შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 9)


27-09-2018, 00:20
ავტორი უნდა ვწერო
ნანახია 928

მოსალოდნელი საფრთხე (თავი 9)

იმის მაგივრად რომ გული უსკდებოდეს, სრულიად თავისუფლად მიაბიჯებს. საათს უყურებს, ახსენდება „აისეკის“ გასაუბრება, რომელზეც უბრალოდ დარეგისტრირდა და დიდი იმედები არც დაუმყარებია, თუმცა იმ მომენტში მთელი არსება მიექანებაა, მიდი, ბედი სცადეო. გოგონაც მიყვება ამ უცნაურ ხმებს. მართალია, დაგვიანებით, მაგრამ მაინც შედის გასაუბარებაზე.
-გასაუბრებაზე ხართ ? - ეკითხება საშუალო სიმაღლის მომღიმარი მამაკაცი.
-დიახ.
-ცოტა ხანს დაგვტოვეთ - ანიშნებს ტრენინგზე მყოფ გოგონებს და ისინიც გადიან. მია მამაკაცის წინ ჯდება, თავიდან დაძაბულია და ისეთი განცდა აქვს, თითქოს ინგლისურად არასდროს უსაუბრია, თუმცა შემდეგ თავისუფლება და 15-20 წუთში „ინვოისით“ ხელში გადიდან კარებიდან.
სასიამოვნო განცდა ეუფლება. იქნებ სწორედ ესაა მისი შანსი ? ძლიერი გოგონაა, სრულყოფილი და არანაირი მამაკაცი არ სჭირდება გვერდში.
დიახ, ყოველგვარი მარცხის მიუხედავად, მყარად დგას ფეხზე. შესაძლოა, იმაზე მყარად ვიდრე ადრე.. ახლა მანანაც ყველანაირად ხელს შეუწყობს, რომ ცოტა ხნით მაინც განაშოროს ქალაქს შვილი და თანხის გაღებასაც სიამოვნებით დათანხმდება.
ტყუილად როდი ფიქრობდა მია, მშობელი არასდროს მიგატოვებსო...
მეგობრები დროს გაყვებიან, შემოდგომის დღეებთან ერთად წავლენ, შეყვარებულიც იპოვის სხვას, მეზობლებს ისედაც მხოლოდ მაშინ გაახსენდები, როცა რამე დასჭირდებათ... დედა ? დედა კი, მუდამ შენ გვერდით იქნება, გინდ თავად იყო მისი ცუდად ყოფნის მთავარი მიზეზი.

***
გაუხდელად წვება, ჭერს უყურებს და უბრალოდ ფიქრობს, რა იქნება მერე, როგორ წარიმართება მისი ცხოვრება, შეძლებს თუ არა მარტო ბრძოლას. უნდა ყველაფერი საუკეთესოდ გამოუვიდეს, ბოლოს და ბოლოს გაამართლოს მშობლების იმედი.
თვალებს ხუჭავს და მალევე ეძინება..
მიუხედავად ასეთი რთული დღისა, მხოლოდ ის ესიზმრება, როგორ უტარებს ევროპელ მოზარდებს სემინარებს.
საერთოდ არ ესიზმრება აჩი.. არც მასზე ფიქრი აწუხებს ძილის წინ.. რატომ ? ხომ უყვარდა ? რას გავიგებთ. ალბათ ხშირად თავისუფლება სიყვარულ საოცრებებში ჯობნის.
დილას საფირმო საუზმეს იმზადებს. მაწონი, წყალი, ვაშლი და შვრიის ფანტელი. ამ დროს რამაზიც შემოდის. სახეზე დაღლილობა ეტყობა, თუმცა არ იმჩნევს.
-დედაშენი უკეთაა !
-ძალიან კარგი. როდის გამოწერენ ?
-მალე.. შენ მოგიკითხა, ენატრები ძალიან, ბოლო დროს, ამ ამბის მერე, სულ შენზე ფიქრობს.. - ეღიმება მამაკაცს, თუმცა მია მსგავს ვერაფერს გრძნობს, სახე თითქოს დაჭკნობია, კოვზს სინზე დებს და იდაყვებს თავის ქვეშ ათავსებს. ოჰ, ეს ფიქრები.

***
პირველი ორი დღე თითქოს ყველაფერი კარგად მიდის, შემდეგ კი ისეთი განცდა ეუფლება, თითქოს ნაწილი მოაგლიჯეს, უნამუსოდ წაართვეს, ახლა კი სხეულით, სულით და გულით ინვალიდი დაიარება.
მუდამ ამბობდა სიყვარული სულიერ, ფიზიკურ და ნერვულ ჰარმონიას უნდა ქმნიდესო, ახლა კი ისეთი განცდა აქვთ, თითქოს თითეული მათგანი განახევრდა..
არ იცის რა ქნას, საკუთარ სურვილებს მიყვეს, თუ დედაზე იფიქროს.. თუ ორივეზე ? განა მანანასაც მისი ბედნიერება არ უნდა ?
მაგრამ ერთი რამ გვავიწყდება - აჩი, რომელიც ბოლო დროს უცნაურად იქცეოდა, ან ასე უბრალოდ მიას ეჩვენებოდა.
ამ ფიქრებშიაა, როცა ტელეფონზე ის სახელი წკრიალებს, რომლის გაგონებაც პატარა ბავშვივით აიძულებს, ცხოვრებას გაუღიმოს, მეტიც, თითოეული უჯრედით აღიქვას მისი მშვენიერება.
თითქოს არაფერია, მაგრამ განა გასაოცარი არ არის, ერთ გრძნობას შეეძლოს, მოიცვას და თავის თავში მოაქციოს ყველა დანარჩენი.
გული გამალებით უცემს. აიღოს თუ დაკიდოს ? გაითვალისწინოს ანკას დარიგება ? ის ხომ ეუბნებოდა, ასეთი ხასიათის ადამიანი ცხოვრებას გაგიმწარებს, გაანებე თავიო. მაგრამ ეს რას ცვლის ? განა მიაც არ დაეთანხმა ? მაგრამ ეს მხოლოდ გონებით, გული სრულიად განსხვავებულად იწყებს მეტყველებას.
„უყვარხარ ! გიყვარს ! ნუ მოაკლებ საკუთარ თავს ამ ბედნიერებას !“
მოუსმინოს თუ გონება გაააქტიუროს ისევ ?
დიახ, უნდა მოუსმინოს... მას უნდა მიენდოს მთელი არსებით, თანაც წამითაც არ ინანოს..
რამდენჯერ მოვდივართ ამქვეყნად ? მხოლოდ ერთხელ და მაშინაც არ ვეზიაროთ ბედნიერების ნაწილს მაინც ? მაშინაც არ შევიგრძნოთ ვნების სიმძაფრე ? მაშინაც არ გავიგოთ, რას ნიშნავს, როცა მთელი სხეული გვერთმევა და ეს ყველაფერი მხოლოდ ერთი ადამიანის წყალობით ?
რატომ ? რატომ უნდა ვთქვათ უარი ბედნიერებაზე ? რატომ უნდა ვთქვათ უარი რეალურ ბედნიერებაზე და „ირინეს ბედნიერებაში“ გავცვალოთ იგი ?
რატომ ? რატომ ?
განა არაა დრო უარი ვუთხრათ ჩვენს უაზრო პრინციპებს, უაზრო ეჭვებს და მისით დავტკბეთ ?!

***
მანანა სახლში ბრუნდება, შვილს ისე თბილად ეპყრობა, როგორც არასდროს.. წინასწარ ურიცხავს გაცვლითი პროგრამის მთელ ხარჯებს, მათ შორის ბილეთის საფასურსაც და ურჩევს, რაც შეიძლება მალე წავიდეს. სწრაფი ნახშირწ....ბით მდიდარი საკვების ნაცვლად, მიას საყვარელ კერძებს ამზადებს, შვილს თვალებში უყურებს და ცდილობს, ხშირად ხედავდეს გაღიმებულს.
-დე, ასე რატომ მექცევი ? - ეკითხევა მია, რომელიც ყველაფრისდა მიუხედავად, დიდ სიცარიელეს გრძნობს.
-უბრალოდ ! მოდი ჩემთან - გულში ისე იკრავს შვილს, უცხო თვალსაც ცრემლს მოგვრის.

„როგორი უცნაურია ადამიანი.., ჯერ დარწმუნებული ვიყავი, უნდა დავშორდე - მეთქი, ახლა კი შეხვედრაზე დავთანხმდი, რაც იმას ნიშნავს, რომ შერიგებაზეც..“ - ფიქრობს და დათქმულ ადგილს უახლოვდება, ხიდს, რომელზეც სხვა დროსაც შეხვედრია აჩის, ადგილს, რომელსაც სიხარულიც ახსოვს და სევდაც, ღიმილიც და ჩუმი ცრემლებიც..
ნელი ნაბიჯით ადის კიბეებზე და დაბლა იხედება, თან მოაჯირს ეყრდნობა, თითქოს ეშინია, არ გადავვარდეო. დგას და თითქოს ელოდება განაჩენს. ცოტა ხანში უკნიდან ძლიერი ხელების წელზე ნაზ შეხებას გრძნობს, მაგრამ რეაქცია არ აქვს, არ იძვრის, თითქოს ელოდება, რა მოხდება.
დგას და უბრალოდ უნდა შერიგების წუთები დიდ ხანს გაიწელოს.
-მია .. შენი სურნელი - გოგონას თმაში აჩი თავს რგავს, მიას კი ტანში სასიამოვნო ჟრუანტელი უვლის, თითქოს თავიდან იბადება, სახეზე ღიმილი ეკარება, არაფრის თქმა არ უნდა.. უსიტყვოდაც ცხადია, რომ უაზრო რამეებზე კამათს არ უნდა მისცეს ასეთი სასიამოვნო ურთიერთობის გაფუჭების უფლება.
-მიყვარხარ და არასდროს მიგატოვებ ! - ეუბნება აჩი და ახლა მეორე მხრიდან იკრავს, გოგონა კისერზე ხელებს ხვევს, მკერდზე თავს ადებს და თვალებს ხუჭავს. ეს წამები აბედნიერებს, ცხოვრებას სრულიად განსხვავებულად ანახებს.
გამვლელები უცნაურად აკვირდებია, რა ხდება მათ თავსო, მაგრამ ვის ადარდებს ?
ხალხი მიდის და მოდის, წყვილი კი ისევ გაუნძრევლად მიწებებია ერთ ადგილს, ადგილს, რომელიც ასევე არ აპირებს გადაადგილებას.
ყოველი იდეალი ქრება, მეტიც, სამყაროს მიჯნაც ირღვევა... გარშემო ყველა სხვა გალაკტიკისკენ მიდის, მია ფეხის წვერებზე ოდნავ იწევა და შეყვარებულთა ბაგეები ერთმანეთს უახლოვდება.


***
სახლში ჩვეულებრივ ბრუნდება, არ იმჩნევს ბედნიერებას, არ იმჩნევს სიხარულს. უჭირს, მაგრამ მალავს, მაინც მალავს.
-როგორ ხარ, დე ?
-კარგად, დე, შენ ? მკურნალობა როგორ მიდის ?
-ყველაფერი მშვენივრადაა - თავზე კოცნის მანანა შვილს - ყავა არ დავლიოთ ?
-ცოტა ხანში, ჯერ უნდა გამოვიცვალო - უღიმის დედას, რომლის მსგვასი დამოკიდებულება ვერ დაუჯერებია, უკვირს, სამყარო გადაბრუნებას ხომ არ აპირებსო. ოთახში შედის და მაშინვე ტელეფონოს ეკრანს უყურებს.
„უკვე მომენატრე“ - აჩის სმს - ზე ისეთი განცდა აქვს, თითქოს ყველაზე სასიამოვნო ნიავი ეხება მთელ სხეულზე. ის კი ამ ყველაფერზე უარის თქმას აპირებდა ? ვერ გრძნობდა, რომ ბრძოლაა საჭირო სიყვარულისთვის, დანებება კი უძლურთა ხვედრია.
-არასდროს გავუშვებ ხელს - ამბობს და სარკეში საკუთარ ანარეკლს უყურებს, შემდეგ ისევ ტელეფონს და პასუხობს;
„მეც მომენატრე !“
ყავის დასალევად გადის, დედას ძალით ესაუბრება, ტრენინგების შესახებ უყვება და ოდნავ იღიმის კიდეც..
-ჩემი სასახელო გოგო, ახლა წავალ, დავწვები, თორემ ძალიან დავიღალე - მანანა გადის და მია სამზარეულოში მარტო რჩება.. ფანჯრისკენ აპარებს თვალს, ლამაზი ღამეა, ყავის ნალექსაც სასიამოვნო გამოსახულებანი შეუქმნია... თვითონ კი ასე მარტო ზის, ეულად და ელოდება, როდის ამოვა მთვარე. თვითონაც არ იცის რატომ, არ ესმის, რად უნდა მსგავსი განცდა...
საკუთარ თავს ეკითხება, ცდილობს, გაიგოს, მაგრამ პასუხი არ ჩანს.. შემდეგ ნებდება და ისევ იწყებს ფიქრს. მორევიდან მხოლოდ აჩის სმს - ს გამოყავს ;
„რას შვრები ?“
„მთვარის ამოსვლას ველოდები, შენ ?“ - პასუხობს მია.
„მეც ცას ვუყურებ, მაგრამ მთვარის მაგივრად, შენი ანარეკლის გამოჩენას ველი..“
___

მეტი ვეღარ დავწერე, დადებაც დამაგვიანდა..
საკმაოდ ბევრი მაქვს სამეცადინო და ვეღარ მოდის ხოლმე იდეები.
იმედია, მალე ფორმაში ჩავდგები.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი ნათია

არ ვიცი უნდა მიხაროდეს თუ მწყი დეს აჩისთან დაბრუნება. მე ჯერ არ მიპატიებია???? არ მინდა კიდევ დაიტანჯოს მია

 


№2  offline ახალბედა მწერალი უნდა ვწერო

სტუმარი ნათია
არ ვიცი უნდა მიხაროდეს თუ მწყი დეს აჩისთან დაბრუნება. მე ჯერ არ მიპატიებია???? არ მინდა კიდევ დაიტანჯოს მია

ვნახოთ, როგორ განვავითარებ მოვლენებს

 


№3  offline წევრი keynso

ძალიან კარგი ❤სასიამოვნოდ იკითხება,ბევრი რეალური დეტალებით გაჯერებულია ❤ველოდები გაგრძელებას სიამოვნებით.❤თავს ძალა არ დაატანო მუზა მოგივა და ბევრს და საინტერესოს დაწერ,წარმატებები ❤❤❤

 


№4  offline ახალბედა მწერალი უნდა ვწერო

keynso
ძალიან კარგი ❤სასიამოვნოდ იკითხება,ბევრი რეალური დეტალებით გაჯერებულია ❤ველოდები გაგრძელებას სიამოვნებით.❤თავს ძალა არ დაატანო მუზა მოგივა და ბევრს და საინტერესოს დაწერ,წარმატებები ❤❤❤

დიდი მადლობა heart_eyes
ხვალ მარათონი მაქვს და როცა მოვალ დაღლილი ვიქნები, შესაბამისად ვერ დავდებ, მაგრამ ორშაბათს ვეცდები..

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent