შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ბნელი ტყე (თავი 1,2)


26-08-2018, 02:01
ავტორი Tamta Kurtskhalidze
ნანახია 181

ბნელი ტყე  (თავი 1,2)

საკუთარ თავთან ლაპარაკი ჩემი ცხივრების სტილი გახდა, ყოველთვის საკუთარ თავს ვკიცხავდი, სხვჯს მიმართ პრეტენზიას არ გამოვთქვამდი მჯერიდა რომ საკუთარი თავი უფრო მეტად გამიგებდა ვიდრე სხვა მოკვდავი. როდესაც ფსკერზე ვეშვებიდი ისევ ჩემმა გონებამ გამინათა გზადა ნაპირზე გამომრიყა.
სუსხიანი დღე იყო 17 ნოემბერი, ცივი ქარი უბერავდა და გარშემო ყველაფერს ყინავდა, ჩემი ნაცრისფერ ჩანთა ავიაღე ძველი იყო მაგრამ გამოსადეგარი. გუგლში ისევ შევათვალიერე სახლი რომელიც ერთი თვით დავიქირავე, ძალიან ლამაზი სახლი იყო ტყესთან, მეზობლები მხოლოდ 2 კვარტლის მოშორებით ცხივრიბდნენ, ორ სართულიამი ხის სახლი ისეთივე ლამაზი იყო როგორსაც ვეძებდი, კმაყოფილმა ამოვისუნთქე. ყველა საჭირო ნივთი ჩანთაში ჩავაწყე. აიპადი, ტელეფონის სატენი და სხვა საჭირო ნივთები ნაცრისფერ ჩანთაში. ტელეფონი ავიღე დედას შეტყობიმება გავუგზავნე '' დედა მივდივარ როგორც კი ჩავალ დაგირეკავ, მამას აკოცე '' დედა და მამა გიდები იყვნენ, თითქმის მთელი ცხოვრება მოგზაურობაში გაატარეს, 15 წლის შემდეგ მარტო ცხოვრებას შევეგუე, თავიდან მეშინოდა და შუქს ყოველ ღამე ანთებულს ვტოვებდი, დროთა განმავლობაში ყველაფერს შევეჩვიე, სიმართლე გითხრათ მარტო ცხოვრება იმაზე უკეთესი აღმოჩნდა ვიდრე წარმომედგინა, სამ თვეში ერთხელ ხუთი დღით დედა და მამა ჩამოდიოენენ, ისეთი ბედნიერი ვიყავი ის ხუთი დღე მათი წასლის შემდეგ მთელი დღეები ვტიროდი, მაგრამ ამასაც კი მივეჩვიე რომ მხოლოდ ხუთი დღე მქონდა ბედნიერი. ჩანთა მხარზე გადავიკიდე, მანქნის გასაღები ავიღე და კარები კარგად ჩავკეტე. ორი დღის წინ ერთ აზრი მომივიდა თავში და არ დამიყოვნებია, ადგილს ვეძებდი ერთი თვე რომ დამესვენა, ლამაზ სახლს ისე რომ არავის შევეწუხებინე, დედა სიხარულით დათანხმდა ჩემს იდეას, სახლი ვიპოვე და გადავწყვიტე მეორე დღესვე წავსულიყავი. რუკას შევხედე 6 საათი მანკნით უნდა მევლო, ღრმად ამოვისუნდქე და ერთთვიანი დასვენებისთვის და სიჩუმისზთვის მოვემზადე.
6 სააათზე მეტი დამჭირდა, ჩემს სახლთან მისაღწევად მაგრამ ეს ამად ღირდა, ორ სართულიანი სახლი ისეთივე ლამაზი იყო როგორიც ფოტოზე, პირველ სათრულზე სამზარეულო, ლამაზი ბუხარი და დიდი მდივანი იყო, სახლის კედლები თეთრად იყო შეღებილი, მყუდრო გარემო ნამდვილად იყო. მეორე სართულზე ორი საძინებელი და აივანი იყო, აივანი პატარა მაგრამ ლამაზად იყო მოწყობილო, საიდანაც ულამაზესი ხელი იშლებოდა, ტყე რომელიც ტბასთან იყო კარგად დავაკვირდი და გავოცდი ტყე ძალიან დიდი და ლამაზი იყო, სახლის იკანა კარებიდან ტბასთან გადიოდი შემდეგ კი ტყე იწყებოდა, ფილტვები სუფთა ჰაერით ავივსე, ტელეფონი ჯინიდან ამოვიღე და დედას დავურეკე
- ნიტა? - დედას ხმის გაგონებაზე მივხვდი რამდენად მენატრებოდა
- ხოდ დედა მე ვარ, როგორ ხარ?
- კარგად ვართ საყვარელო, მამაც კარგად არის, ძალიან მოგვენატრე.
- მეც დედა, მეც ძალიან მომენატრეთ, მე ჩავედი, ნეტა აქ იყოთ აქ ისეთი სილამაზეა
- მართლა? რა კარგია საყვარელო, მეც მინდა შენს გვერდით ვიყო
- არაუშავს დედა მალე გნახავთ, უნდა გავთიშო ნივთები არ ამომილაგებია, მიყვარხართ
- კარგი საყვარელო, ჩვენც გვიყვარხარ.
ნივთები რაც წამიღებული მქონდა ერთ ოთახში მოვათავსე, პროდუქტი რაც წამოვიღე მანქნიდან გადმივიღე და მაცივარში შევდე. ძალიამ ციოდა გარეთ საშინელი ვიცი ქარი უბერავდა, შეშა არ იყო რომ ბუხარი დამენთო და უკანა კარებიდან ტყეში გავედი, ხის მოგროვრება დავიწყე მაგრამ ტყის ბილიკი დავინახე, ბილიკს გავუყევი და მოგროვილი ხე ახლოს ერთ ადგილას დავყარე, ტყე ახლოსან უფრო ლამაზი აღმოჩნდა, წიწვები და ნაძვები ერთმანეთში არაჩვეულებრივად ერწყმოდა, ხუთი წუთი ვიარე და მივხვდი რომ საკამოდ ღრმად შევედი ტყეში, უკან დაბრუნება რომ გადავწყვიტე ფეხის ხმა გავიგონე, ის ჩემთან ერთად რიტმულად მოძრობდა, შემეშინდა მივხვდი რომ რომელიღაც ცხოვლი ჩემთად ძალიან ახლოს იყო, ნაბიჯს ავუჩქქარე და მანაც უფრო სწრაფად წამოვიდა ჩემსკენ, გავჩერდი და რაც შემეძლო სწრაფად მივტრისლდი, ჩემს წინ ადამიანი იდგა,მაღალი შავი ფიგურა ორი წამი მაკვირდებოდა და თვალის დახამხამებაში სიბნელეში გაუჩინარდა. ფილტვები გამეყინა მივხვდი რომ ეს ორი წუთი არ ვსუნთავდი, უკან მოუხედავად გავიქეცი, სანამ ხის ბოძს თითქმის თავით შევასკდი, ეს ხის აბრა იყო მასზე კი ხის სახელი და გაფრათხილება ეწერა '' ბნელი ტყე '' მის ქვემოთ კი წარწერა '' გთხოვთ, ტყეში შესვლისგან თავი შეიკავოთ''
შიშინ ენა ჩავარდნილმა, ჩამქვრალ ბუხარს გიჟივით დავუწყე ყურება, ყველა აზრი ერთნანეთში აირია და ჩაიხლართა. კაშკაშა სხივები იმსხვრეოდა... ყველაფერი ეს დაუჯერებელია : ეს მთვარე, ეს მოჩვენებითი ჩრდილდბი, ეს რეალური თუ არარეალური ამბები, ეს ღამე ან ეს საათი, უცხო ან ნაცნობი, თითქოს ერთხელ უკვდ ენახოს სხვა ცხოვრება, სხვა პლანეტაზე. მილიომობით ადამიანის განუწყვეტელი გულის ცემა მესმის, თითქოს მილიონობით ძალის მოტორი მუშაობსო. ნელი, ნელი მაძრაობა ცხოვრების გზაზე, გულის ყოვეკ ძგერაზე მილიმეტრებით ვუახლოვდრბით სიკვდილს.
ბუნება იღვიძებდა, შორეული კუნჭულიდან ამოდიოდა მზე, მაგრამ არემარე უკვე შესამჩნევლად გაენათებინა, მზის სხივები ტყეს ფარულად მორიდებით ეცემოდნენ, თითქოს ეშინოდათ ხეებს ფოთლები არ დავწვათო, ტყეს მანამ ვუყურე სანამ მზემ ამოსვლა არ დაიწყო, არ შემეძლოს უბრალოდ საძინებელში შესვლა და დაძინება, თვალების დახუჭვისაც კი მეშინოდა, გადავწყვიტე ძლიერი ყავა გამეკეთებინა, შემდეგ ქალაქის ცენტრში გავსულიყავი, სურსათი უნდა მეყიდა და ვინმე ისეთი მომეძებნა ვინც ტყეზე რაიმეს მაინც მომიყვებოდა, ყავა ცხელი სწრაფად დავლიე. თბილი კურტკა და ბათიმკები ჩავიცვი და სახლის კარები ჩავკეტე, თუ ვინმეს შესვვლა მოუნდებოდა ისედაც ადვილად შევიდოდა. ქალაქი უბრალო იყო, ხალხი ტუჩებდალურჯებული დადიოდა ქუჩაში სწრაფი ნაბიჯებით, ქუჩის კუთხეში მაღაზია დავინახე და მეც სწრაფი ნაბიჯდბით გავუყევი გზას, მაღაზია ათი, თხუთრტი კვადრატი იქნებოდა მაგრამ ყველაფერი იყო რაც კი მინდოდა, შემოსასვლელთან სავარძელში თეთრთმიანი ლამაზი ქალი იჯდა, ხელში გაზეთი ეჭირა და თვალებმოწუტული კითხულობდა. ყველაფერი რაც მჭირდებოდა ვიყიდე, ერთი კოლოფი '' მალბოროს '' ჩათვლით და მაღაზიიდან გამოვედი, ქალის მოპირდაპირედ გავჩერდი, 65-70წლის მაინც იქნებოდა, წესით ყველაფერი უნდა ცოდნოდა სოფელზე და ტყეზე
- გამარჯობა - მივესალმე და გავუღიმე იქნებ რაიმეს მივაღწიო თქო, ამომხედა შემათვალიერა და თავი დამკრა
- გამარჯობა, ახალი ხარ? - გაკვირვებულმა შევხედე
- ახალი?
- ვიხულისმე საცხოვრებლად გადმოხვედი თქო?
- არა, მხოლოდ ერთი თვე ვიქმები აქ
- ერთი თვე, რადასასვენებელი ადგილი ეს ნახე, სად იცხოვრებ?
- ტყესთან რომ სახლია აი იქ - ქალმა თვალები ისევ დააპატარავა და უცნაურად შემომხედა
- მაილსების სახლი? ტყესთან ახლოს რატომ? რადაუფიქრებლები ხართ ახალგაზრდები
- იცით ტყეზე უნდა მეკითხა, რაიმე უცნაური ხდება ტყეში?
- რათქმაუნდა ხდება, მარტო თუ შედიხარ მითუმეტეს, ეს ტყე საშიშია იმდენად რომ არავინ ეკარება, ვინც კი შევიდა ცოცხალი არავინ გამოსულა, ჩემი შვილიშვილი გაიძახოდა შევალ რაუნდა მიქნანო, ვუთხარი შენ იქ თუ წახვალ მე თავს მოვიკლავ მეთქი, იცის სიტყვის ადამიანი ვარ და შევასრულდებდი
- ისინი?
- დიახ შვილო, ისინი არვიცი ვინ მაგრამ ისინი, ყველა იქ შესულს მოკლავენ, როგორც მაიკლი, ოხ ჩემი მაიკლიი
ქალს აღარ ვუსმენდი, გზას დავუყევი, გაიგინე მომაძახა არ შეხვიდე შენც მოგკლავენო, ეხლა უფრ ძლიაერი ვარ ვიდრე აქმივდიოდი, ვერავინ ვერაფერს დამიშავებს ვამბობდი ხმადაბლა, მალბოროს კოლოფი გავხსდნი ერთი ღერი ამოვიღე და მოვკიდე, ტყის დანახვისას გამეღიმა და მომეჩვენა (ალბათ) როგორ მიღიმოდა ტყიდან ბიჭი.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1  offline წევრი Farvana

მომეწონა და არ გაავნო დადება
--------------------
ფარვანა

 



№2 წევრი Tamta Kurtskhalidze

Farvana
მომეწონა და არ გაავნო დადება

დავდებ ღამით????????????

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent