შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 5)


5-09-2018, 22:20
ავტორი უნდა ვწერო
ნანახია 886

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 5)

„ლოგიკაში ძააან.. სანამ გადამეკეტა, გამეცალე ჩათიდან.“
„ვიცი, რომ სოფლელი არ ხარ და თავისუფალი გოგო ხარ, უბრალოდ გამოგიწვიე !“
„თავისუფლების მნიშვნელობა გესმოდეს, კარგი იქნებოდა !“ - ბოლოში სიცილის სმაილსაც ამატებს, სახეზეც ღიმილი ეკრება.
ნეტავ, მართლა ესმოდეთ რას ნიშნავს თავისუფლება, რა სხვაობაა 21-ე საუკუნის თავისუფალ გოგონასა და ქვის ხანის მდედრობითი სქესის ტიტველ წარმომადგენელს შორის.
მგონი არ უნდა იყოს გვიანი იმისთვის, რომ ოქროს შუალედი ვიპოვოთ. არც ქალიშვილებს დავაკვდეთ და არც თავისუფალი სექსის რეფორმატორობას მივყოთ ხელი.
საერთოდ რა არის სიყვარული ? დარწმუნებული ვარ, რომ გკითხოთ, ყველასგან განსხვავებულ პასუხს მივიღებ, ზოგიც უბრალოდ გაჩუმდება, ხელებს მხრებზე შემოიწყობს გონების გახსნის ლოდინში, თუმცა ხშირად ეს პასუხიც არ აღმოაჩნდება. ეს ხომ გრძნობაა, რომელსაც ვგრძნობთ, ზედ ვაკვდებით, მაგრამ მაინც ვერ გადმოვცემთ სიტყვებით.

-ბევრის მოკლე ლოგიკით შორტი თუ გაცვია, ყველას აძლევ - ეუბნება საკუთარ თავს და ეცინება... არა, რა.. ჩადრით უნდა იარო ადამიანმა ამ პაპანაქებაში ? - ფანჯრიდან იხედება და სიცილი ძალაუნებურად სიცილზე ემატება...
სააბაზანოში შედის, უარესად დაცხა და შხაპი რომ არ მიიღოს, სულ ამოიხრუკება.. ცივი წყლის შეხება არასდროს ყვარებია, ახლაც ცხელისკენ აყენებს „დუშს“, თუმცა ზედმეტი მოსდის და სხეული ეთუთხება. ოდნავ უკან წევს, მაინც ცხელია, მაგრამ სასიამოვნოდ ცხელი, იმდენად სასიამოვნო, რომ აჩი ახსენდება.. ასეთი ცხელი წყლის ქვეშ მარტო არ უნდა იყო ადამიანი.
„ ეს ღამე, როგორც სანთელი დნება... ვხედავ მე იმას, რაც შენში ხდება. ვხვდები მე, ვნატრობ უწინდელ ამბებს..“ - ნაცნობი მელოდიის ღიღინს იწყებს. შხაპის ქვეშ ხომ ყველანი დიდი მომღერლები ვხდებით.

***
სანაპიროზე გოგონებს ემშვიდობება და პირდაპირ სახლისკენ მიდის, მატარებელმა რომ არ გაასწროს, თუმცა გზაში რამე ცივი ისე უნდება, მაღაზიისკენ კვეთს გზას და ორ ცალ ნაყინს ყიდულობს.. მართალია, წინ მავალი წყვილი, რომელიც ერთად მიირთმევს ნაყინს, აჩისთან ერთად გატარებულ დღეებს ახსენებს, თუმცა განწყობას არ იფუჭებს.
შესაძლოა, მონატრება გვფერფლავდეს... მოსალოდნელი სასიამოვნო შეხვედრაც ჩაგვეშალოს, მაგრამ ცხოვრებაში ყოველთვის მოიძებნება რაღაც სასიამოვნო საყრდენი, რაც ბიძგს მოგვცემს.
ბარგს სწრაფად ალაგებს, სიჩქარეში ხელჩანთის ელვაც კი ერღვევა, მაგრამ არ ადარდებს. საჭმელს ტოვებს, მხოლოდ კოლას იღებს, გზაში მაინც დავლევო, მაგრამ შემდეგ მასაც ტოვებს და კარებისკენ მიდის. ტაქსისტებს ბავშვობიდან ვერ იტანს, ამიტომ 10 ნომერს უცდის, რომელიც მიუხედავად იმისა, რომ ტაბლოზე არ ჩნდება, 5 წუთში მოდის, მიაც ადის, ბილეთს იღებს და ფანჯარასთან იკავებს ადგილს.
6-ის 10 წუთზე უკვე სადგურზეა და 807- ე მატარებლის ჩამოდგომას ელოდება. ამაღლებულ ადგილას ჯდება და თან მოშორებით მჯდომ გოგონას უკანალს აკვირდება. როგორც მისი ყოფილი იტყოდა, რა მოსაწონია ბიჭში, გოგოა ყველასთვის მიმზიდველი და სასურველი. დაკვირვების ობიექტის წინ მდგომ ბიჭებსაც ათვალიერებს. ერთი, მეტად სიმპათიური და „ჯანიანი“ გოგონას ეხვევა. მეორე აზრი არააა, უკანა ხედით მოიხიბლაო, ფიქრობს, თუმცა შემდეგ მის სახესაც ამჩნევს, როცა ერთმანეთის გვერდით ხვდებიან მატარებელში. ატყობს მეზობელს, რომ მოწყენილია, ვერ ისვენებს და განცდა ეცნობა, მაგრამ მაინც შორეულად ეჩვენება.
აჩისგან შორს ყოფნის პირველ დღეებში მონატრება სრულიად ბოჭავდა, მერე თითქოს შეეჩვია და არ უნდოდა დედაქალაქს დაბრუნებოდა.
„ჯანდაბა, მწყურია !“
„არაუშავს, მალე ჩახვალ... სულ 5 საათი გიწევს მგზავრობა..“ - დაუწყო საკუთარ თავს დამშვიდება.
ცოტა ხანს ინტერნეტში ერთობა, შემდეგ კი მის წინ მჯდომი ბიჭის მიშტერებებზე ეცინება გულში... მგონი, კაცს თვალით უფრო უყვარს, ვიდრე გულითო, წამიერად ესეც კი ეფიქრება. უცნობი საკმაოდ სიმპათიურად გამოიყურება, გრძელი თმა უცნაურ კუდად უქცევია, შავები აცვია და შორტებიდან ფეხის კუნთებიც სასიამოვნოდ ეკვეთება, თუმცა მალევე ბეზრდება მსგავსი გართობა, თავისუფლდება რა მის გვერდით სკამი, თავს დებს, ემბრიონის პოზაში თავსდება და თვალებს ხუჭავს..
ძილი..
ძილი..
დიახ, ძილი ზოგჯერ საუკეთესო გამოსავალია..

***
სახლამდეც ავტობუსით მიდის და ისევ მარტო.. არ უყვარს არავის შეწუხება. აჩიმ კი უთხრა, დაგხვდებიო, მაგრამ უარი უთხრა, სამსახურში საქმეებს ნუ გაიფუჭებო.
ჰოდა, მარტო მიუყვება გზას ავტობუსიდან სახლამდე.. გზას, რომელიც ახსენებს, რომ რეალური ცხოვრება კურორტული ცხოვრებისგან ძალიან განსხვავდება.. წინ მრავალი პასუხისმგებლობაა, მრავალი დილემა, რომლებსაც ღირსეულად უნდა დახვდეს..
კარებს აღებს, ბარგს ოთახში ტოვებს და სამზარეულოში ფეხაკრეფით შედის, რადგან ყველას სძინავს. ნაყინი ყუთიანად თავის ოთახში გააქვს და წყლის დალევაც ავიწყდება.
ცოტა ხანში აჩიც ურეკავს და facebook - ში შემოსვლას სთხოვს, video call -ით საუბარს სთავაზობს, დაღლის მიუხედავად მია თანხმდება და ტელეფონი სხვა მდგომარეობაში გადაჰყავს...
-შენთან მინდა !!!!!!!!!!! - აჩის სახის გამომეტყველება ეცვლება.. - მთელი არსებით მინდიხარ !
-My darling, your lips r so sexy.. I want to be with you.. I love every part of ur body..
-ნამდვილი ინგლისელივით წარმოთქვამ.
-ოქეეეეეეეი, ძააან ოქეიიი.. მეც მინდა შენთან და თან ახლა !
-და ახლა ჩემი დასვენება სრულდება..
-ნეტავ....
-ბევრი ნეტავ გამოჩნდება, ამიტომ ნუღარ გავაგრძელებთ... - უცინის გოგონას და ტუჩებს წინ წევს კოცნის იმიტაციით და რა თქმა უნდა, მიას მიმართულებით.

ბევრს გონია, ორმხრივი სიყვარული ბედნიერებაა... მაგრამ ხშირად ცალმხრივ გრძნობაზე რთულია, შენც გიყვარდეს და მასაც უყვარდეს... ხშირად ამაზე დიდი უიმედობა არ არსებობს.. რადგან ყოველ წამს მასთან გინდა, გინდა დაძინებისას ხედავდე და გაღვიძებისაც, მაგრამ ასე რომ არააა, გული გწყდებაა, იმედი გეწურება, განცდები გეყინება და კიდევ უფრო მეტად გიყვარდება თითოეული უჯრედით.. რაც უფრო გრძნობს მის სიახლოვეს, უფრო მეტჯერ გინდება მასთან... არ გეგონოთ რამე ხურდება ! პირიქით, ტემპერამენტი ერთარსებობის მოლოდინში ვარდება და ძველი ფიქრები თითქმის ბოლომდე წყდება..
და მაინც რა იქნებოდა, რომ ჩვენს „მინდათა“ დიდ ნაწილს სემანტიკა შეეცვალა ?

***
„შენ გგონია, შენი შეყვარებული არ გღალატობს ?“ - შალვას მოწერილზე იმდენად ეცინება, მუცელი რომ ჰქონდეს, თავამდეც კი აუვიდოდა.
„ყველა შენნაირი გგონია, არა ?“ - პასუხს არ ელოდება, ჩათს ბლოკავს და ტელეფონს გვერდზე ისვრის.
ყველას ყველა თავისნაირი ჰგონიაო, მგონი, ტყუილად არ უთქვამთ...

დილიდანვე ნახულობს აჩის. მართალია, ძალიან მონატრებია, მაგრამ მისით დატკბობის საშუალება არ ეძლევა. მხოლოდ ათი წუთით ეთავისუფლება მამაკაცი სამსახურიდან, შესაბამისად, მათი „პაემანი“ დროის ამ ფარგლებს ვერ ცდება.
გული წყდება.. აჩისაც წყდება გული, მაგრამ რა ქნან...
ერთმანეთს ეხვევიან და შორდებიან... მია ისევ მარტო რჩება, გული ლამისაა კუჭამდე ჩაწყდეს, მერე კი საბოლოოდ მოადინოს ძირს ზღართანი..
მართლაც რა იქნებოდა, რომ მოვალეობა - პასუხისმგებლობანი არ გვშთანთქავდნენ ?
ახსენდება, რომ თავადაც უნდა იპოვოს სამსახური და კიდევ უფრო ითრგუნება... გზაში ძველი ნაცნობი ხვდება, რომელიც საკმაო ხანს ეტრფოდა. ყავაზე პატიჟებს. გოგონა თავიდან პატარა ბავშვივით გაქცევას აპირებს, მერე აზრს იცვლის და კაფესკენ მიყვება..
-ძალიან ლამაზი ხარ, უფრო გალამაზდი.. აი, ყველანაირად.. აი, მე კი ცოტა გავხდი, ისე ტემპერამენტი კი არ დამიკარგავს..
-საკუთარ თავზე რომ საუბრობენ არ მიყვარს და ადრეც მითქვამს, მგონი - გოგონა ყავას ძალით წრუპავს, როგორც შხამს, რომლის ამოწურვაც ჯოჯოხეთიდან გამოსვლის ტოლფასია.
-აბა, ისე დიდი დრო დაგჭირდებოდა, ლამაზო !
-ლამაზოსაც ნუ მეძახი !
-მია ! ყველაფერს ვიზამდი შენთვის, შენ კი... იქნებ მოიფიქრო, ყველაფერს დაგითმობდი.
-ზურაბ, მე მყავს ადამიანი, რომელიც მიყვარს და მას არასდროს ვუღალატებ. ეს იცი, მგონი...
-იქნებ ერთი დღე მოსულიყავი, გემრიელობები, მოფერება, ვნებიანი სექსი...
-ზედმეტები რომ მოგდის, ვერ ხვდები.. ყველა თქვენნაირი არაა, მრავალ ფრონტზე იბრძოდეს - მაგიდიდან დგება და ავტობუსის გაჩერებისკენ სირბილით მიდის.
„არ უნდა დავთანხმებოდი.. მარა ჯანდაბას.. მაგასაც და მაგის ყავასაც“ -ხმამაღლა ამბობს და ავტობუსში ადის.

წამიერად აცნობიერებს, რომ ყველაფერი ერთმანეთში ირევა...
თითქოს ყველა მასთანაა, მაგრამ მაინც მარტოდ გრძნობს თავს..
ერთ დღეს სამსახურს ნახავს, მერე ოჯახს შექმნის, შვილები ეყოლება, შვილიშვილები.. და მერე ? მერე უბრალოდ ყველაფერი გაქრება... ეს ფიქრები ხშირად აქცევს მარწუხებს მიღმა და შიშს უმძაფრებს..

***
კვირა დღეს ვაკანსიების ძებნაში ატარებს. ლამისაა სკამის ფორმას დაემსგავსოს და ნამცხვრებად იქცეს, მეტი, თითქოს ადამიასთვის მახასიათებელი ფუნქციები უქვეითდება. სივებს გზავნის, თუმცა შედეგი ჯერ-ჯერობით მხოლოდ ის აქვს, რომ საშინელ ძმარვას გრძნობს და ლამისაა კუჭი გაუსკდეს.
-ასე იცის ღორობამ.. - საწოლზე ეცემა და თვალებს ხუჭავს. ახლა მაინც დაერეკა აჩის, მაგრამ როგორ ? ის ხომ ამ დროს მუშაობს, სამუშაო საათებში კი ტელეფონით სარგებლობის უფლებასაც კი არ აძლევენ. დასვენება ? დასვენება კი იმდენად მცირე აქვს, ტელეფონისკენ გახედვისთვის განა ცხელა ?
მთელი საათები წრიალებს საწოლში, 3 საათისკენ ძლივს ეკარება ძილი და მაშინაც აჩის ზარი აღვიძებს, უდროო ზარი.. რას ვიზამ, ზოგჯერ და სამწუხაროდ, ხშირადაც კი ადამიანები ქმედებას დროს ვერ ვურგებთ.

-გამაღვიძე.. არადა ძლივს დავიძინე..
-უი, ცხოვრება, მაპატიე ! მეც ისეთი დაღლილი ვარ.
-ძილი ნებისა.
-ტკბილი ძილი.

მაგრამ სადაა ტკბილი ძილი ? ხან ერთ გვერდზე წვება, ხან - მეორეზე, მაგრამ თვალთ არ ეკარება სასურველი ბურანი.
ათასი სურათი მონაცვლეობს გოგონას გონებაში.. თითქოს უზარმაზარ გავარვარებულ ქვაბში იხარშება აზრები და თითქოს მატერიალიზდება კიდეც...
დილასაც არ ასვენებს უსიამოვნო შეგრძნება, რასაც სიცივის ანტარქტიდული განცდაც ემატება და აი, სრული ჰარმონიაც !

***
მეორე ღამეს გულის რევას შიშით აღსავსე სიზმარი ცვლის... რამდენიმეჯერ მეორდება, თუ როგორ იპარება აჩი მიას სახლში, როგორ ხვდებიან მალულად ერთმანეთს და ტკბებიან ერთმანეთის არსებობით... შემდეგ კი როგორ ბრუნდება ჩუმად გაღებული კარიდან ფეხაკრეფით ..
დილა ოფლში მცურავს ეღვიძება...
-ესეც თქვენი ორმხრივი სიყვარული... რამდენ ხან რას უნდა მომასვენოს ? მანამ, სანამ ჯეკპოტს არ მოვიგებ ან აჩის სახლი თავზე არ ჩამოენგრევა ? - ხმამაღლა უკმაყოფილი ხმით ამბობს და საწოლიდან პირდაპირ საშხაპისკენ იღებს გეზს.
***
-დე, დღეს ძალიან დიდ ხანს გეძინა - საყვედურით ეუბნება დედა.
-რა იცი, რომელზე დავწექი ?
-ღამის 3 საათამდე ვის ელაპარაკებოდი ?
-ნუ, აიი... პირდაპირ გეკითხა..
-აი, ახლა გეკითხები.
-აუ, მეგობარს. რა გინდა ? შენი საუბრებით ვინტერესდები ? - ნერვები კაწაწებად ადგება თავზე. ზედმეტი კითხვები და ზედმეტი მზურველობა .. ეს ხომ ორი რამაა, რაც ყველაზე მეტად აღიზიანებს.
-რომელ მეგობარს ? - აღარ პასუხობს და სააბაზანოს კარს იხურავს, წყალს უშვებს და საკუთარ ანარეკლს აკვირდება სარკეში. აი, ზოგჯერ საკუთარი თავი ძალიან მოსწონს, მაგრამ ახლა არა, გაბრაზება არც ისე ძალიან უხდება..
თუმცა რამდენიმე წამში განწყობა ეცვლება. გასაუბრების თაობაზე ურეკავენ. სუპერმარკეტ „უნივერსამის“ ადმინისტრატორობას სთავაზობენ.
-აი, ესეც მესმის.. იქნებ მერე მაინც დავაღწიო თავი იმ ორ საშინელ რამეს, რაც გულს მირევს “ - ეფიქრება და მზადებას იწყებს..
____
მიხარია, რომ დიდხნიანი პაუზის შემდეგ არ დამივიწყეთ.. თქვენ, მკითხველი, ხართ ჩემთვის ძალიან დიდი სტიმული. თითოეული წერილი და მეგობრობის თხოვნა ძალიან მახარებს.
იმედი მაქვს, შევძლებ კიდევ ახალი შტრიხების შეტანას ამ ისტორიაში..скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი ნათია

აუუ უეჭველი ღალატობს აჩი, და მაგრა გამიტყდა

 



№2  offline ახალბედა მწერალი უნდა ვწერო

სტუმარი ნათია
აუუ უეჭველი ღალატობს აჩი, და მაგრა გამიტყდა

მსგავსი აზრის გაელვების მიზეზი მაინც მოგეცით ?
აჩი მიას, თავისი შეყვარებულის, სახლში იპარება სიზმარში და არა , სხვა გოგოს სახლში

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent