ნაკაწრები 6 თავი » 4Love.Ge - სასიყვარულო საიტი, ისტორია, წიგნი, ჩანახატი, ტესტი

შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნაკაწრები 6 თავი


2-08-2018, 22:37
ავტორი lullaby
ნანახია 1 168

ნაკაწრები 6 თავი

2016 წელი, 23 ივლისი

***
იმ ღამის შემდეგ თითქმის ერთი კვირა გადის, მაგრამ თავს არ მანებებს იმის შეგრძნება, რომ ჩემ უკან ვიღაც დგას. ახლა ვნანობ, რომ კალეს არ დავუჯერე და პოლიციაში არ განვაცხადე ეს ამბავი. არ ვიცი მას შემდეგ რა მოხდებოდა, თავს რამდენად უსაფრთხოდ ვიგრძნობდი, მაგრამ გამუდმებით უკან მაინც არ მექნებოდა თვალები.
ამას ისიც ემატება, რომ ერთი კვირაა მთეს ნორმალურად არ დავლაპარაკებივარ. არ ვაცივდები, რადგან ვიცი, უარესად გაჯიუტდება და ჩაიკეტება. ზარებზე არ მპასუხობს. უკანასკნელ მესიჯში მითხრა, რომ დაკავებულია და ბათუმში მნახავს. ის ფაქტი, რომ ზღვაზე წამოსვლა არ გადაუფიქრებია, ცოტას მამშვიდებს.
პარანოია რომ არ მაქვს, საქმის დამსახურებაა. ახლა წაქცეულ მორზე ანანასის წვენით ხელში ვზივარ და მზის ჩასვლას ვადევნებ თვალს. ვაღიარებ, პრაქტიკაში ასეთი მშვენიერი წვეულება არ მქონია. დეკორი იმაზე ლამაზი გამოდის, ვიდრე ველოდით. ხეზე ჩამოკიდებული, ფოთლებშემოხვეული ჩარჩოები, პატარძლის შემდეგ ყველაზე აქტუალურია. სტუმრები უამრავ „პორტრეტს“ იღებენ და ერთობიან. ხელმოწერისთვის განკუთვნილი სცენა სპილოსძვლისფერი ბანტებითა და თეთრი ვარდებით მორთული თაღითაა დამშვენებული. ქორწილის დრესკოდის გამო თეთრ ტანსაცმელში გამოწყობილი სტუმრები, ნეფე-პატარაძალს სურვილების ალბომში სამახსოვრო სიტყვებს უტოვებენ. სარას მეჯვარეს კალეს ფოტოაპარატი არ აკმაყოფილებს და თავისი პოლაროიდით გადაღებულ ფოტოებს ხეებს შორის გაბმულ თოკებზე სარჭებით ჰკიდებს. მზის ჩასვლასთან ერთად, ნელ-ნელა ინთება რამდენიმე ზოლად გავლებული ნათურები და გარემოს კიდევ უფრო რომანტიკულ და მომნუსხველ ელფერს სძენს. საღამოს სუსტი ნიავი აქა-იქ ჩამოკიდებულ თეთრ ფარდებს ნაზად აფრიალებს.
რა თქმა უნდა, დარჩენა არ მევალებოდა. კალეც და ჩვენი მიმტანებიც განკუთვნილი დროის შემდეგ სააგენტოს მანქანით უკან წამოვიდოდნენ, მაგრამ სარამ და გეგამ ისე მთხოვეს, უარი ვერ ვუთხარი. და არც ვნანობ. ყველაფერი, რასაც აქ ვხედავ, ნეგატიურ ფიქრებს საოცარ სიმსუბუქეს ანიჭებს.
სარა სპილოსძვლისფერ მბზინავკორსეტიან ფარფარა კომბენიზონშია გამოწყობილი. ეს სილამაზე დასაწყისში კაბა იყო. ჯვრისწერისა და ხელმოწერის შემდეგ კი კომბენიზონად იქცა. სარა გეგას მიჰკრობია, ღიმილით ჩურჩულებენ და ეზოში მოსეირნე მშვიდ მელოდიას მსუბუქად ეცეკვებიან. ორივე ცალ-ცალკე და ერთად ისეთი თვალისმომჭრელია...
მზერა იქვე მდგარი კალესკენ გადამაქვს, რომელსაც კისერზე ნეფე-პატარაძლის ორი წლის შვილი შემოუსვამს და თან დროდადრო სურათებს იღებს. პატარა ლუკა ბიჭს თმაში ჩაჰფრენია და მისი კისკისი და ტიტინი მთელ ეზოს აყრუებს. მეცინება. კალეს კიდევ რამდენი სახე უნდა დავინახო, რომ გაოცება საბოლოოდ შევწყვიტო?
წვენს ვსვამ და მასთან გატარებულ ღამეებზე ფიქრში ქორწილს ვეთიშები. ვგრძნობ, რომ მასთან სიახლოვე და უსაზღვრო ლტოლვა ჩემში რაღაცას ცვლის, მაგრამ არ ვიცი რას და არ ვიცი, უკეთესობისკენ თუ უარესობისკენ. არ მინდა, როცა ცვლილება აშკარა იქნება, უკვე გვიანი იყოს.
- დაღლილი ხარ. - ჩემ გვერდით ჯდება კალე და ყელზე ჩამოკიდებულ ფოტოაპარატს ჩაჰყურებს.
- შენ არა? - მისკენ ვბრუნდები და ვათვალიერებ. მის ოქროსფრად მოელვარე კანს საოცრად უხდება თეთრი ტანსაცმელი. კალე ქვემოდან მაცქერდება და გვერდულად იღიმის.
- ჩემი სამუშაო არ მღლის. და თუ მღლის, იმასაც სასიამოვნოდ. - ამბობს.
- ასე რატომ გიყვარს ფოტოების გადაღება... - მეღიმება.
- ჰმმ... ამაზე საუბარი შორს წაგვიყვანს. - მეუბნება და ჩემს მუხლზე ჩამოდებულ ნატიფ თითებს აბრეშუმის ქსოვილზე ფრთხილად ასრიალებს. ხვდება, რომ მისი პასუხით უკმაყოფილო ვარ და აგრძელებს. - როცა სურათს ვიღებ, ასე მგონია დრო წყობიდან გამომყავს და ვამარცხებ. რომ იცოდე, ეს რა არაადამიანური სიამოვნებაა... - ნეტარება იგრძნობა მის ხმაში და ტანზე ეკალი მაყრის.
- იცი, შენი კამერისადმი დამოკიდებულება უკვე მაშინებს.
- პასუხი გინდოდა. - მხრებს იჩეჩავს.
- ასეთი შემაძრწუნებელი არა.
- მირა, - იცინის კალე. ორი თითით ნიკაპს მიჭერს და ტუჩებზე მოწყვეტით მკოცნის. - შემაძრწუნებელშიც არის რაღაც ხიბლი.
- აი, კიდევ! - თვალებს ვატრიალებ. - ყველაფერში ხიბლის დანახვა ავადმყოფობაა.
- და ავადმყოფი რომ მოგწონს, მაგას რა ჰქვია?
მეცინება და თავს ვაქნევ. კალე მაგიდიდან შამპანურის ბოკალს იღებს და სვამს.
- სამსახურის საათებში დალევა აკრძალულია. - ვცდილობ, სერიოზული ვიყო.
- ასევე სექსიც, ამიტომ წამოდი, ვიცეკვოთ. - კალე აპარატს დებს და ვდგებით. წელზე ხელებს მხვევს. ნიკაპს მხარზე ვაყრდნობ და ვცეკვავთ. ბიჭი დროდადრო ყურსა და კისერზე კოცნით მეხება და ცხელი ტალღებით გაბრუებული დაღლას უფრო მკვეთრად ვგრძნობ. მასთან ერთად ძილი სრული რელაქსაცია იქნებოდა. - სიმაღლის გეშინია? - მესმის მისი ჩურჩული.
- რატომ მეკითხები? - უსიამოვნო შეგრძნებისგან ვოხრავ.
- აქ მოსვლის პირველი დღე გამახსენდა...
- არა, სიმაღლის არა. დაუფიქრებელი ნებიჯების მეშინია.
- არ მეტყვი?
- არაფერია სათქმელი.
- კარგი. - ისევ ყურზე მკოცნის და მუსიკის დასრულებამდე ვცეკვავთ.
ვცდილობ, აგორებული ფიქრებისგან განწყობა არ გავიფუჭო და გარემოს მუხტს მთელი მონდომებით ვისრუტავ. კალე მალევე უბრუნდება საქმეს და მეც ვფიქრობ, ხომ არ წავიდე. მობილურს ვიღებ და ყოყმანით დავყურებ მათეს ნომერს. მომენატრა. ვგრძნობ, რომ დღეები მის გარეშე ისეთი არაა, როგორიც უნდა იყოს. ისე მაბრაზებს მისი ჯიუტი ხასიათი, მინდა სახლში მივუვარდე, ვუყვირო და ჭკუაზე მოვიყვანო, მაგრამ ვიცი, რომ აქედან არაფერი გამოვა. მშვიდად ვკრეფ ტექსტს და ვაგზავნი.
„ - ამაზე საუბრის საშუალება არ მოგვეცა. დავჯავშნო თქვენთვისაც მატარებლის ბილეთები ზეგ დილისთვის?“
მაგრამ პასუხს აგვიანებს. ალბათ მუშაობს, ალბათ ლინდასთან ერთადაა, ალბათ ვერ გაიგო. ან ალბათ ისევ შორს იჭერს თავს. როგორ მინდა ყველაფერი ძველებურად იყოს, ისე, როგორც წლების წინ. ნატა რომ ცოცხალი იყოს, ახლა არც ლინდა იარსებებდა და არც გაჯიუტებული მათე. ვერაფრით ვიჯერებ, რომ გოგო განზრახ მოკლეს. წინასწარი გათვლით და გეგმით. ვერაფრით ვიჯერებ ნატას იმ მხარის არსებობას, რომელსაც შესაძლოა ჩვენ გვიმალავდა. და როგორ მოხდა ისე, რომ არ არსებობს არც ერთი სამხილი, არც ერთი მოწმე და არც ერთი ეჭვმიტანილი, რომლიდანაც კვალზე გასვლა გახდება შესაძლებელი... როგორ შეიძლება ორი თვე ასე უარაფროდ გადიოდეს და ნატა ასე უსამართლოდ მკვდარი იყოს?!
- მირა. - მესმის ზურგიდან კალეს ხმა. - შენს გამართულ ყველა წვეულებაზე ასე გიფუჭდება ხასიათი? - მისკენ ვბრუნდები და ეშმაკურად მოელვარე თვალებს ვაშტერდები.
- მხოლოდ მაშინ, როცა ჩუმად მიღებენ ფოტოებს.
ორივეს გვეცინება, მაგრამ ბიჭიც მალევე ხვდება, რომ ჩემ განწყობას ეს ვერ შეცვლის.
- ვიცი, რომ საფიქრალი გაქვს, მაგრამ არ გინდა, მირა... გამოუსწორებელს ისედაც ვერ გამოასწორებ და რაც მოგვარებადია, ის კი მოგვარდება ისედაც.
- ასე გგონია?
- როცა უყვართ, მათ გარეშე დიდხანს ვერ ძლებენ, მსმენია. - ამბობს კალე და კისერზე ისვამს ხელს.
- რას გულისხმობ? - ვგრძნობ, როგორ მივლის სხეულზე ცივი ტალღა.
- რას უნდა ვგულისხმობდე, შენსა და მათეს მეგობრობას. - მხრებს იჩეჩავს, შუბლზე თითებით მეხება და ნიკაპამდე მსუბუქად ასრიალებს. - შენც ხომ იცი, რომ ასე დიდხანს არ გაგრძელდება? - თანხმობის ნიშად თავს ვუქნევ. - მაგრამ როგორც ჩანს, კიდევაა რაღაც. - წარბებს ჰკრავს. - რატომ არ მიყვები? არასაკმარისად სანდო ვარ?
- საკმარისად მაცდური ხარ იმისთვის, რომ ამალაპარაკო. - საკუთარ სიტყვებზე უხალისოდ მეღიმება.
- მაგრამ, მაინც არასანდო.
- მე ჩემ თავს ვერ ვენდობი კალე, მეშინია.
- რის? - ქვემოდან მიყურებს ინტერესიანი თვალებით.
- მეშინია. არ ვიცი რა მოხდება იმ ყველაფერზე რომ ვილაპარაკო. არ ვიცი, რა მომივა. მეშინია, რომ ყველაფერი გაცოცხლდება და თავიდან დაიწყება.
- მირა, ერთადერთი, რაც წარსულს შეუძლია, ჩვენით მანიპულირებაა. ამ კავშირის გაწყვეტა, მხოლოდ მასზე ლაპარაკითაა შესაძლებელი.
- ალბათ... მაგრამ წარსულის ადგილი მაინც წარსულშია. მისი ცოდნა შენ არ გჭირდება, ჩვენს ურთიერთობას არ სჭირდება. დარწმუნებული ვარ, მის გარეშე უკეთ ვიქნებით.
- სინამდვილეში ხომ ადამიანები ის ვართ, რაც აქამდე გადაგვხდენია. ამას უნდა შეეგუო მირა. მესმის შენი და ძალას არ დაგატან. ის ამბავი შენია და თავად გადაწყვეტ, იტყვი თუ არა, მაგრამ ნამსხვრევებს ვერაფერს უშველი, მხოლოდ უნდა მოხვეტო და გადაყარო.
ვიცი, რომ ის მართალია. რა თქმა უნდა, მართალია, მაგრამ შესისხლხორცებულს მხოლოდ ტკივილიანად მოიშორებ. მე კი ტკივილის მეშინია, ძალიან.
- აქ მოვრჩეთ. - თავს აქნევს ის.
- კარგი. - მის ხელისზურგზე დამჩნეულ ძარღვებზე თითებს ვასრიალებ.
- ახლა ასე მოიქცევი: სახლში წახვალ, წყალს გადაივლებ, ყავას დალევ და იმ შავ საცვლებს ჩაიცვამ. - უკანასკნელ სიტყვებს ჩემკენ გადმოხრილი ყურთან მეჩურჩულება და იქვე მკოცნის. მეცინება.
- დარწმუენბული ხარ, რომ დაგელოდები?
- მოდი, შევამოწმოთ. - თვალს მიკრავს ის, უკან იხევს და სამუშაოს უბრუნდება.
ნივთებს ვაგროვებ და დასამშვიდობებლად ნეფე-პატარძალთან მივდივარ. სარას და გეგას გული სწყდებათ, მაგრამ აღარ მაცივდებიან. მადლობებით მაცილებენ მანქანამდე და კმაყოფილები მემშვიდობებიან.
ის-ისაა სახლში შევდივარ და ფეხსაცმელს ვიხდი, რომ მობილურზე მათეს შეტყობინება მომდის.
„ - მე და ლინდა ხვალ საღამოს მივდივართ, მირა.“
„ - კარგი.“ - ვპასუხობ და გაღიზიანებული მივდივარ სააბაზანოსკენ.


***

2016 წელი, 25 ივნისი

ბათუმში ძალიან ცხელა. ოთოს სახლში ეს ნაკლებად იგრძნობა, მაგრამ გრილი ოთახებიდან გარეთ გასვლა, ჯოჯოხეთში მოხვედრის ტოლფასია.
მე და კალე თეონასთან ერთად ჩავდივართ. დანარჩენები უკვე გაშიანურებულები გვხვდებიან. ლინდა თავისი ყალბი ღიმილით თვალებს გვჭრის. თვალის შევლებაც არ სჭირდება იმის მიხვედრას, რომ ოთოსა და მათეს შორის ისევ უთანხმოებაა. თუმცა, ცდილობენ სხვებთან თავი მოაჩვენონ, თითქოს ყველაფერი რიგზეა. ვერაფრით ვეგუები იმ ფაქტს, რომ კამათის მიზეზზე არც ერთი მელაპარაკება. მათე სამზარეულოდან მესალმება და მოჰიტოს მომზადებას უხმოდ აგრძელებს. მე შენ გიჩვენებ უცხვირპირობას!
ოდნავ მაკვირვებს ის ფაქტი, რომ ოთახში კალესთან ერთად ვბინავდები. მაგრამ, შემდეგ ვაცნობიერებ, რომ დასამალი აღარაფერია და მეც ასე მირჩევნია. რადგან ზღვისთვის არაფერი შემიძენია, საყიდლებზე თეონასთან ერთად მივდივარ. ბოლო დროს გოგო უცნაურად დაძაბული მეჩვენება და შანსი მეძლევა, დაველაპარაკო.
ცივი ყავის დასალევად კაფეში ვჩერდებით და საკმაოდ დიდხანს ვანდომებთ დაკარგული დროის ანაზღაურებას. ძირითადად ნატასზე ვსაუბრობთ და თავს დამნაშავედ ვგრძნობ, რომ მთელი ამ დროის მანძილზე გოგოს სათანადო ყურადღებას არ ვაქცევდი.
- ამ ზაფხულს ანტალიაში ვაპირებდით წასვლას, გახსოვს? - ეღიმება მას. - ბარგს რომ ვალაგებდი, მისი მაისური ვიპოვე და იცი რა გავიფიქრე? წავიღებ და ხვალ მივცემთქო. ორი თვეა მისი ხმა არ გამიგია და კი შევეგუე, რომ ის აღარაა, მაგრამ ხანდახან ინსტიქტურად ასე მომდის. ხან მის ნომერს ავკრეფ, ხან ჩემ თავს ვეუბნები „ნატას ვკითხავ“, გამეფიქრება ხოლმე, ნეტავ თუ მოეწონება და აი ეს ჰაერში გამოკიდებული იმედები ცუდად მხდიან. იცოდი ნატას ფეისბუქი რომ გაუქმდა?
- არა, რამდენიმე დღის წინ „მოგონება“ ვნახე, ანუ ჯერ კიდევ იყო.
- ხოო, სამი თუ ოთხი დღეა. ჩათიც კი აღარაა. ლამის ჭკუიდან გადავედი. რატომ გაქრა, ვერ ვხვდები.
- იქნებ დედამისმა გააუქმა?
- ხო, მეც ასე ვფიქრობ, მაგრამ რატომ... - მხრებს იჩეჩავს თეონა და ღაწვებიდან ცრემლებს იწმენდს.
- კარგი, დამშვიდდი გთხოვ. ერთადერთი შვილი დაკარგა. საღი აზრის შენარჩუნება ძნელია. მით უმეტეს, რომ ვერც პოლიცია აკეთებს ვერაფერს. წარმოგიდგენია დედისთვის რა ძნელია?
თეონა თავს იქნევს და ოხრავს. მშვიდდება და თემის შეცვლას საკუთარ თავზე იღებს. საუბარში გვიღამდება და კალეს ზარი გვახსენებს, რომ სახლში გველოდებიან. ნაყიდ ნივთებს ვიღებთ და ის-ისაა კაფიდან გავდივართ, რომ გარედან შემოსული, ყურადღებაგაფანტული ხალგაზრდა მამაკაცი მეჯახება. მობილურზე მოსაუბრე, წესიერად არც მიყურებს, ისე მიხდის ბოდიშს და კაფეში შედის. წამოსულს კი მის ცივად მოელვარე თვალებზე წამიერად მეფიქრება. მგონი სადღაც მყავს ნანახი.


***

სახლში მისულებს კიდევ ერთი სტუმარი გვხვდება - ოთოს შეყვარებული. რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს, ეს ისევ ის გოგოა, რომელიც თბილისში გამართულ წვეულებაზე გაგვაცნო. არც მიკვირს. სალომე საკმაოდ კარგი გოგო ჩანს და ქერათმიანის სტერეოტიპებსაც მარტივად ამსხვრევს.
ვინაიდან და რადგანაც თენგო თავს მარტო გრძნობს, ბულვარზე გასვლის იდეას გვაწვდის. მგზავრობისგან და საყიდლებზე სიარულისგან დაღლილს, ნაბიჯის გადადგმაც არ მინდა, ამიტომ ვრჩები. კალე ჩემთან ყოფნას არჩევს. მათეც არ მიდის და ვცდილობ გაკვირვება არ შევიმჩნიო. ლინდა, რა თქმა უნდა, მის „მარტო“ დატოვებას არც გეგმავს. დანარჩენები მიდიან.
სახლში დარჩენილები ვიშლებით. კალე სააბაზანოში მიდის. გაყოლას მთავაზობს, მაგრამ იმის იმედით, რომ მათესთან სასაუბროდ მარტო დარჩენას მოვახერხებ, უარს ვეუბნები. თუმცა ბიჭი, თავის „ლინდასთან“ ერთად სახლის მეორე სართულზე ადის. მარტო დარჩენილი მაცივრიდან წყლის ბოთლს ვიღებ და მოზრდილ აივანზე გავდივარ. აქედან პირდაპირ შავად მოელვარე ზღვა ჩანს. მარჯვნივ მოშორებით დასახლებაა, მარცხნივ კი სანაპირო, რომელსაც იშვიათად სტუმრობს ხალხი.
ცხელ სიოს შორიდან მოაქვს ზღვის ხმა და სურნელი. თითქოს ყველაფერს ზაფხულის ელფერი აქვს, მაგრამ დაძაბულობის წვრილი ძაფი მაინც ევლება სადღაც, როგორღაც. ოთოს სიტყვები მახსენდება, ვცდილობ წრე შევკრაო. ცდა ჩანს და ვაფასებ, მაგრამ გული მიგრძნობს ეს შემაკავშირებელი, წარსულის აღსადგენად დაგეგმილი ათი დღე ვერაფერს მოიტანს. ბექას და ნატას შემდეგ ყველაფერმა უკუსვლა დაიწყო და ეს მე ძალიან მაშინებს.
- მყუდროებას ხომ არ დაგირღვევ? - მესმის ზურგიდან მათეს ხმა და ვბრუნდები. ბიჭს ჯიბეებში ჩაუწყვია თითები და აივანზე გამოსასვლელ კარს ეყრდნობა. მის დანახვაზე მეღიმება, მაგრამ მალევე მახსენდება, რომ ერთი კვირის უნახავობის შემდეგ, შორიდან მოსალმებით შემოიფარგლა და მაშინვე მიხდება განწყობა.
- როცა ჩამოვედი, ალბათ მაშინაც ამას ფიქრობდი. - ვეუბნები და ზურგს ვაქცევ. მათე მიახლოვდება და ჩემ გვერდით დგება. ერთი წამით ვაპარებ მისკენ თვალებს.
- შენ ხომ მიცნობ, ნაწყენი არ უნდა იყო.
- მათე, - ვცდილობ წყობიდან არ გამოვიდე. - რატომ გადაწყვიტე, რომ ერთი კვირა უშენოდ გაძლება შემიძლია, მით უმეტეს მაშინ, როცა ცუდად ხარ?
- ცუდად არ ვარ. არც ვყოფილვარ. სხვა რამ იყო და გაიარა. ამაზე ნუღარ ვილაპარაკებთ.
- ძალიან მარტივია შენი მხრიდან, ხომ?
- ძალიან რთულია.
- ჩემთან შესარიგებლად მოხვედი?
- არ მეგონა თუ ნაჩხუბრები ვიყავით. - შუბლს ჰკრავს ის.
- არც ვართ, მაგრამ ისე ჩანს, თითქოს...
- მე და ოთომ კი არა, მე და შენ ვიკამათეთ. - მაწყვეტინებს ის და თვალს მავლებს.
ვოხრავ. ნერვებისგან დაჭიმული ძაფი ყელში მიჭერს. სადაცაა ვიტირებ. მეზიზღება მათესთან კამათი, მეზიზღება!
- დარწმუნებული ვარ, ჩემსა და ოთოს შორის კამათის მიზეზს გულის სიღრმეში ხვდები. ამაზე საუბარი ფუჭი იქნება, მირა. აქ რახან ვარ, იმას ნიშნავს, რომ პრობლემამ ჩაიარა. ოთო ამას ხვდება და აღარ გვინდა მეტი შორს დგომა, კარგი?
- კარგი. - ახლა ყველაფერი ცხადი ხდება და უარესად მტკივდება გული. - მაგრამ მაცადე, რომ ერთი კვირის უნახავობა გაპატიო.
- ჩამეხუტები ახლა თუ მაინცდამაინც ბამბის ნაყინს დავუწყო ძებნა?
ვუღიმი და ის-ისაა მის ჩასახუტებლად ნაბიჯს ვდგამ, რომ მობილურზე ურეკავენ. მათე ტელეფონს შუბლშეკრული დაჰყურებს და პასუხობს. როგორც ჩანს, ხმას არავინ იღებს. რამდენიმე წამიანი ლოდინის შემდეგ ბიჭი მობილურს ჯიბეში აბრუნებს და ხელებს მხვევს.
- ძალიან მომენატრე. - ვეუბნები ჩურჩულით.
- მეც, მირანდა. - ხითხითებს და თავზე მკოცნის. სიცხის მიუხედავად, შვებისგან მაციებს და ეკალს მაყრის.
- აქ ჩემთვის დარჩი?
- შენც, ხო?
ორივეს გვეცინება. თითებს მონატრებულ გიშერივით თმაში ვუცურებ და მის სირბილეს შევიგრძნობ. ნეტავ ბოლომდე თუ ვაცნობიერებ, რა ძვირფასია ეს ადამიანი ჩემთვის?




***

2016 წელი, 26 ივლისი

გუშინ მთელი დღე საშინლად წვიმდა. მარტივი ჭეშმარიტებაა ის, რომ არ არსებობს ბათუმში გატარებული დასვენების დღეები წვიმის გარეშე. ერთადერთი, რისთვისაც გარეთ გავედით, ისიც შედარებით გამოდარებულზე, პროდუქტის ყიდვა იყო. მთელი დღე ჯერ ფილმებს ვუყურეთ, შემდეგ მონოპოლია ვითამაშეთ და საღამოს საკუთარი ხელით მომზადებული ვახშამი წვიმის ხმაურის ფონზე მივირთვით. მთელი დღე სახლში სიჩუმე არ ჩამოვარდნილა. თუმცა ამ ხმაურს და მოლხენას, ისე აჩნდა სამი ადამიანის არყოფნა, რომ ხანდახან ადგომა და სახლიდან გასვლა მინდოდა.
ბათუმში წამოსვლამდე ლელას დავურეკე. ვიცოდი, რომ უარს მეტყოდა, თუმცა იმედი მაინც მქონდა, რომ რამდენიმე დღეზე დავიყოლიებდი. ბექას მშობლებისგან განსხვავებით, რეალობას ეგუება, მაგრამ მისი ის ნაწილი, რომელსაც სიცოცხლე უყვარდა, ბიჭთან ერთად რეანიმაციაშია გამოკეტილი. ამიტომ მინდოდა ცოტა ხნით მაინც გამოეცვალა გარემო, მაგრამ არაფერი გამომივიდა.
დღეს კი ცხელა. საშინლად. ზღვაზე დილით ადრე გავედით და სანამ მზე ზენიტს მიაღწევდა სანაპიროზე ვიყავით. ახლა ცივ კოქტეილს ვსვამ და მზის ჩასვლას ბუნგალოდან ვადევნებ თვალს. ნარინჯისფერი მოცეკვავე სხეულებისა და მუსიკის შეჯიბრი თანდათან უფრო ხმაურიანი და ვნებამორეული ხდება. რაც უფრო გვიახლოვდება ღამე, უფრო მოთხოვნადი ხდება ალკოჰოლი. სახლისგან საკმაოდ შორს ვართ, ამიტომ ბიჭების მიერ გადაკრული ყოველი ყლუპი სასმელი თანდათან უფრო ზედმეტი მეჩვენება. კართან მდგარი კალე მობილურზე საუბარს ასრულებს და ჩემ გვერდით ჯდება. სიგარეტის კოლოფიდან ბოლო ღერს იღებს და უკიდებს. შემდეგ ჩემს მზერას აწყდება და იღიმის:
- შემოგთავაზებდი, მაგრამ... - ამბობს და ცარიელ კოლოფს ვერცხლისფერ ფოლგას აცლის.
- სატანა ხარ! - ვცრი კბილებში და უხალისოდ ვსვამ კოქტეილის ბოლო ყლუპს. კალე პირიდან კვამლს უშვებს, იდაყვით სკამის სახელურს ეყრდნობა და ჩემკენ იხრება.
- სატანასთან სექსზე რას იტყვი?
- სახლში წასვლა გინდა? - მეცინება და მაშინვე სუნთქვა მეკვრება, როგორც კი მისი თითები მოშიშვლებულ წელზე მეხებიან. კალე იცინის და მხარზე მკოცნის.
- ხანდახან რა ერთფეროვანი და ძველმოდური ხარ. რატომ უნდა გაიარო ამხელა გზა მხოლოდ იმიტომ, რომ სექსი სახლში გქონდეს? - ფხუკუნებს ის.
- ნუ მაბამ! - წარბებს ზემოთ ვწევ კატეგორიულობის ნიშნად. - არც ისეთი ნასვამი ვარ, რომ ღია ცის ქვეშ სექსზე დაგთანხმდე.
- ხანდახან გარისკვას სულაც არ სჭირდება ალკოჰოლი. - თვალს მიკრავს ის და თითს ჩემს ქვედა ტუჩზე აჩერებს.
- მოკეტე და მაკოცე.
ყოყმანი სულაც არ სჭირდება, ვნებიანად მეხება ბაგეებზე. ცოტა ხნით ვბრუვდები და მის ხელში მოქცეულ კვამლადენილ სიგარეტსაც ჯანდაბაში ვისტუმრებ. ხმამაღალი მუსიკა ყურებში მოგუდულის ეფექტით ჩამესმის. ცოტაოდენი ალკოჰოლი კოცნას კიდევ უფრო ვნებიანს ხდის.
კალეს ისევ მობილური ურეკავს. სანამ უპასუხებდეს, მაცდური ხმით მეჩურჩულება:
- მაინც იფიქრე.
მეცინება და ის-ისაა ბართან მისასვლელად ვდგები, რომ მოშორებით ლინდასთან ერთად მდგომი მათეს მზერას ვიჭერ. ალბათ სულ ორი წამით გრძელდება, მაგრამ ესეც კი საკმარისია მისი უცნაურად მოელვარე თვალების დასანახად. ხელს ვკრავ იმ ფაქტს, რომ მან ჩემი და კალეს კოცნას თვალი მოჰკრა და ვუღიმი. მათეც მკრთალი ღიმილით მპასუხობს და სალომესთან მოლაპარაკე ლინდას უბრუნდება. უსიამოვნო შეგრძნება სხეულზე ცივ ჟრუანტელს მგვრის და არეული ფიქრებით გაბრუებული ბარმენს წყალს ვთხოვ.
ბოთლით ხელში ვბრუნდები და წამიერად მეჩვენება, რომ დახლის ბოლოდან ვიღაც მიყურებს. მაშინვე ვაკვირდები მაღალ სკამზე ზურგით მჯდომ მამაკაცს ფერადი პერანგით, მაგრამ ის პარტნიორთან საუბრითაა გართული.
- მირა, - კალე მიახლოვდება და ყურადღება მასზე გადამაქვს. - სახლში უნდა წავიდე. სარას დავპირდი, რომ სურათების დამუშავებას დღეს დავასრულებდი. წამოხვალ?
ბიჭს თანხმობის ნიშნად თავს ვუქნევ და გოგოებთან მდგომ მათესთან მივდივართ, რომელსაც ხელში ლუდის ქილა უკავია და უგულისყუროდ უსმენს მათ ხმამაღალ საუბარს. როგორც მათგან ვიგებთ, ოთო და თენგო რამდენიმე წუთია ნაცნობს გაჰყვნენ და დაიბარეს, რომ მოგვიანებით პირდაპირ სახლში მოვლენ. სალომე გაბრაზებულია, რომ ბიჭი უმისოდ წავიდა. ვაფრთხილებთ, რომ ჩვენც მივდივართ და ის-ისაა მათეც ჩემს აზრზე დგება, რომ ლინდა წუწუნს იწყებს, ჯერ ადრეა, დარჩენა მინდაო. მხრებს ვიჩეჩავ და სანამ კალე წასასვლელად წელზე ხელს მხვევს, აშკარად უხასიათოდ მყოფ მათეს ვემშვიდობები.


***

უკვე კიბეზე ვაპირებ ასვლას, რომ კალე ხელს მიჭერს და უკან იხევს.
- წამოდი. - იღიმის ის და ჩაბნელებულ სანაპიროზე მანიშნებს. თვალებს ვატრიალებ და მეცინება. ვხვდები მის განზრახვას.
- ვერ ვიჯერებ, რომ მთელი გზა ამას გეგმავდი.
- უფრო დეტალებზე ვფიქრობდი. - მისწორებს ის და ცალყბად იღიმის.
- კალე, გაჩერდი. არ გინდა. - სიცილს ვერ ვიკავებ, თუმცა არც ამ სიგიჟის ჩადენაზე ვფიქრობ.
- მინდა. და თუ დამიჯერებ, გეტყვი, რომ შენ ჩემზე მეტად.
- აქ არა. - თავს ვაქნევ.
- სწორედაც, რომ აქ. - ამბობს ის, მაისურს იხდის და იქვე აგდებს. თვალებით მანიშნებს, რომ ახლა ჩემი ჯერია, მაგრამ არც მოქმედებას მაცდის, არც სიტყვის თქმას. ცისფერი კაბის თხელ მატერიას მუჭში იქცევს, თავისკენ მიზიდავს და ისე მხურვალედ მკოცნის, სუნთქვა მეკვრება. ვერც კი ვიგებ, როგორ ქრება ჩვენი სხეულიდან ტანსაცმელი. როცა ფეხზე ზღვის ტალღას ვგრძნობ, მაშინღა ვაცნობიერებ, რომ შიშველი ვარ. ვკრთები. ლოყებახურებული უკან ვიხედები გარემოს დასაზვერად.
- გვიანია. - ამბობს კალე, მოულოდნელად ხელში მიტაცებს და წყალში მაგდებს. წყალი არც ისე ცივია. ერთიანად გახურებულ სხეულს სიამოვნებს კიდეც მოლივლივე ტალღები. ამოყვინთული წყალს ხელს ვურტყამ და კალეს ვაშხეფებ. იცინის და ჩემკენ მოიწევს. მხრებზე ვეყრდნობი, თითებს მის სველ თმაში ვაცურებ და დანამულ სახეს ვუყურებ. მთვარის შუქზე ძნელია მისი ქარვისფერი თვალების დანახვა. - მაინც უარზე ხარ? - მეკითხება და ჯერ ყელზე მკოცნის, შემდეგ ნიკაპზე.
- რატომ აკეთებ ამას...
- გჭირდება... - ამბობს და მისი ტუჩები მთელ ჩემს სახეს ედებიან. თვალებდახუჭული შევიგრძნობ ცხელ სუნთქვას ყურთან. - მეც მჭირდება... - წელზე მობჯენილ ხელებს თეძოებზე ასრიალებს და ფეხებს მის წელს ვხვევ. - ნუ გიჩნდება ასეთი შეკითხვები მირა...
- ისე მაკარგვინებ თავს, რომ მეშინია. - ტუჩებზე ლოყით ვეხები და ვგრძნობ, რომ იღიმის.
- როცა ეს შიში გაივლის, მაშინ აღარ გენდომები. - ამბობს ოდნავ ჩახლეჩილი ხმით. ვგრძნობ, როგორ მოცურავს მისი ენა ყელიდან და სანამ ტუჩებამდე მოაღწევდეს, ჩემ შიგნით სიმხურვალისგან ყველაფერი დნება.


***

თორმეტი საათი ხდება. კალეს კალთაში ლეპტოპი უდევს და ქორწილის უკანასკნელ ფოტოებს ამუშავებს. მის გვერდით ბალიშსჩახუტებული ვწევარ. მთელი ჩემი ენერგია ზღვაში დავტოვე და ახლა ვცდილობ, ძილს მოვერიო. ნათურის ნარინჯისფერ შუქზე ბიჭს ხორბლისფერი კანი მიმზიდველად უბზინავს. ქერა თმა შუბლზე ეყრება და დროდადრო უკან იწევს. ლამაზი პროფილით ინტერესით აკვირდება მონიტორს.
ზღვაში გატარებულ წუთებზე ვფიქრობ და ჯერ ისევ მივლის ამაღელვებელი ჟრუანტელი. ახლა დანამდვილებით ვიცი, რატომ მომწონს კალე. მასთან ვრისკავ და არ ვაგებ. ის იმ ადრენალინს მაძევს, რომელიც ჩემმა წარსულმა წამართვა და რომელიც ნატასთან, რესტორნის აივანთან მისი სისხლის გუბეში დარჩა. ის ყოველთვის აქტიურია და ყოველ ნაბიჯზე მაგრძნობინებს, რომ მისთვის სასურველი ქალი ვარ. მასთან ჩემთვის ჯერ კიდევ უცნობი მირა ვხდები. არ ვიცი, მომწონს თუ არა ეს ცვლილება, მაგრამ არც მაწუხებს. მომავალზე ფიქრი კი არ მინდა. ჯობია სიურპრიზად დარჩეს.
ალბათ ცოტა ხნით ძილი მაინც მჯობნის, რადგან ხმამაღალი კისკისის ხმა მაღვიძებს. კალე კარს ხურავს და კისრის დაზელვით ბრუნდება საწოლში.
- ყველა მოვიდა? - ვეკითხები და თვალებდახუჭული ველოდები პასუხს.
- ოთოს და თენგოს გარდა.
ესე იგი მათე სახლშია. შვებით ვოხრავ.
- კიდევ დაგრჩა? - ცალი თვალით ვათვალიერებ ლეპტოპს.
- ცოტა. დაიძინე შენ. - კალე ჩემკენ იხრება, ტუჩებზე მკონის და სამუშაოს უბრუნდება.


***

შუაღამის ოთხის ნახევარი ხდება, რომ მეღვიძება. ტუმბოდან წყალს ვიღებ და ვსვამ. ძილი ისევ თვალებზე მაწევს და ვერ ვხვდები, ასე რამ მომთენთა. კალეს სძინავს. ის-ისაა მისკენ მიჩოჩებულ ბალიშზე თავს ვდებ, რომ სუსტი ხმაური იქცევს ჩემს ყურადღებას. ცოტა ხანში კი საძინებლის კარის დაბურული მინაც მსუბუქად ნათდება. ალბათ რომელიმეს ალკოჰოლის გადაჭარბებული დოზა ვერ აძინებს. ერთხანს ჩასვლაზე ვფიქრობ, მაგრამ ძილი ისე მართმევს თავს დილამდე, რომ ვერ ვიგებ.



***

იმდენად შორიდან ჩამესმის კივილის ხმა, რომ თავი სიზმარში მგონია და ყურადღებას არ ვაქცევ, მაგრამ ჩემამდე მეორედ მოღწეული ყვირილი დამფრთხალს მაფხიზლებს. გული ამოვარდნას მაქვს. დილის ექვსის ნახევარი ხდება. კალე საწოლში არაა. ის-ისაა ვდგები, რომ ბიჭი ოთახში შემოდის და ფეხზე მყოფს რომ მხედავს, შეწუხებული ოხრავს. შორტების ამარა კარის სახელურს ეყრდნობა და თვალს ვერ მისწორებს. შორიდან ისევ აღწევს ყვირილის და ტირილის ხმა.
- რა ხდება ქვემოთ? - ვუახლოვდები მას, მაგრამ პასუხის გაცემას არ ვუცდი, კარს ხელს ვკრავ და სუნთქვაშეკრული ჩავრბივარ კიბეზე. კივილის ხმა კიდევ უფრო მძაფრდება. პირველ სართულზე არავინაა და მაშინვე გარეთ გავდივარ. სახლისგან დაახლოებით ორმოცდაათი მეტრის დაშორებით ხალხს მოუყრია თავი. ვგრძნობ, რაღაც საშინელების მოლოდინში როგორ მეყინება სხეული. თავშეყრის ადგილისკენ მივდივარ. გზად თეონა მხვდება, რომელიც მიწაზე ზის, ტირის და ლინდა ცდილობს მის დამშვიდებას. შემდეგ თენგოს ვხედავ. ისიც ქვაზე ზის და გაყინული მზერით უხილავ წერტილს მიშტერებია. ხალხის კედელს ვარღვევ და ის-ისაა მათეს ხელები გულზე მიკრავენ, რომ ოთოს ვხედავ. სისხლიან მიწაზე მწოლიარე ჩემს მეგობარს, რომელსაც სალომე ხელის შეხებას ვერ უბედავს.


პ.ს. მოკლედ ასე მალე დადებას არ ვაპირებდი, თუმცა ერთი სული მქონდა, როდის წაიკითხავდით ამ თავს... მაინც ისეთ ადგილას წყდება, რომ ყველაფერი წინაა... თუმცა, მაინტერესებს, რას დაამატებს თქვენს ეჭვებს ოთოს სიკვდილი... რამე ახალს თუ მოგცემთ მკვლელის ვინაობის დასადგენად? ოხ, მაინტერესებს, მაინტერესებს ^_^
ამ ტავში მოგონებაა არაა... და იმედია, უმაგისოდაც კარგად ჩაივლიუს და ძალიან არ გეპატარავებათ ;)

მეშვიდე თავი კვირას იქნებაა ^^скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი გრაფინია

ვახ !

ოღონდ მათე არა,რა

 



№2  offline მოდერი abezara98

ვაი, ამ თვამა მგონი უფრო დამაბნია, ვიდრე მინიშნებები მომცა sweat_smile და ვინ იყო ის კაცი, მირას რომ ეცნო, გაყინულმზერიანი, ან ის ჭრელმაისურიანი კაცი? confused ოღონდ ახლა გამარკვია, რა ხდება და რას ერჩის ეს მკვლელი ამ სამეგობროს და მეტი არაფერი მინდა sweat_smile მოიცადეთ! მგონი რაღაცას ბუნდოვნად ვხვდები, მაგრამ ბოლომდე მაინც ვერა sweat_smile მგონი ვიცი საიდანაც ეცნობოდა ის ცივმზერიანი კაცი მირას, მაგრამ მოტივი ჯერ კიდევ ამოუცნობია ჩემთვის sweat_smile არა, ჩემგან დეტექტივი არ გამოვა sweat_smile კიდევ კარგი, სხვა პროფესია ავირჩიე sweat_smile ძალიან კარგი, მაგრამ მაინც დამაბნეველი თავი იყო heart_eyes სარას, გეგას და პატარა ლუკას გამოჩენამ ძალიან გამახარა heart_eyes გელოდები და წარმატებები heart_eyes

 



№3  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

გული მეუბნება რომ მკვლელი მათე არ არის. ვენდო?
მე სხვა ვიღაც მგონია მაგრამ ჯერ არ გავამხელ...
ისე სად იყვნენ თენგო და ოთო მთელი ღამე? თენგო მკვლელი არ მგონია მაგრამ მაინც არ მომწონს ეს ტიპი. რაღაცნაირია ...
არ მინდოდა ოთოს სიკვდილი, ძალიან არ მინდოდა, ახლა ეჭვი მაქვს ბექაც მოკვდება. არ მოკლა ბექა რა. ძალიან მინდა ერთი კარგი რაღაც მოხდეს მირას ცხოვრებაში.
როდის დადგება კვირაააა??!!

 



№4 სტუმარი სტუმარი თეონა

ამ თავმა განმიმტკიცა ეჭვები მათეს პიროვნებასთან დაკავშირებით. კალეს გამოვრიცხავ რატომღაც. მეორე ვარიანტია თენგო. თუმცა მიზეზს ვერ ვხვდები და ვერც ვპოულობ. ოთოს სიკვდილი ამ ეტაპზე ვის აწყობდა ესეც გასაკვირია... მათესთან კამათი არ არის საკმარისი არგუმენტი, თუმცა არც გამორიცხავს მათეს მკვლელობას.
კიდევ მინდა აღვნიშნი რომ მირა მათეს არ უყურებს როგორც მეგობარს. მათე არც ძმაა მისთვის და არც ახლობელი ადამიანი. მირას სერიოზული გრძნობით უყვარს მათე და ვფიქრობ ნაბიჯ-ნაბიჯ ამჟღავნებს ამ გრძნობას. და თვითონაც მალე მიხვდება ამას. მისი მოლოდინი, გაუაზრებელი ეჭვიანობა, მონატრება, დღეების გაუფერულება უმისოდ... ეს სიყვარულია! ალბათ ერთი ინტიმური სცენა მათესთან ყველაფერს გამოააშკარავებდა. კალე კი მისი თავშესაფარია. ანუ ეს ბიჭი დარდის დავიწყების საუკეთესო საშუალებაა. ამ ეტაპზე ვიტყვი რომ მათ შორის ძლიერი ხორციელი ქიმიაა. დიდი სიმპატია, მაგრამ არა სიყვარული.
ძალიან მომწონს როგორც წერ. იცი რომ მიყვარს შენი ისტორიები. მოუთმენლად ველი შემდეგს. იქნებ კვირამდე გამახარო. წარმატებები

 



№5 სტუმარი სტუმარი Salomee

❤????მარიამმ ????იცი რაკარგი ????????ხარრ!ყოველ ????????ისტორიას ????????ისე კარგად წერ რომ???????? სიტყვებიც ????კი ზედმეტია???????? არვიცი???????? ვინ ხარ ????????არ გიცნობ მაგრამ???????? მართლა საუკეთესო ????????მწერალი????❤ ხარრ და როცა პირველად წავიკითხე ვანილის❣❣ კოცნა ისეთი კარგი იყოო ????????????ისეთი რომმ კარგი იქნება ფილმის გადაღებაზეც რომ ????????გეფიქრაა ????????❤და გთხოვვ ????????????????????რაიმეე ვანილის???????? კოცნის მაგვარი????❣???? რომ დაწეროო და???????? დიდ წარმატებას ????????????გისურვებ????❣????????????

 



№6  offline წევრი მეDina

დაძაბულობაა :))) ისე დაჩი ხო არ არის ის ბიჭი რომელიც ეცნო? ველოდებით დიდი ინტერესით მარიამ

თუმცა მაშინ მკვლელობის მიზეზი? მოკლედ "სუს მე და დაველოდე" :)))
--------------------
☆NaT☆

 



№7  offline წევრი ჟიზელი

კივილის ხმაო და მაშინვე სატირლად დამებრიცა ტუჩები. აი სვეარ თუ გად,ეგრევე გავთვალე,რომ ეს უპატრონო გაიტრუპებოდა,მომინდომა ბეტმენობა ,იასნად ფსიქოპატას თვალში არ მოუვიდა ,რასაც ჩალიჩობდა ოთოიე ! :დ
მაინც არ დავადებ თითს ესე სააშკარაოზე და "შეფარულად" ვიმსჯელებ ,ალბათ იმიტომ,რომ
უბრალოდ ,ჯერ-ჯერობით მაინც მიკვირს რატომ,საიდან დაიწყო ეს ყველაფერი და ალბათ, შემდეგ თავებში ვიპოვი ამ კითხვაზე საფუძვლიან პასუხს.
"ის შავი კაცი ვინღა იყო, ჰა?" :დ ეგ გამახსენდა,
ცივად მოელვარე თვალები და სატკივარი :დდდდ
დაჩი-ბაჩი გამახსენდა.
ოხ, ეს დაბურული მინიდან შემომავალი სუსტი ნათება და ეს მყვინთავი ინდაური, ფხიზელი ძილი კაი რამეა,ჩემო ბატონო,მარა მირას მაგისი რა გაეგება...შემეცოდა ოთო რა,მითუმეტეს იმ ფონზე ,რომ ვერ იყო ბოლო დროს კარგ ტალღაზე.
თუმცა , ნატაზე რომ ვთქვი მეცოდებათქო,კინაღამ ვაი შენ პატრონსო და ვითომ ოთოც არ უნდა შემეცოდოს?

ისე ,ვერ მოვითმენ და მაინც დავწერ :დ ოთოს წრის გაერთიანება უნდოდა და ამაზე ჩალიჩობდა ანუ სურდა,რომ წრე უფრო მჭიდროდ შეეკრა, უშუალოდ მათეს და მირას უკავშირდება,ხომ ასეა. ეს ორნი რომ საუბრობენ, მათე გარკვევით ეუბნება,გულის სიღრმეში იცი რაზეც ვიკამათეთო, ანუ სწორედ ამ თემაზე იკამათეს და ჩემმა გონებამ ასე განმარტა,რომ ოთოს გული წყდებოდა, შენ ამ ვიღაცა ლინდასთან დატრაშუნობ და მირა იმ ვიღაცა კალესთან და ვოთ ლი ფაქ იზ გოინგ ონ-ო !!! ინტრიგა რომ ჩავაგდოთ, ოთოს რომ ეთქვა ვთქვათ მათესთვის, მაგ ლინდასთან რა გინდა ,როცა ამდენი წელია მირა გიყვარსო, მერე თან არც დაუმალიათ ,რომ იჩხუბეს, ყველამ დაინახა,მართალია მირამ ვერ მოისმინა კამათის მიზეზი,მაგრამ იქნებ სხვამ მოისმინა. იქნებ ერთ-ერთს აეწვა ოთოს ზედმეტი გმირობანი და შუამავლობანი... თუ მათე ისევ გადაწყვეტდა მირასთან რამეს, ეს ხომ გარანტირებულად პოზიციას დაკარგვას უდრის...მირასთვის მათე უკიდეგანოდ ძვირფასია და იასნად,მართლა მაგას უდრის. რიაააავიცი, დიდი ყურადღება მივაქციე იმასაც,რომ ამ საუბრისას,მათეს ტელეფონი ურეკავს და ხმას არავინ იღებს. რა სატკივრად ურიგდები, გამაიწი აქეთ,სანამ შენც დაგერხაო, ესეთ ჟესტად აღვიქვი. რა თქმა უნდა, მირასთან ზედმეტი კავშირი,ყველა მხარისთვის გამაღიზიანებელია.
და კიდოოოო, კალეს სიტყვები ზღვაში რომ გავშიფროთ, მირამ თავს რომ ვკარგავ შენთან ,მაშინებს ეგ ფაქტიო და ამ ტუტრუცანამ, აი ეგ ფაქტი რომ აღარ შეგაშინებს და ბოლომდე რომ დაკარგავ თავს, ბოლომდე რომ ჩაგითრევ, ბოლომდე რომ მოგნუსხავ, მაშინ აღარ გენდომებიო.
და პლუს, ბექას ადგილზე კალემ დაიწყო მუშაობა,მე კი არა :დდ
ტკაც და ბაც :დდდდ
კანეც ფილმა.
ბევრი ვიბოდიალე და ძაან თუ გავცდი მომაბრუნე იავნანვ, თორემ თუ შევტოპე,მერე ძნელია ,ხო იცი :დ

რავარი ქარბორბალა ბრდღვინავს აქანე კალოჩე !

და ბოლოს, ვაი შენ და ვუი მე :დ

 



№8  offline მოდერი Yvavi.

აუ ვაფშე არც კალე მგონია და არც მათე ;დდდ
შეიძლება მოგონებებში მოყოლილი ძველი “სანაცნობოდან” ერთ-ერთია. მოკლედ არ ვიცი რაა.
მაგრამ ფაქტია რომ კივილის ხმაზე “ოღონდ კალე ან მათე არას” ვბუტბუტებდი :დ
ცოტა გულზე მომეშვა ოთო რო იყო მაინც არ ვიცნობდით კარგად :3
ბაათ ისე მიხარია შენი გამოჩენა შენ ხო აზზე არ ხარ. წამალია რა ეს ისტორია

 



№9 სტუმარი სტუმარი ნინა

კარგი, მმმოვისსსაზეროთ, გამმოვარკვიოთ, როგორც დიდი თეიმურაზ ხევისთავი იტყოდა :დდ
ეგ იქით იყოს და მართლა ვერ ვხდები მკვლელის ვინაობას ;დ
თითქოს მათეს ოთოსთან ჩხუბი და ამ უკანასკნელის გაგორება ცუდად დაემთხვა, მაგრამ ეგ არაფერი. ოთო ის ადამიანი იყო, ვისაც სამეგობროს კვლავ გაერთიანება სურდა. ფაქტია, მკვლელის სურვილი მირას აბსოლუტურად დაუცველ, უმეგობრო მდგომარეობაში დატოვებაა.
შესაძლოა, ვცდებოდე და დაჩისაც ჰქონდეს კავშირი მკვლელობასთან. იმასაც არ გამოვრიცხავ, 2 ტიპის ნამოქმედარი იყოს. რას ნიშნავდა ის ნაცნობი თვალები, ვინ ჯანდაბა იყო :დ
ეს მირა ჩემთვის ძალიან ინდიფერენტული გოგოა, უინტერესო და უემოციო. თუმცა იმ ტრაგედიის გათვალისწინებით, რაც გამოიარა და რასაც გამოივლის, კიდე შეიძლება გავამართლოთ. ასეთი ადამიანის ცხოვრებაში უეცრად ჩნდება ცეცხლოვანი მუჟიკი, რომელიც მკვდარზე ვენოკივით ადამიანს უკეთესობისკენ ცვლის. რატომ უნდა სურდეს კალეს მირას მეგობრების მოკვლა, როდესაც მირა სულ ახლოს ჰყავს და მარტივად შეუძლია, მას დაუშავოს რამე, მინიმუმ ფსიქოპატური ქცევები გამოააშკარავოს.
მათეს უცნაურად მოელვარე თვალები თითქოს მაფიქრებს, როდესაც საქმე მირანდას ეხება, იქ თუ ეკეტება, რატომ კლავს ნატას, ოთოს. გარდა ამისა, ის ფარული ზარი, რომელიც საერთოდ დაიკიდა, ხო არ იყო ერთგვარი ნიშანი, საქმე შევასრულეთო ? :დ რაებზე ვფიქრობ უკვე :დ
თენგო არ მომწონს პირველივე თავიდან :დ

 



№10 სტუმარი სტუმარი თამო

ძალიან დამაბნიე ამ თავში.მგონი მინიშნებებს სულ ვერ მივხვდი ისე დავიბენი.ოთოს სიკვდილი ვის უნდოდა სამეგობროს გაერთიანება უნდოდა.მისი და მათეს კამათი მეც ვფიქრობ რო მათეს და მირას ეხებოდათ სხვებთან რო გააბეს რომანი.ასევე კალეს სიტყვებიც მაფიქრებს ზღავში რომ უთხრა მირას.ხოო კიდე ეს ნაცნობი თვალები და ვიღაც რომ უყურებდა ერთიდაიგივე ხომ არ არი?და ეგ ვიღაც დაჩი ხომ არ არი.რის თქმას ცდილობს მკვლელი ამ მკვლელობებით ვერ ვიგებ.თენგო ძაან უცნაურია.ისე ბექას ადგილი კალემ რო დაიკავა მაგას კი არ დავაკვირდი ეგეც საეჭვოა.გელოდებიი შემდეგი თავით

 



№11 სტუმარი სტუმარი lullaby

სტუმარი გრაფინია
ვახ !

ოღონდ მათე არა,რა

როგორ დაგამშვიდო :დდ

abezara98
ვაი, ამ თვამა მგონი უფრო დამაბნია, ვიდრე მინიშნებები მომცა sweat_smile და ვინ იყო ის კაცი, მირას რომ ეცნო, გაყინულმზერიანი, ან ის ჭრელმაისურიანი კაცი? confused ოღონდ ახლა გამარკვია, რა ხდება და რას ერჩის ეს მკვლელი ამ სამეგობროს და მეტი არაფერი მინდა sweat_smile მოიცადეთ! მგონი რაღაცას ბუნდოვნად ვხვდები, მაგრამ ბოლომდე მაინც ვერა sweat_smile მგონი ვიცი საიდანაც ეცნობოდა ის ცივმზერიანი კაცი მირას, მაგრამ მოტივი ჯერ კიდევ ამოუცნობია ჩემთვის sweat_smile არა, ჩემგან დეტექტივი არ გამოვა sweat_smile კიდევ კარგი, სხვა პროფესია ავირჩიე sweat_smile ძალიან კარგი, მაგრამ მაინც დამაბნეველი თავი იყო heart_eyes სარას, გეგას და პატარა ლუკას გამოჩენამ ძალიან გამახარა heart_eyes გელოდები და წარმატებები heart_eyes

მგონი ვხვდები შენ რასაც ხვდები და არ მგონია სწორი იყოს, თუმცა ამას რომ უკირკიტებ ეგ მიხარია ზუსტად... მეც ერთი სული მაქვს გაგაგებინოთ ყველაფერი <3 დიდი დიდი მადლობა ჩემო კარგო ^^

უცნობი ქ
გული მეუბნება რომ მკვლელი მათე არ არის. ვენდო?
მე სხვა ვიღაც მგონია მაგრამ ჯერ არ გავამხელ...
ისე სად იყვნენ თენგო და ოთო მთელი ღამე? თენგო მკვლელი არ მგონია მაგრამ მაინც არ მომწონს ეს ტიპი. რაღაცნაირია ...
არ მინდოდა ოთოს სიკვდილი, ძალიან არ მინდოდა, ახლა ეჭვი მაქვს ბექაც მოკვდება. არ მოკლა ბექა რა. ძალიან მინდა ერთი კარგი რაღაც მოხდეს მირას ცხოვრებაში.
როდის დადგება კვირაააა??!!

რომ გითხრა ენდო თი არა, მინიშნება გამოვა, ასე რომ... ოთო და თენგომარყლა ნაცნობებთან იყვნენ... ოთოს საზლში დაბრუბენულს შეემთხვა სიკვდილი :დდ მირას ცხოვრებაში კიდევ ალბათ ამ ამბის დასასრულის შემდეგ დაიწყება კარგი ამბები... ან არც... ვნახოთ ;)

სტუმარი თეონა
ამ თავმა განმიმტკიცა ეჭვები მათეს პიროვნებასთან დაკავშირებით. კალეს გამოვრიცხავ რატომღაც. მეორე ვარიანტია თენგო. თუმცა მიზეზს ვერ ვხვდები და ვერც ვპოულობ. ოთოს სიკვდილი ამ ეტაპზე ვის აწყობდა ესეც გასაკვირია... მათესთან კამათი არ არის საკმარისი არგუმენტი, თუმცა არც გამორიცხავს მათეს მკვლელობას.
კიდევ მინდა აღვნიშნი რომ მირა მათეს არ უყურებს როგორც მეგობარს. მათე არც ძმაა მისთვის და არც ახლობელი ადამიანი. მირას სერიოზული გრძნობით უყვარს მათე და ვფიქრობ ნაბიჯ-ნაბიჯ ამჟღავნებს ამ გრძნობას. და თვითონაც მალე მიხვდება ამას. მისი მოლოდინი, გაუაზრებელი ეჭვიანობა, მონატრება, დღეების გაუფერულება უმისოდ... ეს სიყვარულია! ალბათ ერთი ინტიმური სცენა მათესთან ყველაფერს გამოააშკარავებდა. კალე კი მისი თავშესაფარია. ანუ ეს ბიჭი დარდის დავიწყების საუკეთესო საშუალებაა. ამ ეტაპზე ვიტყვი რომ მათ შორის ძლიერი ხორციელი ქიმიაა. დიდი სიმპატია, მაგრამ არა სიყვარული.
ძალიან მომწონს როგორც წერ. იცი რომ მიყვარს შენი ისტორიები. მოუთმენლად ველი შემდეგს. იქნებ კვირამდე გამახარო. წარმატებები

მკვლელთან დაკავშირებით შენი ეჭვებისა რა გითხრა, მაგრამ მირას გრზნობებს სწორად მიხვდი... ალბათ არაფერია ამაში დასამალი და გამოუცნობი... და მეც სწორად ეგ მაქვს ჩაფიქრებული... დიდი დიდი მადლობა აზრის გაზიარებისთვის <3

 



№12  offline ახალბედა მწერალი lullaby

სტუმარი Salomee
❤????მარიამმ ????იცი რაკარგი ????????ხარრ!ყოველ ????????ისტორიას ????????ისე კარგად წერ რომ???????? სიტყვებიც ????კი ზედმეტია???????? არვიცი???????? ვინ ხარ ????????არ გიცნობ მაგრამ???????? მართლა საუკეთესო ????????მწერალი????❤ ხარრ და როცა პირველად წავიკითხე ვანილის❣❣ კოცნა ისეთი კარგი იყოო ????????????ისეთი რომმ კარგი იქნება ფილმის გადაღებაზეც რომ ????????გეფიქრაა ????????❤და გთხოვვ ????????????????????რაიმეე ვანილის???????? კოცნის მაგვარი????❣???? რომ დაწეროო და???????? დიდ წარმატებას ????????????გისურვებ????❣????????????

უღრმესი მადლობა ჩემო კარგო... მსგავსი არაფერი მაქვს გეგმაში, მარმა იმედია რაც იქნება ისიც მოგეწონება <3

მეDina
დაძაბულობაა :))) ისე დაჩი ხო არ არის ის ბიჭი რომელიც ეცნო? ველოდებით დიდი ინტერესით მარიამ

თუმცა მაშინ მკვლელობის მიზეზი? მოკლედ "სუს მე და დაველოდე" :)))

რავო ალბათ არც დაჩიბ უნდა გამორიცხოტ. :დდ დიდხანს არ გალოდინებ ;) ^^

Yvavi.
აუ ვაფშე არც კალე მგონია და არც მათე ;დდდ
შეიძლება მოგონებებში მოყოლილი ძველი “სანაცნობოდან” ერთ-ერთია. მოკლედ არ ვიცი რაა.
მაგრამ ფაქტია რომ კივილის ხმაზე “ოღონდ კალე ან მათე არას” ვბუტბუტებდი :დ
ცოტა გულზე მომეშვა ოთო რო იყო მაინც არ ვიცნობდით კარგად :3
ბაათ ისე მიხარია შენი გამოჩენა შენ ხო აზზე არ ხარ. წამალია რა ეს ისტორია

სოფ :დდდ როგორ გგონია, მაგათ რამე მოუვათ? ყოველ შემთხვევაში ასე ადრე :დდდ

 



№13 სტუმარი makukuna

ვახ, კიდევ ერთი ცხედარი და კიდევ ერთი მკვლელობა. ამას უკვე აღარ ველოდი. გამოდის რომ სერიულ მკვლელთან გვაქვს საქმე.

ერთი არგუმენტი ისევ მათესკენ მიდის - ანუ მათეს კამათი ოთოსთან. ნუ მხოლოდ ეს ერთი. შუაღამეს შენიშნული შუქი ნიშნავდა იმას, რომ ვიღაც გავიდა სახლიდან, თავიდან ვფიქრობდი, რომ ეს შეიძლება ყოფილიყო მკვლელი, და რადგანაც მათე იყო სახლში და ოთო არა, კალეს კი ეძინა, ესეც ვითომ მათეზე მიგატანინებს ეჭვს. მაგრამ, ჩვენ ხომ არ ვიცით როდის დაბრუნდა ოთო და თენგო. იქნებ და ისინი უკვე დაბრუნდნენ და ამ შუქის პატრონი ოთოა, რომელსაც დაურეკეს და გაიყვანეს გარეთ. მკველი რატო უნდა შემოსულიყო სახლში, ვერ ვხვდები, მკვლელობა სახლიდან 50 მეტრში ხდება.

მარიამ, ცოტა მაინც უნდა გვითხრა სხვა მეგობრების შესახებ, ანუ მათი დიალოგით გაგვაგებინო რაღაცაები. აი მაგალითდ თენგომ ხომ უნდა თქვას რაღაც, ერთად მოვიდნენ, ცალცალკე, სად იყვნენ, როდის მოვიდნენ და რა ვიცი რაღაც წვრილმანი უნდა ითქვას. რომ ჩვენ მერე რაღაც ლოგიკამდე მივიდეთ და ლოგიკურად დავუკავშიროთ ყველაფერი ერთმანეთს. თორემ, ასე მშრალი ფაქტებით, მხოლოდ მირას დანახულით, ვანგა ხომ არ ვართ, დასკვნები გავაკეთოთ. არ გამობრაზდე რაა, უბრალოდ მთელი ისტორია ვიქნებით ასე: მათე? თენგო,? კალე? იქნებ ქალია? ხომ, გესმის, რომ იმსჯელო, რაღაც უნდა გქონდეს, რაღაც უნდა იცოდე, ჩვენ კი არაფერი არ ვიცით, გარდა ამ მირას განცდებისა, რომელსაც არ ვიცი რა დავარქვა. ამას განცდებიც არ ქვია, მშრალი, უსიცოცხლო თვალებით დანახული ფაქტებია.

იმის მერე, რაც ქალმა გამოიარა, რაც ვიცით მხოლოდ იმას ვგულისხმობ, ნატას სიკვდილი, ვიღაცის ადევნება, საეჭვო ლანდები, მზერა, შეხვედრები უცნობ ნაცნობებთან, ცოტა გამოფხიზლდეს რააა. არც ისეთი უტვინო უნდა იყოს, როგორსაც თავს აჩვენებს, რომ რაღაცაები ვერ დაუკავშიროს ერთმანეთს. ნუ მათესთან მის ურთიერთობას აღარ ვგულისმობ, ამაზე უკვე ვთქვი.

რაც შეეხება კალეს, ძალიან უცნაური ტიპია და ამ უცნაურობით მომწონს. მის მიმართ ეჭვის რამდენიმე არგუმენტი მაქვს: 1. მგონია, რომ იმ საღამოს რესტორანში უკვე შეგნებულად დაუწყო მირას შებმა და ეს უკვე ჩაფიქრებული ქონდა, ანუ რაღაც გეგმის ნაწილია მირა მისთვის. 2. სამსახურის დაწყება მირასთან 3. დაკარგული გასაღების პოვნა სამსახურში, რომელთანაც კალეა კავშირში. 4. კალეს აინტერესებს მირას წარსული, ეს ძალიან კარგია, ურთიერთობისთვის, მაგრამ ეჭვი მაქვს რომ მან ყველაფერი იცის, ან უნდა იცოდეს თენგოსგან. 5. გამოდის რომ კალე და თენგო შეკრულები არიან, ეს უკვე წარსულთან აკავშირებს კალეს, იმ წარსულთან, საიდანაც ყველაფერი იწყება.

აუუ, არ გამიბრაზდე რააა, რაც დავწერე იმაზე. რა ვქნა, მაგრად ჩამითრიე
heart_eyes

ვახ რამდენი ვილაპარაკე, ბოდიში. რომ ვწერ, არ ვიცი რამდენია, და რომ ვნახულობ, მერე უკვე მეშინია, იმხელა ტექსტი გამოდის. smile

 



№14  offline წევრი Steppenwolf

მე სამი რამ ვიცი.
პირველი: მირას მათე უყვარს და აზრზე არაა.
კალესთან ვნება აკავშირებს იმიტომ, რომ ამოუცნობი და მისტიური პიროვნებაა, მაგრამ როგორც კი აი ამას ამოწურავს ამოწურავს კალესაც.
მეორე: მკვლელმა ვინც არ უნდა იყოსის რაღაც იცის, რაც აიძულებს დახოცოს სამეგობრო, მისთვის მირა ბოლო ლუკმაა. რატომ?
აი ეგ ჯერ არ ვიცი.
მესამე: არსებობს ძალიან მნიშვნელოვანი პიროვნება, რომელიც არც კალეა და არც მათე.

და ბოლოს: გირჩევდი, რომ პოლიციაზე რაღაცეები აუცილებლად ჩაგერთო, თორემ ზედმეტად უხარისხოა დეტექტივი 21 საუკუნეში სადაც ელემენტალური სასამართლოს პროცესები არ ჩანს და ის თუ ეჭვმიტანილი მაინც ვინ არის?!

 



№15 სტუმარი სტუმარი lalala

დავიწყებ იმით, რომ ჩემთვის ყველაზე ნიჭიერი ავტორი ხარ საიტზე და შენს ყველა ისტორიაზე ვგიჟდები. უკვე ვხვდები რომ ეს ისტორია შენი ნიჭიერების პიკია!!!
რაც შეეხება ჩემს ვარაუდებს..
რახან ისტორია იწერება ორ დროში და გვირჩევ რომ წარსულს მივაქციოთ ყურადღება, გამოდის რომ მკვლელიც ორივე დროშია. კალე კი სრულიად ახალი პერსონაჟია, რომელიც 2016 წელს გაიცნეს. ორივე დროშია მათე და თენგო. დაჩი კი ჯერჯერობით მხოლოდ მოგონებებში ჩანს.
ნატას სიკვდილის მომენტში მათე არ ჩანდა ასპარეზზე და არც თენგო. ოთოს სიკვდილისას კი კალეს მშვიდად ეძინა, მათე და თენგო კი კვლავ ეჭვმიტანილები არიან ჩემთვის.
თუმცა.. რახან აქცენტი ისტორიაში ძირითადად მათსა და კალეზეა, ამ ორიდან უნდა იყოს მკვლელი. თენგოზე საერთოდ არაფერი გვესმის და ასეთი "უმნიშვნელო" ფიგურა უცებ ყველაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩნდება?
მათე ისეთი იდეალურია, თუმცა ისე ეჭვიანობს და უელვარებს თვალები.. ვფიქრობ მარტივად კარგავს კონტროლს.
აქვე მინდა აღვნიშნო, წინა თავში მირას რომ ვიღაც აედევნა, მე ის კალე მეგონა და ტელეფონზეც რომ კალეს ესაუბრებოდა, ისე შემეშინდა ამაკანკალა, მეთქი გზას ნუ უჩვენებ და ნუ ელაპარაკები.. მხოლოდ მას შემდეგ მივიდა კალე რაც კაპიუშონიანმა მოასწრო უკვე მისი დაშინება და არა მაგაკითად წაასწრო. ინტუიცია მკარნახობს რომ კალეს სურდა მისი დაშინება ;( ან სულაც დაჩი გამოჩნდა წარსულიდან და ამ თავშიც ეს ნაცნობი თვალები იქნებ დაჩის ეკუთვნის.. ჩვენ არც მირასა და დაჩის დაშორების მიზეზი ვიცით. ისე დავაკვირდი იმას რომ დაჩიც და კალეც მირას ცხოვრებაში თენგოს საშუალებით გამოჩდნდნ, თუ სწორად მახსოვს.
თუმცა კალე რომ მკვლელი იყოს მაშინ მოგონებები რა საჭიროა? თუ კალეა მკვლელი, მაშინ მოგონებებში მყოფ ერთ-ერთ პერსონაჟთან უნდა თანამშრომლობდეს, სხვაგვარად აზრი ეკარგება მოგონებებს. იქნებ თენგო და კალე? ან დაჩი და კალე? ან სულაც ჩვენი იდეალური მათე, რომელიც მირასა და კალეს შორის ურთიერთობის დაწყებისა და ლინდას გაცნობის შემდეგ, იდეალურად აღარ მეჩვმებება ქმედებების გამო?
მოკლედ ისე დავიბენი რომ აღარაფერი აღარ მესმის:(( ერთი სული მაქვს გავიგო ვინაობა და მერე მთელ ისსტორიას თავიდან წავიკითხავ რომ ყველა დეტალს დავაკვირდე და ვთქვა, როგორ ვერ ვხვდებოდი?
ავტორო იდეალური ხარ, საუკეთესო!

 



№16  offline წევრი Steppenwolf

მათე იქ იყო, როცა მირამ შენიშნა ვიღაც წვეულებაზე, მაგრამ ყურადღება არ მიაქცია...
დაჩი აუცილებელი პიროვნებაა მჯერა მაგის:) თენგოზე მეც ვიფიქრე თან ძლიან ბევრი.
ისიც ზუსტად ვიცი , რომ ერთი არ არის მკვლელი, არანაირად.
მათეს და თენგოს კამათი კიდევ გონების არევაა ახლა უმეტესობა იმას ფიქრობს ეს ორი რაღაცას ჩალიჩობსო:)))
არა ერთი, რომ არ არის ეგ ცხადია.
კალე კიდე ოხ კალე:) იქნებ ჩემი ვარადუდი წინა თავში, რომ მანიაკი თუა და აქამდეც რამე ჩაიდინა თენგოს ხო ეცოდინებოდა თქო ზუსტად მაგ კავშირშია, რომ იცის.

 



№17 სტუმარი სტუმარი თამარა

მგონი მკვლელს ძალიან უნდა, რომ ამათ მეგობრობას საფრთხე არ შეემნას. მოიშორა ნატა, ოთომ სიტუაცია დაძაბა და ისიც მოიშორა. შემდეგი ლინდაა ? ????

ძალიან მომწონს ისტორია. ვკიტხილობ, მერე შემოვდივარ და კომენტარებს ვკითხულობ სავარაუდო ვარიანტები მაინტერესებს ????

მათე მგონია, მაგრამ არ მინდა რომ მათე იყოს

 



№18  offline წევრი სნობი

აუ კაი ტიპი ხარ რა...

 



№19  offline ახალბედა მწერალი lullaby

სტუმარი ნინა
კარგი, მმმოვისსსაზეროთ, გამმოვარკვიოთ, როგორც დიდი თეიმურაზ ხევისთავი იტყოდა :დდ
ეგ იქით იყოს და მართლა ვერ ვხდები მკვლელის ვინაობას ;დ
თითქოს მათეს ოთოსთან ჩხუბი და ამ უკანასკნელის გაგორება ცუდად დაემთხვა, მაგრამ ეგ არაფერი. ოთო ის ადამიანი იყო, ვისაც სამეგობროს კვლავ გაერთიანება სურდა. ფაქტია, მკვლელის სურვილი მირას აბსოლუტურად დაუცველ, უმეგობრო მდგომარეობაში დატოვებაა.
შესაძლოა, ვცდებოდე და დაჩისაც ჰქონდეს კავშირი მკვლელობასთან. იმასაც არ გამოვრიცხავ, 2 ტიპის ნამოქმედარი იყოს. რას ნიშნავდა ის ნაცნობი თვალები, ვინ ჯანდაბა იყო :დ
ეს მირა ჩემთვის ძალიან ინდიფერენტული გოგოა, უინტერესო და უემოციო. თუმცა იმ ტრაგედიის გათვალისწინებით, რაც გამოიარა და რასაც გამოივლის, კიდე შეიძლება გავამართლოთ. ასეთი ადამიანის ცხოვრებაში უეცრად ჩნდება ცეცხლოვანი მუჟიკი, რომელიც მკვდარზე ვენოკივით ადამიანს უკეთესობისკენ ცვლის. რატომ უნდა სურდეს კალეს მირას მეგობრების მოკვლა, როდესაც მირა სულ ახლოს ჰყავს და მარტივად შეუძლია, მას დაუშავოს რამე, მინიმუმ ფსიქოპატური ქცევები გამოააშკარავოს.
მათეს უცნაურად მოელვარე თვალები თითქოს მაფიქრებს, როდესაც საქმე მირანდას ეხება, იქ თუ ეკეტება, რატომ კლავს ნატას, ოთოს. გარდა ამისა, ის ფარული ზარი, რომელიც საერთოდ დაიკიდა, ხო არ იყო ერთგვარი ნიშანი, საქმე შევასრულეთო ? :დ რაებზე ვფიქრობ უკვე :დ
თენგო არ მომწონს პირველივე თავიდან :დ

მომწონს როგორც მიდიხარ და იქნებ სწორიც ხარ, როცცა ამბობ, რომ კვლელს მირას მარტო დატოვება უნდა... რაღაც გეგმას ხომ უნდა მისდევდეს ბოლოსდაბოლოს...
კალეს მირას მოკვლა შეუძლია კი, რადგან ასე ახლოსაა... ვთქვათ კალეა მკვლელი, მაშინ გამოდის, რომ კალეს მირას მარტო დატოვება უნდა, მეგობრების გარეშე... ასე ამბობბდი ხომ? გამოდის, რომ მაგიტომაც არ კლავს მირას, ვინ იცის ;)
მათეს ამ მხრიდან დანახვაც აინტერესოა და კი ის ზარიც შესაძლოა ამას ნიშნავდეს :დდ (ღმერთო, რა საშინელებაა, რომ ვერაფერს ვამბობ... ვერც ხოს გეუბნები ვერც არას :დდ)
ჰოო, თენგო ვნახოთ რას იზამს ;)

სტუმარი თამო
ძალიან დამაბნიე ამ თავში.მგონი მინიშნებებს სულ ვერ მივხვდი ისე დავიბენი.ოთოს სიკვდილი ვის უნდოდა სამეგობროს გაერთიანება უნდოდა.მისი და მათეს კამათი მეც ვფიქრობ რო მათეს და მირას ეხებოდათ სხვებთან რო გააბეს რომანი.ასევე კალეს სიტყვებიც მაფიქრებს ზღავში რომ უთხრა მირას.ხოო კიდე ეს ნაცნობი თვალები და ვიღაც რომ უყურებდა ერთიდაიგივე ხომ არ არი?და ეგ ვიღაც დაჩი ხომ არ არი.რის თქმას ცდილობს მკვლელი ამ მკვლელობებით ვერ ვიგებ.თენგო ძაან უცნაურია.ისე ბექას ადგილი კალემ რო დაიკავა მაგას კი არ დავაკვირდი ეგეც საეჭვოა.გელოდებიი შემდეგი თავით


დაბნეულობა მახარებს ბოროტულად :დდ
კი, არ დავმალავ იმას, რომ ნაცნობთვალებიანი და "ვიღაც რომ უყურებდა" ერთი და იგივე ადამიანია... და ვინაა ამას შემდეგ თავში გაიგებ ;)

makukuna
ვახ, კიდევ ერთი ცხედარი და კიდევ ერთი მკვლელობა. ამას უკვე აღარ ველოდი. გამოდის რომ სერიულ მკვლელთან გვაქვს საქმე.

ერთი არგუმენტი ისევ მათესკენ მიდის - ანუ მათეს კამათი ოთოსთან. ნუ მხოლოდ ეს ერთი. შუაღამეს შენიშნული შუქი ნიშნავდა იმას, რომ ვიღაც გავიდა სახლიდან, თავიდან ვფიქრობდი, რომ ეს შეიძლება ყოფილიყო მკვლელი, და რადგანაც მათე იყო სახლში და ოთო არა, კალეს კი ეძინა, ესეც ვითომ მათეზე მიგატანინებს ეჭვს. მაგრამ, ჩვენ ხომ არ ვიცით როდის დაბრუნდა ოთო და თენგო. იქნებ და ისინი უკვე დაბრუნდნენ და ამ შუქის პატრონი ოთოა, რომელსაც დაურეკეს და გაიყვანეს გარეთ. მკველი რატო უნდა შემოსულიყო სახლში, ვერ ვხვდები, მკვლელობა სახლიდან 50 მეტრში ხდება.

მარიამ, ცოტა მაინც უნდა გვითხრა სხვა მეგობრების შესახებ, ანუ მათი დიალოგით გაგვაგებინო რაღაცაები. აი მაგალითდ თენგომ ხომ უნდა თქვას რაღაც, ერთად მოვიდნენ, ცალცალკე, სად იყვნენ, როდის მოვიდნენ და რა ვიცი რაღაც წვრილმანი უნდა ითქვას. რომ ჩვენ მერე რაღაც ლოგიკამდე მივიდეთ და ლოგიკურად დავუკავშიროთ ყველაფერი ერთმანეთს. თორემ, ასე მშრალი ფაქტებით, მხოლოდ მირას დანახულით, ვანგა ხომ არ ვართ, დასკვნები გავაკეთოთ. არ გამობრაზდე რაა, უბრალოდ მთელი ისტორია ვიქნებით ასე: მათე? თენგო,? კალე? იქნებ ქალია? ხომ, გესმის, რომ იმსჯელო, რაღაც უნდა გქონდეს, რაღაც უნდა იცოდე, ჩვენ კი არაფერი არ ვიცით, გარდა ამ მირას განცდებისა, რომელსაც არ ვიცი რა დავარქვა. ამას განცდებიც არ ქვია, მშრალი, უსიცოცხლო თვალებით დანახული ფაქტებია.

იმის მერე, რაც ქალმა გამოიარა, რაც ვიცით მხოლოდ იმას ვგულისხმობ, ნატას სიკვდილი, ვიღაცის ადევნება, საეჭვო ლანდები, მზერა, შეხვედრები უცნობ ნაცნობებთან, ცოტა გამოფხიზლდეს რააა. არც ისეთი უტვინო უნდა იყოს, როგორსაც თავს აჩვენებს, რომ რაღაცაები ვერ დაუკავშიროს ერთმანეთს. ნუ მათესთან მის ურთიერთობას აღარ ვგულისმობ, ამაზე უკვე ვთქვი.

რაც შეეხება კალეს, ძალიან უცნაური ტიპია და ამ უცნაურობით მომწონს. მის მიმართ ეჭვის რამდენიმე არგუმენტი მაქვს: 1. მგონია, რომ იმ საღამოს რესტორანში უკვე შეგნებულად დაუწყო მირას შებმა და ეს უკვე ჩაფიქრებული ქონდა, ანუ რაღაც გეგმის ნაწილია მირა მისთვის. 2. სამსახურის დაწყება მირასთან 3. დაკარგული გასაღების პოვნა სამსახურში, რომელთანაც კალეა კავშირში. 4. კალეს აინტერესებს მირას წარსული, ეს ძალიან კარგია, ურთიერთობისთვის, მაგრამ ეჭვი მაქვს რომ მან ყველაფერი იცის, ან უნდა იცოდეს თენგოსგან. 5. გამოდის რომ კალე და თენგო შეკრულები არიან, ეს უკვე წარსულთან აკავშირებს კალეს, იმ წარსულთან, საიდანაც ყველაფერი იწყება.

აუუ, არ გამიბრაზდე რააა, რაც დავწერე იმაზე. რა ვქნა, მაგრად ჩამითრიე
heart_eyes

ვახ რამდენი ვილაპარაკე, ბოდიში. რომ ვწერ, არ ვიცი რამდენია, და რომ ვნახულობ, მერე უკვე მეშინია, იმხელა ტექსტი გამოდის. smile


კი ბატონო, ითვლება სერიულად :დდ

მართალი ხარ... მკვლელი სახლში არ შევიდოდა, როცა ოთო გარეთ მოკლეს, თუ რა თქმა უნდა ძილის გაგრძელება არ გადაწყვიტა :დდ ეს ისე :დდ მაგრამ ალბათ შუქს მაინც არ აანთებდა :დდ (მე არავისზე მიგანიშნებ :დდ )

მშრალი და უსიცოცხლო ფაქტებია? თუ მშრალი და უსიცოცხლო თვალები აქვს მირას, რომლითაც ამ ფაქტებს ხედავს? :დდ ზოგადად ჩაფიქრებული მქონდა, რომ დიდხანს ყოფილიყავით აბნეულები და ასეცაა. საერთოდ არაფერი გამოვიდოდა, მეექვსე თავშივე რომ მიმხვდარიყავით მკვლელის ვინაობას ხო? და თუ შენიშნე (თვითონვე აღნიშნე კომენტარეის სიდიდე), ექვსი თავია სამსჯელო თემა გაქვს :დდ და საკმაოდ სერიოზული ეჭვებიც, რომლებიც აქა-იქ მართალია ;) თუმცა რაა მართალი ამას ვერ გეტყვი :დ

მირა გამოფხიზლდება, მაგრამ ნაბიჯ-ნაბიჯ... სტრესი ღლის და ფიქრის გაურბის, ასე იმართლებს თავს... ეს შენ გეჩქარება მკვლელის ვიუნაობის დადგენა და მირას შეჯანჯღარება გინდა :დდ იქნება, მხოლოდ ოდნავ მოგვიანებით, რადგან პარალელურად ხდება კიდევ რაღაცები, რაც ხელს უშლის ანალიზში...

ჩამონათვალს რაც შეეხება - გამეღიმა :დდ
ძალიან კარგი გოგო ხარ და მიხარია, რომ ასეთი მაგარი მკითხველი მყავსშენი სახით... პირიქით, კომენტარის სიდიდე შენს ჩართულობაზე მეტყველებს და მე მაბედნიერებს... უღრმესი მადლობა <3


Steppenwolf
მე სამი რამ ვიცი.
პირველი: მირას მათე უყვარს და აზრზე არაა.
კალესთან ვნება აკავშირებს იმიტომ, რომ ამოუცნობი და მისტიური პიროვნებაა, მაგრამ როგორც კი აი ამას ამოწურავს ამოწურავს კალესაც.
მეორე: მკვლელმა ვინც არ უნდა იყოსის რაღაც იცის, რაც აიძულებს დახოცოს სამეგობრო, მისთვის მირა ბოლო ლუკმაა. რატომ?
აი ეგ ჯერ არ ვიცი.
მესამე: არსებობს ძალიან მნიშვნელოვანი პიროვნება, რომელიც არც კალეა და არც მათე.

და ბოლოს: გირჩევდი, რომ პოლიციაზე რაღაცეები აუცილებლად ჩაგერთო, თორემ ზედმეტად უხარისხოა დეტექტივი 21 საუკუნეში სადაც ელემენტალური სასამართლოს პროცესები არ ჩანს და ის თუ ეჭვმიტანილი მაინც ვინ არის?!


პირველი +
მეორე +
მესამე +

პ.ს. ხარისხზე არ ვილაპარაკებ, რადგან ამაზე პრეტენზია არ მაქვს. ვინაიდან და რადგანაც სამართალში ვერ ვერკვევი დიდად, მხოლოდ ის ინფორმაცია მაქვს დადასტურებული, რაც მჭირდება. არც დეტექტივობაზე ვდებ თავს, ჟანრს ალბათ უფრო თრილერს მივაკუთვნებდი, მძაფრი სიუჟეტით დატვირთულს. პოლიცია მყავს ნახსენები და იქნება აწი აქა-იქ, მხოლოდ ის, რაც პერსონაჟებს მოქმედებისკენ არ უმოქმედობისკენ უბიძგებთ... ნუ, თუ ეს არ იქნება საკმარისი, გავიგებ ))

Steppenwolf
მათე იქ იყო, როცა მირამ შენიშნა ვიღაც წვეულებაზე, მაგრამ ყურადღება არ მიაქცია...
დაჩი აუცილებელი პიროვნებაა მჯერა მაგის:) თენგოზე მეც ვიფიქრე თან ძლიან ბევრი.
ისიც ზუსტად ვიცი , რომ ერთი არ არის მკვლელი, არანაირად.
მათეს და თენგოს კამათი კიდევ გონების არევაა ახლა უმეტესობა იმას ფიქრობს ეს ორი რაღაცას ჩალიჩობსო:)))
არა ერთი, რომ არ არის ეგ ცხადია.
კალე კიდე ოხ კალე:) იქნებ ჩემი ვარადუდი წინა თავში, რომ მანიაკი თუა და აქამდეც რამე ჩაიდინა თენგოს ხო ეცოდინებოდა თქო ზუსტად მაგ კავშირშია, რომ იცის.


ამაზე კიდევ არ ვიცი, რა გიპასუხო... ალბათ არაფერს დავაშავებ თუ გამოვტყდები იმაში, რომ მკვლელი მარტო მოქმედებს... დანარჩენზე ჩუმად ვარ ;)
და ძალიან დიდი მადლობა, რომ ჩემთან ხარ <3

სტუმარი თამარა
მგონი მკვლელს ძალიან უნდა, რომ ამათ მეგობრობას საფრთხე არ შეემნას. მოიშორა ნატა, ოთომ სიტუაცია დაძაბა და ისიც მოიშორა. შემდეგი ლინდაა ? ????

ძალიან მომწონს ისტორია. ვკიტხილობ, მერე შემოვდივარ და კომენტარებს ვკითხულობ სავარაუდო ვარიანტები მაინტერესებს ????

მათე მგონია, მაგრამ არ მინდა რომ მათე იყოს

რადგან ასეა, გამოდის მკვლელი მათე გგონია... ვნახოთ, ვნახოთ...
დიდი დიდი მადლობა, რომ კითხულობ <3

სნობი
აუ კაი ტიპი ხარ რა...

გამისწორდა :დდ მადლობა ;)

 



№20 სტუმარი makukuna

მარიამ, მადლობა კომპლიმენტისთვის heart_eyes ეს, შენ ხარ კარგი და შენ რომ კარგი ხარ, ჩვენ არ გვაქს უფლება, ცუდი ვიყოთ (აქ წავუფილოსოფოსე) smile

უბრალოდ, დავაკონკრეტებ ჩემს წინა კომენტარს.
არანაირად არ მეჩქარება მკვლელის ვინაობის დადგენა, მაშინ ისტორიაც დასრულდებოდა და ეს კიდე დიდხანს არ მინდა. უბრალოდ, მინდა მეტი მსჯელობის საფუძველი. არც მე ვარ სამართლის სპეციალისტი, ტექნიკური განათლება მაქვს. არც მინდა იურიდიული კუთხით და პოლიციის ჩარევით გახსნა საქმე. ეს ძალიან დაამახინჯებს ისტორიას. მე უფრო მხატვრულად მირჩევნია ამის გადმოცემა და არა იურიდიული ტერმინებით.
მაგრამ რაც წამიკითხავს თუ მინახია ფილმად, იმის საფუძველზე ვთქვი, რაც ვთქვი. როცა ეჭვმიტანილებზე უფრო მეტი იცი (და ეს მხატვრულად გადმოცემული) იცი მათი შეხედულებები, ალიბები, უფრო იხლართება საქმე. მართლა. ზოგჯერ შეიძლება ეს იყოს ურთიერთგამომრიცხავი არგუმენტები და უფრო დამაბნეველი ხდება სიტუაცია. აი ამის თქმა მინდა მე. ასეთ შემთხვევაში მსჯელობის და ინტერესის მუღამი უფრო მეტია, უფრო მეტი ეჭვები ჩნდება და მთლად ირევა სიტუაცია. თორე პირდაპირი მინიშნებები, თან მეექვსე თავში, ღმერთმა დამიფაროს, არც მიფიქრია და არც მინდა smile

არ მინდა რომ შენს შემოქმედებაში ჩარევის მცდელობა გამომივიდეს და ბოდიშს გიხდი, კიდევ ერთხელ. შენ შენებურად გააგრძელე, მე მაინც მოგყვები heart_eyes

 



№21  offline ახალბედა მწერალი lullaby

makukuna
მარიამ, მადლობა კომპლიმენტისთვის heart_eyes ეს, შენ ხარ კარგი და შენ რომ კარგი ხარ, ჩვენ არ გვაქს უფლება, ცუდი ვიყოთ (აქ წავუფილოსოფოსე) smile

უბრალოდ, დავაკონკრეტებ ჩემს წინა კომენტარს.
არანაირად არ მეჩქარება მკვლელის ვინაობის დადგენა, მაშინ ისტორიაც დასრულდებოდა და ეს კიდე დიდხანს არ მინდა. უბრალოდ, მინდა მეტი მსჯელობის საფუძველი. არც მე ვარ სამართლის სპეციალისტი, ტექნიკური განათლება მაქვს. არც მინდა იურიდიული კუთხით და პოლიციის ჩარევით გახსნა საქმე. ეს ძალიან დაამახინჯებს ისტორიას. მე უფრო მხატვრულად მირჩევნია ამის გადმოცემა და არა იურიდიული ტერმინებით.
მაგრამ რაც წამიკითხავს თუ მინახია ფილმად, იმის საფუძველზე ვთქვი, რაც ვთქვი. როცა ეჭვმიტანილებზე უფრო მეტი იცი (და ეს მხატვრულად გადმოცემული) იცი მათი შეხედულებები, ალიბები, უფრო იხლართება საქმე. მართლა. ზოგჯერ შეიძლება ეს იყოს ურთიერთგამომრიცხავი არგუმენტები და უფრო დამაბნეველი ხდება სიტუაცია. აი ამის თქმა მინდა მე. ასეთ შემთხვევაში მსჯელობის და ინტერესის მუღამი უფრო მეტია, უფრო მეტი ეჭვები ჩნდება და მთლად ირევა სიტუაცია. თორე პირდაპირი მინიშნებები, თან მეექვსე თავში, ღმერთმა დამიფაროს, არც მიფიქრია და არც მინდა smile

არ მინდა რომ შენს შემოქმედებაში ჩარევის მცდელობა გამომივიდეს და ბოდიშს გიხდი, კიდევ ერთხელ. შენ შენებურად გააგრძელე, მე მაინც მოგყვები heart_eyes

კი კი, გასაგებია, მესმის რასაც ამბობ და იმედია შემდეგ თავებში ნახავ იმას, რაც გჭირდება ;) <3

 



№22  offline აქტიური მკითხველი La-Na

რატომ მგონია რომ მათეს მიმართ არაა გულგრილი მირა?და უბრალოდ ვერ ხვდება რადგან მეგობრობენ.ოღონდ მათეს ნუ გამოიყვან მკვლელად და სხვა ნებისმიერი იყოს, მაგრამ მე ის ბიჭიც მაფიქრებს ვინაა,მირას რომ აეკიდა სახლიდან-ბარში და ბარიდან-სახლში.მართლა ვერ ვხვდები ვინაა და რა უნდა ამ სამეგობროდან.ისე საინტერესო არის სად იყვნენ თენგო და ოთო წასულები,შენ ასე ადვილად არ მიგვახვედრებდი ვინაა მკვლელი.თენგო არ მგონია ამ შემთხვევაში, თორემ არ გამოკვეთდი მათ ერთად წასვლას.მოკლედ უფრო ავირიე.ველოდები კვირა დღეს ????????
--------------------
ლანა

 



№23  offline ახალბედა მწერალი lullaby

ჟიზელი
კივილის ხმაო და მაშინვე სატირლად დამებრიცა ტუჩები. აი სვეარ თუ გად,ეგრევე გავთვალე,რომ ეს უპატრონო გაიტრუპებოდა,მომინდომა ბეტმენობა ,იასნად ფსიქოპატას თვალში არ მოუვიდა ,რასაც ჩალიჩობდა ოთოიე ! :დ
მაინც არ დავადებ თითს ესე სააშკარაოზე და "შეფარულად" ვიმსჯელებ ,ალბათ იმიტომ,რომ
უბრალოდ ,ჯერ-ჯერობით მაინც მიკვირს რატომ,საიდან დაიწყო ეს ყველაფერი და ალბათ, შემდეგ თავებში ვიპოვი ამ კითხვაზე საფუძვლიან პასუხს.
"ის შავი კაცი ვინღა იყო, ჰა?" :დ ეგ გამახსენდა,
ცივად მოელვარე თვალები და სატკივარი :დდდდ
დაჩი-ბაჩი გამახსენდა.
ოხ, ეს დაბურული მინიდან შემომავალი სუსტი ნათება და ეს მყვინთავი ინდაური, ფხიზელი ძილი კაი რამეა,ჩემო ბატონო,მარა მირას მაგისი რა გაეგება...შემეცოდა ოთო რა,მითუმეტეს იმ ფონზე ,რომ ვერ იყო ბოლო დროს კარგ ტალღაზე.
თუმცა , ნატაზე რომ ვთქვი მეცოდებათქო,კინაღამ ვაი შენ პატრონსო და ვითომ ოთოც არ უნდა შემეცოდოს?

ისე ,ვერ მოვითმენ და მაინც დავწერ :დ ოთოს წრის გაერთიანება უნდოდა და ამაზე ჩალიჩობდა ანუ სურდა,რომ წრე უფრო მჭიდროდ შეეკრა, უშუალოდ მათეს და მირას უკავშირდება,ხომ ასეა. ეს ორნი რომ საუბრობენ, მათე გარკვევით ეუბნება,გულის სიღრმეში იცი რაზეც ვიკამათეთო, ანუ სწორედ ამ თემაზე იკამათეს და ჩემმა გონებამ ასე განმარტა,რომ ოთოს გული წყდებოდა, შენ ამ ვიღაცა ლინდასთან დატრაშუნობ და მირა იმ ვიღაცა კალესთან და ვოთ ლი ფაქ იზ გოინგ ონ-ო !!! ინტრიგა რომ ჩავაგდოთ, ოთოს რომ ეთქვა ვთქვათ მათესთვის, მაგ ლინდასთან რა გინდა ,როცა ამდენი წელია მირა გიყვარსო, მერე თან არც დაუმალიათ ,რომ იჩხუბეს, ყველამ დაინახა,მართალია მირამ ვერ მოისმინა კამათის მიზეზი,მაგრამ იქნებ სხვამ მოისმინა. იქნებ ერთ-ერთს აეწვა ოთოს ზედმეტი გმირობანი და შუამავლობანი... თუ მათე ისევ გადაწყვეტდა მირასთან რამეს, ეს ხომ გარანტირებულად პოზიციას დაკარგვას უდრის...მირასთვის მათე უკიდეგანოდ ძვირფასია და იასნად,მართლა მაგას უდრის. რიაააავიცი, დიდი ყურადღება მივაქციე იმასაც,რომ ამ საუბრისას,მათეს ტელეფონი ურეკავს და ხმას არავინ იღებს. რა სატკივრად ურიგდები, გამაიწი აქეთ,სანამ შენც დაგერხაო, ესეთ ჟესტად აღვიქვი. რა თქმა უნდა, მირასთან ზედმეტი კავშირი,ყველა მხარისთვის გამაღიზიანებელია.
და კიდოოოო, კალეს სიტყვები ზღვაში რომ გავშიფროთ, მირამ თავს რომ ვკარგავ შენთან ,მაშინებს ეგ ფაქტიო და ამ ტუტრუცანამ, აი ეგ ფაქტი რომ აღარ შეგაშინებს და ბოლომდე რომ დაკარგავ თავს, ბოლომდე რომ ჩაგითრევ, ბოლომდე რომ მოგნუსხავ, მაშინ აღარ გენდომებიო.
და პლუს, ბექას ადგილზე კალემ დაიწყო მუშაობა,მე კი არა :დდ
ტკაც და ბაც :დდდდ
კანეც ფილმა.
ბევრი ვიბოდიალე და ძაან თუ გავცდი მომაბრუნე იავნანვ, თორემ თუ შევტოპე,მერე ძნელია ,ხო იცი :დ

რავარი ქარბორბალა ბრდღვინავს აქანე კალოჩე !

და ბოლოს, ვაი შენ და ვუი მე :დ


მეშვიდე თავზე დატოვებული კომენტარის კითხვა რომ დავიწყე, ბოლოშიც არ გავსულვა, მაშინვე აქ გამოვვარდი... გეფიცები, ხომ ხედავ ისედაც, არც ერთ კომენტარს არ ვტოვებ უპასუხოს... ამას ვერც გავაკეთებ... ჩემი ტელე ცოტას ურევს და ვიფიქრე, მოცულობის გამო სახლში რომ მივა, სამსახურის შემდეგ ლეპტოპიდან ვუპასუხებ ჟიზელსთქო და ტელედან დანარჩენებს გავეცი პასუხი... დის თავს ვფიცავარ მჯეროდა,რომ შენც გიპასუხე და აღარ გადამიმოწმებია. სამსახური ისე მღლის, ალბათ თავიდან ამომივარდა და ბოდიშს გიხდი ამის გამო.

ხოო, რაც შეეხება იმ "შავ კაცს," უკვე გაიგებდი ვინაა და მიხვდებოდი, რომ დაჩი-ბაჩისთან კავშირი არ აქვს :დდ
"ვაი შენს პატრონსო" :დდდ კიდევ კარგი მართლა არ მიკადრებია :დდ და კი, აქაც მსგავსი ამბავია, თუმცა ბოლოსკენ გადაწყვეტ უნდა შეგეცოდნონ თუ არა ნატა და ოთო, თუმცა იმაში კი ხარ სწორი, რომ ამ გადასახედიდან მართლა ცოდოა.

ხო რაღაცებს წუსტად ხვდები და მირასთან კავშირი ახლა ყველასთვის სახიფათოა, თუმცა მკვლელისთვის სულ ერთია მირასთან ნაჩხუბარი ხარ თუ შერიგებული. მთავარია... უფს, ლამის დამცდა :დდ

ჰა ჰაააა... პროსტა შენ რა ხარ :დდ ქარბორბალას ძAლიან ადრე ნუ დამიტრიალებ, თორემ აირტყავ... სპოლერებს არ ვიყოთ ;)

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent