შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

როცა ანგელოზიც დემონია (2თავი) +18


14-09-2018, 09:29
ნანახია 1 639

როცა ანგელოზიც დემონია (2თავი) +18

- ეს ის გოგო იყო? შენი დემონი?
- ჰო.
- რატომ არ მითხარი? - ხმაში აღელვება დაეტყო და ნიკაპიც შესამჩნევად აუთამაშდა.
- შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს? - მისი ხელები ხელებში მოვიქვიე და ტუჩები ნაზად შევახე.
- ისევ გიყვარს?
- ეჭვიანობ?
- უნდა ვიეჭვიანო?
- არა. - ნიკაპზე თითები მოვუჭირე და ჩამოშლილი თმა შევუსწორე. - ის დემონია შენ ანგელოზი.
- და შენ ვინ ხარ ენიტა?
- შენთვის დემონი, მისთვის ანგელოზი.
-----------------------------------------


- ახლა უნდა გავბრაზდე ხომ? - კითხულობს აღელვებული ევა.
- ხო, თუმცა არ შეგიძლია.
- რატომ არ შემიძლია?
- შენი ჩემდამი ინტერესი იმაზე დიდია ვიდრე სიბრაზე, ალბათ ამიტომ.
- ვერ გიტან ენიტა. - ცრემლი ჩამოგორდა მის სახეზე.
- ხო ვიცი. - ვამბობ და გულში ვიკრავ.
- შეიძლება დღეს შენთან დავრჩე?
- კი შეიძლება. - შუბლზე ვკოცნი და ისიც მაშინვე ივიწყებს სევდას. ცოტა ხანს ინტერესით ათვალიერა ჩემი ნახატები. მე სავარძელში ჩამჯდარი თვალყურს ვადევნებდი მის ჯერ კიდევ სუფთა თვალებს. რამდენჯერმე ამომიტივდა დილანდელი სოფისთან კოცნის ინციდენტი და ტანში უსიამოვმოდ გამცრა. მოულოდნელად ევა წინ და უკან სიარულს თავს ანებებს და ჩემ წინ ჩერდება. თვალებში ეშმაკები უკრთის.
- დამხატავ?
- როცა სრულწლოვანი გახდები და პედო*ილიისთვის დაპატიმრების შიში არ მექნება აუცილებალად დაგხატავ.
- კარგი რა. - ბრაზით გაბუშტა წითელი ტუჩები. - სექს ხომ არ გთხოვ?
- სექსის თხოვნა აღარ გამიგია ევა. - გავუღიმე და სიგარეტს მოვუკიდე.
- აუტანელი ხარ.
- და რატომ მიტან?
- წარმოდგენა არ მაქვს.
- მე კი მგონია რომ გაქვს.
- დამხატე რა. - კიდევ ერთხლე შემევედრა და თვალები აიცრემლა.
- არ გამოგივა. - ფეხზე ავდექი და ყელში ვაკოცე. - ეგრე არ დარჩე. - გავუღიმე სახე ალეწილს.
- დემონი ხარ.
- შენი დემონი. - წადი დაიძინე.
- შენ არ დაწვები?
- მე აქ დავიძინებ.
- მარტო ძილის მეშინია.
- ხო დავიჯერე, წადი. - აბუზღუნებულ ევას თვალი გავაყოლე და როდესაც საძინებელში შუქი ჩააქრო მხოლოდ მაშინ შევძელი ღრმად ამომესუნთქა. ტელეფონის ეკრანს დავხედე.
- სახლში თუ ხარ ამოგივლი. - მწერს სოფი.
-არა, არ ვარ. - ხელის კანკალით ვაბრუნებ პასუხს.
- გააღე, უკვე მოვედი.
- ჯანდაბა. - ყელში მომაწვა სიბრაზე და კარისკენ დავიძარი. - აქ რას აკეთებ?
- არ შემომიშვებ? - ირონიას ანთხევს სოფი.
- მარტო არ ვარ.
- რა გარყვნილი ხარ ენიტა. - ხელი მკრა და სახლში შემოვიდა, პირდაპირ სამზარეულოში გავიდა.
- სოფი გთხოვ წადი რა.
- მაგდებ?
- არა გთხოვ.
- რომ არ წავიდე? - ორი ნაბიჯი გადმოდგა ჩემკენ და მეც კედელს ავეკარი. ჩემი სახე მუჭში მოიქცია და მზერა გამისწორა. - გინდა ჯგუფური მოვაწყოთ? - ამბობს და მკოცნის.
- გეყოფა. - ხელი ვკარი და მოვიშორე. - ევას ნუ გარევ ამაში.
- თვითონ გარიე.
- მეჩვენება თუ ეჭვიანობ სოფი?
- ეგღა მაკლია. - გადაიხარხარა და მაშინვე პირზე ავაფარე ხელი.
- ან გაჩუმდი ან წადი.
- ვისკი გაქვს? - უხმოდ ვშორდები მის გამხდარ სხეულს და კარადიდან ვისკს ვიღებ, სასმელს ორივესთვის ვასხამ და ჭიქას სოფის ვაწვდი. - ევას გაუმარჯოს. - თვალი ჩამიკრა და დალია. მერე მზერა ლეპტოპის ეკრანზე გადააქვს, სახეზე კმაყოფილება ესახება. - მე რომ არ ვარსებობდე ერთ წიგნსაც ვერ დაწერდი.
- შეიძლება.
- მგონი ეს უფრო სკანდალური გამოვა, მაგრამ შენ ხომ გიყვარს სკანდალი?
- მითხარი რისთვის მოხვედი?
- შენთვის.
- ხომ გითხარი მარტო არ ვარ.
- როცა შენ პატარა კა*პას გაისტუმრებ დამირეკე. - ვისკს ბოლომდე ცლის და გასასვლელად ემზადება.
- ევა კა*პა არ არის.
- ისეთივე კა*პაა როგორც მე და შენ.
- გითხარი არ არის.
- დღეს თუ არ არის ხვალ იქნება, რამე მნიშვნელობა აქვს საყვარელო? გააზრებას ვერ ვასწრებ ისე მეკვრის ტუჩებზე და იქვე მტოვებს სადაც მკოცნის. - დამირეკე. - მომაძახა და კარი გაიჯახუნა.
აბაზანაში შევლასლასდი და სხეული გრილ წყალს მივუშვირე. შუბლი ცივ ფილებს მივადე და თვალები დავხუჭე, სხეულში სრული ქაოსი დათარეშობდა, გონებაში კი სოფისა და ევას სახეები მონაცვლეობით იკავებდნენ ადგილს. განვლილ სამ წელს თვალი გადავავლე და სხეული ამეწვა. მთელი ამ დროის მანძილზე სოფი არ დამვიწყებია, უბრალოდ მისი არსებობა მივაძინე, დემონი გამოვკეტე და უფლება აღარ მივეცი ჩემში ხელების ფათურით სიამოვნება მიეღო. ამასობაში ევა გამოჩნდა, ევა, ჩემი მეგობრის შვილი და ახლა მას იგივეს ვმართებ რაც თავის დროზე მე დამემართა. ნუთუ მეც დემონი ვარ, შუბლი უფრო მჭიდროდ მივაჭირე აბაზანის ფილებს და მუშტი შევუერთე კედელს. ტკივილით ვიკეცები და ყრუ ტირილი მივარდება, ვერ ვიაზრებდი რა მატირებდა ის რომ სოფი ისევ ჩემ დემონს აღვიძებდა თუ ევა, რომელსაც ანგელოზის წართმევას ვუპირებდი. წყალი გადავკეტე, ხალათი შიშველ სხეულზე შემოვიცვი და საძინებელში შევიხედე, ევას მშვიდად ეძინა, ბალიშზე ლამაზად დაეყარა გრძელი წითური თმა და ორივე ხელი ბალიშს ქვემოდან ამოედო, ფანჯრიდან შემომავალი მთვარის შუქი სახეზე ეთამაშებოდა, საბანი გვერდით მიეგდო და საცვლის ამარა სიზმრების საუფლოში მშვიდად დაცურავდა. ახლოს მივედი, ხელი ფრხილად შევახე მის ზურგს და როგორც კი ჩემი თითები მის ხერხემალზე ასრიალდნენ ყელში მომჯდარ ვნებას სიმწრით მოვერიე, გამშალი ყელი ისე ამეწვა ცოტაც და მისი სხეულის დაუფლების სურვილით ჭკუიდან შევიშლებოდი. საბანს დავწვდი, დავაფარე და ოთახიდან გამოვედი.
სამზარეულოში გავედი, ღვინო დავისხი, სიგარეტს მოვუკიდე, თითები გავატკაცუნე და ლეპტოპს მივუჯექი...
***
ბოლომდე ვერასდროს ვიაზრებდი ჩემი სოფის მიმართ ავადმყოფურ დამოკიდებულებას, ჩემთვის მის გამო არსებული დემონის სრულებით აღქმა მხოლოდ ევას გამოჩენის შემდეგ მოხდა, როგორც კი ევას ჩემ მიმართ გრძნობა გავიაზრე პარალელი მაშინვე გავავლე სოფისთან. თუმცა არ მეგონა თუ თავადაც შემეძლო ვინმეს დემონად ვქცეულიყავი. ახლა რა იქნება? მე მომწონს სოფის კიდევ ერთი შემოჭრა, მაგრამ ასევე მომწონს ევაში დემონების გაღვიძების პროცესი. ნელი ნაბიჯებით იბადება მასში გამოუსწორებელი მონსტრი, რომელიც საბოლოოდ ალბათ ისე მოექცევა ვინმეს, როგორც სოფი მე და მე მას. ფსიქოლოგი, მე და ჩემი პაციენტი. როცა ანელოზიც დემონია... დემონები, ანგელოზები... მორალი, ინტრიგა, ვნება...
***
- ენიტა. - აზრს მიწყვეტს საძინებლიდან მომავალი ხმა. წერას თავს ვანებებ და ოთახში შევდივარ.
- რა იყო ევა? - საწოლზე ვჯდები და თმაზე ვეფერები, ჩემ ხელს ხელში იქცევს და ტუჩებთან მიაქვს. - ტირი?
- კოშმარი დამესიზმრა. - უფრო ძლიერად იკრავს მტევანს გულში.
- ხელს მომტეხ. - ვუღიმი და ლოყაზე ვკოცნი.
- ჩემთან დაწექი რა. - ცრემლიანი თვალები შემანათა და ტუჩები გაბუშტა.
- ევა.
- გთხოვ.
- ასეთი რა გესიზმრა?
- სოფი დამესიზმრა.
- სოფი?
- ჰო. დამესიზმრა თითქოს ერთად იყავით. - იქ სადღაც შიგნით საშინელი ტკივილი ვიგრძენი, საწოლში ევას გვერდით მოვკლათდი და მის სხეულს ზურგზე ავეკარი.
- უკეთ ხარ?
- ახლა ჰო.
- დაიძინე. - კარგა ხანს მესმოდა ჩემი ასეთი სიახლოვით მასში გამოწვეული გულის ცემის სიძლიერე. ბოლოს ჩაეძინა, ადგომა დავაპირე თუმცა გადავიფიქრე. ყელზე ფრხილად ვაკოცე და მეც მის გვერდით დავიძინე.
***
თვალი რომ გავახილე ევა ჩემ გვერდით არ იწვა, საათს დავხედე, ჯერ ძალიან ადრე იყო, საწოლიდან წამოვდექი და სამზარეულოში გავედი. ევა სავარძელში მოკალათებული მისი ასაკისთვის შეუფერებელი, ჩაფიქრებული სახით სივრცეს მიშტერებოდა, ჩემ შესვლას ვერც ამჩნევს. მასთან ახლოს მივდივარ და როგორც კი ხელზე ვეხები სავარძელში შიშით ხტება.
- არ მინდოდა შენი შეშინება.
- ვერ ვიძინებ.
- რა გემართება?
- ვეღარ ვუძლებ.
- რას ვერ უძლებ ევა.
- იცი რასაც.
- მოდი თვითონ მითხარი. - მის წინ მოვთავსდი და მზერა გავუსწორე.
- კარგი რა ენიტა. - მზერა ამარიდა ევამ და სახეც შეეფაკლა.
- ძალიან პატარა ხარ ევა.
- იმისთვის არ ვარ პატარა რასაც მიკეთებ?
- და რას გიკეთებ? - ვეკითხები ღიმილით და მთელი არსებით შევიგრძნობ მის დაძაბულობას, რომელიც ასე ძალიან მომწონს.
- მეთამაშები.
- შენ ხომ მოგწონდა ეს?
- მეტი მინდა.
- ხომ შევთანხმდით.
- ჯანდაბას შენი შეთანხმება ენიტა. - დაასრულა თუ არა ეს სიტყვები მისი სახე ხელებში მოვიქციე და ჩემკენ მივიზიდე, მისი სუნთქვა ჩემსაში აირია და მისი გულის ცემა საზღვრებს გაცდა.
- გინდა რომ გაკოცო არა? - ისე ვუჩურვულე მისი სახისთვის ხელები არ გამიშვია.
- ხომ ხვდები არა?
- მინდა რომ თქვა. - ცხვირი შევახე მის ვნებით ანთებულ ტუჩებს.
- მინდა. - ისმის ყრუდ მისი ხმა.
- თვალები დახუჭე. - მემორჩილება. ისე მომწონს მისი ამ მდგომარეობაში ყურება, მიუხედავად ასაკისა ისეთი სასურველია მაგრამ მისი წვალება უფრო მეტ სიამოვნებას მანიჭებს ვიდრე მისთვის სურვილის ასრულება. მისი ტუჩები სასურველი კოცნის მოლოდინში მოუსვენრად თრთრიან. - ჯერ სრულწლოვანი უნდა გახდე. - ვამბობ და ვშორდები.
- მეკაიფები? - ღრიალებს წყობიდან გამოსული და სახეზე ხელეფს იფარებს.
- ჰო ევა. გეკაიფები. - სიგარეტს ვუკიდებ და ვაწვდი.
- არ მინდა.
- გინდა. -გაუბედავად მართმევს, ორ ნაფაზს არტყამს და უკან მიბრუნებს. წამლების უჯრას ვაღებ და გულის წამალს ვაწვდი. - დალიე.
- ეს რა არის.
- ვნებას დაგიამებს.
- კარგი. ნუ მეკაიფები. - შემევედრა და თავი ისევ ხელებში ჩარგო.
- კარგი ნუ იბუტები ევა. - სახე ხელებით ავუწიე და წამალი პირში ჩავუდე. სახე დამანჭა. - რა სასაცილო ხარ. - ცხვირზე ვაკოცე და ისე ამოიოხრა მგონი გულიც ამოაყოლა.
***
ბარში ვიჯექი და წიგნის სიუჟეტს ვწერდი როდესაც კისერში კოცნა ვივრძენი. ნაცნობი სურნელის აღქმისას სახის მიმიკა შემეყინა.
- აქ რა ჯაბდაბას აკეთებ.
- ჩემ ზარებს არ პასუხობ. იძულებული გავხდი შენი ასავალ-დასავალი სხვაგვარად შემეტყო და შევიტყვე კიდეც.
- როგორ?
- ევამ მითხრა.
- ევა სად ჯანდაბაში ნახე? - ვიგრძენი სიბრაზე როგორ მომაწვა ყელში.
- სკოლაში მივაკითხე. ახლა არ მკითხო ეს როგორ გავიგე. რით ვერ გამიცანი ენიტა, მე თუ რამე მინდა ყოველთვის ყველაფერს ვიღებ.
- შეშლილი ხარ.
- ნუთუ? - ჩვეული ირონიით ჩაიცინა და ბარმენს ვისკი შეუკვეთა.
- ვმუშაობ სოფი.
- დაგელოდები სანამ დაასრულებ მერე ვისაუბროთ. - მივხვდი მასთან ვერაფერს გავხდებოდი ამიტომაც ლეპტოპი დავკეტე და მზერა მის სახეზე გადავიტანე.
- რატომ ცდილობ ისევ ამრიო.
- შემიძლია იგივე გკითხო ევასთან დაკავშირებით.
- ევას მოეშვი.
- თუ მოვინდომებ.
- ევას მოეშვი სოფი!
- ევა არ მაინტერესებს ენიტა.
- აბა რა გინდა?
- როდის აპირებ მეგობარს უთხრა რომ მის შვილს *იმავ.
- ბარში რომ არ ვისხდეთ გაგარტყამდი.
- რა თქმა უნდა გამარტყამდი ვიცი. მეორე კითხვა, როდის აპირებ იმ ლაწირაკის ჩამოშორებას?
- ეჭვიანობ. - გამეღიმა და სკამის ზურგს კმაყოფილი ავეკარი.
- არა ის ძალიან პატარაა იმისთვის, რომ შენ გონებას დაეპატრონოს. შენ ტვინს უკვე ყავს პატრონი.
- ისევ ისეთი თვითდაჯერებული დემონი ხარ.
- შენ კი დემონზე შეყვარებული. - არ მინდა მაგრამ მეღიმება.
- აუტანელი ხარ სოფი.
- ვიცი. - გაიღიმა და ვისკი მოსვა.
- საქართველოში ვბრუბდები.
- ჰო. დრო იყო. ევამ იცის?
- ჯერ არა.
- როგორ შეხვდება ამ ფაქტს?
- შენ თუ ფიქრობდი ამაზე როცა ჩემგან მიდიოდი.
- რომ გითხრა კი-მეთქი დაიჯერებ?
- არა. შენ ხომ დემონი ხარ.
- მაშინ არა, არ ვფიქრობდი. - ცოტა ხანს ჩუმად ვისხედით და მხოლოდ მზერას ვუცვლიდით ერთმანეთს, ყველაფერი ისეა თითქოს არც არაფერი შეცვლილიყოს. ისეთივე ქიმია როგორც ადრე. ისეთივე დაძაბულობა, ინტერესი და სურვილი... - როდის მიდიხარ? - სიჩუმეს არღვევს სოფი.
- კვირის ბოლოს.
- ბილეთი აიღე?
- ჯერ არა.
- მაშინ ჩემთვისაც აიღე. მეც მოვდივარ. - ირონია შემანათა სოფიმ.
- არა.
- რატომ?
- არ მინდა.
- ხო სულ არ გინდა.
- გეყოფა რა.
- საქართველოში მოვდივარ შენთან ერთად გინდა ეს თუ არა. - მინდოდა მეყვირა, ჯანდაბაში გამეშვა, სახეში გამერტყა, მაგრამ როგორც კი მის ცივ მზერას თვალი გავუსწორე მონუსხულივით ამოვილუღლუღე.
- კარგი.
- შეგიძლია ევაც წამოიყანო უფრო გავერთობით. - გადაიხარხარა სოფიმ.
скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.




№1 სტუმარი სტუმარი სიბილა

ესეც ასე, ვიმედოვნებ ბილეთები უკვე აღებულია)))).ბომბის მექანიზმი გააქტიურებულია...მთავარია აფეთქებაში ყველა არ მოვყვეთ.

 



№2  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

სტუმარი სიბილა
ესეც ასე, ვიმედოვნებ ბილეთები უკვე აღებულია)))).ბომბის მექანიზმი გააქტიურებულია...მთავარია აფეთქებაში ყველა არ მოვყვეთ.



არ მახსენდება შენი კომენტარი, რომელიც ღიმილს არ მგვრის kissing_heart

 



№3  offline წევრი სიბილა

Gaigime megobaro rato m ezeb daards

 



№4  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

სიბილა
Gaigime megobaro rato m ezeb daards


kissing_heart kissing_heart kissing_heart

 



№5  offline მოდერი სალანდერი

სოფი.
ჩემი სოფი.
მოწოდების სიმაღლეზეა ეს გოგო.
მგონი საუკეთესო პერსონაჟია.
"მგონი" რა შუაშია.
კომემტარის წერას რომ ვიწყებ, ყველაფერზე მინდა გითხრა ხოლმე და მერე უცებ "სოფი".
მარტო ამ ტიპზე მინდება საუბარი ტო.
გენიოსი ხარ ავტორო, ეს დიალოგები აი აი აი, ყოველთვის იმას რომ ამბობენ პერსონაჟები რაც უნდა თქვან.
სოფის ირონიის გამო ღირს მარტო ამ ყველაფრის შექმნა.
ენიტაც მომწონს ასეთი, ეს ევა, მომწონს ევა, გულწრფელი და კარგი ბავშვია. ანგელოზი რა.
და მაინც, ყველა შენი შექმნილი პერსონაჟი რომ შევკრიბოთ, ჩემთვის სოფის ნახევარი არ ღირს.
ძალიან მაგარი ხარ რა.
ეს სიტყვებოთ თამაში შენი სტილია და იდეალურად ართმევ თავს.
დიალოგები სადაც არაფერი მაკლია და მეზედმეტება.
მიყვარხარ მე შენ და გელოდები.❤

 



№6  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

სალანდერი
სოფი.
ჩემი სოფი.
მოწოდების სიმაღლეზეა ეს გოგო.
მგონი საუკეთესო პერსონაჟია.
"მგონი" რა შუაშია.
კომემტარის წერას რომ ვიწყებ, ყველაფერზე მინდა გითხრა ხოლმე და მერე უცებ "სოფი".
მარტო ამ ტიპზე მინდება საუბარი ტო.
გენიოსი ხარ ავტორო, ეს დიალოგები აი აი აი, ყოველთვის იმას რომ ამბობენ პერსონაჟები რაც უნდა თქვან.
სოფის ირონიის გამო ღირს მარტო ამ ყველაფრის შექმნა.
ენიტაც მომწონს ასეთი, ეს ევა, მომწონს ევა, გულწრფელი და კარგი ბავშვია. ანგელოზი რა.
და მაინც, ყველა შენი შექმნილი პერსონაჟი რომ შევკრიბოთ, ჩემთვის სოფის ნახევარი არ ღირს.
ძალიან მაგარი ხარ რა.
ეს სიტყვებოთ თამაში შენი სტილია და იდეალურად ართმევ თავს.
დიალოგები სადაც არაფერი მაკლია და მეზედმეტება.
მიყვარხარ მე შენ და გელოდები.❤



სოფი უნდა შეგიფუთო და დაბადების დღეზე გამოგიგზავნო laughing
მადლობა პატარა, მიყვარხარ მე შენ kissing_heart

 



№7  offline აქტიური მკითხველი grafo

ვკითხულობ, გკითხულობ კომენტარებში...და ღმერთოო, რა ძალიან, ძალიან ცუდი გოგო ხარ! არა, ცუდი კომპლიმენტია ამ შემთხვევაში!

 



№8  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

grafo
ვკითხულობ, გკითხულობ კომენტარებში...და ღმერთოო, რა ძალიან, ძალიან ცუდი გოგო ხარ! არა, ცუდი კომპლიმენტია ამ შემთხვევაში!


გრაფო მე ვიცი, რომ შენ ძალიან კარგად იცი როგორი ცუდი გოგოც ვარ kissing_heart

 



№9 სტუმარი სტუმარი ქეთი

ასე ლამაზად როგორ აღწერ ამ ყველაფერს ..
არასდროს მომწონდა მსგავსი ისტორიები. მაგრამ შენ იმდენად ლამაზად აწვდი მკითველს ისტორიას რომ უბრალოდ არ შემიძლია რამე ცუდი ვთქვა. თან ძალიან მომწონს რომ ისტორია ფსიქოლოგიურად დატვირთულია ❤
აი ძაან მომწონხარ რა

 



№10  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

სტუმარი ქეთი
ასე ლამაზად როგორ აღწერ ამ ყველაფერს ..
არასდროს მომწონდა მსგავსი ისტორიები. მაგრამ შენ იმდენად ლამაზად აწვდი მკითველს ისტორიას რომ უბრალოდ არ შემიძლია რამე ცუდი ვთქვა. თან ძალიან მომწონს რომ ისტორია ფსიქოლოგიურად დატვირთულია ❤
აი ძაან მომწონხარ რა



ქეთი ძალიან დიდი მადლობა heart_eyes

 




კითხვის დროს, დეტალურად ვიგრძენი, რას განიცდის ენიტა, როგორ ებრძვის საკუთარ სურვილებს, როგორ აცნობიერებს, რომ მისმა ცდუნებამ ბავშვი არ უნდა გაარყვნევინოს. როგორ კარგად იცის, რომ პედოფილია დასჯადია და ამიტომ არ უნდა, დანაშაული ჩაიდინოს. ყველაფერი ვიგრძენი, მეც იქ ვიყავი და პერსონაჟების შინაგან სამყაროში ვმოგზაურობდი. ეს ნიჭია, ყველა მწერალს ასეთი გადმომდები თხრობის სტილი არ და ვერ აქვს. ყოჩაღ!

 



№12  offline ადმინი ჰალუცინოგერი

დილოთ რომ შენ კ9მენტარს ვნახულობ უკვე ვიცი რომ კარგი დილა თენდება.
მადლობა ქეით ასე დეტალური რომ ხარ ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent