ჩემი ბოროტი ტყუპისცალი (13) » 4Love.Ge - სასიყვარულო საიტი, ისტორია, წიგნი, ჩანახატი, ტესტი

შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ჩემი ბოროტი ტყუპისცალი (13)


1-08-2018, 00:08
ავტორი tako.izek
ნანახია 300

ჩემი ბოროტი ტყუპისცალი (13)

ღამით გამეღვიძა,ისევ ეს სა შინელი კოშმარები.როდესმე დამანებებს თავს?დაძინება მინდოდა მაგრამ ვერ დავიძინე.ქვემოთ ჩასვლა და დროის როგორმე გაყვანა გადავწყვიტე.ჯერ მისაღებში ვიბოდიალე,აქ რომ მომწყინდა სააბაზანოში გავედი.თითქმის ყველა ოთახი შემოვიარე.ბოლოს სამზარეულო დამრჩა და შევედი.მაცივარში შევიხედე მზა არაფერი იყო და კარი მივხურე.რაღაცას ვეძებდი მაგრამ ვერ მივაგნე.ბოლოს თაროზე კულინარიის წიგნი ვნახე.
-მოდი ვცდი და გავაკეთებ.
ერთი სალათა და ერთი ტრადიციული ავარჩიე.სალათა წიგნის მიხედვით გავაკეთე.გამიჭირდა მაგრამ მუღამი დავუჭირე და ბოლო მოვუღე.შენდეგ ტრადიციული გავაკეთე.მაინც არ მეძინებოდა.კერძები რომ გავაკეთე გავსინჯე და მომეწონა.მინდოდა ვინმეს გაესინჯა მაგრამ ყველას ეძინა,ავდექი და დაცვის ბიჭებს ვაჭამე.ბოლო ბოლო გერმანელები არიან და უცხო ქვეყნის სამზარეულო ხო უნდა გასანჯინონ?ერთმა რომ დაახველა მეგონა მოვკალი,ჩემდა საბედნიეროდ ლუკმა გადაცდენია.ვკითხე თუ მოეწონათ და თავი დამიქნიეს,ერთმა რაღაც თქვა მაგრამ ვერ გავიგე.კიდევ გავაკეთე,მინდოდა საუზმეზე დანარჩენებისათვის გამესინჯა და მათი სტერეოტიპი დამემსხვრია.სამზერეულოშიც მომწყინდა.აივანზე გავედი და სკამში ჩავჯექი.რა უნდა მეკეთებია?თუ არა ფიქრი.ფიქრისგან მალევე ჩამეძინა.დილით ანდრემ გამაღვიძა.
-სახლი არ გქონდა?
-დილიდან უნდა დამღეჭო?
-არა უნდა შეგჭამო.ჯერ კისერში მიკბინა შემდეგ ტუჩზე და ბარძაყებზე.მე კიდე სულელივით ვიცინოდი.იმ ადგილებს ვიქექდი სადაც მეხებოდა.
-რა გაცინებს?
-პატარაობიდან მეცინება.
-სიცილი კაი ჰო მაგრამ რატო იფხან?
-ასე მემართება ამ შეგრძნებაზე.
-ხო იცი დღეს ჩვენებს უნდა ვუთხრათ ჩვენი გადაწყვეტილება.
-მერე ვუთხრათ რა პრობლემაა.მაგრამ ბეჭედი სადაა?
-გავალ და ვიყიდი ახლა მაცადე.
-კაი მაშინ ჩავიდეთ.
ჩავედით,კესოს და სოფიას მაგიდა უკვე გაუშლიათ და ჩემი გამზადებული კერძებიც გამოუტანიათ.
-დილამშვიდობასა!
-კატოო ისე შენ და ეგ ვაჟბატონი რო მორჩეთ ერთად ბოდიალს არ გინდათ?
-ჩემი ძმა შენ ნუ ერევი.მიზის აქ და მინირვეულებს მერის.
-არაფერსაც ნერვიულობს.
-ვითომ რატომ?
-სხვა მოუძებნია უკვე.
-არა ბიჯოო.დაგელოდებოდა შენ.
-ოოჰ,შენ სულ ყველაზე რატო ღადაობ?
-მინდა და მიტო.
-კატო მგონი სათქმელი გვაქ ჩვენ.
-ახლა რა დამალეთ?
-დამსწრე საზოგადოებავ კერძოდ გეგა და დევიდ იქედან გამომდინარე რომ მხოლოდ თქვენ ორნი ხართ კატოს წარმომადგენელნი,მინდა გთხოვოთ კატოს ხელი.მინდა რომ ჩემი ცოლი გახდეს.რაღაცეების დაპირებებს არ დავიწყებ.არც იმის მტკიცებას თუ როგორ მიყვარს.
-აუ მაგარიაა.
-გოგო შენ რა გიხარია.
-რძალი შემომდის და ის.
-აბა თანახმა ხართ?
-წინააღმდეგი რატომ უნდა ვიყოთ?
-მაიმცდამაინც ეხლა რო არ გადაგეწყვიტათ არ შეილებოდა?
-მერე აღარ გვეცლებოდა.
-მართალია.რაც შეიძლება მალე უნდა დავაქორწინოთ.
-მე მოვაგვარებ.ქალბატონებო
დღეს უნდა ივარჯიშოთ.ვთხოვე ჩარლზს და გავარჯიშებთ.
წარმატებები.
ჩვენი ახალი ცხოვრება დაიწყო.დავიწყეთ ვარჯიში.თავდაუზოგავად და გულმოდგინეთ ვვარჯიშობდით.დევიდმა ქორწინების საქმე მოაგვარე.მხოლოდ ხელმოწერა და რამდენიმე ადამიანი.ერთ კვირაში მე და ანდრეი დავქორწინდებით,ჩვენი ურთიერთობა უფრო მყარი და ძლიერი გახდება.ერთი კვირის მანძილზე ვსწავლობდით.საკმაოდ კარგად გამოგვივიდა.სოფია საუკეთესო იარაღის სროლაში გამოდგა ასევე კესოც.ჩემი შესაძლებლობები დანის სროლით განისაზღვრა.იარაღსაც ვისრიდი მაგრამ არა ისე კარგად როგორც დანას.სპეციალურად ჩემთვის პატარა ზომის დანები დაამზადებიეს,ასევე ნინძას ვარსკვლავი.ანდრეასაც დაჭირდა წვრთნა მაგრამ იმდენი არა,რამდენიც ჩვენ.როგორც იქნა დადგა ნანატრი დღე.ქორწილისთვის თეთრი მოკლე კაბა შევარჩიე,საკმაოდ გამომწვევი და სექსუალური.მეჯვარედ სოფია ავარჩია.ქორწილმა კარგად ჩაირია.მხოლოდ შვიდი კაცისგან შემდგარი ქორწილი.ხელი მოვაწერეთ და სახლში აღვნიშნეთ.ძალიან ბედნიერები ვიყავით.მე ხომ საერთოდ ვაფრენდი ბედნიერებისგან.ხელი რომ მოვაწერეთ იუსტიციის სახლი კივილ-წივილით ავიღე.სანამ ყველას არ გავაგებიე მანამდე არ მოვეშვი.საკმაოდ ბევრი დავლიე და გადავწყვიტე ეზოში გავსულიყავი.გრილი სიო ნამდვილად მესიამოვნა ცხელ სახეზე.დაცვამ საჩუქარი მომიტანა.
-სანამ მოიტანდნენ შეამოწმეთ?
-არა,ვიცი არასწორად მოვიქეცით.გვთხოვეს თქვენთვის გაუხსნელად მოგვეცა.
-კარგი არაუშავს.
ყუთი ყურთან მივიტანე,თუ ბომბი იყო წიკწიკს დაიწყებდა,მაგრამ არა.გავხსენი და შიგნით ულამაზესი კულონი იდო,ნუ ჩემთვის.წერილი იქვე იდო.ამოვიღე და წავიკითხე.
"იციი,მეც მინდოდა მოსვლა.კარგი იქნებოდა მანდ ყოფნა.შენს ბედნიერებას გავიზიარებდი.მაგრამ არა უშავს როცა ყველაფერი დასრულდება ერთად აღვნიშნოთ.ჩემს პატარა ნედს გაგაცნობ.მიზეზი იმისა თუ რატომ ვერ გეხმარები.დაიმახსოვრე ყოველ დეტალს მიაქციე ყურადღება.მიყვარხარ!"
არც სახელი,არც ინიციალები და საერთოდ არაფერი.მაგრამ მივხვდი,ვისაც შეიძლება გამოეგზავნა ეს მხოლოდ მარიაა.ანდრეა მომიახლოვდა ზურგიდან,წერილი სადღაც შევინახე.მისი გახშირებული სუნთქვა კისერზე ვიგრძენი.წელზე ხელი მომხვია და თავი ჩემს კისერში ჩარგო.მისი ცხელი სუნთქვა კისერს მწვავდა..თავისკენ შემაბრუნა,ჯერ თვალებში მიყურა შემდეგ კი ვნებამორეული დამაცხრა.მეც ავყევი.თავი აწია თვალებში კიდევ ერთხელ ჩამხედა,ხელში ამიყვანა და ოთახში წამიყვანა.თავი მხარზე დავადე და გავინაბე.მისი ცხელი ტუჩები სხეულის ყველა ნაწილზე ვიგრძენი.გული ისე ფეთქავდა ამოხტომას ცდილობდა.ყველანაირად ვცდილობდი თავი შემეკავებინა და ხმა არ ამომეღო მაგრამ ამაოდ.როდესაც კვნესა აღმომხდა ვიგრძენი როგორ გაეღიმა ჩემს მუცელზე.თმებში დავქაჩე და ვაკოცე.სულ მალე სიამოვნების მორევში გადავეშვი.მის მკერდზე დავადე თავი და ვუსმენდი გულის ცემას რომელიც მე მეკუთვნოდა.პატარა ბავშვივით ბედნიერი ვიყავი.როცა მასთან ვარ ყოველთვის მშვიდად მძინავს.გავიღვიძე და ანდრეა საწოლზე ჩამომჯდარი დავინახე.რაღაცას კითხულობდა,მაგრამ ყურადღება არ მივაქციე.ზურგიდან მივედი და ჩავეხუტე.ჩემს თითებში მისი ახლართა.ხელი მომკიდა კალთაში ჩამისვა.ისევ თვალებში მიყურებდა,საკოცნელად დაიხარა.
-არა,შენ ამის ღირსი არ ხარ.
ხელი მომკიდა და საწოლზე დამაბრუნა.
-რა?რატომ?
-ამიხსენი ვისია ეს წერილი.
-ეს..ეს
-მარიასი ამას მივხვდი.შენ კი მე დამიმალე.
-საიდან მოიტანე რომ დავმალე?
-აბა რა უნდოდა შენს საცვალში?
-ხო შეიძლება იმ წუთას სხვა შესანახი ადგილი ვერ მოვძებნე.
-დასამალი!რატომ ცდილობ რ ომ მომატყუო?არ ჯობია სიმართლე მითხრა?
-შეიძლება მაგრამ შენ ისევ ჩხუბს დამიწყებ.მეტყვი რომ არასწორად ვმოქმედებ,მარიას არ უნდა დავუჯერო.
-იცი რა?მგონი მარიასი მეც მჯერა.
-მართლა?!სიხარულისგან თვალები ამიციმდა.ჩავეხუტე და კისერში ვაკოცე.მაშინვე დააყარა.
-ჯერ კიდევ არ ხარ ჩემ კოცნას შეჩვეული?
-გეყოს.
ავდექი და კიდევ ვაკოცე.საყვარლად აყრიდა ტაოს.ორჯერ გამაფრთხილა მაგრამ მოვეშვებოდი?ჩუმად ჩავიცინე,კიდევ ერთხელ ვაკოცე და აბაზანაში შევვარდი.
-შე პატარა ცუღლუტო, შედი,მაგრამ რომ გამოხვალ სად წახვალ?
-არ გამოვალ.
-ჰოდა იყავი მანდ..შენი დის წერილი კარგად წაიკითხე?
-რა თქმა უნდა.
-თუ წაიკითხე რამე კვანძი დაიჭირე?
-მხოლოდ მოლოცვააა.
-ანუ არ წაგიკითხავს.
-წავიკითხე.ნუ ცდილობ გარეთ გამომიტყუო.
-მართლა და აბა მითხარი რას ნიშნავს "მალე გაგაცნობ პატარა ნედს,მიზეზი იმისა თუ რატომ ვერ გეხმარები".
-პატარა ნედს?
-ზუსტად.
-მოიცა რა გამოდის რომ მარიას შვილი ყავს?არა?შეიძლება ქმარს გულისხმობს ან შეყვარებულს.
-პატარა რატომ უნდა დაეწერა?
-მე რა ვიცი.
-სავარაუდოდ მარიას შვილი ჰყავს ნედი.რომლითაც კრუგერი აშანტაჟებს.ამიტომაა შენს წინააღმდეგ.ახლა კი ნამდვილად ვემხრობი შენს აზრს.
-კარგია,მაგრამ გარეთ არ გამოვალ.
-ხოდა დალპები მანდ.
-არაფერიც.გეგას დავუძახებ და დამეხმარება.
-კი კი აბა,სულ მაგას არ იზამს?პირიქით დამეხმარება მანდ რომ დაგტოვო.
-დევიდს ვეტყვი.
-დევიდი გეგაზე ვარესია.
-მაიას.
-მაია ვაფშე ცალკე აბსაიდია.
-სოფიას და კესოს ვეტყვი.
-კესოს დევიდი გააჩერებს და სოფიას ერთს რო ვეტყვით თავისთვის იქნება.გირჩევნია გამოხვიდე და დამსახურებული სასჯელი მიიღო.
-რო არ დამსაჯო არ შეიძლებაა?
-რო ცუღლუტობდი მაშინ გეფიქრა მაგაზე.
-კარგი რა?!ხომ გიყვარვარ?ტანს ვაქანავებდი და პატარა ბავშვივით რომელიც ნერვიულობის დროს მიწას აწვალებს ფეხით ასე ვაწვალებდი მეტლახს.ვითომ დაინახავდა.
-გამობრძანდი და მერე გადავწყვიტავ.
-კარგი ჰო.
გარეთ მაინც გავედი,ანდრეი კარებთან დამხვდა.ჯერ მიყურებდა,ფიქრობდა რა გაეკეთებინა.გაიღიმა და ჩემკენ წამოვიდა.რაღაც მოიფიქრა.შეშინებული თვალებით ვიყურებოდი.როგორ მინდოდა სადმე გავქცეულიყავი,სულ არ მაინტერესებდა ნახევრად შიშველი რო ვიყავი.ჩემს ბედად კივილი გავიგონეთ,სავარაუდოდ კესოსი.მარტო მას შეუძლია ცივი ხმით კივილი,თან ისე რომ მთელ თბილისს ესმის.
-გადარჩი გოგონი,ჩაიცვი და გავარკვიოთ ქვევით რა ხდება.
ხელში რაც მომყვა ის გადავიცვი.ფეხშიშველმა ჩავირბინე კიბე.ხმა სამზარეულოდან მოდიოდა.როდესაც შევედი მარია დავინახე რომელიც ჩემს მიერ მომზადებულ სალათს ჭამდა.როგორც ჩანს ცოტა მორჩათ.გამიხარდა და მისკენ წავედი,მაგრამ გავჩერდი.მან თუ აქ შეძლო მოსვლა ე.ი სხვებსაც შეუძლია.
-ნუ გეშინია კატ

მხოლოდ მე ვიცი საიდუმლო გზა.
მაშინვე მივედი და ჩავეხუტე.
-კატო შენ სულ გააფრინე ხო,მკვლელს ეხუტები?
-ახლავე პოლიციაში ვრეკავ.
-დევიდ გთხოვ არ გინდა.ჯერ ვილაპარაკოთ და მერე.გთხოვ.დავუჩოქე და ისე ვთხოვდი არ მინდოდა მარია წაეყვანათ.დევიდმა დამიჯერა და არ დარეკა.დაცვასთანაც მოაგვარა და სამზარეულოში შევიკრიბეთ.
-კატო მიდი და დროზე ახსენი ამ მკვლელს რა მიზნით ვაჩერებთ აქ?
-არ ვიცი საიდან დავიწყო.ერთი კვირის წინ მიზეზი გითხარით მაგრამ არ დამიჯერეთ.ეხლა კი სერიოზული მიზეზი მაქვს.
-მართალს ამბობს კატო.
-ანდრეი შენც აყევი?
-წერილი ჩემი თვალით რომ არ წამეკითხა არ დავუჯერებდი.
-რა წერილი?
-გუშინ საჩუქარი მივიღე..ყველას კულონი ვაჩვენე რომელიც კისერზე მეკიდა.-ამასთან ერთად წერილიც იდო..მოვუყევი თუ რაც ეწერა.,მე და ანდრეი ვფიქრობთ რომ მარიას შვილი ყავს ნედი რომელიც სავარაუდოდ კრუგერს ყავს.მართალი ვარ თუ არა მარია?
-მართალი ხარ მაგრამ მას ნედი არ ქვია.
-აქ ნედი გიწერია.
-მის სახელს ვერ დავწერდი.ისინი ყველაფერს აკონტროლებენ.
-აბა რა ქვია ჩემს დისშვილს?თვალებ გაბრწყინებული ვეკითხებოდი.
-მას ქართული სახელი ლუკა დავარქვი.
-რამხელა?რამდენი წლისაა?ყველაფერი მომიყევი რა? ისე ველაპარაკებოდი თითქოს მას არაფერი დაუშავებია.მხოლოდ მე ვუყურებდი ბედნიერი თვალებით.
-ლუკა ხუთი წლისაა.
-ხუთის?სასაცილოა?შენ ხომ მხოლოდ ოცდაერთის ხარ?კატო ხომ ხედავ გატყუებს.
-მაცადე და ავხსნი.თხუთმეტი წლის ვიყავი როდესაც კრუგერმა მისი ბანდის წევრზე დამაქორწინა.მას მიზეზი ჭირდებოდა რომ ბოლომდე მისი ერთგული ვყოფილიყავი.თხუთმეტი წლის ასაკში უკვე შენი არსებობა ვიცოდი.გადაწყვეტილი მქონდა წამოვსულიყავი,მაგრამ მან ამით დამაკავა.იმ ნაბიჭ*ვარმა ჩემზე ძალა იხმარა.თექვსმეტის ვიყავი როცა ლუკა გამიჩნდა.მაიძულებდნენ მისთვის სხვა სახელი დამერქმია,გერმანული ან ნორვეგიული,მაგრამ არა მას მხოლოდ ქართულს დავარქმევდი რომ არ დამვიწყებოდი.ძალიან საყვარელი და ლამაზი ბავშვია.ბევრჯერ ვცადე მისი მოშორება მაგრამ კრუგერმა ოთახში გამომკეტა.გაჩენიდან მხოლოდ ორი კვირა იყო ჩემთან.შემდეგ კი მამამისს მიცეს.მხოლოდ მის ფოტოებს მაჩვენებენ.მას იყენებენ რომ მისიები და მათი ბინძური საქმეები ვასრულო.
-ახლა ახსენი ჩემს მშობლებს რატომ დაესხი?
-ამაზე მოგვიანებით.ამდენი დრო არ მაქვს.მალე უნდა. წავიდე რომ ჩემი არ ყოფნა არ შეამჩნიონ.ერთს გეტყვით,ჩემი იმედი გქონდეთ.მე მოღალატე არ ვარ.ნელ-ნელა მოგაწვდით საჭირო მასალას.მანამდე კი კარგად ივარჯიშეთ.რაც შეიძლება სწრაფები და ძლიერები გახდით.მალე დაგჭირდებათ ეგ ძალა.
ჩემი და სარდაფისკენ მიდიოდა თან ლაპარაკობდა.მალე გაუჩინარდა.
-ეხლაც არ გჯერათ?ძამიკო.
-არ ვიცი.დაველოდოთ და ვნახოთ.
-მართალია ასე ვერ ვიმსჯელებთ.მის მოწოდებულ მასალევს ჩვენსას შევადარებთ.თქვენ კი ვარჯიში განაგრძეთ.სწრაფები და ძლიერები უნდა იყოთ.
ორი კვირა მარია არ გამოჩენილა,ამ პერიოდში სისწრაფე დავხვეწეთ.რამდენიმე საბრძოლო ილეთიც ვისწავლეთ.დრო არ გვქონდა.მაია და დეივი ინფორმაციებს აგროვებდნენ.რუკა შევისწავლეთ კრუგერის ადგილსამყოფელი უკვე გვქონდა.ნორვეგიის ჩრდილო ნაწილში კლდოვან ადგილში რომ ვერავინ მივიდეს.მისი ადგილსამყოფელი გარედან კარგად შევისწავლე,მაგრამ სუსტი წერტილი ვერ ვუპოვეთ,მხოლოდ ეს არ კმაროდა.შიდა ნაწილის გეგმა გვჭირდებოდა.ყოველ ღამით ჩუმად ვამზადებდი კერძებს და ვინახავდი.ცდისთვის დაცვას ვიყენებდი.ორ კვირაში დაცვამ ისე მოიმატა ეჭვი გაუჩნდათ.დევიდმა გვერდზე გაიხმო ჩარლზი,ალბათ დაცვასთან დაკავშირებით ქონდა საქმე.
-ჩარლზ ისე ამ ბოლო დროს რომ მოიმატეთ არა?
-გემრიელ საჭმელს ვჭამთ ბატონო დევიდ.
-ხოდა ქართული სამზარეულო უნდა გაგასინჯოთ თქვენ.მერე ნახეთ როგორ გასუქდებით.
-უკვე გავსინჯეთ ქართული სამზარეულო,ორი კვირაა ღამით მარტო მაგას ვჭამთ.
-ვინ გაჭმევთ?
-ქალბატონი კატო,ამზადებს და მერე ჩვენ გვაჭმევს.
-მართლა?
-დიახ,მოდი დღეს შეისვენე.ამათაც დავასვენებ ცოტას.ხვალ ჩვეულებრივად გავაგრძელებთ.
-ნახვამდის!
ცოტაც დაელოდა,რომ გარეთ გასულიყო.შემდეგ კი ყვირილით და განრისხებული შევარდა სავარჯიშო ოთახში.
-კატოო!
-რა გაბღავლებს.
-მაინტერესებს ამზადებ თუ არა ყოველ ღამით საჭმელს?კერძოდ ქართულ ტრადიციულ კერძებს.
-საიდან მოიტანე დეივ.მაგან კვერცხის შეწვაც არ იცის.ტრადიციული სამზარელო საიდან ეცოდინება?
-მაცადე კესო.მიპასუხე ქალბატონო.
-რა გაბღავლებთ.რა იყოთ.
-მიდი ანდრეის გაეცი პასუხი.
-გადამაყოლეთ ერთხელ მომზადებული კერძები.
-კატო რა თქვი?
-რა თქვა და დილით თურმე ამის ნახელავს ვჭამდით.
-რო მოგეწამლე სად მიდიოდი?
-ჩვენ რა გვიჭირს დაცვამ იკითხოს.
-დაცვამ რატომ?
-პირველი იმათ ასინჯებდა თურმე.
-რო დახოცილიყვნენ სად მიდიოდი?
-ხო არ დახოცილან?თან მოეწონათ ჩემი მომზადებული.თქვენსავით უმადურები კი არ არიან.
-იცი რა?არ მჯერა.წამოდი და ჩვენ თვალწინ მოამზადე.
-წამოვალ.
ყველანი სამზარეულოში გავიდნენ,კატოს შემოქმედების სანახავად.დიდი ამბით "დაიკაპიწა" ხელები და შეუდგა საჭმლის მომზადებას.
-რა გავაკეთო?
-მოდი კარგი ღომი და საცივი გააკეთე.
-იყოს თქვენი ნება.
დაიწყო ყველაფრის მზადება.სამზარეულოში ისე ტრიალებდა. თითქოს ოჯახის ნამდვილი და პირველი დიასახლისი იყო.ყველა გაკვირვებული და განცვიფრებული უყურებდა მის თითოეულ მოქმედებას.ოსტატივით ამზადებდა ყველაფერს.როცა მორჩა ყველაფერი მიალაგა და სუფრა გაშალა.ყველა დიდის ამბით შემოუსხდა სუფრას.პირველი ლუკმა როგორც კი გასინჯეს მაშინვე მოეწონათ.ისეთი გამოუვიდა "თითებს ჩაიკვნეტდა კაცი".
-აბა რას იტყვით.როგორ შეაფასებთ ჩემს ნახელავს?
-უგემრიელესია!პირ გამოტენილმა უთხრა ანდრეიმ სხვებმა კი მხოლოდ თავი დააქნიეს.შუა სადილობაში მარიამ მოუსწროთ.
-ჩემთვის თეფში არ გაქვთ? მეც მინდა.
-რა თქმა უნდა გვაქვს.მოდი დაჯექი..მორჩნენ და საერთო ოთახში გავიდნენ.მარიასთან ბევრი საქმე ქონდათ.
-მარია გააგრძელე მოყოლა.თუ მართლა ჩვენსკენ ხარ რაიმე რუკა გვჭირდება რომლითაც შიგნით შევაღწევ.
-რა თქმა უნდა.მან მათ ბაზის სქემა მისცა.
-კარგი ეხლა თქვი რატომ მოკალი ჩემი და კატოს მშობლები.
-მოდი დავიწყოთ იმით რომ ძალიან ვწუხვარ.ჩემი წუხილი არაფერს იზამს მაგრამ სხვანაირად არ შემიძლია.ძალიან არ მინდოდა ამ დავალების შესრულება.ვიცოდი რომ გატკენდით,მე კი ძალიან არ მინდოდა.როდეასაც მამაშენი გამოვიდა მან პოლიციასთან ჩუმი თანშრომლობა დაიწყო.
მთელი ოცი წელი კრუგერმა არაფერი იცოდა.შემდეგ კი შემთხვევით გაიგო.მისი ვალდებულება როგორც ამას თვითონ ეძახის ოჯახის დაცვაა.მოღალატე აუცილებლად უნდა დაისაჯოსო.მე ვთხოვდი და ვემუდარებოდი რომ არ გავეშვი,სხვა გაეშვა,მაგრამ ლუკას სიცოხლით დამემუქრა სხვა გზა არ მქონდა.არ მინდოდა ჩემი შვილი მომკვდარიყო.არც ის მინდოდა რომ თქვენთვის რამე დამეშავებინა და ამ დღეში ჩამეგდეთ.ვიცი დამნაშავე ვარ და პატიებას არ ვითხოვ.შეიძლება ვითხოვ,მაგრამ ჯერ არა.მინდა დაგეხმაროთ,მაგრამ თქვენც უნდა დამეხმაროთ.ჩემი შვილი უნდა დაიხსნათ.შემდეგ კი კრუგერს გავანადგურებთ.ორივე გეგმა ერთ დღეს უნდა განხორციელდეს.ვიცი ცოტანი ვართ მაგრამ სხვა გზა არ გვაქვს.კატო შენ უნდა წამოიყვანო ჩემი შვილი,ვინმესთან ერთად,მე და დანარჩენები ნორვეგიას მივხედავთ.კრუგერს გავანადურებთ.ჩემს მიერ მოცემულ ნახაზზე ყველაფერია ასახული.დაცვის განაწილება,ოთახები,საიდუმლო გზები და კიდევ ბევრი რამ.ერთი კვირა დაგჭირდებათ ამის შესასწავლად.შემდეგ კი იმიტაცია შექმენით.ლუკას ადგილსამყოფელს მოგვიანებით შეგატყობინებთ.ეხლა კი ჩემი წასვლის დროა.წარმატებებს გისურვებთ.და კატო,როდესაც მოვალ შენი მომზადებული რაიმე კერძი დამახვედრე.ძალიან მომეწონა.
-აბა?ეხლა რას ვაკეთებთ?
-დღეს ჩარლზი დავითხოვე ასე რომ სქემას მივხედოთ.
-რომ დავისვენოთ არა?
-კატო დრო არ გვაქვს.რაც შეიძლება სწრაფად უნდა ისწავლოთ ყველაფერი და სწრაფად უნდა შევუდგეთ საქმეს.
-კარგი ჰოო.
გეგა,მაიამ და დევიდმა ნახაზის განხილვა დაიწყეს.დანარჩენმა უსაქმურთა ბანდამ ოთახიდან ოთახში სირბილს მოანდომეს.ერთმანეთის წვალებას და კივილს.
-დეივ იქნება გვეთქვა და გაჩუმდნენ.ან რამე მაინც დავავალოთ.კისერში ამოვიდა მათი საქციელი.
-მითხარი,პატარა ბავშვს რომ აფრთხილებენ ესმის რამე?თუ პირიქით ჯინაზე მოქმედებს.ეგენი რო გავ აფრთხილოთ თავზე დაგვამხობენ ყველაფერს.
-აბა რა ვქნათ?ამ წივილ-კივილში ვერაფერს ვაანალიზებ.
-გარეთ გავიდეთ.
-ხალხის დასანახად?
-მაშინ სარდაფში.ამათ ხმას ნაკლებად გავიგონებთ თან შიგნიდან იკეტება.
სამივე სარდაფში წავიდნენ.დანარჩენები კი დახუჭობანას თამაშობდნენ.მთელ სახლში დარბოდნენ.ხან ერთმანეთს ურტყეს,ხანაც ბალიშების ომი მოაწყვეს,ხანაც რაღაცეები დალეწეს.ბოლოს როგორც იქნა დაიღალნენ და ოთახებში წავიდნენ.ანდრეიმ კატოს წვალება დაიწყო.უნდოდა კატოსთვის სამაგიერო გადაეხადა დილის მოქმედებისთვის უნდა დაესაჯა.როცა ფეხებზე კოცნიდა ეხიჭინებოდა და იცინოდა.შემდეგ კი ქავილს აწყებიებდა.ხელი დაავლო და ფეხებზე გადაიწვინა.
-აუუ.ანდრეი გეხვეწები გაჩერდი რა?
-არა!შენ რომ არ დამანებე თავი დილით კაი იყო?!
-კაი რა შენ საყვარლად გაყრიდა ტაოს.
-ჰო და შენც საყვარლად იცინიხარ.
-გთხოვვ.
-არა მეთქი და ნუ მაბრაზებ,თორე მოგხვდება ერთ ადგილას.
-იცოდე ვიკივლებ.
-და შენი აზრით ვინმე დაგეხმარება?
-
-აუუ,გეფიცები აღარასოდეს გაგაწვალებ.
-ლეკვები ხომ არ მიყვარს,ხოდა მგლებს საერთოდ ვერ ვიტან.
-უნამოსო ხარ,ნეტავ ცოლად რატომ გამოგყევი?
ანდრეიმ იმდენ ხანს აწვალა ბოლოს კატომ ტირილი დაიწყო.რაც მეტს ტიროდა მით მეტს აწვალებდა.ბოლოს მართლა ისეთი ბღავილი მორთო,გული ამოაგჯა.ანდროსაც შეეცოდა.კალთაში ჩაისვა და ჩაიხუტა.
-მაპატიე რა?არ მეგონა ტირილს თუ დაიწყებდი.
კატო კი სლუკუნს არ წყვეტდა.რაც მეტს ეფერებოდა მით მეტად მშვიდდებოდა გარეგნულად მაგრამ შიგნიდან ანდრეის განადგურების ხერხებს სახავდა.
-ასე არ ჯობია?შენ ჩემი ლამაზი გოგო ხარ და ტირილი არ გიხდება..კარგი რა კატ,გამეცი ხმა.რამდენ ხანს უნდა იყო ასე გაბუსული?კატოო,კატოო.ანდრეას კალთიდან წამოხტა და სააბაზანოში შეიკეტა.
-უნამოსო თუ გონია ასე მარტივად ვაპატიებ ცდება.გასაგებია რომ დამნაშავე ვარ,მაგრამ უფრო რბილი ფორმით მომქცეოდა,ხომ შეიძლებოდა?
-კატოო,გეხვეწები გამიღე კარები რა.გემუდარები.გეფიცები ასე აღარ მოგექცევი.კარგი რა გამიღე.მაინც მალე ივიწყებ ყველაფერს.
მთელი ღამე ეხვეწებოდა მაგრამ კარი არ გაუღო.ანდრეას კართან ჩაეძინა.კატო ჩუმად გამოვიდა და სხვა ოთახში დაიძინა.მოგვიანებით კვლავ ადგა და საუზმე მოამზადა.დილით ყველამ ადრე გაიღვიძა.ისაუზმეს და საქმეს შეუდგნენ.კატოს მთელი დღე არ გაუცია ხმა ანდრეასთვის.რამდენი მიუახლოვდებოდა და პატიებას თხოვდა იმდენი უბღვერდა.ანდა საერთოდ ეცალა ანდრეასთვის.მთელი გულით ვარჯიშზე იყვნენ გადართულნი.დღის მეორე ნაწილი სქემის დამუშავებას დაუთმეს.მაია და დეივი ცდილობდა გარედან მოეეძიებინათ რაიმე.ბევრს და საინტერესოს ვერაფერს იგებდნენ.მხოლოდ წვრილმან დეტალებს.ივახშმეს და დასაძინებლად წავიდნენ.კატომ იმ ოთახისკენ აიღო გეზი სადაც წინა ღამით ეძინა,მაგრამ ანდრეიმ წამოიყვანა ზურგზე გადაგდებული.კი ფართხალებდა კატო მაგრამ ანდროს რას მოერეოდა?ოთახში შეიყვანა,საწოლზე დააგდო და კარები ჩაკეტა.კატომ სცადა გაქცევა მაგრამ ხელები დაუკავა და ისე აიკრა გულზე.
-კარგი რა კატო?ხო დამსაჯე დღეს,ხოდა ეხლა შევრიგდეთ.
კატო ხმას არ ცემდა.რადგან ჯერ ვაჟბატონს ჭკუა ბოლომდე არ ქონდა ნასწავლი.ანდრეა კი ეხვეწებოდა.ბოლოს ანდრეამ თავი ააწევინა და გაბუშტულ ტუჩებზე აკოცა.კატია შეიშმუშნა და თავი ჩარგო ანდროს მკლავებში.
-ანუ ჩემს პრინცესა რცხვენია?
-არაფერიც. დაგუდული და ზედმეტად საყვარელი ხმით უთხრა.
-ხმა გამეცი ანუ მირიგდები?
-ჯერ არა.
-აბა როდის?
-კიდევ როცა მაკოცებ მაშინ.
-აჰა,ცუღლუტს მაინც არ ანებებ ხო თავს.კარგი,გაკოცებ.
ანდრომ აკოცა,მაგრამ კატო მაინც არ შეურიგდა,სანამ ტუჩები კოცნისგან არ დაუწითლდა მანამ არ აპატია.ხელში დააბზრიალა და კიდევ ჩაიხუტა.შემდეგ კიდევ აკოცა და სხეულის სხვა ნაწილებისკენ გადაინაცვლა.სხეული მალე გაუთავისუფლა ტანისამოსისგან და ზემოდან მოექცა.ჯერ კისერში აკოცა,შემდეგ ლავიწზე.კბილებს შორის მოიქცია კერტები.კატო თავს ვეღარ იკავებდა და შიგადაშიგ კვნესოდა.ისე რომ სხვებს არ გაეგოთ.ანდრეამ ნელი ბიძგებით დაიწყო მასში შესვლა.მალე კი ორივე ნირვანაში იმყოფებოდნენ.ანდრეას კატოს გულზე ჩაეძინა.კატო კი თმებზე ეთამაშებოდა.როგორც ყოველთვის გამთენიისას კატო ადგა და საუზმე მოამზადა.ერთი კვირის განმავლობაში ვარჯიშობდნენ.დარბაზი ზუსტად ისე მოაწყვეს როგორც მარიამ ურჩიათ.ნელ-ნელა მათი საბრძოლი ხელოვნება იხვეწებოდა.ახლა ლუკას გასათავისუფლებელ გეგმას ელოდნენ.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი nia

dzalian kaia mara esec nu welav ra ise gaakete ro male moxdes yvelaferi vitanjebi dzaan minda gavigo reebi moxdeba????????dzalian dzalian magariaaaaa

 



№2  offline წევრი tako.izek

nia
dzalian kaia mara esec nu welav ra ise gaakete ro male moxdes yvelaferi vitanjebi dzaan minda gavigo reebi moxdeba????????dzalian dzalian magariaaaaa


ვეცდები აღარ გავწელო

 



№3 სტუმარი სტუმარი მარიკო

Me minda rom kidev bevri tavi daidos yvelaferi tavisi dro aqvs sul yvelaferi ertad ver moxdeba

 



№4  offline წევრი tako.izek

[quote=სტუმარი მარიკო]Me minda rom kidev bevri tavi daidos yvelaferi tavisi dro aqvs sul yvelaferi ertad ver moxdeba[/quote

ვწუხვარ მაგრამ ამ შემთხვევაში იმედი უნდა გაგიცრუო

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent