"ციხე ყოველთვის შიგნიდან ტყდება" (თავი 3) » 4Love.Ge - სასიყვარულო საიტი, ისტორია, წიგნი, ჩანახატი, ტესტი

შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

"ციხე ყოველთვის შიგნიდან ტყდება" (თავი 3)


7-08-2018, 12:23
ავტორი tako.izek
ნანახია 252

ძალიან მაგარია როცა გყავს ადამიანები რომლებსაც ენდობი,გიყვარს,გინდა რომ არასოდეს მოშორდე მათ.იცი რომ გვერდში დაგიდგებიან,როცა დაგჭირდება.ყველაფერს გააკეთებენ შენთვის.ბაიას გაუხარდა როცა ამდენი ადამიანი დაინახა რომელსაც გული შეტკიოდა მასზე.ძალიან ბედნიერი იყო.
-გოგო სად იყავი.იცი რამდენი ვინერვიულეთ? თაკო ეხუტებოდა და თან ტიროდა,ტიროდა რომ მეგობარი დაიბრუნა.
-რამე ხომ არ დაუშავებიათ?
-არა,არაფერი.
-არაფერი?აბა რატომ წაგიყვანეს?
-მძევლად წამიყვანეს,უნდოდათ მამაჩემისთვის ფული წაერთმიათ.
-ხო მაგრამ ძია გიორგი მკვდარია.
-მეც ეგ ვუთხარი.მაგრამ არ დაიჯერეს.
-რა?თუ ასე ძალიან უნდოდათ დაჯერება ამდგარიყვნენ და სასაფლაოზე წასულიყვნენ.ძალიან გაბრაზდა თაკო,ნერვებს ვეღარ თოკავდა,ბაიას სათქმელს თავად ამბობდა.რამოდენიმე ნივთი კედელს შეალეწა.
-გეყოს!მე არ ამიტეხია ამდენი ამბავი.ხომ შეხედე დარწმუნდნენ და გამომიშვეს.
-შენ რა ასე მშვიდად ხვდები იმ ამბავს რომ ვიღაც ნა*ძირალა მამაშენის ხსოვნას შეეხო?
-დამშვიდდი თაკო,მამაჩემის ხსოვნის შეურაცყოფის უფლება არავის აქვს ეს შენც იცი. ბაია ადგა,მომზადება დაიწყო.
-არ გამაგიჟო და ეხლა უნივერსიტეტში არ წახვიდე.
-პოლიციაში მივდივარ,განცხადება უნდა შევიტანო.
-ვიცი არ მაქვს უფლება ჩავერიო მაგრამ თქვენ რომ შარში ხშირად ეხვევით ამას ყურადღებას რატომ არ აქცევთ?
-ჩვენ პატარაობიდან ხშირად ვეხვევით შარში და ამას შეჩვეულები ვართ.ასე რომ ვთქვათ,ჩვენი ცხოვრების თანმდევია. -მე კი ძალიან უცნაურად მეჩვენება.
-დამშვიდდი,თუ რამე ისეთი,მოხდება ჩვენ გავარკვევთ.
-როგორც გინდოდეს. მაშინვე პოლიაციაში მივიდა და განცხადება დაწერა.მალევე წამოვიდა,სამსახურში მივიდა და სიტუაცია გააცნო.აუხსნა რის გამოც ვერ მოვიდა და მოუბოდიშა.საბედნიეროდ გამგები უფროსი შეხვდა.სამსახურიდან არ გააგდეს.ბაია მთელი დღე მხოლოდ იმაზე ფიქრობდა,თუ რატომ მოიტაცეს ან ასე მალე რატომ გაუშვეს.ვერ გაეგო მის თავს რა ხდებოდა.ცალკე ნათიას სიტყვებზე ფიქრობდა,იქნებდა მისი და თაკოს შემთხვევას რაიმე საერთო აქვს?მაგრამ ვერ გაიგო,თუ მას ეხებოდა,თაკო რა შუაში იყო.მას რატომ სტკენდნენ.თუ თაკოს ეხებოდა ის რა შუაში იყო?საქნე აშკარად მას ეხებოდა,რატომ უთხრა კაცმა მამამისი გადაიხდიდა ფულს,როცა ის მკვდარია.ან რას უნდა უმალავდეს დედა?რა არის ისეთი რასაც მას არ უყვება.ამდენი ფიქრისგან თავი ასტკივდა.ხვალ კვირა დღე იყო,დასვენებდა ჰქონდა.ჯერ არ იცოდა რას გააკეთებდა.უცებ გააზსენდა რომ თაკო შესახვე დრად სადღაც მიდიოდა,სწორედ მაშინ მოიტაცეს.
-თაკოო! ყვირილით გავიდა სამზარეულოში.
-რა მოხდა.
-იმ დღეს,როცა მე გამიტაცეს ვიღაცას ხვდებოდი.მაშინ არ მითხარი,ხოდა გისმენ.
-ჩემი შეყვარებულს უნდა შევხვედროდი.
-აჰამ.და რა ქვია?
-გიორგი ნიქაბაძე.
-ძალიან კარგი.რამდენი ხანია რაც ხვდები.არ მინდა ისევ რამე დაგემართოს.
-დაახლოებით ორი თვეა ვიცნობ.
-იცის რაც შეგემთხვა?
-კი იცის.
-და მაინც შენს გვერდითაა.
-ჰო,ვუყვარვარ და იმიტომ.
-არ ვიცი,მე სიყვარულს არ გიშლი,გიყვარდეს ის ვინც შენ გსურს მაგრამ ძალიან გთხოვ ფრთხილად იყავი.ისედაც მაგნიტივით ყოველწუთს შარშს ვიზიდავთ.არ მინდა რამე დაგიშავდეს.ძალიან არ მინდა გული გეტკინოს.იცი როგორც მიყვარხარ,იცი რომ შენ ხარ ჩემი ერთადერთი დედმამიშვლილი,საუკეთესო მეგობარი და მესაიდუმლე.ვერ დავუშვებ ვინმემ გული გატკინოს,გამოგიყენოს და მიგაგდოს.თუ საკუთარ თავზე არ ფიქრობ ჩემზე იფიქრე,დედაშენზე,ყველა იმ ადამიანზე ვისაც უყვარხარ.ჩვენზე იფიქრე და არ დაუშვა გადაგიარონ.გთხოვ დაფიქრდი,გაანალიზე და ყველა გადაწყვეტილება ისე მიიღე.ბაია თან ტიროდა,თან ეჩხუბებოდა,თან უყვიროდა,მაგრამ მხოლოდ სიყვარულით. -გპირდები გულს აღარასოდეს გატკენ არც შენ და არც სხვებს. გოგონები ერთმანეთს ჩაეხუტნენ,იქამდე იყვნენ ჩახუტებულები სანამ კარზე დარეკილმა ზარმა არ გამოაფხიზლათ.
-ვინ უნდა იყოს ამ შუაღამით?
-მე რა ვიცი.
-მე გავაღებ,შენ სამზარეულოში იყავი.
-ბაი.გოგომ თვალები დაუბრიალა და კარებისკენ წავიდა.კარები ნელა გააღო,წინ მაღალი,საკმაოდ სიმპატიური მამაკაცი იდგა.სახეზე ნაიარევით,პირქუში გამომეტყველებით,რომელიც შავი თვალებიდან ბედნიერებას,სიბრაზეს დასიყვარულს ერთად აფრქვევდა.ვერ გაეგო ვინ იყო.
-უკაცრავად ვინ ხართ?
-მე დიმიტრი ლელაძე ვარ თაკოს უფროსი ძმა.
-მობრძანდა მშვიდობის მაძიებელი.შენ ეხლა ავღანეთში არ უნდა იყო?
-დიახ,ვადა ამომეწურა.
-აქამდეც ბევრჯერ ამოგეწურა და იქ დარჩი.ბაია გაბრაზების დამალვას არანაირად ცდილობდა,პირიქით.როგორ უნდოდა ამ ნაძ@რალასთვის ყველაფერი ეთქვა.მისი თვალები ისეთ ზიზღს გამოხატავდა ვერავინ გაჩერდებოდა მის გვერდით.როგორც ჩანს ბიჭი ვერ ცნობდა.ბაია ყველანაირად აიგნორებდა თაკოს ძახილს.კარები მიიკეტა და გაარეთ გააგრძელა საუბარი.ჯერ უნდა გაერკვია მისი ძმა იმსახურებდა თუ არა დის ნახვას.იყო თუ არა სანდო.
-რატომ არ მაძლევ ჩემი დის ნახვის უფლებას.ვინ ხარ და რა გინდა?
-ჯერ უნდა მოყვე ყველაფერი.არ მინდა თაკოს გული კიდევ ეტკინოს.
-კარგი. იქვე კიბეზე ჩამოჯდნენ, დიმამ მოყოლა დაიწყო. -მომისმინე,ძალიან რთულია ოჯახისგან შორს ყოფნა.ვიცი დამნაშავე ვარ,მაგრან ის თანხა რასაც მაძლევდნენ ცოტა არ არის.ბავშვობიდან სიღარებეში გავიზარდე,მამაჩემი ყოველთვის მცემდა,დღის უმეტეს ნაწილს ქუჩაში ვატარებდი.თვრამეტ წლამდე ასე ვიყავი.ცუდი ჩვევები არ ამიკიდია.ხან ვისვეხმარებოდი ხან ვის,მხოლოდ საკუთარი თავის რჩენა შემეძლო.იმ ფულს რასაც მაძლევდნენ საკმარისი არ იყო.სახლში იშვიათად მივდიოდი მხოლოდ ჩემი შეყვარებულის გამო,ვნახავდი და უკან ვბუნდებოდი.გული ძალიან წყდებოდა რომ მივდიოდი მაგრამ სხვა გზა არ მქონდა.წარმოდგენა არ მაქვს ეხლა როგორ არის.ალბათ გული ძალიან ეტკინა რომ აღარ ვნახე.თვრამეტის რომ გავხდი ჯარში წავედი.იქ გავიგე ავღანეთის შესახებ.ჩემს ძმაკაცს ვთხოვე დდედასთვის წერილი გადაეცი.დედა გავაფრთილე რომ ავღანითშე მივდიოდი,არ მინდოდა მისი ნახვა,ვიცოდი რომ არ დაუშვებდა ჩემს გაშვებას.ყველანარად შემეწინააღმდეგებოდა.საკმაოდ კარგ თანხას იძლეოდნენ,ერთხელ და სამუდამოდ შევძლებდი ჩემი ოჯახის ჭაობიდან ამოთრევას.კონტრაქტს ხელი მოვაწერე მხოლოდ ერთი წლით.ძალიან კარგად ვიბრძოდი,არაერთხელ გადავურჩი სიკვდილს.როცა დაბრუნების დრო დადგა აღარ გამომიშვეს.ორ წელი იქ დავყავი.შენდეგ ისე მოხდა,რომ ჩვენი ბატალიონის ლეიტენანტი ტყვედ ჩავარდა.ყველაფერი გაუარესდა.ერთ წლიანი კიდევ გავაფორმე.ვერც ამ წელს შევძელით მისი დახსნა,თითქოს ყველაფერი ჩემს წინააღმდეგ მოქმედებდა.ვცდილობდით დრო გაგვეწელა.შემდეგ წელსაც განვაგრძე,ნახევარი წლის შემდეგ დავიხსენით ის და რანდენიმე ჩვენიანი.წამოსვლა მინდოდა მაგრამ ხელშეკრულება არ მიშვებდა.ახლა ლი როგორც ამოიწურა მაშინვე წამოვიდე.სულ რაღაც ერთი კვირის ჩამოსული ვარ.დედასთან ვიყავი,ბევრ რამეზე ვისაუბრეთ,ძალიან მონატრებული მყავდა.იმ გაჭირვების შესახებ მომიყვა რაც გადაიტანა.ვერც კი წარმოიდგენ გული როგორ შემეკუმშა.შემდეგ გავიგე რომ ჩემს პატარა დაიკოს ოცნება აუხდენია.მაშინვე აქეთ წამოვედი.შეიძლება ვერც მიცნოს,წლები გავიდა და შევიცვალე,მაგრამ გული არ შემცვლია,ჩემი და მიყვარს.მე მას ყოველთვის დავიცავ.
-კარგი,შეგიშვებ მასთან.
-იცი?მგონი მეცნობი.მოიცადე!ბაია შენ ხარ?დიდი გოგო გაზრდილხარ.უფრო გალამაზებულხარ და უფრო დასუსტებულხარ.გახსოვს?სანამ წავიდოდი როგორ გაწვალებდი?
-კი ზუსტად, მაგიტო მაქვს ასეთი მახინჯი ლოყები.და ადრეც ასეთივე სუსტი ვიყავი.
-კარგი რა?მე რა ვიცოდი თუ მოიკლებდი?ისე კიდევ ჭამ გველის მარწყვს?
-რაც სიმართლე გავიგე,რომ არ იჭმეოდა მის მერე პირი არ დამიკარებია.იმ დღის მერე შენი მოკვლის სურვილი ორმაგად გამეზარდა.
-და მანამდეც გქონდა?
-ვარიას კვერცხივით რო იკვირვებ ვითო არ იცოდე.
-ისეთივე ბოთე დარჩი როგორც ადრე.
-ჰა ჰა.რა იღადე?
-ჩემზე გაბრაზებული ხარ?
-და რატომ უნდა ვიყო?
-ალბათ რომ მიგატოვე.ისე წავედი ერთი სიტყვაც არ მითქვია.
-არ მაინტერესებს.
-კარგი რა?რატომ არ გაინტერესებდა,ბოლო-ბოლო შეყვარებულები ვიყავით.
-ხო ბავშვობის გატაცება.
-მოიცა ანუ აღარ გიყვარვარ?
-არც მაშინ მიყვარდი,უბრალოდ ჩვენს სოფელში ბიჭები არ იყვნენ.
-გადასარევად იყვნენ.პატარაოდბიდან არ გიყვარდა სიყვარულის გამხელა და ეხლაც ასე ხარ.
-ვითომ?
-კი.
-ჯობია სახლში შევიდეთ.შენი ნერვები არ მაქვს.
-ისე პირველი კოცნა მაინც არ გახსოვს?
-საერთოდ არ მახსოვს.
-მე კიდე კარგად მახსოვს.ჭარხალივით წითელი იყავი.თავი ძლივს აგაწევინე რომ მეკოცნა.მერე კიდე აიშვი და ყოველ ჯერზე შენ თვითონ იყავი ინიციატორი.
-საერთოდ არაფერი არ მახსოვს.
-აჰამ..წინ ნელი ნაბიჯით წავიდა.ბაიამ უკან დაიხია.საბოლოოდ კედელზე აყუდებული დარჩა.შეშინებული თავლებით იყურებოდა,ყველგან გასაქცევს ეძებდა.მის წინ უკვე იდგა დიმა.ხელები წელზე შემოხვია და გულზე აიკრა.თმა ყურს უკან გადაუწია,ჯერ კისერში აკოცა,ნელ-ნელა ნიკაპამდე ავიდა.მოლურჯო-მომწვანო თვალებში ჩახედა და ნონატრებულ ტუჩებს დაეწაფა,ბაიას წინააღმდეგობის გაწევა არც უცდია.მისი პირველი სიყვარული რომელიც დღემდე უყვარდა მის წინ იყო.ხელები კისერზე შემოხვია დაკოცნაში აყვა.თაკო რომ არა სადარბაზოშივე ექნებოდათ ს*ქსი.ორივე დენდარტყმულივით მოშორდნენ ერთმანეთს.დიმამ კმაყოფილმა ჩაიცინა.ან რატომ არ ჩაიცინებდა?!ეგონა,რომ მისი წასვლის შემდგე ახალი ბიჭი მოძებნა და მასთან იქნებოდა.სინამდვილეში კი ისევ ის ყვარებია.
-ბაი რამე მოხდა?ამდენი ხანია გარეთ ხარ.
-შენი ბედოვლათი ძმა ჩამოვიდა.
-დიმააა..
-ჩემი პრინცესა სად არის?
-ეე,მე პრინცესა არ ვარ!ტუჩები მობუსხა და ხელები გადააჯვარედინა.
-პრინცესა ხარ აბა რა ხარ.
-არა,მე ბაჭია ვარ,პრინცესა ბაიააა.რაც წახვედი სულ ყველაფერი დაგავიწყდა.ბაიამ თაკოს სიტყვაზე ისე დაქაჩა თალები გეგონებოდა ორივეს ერთად მოკლავდა.დიმამ მის სახეს შეხედა და ჩაიღიმა._არა რა ამ საზიზღარს მაინც როგორ უხდება ღიმილი.თან ახლა უფრო სიმპათიურია.(თავისთვის ჩაიბურტყუნა)
-ხო დამავიწყდა მერე რა მოხდა?
-ისე ძამიკო უფრო სიმპათიური რომ ხარ არა?
-მერე შენ რა გინდა.
-უბრალოდ მახინჯი არწივის ბახალას ვეღარ შეგადარებ.
-ძალიანაც კარგი,შენ კი ისევ ბაჭია იქნები.
-რჩები თუ მიდიხარ?
-ვრჩები აბა რას ვშვები?
-აუ რა მაგარია.
-ჩემს მეგობრებს გაგაცნობენ იცი რა საყვარელი დაქალები მყავს?
-შენსავით ლამაზები არიან?.ბაიას სახეზე წითელი ალმური მოედო,აშკარად არ ესიამოვნო ბიჭის ასეთი ლაპარაკი.რომ ეკითხა სიყვარულს ეფიცებოდა ორი წუთის წინ.
-მოიცა შენ ხო გყავს შეყვარებული?
-ხო მაგრამ დავშორდი.
-მართლა?აუ რა ცუდია?არადა როგორ მაინტერესებდა ვინ იყო.მაგრამ არა უშავას აქ ძალიან ლამაზი გოგონები დადიან და ერთ-ერთს შეიყავრებ.მაგრამ შენ ხომ სახლში ბრუნდები? როგორ ეშლებოდა ბაიას ნერვები თაკოს ასეთ ლაპარაკზე.ბოლო ბოლო მისი მეგობარი იყო,ის კი მის მხარეს არ იცავდა,ან როგორ დაიცავდა მან ხომ არ იცოდა?
-არაფერიც.მაგ თემაზე სალაპარაკოდ მოვედი.დავჯდეთ და ვისაუბროთ.ბაია მისი შენი საფირმო ყავა მოგვიმზადე.
-თუ არ მოიმზადებთ სულ ფეხებზე მ*კიდია.გაბრაზებული მის ოთახში შევარდა,კარები მთელი ძალით მოიჯახუნა.იქვე ჩაიკეცა და ტირილი დაიწყო.მიუხედავად ყველაფრისა მაინც არ ესიამოვნა დიმას ასეთი ქცევა.მე რა რომ უთხრა რომ არ უყვარდა,მართლა კი არ უთქვამს.უყვარდა და თანაც როგორ,მაგრამ აღიარებდა?!რა თქმა უნდა არა.
-ამას რა ჭირს?
-მე რა ვიცი?აქამდე ასე გაბრაზებული არ ყოფილა.
-არა უშავას შენ მოამზადე მიდი.
-ეხლავე.მალე მოამზადა და ძამიკოს გვერდით მიუჯდა.-მიდი დაიწყე.
-ხო იცი რომ ავღანეთში ვიყავი?
-კი.
-საკმარისი თანხა ვიშოვე.გადავწყვიტე რომ აქ გადმოვიდეთ.აქ უფრო მეტი პერსპექტივაა ვიდრე იმ მიყრუებულ სოფელში.მგონი დავიმსახურეთ ნორმალური ცხოვრება.
-ხო მაგრამ სოფელი?
-ნუ გეშინია.სოფელი გვექნება.მე და დედა ჩავალთ და მივხედავთ.შენ როცა მოგინდება შეგიძლია როგორც დასასვენებელი ადგილი ისე გამოიყენო.
-მართლა?
-ხო.ახალი ბინას ვიპოვნი და იქ გადავალთ.
-მოიცა ბაიას აქ მარტოს ვერ დავტოვებ.
-კარგი რა?ის ხომ დიდი გოგოა უკვე.მარტო ცხოვრებას უნდა მიეჩვიოს.
-მერე რა რომ დიდია მე და ის საუკეთესო მეგობრები ვართ,მე აქ დავრჩები.
-კარგი რა?როცა მოგინდება მოხვალ.
-არა მე აქ ვრჩები და თქვენთნ მოვალ.
-რატომჩვენთან რატომ არ გინდა?
-მომისმინე სამი დღის წინ მოიტაცეს და გამოსასყიდს ითხოვდნენ მამამისისგან.
-მეკაიფები?ძია გიორგი მკვდარია.
-ვიცი,მაგრამ მათ არ დაუჯერებიათ.ორი დღის მერე გამოუშვეს.
-მაშინ აქვე ვიყიდის ბინას და ორივე მოგაქცევთ ყურადღბას.
-კარგი.ხმაურით აკოცა ლოყაზე.-ჩემი ძამიკო.
-ჩემი ბაჭია.ჯობია წახვიდე და დაიძინო.
-მოიცა შენ სად დაიძინებ.
-დივანზე დავწვები.
-არა,ჩემს საწოლში დაიძინე,მე ბაიასთან დავწვები.
-აქაც კარგად ვიქნები.
-მოიცა შენ რა ბაჭიას აბრზებ?ხმას არ გაცემ იცოდე?
-ჰო კარგი შევალ.
-ზუსტადაც.გამარჯვებულმა ტაში შემოკრა და სიხარულით ხტუნვა დაიწყო.ბინა დაათვალიერებინა და ოთახში დატოვა.თვითონ ბაიასთან შევიდა რომელსა უკვე ეძინა(ასე ჩანდა).ნელა აწია საბანი და შძვრა.ბაიამ გაბრაზებულმა წაართვა და მთლიანად გაეხვია შეგნით.
-ბაია ასე ხომ გავიყინები?
-არ მიანტერსებს.წაბრძანდი და შენ ძმას ელაქუცე.
-რა?
-რაც გაიგონე.
-რატომ მიბრაზდები?ის ხომ ჩემი ძმაა?
-არ მაინტერესებს მასთან წადი.
-არ ვიცი რატომ მაგრამ რაც დიმა ჩამოვიდა მის მერე უცნაურად იქცევი.შეიძლება გაწვალებდა,მაგრამ მე რა შუაში ვარ?
-დამაძინე.
-უჟმური ხარ.იცი რა?შეიძლება დავთანხმდე და მასთან ერთად გადავიდე ახალ ბინაში.
-ხოდა გადადი სულლ ფეხებზე მ*კიდია რას იზამთ.მარტოც გადასარევად ვიქნები.გაბრაზებულმა ჩარგო თავი ბალიშში და ტირილი დაიწყო.როგორც ჩანს უტეხ კლდესაც შეუძლია ტირილი,მასა ისევე სტკივა როგორც სხვა ადამიანებს.მასაც ისევე უყვარს როგორც სხვებს.
თაკომ არ იცოდა რა სჭირდა მის საუკეთსო მეგობარს,არ იცოდა რა უნდა გეკეთებინა.მის ოთახში ჩუმად შეიპარა გადასაფარებელი აიღო და დივანზე დაწვა.დილით დიმას ხმამ გააღვიძა.
-გოგო შენ აქ გეძინა?
-ხო მერე რა იყო.
-აბა ბაიასთან ვწვებიო?
-აღარ მომინდა.
-აღარ თუ არ გაგაჩერა?
-რა მნიშვნელობა აქვს?
-როგორ თუ არ აქვს.რომ გაცივებულიყავი რას ფიქრობდი?
-კარგი რა,რა გამაცივებდა?
-ერთი რა უნდა იმ ქალბატონს ძალიან მაინტერესებს.
-მე რა ვიცი.გაბრაზებული ჩემზეც და შენზეც.შენზე კაი ჯანდაბას ვიცი.მაგრამ მე რა შუაში ვარ?
-შენ რა იცი?
-ბავშვობაში რომ აწვალებდი ეგ?რამ დაგაბნია ამხელა კაცი.ვითომ არ იცოდე რო არ მოწონდა წვალება.
-ჰო,მაგრამ შენ მაინც არ უნდა გაგბრაზებოდა.თაკო ოთახში შევიდა და მოზადება დაიწყო.დიმამ კი ჩაი მოადუღა და ბუტერბროდები გააკეთა.თაკო მალე მოემზადა ძმის გაკეთებული ჩაი დალია.ბუტერბროდების მიაყოლა,რომელსაც სიმართლე ვთქვათ არაფრის გემო არ ქონდა.თაკო ნაძალადევად უღიმოდა.თაკომ მალევე დატოვა ბინა და წავიდა.სანამ თვალს არ მიეფარა კარებს არ მოშორდა.კარეი გადაკეტა და ბაისთან შევიდა.რომელსაც ჯერ კიდევ ეძინა.საწოლზე ჩუმად აძვრა,ბაია ნელა გადმოატრიალა მის მხარეს.სახეზე ეფერებოდა როცა გაეღვიძა.ბაია უკან გახტა.არ უნდოდა შეხებოდა.მაგრამ ვინ აცადა?დიმამ დაიჭირა და გულზე აიკრა.ტუჩები ყურთან მიუტანა და ჩასჩურჩულა:
-ხომ იცი რომ მიყვარხარ!და კოცნა დაუტოვა.
-არაფერიც.რომ გყვარებოდი ქალებზე ლაპარაკს არ დაიწყებდი.სახე მოეღუშა და თვალებში და ცრემლები ჩაუდგა.
-ჩემი გოგო ეჭვიანობს.ახლა ლავიწზე აკოცა.
-ჰო ვეჭვიანობ,ჩემს მეგობარს ტვინს ურევ და აქედან მიათრევ.უნამოსო ადამიანი ხარ.
-მხოლოდ მაგიტომ ეჭვიანობ?ტუჩებთან ამოიჩურჩულა.ბაის გული საშინლად უცემდა მისი ხმა მთელს ოთახში ისმოდა.დიმა ნაზად შეეხო მის ტუ
ჩებს.ბაიამ გაუცნობიერებლად ამოიკვნესა.დიმა უფრო გახელდა და ტუჩებზე ველურივით ეცა.ჯერ ზედას შემდეგ ქვედა ტუჩს უკოცნიდა.ბაიამ იმდენად ძლიერად უკბინა,სიხლი წამოუვიდა ტუჩიდან. დიმამ მაისურის ქვეშ შეუცურა ხელი.პარალელურად კისერზე და ტუჩებზე კოცნიდა.პენუარი სწრაფად გადააძრო,სხეულზე უფრო მაგრად აიკრო.კოცნით ნელ-ნელა მოიუყვებოდა.წამებში გახადა ბიუსჰალტერი და მკერდს დაეწაფა.ბაიას ბაგეებიდან კვნესა წასკდა,დიმა ღიმილით მიუყვებოდა მის მუცელს.ხელის ერთი მოძრაობით საცვალი მოისროლა.ძალიან მალე თვითონაც შიშველი იყო.ბაიას თვალებში შეხედა,მისგან ნებართვა უნდა აეღო,არ სურდა საყვარელი ქალის სხეულს უნებართვოდ დაპატრონებოდა.როდესაც ბაის ვნებით ანთებული თვალები დაინახა კიდევ ერთხელ აკოცა.ყრთან ჩასჩურჩულა.
-იცოდე რომ გეტკინება.თანხმა ხარ?
ბაიამ თავი დაუკრა.დიმამ ქვეშ მოიქცია და ნელა დაიწყო მასში შესვლა.ბაიამ ტკივილის წამოიკივლა მაგრამ ძალიან მალე სიამოვნების მორევში ჩაიძირა.მის მკერდზე ედო თავი და დიმას სხეულზე ათამაშებდა თითებს.დიმა კი მის თმაში ხლართავდა თითებს.
-მე შენ ძალიან მიყვარხარ!რაც არ უნდა ვთქვა ჩემს დასთან გულთან ახლოსაც არ მიიტანო.
ბაიამ მხოლოდ გაუღიმა და თავი ისევ გულზე დაადო.დიმამ სახე აუწია და ნხურვალე კოცნით დააჯილდოვა.ალბათ მთელი დღე ასე იქნებოდნენ მაგრამ ბაიას სამსახური გაახსენდა.უნივერსიტეტიც მაგრამ აზრი არ ქონდა მის წასვლას.მალე მოემზადა და სამსახურში წავიდა.გზაში ბედნიერი მიდიოდა.სამსახურში ყურებამდე გაღიმებული შევიდა.თაკოს ადგილი უნდა დაეკავებინა.გამოსაცვლელში შეხვდნენ ერთმანეთს,თაკო ეჭვით უყურებდა მის თვალებს,რომლებშიც ჭინკები თამაშობდნენ.
-ბაია რამე მოხდა რაც მე არ ვიცი?
-ისეთი არაფერი.
-ჩემზე ისევ გაბრაზებული ხარ?ან საერთოდ რა დავაშავე?
-რა აღარ ვარ გაბრაზებული.არც მე ვიცი რატომ ვიყავი.
-მაშინ ჩამეხუტე.გოგონები ერთმანეთშ ჩაეხუტნენ.თაკოს მაინც ღრნიდა ეჭვი,თუ რატომ იყო ასეთი ბედნიერი.უნივერსიტეტში ასეთი რა უნდა მოხდარიყო რომ ეს ასეთი ბედნიერი იყოს?
-კარგი მომშორდი,დამაგვიანდა.
-ჰო კარგი,ისე უნივერსიტეტში დღეს რაიმე ახალი ხომ არ მომხდარა?
-არ ვყოფილვარ.უცებ გაანალიზა რაც თქვა,ინანა მაგრამ რა დროს.
-კარგი.ახლა კიდევ უფრო დაჭვდა მეგობრის ბედნიერებაში.უნიში უნდა მისულიყო თორე ძმასთან გაარკვევდა ყველაფერს.ბოლო ბოლო ის მაინც ხო იყო სახლში.ბაიამ ცხრა საათამდე იმუშავა,ათასი ჭკუის ადამიანი,ზოგმა რის გამო ეჩხუბა ზოგმა რის.ყველა რაღაცით იყო უკმაყოფილო.მაგრამ მას გულთან ახლოსაც კი არ მიქონდა.ყველაფერი მოაწესრიგა ათის ნახევრისთვის უკვე სახლი გზას ადგა.ძალიან ცოტაღა იყო დარჩენილი,როცა შეამჩნია უკან შავი ავტომობილი რომ მოყვებოდა,უნდოდა გაქცეულიყო მაგრამ დაიჭირეს.მანქანაში ძალით ჩატენეს.ცხვირში წვა იგრძნო,მალე კი გაითიშა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline მოდერი სალანდერი

შეურაცხყოფაა ეგ.
ბოლომდე ვერ წავიკითხე.
რაც წავიკითხე, უკომენტაროდ.
გრამატიკა ლექსიკა დასახვეწზე მეტია.
არსებობს ღილაკი სფეის, რომელიც სასვენი ნიშნის დასმის შემდეგ უნდა გამოიყენო და სიტყვებს ერთმანეთს დააშორებს.
მეტი ყურადღება.
წარმატებები.

 



№2  offline წევრი tako.izek

სალანდერი
შეურაცხყოფაა ეგ.
ბოლომდე ვერ წავიკითხე.
რაც წავიკითხე, უკომენტაროდ.
გრამატიკა ლექსიკა დასახვეწზე მეტია.
არსებობს ღილაკი სფეის, რომელიც სასვენი ნიშნის დასმის შემდეგ უნდა გამოიყენო და სიტყვებს ერთმანეთს დააშორებს.
მეტი ყურადღება.
წარმატებები.



აუცილებლად გავითვალისწინებ შენიშვნებს.

 



№3  offline მოდერი ჰაიკო

თაკო შეცდომები რათქმაუნდა გაქვს, ყველას გვაქვს, ყველა ვიხვეწებით კრიტიკით.
Space ღილაკს რაც შეეხება მაგალითად ჩემი ხშირად ჭედავს, შენიც ალბათ ;) მეტი ყურადღება და მშვენიერი იქნება. წარმატებებს გისურვებ :)
--------------------
...In sleep She sangs to me, in dreams She came, inside my mind ;) She's best between bests!!! :*:*:*

 



№4  offline წევრი tako.izek

ჰაიკო
თაკო შეცდომები რათქმაუნდა გაქვს, ყველას გვაქვს, ყველა ვიხვეწებით კრიტიკით.
Space ღილაკს რაც შეეხება მაგალითად ჩემი ხშირად ჭედავს, შენიც ალბათ ;) მეტი ყურადღება და მშვენიერი იქნება. წარმატებებს გისურვებ :)



მაგ ღილაკის ბრალია არ არის.ტელეთი ვწერ და ურევს.ხან რა ასოს აგდებს ხან რას,დამტანჯა,ხანდახან ისე ვარ კედელს ვესროლო ძალიან მინდა.....მომდევნო თავ
ში იმედია უფრო ნაკლები შეცდომა მექნება..

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent