შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 3)


21-08-2018, 01:43
ავტორი უნდა ვწერო
ნანახია 1 719

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 3)

მთვარე ღრუბლებში იკარგება, თითქოს რამეც თან სდევს. მოლოდინით იწურება. ესაა მომენტი, როცა ადამიანის სულის თქმას გარემო პასუხობს, პასუხობს ზუსტად და საზრიანად.

-როგორი უსამართლობაა, ახლა უამრავი ადამიანი ერთადაა, მაგრამ თან არაა. გვამებივით წვანან ერთმანეთის გვერდით და უბრალოდ სძინავთ, თან ისე რომ არც კი ფიქრობენ ერთმანეთზე, ჩვენ კი ტელეფონით ვსაუბრობთ, ისიც დაბალ ხმაზე მეზობლები რომ არ გავაღვიძოთ.. - ეუბნება მია და ფეხზე კოღოს ნაკბენს იფხანს.
-მართლაც, მია ! ტკივილამდე მონატრებას მაინც არ ვგრძნობდე...
-ხვალ დღისით შევხვდეთ, იუსტიციის სახლში მივიდეთ და გავარკვიოთ ქორწინების რეგისტრაციის დეტალები..

გამთენიისას ეძინებაა, როცა უკვე მზე ლამისაა მთელი თავისი სიმხურვალით ადგება ფანჯარას. რეალობას წყდება წამიერად, მაგრამ თითქოს არ წყდება..
ისევ ფურცლის ნაგლეჯზე ეფიქრება, რომლის არარსებობის შემთხვევაში თითოეულის თვალი გდევნის. მეზობლები ჭორაობენ, არიქა, ხელი გადახვია ბიჭმაო, მშობლები არიგებენ, არ მისცე კოცნის უფლება, ჭიანჭველასავით ფეხიდან თავზე აგახოხდებაო და კიდევ ვინ იცის ვინ რას.. ადამიანის გული ხომ მორევივით ღრმაა.
12 საათისთვის ეღვიძება თუ არა, საწოლიდან დგება. ჯერ საათს უყურებს, შემდეგ გამოტოვებულ ზარს ამჩნევს, რომელიც აჩისგანაა და მაშინვე ურეკავს.

-მალე მოემზადები ? - ეკითხება ბიჭი.
-შეძლებისდაგვარად..
-მომენატრე, მია.
-მეც, მაგრამ ახლა უნდა მოვემზადო.
-გკოცნი.
-მეც.

Breakbot – „Baby I'm Yours“ - ს რთავს და თან შხაპს იღებს, ნელთბილი წყალი საოცრად სიამოვნებს, მთელი სხეული ეხორკლება, მაგრამ უწინ ასე როდი ხდებოდა.. ადამიანები ალამაზებენ მომენტებს, მაგრამ არა პირიქით - მომენტები ნაკლებად ახერხებენ მშვენიერების მოფენას ჩვენი სულებისთვის.

-დე, უკვე მიდიხარ ?
-ჰო - პასუხობს დედას და კარს იხურავს, მეტროსკენ გზას ფეხით მიუყვება და თანაც ძველ მელოდიას იმეორებს. ისეთი განცდა ეუფლება, თითქოს ახლავე ფრთებს გაშლის და გაფრინდებაო, რაც საერთოდ არაა გასაკვირი, როცა აჩისთან შესახვედრად მიდის, განუწყვეტლივ მეორდება ეს უკანასკნელი.
-როგორ ფიქრობ რას დამიწუნებენ შენი მშობლები ?
-შეშლილი ხარ და საერთოდაც მეც ! - ეცინება მიას.
-აბაა, რააა ცხოვრება, თუ ცოტა ხანს მაინც არ იყავი გიჟი - ხელებს ნაზად ხვევს მიას და მკერდზე იკრავს. გოგონას სუნთქვა გამძაფრებულად ჩაესმის და სუნთქვა მასაც უჩქარდება - შენი გულის მელოდინია მიყვარს, მხოლოდ შენი !

პაპანაქება სიცხეში ე. წ „მშვიდობის“ ხიდს ჭრიან, რომლის აშენების დღიდან მშვიდობა დამყარდა საქართველოში, თანაც ისეთი, რომ სწორედ ამ ხიდზე დღისით 5 კაცი მაინც შეგხვდება, რომელიც მოწყალებას ითხოვს, აი, საღამოს კი იმატებს. ალბათ მის ქვემოთ არსებული night office - ში შეღწევის სურვილით.

-ვაფშე დღესვე რომ დავასრულოთ, არ სჯობს ? - ეკითხება მია.
-კარგი. მანამდე ამ ერთ ღერს მოვწევ და მერე აღარ.
-შენ სულ მასე ამბობ, არ გინდა ტყუილი პირობები - ეცინება მიას, აჩი კი სიგარეტს უკიდებს და წამიერად ჩერდება - მოდი ჩემთან !
-ვერ ვიტან მაგის სუნს..
-კაი, რაა... არ გახსოვს რამდენიმე დღის წინ რამხელა ხმაზე ამბობდი და თანაც შუა პარკში, პლანი არ გაქვს, მოვწიოთ შენთანო.
-ახლა შენ უფრო ხმამაღლა ამბობ, აჩი - ორი ნაბიჯით შორდება გოგონა, მაგრამ მალევე უახლოვდება შეყვარებულს.
-გახსოვს იმ დღეს თავისუფლებაზე როგორ გამოვავლინეთ თავისუფლება ? - ეკითთხება ნიშნის მოგებით.
-პლანით, რომელიც, სამწუხაროდ, აღარ მაქვს.
-გავაგრძელოთ გზა ჩვენი გაბედნიერებისკენ ?
-შენი ირონიააა !

დაახლოებით 5 წუთში შესასვლელის მცირე კრახის შემდეგ დათქმულ ადგილს მიაღწიეს. ადგილის ნომერი აიღეს და სკამებზე მოლოდინის რეჟიმი ჩართეს.
შესაძლოა მკითხველის დიდმა ნაწილმა იფიქროს, ჰორმონების ან გატაცების ამბავია, რით ვერ დაეტივნენ თავიან ადგილასო, მაგრამ გავითვალისწინოთ, რომ თინეიჯერებთან კი არა, ჩამოყალიბებულ ადამიანებთან გვაქვს საქმე და საერთოდ ყველაფერს რომ თავი დავანებოთ, ვისაც თავისუფლების ის საოცარი განცდა არ უგემია, რომელსაც სიყვარული ჰქვია, სჯობს ენას კბილი დააჭიროს.

-ცოტა ვღელავ..
-გოგო, გიხაროდეს უფასოოააა.. ასეთი მნიშვნელოვანი საბუთიი... სანამ დაედება ფასი, მოვასწროთ...
-გეყო, ხუმრობა. მალე ჩვენი რიგი მოვა !
-მოგესალმებით. რა გნებავთ ? - მაგიდის უკან მჯდომი გოგო ეკითხება წყვილს და უღიმის.
-შენ უთხარი - ანიშნებს მია, მაგრამ აჩი ხმას არ იღებს. ორიოდე წუთის შემდგომ მია მიმართავს მის წინ მჯდომ გოგონას ისე, რომ სიცილს ვერ იკავებს. ჯერ კიდევ არც ისე დიდი ხნის წინ ხომ სიცილადაც არ ეყოფოდა ამგვარი წინადადება.
-ქორწინების რეგისტრაცია გვინდა !
-მოწმეების პირადობის ნომრები გაქვთ ?
-აუ, არა.
-თუ გაიგებთ, შეგიძლიათ თავიდან მოხვიდეთ და 6-ისთვის რეგისტრაციაც შედგება, მოწმეების თანხლებით, რა თქმა უნდა.
-კარგით, მადლობა..
-დეტალები გავარკვიეთ მაინც .. დღეს არ გამოვა, ვისთვისაც უნდა მეთქვაა, ვერ მოვა ასე მალეე, ვერც შენი - ეუბნება მია - ქუჩაში გამვლელის წაყვანა კი ცოტა არ იყოს ტეხავს...,
-ჰო, რა...
-იმედია, ჩვენი გადაწყვეტილების დეტალების დაზუსტების აღნიშვნას არ გადაწყვეტ.
-არა, მაგრამ სიცხის გასანეიტრალებლად რამე ცივი მინდა - ეცინება აჩის.

***
მეორე დღეს, აჩის სურვილის შესაბამისად, მის დეიდასთან ადიან. ვინაიდან დედა თბილისში არ ჰყავს და არც მამა, მიას სთავაზობს დეიდას ოჯახის გაცნობას. თანაც აფრთხილებს ბებია ბევრ კითხვას დაგისვამს და არ შეშინდეო.
შესასვლელში ძაღლი ხვდებათ, რომელიც მაშინვე ახტება გოგონას.

-გთხოვ, მომაშორე - აჩი თოკით გარეთ აბამს ძაღლს და თან სიცილით უყურებს მიას.
-დეიდა არაა სახლში - გამოდის ერთ - ერთი რძალი, რომელსაც ხელში ჩვილი უჭირავს - შეწუხება კი არ იყო საჭირო - ცელოფნებს ართმევს აჩის, რომელიც ღიმილით პასუხობს, მე კი არა მია შეწუხდაო.
-სასიამოვნოა შენი გაცნობა .. ჩემს მეუღლესაც დავუძახებ.
-დათოო, გამოდი, სტუმრები მოვიდნენ ...

გოგონა ყველას თბილი, მაგრამ მორიდებული ღიმილით ხვდება.
ცოტა ხანში ბებიაც გამოდის, რომელიც ჯოხს დაყრდნობია, მაგრამ შინაგანი სიმხნევე ფიზიკურ სისუსტეს შესამჩნევლად ჯაბნის.

-გემოვნება კი გქონია - ქვემოდან ზემოთ ათვალიერებს მზერით მიას, შემდეგ კი ეშმაკურად უღიმის - შემოდი, შვილო - მია დამფრთხალი ბარტყივით მიყვება, ტელევიზორის ოთახში რომელიღაც თურქული სერიალი ფონზე სვამენ, მაგრამ ეს როდი კმარა; მოხუცი იწყებს საფირმო, თითქოს უკვე დაზეპირებული, კითხვების დასმას :

-რამდენი ხანია რაც ერთმანეთს იცნობთ ?
-რამდენიმე თვეა - უღიმის მია.
-სად გაიცანი ?
-პარკში - წინასწარ შემზადებულ პასუხებს იხმობს გოგონა.
-გიყვართ ერთმანეთი თუ უბრალოდ ერთობით ? - ამ კითხვაზე მიას მხოლოდ ღიმილი გამოსდის.. განა ნაშებს აცნობენ ნათესავებსო, ეფიქრება.
-ერთმანეთს უშვებით დიდი ხანია, არა ? - თანამედროვე ტერმინოლოგია ან არ იცის მოხუცმა, ან უბრალოდ დაიმორცხვა სიტყვა სექსისთვის.
-ისე კარგი ბიჭი კია, მარაა.. რა ვიცი, ცოტა ცელქი - აგრძელებს, შემდეგ კი ისევ ძველ კითხვას უბრუნდება - დიდი ხანია, რაც ერთმანეთს იცნობთ ?
-ხომ გითხარით, რამდენიმე თვეა - მეთქი - გოგონას გონება ძალაუნებურად ეძაბება, ან სკლეროზი სჭირს და ან სპეციალურად იშტერებს თავსო.

„სჯობს გვიან, ვიდრე არასდროსო“ გამოთქმას ზუსტად ასრულებს აჩი და ოთახში შემოდის, მალე თამო ბავშვით ხელში აღებს კარს და ყავის დასალევად ეპატიჟება მოსულთ. ისინიც სიხარულით მიყვებიან, განსაკუთრებით, მია, რომელსაც ერთი სული აქვს, როდის დააღწევს თავს არსებულ უხერხულ სიტუაციას.
პატარა მაგიდასთან სხდებიან, სადაც მიას წინ ნალექიან ყავას უდებენ. მართალია, ნალექიანი ურჩევნია, თუმცა რა დროს ეგაა, ოღონდაც იქაურობას თავი დააღწიოს ბენზინსაც კი გეახლებათ.

-ბიჭო, ძლივს გაგიღვიძია - ეუბნება აჩი გიოს, მის დეიდაშვილს და ასევე საუკეთესო მეგობარს.
-ადგომა მეზარებოდა პროსტა.. ბებია რეებს ეკითხებოდაა... გავიგუდე სიცილით...
-ბოდიში, რა.. მოხუციაა - ამბობს თამო.
-არაუშავს, ყველა ბებია ასეა - ძალით იღიმის მია, რომელიც გულის სიღრმეში ნაწყენია აჩიზე, რატომ დამტოვა მარტოო..
***
-ეს რა დღე იყო, შენც კიდე დამტოვე მარტო..
-რა გინდა, კარგად გაართვი თავი ! - კმაყოფილად ეღიმება აჩის. ერთ კვირაში ახალი სტატუსით ვესტუმრებით.
-ან კი , ან ვერა... თუ გააღწიეს შენებმა.
დანარჩენ გზას უჩუმრად გადიან, სულ მალე მიას სახლსაც უახლოვდებიან. ერთმანეთს კოცნით ემშვიდობებიან და გოგონას ფიქრთა ჰორიზონტიც ფართოვდება.
„იქნებ მართლა ვჩქარობთ.. არა, ეს მართალია, მაგრამ მიყვარს ! მასთან მინდა დღეს, ხვალ, მაზეგ და ... და კიდევ უსასრულო მომავალშიც..“
ამბობენ, ზეცაში წყდება, ვის ვისთან უწერია ყოფნაო, მაგრამ ესეც საკითხავია...
დილას აჩის ზარი აღვიძებს. მამაკაცი ვრცლად უყვება შექმნილ პრობლემებზე. მართლა კარავში ხომ ვერ ვიცხოვრებთო, ეცინება მიას...
-გავარკვევ ზუსტად..
-ჰოდა, როცა გააარკვევ მერე ვილაპარაკოთ მაგაზე... გეუბნებოდი არ არიან ეგენი გადამსვლელები - მეთქი, მე კი 2 ოთახიან ბინაში 10 სულთან ერთად ვერ ვიცხოვრებ !
-არ იქნება ასე, მია...
-კაი, არ მცალია... წავედი.. - ტელეფონს თიშავს და ძველ ფიქრებში იძირება, ოღონდ ახლა ყველაფერს დიდ არას ამატებს... ანუ სიჩქარეს არა, გიჟურ სიყვარულსაც არა, მეტ ბედნიერებასაც არა...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი Qeti qimucadze

Axla cavikitxee, bevri sasiyvarulovistoria camikitxavsss, ogond aseti midgomit araa, agfrtovanebuli varr, yochag, zalian realuri da cxovrebiseuliaaaa

 



№2  offline ახალბედა მწერალი უნდა ვწერო

Qeti qimucadze
Axla cavikitxee, bevri sasiyvarulovistoria camikitxavsss, ogond aseti midgomit araa, agfrtovanebuli varr, yochag, zalian realuri da cxovrebiseuliaaaa

დიდი მადლობა heart_eyes

 



№3 სტუმარი სტუმარი ნათია

კარგა ხნის წინ წავიკითხე კომენტარიც დავდე მაგრამ ჩემმა ტელეფონმა ალბათ ისევ გაჭედა, ნუ ეხლა რომ ვნახე არ იყო არადა ძალიან მომწონს, ამიტომ გთხოვ არ დაიკარგო და დადე ახალი თავი

 



№4 სტუმარი თეკო მ

როდის დაიდება შემდეგი?

 



№5  offline ახალბედა მწერალი უნდა ვწერო

დავდებ ! უბრალოდ ჯერ ვერ ვახერხებ გარკვეული მიზეზების გამო.
მადლობა, რომ კითხულობთ !

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent