შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე და ჩემი ტყუპისცალი (დასასრული)


30-09-2018, 14:11
ავტორი Farvana
ნანახია 319

მე და ჩემი ტყუპისცალი (დასასრული)

ნახევარ საათიანი ხვეწნა-მუდარის შემდეგ დაითანხმა.სხვებთნ ერთდ ჩვეულებრივ რეჟიმში განიხილავდნენ გეგმას.
-ესეიგი ორი დღით ადრე ვინმე უნდა ჩავიდეს ნორვეგიაში,რომ სიტუაცია გაგვაცნოს.ასეთი კანდიდატი ანდრეა იქნება.რაც შეეხება შესვლას კუნძულის სამხრეთ ნაწილიდან შევალთ და იქ მდგომი ღია კარებიდან შევალთ,რომელსაც მარია დატოვებს.მაგრამ თუ მოხდა ისე,რომ მან იმედი გაგვიცრუა და კარები ღია არ იქნება,კონდიცინირების სისტემიდან შევალთ.სანამ გზას გავივლით ციხეა,სადაც მათ მათთვის უსარგებლო,მოღალატე ხალხი ჰყავთ დაკავებულები.მათ გავათავისუფლებთ და დავიხმარებთ.რაც შეეხება თვად ჯონს ის ზედა სართულზე იქნება,ის თავის სართულს არასოდეს ტოვებს.კიდევ ერთი რამ სართულებზე უნდა გავნაწილდეთ,რომ ყველაფერი მოვაგვაროთ.ჩასვლისთნავე ვუკავშირდებით პოლიციას,რამელსაც მათ ადგილსამყოფელს ვატყობინებთ.იქ მყოფი არასრულწლოვანი გოგონები უნდა გავათავისუფლოთ,მაქსიმალურად უნდა ვეცადოთ ცოცხლებმა და საღსალამათებმა გამოვაღწიოთ.დანარჩენ გეგმას სპონტანურად მოვიფიქრებთ და განვახორციელებთ,წარმოდგენა არ გვაქვს იქ რა გველოდება.



ნორვეგია,ფინმარკი
კრუგერის ბაზა
კაბინეტში ჯონ კრუგერი თავის მაგიდასთან იჯდა და საბუთებს ჩაჰკირკიტებდა.როდესაც ერთ-ერთ საბუთს გადახედა გაოცდა და დამხმარეს დაუძახა.
-გეორგ ახლავე ჩემთან შემოდი.
-გისმენთ.
-ამ ანგარიშში შეცდომაა.
-მაჩვენეთ,შეუძლებელი,ორი დღის წინ ჩემი ხელით შევავსე.ეს რიცხვები საიდან მოვიდა წარმოდგენა არ მაქვს,მე ყველაფერი სწორად და ზუსტად არვწერე.
-შენ არ ვიცი რა ქენი მაგრამ აქ ასკარად შეცდომაა,რომელიც ძალიან ძვირად დაგვიჯდება.
-საბუთები ბოლოს მარიას ჰქონდა,ჯობია მასთან მივიდე და გავარკვიო.
-მარიას?
-დიახ,მან გამომართვა და მითხრა თვად მოგიტანდათ.
-როგორც წესი ის საბუთბს ხელს არ აკიდებს.მისთვის ეს ზედმეტად „ბინძური“ საქმეა.
-არ ვიცი,მე ასე მითხრა.
-ამ ბოლო დროს ძალიან შეიცვალა.გეორგ შენ მას ადევნებ თვალს და მითხარი რაიმე უცნაური ხომ არ შეგიმჩნევია მისთვის?
-არაფერი.მაგრამ ეს ბოლო დროა საქართველოსკენ მიმავალ საქონელს ხშირად მიჰყვება,იქ ჩემს კაცს ვაყოლებ რომელიც მეუბნება,რომ ხშირად დადის ღმის კლუბებში.ყურადღება არ მიმიქცევია,ჩვეულებრივი ქცევა მეგონა მაგრამ როდესაც ბიჭი კლუბში შევიდა მარია იქ არ დახვდა.დდხანს ელოდა და ბოლოს ზემოთ მდებარე ოტელიდან მამაკაცთნ ერთდ ჩმოვიდაო,რაც ძალიან საეჭვოა,მარია მაიკის შემდეგ მამაკაცს საერთოდ აღრ გაკარებია.
-გეთანხმები,მეც ძალიან მეეჭვება იქ მამაკაცის გამო დადიოდეს.ეს საბუთებიც აურია,როდესაც გახვალ დაუძახე და უთხარი ჩემთან შემოვიდეს.
მარია მალევე გაჩნდა „მამის“ წინ.
-გეორგმა მითხრა გეძახისო.
-მართალი ხარ მარია,იცი ამ ცხოვრებაში ყველაზე მეტად რას არ მოველოდი?
-რას?
-საყვარელი ადამიანისგან ღალატს.ჩემი ცხოვრება არც ისე მდიდარია მათი ყოფნით.შენ იცი,რომ მე ორი ძმა მყავდა,ორივე სიგიჟემდე მიყვარდა.ამას ძალიან ცოტა ადამიანთან ვაღიარებ,თითქმის არავისთნ,მაგრამ როდესაც ჯერი საყვარელ ადამიანსა და მაფიას შორის უნდა გავაკეთო მე ყოველთვის მაფიას ვირჩევ და მას სისხლის ბოლო წვეთამდე ვიცავ.შენ მარია აქ ჩევნს მაფიაში ყველაზე მეტად გენდობოდი,მეგონა სათანადოდ მაფასებდი და სათანოდოდ მედექი გვერდში,მაგრამ შევცდი.შენც ისეთივე მოღალატე ხარ როგორც სხვები,მაგრამ არა,შენ ფულის გამო არ გიღალიტაბეია,შენ სიყვარულის,ოჯახის,მეგობრების გამო მიღალატე და ამას ვაფასებ.სწორედ ამის გამო გთოვებ ცოცხალს და სწორედ ამის გამო არ დავუშავებ შენს ოჯახს რაიმეს,რაც შეეხება ლუკას მას ვეღრაოსდეს ნახავ,მართალია ვერც აქამდე ნახულობდი,მაგრამ მის სურათსაც კი ვეღარ ნახავ და სხვებთან ერთად ციხეში დალპები.ბიჭებო გაიყვანეთ ცალკე კარცერში ჩსვით,მას მხოლოდ დემეტრე მიაკითხავს და ის მიუტანს საჭმელს.სხვა მას ხმას არ გასცემს.
-თუ გგონია ციხეში ამომალპობ ცდები,მალე მოგიღებენ ბოლოს,მალე შენ თვითონ ამოლპები ოთხ კედელს შორის.
-წაიყვანეთ.
მარია ყველა ბნელ ადგილას ჩასვევს,სადაც ნესტის,ლპობის და ათასი საძაგელი სუნი ტრიალებდა.ჰაერიდან იგრძნობოდა,სადღაც რომელიღც საკანში პატიმარი მომკვდარიყო,რომლის ცხედრის გატანასაც არავინ ჩქარობდა.გვამის სუნი მთელს კედლებს და რკინის რიკულებს ჰქონდა შებჟნილი.მარია ცალკე მდგომ კარცერში შეაგდეს,სადაც მხოლოდ პატარა ღრიჭო იყო საიდანაც მცირედი სინათლე შემოდიოდა,სინათლესთნ ერთად თოვლის და ყინვის სუსხიც.რატომღაც ამ ადგილზე მუდმივად იყო თოვლი,მცირე,მაგრამ მაინც.ორი დღის მანძილზე შემოდიოდა დემეტრე და მისთვის საჭმელი მოჰქონდა,მასთნ არ ლაპარაკობდა,მხოლოდ ჩუმად ასრულებდა მის დაკისრებულ ვალდებულებას.მესამე დღეს ძლივს გაბედა და სთხოვა:
-დემეტრე ვიცი,არ მაქვს უფლება გესაუბრო.არც შენ გაქვს უფლება რამე მითხრა,მაგრამ მინდა გთხოვო,შეიძლება ჩმიშვა ან საერთოდ არაფერი თქვა და არ შეასრულო,მაგრამ გთხოვ ჩადი ჩემს დასთან და უთხარი გეგმის განხორციელება ახლავე დაიწყონ,დრო აღარ ითმენს.დემეტრემ ისევე ჩუმად დატოვა როგორც მოვიდა.მარიას გული ნაწილებად იგლიჯებოდა,რატომ ენდო მას?ხომ შეიძლება მივიდეს და ჯონს უთხრას ყველაფერი?არა ის ასეთი არ არის.


საქართველო
კატო ღამით გვიან ადგა და სახლში დადიოდა.რაღაც არ ასვენებდა,გულს და სულს უფორიაქებდა.რარცის ეშინოდა,მაგრამ არ იცოდა რისი.სარდაფიდან ხმაური მოესმა,ადგილზე გაქვავდა,ამ დროს არავინ იქნებოდა ქვემოთ.პოლიციამ დალუქა იქაურობა და შეუძლებელია იქ ვნმე ყოფილიყო.დანა,რომელსაც თნ დაატარებდა ხელში დაიჭირა და თვდასხმისთვის მოემზადა,კარებიდან მამაკაცის მაღლი სილუეტი გამოიკვეთა,რომელშიც კარგად ნაცნობი სახე გაარჩია.
-აქ რა ჯანდაბას აკეთბ?
-საქმე მაქვს.
-შენ და საქმე,სასაცილოა?მითხარი რატომ არ უნდა მოგკლა?
-შენმა დამ გამომგზავნა.
ხმაურზე მალე გაიღვიძნენ დანარჩენებმა და ქვემოთ ჩმოვიდნენ.
-კატო ეს კაცი ვინ არის?--გეგა--
-ეს?ეს ჩემი პირველი ფსიქიატრია,რომელმაც ჩემი ცხოვრება გაამწარა.
-ესღ გვაკლდა რა?--გეგა--
-მომისმინეთ საქმე მაქვს,არც ისე დიდი დრო მაქვს,მალე უნდა წავიდე.
-დაიწყე.
-კრუგერმა გაიგო მარიას ღალატის შესახებ და ციხეში გამოკეტა.მთხოვა თქვენთვის მეთქვა თავს ახლავე დაესხათ.მე გეუბნებით მეც თქვენს მხარეს ვარ და იცოდეთ კრუგერი უკვე ამზადებს ხალხს,ჯობია მალევე იმოქმედოთ.დაივიწყეთ,რომ საკმაოდ გაწვრთნილები არ ხართ.
დემე ისევე გაუჩინარდა,როგორც მოვიდა.ოჯახი შეშინებული და დამწუხრებული იყო.არავინ მოელოდა კატოს დაცემას,მიუხედავად მისი უნდობლობისა,მაინც არ მოელოდნენ.
-ყველაფერი ხვალვე უნდა დავიწყოთ.შვედეთის ბილეთებს ეხლავე შევუკვეთავ და ხვალვე წავალთ ყველა ერთად.
ყველანი დაიშალნენ სასადილო ოთახში მხოლოდ ჩარლი და კატო დარჩნენ.
-კატო ეხლა რა უნდა ვქნათ?
-გზიდან წავალთ და გავაკეთბთ რაც გასაკეთებელია.
-მაშინ მოემზადე.
-დაძაბული ღმე იყო ყველანი ნერვიულობდა.მაიას მთელი ღამე არ ეძინა,ბაზაზე რამოდენიმე ბიჭს შეატყობინა მათი გეგმა და სთხოვა,რომ როდესაც მისგან შეტყობინებას მიიღებდნენ მაშინვე ნორვეგიაში დაერეკათ და მათთვის ემცნობათ კრუგერის გამოჩენის შესახებ.მთელი ღამის მანძილზე ალაგებდა იარაღებს.დილით კატო ჩმოვიდა და მაიას პატარა ბავშვივით ჩეხუტა.
-კატო აქამდე არ გენატრებოდი?
-კი,მაგრამ მაშინ სულ აქ ვიყავით.
-აწიც აქ ვიქნებით.
-ხომ შეიძება რამე მომივიდეს?
-ნუ ბოდილოაბ რაღცეებს,ამდენ რამეს გაუძელი და ეხლა გინდა დათმობა?ეხლა მოგინდა სიკვდილი?
-მაგ სიტყვას ნუ ახსენებ.
-ეგრე რა.
-მაი ხომ იცი,როგორ მიყვარხარ?
-ვიცი,ჩემო პატარა მეგობარი,როგორ არ ვიცი.
მეგობრები ერთმანეთშ სუნთქვის შეკვარმდე ეხუტებოდნენ.დილით უკვე აეროპორტში ელოდნენ მათ რიგის,ყველანი ჩასხდნენ.კატო ილუმინატორში უყურებდა თვითმფრინავის აფრენას,მარჯვენა ხელი ანდრეაზე ჰქონდა ჩაჭიდებული,იმდენად ძლიერად უჭერდა ხელზე ფრჩხილებისგან ნაკაწრები დაუტოვა.
-კატო ასე გეშინა ფრენის?
-საიდან მოიტანე?
თვალებთან დაკაწრული ხელი აუფრიალა,სადაც სისხლი არც ისე ძლიარად მოჟონავდა.
-ბოდიში,რა?გავიფიქრე რა მოხდებოდა ეხლა თვითმფრინავი ჰაერში რომ აფრენილიყო და ძირს დამსკდარიყო?თვალწინ წარმომიდგა დახოცილი ხალხი.ზოგს ხელი არ ჰქონდა,ზოგს ფეხი,ზოგი შუაშე იყო გაჭრილი,ზოგიც ცეცხლში იწვის.
-ყოველთვის ასეთ სისაძაგლეებზე რატომ ფიქრობ?
-მეფიქრება.
-ღმერთო შენ მიშველე.ხომ შეიძლება ფრენის დროს რაიმე სასიამოვნოზო იფიქრო?
-არ მეფიქრება.
-დამანებე თავი რა?
-ისე რანაირი ქმარი ხარ?
-რა გინდა?
-ხშირად რატომ არ მკოცნი?
-მიკარებ?
-ნუ ჰო ეგეც არის.ახლა მაკოცე.ბავშვური სახით და მომღიმარი გამომეტყველებით უყურებდა ქმრის მწვანე თვალებს,რომლებიც ისევ ისეთი მიმზიდველი ეჩვენებოდა,როგორც ცორა ხნის წინ.ქმრის ნაკვთებს კიდევ ერთხელ სწავლობდა,ხელ მის თითოეულ წერტილს იმახსოვრებდა.მის თმებს ეფერებოდა,რომელიც საკმაოდ დაბალზე ჰქონდა შეჭრილი.თავი მის კისერში ჩარგო და მისი სუნი ბოლომდე შეისრუტა.თვალები დახუჭა,ანდრეამ თვი ააწევინა და მონატრებულ ცოლს,რომელიც თითქოს შორს ჰყავდა ტუჩებზე დასწვდა.ჩახუტებულები ისხდნენ მთელი გზა.ჩაფრენისთანავე გამოეყვნენ კატო და ჩრლი მეგობრებს,ტაქსი გააჩერსე და მათაგნ შორს წავიდნენ.მათი ძებნა დაიწყეს,როდესაც ანდრეამ ჩანთაში კატოს წერილი იპოვა:
„ვიცი არასწორად ვიქცევით მე და ჩარლი,მაგრამ უბრალოდ სხვა გზა არ გვქონდა.ჩვენზე არ ინერვიულოთ,თქვენს დასახმარებლად აუცილებლად მოვალთ.გთხოვთ არ ინერვიულოთ,მოგვიანებით აგიხსნით ჩვენი გაუჩინარების მიზეზს.“
-მათგან ამას არ მოველოდი.
-მოთქმის დრო არ არის,უნდა წავიდეთ.
კატო და ჩარლი მალე ჩავიდნენ ნორვეგიაში,ვარდოში.
-სად უნდა მივიდეთ?
-აღმოსავლეთ ნაწილში,ტყეში.
-იმედია მგლები არაა.
ტყე გაუვალი და უსიერი იყო.ტყის შუაგულამდე არც ეტყობოდა,რომ აქ ადამინს ფეხი ჰქონდა დადგმული.ტყის შუაგულიდან გაყვანილი ბილიკი მიოდი,რომელსაც ტყეში მდგარ ქოხში მიჰყავდით.ხის ქოხს გარეთ ორი მცველი იდგა,შიგნით სინათლეები იყო ანთებული.ქოხი,უფრო მცირე ზომის ლუდხანას გავდა.
-საიდან უნდა შევიდეთ?
-სახლის სამხრეთ ნაწილიდან.
-შენ შედი მე მათ ყურადღებას მივიქცევ.
-წარმატებები!
ჩარლი ხეს ამოფარებული უცდიდა საჭირო მომენტს.ორი მამაკაცი ერთმანეთი გვერდით იდგნენ,არცერთი სცილდებოდნენ.ჩარლმა რამოდენიმე სანტიმეტრით მოცილდა ადგილს და ჯოხს დაარტყა ფეხი.ტკაცუნის ხმაზე ყურადღება მიაქციეს,ერთ-ერთი ჩარლისკენ წამოვიდა.დრო იხელთა და კისერში ჩავლო და კისერი მოტეხა.უკან რომ არ დაბრუნდა,მეორეც წამოვიდა,მასთნ უკვე „დიდი გული ჰქონდა ჩარლს,ხელში მომარჯებული დანით,ჯერ გულში დაარტყა და შემდეგ კისერი გამწრა.ორივე მამაკაცი ხესთან მიაწვინა,თვითონ ქოხში შევიდა.
-გამარჯობათ ბიჭებო!მგონი გზა ამებნა.
კატო სამხრეთის კარებიდან შევიდა ქოხში,ზემოდან ჩამოდიოდა მტვრევის ხმა,გზა განაგრძო,ეძებდა ნივთშ ,რომელიც შვიდ კილოგრამს იწონიდა.რუკაზე მოხაზული იყო ოთახი სადაც უნდა შესულიყო,კარები შეაღო,თვალები გაუფართოვდა.ოთახი მთლიანად ცარიელი იყო,კუთხეში იჯდაოთხი-ხუთი წლის მობუზული ბიჭუნა.ოთახი კარგად მოათვალიერინა,ნივთს ეძებდა,მაგრამ ვერაფერი იპოვა.თუ ბიჭუნაა ნივთი,ის შვიდი კილო ნამდვილად არ არის.ბიჭუნამ თვი ზემოთ ასწია და გოგონას შეხედა.თვალები დაახამხა და სიხარულით „დედის“ ძახილით გამოიქცა კატოსკენ.ბიჭი ფეხებზე შემოეხვია და მოფახულე ცისფერი თვალებით უყურებდა „დედას“.ბიჭინუა ქართულად საუბრობდა.
-შენ ვინ ხარ პატარა?
-მე ლუკა ვარ დედიკო.ჩემი სახელი არ გახსოვს?
-არა ჩემო ციცქნა ეს როგორ იფიქრე?
-დე აქედან ხომ წამიყვან?
-აბა რას ვიზამ აუცილებლად წაგიყვან.
-შეიძლებდა ჩახუტებული წამიყვანო.
-მოდი.
კისერში პატარა ხელები შემოხვია და თავი კისერში ჩარგო.გასვლას აპირებდა როდესაც კარებში მამაკაცის შეიარაღებული სილუეტი დალანდა.
-მარია თუ გინდათ ცოცხლებმა გააღწიოთ ბავშვი დასვი და წადი.
კატოს ნორვეგიული არ ესმოდა.მაგრამ ხვდებოდა,რომ მამაკაცს ბავშვის წაყვანა სურდა.უცებ ჰაერში იარაღის გამაყრუებელი ხმა გაისმა,კატომ თვალები დახუჭა.ლაზრზე ჩარლის ხმამ მოიყვანა.
-კატო ყველაფერი კარგადაა.
-ჩარლ.კატოს გული საშინლად უცემდა,დასამშვიდებლად ჩრლს ჩაეხუტა.
-იპოვე ნივთი?
-როგორც ჩანს „შვიდ კილოგრამიანი“ ნივთი ჩემი საყვარელი დისშვილია.
-მოიცადე ანუ მარიას შვილი ჰყავს?
-როგორც ჩანს.
-ეხლა ეს ბავშვი სად უნდა წავიყვანოთ?
-სადმე მშვიდობიან ადგილას დავუტოვოთ ვინმეს და ჩვენ დანარჩენებთან წავიდეთ.
ახლოს მდებარე სოფელში ერთ ოჯახში დატოვეს,სადაც მხოლოდ მოხუცები ცხოვრობდნენ.
-მოდი დავუკავშირდეთ და გავიგოთ რა ხდება.
-რა იყოთ გამოჩენა იკადრეთ?
-დეივ სად ხართ და რა სიტუაცია?ჩვენ უკვე მოვდივართ.
-შენობის სამი მხარე ავიღეთ.
-როგორ?ჩვენ ხომ ცოტა ვიყავით.
-მაიამ თავისი ბაზა დაგვახმარა.
-მეოთხე მხარეს რომელი დაგრჩათ?
-ციხის მხარე.
-თქვენ ხომ იქედან უნდა შესულიყავით?
-რაღაცეები შეიცვალა და ასე ვარჩიეთ,თუ შეძლებთ თქვენ მოაგვარეთ..ტელეფონი გაუთიშა.
-რა ხდება?
-როგორც ჩანს სამხრეთი ისევ ჩვენ უნდა ავიღოთ.
-წავედით.
საათნახევრის შემდეგ უკვე სამხრეთის შესასვლელთან იდგნენ.
-მე ციხეში ჩვალ და მარიას მოვძებნი.
-მეც წამოვალ და გამოსადეგი ხალხი გამოვუშვათ.
ციხის თითოელ კარებს ნელ-ნელა ხსიდნენ,ვისაც ბრძოლა შეეძლო ყველას იარაღი მისცეს.კატო მარიას ეძებდა,რომელიც ვერსად ნახა.უკან წამოსვლას აპირებდა,როდესაც მარიას ხმა გაიგონა.გაანთვისუფლა და მაგრად ჩეხუტა.
-რატომ არ მითხარი ბავშვი თუ უნდა წამომეყვანა?
-შემეშინდა ჯონს არ გაეგო.
-ხომ შეიძლებოდა იქ დამეტოვებია?
-არა,მან ქართული იცის,მხოლოდ მე ვესაუბრები ამ ენაზე და აუცილებლად ქართულად დაგიძახებდა.
-უნდა წავიდეთ ჯონს უნდა მივხედოთ.დაახლოებით სად იქნება?
-მეორე შენობაში,საცავში.
-ეგ შენობა სადღაა?
-იმ გორის მიღმა.
-ჰოდა წავედით.
შენობა ისეთი პატარა იყო მიწიდან ძლივს მოჩანდა.
-აქ საიდან უნდა შევიდეთ?
-აქ აქედან?
თოვლის საფარი გადაფერთხა და რკინის კარები გამოჩნდა.თავი აჰხადა და კიბეებზე ჩასვლა დაიწყეს.ოთახებს ერთმანეთის მიხედვით ათვალიერებდნენ.
-სად ჯანდბაშია?
-ქვემოთ არის.
-მაშინ აქ რას ვეძებთ?
-არასრულწოლოვან გოგონებს.
-ისინი ხომ იქეთ არიან?
-ესენი ახლები არიან.
-როგორც ჩანს აქ არიან და თნ ძალიან ბევრნი.
-გოგონებო გარეთ გადით აი ამ გზით და გორის მეორე მხარეს დახმარებას დაელოდეთ,რაიმე თბილები მოძებნეთ გარეთ სიცივეა.
ქვედა სართულზე ლიფტით ჩავიდნენ.მათ წინ უზარმაზარი რკინა-ბეტონის კარები იყო.
-ეს როგორ უნდა გავაღოთ?
-მე მომანდე.
მარიამ კარების გამღები კოდი შეიყვანა და დაელოდნენ.კარების გაღებისთნავე იარაღ მომზადებული ხალხი გამოემართა.მარიას თვის დაქნევისთნავე შეყარეს ცრემლსადენი გაზი.ყველაფერი კვამლმა მოიცვა.ბიჭებმა იარაღის სროლა დაიწყეს კარების მიმართულებით.მარია და კატო დაწოლილები შეძვრნენ ოთახში,ნელ-ნელა გაუსწორდნენ ყველას.
-მარია აქ ჯონი არ არის.
-გაიქცა.შენ მარჯვნივ წადი,მე მარცხნივ წავალ.
კატო ყველა ოთახს ამოწმებდა და რაც შეიძლებოდა სწრაფად მიიწევდა წინ.ერთ-ერთ ოთახში ხმაური მოესმა.უკან შემობრუნდა და კარები შეაღო,შიგნით არავინ იყო.ფაჩუნის ხმა კედლიდან მოდიოდა.კატომ დაუფიქრებლად დაარტყა კედელს დანა,საიდანაც სისხლმა გამოჟონა,ცოტა ხანში მამაკაცის ღრიალმა მოიცვა გარემო.ჯონ კრუგერი კაცი,რომელიც შიშით აზანზარებდა მთელ მსოფლიოს ახლა კედლის უკან ჩას*რილი ბავშვით იმალებოდა და შიშისგან ცახცახებდა.კატომ კედელი გამოანგრია და გარეთ გამოათრია,საბედნიეროდ მხოლოდ მუცელში იყო დაჭრილი და მისი გადარჩნა შესაძლებელი იქნებოდა.მაგრამ კარებში გასვლისთნავე თავში, გამჭოლი ტყვია მოხვდა და ძირს უსულოდ დაეცა.მისმა ერთ-ერთმა დამხმარემ სიცოცხლე მოუსწრაფა..კრუგერი გარეთ გამოათრიეს და პირველ შენობასთნ დანაღცენებთნ ერთდ დააწვინეს.პოლიცია უკვე მოსული იყო და გვამები გადაჰქონდათ.ყველაზე დიდი ყურადღება მაინც ჯონმა მიიქცია.ანდრეა და დანარჩენები არ ჩანდნენ,გარეთ მხოლოდ სოფია იდგა,რომელიც ჩვენებას აძლევდა იქ მყოფებს.პოლიციამ მარია გამოსვლისთნავე დააკავე.მარიამ თვად უთხრა ვინც იყო.
-სოფია დანარჩენები სად არიან?
გოგონამ თვი დამნაშავესავით ჩხარა.ხმას ვერ იღებდა,თვალებიდან ცრემლები მოსდიოდა.
-სოფია მეტყვი რა ჯანდაბა ხდება?მხრებში მაგრად ანჯღრევდა და მისგან პასუხს ელოდა.
-ის..ის..
-ვინ ის?
-მაია კატო,ის .
-სად არის?
-შენობაში არიან.
კატო შენობისკენ სწრაფი ნაბიჯებით მიიწევდა.ნანახით ადგილზე გაშესდა,ნაბიჯსაც ვეღრ დგამდა,მხოლოდ მაიას ხმამ გამოაფხიზლა და მხოლოდ მაშინ შეძლო ნაბიჯის გადადგმა.
-მაი,კარგად იქნები.
-კატო გთხოვ არ გინდა ეს უიმედო ლაპარაკი,ყველამ კარგად იცის,რომ კარგად არ ვიქნები.
-უფლება არ გაქვს,ასე წახვიდე.მე არ მოგცემ ამის უფლებას,პოლიცია აქ არის და გადაგიყვანენ.
-გთოვ კატო მომეცი უფლება ავთოსთნ ერთდ ვიყო ბედნიერი.
-ხო მაგრამ მე?
-შენ ოჯახი გყავს,რომელსაც ძალიან უყვარხარ.
-ისინი შენი ოჯახის წევრებიც არიან.
-ვიცი კატო,მაგრამ გთხოვ.მინდა,რომ ერთი თხოვნა შემისრულო.
-რასაც გინდა.
-მინდა,რომ ავთოს მკვლელი იპოვო და ციხეში ამოალპო.არ მოკლა,არ მისცე უფლებას ასე მარტივად გამოძვრეს.ციხეში ჩასვი და დაიტანჯო,ისე,როგორც მე მტანჯა.
-გპირდები მაი.მაი.მაია,,მაიიი..კატოს შემზარავმა ყვირილმა მოიცვა გარემო,ეს გაყინული გარემო კიდევ უფრო გაიყინა.ყველა გრძნობა ისეთი უფერული და ცივი გახდა,როგორიც გარემო.არავის ახსოვდა,როგორ მიიყვანეს სახლში.მხოლოდ რამოდენიმე დღის შემდეგ გამოფხიზლდნენ,როდესაც მარიას სასამართლო დანიშნეს.კატომ ლუკას ძებნა დაიწყო,მაგრამ ვერსად იპოვა.ჩარლმა დაამშვიდა და უთხრა,რომ ჩმოიყვანა და ახლა ბაღში იმყოფებოდა.მარიას სასამართლომ კარგად ჩიარა,არა მარტო მარია,არამედ ყველა დაკითხეს.სასამართლოს მსოფლიოს ქვეყნების წარმომადგენლები ესწრებოდნენ.მარიას დანაშაულების რაოდენობამ,რომელიც აღმოჩნდა,რომ მას არ ჩაუდენია და ამ საქმეს სხვები ასრულებდნენ მისი სასჯელი შეამცირა.მარიას მხოლოდ ორი წელი მიუსაჯეს.ამ ორ წელზეც ბევრი იწვალა ადვოკატმა.ადვოკატმა რამოდენიმე თვის შემდეგ შეძლო და მარია გირაოს სანაცვლოდ გაათავისუფლეს.ციხიდან გამოსულმა ოჯახის მომავალი წევრები კარგად გაიცნო,ახალი ამბავიც დახვდა,სოფია და ჩარლი დაქორწინდნენ,მართლია კატო ბევრს დასცინოდა სოფიას მის მოეჭვიანე სახეზე,როდესაც მისი ქმრის „ახევას“ ცდილობდა.მათი ქორწილიც ვიწროდ წრეში გადაიხადეს.
-სოფია მინდა გითხრა,რომ შენ ქმარს მაინც წაგართმევ......ხოლმე.
კატომ ერთი ჭიქა ღვინო მოსვა და მაშნვე ძირს გაითხლაშა.
-კატოო?რა ჭირს?--სოფია--
-არ ვიცი,ჯობია საავადმყოფოშო წავიყვანოთ.
დერეფანში ელოდნენ ექიმის,რომელიც გამოსვლას არ ჩქარობდა.კარებიდან გამოსული ძალიან ნელი ნაბიჯებით მოდიოდა,მართალ,რომ „მოზოზინებდა“.
-ბატონო ექიმო გვითხარით რა სჭირს?
-მისი საქმე ძალიან ცუდადაა...მომღიმარი სახით ამცნო ექიმმა დანარჩენებს.
-მერე აქ გასახარებელი რა ნახეთ?--გეგა--
-კონკრეტულად რა ჭირს ან განკურნებადია?--ანდრეა--
-დიახ განკურნებადია.
-თუ გამოუწერეთ წამლები წავალ და მოვიტან.
-გამომართვით.
-ექიმო მეკაიფებით?
-რა წერია ბიჭო ასეთ?--დეივი--
-განსაკურნებლად ჭირდება ჩიფსები,შოკოლადები,ხილი,ნამცხვრები,წვენები და კიდევ ათასი სისულელე..ექიმო ნორმალური პასუხით გამეცით თორემ ცემით გათქმევიებთ.
-ახალგაზრდავ რა ცდღეში გაქვთ ნერვები?
-ექიმო ნუმცდით.
-კარგი ოღონდა თქვენ არ გაბრაზდეთ და.
-რა ჭირს.
-ფეხმძიმედაა.გაშლილი ხელებით აახარა იქ მყოფებს.ყველას პირი ჰქონდა დაღებული მოსმენილისგან,მხოლოდ მარია გამოერკვა.
-ანუ დიშვილი მეყოლებაა.ხტუნვა-ხტუნვით კიდევ ერთხელ ამცნო ოჯახს.
ყველა ანდრეას ულოცოვდა,რომლსაც გაოცება ჯერ კიდევ არ მოეშორებია,სახეზე მცირედი ღიმილი შეეპარა.ყველანი კატოს პალატისკენ წავიდნენ და დედიკოს მიულოცეს.
-ისე მარია ხომ უყურებ რა ბედნიერები არიან?
-დემეტრე რა გინდა?
-მეც მინდა შვილი.
-იცი საქართველოში რამდენი ქალია?კაცზე ათი მოდის და შენ ერთს ვეღრ იპოვი?
-მიუხვედრელი ხარ.მე შენგან მინდა.
-ჯერ წყენას არ გადაუვლია.
-რა გაწყენიე?
-ორი წლის წინ ბეჭზე რომ მიკბინე და არ მომიბოდიშე და ეგ მეწყინა.
-შენც ორსულად ხო არ ხარ?
-საიდან მოიტანე ეხლა ეგ სისულელე?
-წამო ექიმთან გადავამოწმოთ.
წყვილი ისე იყო გართული კამათში ვერც კი შეამჩნიეს მათკენ მომზირალი ხუთი წყვილი თვალი.
-უკაცრავად გაგვარკვევთ რა ხდება?
-კატო?დაღრეჯილი სახით მიმართა დას.
-ჰო ოცდაერთი წელის ეგ სახელი მქვია და არ შემიცვლია ჯერ.ამოიღებ ხმას?რა ხდება თვენს შორის?
-ისეთი არაფერი.
-მარია!
-ჰო კაი,ჩუმად ვიყავით შეყვარებულები.
-ვართ.--დემე--
-მე ნაწყენი ვარ.
-კი მარია,ყველაზე მაგარი მიზეზი გაქ მოფიქრებული რაც შეიძლებოდა.
კარგი ერთი.
-ისე ექიმო რომ გასინჯოთ არა?
-არ მინდა გასინჯვა.
-მხოლოდ რამოდენიმე წვეთი სისხლი და პასუხი მზადაა.
მარია გაფითრებული უყურებდა კოლბაში ჩასხმულ სისხლს.სამ საათში პასუხებით ხელში მომავალი ექიმი კიდევ ერთხელ მიესალმა მათ და სასიხარულო ამბავი მახარა.ყველანი ბედნიერები იყვნენ,მაგრამ საუბედუროდ ვერ ხვდებოდნენ ცხოვრება ასე კარგად რომ ეთამაშებოდათ და მალე ახალ ომს უმზადებდათ.მათ ყველაფერი დაასრულეს,მაგრამ ცხოვრებამ ახლა დაიწყო თამაში.ახლა გადაწყვიტა ყველაფის თვიდან დაწყება.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი giotiko

დანარჩენი ყველაფერი კარგია მხოლოდ ეს კითხვა მქონდა. ალბათ გაგრძელებაც ექნება ამ ყველაფერს ხო?

 


№2 წევრი Farvana

giotiko
დანარჩენი ყველაფერი კარგია მხოლოდ ეს კითხვა მქონდა. ალბათ გაგრძელებაც ექნება ამ ყველაფერს ხო?

აქვს გაგრძელება უკვე ორითვი თვს "აღსრულება" ქვია
--------------------
ფარვანა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent