შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

"მ ე ტ ე მ ფ ს ი ქ ო ზ ი" #7


18-09-2018, 20:15
ავტორი Life is Good
ნანახია 1 355

თვალი ,წუთითაც ვერ მოვხუჭე თავში ,ათასგვარად აბურდული ფიქრები მიტრიალებდა და მოსვენებას არ მაძლევდა.საფიქრალი კი იმდენი იყო საიდან რისი მოგვარება დამეწყო არ ვიცოდი.არ ვიცოდი, როგორ დავხმარებოდი ბარბარეს,ქალს რომელიც ახლა ჩემს სხეულზე ,სუროსავით შემოხვეულს სახე ჩემს კისერში ღრმად ჩაეფლა და მშვიდად და თანაბრად სუნთქავდა.ეძინა,მშვიდად ეძინა და მეც ვაკვირდებოდი, მისი სახის ყველა დეტალს ვიმახსოვრებდი,ღრმად ვიბეჭდავდი მეხსიერებაში და თითები კი თავისით დასრიალებდნენ მის მკვრივ და სურნელოვან კანზე.რა დამემართა? ვაღიარებ, ქალმა ცხოვრებაში პირვალად ამრია ასე, ამ დონეზე და საკუთარ პრინციპებზე მათქმევინა უარი...ახლა რა უნდა მექნა? ჯანდაბა, ნამდვილად არ ვიცოდი...გულით მინდოდა ამ გოგოს დავხმარებოდი, მაგრამ რანაირად ?! თავში ერთი საღი აზრიც არ მომდიოდა.პირველი, მთავარი და გადაუდებელი საქმე რაც უნდა მომეგვარებინა ეს კატერინას უნდა დავლაპარაკებოდი და ყველაფერი ამეხსნა.ნამდვილად არ იმსახურებდა ჩემგან ასეთ მოპყრობად და ცოტა არ იყოს მის მიმართ სინდისიც კი მაწუხებდა.ერთმანეთზე გაგიჟებულნი არასდროს ვყოფილვართ, მაგრამ ერთმანეთის მიმართ ის დიდი და უწონო გრძნობა გაგვაჩნდა რასაც პატივისცემა ჰქვია.კარგი ქალი იყო კატერინა,სილამაზესთან ერთად სხვა უამრავი სიკეთით დაჯილდოვებული...კარგი ცოლი და რაც მთავარია გიჟი დედა.აი, მე კი მის ფონზე ყველაზე სულმდაბალი ნაბ*იჭვარი გამოვდიოდი...ნამდვილად ვიცოდი, რომ ჩემს ამ საქციელს ადეკვატურად არ შეხვდებოდა, მაგრამ არასდროს მიცხოვრია არაკაცულად და ახლაც არ ვაპირებდი თვალებში ნაცარი ყრცხვად მეყარა...მის გვერდით ვწოლილიყავი ,როგორც მზრუნველი ქმარი და მთელი ჩემი არსება სხვა ქალს ჰქონოდა პრჭყალებში ძლიერად მოქცეული.ამის დედაც...-საწოლზე წამოვჯექი და სახეზე ორივე ხელი ჩამოვისვი.თვალები,უძილობისგან საშინლად მეწვოდა.
გარეთ უკვე კარგად გათენებულიყო...
-ნანობ?-სევდიანი ჩურჩულით დასმული კითხვა მეხივით, დამატყდა და ზურგს უკან გველნაკბენიბით შევტრიალდი.ბარბარეს, ნახევარი სახე ბალიშში ჰქონდა ჩარგული და ცალი თვალით მაკვირდებოდა.მის მშვენიერ სახეზე კი ,ენით გამოუთქმელი სევდა და ტკივილი ასახულიყო.
-რა?-ვნანობდიი? ჯანდაბა არაფერსაც არ ვნანობდი...პირიქით ახლა ისეთი სავსე და გაბერილი ვიყავი სულიერ აღმაფრენას ვერ ვერეოდი.
-მაპატიე ცოტნე-მის ხმაში ტირილის ნოტები გაკრთა და ის სახის ნახევარიც ბალიშში ჩარგო.-მაპატიე ,ვიცი რომ ცოლი გყავს და...
მოგუდულად მესმოდა მისი ხმა.ვეღარ მოვითმინე თხელი ზეწრიდან გამოყოფილ მის ფეხს, ძლიერად ჩავავლე ხელი და ჩემსკენ მოვიზიდე.ზურგზე გადავარდა და ქვემოთ ჩამოსრიალდა....შიშველ სხეულზე, სანახევროდ გადაფარებული ზეწარი კი იატაკზე გადაფარფატდა და შრიალით დაეფინა.მის ფეხებს შორის ვიჯექი და ვაკვირდებოდი ხორბლისფერ სხეულს...მრგვალი თეძოები,სწორი მუცელი და სავსე მკერდი ,რომელიც ფეხზე გამომწვევად წამომდგარიყო ...შესიებული ,წითელი ბაგეები და აფაკლული ყვრიმალები.თმა ლეიბზე გადაშლილიყო და სულისშემხუთავად ლამაზ სანახაობას ქმნიდა...თეთრი ზეწრების ფონზე, ხორბლისფერი ბარბარე ,ნამდვილად ქალღმერთი იყო და ამის დედაც!...ჩემს თავს მემილიონედ დავუსვი კითხვა :
-ასე როგორ გაგიმართლა შე ნაბი*ჭვარო?!
დიდრონ თვალები, ამღვრეოდა და გადაგლესოდა...ეს ყველაფერი კი სუნთქვას მიკრავდა.ამწვარი თითის ბალიშები, მისი კანის კიდევ ერთხელ შეგრძნებას მთხოვდა და აფართხალებული გული ყელში ამომჯდომოდა.
-ცოლი ,მაშინაც მყავდა ბარბარე ჩემი ოფისის წინ რომ მელოდებოდი,მაშინაც, სიყვარულში რომ გამომიტყდი და დღესაც მყავს,ახლა აქ, შენს წინ რომ ვზივარ და სული მეხუთება იმდენად დიდი სურვილი მაქვს ალერსით გაგუდო-გამეცინა-ჩემი ბრალი არაა პატარავ ,მე რომ ცოლი მოვიყვანე შენ ბაღში დადიოდი...
-მიყვარხარ...-ტუჩები სატირლად დაებრიცა და ვეღარ მოვითმინე ისე მოვექეცი ზემოდან და მის თავთან ,ლეიბზე იდაყვებით დავეყრდენი...თვალებში ჩავხედე და კიდევ ერთხელ და მთელი არსებით დავეწაფე მის სავსე ბაგეებს...
-ვგიჟდები...ვგიჟდები ჩემო პატასავ...-ტუჩებიდან ქვემოთ გადმოვინაცვლე...მაღალი ყელი დავუკოცნე და სავსე მკერდზე ორივე ხელის თითებით შევეხე.სუნთქვა გაუხშირდა და ფეხები წელზე მჭიდროდ შემომხვია...მთელი სხეულით ტკიპასავით ამეკრო და ჩემი შეხებისგან განცდილი ემოციების სხეულიდან ხმამაღალი ოხვრით გამოდევნა დაიწყო.
-ამის დედაც...-საერთოდ გამეთიშა აზროვნება და ხელისგულებში მოქცეულ მკერდზე, მტკივნეულად მოვუჭირე.
-ჯანდაბა...-ამოიხრიალა და მთელი სხეული, ერთიანად აუკანკალდა. თითებით ჩამაფრინდა წელზე და მაიძულა ერთ მთლიანობად ქცევა.რასაც ხმამაღალი ოხვრით შეხვდა და წელიდან ,ზურგის ავლით გადანაცვლებული მისი მკლავები კისერზე მჭიდროდ შემომეხვია.
-ბარბარე...ჯანდაბა მაგიჟებ...-ალბათ კიდევ ბევრ რამეს ვეტყოდი...ვეტყოდი, როგორი სასურველი და სულის შეხუთვამდე საჭირო იყო ჩემთვის...ვეტყოდი, უკვე რამდენს ნიშნავდა...ვეტყოდი, უიმისოდ ჩემს დედამ*ოტყნულ ცხოვრებას ფასი რომ აღარ ექნებოდა...ვეტყოდი, რამხელა ემოციებს აღძრავდა ჩემში, მაგრამ ვერ ვუთხარი რადგან მისი ვნებიანი ბაგეები, არ მაძლევდნენ საუბრის უფლებას.მჭიდროდ ვყავდი შებოჭილი და ძლიერ ბიძგებს ოხვრიათ ხვდებოდა.პარალელურად კი ტუჩებს მიკოცნიდა და ნორმალურად სუნთქვის საშუალებას არ მაძლევდა.
ეს პატარა გოგო,ჩემს ცხოვრებაში ნამდვილი აპოკალიფსი იყო და ალბათ ამ პატარა გოგოსთვის სიცოცხლის მიცემას არ დავინანებდი...ოღონდ ჩემთან,ჩემი და მხოლოდ ჩემი ყოფილიყო...ამის დედაც!მე, ცოტნე ნაკაშიძე ,საბოლოოდ გავგიჟდიიი...

სახლის კარები, უხმაუროდ მივხურე და ეკატერინესთან საუბრისთვის სულიერად შემზადებული თამამი ნაბიჯებით გავემართე სასტუმრო ოთახისკენ.სახლში, როგორც ყოველთვის სიმშვიდე სუფევდა რასაც სასტუმრო ოთახზე ვერ ვიტყოდი.ღამის პერანგში გამოწყობილი კატო, სავარძელში ფეხი- ფეხზე გადადებული იჯდა და სიგარეტს ეწეოდა, რაც აშკარად არ იყო პირველი ღერი.მაგიდაზე, ნამწვებით პირთამდე სავსე საფერფლე იდგა და ოთახში, კვამლის ბუღი ტრიალებდა.ოთახი გადავჭერი,ფანჯარა გამოვაღე და მისკენ შეტრიალებული მოპირდაპირე სავარძელში ჩავეშვი.საზურგეს ნახევარი ტანით მივეყრდენი და სახე მოვისრისე, შემდეგ კი მაგიდაზე მიგდებულ ნახევრად ცარიელ სიგარეტის კოლოფს დავწვდი და ერთ ღერს მეც მოვუკიდე.საუბრის წამოწყებას არცერთი ვჩქარობდით.ბოლოს კატომ ღრმად ამოისუნთქა და მან ითავა საუბრის წამოწყება.
-ვინ არის?-სიგარეტის ღერი საფერფლეს დაასრისა და პარალელურად მეორის ასაღებად გაიწია, თუმცა დავასწარი და კოლოფი ავაცალე.
-არ იცნობ...-ვსიო...ნაბიჯი გადადგმული იყო და ახლა უნდა გამეგრძელებინა, მაგრამ არ დამაცადა და კითხვა კვლავ მან დამისვა. მეც ასე კითხვა -პასუხის რეჟიმში ჩავდექი.
-რამდენი წლის არის ცოტნე?
-22 -მოკლედ ვუპასუხე და ქვემოდან გავხედე.სახე შესამჩნევად შეეცვალა.
-და რა გაგიკეთა ბავშვმა ,ასე რომ გადაგრიაა?
-არ ვიცი...-მეც ჩავაქრე სიგარეტი და თვალები მოვისრისე.-არ ვიცი, ამის დედაც!!!...გეფიცები კატო...ანამარიას გეფიცები, არასდროს მიღალატია შენთვის...
-ვიცი!-სევდიანად ჩაეცინა-ვიცი ცოტნე და სწორედ ამ ერთგულებისთვის გაფასებდი....გაფასებდი გუშინდელ დღემდე...უფრო სწორად ღამემდე ,სანამ ჩემი საწოლიდან არ ადექი და მასთან არ გაიქეცი...გიყვარს? ჯანდაბა ცოტნე ,ის ბავშვი გიყვარს?!
-არ ვიცი...-ამოვილაპარაკე სასოწარკვეთილმა-არ ვიცი კატერინა...ერთი რაც ცხადია იმ ბავშვს ჩემი დახმარება სჭირდება...არ ვიცი, მიყვარს თუ არა...არ ვიცი ...გამაგიჟა...ჭკუიდან გადავედი.ჯანდაბა, არ შემიძლია გესმის? მის გარეშე წუთითაც არ შემიძლია..რა დედ*ისტყვნაა ეს არ ვიცი, მაგრამ ვგრძნობ რომ ჩემია და მჭირდება...მაპატიე.
-ჯანდაბა..-ხმა გაუტყდა ქალს და სახეზე ხელები აიფარა, შემდეგ კი ღრმად შეისუნთქა და გადმომხედა.
-ვერ მიატოვებ?
-არ შემიძლია...- მის კითხვაზე გული შემეკუმშა..განა შემეძლი მისი მიტოვებაა? ჯანდაბა, სიკვდილი მერჩია..ამ რამოდენიმე დღეში ბარბარე ფურცელაძე, იმდენად ბევრი გამხდარიყო ჩემთვის ვენებში სისხლთან ერთად დამიდიოდა,კანში მყავდა შემძვრალი და გონებას მიბინდავდა...გული, საშინლად მეკაწრებოდა იმის გააზრებაზეც კი, რომ შეიძლება მისი მიტოვება დამჭირვებოდაა? ჯანდაბა...შანსი არ იყო, ვერ გავუშვებდი. ის მოვიდა,ჩემამდე მოვიდა და მეც თითქოს მთელი ცხოვრება ველოდებოდი.მივიღე და ჩემი გავხადე ახლა კი მასზე ვერავინ და ვერაფერი მათქმევინებდა უარს.
-ოღონდ ეგ არა...ამას ვერ გავაკეთებ...არ შემიძლია..ჩვეულებრივად, შემიძლია მოვკვდე კატო. მისი მიტოვება არ შემიძლია...
-ჯანდაბა...-ტუჩები დაებრიცა ქალს.-რა მოხდებოდა მე რომ ასე გაგიჟებით შეგყვარებოდი ნაკაშიძე? რა მოხდებოდა, ჩემზეც გაგიჟევულიყავი? რა არ მაქვს ისეთი, რაც მას აქვს?...რისი მოცემა შეძლო, მე რომ ვერ მოვახერხე?!
-კატერინა...-ამის გაგრძელება აღარ შემეძლო.
-რატომ ვერ შემიყვარე ცოტნე?-სევდიანად მკითხ-რატომ ვერ მოვახერხე შენში იმ წყეული ქალის ლანდის დამარცხება...-სიმწრით ჩაეცინა და ჩემსკენ მოცურებულ სიგარეტის კოლოფს დასწვდა,ერთი ღერი თითების კანკალით ამოაძვრინა და მოუკიდა.-მან შეძლო...ჯანდაბა, ვიღაც ცხვირმოუხოცავმა დაამარცხა თათულის ლანდი.გაგაგიჟა...ყველაფერზე მიგაფურთხებინა და თავისკენ ისე გიზიდავს როგორც სინათლე ფარვანას....
-მაპატიე...-მეტი რა ჯანდაბა უნდა მეთქვა?
-კარგი...-ღრმად ამოისუნთქა და სახე კვლავ ცივი და უმეტყველო გაუხდა.-იმ გოგომ ,მაჯობა...მე, შენს ცოლს მაჯობა.ჯანდაბა ,წადი მასთან, მაგრამ დაიმახსოვრე...უკან მობრუნება რომ მოგინდეს ,ვეღარ დაბრუნდები ცოტნე...მე, აღარ მიგიღებ!
რომელ უკან მობრუნებაზე იყო ლაპარაკიი? უკან ნამდვილად არ დავბრუნდებოდი...ცხოვრებას ან ბარბარესთან ერთად განვაგრძობდი, ან არა და მის გარეშე ოღონდ ჯოჯოხეთში, რადგამ ჩემისთანა ცოდვილისთვის ადგილი მხოლოდ იქ მოიძებნებოდა.
-წყალი გადაივლე...შენი სხეული მისი სურნელით არის გაჯერებული-ხელი ამიქნია და ფეხზე წამოდგა...ერთი კიდევ გამომხედა სევდიანად და ოთახი დემონსტრაციული,ამაყი ნაბიჯებით დატოვა.
-შენი კარგიც მოვტ*ყან ცოტნე...-ამოვილაპარაკე ჩემთვის და სააბაზანოსკენ გავემართე.


ბარბარესთან ასულს კი იქ, ისეთი სცენა დამხვდა ხელმეორე შოკი განვიცადე.სახლში, ყველაფერი ყირაზე იყო დამდგარი ...სკამები გადაყირავებული ,კარადის უჯრები გამოღებული და ამობრუნებული,წიგნის თარო წიგნებიანად ძირს გადაბრუნებული და ამ ყველაფრის ფონზე ოთახის შუაშგულში, თმაგაბურდული ბარბარე იჯდა... ამღვრეული,ნამტირალევი თვალებით და ჩამოკაწრული სხეულით.საიდანაც გამოჟონილი სისხლი კანზე შეხმობოდა.ჩემს გამოჩენაზე გიჟივით მოატარა ოთახს თვალები და მე ამომხედა გამორეცხილი სფეროებით.
-ბარბარე!-წამში გამიშრა პირი და მისი სახელი ძლივს ამოვთქვი.
-სად ჯანდაბაშია ჩემი ყელსაბამიი?!-იყვირა შეშლილივით.
-რომელი ყელსაბამი ბარბარე?-ფრთხილად მივუახლოვდი,თითქოს გარეული ცხოველის კუთხეში მიმწყვრდევას ვლამობდი და თავში აზრებს ვალაგებდი რა უნდა მეთქვა უარესად რომ არ გამეგიჟებინა.-ბარბი...
-შენ ,ვინ ჯანდაბა ხარ?!-თვალები აქეთ-იქით უცნაურად გაცოცა .გული გამიჩერდა...ამის დედაც...ვერ მცნობდა.ქალი, რომელმაც სულ რაღაც რამოდენიმე საათის წინ გამაგიჟა და ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი შეცდომა დამაშვებინა ვერ მცნობდა.
-ბარბი...
-სად არის ჩემი ყელსაბამი?-გაიმეორა ჯიუტად და დამაკვირდა...წამით მომეჩვენე თვალებიც კი გაუბრწყინდა ჩემს დანახვაზე, მაგრამ მხოლოდ წამით.შემდეგ ისევ თავი ჩახარა და დასისხლიანებულ შიშველ სხეულზე დაიხედა.-ვერ ვეტევი...ამ კანში ვერ ვეტევი...
-ბარბი-გული ყელში მომებჯინა და ფრთხილად გავწიე ხელი მისი თმისკენ-ჩემო პატარავ...
არ შემწინააღმდეგებია,თავზე ნაზად გადავუსვი ხელი და სიმწრით ყბის ძვლები ისე დამეჭიმა, ალბათ რომ არ მომრიდებოდა ცხვირში მოჭერილ სიმწარეს ცრემლებად გამოვუშვებდი გარეთ.-ბარბი...
-მოვიდა...ის წყეული ძუ*კნა მოვიდა..ყელსაბამი მინდა...ჩემი ყელსაბამი მინდა...
-ბარბი..
-არ ვარ ბარბარეე!!!-იღრიალა და ფეხზე ფეთიანივით წამოხტა-არ ვარ ბარბარე...არ ვარ...არ ვარ...
-ჯანდაბა..-იატაკზე მოწყვეტით დავჯექი და მოხრილ მუხლებს იდაყვებით დავეყრდენი...სახეზე ორივე ხელი ავიფარე და ღრმად სუნთქვა დავიწყე.ვერ ვხედავდი, მაგრამ ვგრძნობდი როგორ მიდი მოდიოდა ოთახში... იატაკზე,მისი შიშველი ფეხების ტყაპუნი ისმოდა...შემდეგ შეჩერდა...ის იყო სახიდან ხელების ჩამოწევას ვაპირებდი მწველი სითბო რომ ვიგრძენი და მისი წვრილი მკლავები მჭიდროდ შემომეხვია მხრებზე...-არ მიმატოვო...აღარ მიმატოვო...-მეჩურჩულებოდა და ცდილობდა სახე ჩემს კისერში ჩაერგო.სახიდან,ხელები ჩამოვწიე და ამოვხედე.ცრემლები ნაკადულებად ჩამოსდიოდა ქუთუთოებზე და ტუჩები უარესად დასიებოდა..ცდილობდა უფრო ახლოს მოჩოჩებულიყო და მომხვეოდა...-ცოტნე...
-ჯანდაბა ბარბი...-სახე ტკივილისგან შემეჭმუხნა და მუხლებში მოხრილი ფეხები გავშალე ,ისიც ფისოსავით უფრო ახლოს მოიწია და მჭიდროდ მომეწება სხეულზე.-აღარ მიმატოვო...აღარ მიმატოვო..გთხოვ -იმეორებდა დაპროგრამებულივით და თავის ხელებში მომწყვრეულ ჩემს სახეზე ცრემლებისგან დასველებულ ტუჩებს დააცოცებდა.-მიყვარხარ...სიგიჟემდე მიყვარხარ ...
-ჩემო პატარავ-მისი ყველა სიტყვა გულში ეკალივით მესობოდა და ვგრძნობდი ,როგორ ნელ -ნელა ვიცლებოდი სისხლისგან, რომელიც სხეულში მეღვრებოდა და შიგნეულობას მიწვავდა.-მეც მიყვარხარ..პატარავ...მიყვარხარ და სიგიჟემდე მჭირდები ბარბი...-აწითლებულ სახეზე ნაზად ვეფერებოდი და მის ამღვრეულ თვალებს ,თვალს არ ვაშორებდი..-მიყვარხარ...ხო ,აი ესე დაუგეგმავად გამომეცხადე და მე შენზე ჩვეულებრივად გავგიჟდი...
-არ მიმატოვო ხო?-ამოისლუკუნა და შუბლზე შუბლით მომეყრდნო.
-არ მიგატოვებ...შენთან მოვედი პატარავ და შენს მიტოვებას ცოცხალი თავით არ ვაპირებ, ბარბარე...არ ვაპირებ უშენოდ კიდევ მრავალი წელი ყოფნას...მხოლოდ შენთან.მხოლოდ შენთან ერთად ...
ბედნიერებისგან სახე გაუნათდა...ათრთოლებული თითები, სახეზე ფრთხილად შემახო და მომეფერა.
-შემეშინდა ,აქ რომ არ იყავი შემეშინდა ცოტნე!
-აღარ შეგეშინდეს, ახლა აქ ვარ და არსად არ წავალ სანამ შენ გექნება სურვილი.
-ჯანდაბა-სიცილ- ტირილით მეხვეოდა ,ბოლოს შედარებით დამშვიდდა და მეც ხელში პატარა ბავშვივით ატაცებული სააბაზანოში გავიყვანე.თბილი წყლის, ჭავლის ქვეშ დავაყენე და მისი სხეულიდან მტვრის და სისხლის ჩამობანაში ვეხმარენოდი.ვიდექი ,წელს ზემოთ შიშველი და მისი სხეულიდან ჩამოსული წყლის წვეთები მეც მასველებდა.ერთიანად ჩამოხოკილი ლამაზი მკერდი, ფრთხილად გავუსუფთავე... მისი მლლავები წელზე რომ მომეხვივნენ...
-არ გინდა ბარბარე...უბრალოდ მოვიშოროთ ეს ჭუჭყი და ნაკაწრებს მივხედოთ...
-ჯანდაბა...მინდა...კი საშინლად მინდა...-ჩურჩულებდა არეული და ხელებს ვერ აჩერებდა. შარვლის სალტეზე ჩაფრენილი მისი თითები, ფრთხილად მოვიშორე და სათითაოდ ყველა თითი დავუკოცნე.
-არ გინდა პატარავ...ისედაც დაღლილი და გამოფიტული ხარ...
-შენთან მინდა ნაკაშიძე...-გაჯიუტდა და ხელი მკერდზე,უხეშად მიბიძგა.-ჯანდაბა...-წამოიყვირა და სახეზე ხელები აიფარა
-ბარბი...
-ჯანდაბაა..მხოლოდ ასე ვგრძნობ ჩემთან რომ ხარ...ჯანდაბა, მხოლოდ სექსით ვგრძნობ.ჯანდაბა...ცუდად ვარ, არ ვიცი რა მჭირს
..მენატრები...ცუდად ვარ ცოტნე...ვერ ვუძლებ ,ახლა შეიძლება თავი გამისკდეს.
-მისმინე-თმაზე ფრთხილად შევეხე, მაგრამ ხელი უხეშად ამიკრა.
-ნუ გეცოდები!ჯანდაბა...ნუ გეცოდები, უბრალოდ ეს წყეული სექსი მინდა რამე ახალს ვამბობ?
-მომისმინე...
-ცოტნე-ხმა გაუცივდა...-ძალიან ცუდად ვარ...
-მესმის!-ვეღარ მივითმინე და ვიფეთქე.-მესმის,ვცდილობ დაფეხმარო დამაცდიი?!
-რა ჯანდაბით აპირებ ჩემს დახმარებას?
-არ ვიცი ბარბარე-ნამიან თმაზე ნერვიულად გადავისვი ხელი და სახეზე დავაკვირდი-მაცადე, მოვიფიქრებ რამეს.
-ამის დედააც...-იყვირა გაცოფებულმა და ხელი კვლავ უხეშად მიბიძგა.-უბრალიდ, გაიხადე ეს წყეული შარვალი და გამ*ჟიმე...
-ბარბარე...
-ღნერთოო..სად ჯანდაბაში ხარ ?-წამოიკივლა და ღრმად დაიწყო სუნთქვა.აბაზანის ცივ კედელს შიშველი ზურგით მიეყრდნო და გულზე ხელი მიიჭირა.-მჭირდები.
-შენი დედაც ...შენი დედაც ,ცოტნე ნაკაშიძე-საკუთარ თავზე სიბრაზემ ერთიანად მომიცვა და არცკი მახსოვს რანაირად ჩავავლე მკლავზე ხელი და ჩემსკენ ზურგით შემოტრიალებული კედელზე მთელი სხეულით ავაკარი...არც ის მახსოვს, როგორ გავიხსენი შარვლის ღილები.უბრალოდ ერთადერთი რაც იმ მომენტში მახსოვდა ,კაბინაში დახუთული ჰაერი ...დაორთქლილი კედლები...ათრთოლებული ბარბარეს სხეული და ხმამაღალი კვნესის ხმა იყო...
ენერგიისგან დაცლილი და უღონობისგან ერთიანად მომჩვარული, დიდხანს იჯდა ჩემს ფეხებსშორის ტკიპასავით მოწებებული და დაუკითხავად წამოსულ ცრემლებს გასაქანს აძლევდა.
-დამეხმარე ,ძალიან გთხოვ...-ამოილაპარაკა ჩამწყდარი ხმით და მოდუნდა.


საღამოს ჩემი ახლობელი ფსიქოლოგი, თავისი საქმის პროფესიონალი და ზედმეტად კარგი ადამიანი.ანრი გავაშელი გვესტუმრა...ყურადღება არ მიუქცევია ყირაზე დამდგარი სახლისთვის ბარბარეს არ აცილებდა მზერას და მისი სიმპტომების მოსმენის შენდეგ კი სახეზე ,ათასჯერ შეეცვალა გამომეტყველება.ვისხედით დიდხანს...უფრო სწორად ;მე და ანრი ვისხედით ბარბარე კი ტახტზე წამოწოლილიყო ,თავი ჩემს მუხლებზე დაედო და ფსიქოლოგის დასმულ კითხვებს პასუხებს შეძლებისდაგვარად სცემდა.ბოლოს კი ერთობლივად გადაწყდა მისი ჰიპნოზის საშუალებით ალაპარაკება ,რადგან ძალიან დაულაგებლად საუბრობდა და წარსულს და აწმყოს ერთმანეთში ურევდა. რის შედეგადაც , სწორი დასკვნების გამოტანა ძალიან ჭირდა.
(ჰიპნოზი (ძვ.-ბერძნ. ὕπνος - ძილი) — ცნობიერების შეცვლილი მდგომარეობა, რომელიც ხასიათდება ღრმა მოდუნებით, შთაგონებისადმიმიმღებლობით, აღქმის, მეხსიერების, მოტივაციის და თვითკონტროლის ცვლილებებით. ჰიპნოზში მყოფი ადამიანი გარეგნულად ძილის მაგვარ მდგომარეობაში იმყოფება, თუმცა ძილი მასში საერთოდ არ მონაწილეობს. ჰიპნოტურ მდგომარეობაში მყოფი ადამიანები მომატებული შთაგონებადობით ხასიათდებიან ჰიპნოტიზიორის შთაგონების მიმართ. ისინი გრძნობენ, რომ მათი ქცევა ყოველგვარი ცნობიერი განზრახვისა და ძალისხმევის გარეშე ხორციელდება.)
ტრანსში ჩავარდნილი ბარბარეს მოსმენა კი ნამდვილად შეუძლებელი გახდა ჩემთვის...თუმცა ყველანაირ გზა მოჭრილი ,გაყინული ვიჯექი სავარძელზე და ვუსმენდო როგორ ლაპარაკობდა ბარბარე ფურცელაძე, ჩემი და მისი, როგორც თათული ლორთქიფანიძის დიდ სიყვარულზე,ნებისმიერ დეტალზე რაც მხოლოდ მე და მას გვეხებოდა და ჩვენს მეტმა, კაციშვილმა არ იცოდა...ჩვენს გეგმებზე ,მომავალზე და საერთოდაც ყველა იმ ბედნიერ თუ ნაკლებად ბედნიერ წუთზე, რაც მე თათული ლორთქიფანიძის გვერდით გავატარე...სახის გამომეტყველება მილიონჯერ შეეცვალა :ხან ბედნიერი იყო,ხან მოწყენილი და უსაზღვროდ სევდიანი,ხანაც ტკივილით აღსავსე...მე მეშინოდა, ამ ყველაფრის მერე ინფარქტი არ მიმეღო მაგრამ მაინც ხარბად ვისრუტავდი ყველა მის ნათქვამ სიტყვას და სახელს ვერ ვუძებნიდი იმ ემოციებს რაც ჩემს სხეულში ფუთფუთებდა და გარეთ გამოღწევას ლამობდა...ცხოვრებაში, პირველად ვიყავი ასეთი არარეალური ამბის მომსწრე და მნახველი და ცხოვრებაში, პირველად ვიწამე უფალი რადგან ახლა ამხელა შოკ განცდილს მხილოდ ის თუ დამეხმარებოდა.ბოლოს ძალიან ემოციური გახდა, ტირილ სიცილით საუბრობდა და რამოდენიმეჯერ ისეთი ხმითაც კი წამოიყვირა მისი გამოფხიზლება გახდა საჭირო და ანრისაც ,მეტი აღარ გაუწვალებია.ფერწასული და ენერგია გამოცლილი ბარბარე გამოაფხიზლა,რომელსაც არ ახსოვდა მისი წუთის უკანდელი მდგომარეობა და ერთადერთი რასაც ითხოვდა უბრალოდ ჩემი ჩახუტება იყო რის შემდეგაც ჩემს კალთაში მჯდარს ჩემზე მჭიდროდ შემოხვეულს ღრმად ჩაეძინა.
ანრი, დიდხანს იჯდა გაოგნებული და არ იცოდა საუბარი საიდან დაეწყო ბოლოს თითქოს თავს იმზნევებსო ღრმად შეისუნთქა ჰაერი რამოდენიმეჯერ და გადმომხედა.
-ღმერთის გწამს ცოტნე?-რატომღაც მომეჩვენა ,რომ ეს ვრცელი და დაძაბული საუბრის შესავალი იყო და პირი წამებში გამიშრა.ბარბარე , ფრთხილად დავაწვინე ჩემს გვერდით მოზრდილ ტახტზე და მის ფეხებთან მჯდარმა სახე ნერვიულად მოვისრისა.
-მე იმის მწამს, რასაც ვხედავ და რაც მესმის...-ეს ყველაზე უსუსური თავისმართლება იყო ჩემი მხრიდან.
-გასაგებია...- ჯიბიდან,სიგარეტი ამოიღო და კითხვისნიშნით სავსე მზერით გადმომხედა როდესაც ჩემი თანხმობა მიიღო მოუკიდა და ღრმა ნაპასი დაარტყა.
-იცი ,ბუნებაში ათასი სასწაული არსებობს..ამას სასწაულს ვერ დავარქმევთ ,მაგრამ მაინც სასწაულია ის რასაც თვად ქრისტიანობა არ აღიარებს და წარმართ ღმერთების, ცრუ რწმენებს მიაწერენ და ამტკიცებენ რომ არანაირი რეინკარნაცია არ არსებობს.ზოგადად, რეინკარნაცია აღნიშნავს სიკვდილის შემდეგ სხვა სხეულებრივ ცხოვრებას. რეინკარნაციის ცნება მრავალ კულტურაშია ცნობილი (აღორძინება, სულთა გადასახლება, პალინგენეზი, მეტემფსიქოზი), უკავშირდება ანიმისტურ თუ ტოტემისტურ შეხედულებებს და თეორიული განსჯის სხვადასხვა საფეხურზე აღმოცენდა. მისი სისტემური დამუშავებით უმთავრესად ჰინდუიზმი, ბუდჰიზმი და საბერძნეთია ცნობილი. -ანრიმ,ღრმად ამოისუნთქა და განაგრძო:-ჩემს მრავალ წლიან პრაქტიკაში, არ შემხვედრია ასეთი რამ და ვერავინ ვერ დამაჯერებს, რომ რომელიმე ქართველ ფსიქოლოგს შეხვედრია მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს რომ მე არ მჯერა.ჯანდაბა, მჯერა და ფაქტი სახეზეა...-ხელი მძიანარე ბარბარესკენ გაიშვირა.
-რა?-თითქოს თავში მძიმე საგანი ჩამარტყესო ისე დავრეტიანდი.
-რეინკარნაცია ანუ სამედიცინო ენაზე მეტემფსიქოზი ნიშნავს ჩემო მეგობარო, სულის გადასახლებას სხვის სხეულში..სხეულში და არა რომელიმე მცენარეში ან ცხოველში...სული, ერთი სხეულიდან მეორეში იმ შემთხვევაში გადადის როდესაც გარდაიცვლება და ზუსტად იმ დღეს დაიბადება ახალშობილი...მხოლოდ და მხოლოდ ახალშობილში.
-ამის დედაც ანუ...-ყურები დამიგუბდა და მოსალოდნელი ინფორმაციის აღქმას და გადახარშვას შევძლებდი თუ არა არ ვიცოდი.
-ანუ...ბუდას თუ დავუჯერებთ ადამიანს ინკარმაციის პროცესში საერთოდ არ ახსოვს თავისი წარსული ცხოვრება...ან, გვიან ახსენდება ნელ -ნელა ნაბიჯ- ნაბიჯ...ან საერთოდ არ ახსენდება არაფერი...ამ შემთხვევაში, გვიან გაახსენდა ბარბარე ფურცელაძეს ლაძეს...იმასაც ამტკიცებენ რომ ინკარნაციის პროცეს იწყებს მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მას წინა ცხოვრებაში დარჩა რამე შესასრულებელი...გასაკეთებელი, რაც ძალიან უნდოდად და ვერ გააკეთა...
-რა უნდოდა?-ამოვიხრიალე სასოწარკვეთილმა.
-შენ უნდოდი ცოტნე...შენ უნდოდი და სწორედაც მაგიტომ უნდიხარ ახლა ამ პატარა გოგოს ასე ავადმყოფურად.
-ამის დედაც..-ფეხზე ფეთიანივით წამოვვარდი და ოთახში ნერვიულ ბოლთის ცემას მოვყევი...
-და თუ ქრისტიანობა ამტკიცებს რომ არ არსებობს...-იმედს ვებღაუჭებოდი.
- ქრისტიანობა ბევრ რამეს ამტკიცებს ცოტნე..ფაქტები კი სხვა რამეს გვეუბმება....
- ანუ?-ისევ სავარძელს დავუბრუნდი და იმედიანი მზერა შევავლე მეგობარს.
-ანუ ,შენ შეგიძლია დამიჯერო და ის გააკეთო რასაც გირჩევ ,ან არა დამიჯერო და სხვა ფსიქოლოგებთანაც წაიყვანო და არა მარტო საქართველოში..ყველგან, ერთი და იგივე პასუხს მიიღებ...ეკლესიაში , პასუხს უბრალოდ გაგცემენ რომ შენი სიყვარული უბრალოდ ეშმაკისგანაა შეპყრობილი და მის სულს განწმენდა ესაჭიროვება, რასაც ლოცვით და მარხვით მიაღწევთ...ამ დროს კი ბარბარე, უბრალოდ გაგიჟდება...ჩამოდნება და ხელიდან გამოგეცლება ქვიშასავით...
-ჯანდაბა...-წვერზე ათრთოლებული თითები ჩამოვისვი და მძინარე ქალს გადავხედე ,რომელიც თუ მოინდომებდა ჩვეულებრივად შეეძლი ჩემი გულის გაჩერება.
-არ გინდა არაფერი...იყავი მის გვერდით და დაეხმარე ყველაფრის გახსენებაში...მოძებნეთ ის წყეული ყელსაბამი ,რასაც მთელი ამ დროის განმავლობაში ითხოვს...უბრალოდ დაელოდე...დაელოდე და არ შეჩერდე...არ შეჩერდე ,წაიყვანე ყველა იმ ადგილზე სადაც მანამდე... ანახე, ის ყველაფერი რასაც ანახებდი და უთხარი ის სიტყვები რასაც ათასჯერ მაინც უმეორებდი თათულის.ჯანდაბა..-ფეხზე წამოხტა ანრი და თავზე ნერვიულად გადაისვა ხელი-აი,ეს თათული ლორთქიფანიძეა და 22 წლის შემდეგ უბრალოდ შენი ავადმყოფური სიყვარულის გამო დაბრუნდა...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline ადმინი შამანი

როგორ ველოდი..მაგიჟებს ეს ისტორია , აი რომ ვკითხულობ ისე კომფორტულად მაგრძნობინეს თავს,ცოტათი უცნაური და გაუგებარია ალბათ,მაგრამ მამშვიდებს იმის მაგივრად რომ ვიღელვო პერსონაჟებზე. მოკლედ წავედი წავიკითხო ახალი თავი ,იმედია აზრს არ შემაცვლევინებს bowtie heart_eyes innocent
--------------------
ნინე ავალიანი
"...და თუ ანათებ,მხოლოდ იმიტომ რომ თვითონ იწვი"
Ich liebe dich

 


ცოტა "ძალიან " შოკში ვაარ.
კი მოველოდი რაღაც მსგავს მაგრამ
წარმოდგენილ განვითარებას გადააჭარბა რასაკვირველია.
მუდამ მაქსიმუმის მაქსიმუმს გვაჩვენებ მარტივად რომ ავხსნა.
დიდიხანია მსგავსი ემოციები არ მიმიღია ისტორიისგან რაც ამისგან და კონკრეტულად ამ თავისგან მივიღე.
მადლობა შენ.
და მჯერა ცოტნე რომ აუცილებლად დაეხმარება მას. <3

 


№3  offline ადმინი შამანი

შეშლილი ხარ დედას გეფიცები! შენი გმირებიც შეშლილები არიან და მეც მშლით. ჯანდაბას ყველაფერი! მაინც მიყვარხართ შენც და შენი გმირებიც! ყველა ცოდვიანათ,ყველა ტკივილაინად,ყველა ბედნიერებით,სიხარულით და ყველაფრით.
--------------------
ნინე ავალიანი
"...და თუ ანათებ,მხოლოდ იმიტომ რომ თვითონ იწვი"
Ich liebe dich

 


№4  offline მოდერი Queenofmoon

ჩვეულებრივი შოკი მივიღე,ფეფო!:)
რა ხარ ასეთი,არაამქვეყნიური?
საოცრება იყო..
აი,არ ვიცი,ჯანდაბა ვერ ვლაპარაკობ?გესმის?კომენტარსაც ვერ ვაკეთებ,მე-7 თავს ვკითხულობ და როგორც იქნა მომეცა ძალა რაღაც დამეწერა და მაინც ვერ ვწერ,იმდენად მომწონს სიტყვებით ვერ გადმოვცემ რა საოცრებაა!
მადლობა ფეფო! მადლობა ამ ისტორიისთვის,ველოდები შემდეგს გულისფანქალით heart_eyes

 


№5 წევრი დარინა

დავმუნჯდიიი, ენას ვერ ვიბრუნებ რომ რამე ვთქვააა, რომ არ გამოჩენილიყავ ამ საიტზე რა გვეშველებოდააა, გამაგიჟა და გადამრია ამ თავმააა, ჩემი დიდი სიყვარული ხარ რა.

 


№6  offline აქტიური მკითხველი უცნობი ქ

შენ მე უბრალოდ შოკში ჩამაგდე ამ სიტყვის პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით...
ძალიან მაგარი თავი იყო. არ ვიცი რა გითხრა. უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის. ახლა ის მომენტი მაქვს ყველა სიტყვა ზედმეტი რომ არის და ჩემი ემოციების გამოსახატავად ვერც ერთ სიტყვას რომ ვერ გამოვიყენებ... საუკეთესო ხარ.
კითხვის დროს ერთ მომენტში ისეთი შეგრძნება დამეუფლა რომ ისტორიის დასასრულს ესენი მოკვდებოდნენ და აქედანვე მეტკინა გული... ვერ გეტყვი რა უნდა გააკეთო და რა არა. შენ ყველაზე უკეთ იცი რა მოუხერხო ამ წყვილს... მოუთმენლად გელი...

 


№7  offline წევრი Ma No

ვაიმეე, აი მართლა ვაიმეე! ვინ ხარ, რას გვერჩი?! კითხვას რომ მოვრჩი მერე მივხვდი ზამბარასავით დაჭიმული რომ ვკითხულობდი და კუნთები მტკიოდა უკვე :O <3
პ.ს. პმ მოდი, რაღაცეები უნდა შეგისეორო <3

 


№8  offline წევრი naattii

ერთადერთი ხარ რომლის ისტორიასაც ვრისკავ და თავებად ვკითხულობ იმდენად ვერ ვითმენ, ერთ მომენტში რატომღაც მომინდა ცოტნე ნამდვილი ბარბარეს გვერდით ყოფილიყო და არა თათულის გადმონაშთთან. საოცრად მაინტერესებს დასასრული და ისე მინდა ეს თათული გაქრეეეს :D ❤️

 


№9  offline მოდერი Life is Good

ბროწეულისფერი
ცოტა "ძალიან " შოკში ვაარ.
კი მოველოდი რაღაც მსგავს მაგრამ
წარმოდგენილ განვითარებას გადააჭარბა რასაკვირველია.
მუდამ მაქსიმუმის მაქსიმუმს გვაჩვენებ მარტივად რომ ავხსნა.
დიდიხანია მსგავსი ემოციები არ მიმიღია ისტორიისგან რაც ამისგან და კონკრეტულად ამ თავისგან მივიღე.
მადლობა შენ.
და მჯერა ცოტნე რომ აუცილებლად დაეხმარება მას. <3

ძალიან მიხარია მართლა ესეთი კარგი თა ი თუ გამოვიდა იმხელა ემოციებით ვწერდი smile დამცხა ცოტა და თავი ცოტნე მეგონა რომელმაც ჩვეულებრივად გაჭედა ქალღმერთ ბარბარეზე...ცუდათაა ჩემი საქმე მე მგონი მეც გავჭედე ბარბარიკოზე smile არადა ცოტნეს ენით გადმოცემული უფრო რომ მომწონს

შამანი
შეშლილი ხარ დედას გეფიცები! შენი გმირებიც შეშლილები არიან და მეც მშლით. ჯანდაბას ყველაფერი! მაინც მიყვარხართ შენც და შენი გმირებიც! ყველა ცოდვიანათ,ყველა ტკივილაინად,ყველა ბედნიერებით,სიხარულით და ყველაფრით.

შენ რომ გამოჩნდი ქალბატონო heart_eyes დავმშვიდდი ახლა...არადა ხომ იცი რა ემოციური ვარ და ...და...და... smile მადლობა ჩემო კარგო...ძალიან გამახარე მართლა ესეთი კარგი თავი თუ იყო...მე ამაყი ვარ kissing_heart

Queenofmoon
ჩვეულებრივი შოკი მივიღე,ფეფო!:)
რა ხარ ასეთი,არაამქვეყნიური?
საოცრება იყო..
აი,არ ვიცი,ჯანდაბა ვერ ვლაპარაკობ?გესმის?კომენტარსაც ვერ ვაკეთებ,მე-7 თავს ვკითხულობ და როგორც იქნა მომეცა ძალა რაღაც დამეწერა და მაინც ვერ ვწერ,იმდენად მომწონს სიტყვებით ვერ გადმოვცემ რა საოცრებაა!
მადლობა ფეფო! მადლობა ამ ისტორიისთვის,ველოდები შემდეგს გულისფანქალით heart_eyes

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო კარგო... heart_eyes ვერ წარმოიდგენთ როგორ მიხარიხართ...

 


№10  offline წევრი უცნაური მე

ცოტა ძაან შოკში ვარ :დდ
აუ არ ვიცი რა უნდა გითხრა.
მე და ცოტნე შოკში ვართ ჯერ :დდ
ერთადერთი რაც მინდა ამ ისტორიის ფინალია :დდ
ასე ჯერ არც ერთ ისტორიაზე არ დამმართნია რომ მალე დასრულებულიყო.. იმიტომ კი არა რომ არ მომწონს.. უბრალოდ ძალიან მაინტერესებს რა მოხდება.
ფეფო შენ ხარ უნიჭიერესი! <3

 


№11  offline მოდერი Life is Good

დარინა
დავმუნჯდიიი, ენას ვერ ვიბრუნებ რომ რამე ვთქვააა, რომ არ გამოჩენილიყავ ამ საიტზე რა გვეშველებოდააა, გამაგიჟა და გადამრია ამ თავმააა, ჩემი დიდი სიყვარული ხარ რა.

მადლობაა heart_eyes ესეთი მაგარიც ვერ ვარ..კარგით heart_eyes მეშინია თავში არ ამივარდეს...ნუ ეს ხუმრობით თავში ჯერ ვერაფერი ამივარდა ჩემი შეგნებული ცხოვრების განმავლობაში და heart_eyes მადლობააა...და კიდევერთხელ მადლობააა

უცნობი ქ
შენ მე უბრალოდ შოკში ჩამაგდე ამ სიტყვის პირდაპირი და გადატანითი მნიშვნელობით...
ძალიან მაგარი თავი იყო. არ ვიცი რა გითხრა. უბრალოდ სიტყვები არ მყოფნის. ახლა ის მომენტი მაქვს ყველა სიტყვა ზედმეტი რომ არის და ჩემი ემოციების გამოსახატავად ვერც ერთ სიტყვას რომ ვერ გამოვიყენებ... საუკეთესო ხარ.
კითხვის დროს ერთ მომენტში ისეთი შეგრძნება დამეუფლა რომ ისტორიის დასასრულს ესენი მოკვდებოდნენ და აქედანვე მეტკინა გული... ვერ გეტყვი რა უნდა გააკეთო და რა არა. შენ ყველაზე უკეთ იცი რა მოუხერხო ამ წყვილს... მოუთმენლად გელი...

მადლობა თბილი სიტყვებისთვის heart_eyes სიკვდილიი...არა ნამდვილად არ მაქვს ამათი სიკვდილი გეგმაში...ესეთი რამ მსოფლიოში ხშირად ხდება და ისტორიის დაწერის სურვილმა რომ შემაწუხა...რათქმაუნდა დიდი ხანი მაწუხებდა ეს იდეა და ვფიქრობდი გამერისკა თუ არა...ბოლოს გავრისკე და აი აქ ვართ...მანამდე კი ძალიან ბევრი მასალა მაქვს მოძიებული მსგავს ფაქტებზე და ნამდვილად არ მომკვდარა არავინ ამით...მეტემფსიქოზით ადამიანი არ კვდება...შეიძლება მეც მჭირდეს ახლა და ვიღაცის სული ვიყო ფეფოს სხეულში smile smile კი მახსენდებახოლმე შიგადაშიგ ისეთი სტრანი რაღაცეები რაც არ ჩამიდენია და ვაიი

Ma No
ვაიმეე, აი მართლა ვაიმეე! ვინ ხარ, რას გვერჩი?! კითხვას რომ მოვრჩი მერე მივხვდი ზამბარასავით დაჭიმული რომ ვკითხულობდი და კუნთები მტკიოდა უკვე :O <3
პ.ს. პმ მოდი, რაღაცეები უნდა შეგისეორო <3

შენ ხააარ...აუ ძან მაგარი ვიღაც ხარ და დიდი მადლიბა ამისთვის heart_eyes

naattii
ერთადერთი ხარ რომლის ისტორიასაც ვრისკავ და თავებად ვკითხულობ იმდენად ვერ ვითმენ, ერთ მომენტში რატომღაც მომინდა ცოტნე ნამდვილი ბარბარეს გვერდით ყოფილიყო და არა თათულის გადმონაშთთან. საოცრად მაინტერესებს დასასრული და ისე მინდა ეს თათული გაქრეეეს :D ❤️

smile ნამდვილმა ბარბარემ ვერ იცნო სამწუხაროდ ჩემი ცოტნიკო...ასე ეომ არ გამოვა ნამდვილთან (ჩემი როგორც ცოტნეს smile ) დარჩენა და ესეც რომ არა ვნახოთ რა მოხდებაა heart_eyes

 


№12 სტუმარი Obito

ძაან მინდა რომ ბარბარეს ცონტნეე არასროს გაახსენდეს და მარტო დარჩეს

 


№13  offline ადმინი შამანი

იმედია ცოტნე და რეალური ბარბარე მიეჯაჭვებიან ერთმანეთს და ეგ გადმონაშთი სული აცდით ბედნიერებას,კი ძალიან მეცოდება,თავის დროზე ყველაზე ძვირფასი სიყვარული დაკარგა მაგრამ სხვისი სულის განადგურებად არ ღირს. unamused

აამ,ახლა ძაან ჩავიქოლები?! worried
--------------------
ნინე ავალიანი
"...და თუ ანათებ,მხოლოდ იმიტომ რომ თვითონ იწვი"
Ich liebe dich

 


№14 სტუმარი სტუმარი ნათია

es is momentia, roca sityvebi zedmatiaaa????????????????????????????????

 


№15  offline აქტიური მკითხველი La-Na

უბრალოდ შოკი არის შენი ისტორია.ყოჩაღ რა.სულ მიხარია წაკითხვა,რადგან ვიცი ყოველი თავი ასეთი მაგარი იქნება
--------------------
ლანა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent