დია!დაწყნარდი ან წადი აქედან.!-კარისკენ გაიშვირა ხელი.-წადითქო!
-ფუ..-გადააფურთხა ბაჩიმ და სახლიდან გიჟივით გავარდა.
-მარტო არ გაუშვა-სანდრომ ამოხედა კოსტას და გააფრთხილა.
-არაფერი არ მოუვა...სახლში წავა, დაწყნარდი შენც და რა ვქნათ სავადმყოფოში წავიყვანოთ?
-აბა ხო არ მოვკლავთ იმ ....@სავით-ამოიოხრა სანდრომ და იატაკზე გართხმული მამაკაცის წამოწევას შეეცადა.
* * *
მანქანა ისე მიაყენა კორპუსთან ლამის, საპარკინგე ზოლში მდგარი შავი ჯიპი იმსხვერპლა.ტელეფონი ამოიღო და ნაცნობ ნომერზე დარეკა.
-ელი გაგაღვიძე?-ქალის ნამძინარევი ხმის გაგებაზე ერთიანად გასცრა ტანში.-ჩამოდი დაბლა გელოდები..არაფერი არ მომხდარა უბრალოდ ჩამოდი რაა...კარგი მიდი.
გათიშული ტელეფონი გვერდით სავარძელზე მიაგდო და საჭეზე დაწყობილ სისხლიან ხელებში ჩარგო თავი.ბრაზისგან თმის ძირები ეწვოდა და გულ მუცელი უტრიალებდა.რამოდენიმე წუთში მანქანის კარი გაიღო და უხმაუროდ დაიხურა.ნაცნობი სურნელი მის ყნოსვის ორგანოს მისწვდა და გააღიზიანა.შეშლილი თვალებით შეტრიალდა ფართხუნა მაისურსა და მოკლე შორტებში გამოწყობილი ქალისკენ რომელსაც თმები გაშლილი ჰქონდა და წითელი ცეცხლის ალებად ეფინებოდა მხრებსა და მკერდზე
-ჩემი ბედი მოვტყან-ამოიხრიალა პაპასკირამა და კისერზე უცებ მოხვია მარჯვენა ხელი ისე სწრაფად მიიზიდა თავისკენ და წაეტანა ტუჩებზე ქალმა გააზრებაც ვერ მოასწრო უკვე რბილი და სასიამოვნო არომატი ეღვრებოდა სხეულში.მკლავები შემოხვია კისერზრ მამაკაცს და კოცნაში აჰყვა მანამდე სანამ სუნთქვა არ გაილუძნელდათ უჰადრობისგან.ძლივს მოსწყდა მის ტუჩებს მამაკაცი და შუბლით შუბლზე დაეყრდნო.
-ჩვეულებრივად მაგიჟებ-სიმწრით ჩაეცინა...
-რა მოხდა?-ამოიოხრა ქალმა.
-მინდიხარ-ხმა შეეცვალა მამაკაცს.
-აქ? შუა ქუჩაში ვართ ბაჩი.
-თენდება ელენა კაცი შვილის ჭაჭანება არაა...
-გიჟი ხარ-გაიცინა.ელენამ.
-კარგი..წამოდი მაშინ სახლში წავიდეთ.-სავარძელში გასწორდა მამაკაცი და ძრავი აამუშავა.
-რა გჭირს ხელებზე?-გაფართოებული თვებით დახედა სისხლით დასვრილ ხელებზე კანო რომ გადაყვლეფოდა.-რა დაგენართა?
-მე არაფერი-ცენტრალურ გზაზე გადაუხვია პაპასკირმა.
-აბა ვისი სისხლია?
-შენი ქმრის.
-რაა?!-შეკივლა ქალმა და პაპასკირიც თითქოს ამას ელოდაო გზის სავალი ნაწილიდან გადაიყ ანა მანქანა და მოწყვეტით შეაჩერა.უეცრად ძლიერად დაარტყა ხელი საჭეზე რადაც გამაყრუებელი სიგნალი მოჰყვა.შემდეგ კი თავი ხელებში ჩამალა და ასე იჯდა სანამ.ელენას თლილი თითები არ შეეხო თავზე.
-ბაჩი..
-არ გაგიშვებ...-ამოიხრიალა მამაკაცმა.-ვერ გაგიშვებ..მაგარი ყ@ლე უნდა ვიყო რომ გაგიშვა!
-ბაჩიი...
-ვერ გაგიშვებ ელენა-ქალისკენ შეტრიალდა და ჩაწითლებული სფეროები შეანათა.-ელი...
-არ მითხოვია გაშვება.-წვერიან.ლოყაზე მიეფერა ხელისგულით ქალი და მისი ტუჩებისკენ მიიწია-არ გამიშვა..-შეთქმულივით ამოილაპარაკა ზედ პაპასკირის ტუჩებზე და თავად დაეწაფა ვნებიანად.
* * *
-არ ვიცით ბატონო ბადრი-ამოიოხრა გამომძიებეა.შუა ხნის სათვალიანმა მამაკაცმა..-სუფთა ნამუშევარია..კამერები გათიშული,სიგნალიზაცია გამორთული...არანაირი თითის ანაბეჭდები,ყველა კვალი საგულდაგულოდ არის გასუფთავებული.სახლის კარი ფრთხილად გახსნეს აშკარა პროფესიონალთან გვაქვს საქმე...სეიფის საკეტი ისეთი სიზუსტით არის გაბურღული დამნაშავეს სრული ჰარმონიული ურთიერთობა უნდა ჰაონდეს გერმანულ საკეტთან.არანაირი ხელჩასაჭიდი არ გვაქვს საქმე ცხელ კვალხევე რომ გავხსნათ..ისიც კი არ ვიცით რამდენი ადამიანი იყო ზუსტად.
-ჯანდაბა-თავზე ნერვიულად გადაისვა ხელი პაპასკირმა.
-რა მაინტერესებს ბატონო ბადრი სეიფის არსებობის შესახებ კიდევ ვინ იცოდა?-იჭვნარევი მზერით დააკვირდა გამომძიებელი.
-მეე დაა...-უცებ პაპასკირის გონებაში ნათისა სახე გასხლტა.სიმწრით დააჭირა კბილები ერთმანეთს და ყბის ძვალი დაეძაბა.-მხოლოდ მე...სხვა არავინ.
-არც თქვენმა ქალიშვილმა?
-თქვენ რისი თქმა გსურთ? რომ საკუთარმა ქალიშვილმა გამძარცვა?-ხმაში სუსხი გაურია ბადრი პაპასკირმა.
-არა, როგორ გეკადრებათ...მე უბრალოდ...უბრალოდ ვიკითხე-ბრინჯივით დაიბნა გამომძიებწლი.-კარგით,ჩვენ აქ საქმეს მოვრჩით წავალთ და როგორც კი რამეს გავარკვევთ საქმის კურსში მეყოლებით ბატონო ბადრი.
-ძალიან კარგს იზამთ.-კარამდე მიაცილა გამომძიებელი და მისი ორი სპეციალისტი.ძლივს ინარჩუნებდა სიმშვიდეს და ერთი სული ჰქონდა ნათიას დალაპარაკებოდა.კარი სწრაფად მიხურა და სამზარეულოსკენ თითქმის გაიქცა.სადაც, მაგიდასთან ნათია მოთავსებულიყო და მზარეულ ქალთან საუბრით იქცევდა თავს თან ცხელ ყავას აგემოვნებდა.
-რახდება მა?-ბადრის მოღრუბლული სახის დანახვაზე დაიძაბა გოგონა.
-მერი შეგიძლია მარტო დაგ ტოვო?-თავაზიანი ღილით მიუბრუნდა მზარეულ ქალს ბადრი.
-დიახ ახლავე...უკაცრავად-სწრაფად წამოხტა ფეხზე მერი და თვალის დახამხამებაში დატოვა სამზარეულო.ბადრი მაგიდას მიუახლოვდა,მოზრდილი ფინჯანი აიღო საწურიდან და ყავის ელექტრო მადუღარიდან გაფილტრული შავი ყავა ჩამოასხა.შემდეგ ფინჯანთან ერთად გადაინაცვლა და ნათიას პირისპირ დაჯდა მაგიდასთან.
-მაა?
-ყველაფერი კარგად იქნება მამი არ ინერვიულო-გაუღიმა შვილს პაპასკირმა.და თვალებში გამომცდელი მზარით ჩააცქერდა.
-ნათია.-ტუჩები გაილოკა კაცმა და შვილს კვლავ დააკვირდა-ბაჩანა რომ იყო მოსული ხომ არ იცი რა უნდოდაა?
ნათია უცებ გაშრა და წამიერად შეეცვალა გამომეტყველება რაც პაპასკირის გამოცდილ თვალს არ გამოჰპარვია.თუმცა მალევე მოახერხა თავის ხელში აყვანა და უდარდელად აიჩეჩა მხრები.
-ცოტა ხანს ვისაუბრეთ და მალევე წავიდა...არვიცი კონკრეტული მიზეზი არ დაუსახელებია.
-ვიცი, რომ ეგ ნაბი@ჭვარი ბავშვი გიყვარს!-ტონი არ შეუცვლია ისევ ისე თბილად განაგრძო ბადრიმ.ნათიას კი ყავა გადასცდა და ხველა აუვარდა სახეზე ერთიანად ბროწეულის ფერმა ძლივს მოითქვა სული.
-რა?
-ორი წლის ბავშვს ვგავარ მამა?-გაეცინა ბადრის.-უკვე დიდი ხანია ვიცი შენი ბაჩანასადმი გაჩენილი გრძნობები შესახებ და გამოგიტყდები საერთოდ არ ვარ წინსაღმდეგი მომწონს...~ გაეცინა პაპასკირს- ეგ ბიჭი ძალიან მომწონს.
- მამა..- სახე სატირლად მოექცა ნათიას.
-სამაგიეროდ, ბაჩანა გამოდგა კერკეტი კაკალი და იქნებ დროა მე და შენ ჭკუა ვასწავლოთ?-გაიცინა ბადრიმ და ქალიშვილს ნერვიულობისგან ათრთოლებულ ხელებზე მიეფერა.-რა უნდოდა ბაჩის?
ნათიას ტირილი აუვარდა და ასლუკუნებულმა სახე ხელებში დამალა.
-მაპატიე ...
-რა გაპატიო პატარავ?-თავზე ხელი გადაუსვა ბადრიმ.
-მე ვუთხარი ბაჩის სადაც იყო შენი სეიფი...მკითხა სად აქვს სეიფიო ფა ვუთხარიი...ღმერთო...მაპატიე რა მამა...ჯანდაბა...მაპატიებ?
- ეგ გაქნილი ნაბი@ჭვარი -გაეცინა ძმიშვილის მოხერხებულობაზე ბადრის.ბაჩანა ორივე პაპასკირს ასი თავით სჯობდა.მათზე გაცილებით ჭკუიანი და გაქნილი იყო ვიდრე მის ასაკში ძმები იყვნენ...დაბადებიდან ბუნებით მბრძანებლის თვისებები გამოჰყოლოდა და საჭირო იყო მხოლოდ და მხოლოდ სურვილი, რომლითაც მწვერვალებს დაიბყრობდა.იცოდა ბადრიმ, სჯეროდა ძმისშვილის შესაძლებლობების და ის რომ ასე მოხერხებულად გააცურა ამ მომენტში ,ბრაზსა და შურის ძიების სურვილს კი არ უღვივებდა არამედ სიამოვნებისგან ეღიმებოდა.მერე მეორეც პირველმა ამან გამოიწვია და მიაყენა დარტყმა სუსტ წერტილში.ახლა კი ვაჟკაცურად უნდა შეხვედროდა პაპასკირის კონტრ შეტევას რომელიც მისაზე ტაქტიკურად გამართული და სუფთა ნამუშევარი იყო...არც კვალს ტოვებდა და არც ეჭვებს აჩენდა ვინმე კონკრეტულის მიმართ.სახეზე ხელი ჩამოისვა ბადრი პაპასკირმა და კიდევ ერთხელ გაეცინა.
* * *
კლასიკურ სამოსში გამოწყობილი ლიკო ანჯაფარიძე წელში გამართული ,ამაყად გადმოვიდა საკუთარი მანქანიდან და ლერწამივით ტანის ნაზი რხევით,მაღალქუსლიანი ფეხსაცმლის კაკუნით გაემართა კაფე-ბარის შესასვლელისკენ.კარში მდგარ დაცვის თანამშრომელს მომხიბლავად გაუღიმა და შიგნით შესულმა უცებ შეამჩნია კუთხის მაგიდასთან მჯდარი ლილიკო.
-ლიკოო-ანჯაფარიძის მიახლოვებისთანავე ფეხზე წამოხტა ლილო და "მომავალ დედამთილს" ყურებამდე გაცინებული გადაეხვია..
-როგორ ხაარ?
-კარგად საყვარელო-ცივად გაიცინა ლიკომ და მაგიდასთან ადგილი დაიკავა.-რას სვამ შენ? უიი ყავაას?მერე შენს მდგომარეობაში რომ არ შეიძლება იციი.-გაუღიმა და არ გამოჰპარვია ლილის გაფითრებული სახე.მერე თავადაც შეუკვეთა და ფეხი გეხზე გადადებულმა ნება ნება გააბოლა სიგარეტი.
-მოკლედ-წარბები შეყარა ანჯაფარიძემ და სახე დაუსერიოზულდა-მოდი ვილაპარაკოთ,მინდა რომ ბაჩანას შეეშვა...
-რაა?..კი მაგრამ...ის...ჩემი საქმროა.-ენა დაება ლილის
-კარგი რაა ლილიკოო რომელი საუკუნეა საყვარელო?-გაიცინა ლიკომ.-შენც კარგად იცი და მეც რომ ბაჩი შენი ცოლად მომყვანი არა არის...
-რატომ?-სახე მოექცა ლილის.
-რატომ და ძალიან ამოუყვანე ყელში შენი უაზრო ისტერიკები...და საბოლოოდ მიაფურთხა ყველაფერს და სხვა ქალი გამოჯობინა.
-ის...ის წითელთმიანი?
-ხოო...-მხრები აიჩეჩა ლიკომ და იმ წუთს მოტანილი ყავა ჩამოართვა მიმტანს ,მადლობა ღიმილიანი სახით გადაუხადა და ნეტარებით მოსვა სურნელოვანი სითხე.-ის წითელთმიანი ქალი შენზე ჭკვიანი გამოდგა, თითიც არ გაუტოკებია თავისით ჩაუვარდა შენგან გაქცეული ბაჩანა ხელში.
-და თქვენ ხომ შემპირდით დახმარებას?-შეთქმულივით დაიდაბლა ხმა ლილიმ.
-მე რამეს შეგპირდი და არ მახსოვს?-წარბები შეყარა ანჯაფარიძემ
-დიახ.-ნიშნის მოგებით აუწია წარბი ტუჩებ დაპრუწულმა ლილიმ.
-აი რატომ არ ვამტყუენბ ბაჩანას-სახე დამანჭა ლიკომ-მომაბეზრებლად აუტანელი ხარ...არ ვიცი მე შენ როდის რას შეგპირდი მაგრამ ეხლა უბრალოდ მინდა რომ ჩემს შვილს შეეშვა.წინააღმდეგ შემთხვევაში საქმე ჩემთან გექნება და იცი ალბათ ჩვეულებრივი ფსიხი რომ ვარ და შეიძლება უეცრად რამე არაადეკვატური გაგიკეთო.
-მამა ამას არ გაპატიებთ.
-სულ დამავიწყდა შენი მამა-გაიცინა ლიკომ-მისმინე ლილი.მართალია სული ხარ მაგრამ არც იმდენად უტვინო ხარ რომ ვერ მიხვდე შენი ბავშვური კაპრიზებით რამხელა პრობლემას უქმნი მამას.ისიც შენს ჭკვაზე დადის და არაფერს არ დარდობს.არა, შვილი რომ გიყვარს კარგია მაგრამ საღად აზტოვნებაც ხომ საჭიროაა-გაიცინა ანჯაფარიძემ.-უბრალოდ ,მინდა რომ მამაშენი როგორც ააბუნტე ისე დააშოშმინო და თუნდაც უთხრა, რომ შენ არ გინდა ბაჩანას ცოლობა ის კი გეხვეწება მაგრამ შენ უარზე ხარ...
~ რა სისულელეაა- ხმამაღლა გადაიკისკისა ლილიმ.
-გოგოო!-ხმა ყინულივით ცივი გაუხდა ლიკოს და თვალები ბოროტად აუელვარდა.-გეყოს ზრდილობა და დამამთავრებინე საუბარი.მე შენ არ მომწონხარ და ბაჩი რომც გაგიჟდეს მოვიყვან ცოლადო მე ღარ მივცემ ამის უფლებას.დაფიქრდი კარგ გამოსავალს გთავაზობ ...არა და ზუსტად ნახევარი საათი დამჭირდება სოციალურ ქსელებში და ქართულ ჟურნალ გაზეთებში შენი გრეხების გამოსაჭენებლად.ზოგს სიმართლეს დავწერთ,ზოგს მოვიგონებთ და საბოლოო ჯამში შენ დარჩები წაგებული, შერცხვენილი და თავზე ლაფ დასხმული.ამას კი მეე ლიკო ანჯაფარიძე გპირდები.-სკამიდან წამოდგა ლიკო საფულიდან 10 ლარიანი კუპიურა ამოაცურა და მაგიდაზე დააგდო.შემდეგ კი მაგიდის ზედაპირს ორივე ხელით დაეყრდნო და წინ გადახრილი ლილის ბოროტად ჩააცქერდა თვალებში.-იმედი მაქვს დავზავდებით.წინააღმდეგ შემთხვევაში პირობას გაძლევ ძალიან გეტკინება.-ნიკაპის ქვეშ ამოსდო ორი თითი და ფართოდ გაუღიმა-დაფიქრდი პრინცესა!
შემდეგ კი წელში გასწორდა და იქაურობა სწრაფი ნაბიჯით დატოვა.

* * *
პაპასკირების სახლის პირველ სართულზე განთავსებული სავარჯიშო დარბაზიდან სასიამოვნო,რიტმული მუსიკის ხმა გამოდიოდა.რინგზე მდგარ,წელს ზემოთ შიშველ ბაჩანას ხელზე სავარჯიშო ლაპები მოერგო და სიცილით უსწორებდა დარტყმებს განიერ,ფართხუნა სპორტულ შარვალსა და ტოპში გამოწყობილ ელენას.ურჩი თმა კეფაზე რომ დაემაგრებინა და ნელ ნელა ბრაზდებოდა მამაკაცის მხიარულ გამომეტყველებაზე.
-მორჩები უაზრო სიცილს?-გამოსცრა ქალმა და ლაპის მაგივრად მუცელში გაუქანა ხელი.მოულოდნელობისგან წელში მოიხარა პაპასკირი მაგრამ სიცილი არ შეუწყვეტია.
-ბაჩანაა!
-კარგი მოვრჩი...კარგი.-წელში გასწორდა და ხელების აწევით დანებდა.
-ვაგრძელებთ თუ რა ვქნაა?-წარბი აუწი სერიოზული სახით მოშტერებულ მამაკაცს ნელ ნელა რომ ენთებოდა მზერა.
-მოვრჩეთ დღეს, უკეთესი შემოთავაზება მაქვს-ტუჩი კბილებს შორის მოიქცია მამაკაცმა და სწრაფად გაიძრო ხელებიდან ლაპები.ნელი,აუღელვებელი ნაბიჯით მიუახლოვდა ქალს თან მის თვალებს არ აცილებდა მზერას.ხელთათმანები გახადა და ოფლისგან დაცვარულ წელზე შემოაჭდო მკლავი.-საშინლად სექსუალური რომ ხარ ასეთ ფორმაში და პირდაპირ მაგიჟებ თუ ხვდები ამდენს?-ტუჩებზე წაეტანა და წამიერად აკრუსუნებული ქალი წელს ზემოთ ერთი ხელის მოსმით გააშიშვლა.ტუჩები ყელზე გადაიტანა და ლავიწების გავლით სავსე მკერდამდე ჩავიდა.რასაც ერთიანად აცახცახებული ჩხეიძის ხმამაღალი ოხვრაც შეერწყა და ისე აღმოჩნდა რინგის იატაკზე, პაპასკირის ძლიერი სხეულის ქვემოდან გააზრებაც ვერ მოასწრო.მამაკაცის ხელები ყველგან დასრიალებდნენ, ეალერსებოდნენ და ტუჩების დახმარებით ჭკუიდან გადაჰყავდათ.
-ჯანდაბაა...სრულიად ოფლიანი ვარ ბაჩიი-ამოიწუწუნა ქალმა.
-დაიკიდე...-გაეცინა მამაკაცს და გასაგიჟებლად სასიამოვნო ალერსი განაგრძო.მერე იყო ერთ სხეულად ქცევისგან მიღებული სიამოვნება და ჩხეიძის კივილნარევი კვნესა...სრულიად რომ გადადიოდა აზრიდან და სადღაც გალაქტიკაში გასული, ბუმბულივით მსუბუქად დაფარფატებდა.ათრთოლებული სხეული,მწველი ხელები და რბილი ტუჩები ჩხეიძისთვის საყვარელი არომატით.
-მიყვარხარ-ბაჩის კისერში თავჩარგულმა ყრუდ ამოიდუდუნა ქალმა.მამაკაცმა უცებ ააწევინა თავი და თვალებში ჩააცქერდა თითქოს აინტერესებდა მართლა გაიგო თუ მოესმა სასიამოვნო სიტყვები.
-რა?...რა თქვი ელენა?
-რა ვთქვია?-წარბები შეკრა ელენამ და მკერდზე შემოხვეულ მკლავზე ფრთხილად აკოცა მამაკაცს.
-ელენაა!ნერვებს მიშლი...-გაეცინა მამაკაცს.
-ქალმა მის სახესთან ძალიან ახლოს მიიწია ტუჩებზე ფრთხილად შეეხო და ზედვე ამოიჩურჩულა: -მიყვარხარ.
-ჩემი სიგიჟე-თვალები წამში გაუბრწყინდა პაპასკირს კეფაზე ხელი მოხვია და ვნებიანად წაეტანა ტუჩებზე.
ცოტა ხანს იახდნენ ასე ჩახუტებულები...თოკებზე ზურგით მიყრდნობილი მამაკაცის ფეხებს შორის მოქცეულიყო ჩხეიძე.ტანზე მხოლოდ საცვალი ეცვა..შიშველ მკერდს კი ჟღალი თმა უფარავდა.მამაკაცის ძლიერ მკერდზე თავით მიყრდნობილი, მის გულის ცემას ისმენდა და სასიამოვნოდ გაბრუებული ბედნიერების უმაღლეს ფაზაში გადასულიყო.კარები გაიღო და კარში ჟუჟას დაბნეული სახე გამოჩნდა, რომელიც მორიდებით უყურებდა პაპასკირს.იგრძნობოდა მის ქმედებებში ქალბატონი ანჯაფრიძის გავლენა.შიშველ ელენას თვალი აარიდა და ისე უთხრა მამაკაცს.:
-ბაჩანა დედი...ბიძაშენი ბადრია მოსული და შენი ნახვა სურს.

სწრაფად გადაიცვა უმკლავებო მაისური პაპასკირმა და სტუმართან შესახვედრად გაემართა რომელსაც, უკვე აეთვისებინა სასტუმრო ოთახი და ღრმა სავარძელზე შინაურულად მჯდარი ჟუჟას მირთმეული ყავით ნეტარებდა.
-ყავა მეც მინდა ჟუჟიკო-გასძახა სამზარეულო
ი ქალს და მისაღებში შევიდა.-დიდი ბადრი პაპასკირი უძღები ძმისშვილის სანახავად მოვიდაა?-ირონიული გაუხდა ხმა ბაჩანას.
ბადრიმ ღიმილიანი სახით შეათვალიერა ძმის შვილი და ყავის სმა განაგრძო.
-რამ შეგაწუხათ?-მის მოპირდაპირედ სავარძელში ჩაეშვა ბაჩი და ფეხები წინ გამოშალა.
-არანორმალურობის პიკზე ხარ?-ცალყბად ჩაიცინა ბადრიმ.
-ნუუ..გაჩნია ვისთვის როგორ...-მხრები აიჩეჩა ბაჩიმ და იმ წუთს შემოსულ ჟუჟას მოზრდილი ფინჯანი ჩამოართვა.-მადლობა.
-ელენაა?!-წარბი აზიდა ირონიულად ბადრიმ-არ ვიცოდი სხვისი ნახმარი ქალები...უფრო სწორად ცოლები თუ გიზიდავდა.
-სხვის ნახმარსაც შეიძლება შესთავაზო ისეთი რამ რაც არჩევანს შენზე გააკეთებინებს-ჩაიცინა ბაჩიმ და ყავა მოსვა.-განა შენ ჩემზე უკეთ არ მოგეხსენებაა...
ბადრის ღიმილი სახეზე შეახმა მაგრამ წამით.შემდეგ ისევ ამოეფარა ირონიის ნიღაბს და თვალი თვალში გაუყარა ბაჩანას.
-ბერძენ ელენას მაგონებს...ტროელი პრინცი რომ მოხიბლა.მაგრამ პარისი ყლ@ე იყო შენ უფრო აქილევსს გავხარ...დიდების მოყვარულს...გინდა სამყარო შენს ირგვლივ ტრიალებდეს და შენ ამ სამყაროს ღერძი იყო.თუმცა სანიკიძე ნამდვილად არ არის მეფე...
-არ მეგონა მითების კითხვა თუ შენი ფარული ჰობი იყო-სახე დამანჭა პაპასკირმა.
-შენ მე გამქურდე-სახე გაუცივდა ბადრის.
-ბოდიშიი-გაიცინა ბაჩიმ.-შეგიძლია მიჩივლო.
-ჩივილს არ ვაპირებ-მხრები აიჩეჩა ბადრიმ.-ეს ყველაფერი რაც მე მაქვს შენია...ანუ საკუთარი თავი გაქურდე.
-და რა გამოდის მე და შენ უბრალოდ დაჭერობანას ვთამაშობთ?
-ჩემი შვილი გააცურე...
-შენმა შვილმა გიღალატა...-ისევ აიჩეჩა მხრები ბაჩიმ-იუდასავით ერთ კოცნაზე გაგყიდა.ბევრი არ მიწვალია...უბრალოდ ვაკოცე.
-მომწონხარ-გადაიხარხარა ბადრიმ-ღმერთო საშინლად მომწონხარ...
-მაგრამ მე არ ვარ შენი და ცოტნეს გაგრძელება..
-არა შენ ჩვენზე ათი თავით მაღლა დგახარ...შენს ასაკში ჩვენ საკუთარი აზრის დაცვა არ შეგვეძლო...ნათია ბავშვია.რომელსაც უბრალოდ შეუყვარდი.
-ხოო ძალიან ცუდია ეგ..ნათია ცუდად აღზრდილი ბავშვია.ვერ გაზარდე კარგი შვილი...-ყავის ფინჯანი მაგიდაზე დადგა ბაჩიმ და ხელები მუცელზე დაიკრიბა.
-და ეს ჟღალი გიყვარს?-გამომცდელად შეხედა ბადრიმ ძმის შვილს
-ერთადერთი ქალი სამყაროში რომელიც მიყვარს ეს ლიკუნა ანჯაფარიძეა.-გაიცინა ბაჩიმ.
-ხოო...ლიკუნა მეც მიყვარს-სახე დაუსევდიანდა ბადრი პაპასკიირს.-ძნელია იცნობდე და არ გიყვარდეს.
-ვიცი შენი წარსული სიყვარულის ისტორია...-ჩაეცინა პაპასკირს-უიმედო სიყვარულის ისტორია.ალბათ ეგ არის შენი და ცოტნეს დაუსრულებელი კინკლაობის მიზეზიც..მთელი ცხოვრება ბანძად ამტკიცებთ რომელი უფრო მაგარი ხართ.არადა ამ დროს არც ერთი არ ხართ განსხვავებული...ორივეს ერთი დედისტყვნა გჭირთ..განდიდების სენი...ტერიტორიები ვერ მოიზომეთ...ლიკუნამ თავისი არჩევანი გააკეთა.შენ გატეხილში დარჩი.გოგომ რომელიც ორივე ძმას გა....@ვებდათ ორი ტირანიდან უფრო ტირანი აირჩია და შენ ...შენ გაბოროტებულ ბავშვად დარჩი რომელსაც საყვარელი სათამაშო წაართვეს.
- და ახლა მე რა უნდა გავაკეთო?-მხრები აიჩეჩა ბადრიმ.-ავდგე და ცხვირპირი დაგინაყოო?
-ნწ-გაიცინა ბაჩიმ და გამშრალი ტუჩები გაილოკა.შემდეგ ოდნავ გვერდით გადახრილი თავით ღიმილისგან გაბრწყინებული თვალებით დააკვირდა.-არადა ორივემ ვიცით რომ ამის გამკეთებელი არ ხარ...მე ლიკოს შვილი ვარ...შენი საოცნებო ქალის შვილი და ცოტნე პაპასკირის გვარის გამგრძელებელი.რამდენიც არ უნდა ატრაკო ბიძავ ჩემო...ვიცი როგორ გიყვარს ცოტნე და ისიც ვიცი რომ ეს კინკლაობა..უბრალოდ პრინციპის საქმეა და არც ერთი რომ არ თმობთ სიამაყეს პირველმა რომ მისცეს ზადნი სასაცილოდ მეჩვენება.
ბადრის ჩაეცინა.
-შენ გართობა დაიწყე...უბრალოდ ადრენალინის პონტში გამიწიე ის ყელსაბამი რომელიც შენმა საკუთარმა ძმამ შენსავე რძალს ქორწინების წლისთავზე აჩუქა.ამით რა მოიგეე? არც არაფერი..ყელსაბამი მე მაქვს...ხელს კი შემთხვევით რამოდენიმე ათასი გამოვაყოლე ...-ხელი ჩაიქნია ბაჩიმ-ეგ ჩათვალე იმ ძარცვის დროს ჩემი მრისხანების კომპენსაციაა...
-შეიძლება ჩემი შვილი ყოფილიყავი-სინანულით ჩაიცინა პაპასკირმა.
-რავქნათ ესე არ გაგიმართლა.აბა ჩამოვყალიბდით თუ ისევ ვაპირებთ საქმის გარჩევას ვინ პირვემლა ჭამა მძღრენი ხიზილალის არომატით...
-ამის დედაც...-ხელი მაგიდაზე დაარტყა ბადრიმ და წამოდგა.-ღმერთო უნდა ავღშფოთდე ეს ცინგლიანი ლაწირაკი ესე დიპლომატიურად რომ მთავაზობს ზავს თუ გავგიჟდე და დავარტყაა?-საოცარი პათოსით ახედა ჭერს ბადრიმ.
-კარგი რაა-ხელები გაშალა ბაჩანამ-უბრალოდ ვაკოცე...თან ეგაც რომ არა შენი სისხლი და ხორციც კი არ არის...
-ნაბი@ჭვარო.-ღრმად შეისუნთქა ჰაერი ბადრიმ.
-ატრაკებ!..
-ბო@ზის შვ@ილი ვიყო მომწონხარ...-თავი გააქნია ბადრიმ.-გაბრაზებაც კი არ შემიძლია იმ დონის ტაკიმასხარა ხარ...
-ცოტნეს მოკითხვას გადავცემ და ვეტყვი რომ მასთან დაზავების სურვილი გაქვს...-გაიცინა ბაჩანამ.
-არც გაატრაკო...
-კარგი რაა დაბერდი ბადრი...და არ ჯობია მშვიდად დაჯდე და ეგ შენი მილიონები შეირგოო.წადი გაერთე..ქალებში დახარჯე ან რავიცი რამე ქენი.
-ჩემს სახლში მოსული არ დაგინახო ქურდო
-კარგი.-ხელები ასწია ბაჩანამ.-გაგაცილოო?
-ჩემით წავალ...
-მიბრძანდი.
ბადრიმ კიდევ ერთხელ გახედა ყურებამდე გაღიმებულ ძმისშვილს და ოთახი სწრაფი ნაბიჯით დატოვა.ბაჩის კი სიცილი აუტყდა და უკვე გაცივებული ყავის სმა განაგრძო.ბადრი ჩვეულებრივი ფსიხი არ იყო...ის ცოტნე პაპასკირისგან განსხვავებით უფრო ლოიალური იყო ყოველთვის.ბიჭსაც ხშირად ანებივრებდა და უფრო კარგი ბიძა იყო ვიდრე კარგი ძმა.მათი ქიშპობა ადრეული ასაკიდან დაიწყო...მაშინ როდესაც, მეზობლის ბავშვმა ორივე ძმას ერთდროულად დაახვია თავბრუ..თუმცა ცოტნე უფრო გაქნილი არამზადა გამოდგა და ბადრისგან ფარულად მოახერხა ლიკუნა ანჯაფარიძის გულის მოგება.ცხვირპირი დაამტვრიეს ძმებმა ერთმანეთს და მანამდე განუყრელნი, გაიყარნენ.
იმ პერიოდში ორივე ძმას თავისი ოჯახი ჰყავდა...ცოტნეს ცოლი და პატარა გოგონა.ბადრის კი უბრალოდ ცოლი...თვალის დახამხამებაში დაანგრია ოჯახი უფროსმა პაპასკირმა და ანჯაფარიძის აფრიალებულ ყვავილებიან სარაფანს გაეკიდა.
ბაჩანას დაბადების დღეს დაელაპარაკა პირველად ძმას ბადრი...ვაჟის დაბადება მიულოცა და ხელში აიყვანა მომავალი ჩემპიონი რომელიც იმდენად ჰგავდა დედას, უბრალოდ გულგრილად ვერ დარჩებოდა ბადრი მის მიმართ.მერე იყო ძმების გამუდმებული კინკლაობა რომელიც ოჯახს არასდროს ეხებოდა.პაპასკირები ერთმანეთს მტრობდნენ თუმცა პატარა ბაჩანასთან მაინც თბილი და კეთილ ბიძად რჩებოდა ბადრი.რომლიდან წამოსულსაც იმ პატარა ვაჟკაცის მამისთვის ისე შეეძლო სროლა თვალს არ დაახამხამებდა.უბრალიდ, მართლა ვერაფერს იზავდა ბადრი პაპასკირი ...ბაჩის წინაშე ყოველთვის უძლური იყო და ეს სიყვარული გინდა მისი საყვარელი ქალის შვილობას დააბრალეთ და გინდაც, უძღები და მოღალატე ძმის.
ახლაც მანქანის უკანა სავარძელზე მოკალათებული ფიქრობდა რას უზამდა ბაჩანას ადგილზე მყოფ სხვა ნებისმიერს?რას და ტანკით გადაუვლიდა.სიმწრით გაეცინა და სახეზე ორივე ხელი ჩამოისვა...ბაჩანა იყო...ბაჩანა პაპასკირი მისი საყვარელი ძმის და რძლის ერთადერთი გვარის გამგრძელებელი.
* * *
-და შენც მიხვედი იმ ლაწირაკთან და ასე მარტივად აპატიე ის უაზრო გამოხტომაა?-ცოფებს ჰყრიდა ცოტნე პაპასკირი და სამზარეულოს დახლთან მაღალ სკამზე მჯდარ ცოლს ისე უყურებდა მარტივად შეეძლო მისი მიხრჩობა.ანჯაფარიძე მშვიდი სახით აიგნორებდა ქმრის ბობოქრობას და თხლად დაჭრილ პურის ნაჭერზე კარაქს ანაწილებდა.შემდეგ ხმაურით დადო თეფშზე დანა და ქმარს გახედა.
-დიახ მივედი!ამ დილა ადრიანად რატომ ყვირი საყვარელოო?
-ლიკოო ჩემს მოთმინებას სცდიი?
-თუნდაც-წარბი ასწია ქალმა და ფეხი ფეხზე გადაიდო.შინდისფერი ხალათის, სიფრიფანა მატერია მიმზიდველად გადასრიალდა ქათქათა ფეხებზე და პაპასკირის სახის შეცვლასაც არ დაუყოვნებია.სწრაფად აენთო თვალები და რამოდენიმე ნაბიჯით გაჩნდა ცოლთან.
-ესე შიშველ ტიტველი უნდა დატანტალებდე ლიკუნაა?-ხმა ჩახლეჩილი დაიხარა ქალთან და თლილი თითები ნაზად აასრიალა ქალის შიშველ ფეხზე.
-სახლში ჩვენს გარდა ხედავ ვინმეს?-გამომწვევად გაიღიმა ანჯაფარიძემ და ხელი გააწევინა მამაკაცს ფეხიდან-შემეშვი.
-ლიკუნა-ყრუდ ამოიღმუვლა მამაკაცმა და მის მოპირდაპირე სკამზე დაეშვა სუნთქვა არეული.
-რა გინდა?ვიცი რომ რაღაც გინდა..რა გინდა ახალი მანქანა? რამე სამკაულიი...რა გინდა?-ხელები გაშალა ირონიული ღიმილით.
-ეს შენ გინდა-კარაქიანი პური მადიანად ჩაკბიჩა ქალმა და ტუჩები ენის წვერით გაილოკა.
-ღმერთო.-ღრმად შეისუნთქა ცხვირით ცოტნემ და გაეცინა.-რას მიკეთებ?
-გიწვევ-თვალი ჩაუკრა ქალმა და ჩაის ფინჯანი აიღო.
-რა გინდა?
-გინდივარ?-გაიცინა ლიკუნამ-ჩემი ტემპერამენტიანი ქმარიიი-ტუჩები სასაცილოდ დაბრიცა.-გინდივაარ..
-ჯანდაბა,დაისჯები.
-კიი.. კიიი...-თავი დაიქნია ქალმა და ხალათი მკერდთან ოდნავ გადასწია-ჩამოცხა ხოო...
-ამის დედაც.. -ამოიღმუვლა უცებ ცოტნემ და სწრაფად სწვდა ანჯაფარიძის სკამს.თავისკენ ძლიერად მოქაჩა და მკლავებში მოქცეული ქალი მჭიდროდ მიიკრა სხეულზე.ცხვირი მის კისერში ჩარგო და ხმაურით შეისუნთქა მისი სურნელი.-წამოხვალ საძინებელში თუ მაგიდაზეც თანახმა ხარ...
-არ მინდა სექსი...-გაიცინა ლიკომ.
-ღმწრთო შემომაკვდები..რა გინდა ლიკუნა.
-ბაჩის შეეშვი...
-რა?
-ხოო შეეშვი და მიეცი უფლება როგორც უნდა ისე იცხოვროს...უყვარხარ და ისე ნუ იზამ საკუთარ შვილ ეზიზღებოდე.
-დედას შევეცი...-წამოდგომას შეეცადა ცოტნე მაგრამ ცილმა არ გაუშვა.
-მიეცი უფლება...უბრალოდ შეეშვი.
-ლიკო...
-ცოტნე...-მამაკაცის სხე ხელებშორის მოიმწყვრდია ქალმა-ცოტნე გთხოვ...გთხოვ..-ტუჩებზე ფრთხილად შეეხო ქალი.
-გიყვარვარ?-~ წელზე მოხვია მკლავი მამაკაცმა.-ლიკუნა ანჯაფარიძე გიყვარვარ?-თვალი თვალში გაუყარა.
-სიგიჟემდე...სიგიჟემდე მიყვარხარ ცოტნე.ჩემი ცხოვრების აზრი ხარ...ბაჩანა ჩვენი სიყვარულის ნაყოფია...მინდა რომ ისე გიყვარდეს როგორც მე გიყვარვარ.
-ღმერთო როგორ ხარ ასეთიი?-ყბის ძვალზე მიეფერა ცოტნე საყვარელ ქალს.-ჩემი მთელი ცხოვრება ხართ თქვენ ორნი...ლიკო რგორ შეიძლება შენი სისხლი და ხორცი...ჩვენი შვილი არ მიყვარდეს?
-მაშინ უბრალოდ შეეშვი...
-კარგი.-ღრმად ჩაისუნთქა ცოტნემ.-კარგი...კარგი აღარ ჩავერევი მის ცხოვრებაში.გეფიცები...იყოს ისე როგორც შენ გინდა...ფულის დედას შევეცი.
-ჩემი სიმდიდრე-გაიცინა ქალმა და მკლავები შემოხვია მამაკაცს კისერზე.-ბევრი ვიფიქრე და რაღაც საშინლად აღმაგზნებს ეს შენი თეთრი პერანგი...მინდა ტანზე შემოგახიო.
-ცუდი ქალი...-სიცილით წამოდგა ცოტნე და ქალის სუსტი სხეული აიტაცა ხელში.-ცუდი ქალიიი...
-დამსაჯე.
-ამას ვაპირებ ანჯაფარიძის ქალო...-სიცილი აუტყდა ცოტნე პაპასკირს და საძინებლის კარი ფეხით შეხსნა.
ძილბურანიდან მამაკაცის ხმამ გამოიყვანა ცოტნე ტელეფონზე საუბრობდა.მალევე დაემშვიდობა და საწოლოსკენ შეტრიალდა წელს ზემოთ შიშველი.შესანიშნავ ფორმაში იყო პაპასკირი...ყოველთვის, ცხოვრების ჯანსაღ წესს მისდევდა და სპორტ დარბაზის ხშირი სტუმარიც იყო.
-რამოხდაა?-ბალიშებში ჩარგული თავი წამოსწია ქალმა და ქმარს დააკვირდა.
-არაფერი,-მხრები აიჩეჩა კაცმა.-ლილი წასულა საფრანგეთში...თავი.მოუკლავს არ მინდა ბაჩანას ცოლობა არ მიყვარსო და საფრანგეთში მინდა წასვლა სასწავლებლადოო.
-საღად აზროვნებას ჰგავს-ჩაიცინა ლიკუნამ და ქმრის გამომცდელ მზერაზე წარბები შეკრა.-რატომ მიყურებ ისე თითქოს რამე დავაშავე და არ ვიციი...
-არ ვიცი ლიკუნა დააშავე რამეე?
-ცოტნეე?!
-კარგი,კარგიი-ხელები დანებების ნიშნად ასწია მამაკაცმა და საწოლთან დაიხარა-უნდა გავიდე,კომპანიაში რაღაც საქმეები მაქვს და როგორც კი მოვრჩები გავიდეთ სადმე.
-კარგიი...მე დავიძინებ.
-კარგი პატარავ.-დაიხარა მამაკაცი და ქალს შუბლზე მხურვალე კოცნა დაუტოვა შემდეგ კი გარდერობის ოთახს მიაშურა.

* * *
აუზთან შეზლონგზე გაწოლილი ელენა მზეს ეფიცხებოდა და თან თვალს არ აშორებდა ცურვით გართულ პაპასკირს.ნარინჯისფერი საცურაო კოსტიუმი ტანზე, სექსუალურად ადგა და მის სავსე ფორმებს გამომწვევს და ზედმეტად სექსუალურს ხდიდა.
-გახმები!-აუზის კიდეს ორივე იდაყვით დაეყრდნო პაპასკირი და სათვალე შეისწორა.-ჩამოხვალ?
-დამშვიდდი...-გაიცინა ელენამ.
-მშვიდად ვარ...უბრალოდ მეშინია ხელებში არ შემომატყდე.-თვალი ჩაუკრა მამაკაცმა და შეზლონგიდან წამომდგარ ქალს ქვემოდან ახედა რომელიც ტანის სასიამოვნო რხევით მიიწევდა მისკენ.-მშვენიერი ხედია-ხმაურით გადააგორა ყელში მომდგარი ბურთი და მზერა დააწვრილა.
ელენას სიამოვნებისგან გაეღიმა და ლამაზი ნახტომით გადაეშვა ლურჯად ალივლივებულ კამკამა წყალში.სწრაფად მოუსვა ხელები,შემდეგ ჩაყვინთა და წამში პაპასკირთან ამოყვინთა წყლის ქალღმერთივით.სველი თმა უკან გადაიწია და გაუღიმა.ბაჩიმ მზერა გაუსწორა ქალის ულამაზეს სახეს წყლის წვეთები მარგალიტებივით რომ მოსრიალებდნენ და ამ ყოველივეს მისი ლურჯი თვალები სულისშემხუთველად რომ მიმზიდველს ხდიდა.კისერზე შემოხვია ხელი და მისი ტუჩებისკენ გაიწია.
-ულამაზესი ხარ-ზედ მის ტუჩებზე დაიჩურჩულა და სავსე ქვედა ტუჩზე ცერი თითი გადაატარა რომელსაც ელენა წაეტანა კბილებით.პაპასკირმა სახე დაჭყანა...ქალმა კი ნაკბენ თითზე ნაზად აკოცა და გაუცინა.
-ვყლ@ევდები..
ამოიოხრა პაპასკირმა და ვნებიანად დაეწაფა ბაგეებზე.მჭიდროდ მიიხუტა და წყლის ქვეშ მხურვალე სხეულების შეხებისგან განცდილი ემოციით სავსემ ამოიოხრა.-აუზში სექსი არ გვქონია ხოო?-მაცდურად გაიცინა ბაჩიმ და საცურაო კოსტიუმის ციცქნა ნაჭერი სწრაფად შეუხსნა..რომლიდანაც სავსე მკერდი განთავისუფლების სურვილით გასასხლტომად იწევდა.მკერდზე დახედა არეული მზერით და ორივე ხელიით მიეფერა.კოცნა არ შეუწყვწტია ისე სწრაფადვე გაანთავისუფლა ბიკინისგანაც და ხელში ატაცებული აუზის კედელს მთელი სხეულით ააკრა.
-მიყვარხარ..-წამოკივლებას ამოაყოლა ქალმა და განცდილი სიამოვნებისგან თვალებ დახუჭულმა სახე მამაკაცის კისერში ჩარგო.
-ვიცი...-საჯდომზე ორივე ხელით მტკივნეულად ჩააფრინდა პაპასკირი და ძლიერი ბიძგის შემდეგ გამოსცრა კბილებში.
-ღმერთოო...
წამოიკივლა ქალმა.
-შენი ხმა რომ არ მესმის ვერ ვაზროვნებ...-ყრუდ თქვა მამაკაცმა და ტუჩზე კბილებით ჩააფრინდა.
ქალმა კიდევ წამოიკივლა..
-ასე პატარავ...არ მოგერიდოს...
-მაგიჟებ.-შუბლზე შუბლით დაეყრდნო თვალებდახიჭული ჩზეიძე.თვალები გაახილა და მამაკაცს ჩააშტერდა ჭრელ თვალებში რომელიც საოცარ სითბოს და რაღაც ამოუცნობ გრძნობას უხვად ასხივებდა.
-შენ ჩემი იკითხე-გაეცინა მამაკაცს და ტემბრს აუჩქარა.მათ გარშემო დიდხანს ირწეოდა ლურჯად მოელვარე წყალი და პატარა ტალღებად ღელავდა.ასე ღელავდა ჩხეიძის ათას ემოცია არეული ორგანიზმიც და სიამოვნებისგან უკვე აღარ ერიდებოდა არავის ისე დაუფარავად გადმოსცემდა ემოციებს...პიკს მიღწეულმა, ყრუდ წამოიკივლა და თრთოლვა ატანილი მთელი სხეული სანამ მოუდუნდებოდა მამაკაცს, მტკივნეულად ჩააფრინდა ტუჩზე კბილებით.რასაც ლარივით დაჭიმული პაპასკირსი ღმუილი მოჰყვა.მჭიდროდ მიკრული ქალი კედელზე მიახეთქა და ხმამაღლა წამოიძახა:-დედას შევეცი! შემდეგ კი ერთიანად მოეშვა და მზერა არეულ ქალს მთელი სახე დაუკოცნა.-შენთან თავის გაკონტროლება უბრალოდ შეუძლებელია...ულამაზესი ხარ...სექსის მერე ხომ საერთოდ მაკარგვინებ თავს...
-მიყვარხარ-ანოიოხრა ქალმა და თავი მკერდზე მიაყრდნო.
-მეც...
-რა შენც?-ქვემოდან ამოხედა ქალმა.
-დაიკიდე.-თვალი ჩაუკრა ბაჩიმ და ზურგით გადაეშვა წყალში.

* * *

გვიანი ღამე იყო კანადაში. ...უზარმაზარი დარბაზი ხალხს გაევსო და ხმამაღალი ღრიანცელით ადვნებდნენ თვალს მიმდინარე მსოფლიო ჩემპიონატის ორთაბრძოლებს. დღე მთავრდებოდა და ხალხი ბოლო ბრძოლისთვის შემართებით ემზადებოდა.გუგუნა მუსიკის ჰანგები...ვრცელ კორდონში გამოჩენილი ქართული დროშა...ნერვიულობისგან დამტვრეული თითები..თავს ვერ აკონტროლებდა ჩხეიძე და ცრდილობდა დამშვიდებას რისკენაც, ბოლო წუთების განმავლობაში დამაჯერებლად მოუწოდებდნენ კოსტა და სანდრო.ორივე ღელავდა მაგრამ, ორივე აკონტროლებდა მოზღვავებულ ემოციებს. რინგზე გაჟღერებული ქართული გიმნი...მიკროფონით აყვირებული საღამოს წამყვანი ,ორატორული ნიჭის მასტერკლასებს რომ დგამდა და ხალხს მქუხარე აპლოდისმენტებისკენ მოუწოდებდა.რინგზე გამოჩენილი ბაჩანა პაპასკირი, ანთებული თვალებით და ბრძოლის ჟინით შებყრობილის გამომეტყველებით.
გაჟღერებული გონგის ხმა და აღრიალებული აუდიტორია...დაძაბული ორი რაუნდი...პაპასკირის გახეთქილი წარბი და გაბოროტებული მზერა.ამ წუთს თითქოს საკუთარი სხეულიდან გამოსულიყო და ადგილი იმ ცეცხლისმფრქვეველი დრაკონისთვის გაეცვალა მის ზურგზე ბოროტად რომ აელვატებდა თვალებს.ყველანაირ ადამიანურ ემოცია გაყინული თითქოს ,ცივ სისხლისმსმელ ნადირად გადაქცეულიყო რომელიც მოწინააღმდეგეს დაგლეჯით ემუქრებოდა.ძლიერი დარტყმა და ლერწამოვით მოცელილი არგენტინელი სპორტსმენი.ტიტული პაპასკირის იყო...მისი ღირსეული მფლობელის...ხალხი აღრიალებულ ბრბოს დაემსგავსა სისხლით რომ იკვებებოდა და მათთვის ეს ეგრედ წოდებული თავპირის მტვრევა უბრალოდ ერთ დიდ შოუს წარმოადგენდა.მივედი ვნახე ვისიამოვნეს პრინციპით.ხელში ატაცებული მსოფლიო ჩემპიონი და სულ დარბაზის თავზე ყველაზე მაღლა აწეული 5 ჯვრიანი დროშა.პაპასკირი უბრალოდ უძლეველი მეფე იყო...რინგის მეფე!

-თქვენ კვლავ ჩემპიონი ხართ-პირდაპირ ცხვირში ატაკა მიკროფონი რინგიდან ჩამოსულ პაპასკირს ქართველმა ჟურნალისტმა სიუჟეტის გასაკეთებლად პირდაპირი რეისით რომ იყო ჩამოფრენილი.მამაკაცს ოფლიან სხეულზე ხალათი მოესხა და გახეთქილი წარბიდან გამოჟონილ სისხლს ყურადღებას არც აქცევდა ისე აცეცებდა თვალებს თითქოს ვინმეს ეძებსო.
-შეგიძლიათ ორი სიტყვით გვითხრათ რას გრძნობთ ახლაა?-არ ეშვებოდა ქალი და გაოცებისგან შუბლზე აუვიდა თვალები როდესაც პაპასკირმა ჟღალთმიან ქალს მოხვია ხელი და ძლიერად მიიხუტა გულზე.
-კომენტარს არ გააკეთებთ?-იმედგაცრუებისგან უკვე სიბრაზის ზღვარზე იყო ქერა წამყვანი.
-კი..რატო შემე@ციი?!-გაიცინა ბაჩანამ პირდაღებულ ქალს თვალი ჩაუკრა და გულზე მიხუტებულ ქალს თავზე აკოცა თან შეთქმულივით ჩუმად ჰკითხა:.-ელი ცოლად გამომყვებიი?!


ფეფო 2018 წ.










скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი LaLiDze

მადლობა რომ სრულად დაგვიდე <3

 



№2 სტუმარი სტუმარი ნანა

კარგად წერთ. ასე გააგრძელეთ.

 



№3  offline მოდერი Life is Good

სტუმარი ნანა
კარგად წერთ. ასე გააგრძელეთ.

სტუმარი ნანა
კარგად წერთ. ასე გააგრძელეთ.

ძალიან დიდი მადლობა kissing_heart

LaLiDze
მადლობა რომ სრულად დაგვიდე <3

მადლობა შენ რ heart_eyes ომ მოგწონს

 



№4  offline წევრი დარინა

ჩემი ფავორიტი ისტორიების სიაში საპატიო ადგილი დაიმკვიდრა გატაცებასთან ერთად, მიხარია საიტს რომ შემოუერთდი და აღმოგაჩინეეე, უკვე მიყვარს შენი ისტორიები და წერის სტილიიი.

 



№5  offline წევრი blondeangel631

ძალან ვისიამოვნე heart_eyes heart_eyes

 



№6  offline წევრი tatuli)

ძალიან მომეწონა❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 



№7 წევრი naattii

ოი როგორ მომეწონა თავებად ვკითხულობდი, კარგია სრყლადაც რომ დადე ❤

 



№8  offline წევრი Hela

ძალიან კარგად წერ
განსხვავებული ისტორია იყო ისეთი ყველასგან რომ გამოარჩევ
ძალიან მომწონხარ ასე გააგრძელე
და უკეთესი და უკეთესი ისტორიები დაგვიწერე რომ უფრო გაგვახარო შენი ნაწერებით
საოცრად განსხვავებული წყვილი იყო ბაჩანა და ელი აი ისეთი ყველასგან რომ გამოარჩევ თავიანთი მინუსებით თუ პლიუსებით
მოკლედ ერთი სიტყვით საუკეთესო ხარ

 



№9  offline ადმინი შამანი

როგორც იქნა ეს ისტორიაც წავიკითხე,რამდენიმე დღის წინ,მაგრამ კომენტარს ახლა ვწერ.ყველა შენი ისტორია წაკითხული მაქვს და აწი შენი ლიცენზირებული მკითხველი ვარ. bowtie ვააა,შენი კაცები დამჭირედბა მე ცხოვრებაში ვატყობ joy კარგი გმირები გყავს,ეს ისტორიაც მომეწონა ძაან,დაჟე გატაცებულზე მეტადაც კი. joy
--------------------
ა.ა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent