შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნადირობა(ნაწილი 2) №6


11-10-2018, 02:44
ავტორი Life is Good
ნანახია 2 355

ნადირობა(ნაწილი 2) №6

გრილი წყლის, ჭავლის ქვეში დიდხანს იდგა, ორივე ხელის გულით კედელზე მიყრდნობილი და დახრილ თავზე დუშიდან გადმოსული წყლის ნაკადი ესხმებოდა.თვალებ დახუჭულს, გონებაში კილასონიას ღიად დარჩენილი თვალები და გაყინული გუგებიდან გადმოპარული ობოლო ცრემლი უტრიალებდა.დაჭიმულ ყბებს, ძლიერად აჭერდა ერთმანეთს და ღრიალის სურვილს უკან, ათუხთუხებულ ორგანიზმში აბრუნებდა.წყვეტილად შეისუნთქა ჰაერი და ონკანი გადაკეტა.საძინებელში გასულმა, სწრაფად შეიმშრალა სველი სხეული და სუფთა ტანისამოსი ჩაიცვა ,შემდეგ კი ატკიებულ თავზე მიიჭირა ორივე ხელი.თვალები ეწვოდა,წინ მთელი უბედურება ჰქონდა გადასატანი და სიმწრისგან ყელში გაჩხერულ ბოღმის ბურთს,რომელიც ნორმალურად სუნთქვაში ხელს უშლიდა გაჭირვებით ერეოდა.სასტუმრო ოთახში ,ლაღიძე გიორგი, ბოლთას ნერვიულად სცემდა და ტელეფონზე ვიღაცას ესაუბრებოდა.ნიკას ნაბიჯების ხმაზე მისკენ შემოტრიალდა და დაკვირვებით შეათვალიერა, შემდეგ კი კვალავ ხაზის მეორე ბოლოს მყოფს მიუბრუნდა.
-ყველაფერი ნორმალურად არის გურამ...არაფერი არ სჭირს.გასაგებია ,ყველაფერს გაგაგებინებ.-შეჰპირდა და აპარატიც გათიშა.
-როგორ ხარ?-სევდიანი ტონით ჰკითხა მეგოვარს.
-ცოტა გამოვედი...წავიდეთ.-ხელში შერჩენლ ქურთუკში, მკლავები გაუყარა და მაგიდაზე მიგდებულ იარაღს და საფულეს დასწვდა.-თემოსთან მივიდეთ...ჯანდაბა,შემდეგ კი ვნახოთ რა ჯანდაბას ვიზამთ.-სახლის კარი გამოაღო და ზღურბლზე შეჩერდა, რადგან კარში მდგარ ქალს მოულოდნელობისგან ხელი ჰაერში გაუშეშდა და შეშლილი თვალები სახედაკაწრულ დათუნაშვილს შეანათა.ერთიანად გაფითრებულს,ტუჩები გალურჯებოდა..მთელი სხეული უთრთოდა და მის დანახვეზე ტუჩები წამში დაებრიცა სატირლად.
-ნიკა...-ამოიტირა და მოულოდნელობისგან გახევებულ მამაკაცს, ისე ეცა და მკლავები ისე ძლიერად შემიხვია წამით ,სუნთქვა შეეკრა ინერციით უკან გადაქანდა, მაგრამ თავის შეკავება შეძლო და უკან გადადგმული ფეხით წონასწორობა შეინარჩუნა.-ნიკა...
-ამის დედაც...-წამოიძახა დათუნაშვილმა და ცალი ხელით კარის სახელურს ჩააფრინდა, მეორე კი მასზე სუროსავით შემოხვეულ სხეულს შემოხვია.
-ტელევიზორში ვნახე...ნიკა, კარგად ხარ?-სახე მამაკაცის კისერში ჩარგო და რანოდენიმე პატარ -პატარა კოცნებიც დაუტოვა.-შემეშინდა.
-კარგად ვარ...კარგად ვარ...ყველაფერი რიგზეა.-ატირებულ ქალს,დამამშვიდებელი ტონით ელეპარაკებოდა.-კარგად ვარ,ლიზა უბრალოდ დამშვიდდი მართლა კარგად ვარ.გესმის?!-ხმა გაიმკაცრა.
-ჯანდაბა,მაპატიე...მაპატიე...-უკან გაიწია ქალმა და მოშორდა.ნიკაპი უთრთოდა და ხელისგულებით თვალებბიდან გადმოსულ ცრემლებს იმშრალებდა...ცხვირით, ხმაურით შეისუნთქა ჰაერი და გაეცინა-მაპატიე.
-არაფერია...შემოდი!-უკან დაიწია ნიკამ და ქალი სახლში შემოატარა.გაოცებული ლაღიძე ღიმილით მიესალმა ქალს და გადაკოცნა ,შემდეგ კი მათთან ერთად სასტუმრო ითახისკენ შებრუნდა.-ნიკო..დაბლა დაგელოდები.
-კარგი,ჩამოვალ ხუთ წუთში.-თავი დაუქნია დათუნაშვილმა და სასტუმრო ოთახში შებრუნდა.ლაღიძემ კი რკინის კარი გაიხურა.
ერგემლიძე ,ნერვიულად დადიოდა ოთახში და სქელ, შინდისფერ ჟაკეტს, ძლიერად იხვევდა სხეულზე.უხმოდ მიშტერებული მამაკაცისკენ შეტრიალდა ,რომელსაც ორივე ხელი შარვლის ჯიბეებში ჩაეწყო და ქალს თვალს არ აშორებდა
-ძალიან შემეშინდა.-თავის მართლების ტონით ამოილაპარაკა ქალმა
-მესმის...მადლობა.
- ნიკა...ძალიან ვწუხვარ თემოს გამო...
-ვიცი ლიზა..ვიცი..მეც ვწუხვარ-ხმა გაუტყდა ნიკას და მზერა აარიდა.-კაროჩე..-ჰაერი ღრმად შეისუნთქა და ქალისკენ შეტრიალდა.-ერთი სიტყვით...მოკიდე ტასოს ხელი და წადი...
-რა?-ხმა გაებზარა ქალს.
-წადი იმ შენს გერმანიაში...წაიყვანე ტასოც...გაძლევ ამის უფლებას.ხვალ...-სიტყვა გაუწყდა და გაჭირვებით გადააგორა ყელში გაჩხერილი ნერწყვი-ხვალ დილით, გურამი წაგიყვანს ქუთაისში...წადი ლიზიკო და თავს მიხედე.საკუთარ თავს და ტასოს...
-ნიკა..-სიხარულისგან გაბრწყინებულ თვალებში სევდამ ჩაიბუდა შემდეგ გ კი აიმღვრა და გადაიგლისა.-იქნებ...
-აქ...აზრზე არ ვარ რა დედისტყვნა ხდება.ბომბი ჩემს მაბქაბაში იყო...მე ვჯდებოდი იმ დედამოტყნულ მანქანაში-სახეზე ხელები ჩამოისვა მამაკაცმა-გამაჩერა...თემომ გამაჩერა...ლიზიკო ,არ ვიცი რახდება,არც ის ვიცი დილით რა ჯანდაბა დამემართება...არც ის ვიცი, ხვალ რა იქნება ან ზეგ...ტასოს, ესე ვერ გავიმეტებ...დედაც მოვტყან,საფრთხეს ვერ შევუქმნი...შენ კი დარწმუნებული ვარ მიხედავ და ყველაფერს გააკეთებ მისი კარგად ყოფნისთვის...წაიყვანე.
-ჯანდაბა...-სახეზე დაუკითხავად ჩამოგორებული ცრემლები მოიწმინდა ქალმა და სწრაფად დაფარა მათ შირის დარჩენილი ადგილი.ძლიერად შემოხვია წელზე ხელები და ჩაეხუტა.-მადლობა...
-არაფერს ლიზიკო...-თავზე ფრთხილად გადაუსვა ხელი მამაკაცმა და მის სახეზე ქვემოდან მიშტერებულ ქალს დახედა.-არაფერს...მაპატიე...ამის დედაც არ ვიცი, ეტყობა მართლა ცუდი ტიპი ვარ ...იმდენად ცუდი რომ შენც კი ვერ გამიქაჩე.მაპატიე...ის სიცუდე მაპატიე რაც გავაკეთე...მშვიდ მგზავრობსა გისურვებ.დავურეკავ გურამს და ის მიხედავ ყველაფერს.შემდეგ კი იქ ჩასულს, დაგხვდებიან და ყურადღებას მოგაქცევენ...დამირეკე რა იქნება.კარგად...ახლა შეგიძლია წახვიდე.-გაუღიმა მამაკაცმა და ფრთხილად მოშორდა.-წარმატებები...
-თავს მიხედე-ამოილაპარაკა თავდახრილმა ერგემლიძემ და სწრაფად დატოვა სახლი.ნიკამ კი ათრთოლებული თითებით სიგარეტს მოუკიდა და ეზოში მომლოდინე გიორგისთან თითქმის სირბილით დაეშვა კიბეზე.


ქალაქში თენდებოდა...თემურ კილასონიას ოჯახში კი საშინელება ტრიალებდა.თემურის დედის, განწირული კივილი მთელ აღმაშენებლის ხეივანს ესმოდა და დილის ტკბილი ძილიდან გამოფხიზლებისკენ მოუხმობდა.მუხლებზე დამდგარი ,შეშლილი თვალებით და გაშლილი თმით,კივილით შეეგება კარის ზღურბლზე გამოჩენილ პროკურორს და მათი დამაწყევარი მოიკითხა...
-ვინ დამწყევლა ასეე...ვინ დამწყევლაა...-კიოდა და ხელებგაშლილი ელოდებოდა მისი უმცროსი ვაჟიშვილის სახლში მოსვენებას, რომელ სახლშიც დაიბადა და რომელ სახლსაც, მისი მხიარული ხმა აფხიზლებდა.-სად არის ჩემი შვილი...რატომ თქვენთან ერთად არ მოვიდა ბატონო პროკურორო?!-შესტირა ზღურბლზე გახევებულ,ცარცივით გაფითრებულ დათუნაშვილს,რომელიც ადგილიდან წამით შექანდა, თუმცა უკან მდგომმა ლაღიძემ მოასწრო და მხარზე ხელი ჩაავლო.-ის ხომ სულ თქვენთან ერთად დადიოდა...ახლა რატომ არ მოვიდა?!
ნიკოლოზს, ამღვრეული თვალებიდან ობოლი ცრემლი გაეპარა და ორი ნაბიჯი გაჭირვებით გადადგა ქალისკენ, მის წინ მუხლებზე მოწყვეტით დაეშვა და თავი დამნაშავესავით დახარა.
-მაპატიეთ...-ამოიხრიალა ათრთოლებული ხმით და მისკენ გაწეული, აქვითინებული ქალის მხარს შუბლით მიეყრდნო.-ქალბატონო ნანი...მაპატიეთ...
-შენ ვერ დამიბრუნებ შვილს, ნიკოლოზ!შენ ვერ დამიბრუნებ შვილო...ვერა. ვერ დამიბრუნებ-შრომისგან დაღარული ხელი თრთოლვით გადაუსვა ქალმა თმაზე და თავზე აკოცა-ვერ დამიბრუნებ...ვერა...
-მე უნდა ვყოფილიყავი მის ადგილზე...მაპატიეთ...მაპატიეთ, ძალიან გთხოვთ...მაპატიეთ.-ლუღლუღებდა ძალაგამოცლილი და ტირილისგან თავის შეკავებას არ ცდილობდა.
-განა დედაშენი, დედა არარის შვილო?!-იკითხა ღონემიხდილმა ქალმა და ბავშვივით ატირებულ მამაკაცს, ხელი მოხვია.
ათ საათზე მოასვენეს კილასონიას ცხედარი და ათ საათზე დაიწყო ნამდვილი გლოვა...ათ საათზე შეირხა ხელმეორედ აღმაშენებლის ხეივნის ზეცა და ათ საათზე მიიღო ქალბატონმა ნანიმ მიკრო ინფარქტი.მთელი ამ დროის განმავლობაში წამითაც არ მოშორებია მიცვალებულს დათუნაშვილი.სპეციალურ საყინულეში მოთავსებულის სამსახურის ფორმა ეცვა და როდესაც სამძიმარზე მომსვლელთა ნაკადმა ნელ-ნელა იმატა ,ტირილისგან სახე გაფითრებულმა თემურის დამ უსულოდ მწოლიარე ძმის ცხედარს სახეზე გადასაფარებელი გადაფარა ,რადგან იმდენად არასასიანოვნო დასანახი იყო სურვილი არავის ჰქონდა ესეთი თემური დამახსოვრებოდათ.
-ნიკა..-სკამზე მჯდარი მამაკაცისკენ დაიხარა ლაღიძე.-მე განყოფილებაში წავალ...შენი მანქანის ექსპერტიზა ტარდება და გავარკვევ ყველაფერს.შენ დარჩები თუ სახლში გაგიყვანო?
-წამოვალ...მეც წამოვალ.-სკამიდან წამოდგა დათუნაშვილი და კართან მდგარი კილასონიას უფროსი ძმისკენ გადაინაცვლა.
-ალექს! მე განყოფილებაში მივდივარ.თუ რამე დაგჭირდეთ არ მოგერიდოთ დარეკვა.როგორც შევთანხმდით...ყველაფერს სამინისტრო დაფარავს.უბრალიდ გააკეთეთ რაც გასაკეთებელია.-მხარზე ხელი მიარტყა თითქმის თავის სიმაღლე მამაკაცს.
-კარგით ,ბატონო ნიკოლოზ -თავი დაუქნია ალექსმა და მადლიერად გაუღიმა.
-დავბრუნდები, რამოდენიმე საათში,ხო რა მაინტერესებს თემოს ნივთები გამოგატენეს უკვე ?
-დიახ...-სახეზე გაოცება აესახა მამაკაცს.
-შეიძლება ვნახო?
ალექსმა უსიტყვოდ დაუქნია თავი და მეორე ოთახში გასული უკან პოლიეთილენის პარრკით დაბრუნდა, სადაც თემოს სისხლსა და მტვერში ამოსვრილი ტანისამოსი მოეთავსებინათ.ნიკამ, პარკი ჩამოართვა და ინტერესით ჩახედა ნივთებს.დახეულ ტანსაცმელთან ერთად საფულე,გასაღებების აცმა,საათი და შინდისფერი კოლოფი იდო.ბევრი არ უფიქრია დათუნაშვილს, კოლოფი სწრაფად ამოიღო და პარკი მოშორებით მდგარ ალექსს დაუბრუნა.თავის დაქნევით მადლობა გადაუხადა და მუჭში მოქცეული კოლოფი, ჯიბეში ჩაიცურა.შრმდეგ კი სწრაფი ნაბიჯით გაემართა გასასვლელისკენ.


ერთიანად გამომწვარი საკუთარი მანქანის ჩონჩხს წარბშეკრულმა შეხედა.შემდეგ კი იქვე მდგარ ექსპერტთან გადაინაცვლა.რომელსაც მანქანა რამოდენიმე მეტრით მაღლა ჰქონდა აწეული და მის ქვეშ საქმიანი იერით აკვირდებოდა რაღაცეებს.
-გამარჯობათ.
-ბატონო ნიკოლოზ!-ხელზე სწრაფად გაიძრო ხელთათმანი მამაკაცმა და პროკურორს ხელი ჩამოართვა, მერე კი პატარა მაგიდასთან გადაინაცვლა.-დავამთავრეთ გამოკვლევა.ავტომატურად მართვადი ნაღმი,რომელიც ჩვენს ქვეყანაში არ იშოვება.ასეთს ნატოს ქვეყნებში იყენებენ...სამხედრო დანაყოფეფში, კერძოდ კი შეერთებული შტატების თავდაცვის სამინისტროში დიდი მოწონებით სარგებლობს...ავღანეთსა და ერაყში საომარი მოქმედებებისას. საკმაოდ ზუსტი და ეფექტური მოწყობილობაა, ნებისმიერი ადგილიდან იმართება და ისე შეიძლება მისი დაპროგრამება გააქტიურებიდან რამოდენიმე წამში ამოქმედდეს..ჩვენს შემთხვევაში...ტელეფონის მეშვეობით იმართებოდა...შემოსული ზარის მეშვეობით,რომელზე პასუხის შემთხვევამ ნაღმის ამოქმედებას შეუწყო ხელი.აფეთქება საკმაოდ ძლიერია...ასეთ ნაღმებს ტანკების და ჯავშან მანქანების აფეთქებისთვის იყენებენ.არვიცი, რა გზებით და რანაირად შენოაღწია საქართველოში, მაგრამ ის ნამდვილად კი ვიცი რომ ქართულ არმიაში ,ასეთი მოწყობილობის შოვნა ფიზიკურად შეუძლებელია.
-გასაგებია...
-აფეთქების წნევა, იმდენად ძლიერი გახლდათ ჯიპი მთლიანად დაშალა და ფატალურ შემთხვევამდეც მაგიყომ მივედით...ძალიან ვწუხვარ კილასონიას გარდაცვალების გამო...
-მადლობა...ანუ რა გამოდის...ზარმა, რომელიც სამივეს ტელეფონზე ერთდროულად შემოვიდა შეუწყო ხელი ნაღმის გააქტიურებას?
-დიახ...
-კარგით, მადლობა-თავი დაუქნია ნიკოლოზმა-სრული ექსპერტიზის დაწვრილებით მოხსენებას დასრულების შემდეგ გადავხედავ.
-კარგით, დღეს საღამოს აუცილებლად მოგაწვდით...
ნიკას ,პასუხი აღარ დაუბრუნებია უკან გაბრუნდა და სწრფი ნაბიჯით გაემართა გასასვლელისკენ, სადაც მასთან მომავალი ლაღიძე შეეფეთა.
-გეძებდი...-ნიკას დანახვაზე შესძახა ლაღიძემ-პროგრამისტთან ვიყავი და კილასონიას ტელეფონის მეხსიერება გახსნეს,რომელიც სრულიად დაზიანებულია, თუმცა მაინც შევძელით ბოლოს შემოსული და გასული ზარების დადგენა.ეს წყეული ნომერი, ფიქსირდება ჩენს ტელეფონზეც და შესაბამისად შენთანაც ესე იქნება.ნომრის მფლობელის ვინეობა ვერ დავადგინეთ ჯერ ჯერობით ბაზაში ხარვეზებია. ამის დედაც ,მემგონი კიბერ თავდასხმაა სამინისტროს მონაცემთა ბაზაზე და ბიჭები ცდილობენ გაარკვიონ რა დედისტყვანა ხდება.
-ნომერი მანახე-თითქოს მისი სიტყვები არ გაუგიაო რობოტივით იკითხა და ლაღიძის ტელეფონს დახედა, რომელზეც შემოსული უპასუხო ზარი წითლად აღნიშნულიყო.
-დედას შ****ი...-თავისთვის ამოილაპარაკა და სწრაფი ნაბიჯით გაემართა ვრცელ დერეფანში.
-რახდება? ნიკა? რა ხდება?-უკან აედევნა გაურკვევლობაში მყოფი ლაღიძე, განრისხებისგან სახე გაყინულ დათუნაშვილს.
-მაცადე..
-რა გაცადო? სად მიდიხარ? იცი ვისი ნომერიც არის?
-კიი...რათქმაუნდა ვიცი...-ზიზღით გაიცინა ნიკამ-ვიცი ვისი ნომერია...ჯანდაბა...მოვკლავ ახლა იმ ნაბოზარს.
-ნიკა!!
-მომეცი მანქანის გასაღები-ხელი გაუწოდა გასაღების გამოსართმევად.
-მეც მოვდივარ...წამოდი.
-შენ, არსად არ მოდიხარ,მიხედე აქ საქმე თავზე გვაყრია...უბრალოდ მომეცი ეს დამპალი გასაღები!-ისეთი ტონით თქვა ლაღიძეს ,წინააღმდეგობა აღარ გაუწევია სწრაფად ჩაუდი გაშლილ ხელში გასაღები და აზრზე მოსვლა ვერ მოასწრო ის გაქრა მის თვალთახედვიდან პროკურორი.


გადატვირთული მოძრაობის გამო, გაჭირვებით შეაგდო შავი "ტოიოტა" ვიწრო ქუჩაზე და გაბმული სიგნალი მისცა წინ გზააბნეული ბატივით მიმავალ შაბიამნისფერ "მარჩი"-ს სწრაფად აუქცია გვერდი და ის იყო ნაცნობი ეზოს კარებთან აპირებდა მანქანის გაჩერებას მისგან, დაახლოებით ორმოცდათიოდე მეტრში თვალი რომ მოჰკრა ინტერესის ობიექტს, გაზს ფეხი მიადგა და სულ მალე გვერდში ამომდგარმა სიგნალი მისცა ტროტუარზე ჩქარი ნაბიჯით მიმავალ თხელ სხეულს.ქალი ,მოულოდნელობისგან შეკრთა...უკან გახტა და ფეთიანივით შეტრიალდა მის ფეხებთან მოწყვეტით დანუხრუჭებული მანქანისკენ რომლის კარიც თითქმის გამოანგრიეს და მანქანიდან გადმოსულმა დათუნაშვილმა, დაჭრილი ლომივით განრისხებული სახით შემოუარა მანქანას.ქალმა, მის დანახვაზე უკან დაიხია და ადგილიდან მოსწყდა.
-მოდი აქ!!-იღრიალა არადამიანური ხმით,ბრაზისგან გაბერილმა მამაკაცმა და წინ გაჭრილს ორი ნაბიჯით დაეწია.თმაში, ძლიერად ჩაავლო ხელი და უკან ისე უხეშად დაითრია ქალმა, ტკივილისგან და შიშისგან განწირული ხმით დაიკივლა.-სად დედისტყვნაში გარბიხარ?!-ზიზღით ჩაეკითხა მამაკაცი და მისი სუსტი სხეული მანქანამდე ისე წაათრია ყურადღება არ მიუქცევია ქალის კივილისთვის და გამვლელების გაოცებული მზერისთვის.კარი გამოაღო,შუგნით, თითქმის შეტენა და კარი მთელი ძალით მიუჯახუნა.-ფეხი რომ გადმოადგა მაქედან!გეფიცები, ტვინი თუ არ გაგასხმევინო!!სწრაფად შემოაუარა მანქანას და საჭესთან დამჯდარმა ადგილიდან გიჟივით მოწყვიტა.
-ხმა არ ამოიღო!ხმა არ ამოიღო!! მოთმინებით ვერ დავიკვეხნი და სურვილი არ მაქვს სული შუაგზაში გაგაფრთხობინო!!
ქალს ,ხმა არ ამოუღია შიშისგან დაზაფრულს ,სახეზე ორივე ხელი გქონდა აფარებული და გაურკვევლობაში მყოფი ამაოდ ცდილობდა ოდნავ მაინც დამშვიდებულიყო.მანქანამ, ფიროსმანის ქუჩაზე გადაუხვია,საბჭოს მოედანზე, შუქნიშანზე არც შეჩერებულა ისე გაიარა და დიდი სიჩქარით მიმავალმა ხუდადოვის ქუჩაზე ისე შეუხვია ლამის მეორე ზოლში მომავალ ჯიპს შეასკდა.გაბმული სიგნალი მისცა და წინ ისევ იმავე სიჩქარით გაუტია...ლოტკინზე ასული კი მახათას მთისკენ ატრიალდა და კუკიის გადასხვევთან, მაღაკი ნაძვნარით დაფარულ ჩიხში შეუხვია...დაახლოებით ასი მეტრი იარა და შეჩერდა.მამაკაცმა, საჭეზე გაშლილი ხელისგული ძლიერად დაარტყა ღრმად ჩაისუნთქა რამოდენიმეჯერ და სავარძელში აბუზული ქალისკენ გაცოფებული მხეცის სახით შეტრიალდა.
-ახლა , დაფქვავ ყველაფერს...შემდეგ კი ზუსტად ისე გაგაფრთხობინებ სულს როგორც ნაბიჭვარ მამაშენს გააფრთხობინეს.-კბილებსშორის გამოსცრა.
-რა?-სახიდან ორივე ხელი მოიშორა ქალმა და განრისხებული მამაკაცისკენ,აწითლებული თვალებით შეტრიალდა.
-ილაპარაკე!
-რა ვილაპარაკო?-ამოიჩურჩულა ქალმა და მის ღრიალზე შეხტა.
-ნუ მ***ებ შე პატარა ძ***ა...ილაპარაკე, რა დედისტყვნას ხლართავთ?ილაპარაკე თორემ სულს გაგაფრთხობინებ!-ხმას აუწია მამაკაცმა და სავარძლის საზურგეზე აკრული ქალისკენ გადაიხარა სახე იმდენად ახლოს მიუტანა ქალს ,სუნთქვა შეეკრა.-შენს გამო ჩემი მეგობარი და საუკეთესო გამომძიებელი მოკვდა...შენი დამპალი,ჩახლართული საქმის და დაუმთავრებელი ტყუილების გამო წუხელ, მოკვდა ადამიანი რონელიც დღეს საყვარელი ადამიანისთვის ხელის თხოვნას აპირებდა, გესმის შეენ?!-კეფაზე შეკრულ თმაში სტაცა ხელი და ატირებულს, თავი უკან გადააწევინა და თვალებში ცივი მზერით ჩააცქერდა -ილაპარაკე!
-ღმერთო...არაფერი არ მაქვს სათქმელი-ნიკაპი აუკანკალდა ქალს და ტკივილისგან სახე დამანჭა-არაფერი არ ვიცი გეფიცები.
-ნეტა, რატომ არ მჯერა შენი?-ხელი ზიზღით შეუშვა მამაკაცმა და სახისკენ წაღებულ მაჯაში სტაცა.-ახლა ამ მაჯას გადაგიმტვრევ ,მერე კი ისე ამღერდები შენი მოწონებული -ხელი ამოუტრიალა და გადაწია თუ არა ქალიც ხმამაღლა აქვითინდა.
-არაფერი არ ვიცი...რას ითხოვ ჩემგან? რისი მოსმენა გინდა? ჯანდაბა, არაფერი არ ვიცი გეფიცები...ყველაფერს გეფიცები არაფერი არ ვიცი...
-გუშინ, შენი ტელეფონიდან სამ ნომერზე თითქმის ერთდროულად დაფიქსირდა ზარი...ჯერ ის მაინტერესებს, ეს როგორ მოახერხე და მერე ის ,ვისი დავალებით გააკეთე?შენმა ზარმა გუშინ...ჩემი თანამშრომლის სიცოცხლე შეიწირა...შენმა დამპალმა ზარმა თემურ კილასონია მოკლა რომელსაც ჩემი აფეთქებული ,წყეული მანქანის ჟეშტი მოხვდა.
-ძალიან ვწუხვარ...-წამოიკივლა ქალმა-მეტკინა გთხოვ,გთხოოვ...მართლა არაფერი არ ვიცი...ჯანდაბა, არ ვიცი არ დამირეკია შენთან რატომ.დავრეკავდიი?! ვმუშაობდი...კითხე ნებისმიერს ვმუშაობდი...გეფიცები...ძალიან გთხოვ -ტირილ კივილით ცდილობდა მისი თითებიდან საკუთარი მაჯის განთავისუფლებას.გაყინული სახით უყურებდა მამაკაცი აქვითინებილს და მისი უემოციო, გამორეცხილი თვალები დიდი დოხით ზიღსა და მრისხანებას ასხივებდა.ქალს, მწვანე სფეროები ამღვრეოდა,ჩასწითლებოდა და ყვრიმალებზე ნაკადულებად მოედინებოდა ცრემლები..ტირილისგან ცხვირი, შესწითლებოდა და ფერ დაკარგული ,გალურჯებული ტუჩებით ,ამაოდ ითხოვდა ხელის გაშვებას.
-სად გაქვს ტელეფონი?-ყინულივით ცივი ხმით გამოსცრა მამაკაცმა.
-არ მაქვს ტელეფონი...არ მაქვს გეფიცები! გუშინ საღამოს გამოსაცვლელში შესულმა შევამჩნიე, რომ გატეხილიყო. არვიცი, დამივარდა ალბათ არ ვიცი..ჯანდაბა ,მართლა არაფერი ვიცი...~იკივლა და წინ გადაწეული შუბლითმამაკაცის მხარს მიეყრდნო.-ძალიან გთხოვ , მტკივა...გეხევეწები, არაფერი ვიცი...ნიაკა, დამიჯერე მართლა არაფერ შუაში ვარ და არც შენთან დამირეკია...
-ტელეფონი სდ გაქვს ელენა?-ხელი გაუშვა ტკივილისგან სახეალეწილ ქალს და მისი მხრიდან თავი ააწევინა.-სად ჯანდაბაში გაქვს წყეული ტელეფონი?
-სახლში მაქვს...
-ნუ მ***ბ...
-გეფიცები ,სახლში მაქვს...არ მუშაობს ,ჯანდაბა მართლა არ გატყუებ.გეფიცები ,არ გატყუებ...არ გატყუებ...მართლა არ გატყუებ...-სახე უარესად გაუფითრდა ქალს და წყვეტილად დაიწყო სუნთქვა ..თვალები უარესად აემღვრა და მთელი სხეულით აკანკალდა -არ გატყუებ...-ყელზე ორივე ხელი იტაცა და ჰაერის ჩასასუნთქად პირი დააღი -ჯანდაბა...ჯანდაბა...
-რა გჭირს?-მზერა შეეცვალა დათუნაშვილს და ხელი სწრაფად სტაცა მაჯაში.-რა გჭირს ელენა? რა გჭირს შენი დედაც...
მაჯიდან მხარზე გადაიტანა ხელი და თითქმის ახრიალებული ქალი შეანჯღრია.-რა გჭირს?
-ვერ ვსუნთქავ-ამოიხრიალა ქალმა-ჯანაბა, ვერ ვსუნთქავ...
-წამალი გაქვს? ელენა წამალი გაქვს რამეე?! ამის დედაც...ფუჰ ამის დედაც-ქალის ფეხებთან დავარდნილ ჩანთას დასწვდა და მის მუხლებზე გადმოაყირავა...-ჯანდაბა...წამალი არ გაქვს არაფერიი? რა გავაკეთო?
-ჰაერი მინდა...-ისედაც შეშინებული ქალი, ცუდად გახდომის გამო უარესად შეშინდა და ხელემორედა ატირდა.
დათუნაშვილმა კი თითქმის გაანგრია კარები სწრაფად გადავიდა და მის მხარეს წამებში გაჩნდა,გამოღებულ კარში ბუმბულივით ატაცებული ქალი, ფრთხილად გმოაძვრინა და მიწაზე დააყენა შემდეგ კი ხელი შეაშველა რომ არ დაცემულიყო.-ხშირად გემართება ეს დედამოტყნული შეტევებიი?! წამალი არ გაქვს არაფერი? როგორ მოძრაობ წამლის გარეშე? ასთმა გაქვს? ჯანდაბა, რომელი პროფესორი მე ვარ რა უნდა გავაკეთოო? ისუნთქე...შემომხედე...-თავი ააწევინა გაფითრებულ ქალს -პირი გააღე და უბრალოდ ისუნთქე. ჩენთან ერთად მიდი...მიდი, არ მოკვდე მაგრად გამიტყდება-თავის ნათქვამზე თავადვე გაეცინა და ისევ ქალს მიუბრუნდა-უბრალოდ ისუნთქე ნენე...ჩემთან ერთად ჩაისუნთქე...ახლა ამოისუნთქე..მიდი, კიდევ ერთხელ.ცალი ხელით ძლიერად იჭერდა ,მეორეთი კი მისი ათრთოლებული ნიკაპი ეჭირა და აიძულებდა მასთან ერთად სუნთქვას...რიბკინამ ნელ- ნელა შეძლო ღრმად ჩასუნთქვა და შეტევამაც შიშთან ერთად უკან დაიხია..ოდნავ დამშვიდდა და ათრთოლებული სხეულიც დაუმშვიდდა.ამღვრეული თვალებით უყურებდა მამაკაცს და მის წყლიან სფეროებში გულწრფელობასთან ერთად საოცარი წყენა და სევდის პატარ პატარა ნაპერწკლებიც კრთოდნენ.მის თვალებს მზერა აარიდა მამაკაცმა და ნიკაპიდან ხელი შეუშვა..-უკეთ ხარ?
ქალმა უსიტყვოდ დაუქნია თავი.
-ჯანდაბა. გული გამისკდა! ნამდვილად არ მინდა ხელებში ჩამაკვდე...ასთმა თუ გაქვს წამალს რატომ არ ატარებ თან?-ხმაში სიმკაცრე და საყვედური გაურია მამაკცმა.
-არ მაქვს ასთმა...შემეშინდა-ამოიჩურჩულა ქალმა და ორივე მკლავი საკუთარ სხეულზე შემოიხვია,ბეღურასავით აიბუზა და დამფრთხალმა შეხედა მამაკაცს.-შემაშინე.
-მე გაგაფრთხილე ნენე...-ერთი ნაბიჯით უკან დაიხია დათუნაშვილმა
-შენ თუ არა აბა ვინ დარეკა?
-ღმერთო ჩემო არ ვიცი ნიკა..არ ვიცი...გასახდელში მქონდა ჩემი ნივთები შესაბამისად ტელეფონიც.მე მართლა არ დამირეკია...ჯანდაბა, როგორ დაგიმტკიცო რომ არ დამირეკიაა?!
-ჩენი ბრალი არაა თუ შენი არცერთი სიტყვის არ მჯერა-თითი ცხვირთან დაუქნია მამაკაცმა-მატყუარა ხარ!
-არ ვარ მატყუარა!-ხმას აუწია ქალმა და მისკენ ერთი ნაბიჯით მიიწია, წინ აესვეტა და თვალი- თვალში ჯიუტად გაუყარა-არ ვარ მატყუარა,ის რომ მაშინ ბებიაჩემთან, არ ვთქვი სიმართლე სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ მატყუარა ვარ...რა ჯანდაბად უნდა დამერეკა შენთვის? გამაგებინე ღამის თორმეტ საათზე რატომ უნდა დამერეკა კაცისთვის ,ვისი ატანა დიდად არ მაქვს...ხოო...-ხმას უარესად აუწია ქალმა და დათუნაშვილის შეკრული წარბებიც დაიმსახურა-შენი ატანა არ მაქვს...ყველა შეხვედრისას მუქარის მეტს არაფერს აკეთებ..მეემუქრები და მეც არ ვიცი რა ჯანდაბისთვის-მხრები აიჩეჩა ქალმა და ხელები გაშალა.-რა გინდა ჩემგან? ის ნაბი*ჭვარი მამაჩემი იყი მაგრამ საერთაო რაფერი მაქვს მასთან წყეული სისხლის გარდა...ჯანდაბა...რაგინდა ჩემგან?
-იმის გაგება, რა შარში ხარ გახვეული!-ზედმეტად მშვიდი ხმით მიუგო მამაკაცმა და უცებ თვალები მუქარით დააწვრილა-და ტონს ნუ უწევ! ნინიას ბაღში არ ხარ ლაწირაკო!
-შენ, რამდენის უფლაბას აძლევ შენს თავს? მინდა ავუწევ ამ ტონს და მინდა არა შენ...ვერაფერს ამიკრძალავ.აშკარად ვიღაცაში გეშლები შენს დანახვაზე შიშით რომ იფსამენ!
-ნენე...
-საერთიდ არ მეშინია შენი, თუ რათქმაუნდა ხელების დამტვრევით და შუბლის გახვრეტით არ მემუქრები...არ ვიცი რა გინდა ,არ ვიცი რაში მდებ ბრალს და არც ის ვიცი რას ითხოვ ,რომელი სიმართლის მოსმენა გინდა? მეც არ ვიცი რა შარში მაქვს თავი...ყველაზე დიდი შარი შენი გადაკიდებაა და ისიც არ ვიცი რა ჯანდაბისთვის გადამეკიდე?!
ხმამაღლა,კბილებში სცრიდა ქალი და ემოციურად უქნევდა ცხვირწინ ხელებს.დათუნაშვილი წარბაწეული უსმენდა მის გამოსვლას და თავს ძლივს იკავებდა ხელი რომ არ დაევლი ამ თითისტოლა გოგოსთვის და ის ენა არ ამოეგლიჯა პირიდან, ამდენს რომ ტლიკინებდა.ბოლოს მისი გამომეტყველების შემხედვარეს ტუჩის კუთხეში ღიმილი გაეპარა, მაგრამ მოასწრო და წვერზე ხელის ჩამოსმით შეეცადა მის დაფარვას.
კიდევ რაღაცის თქმას აპირებდა ქალი, დათუნაშვილის მობილური რომ ამღერდა.ჯიბიდან სწრაფად ამოიღო,ეკრანზე ლაღიძის ნომერი ციმციმებდა.თითი სენსორზე სწრაფად გადაატარა და მხარსა და ლოყას შორის მოიქცია აპარატი.პარალელურად კი სიგარეტი მოიძია ჯიბეში და მოუკიდა.
-გისმენ!
-დაგვენძრა...-აჯახა ყოველგვარი შესავლის გარეშე ლაღიძემ.
-რამოხდა?-წარბები შეჭმუხნა ნიკამ და ქალს გახედა.
-პროკურატურის სერვერზე კიბერ თავდასხმა მოხდა,გაშვებულმა ვირუსმა მთელი არქივი გაანადგურა ..ზედ მიყოლებული,ამ გამოძიებისთვის ყველა მოპოვებული ინფორმაციის ჩათვლით.
-რა?-ფერები გადაუვიდა სახეზე დათუნაშვილს-მოვდივარ.
-შენი მოსვლა ,არმოსვლა რას შეცვლის? მუშაობენ ბიჭები, მაგრამ ...ამის დედაც ნიკო, რა უნდა ვქნათ?
-არვიცი...მოვიფიქრებთ რამეს.მოვალ გიორგი!-ტელეფონი გათიშა და ჯიბეში დააბრუნა.შენდეგ კი ქალს მიუბრუნდა-შენი ტელეფონი დამჭირდება...კიდევ განყოფილებაში მოგიწევს მოსვლა,ნომერი შენია და შესაბამისად შარი თუ არ გინდა წერილობითი ჩვენების ჩამორთმევა მოგვიწევს.ქალაქიდან არ გახვალ ...და ვიცი კიდევ რა კარგისტყვნა მოხდება მაგრამ...ჯანდაბა,წამიდი წაგიყვან.
სიგარეტის ღერი მოისროლა და მანქანისკენ დაიძრა.საჭესთან მოთავსებული კი დაელოდა როდის დაიკავებდა ქალი მგზავრის სავარძელს.-შენთან არ მომიყვანო ნენე..ნამდვილად არ მინდა ჩემს დანახვაზე კუსას წნევამ დაარტყას, ამიტომ ჯონია თავად მობრძანდე და ჩვენება მოგვცე.
-კუსა ,გუშინ დილით, ცოტა ხნით დედაჩემთან გაფრინდა...მოვალ.
-კარგი.-ძრავი ჩართო მამაკაცმა და უკან სვლით დაუბრუნდა გზის სავალ ნაწილს...შემდეგ საჭე მკვეთრად შეატრიალა და ცენტრალურ გზაზე გასულმა სიჩქარეს უმატა.-სახლში მიდიხარ?
-გზაზე ჩამოვალ...სახლში არ მივდივარ.-ფანჯრისთვის მზერა არ მოუშორებია ისე უპასუხა.
-აბა ,სად მიდიხარ?-წარბები შეკრა მამაკაცმა.
-შენთვის რა მნიშვნელობა აქვს? -როგორც იქნა შეატრიალა სახე მისკენ ქალმა და ჩაწითლებული სფეროები შეანათა.
-ისევ ცუდად ხარ?
-არა ნიკა,კარგად ვარ...უბრალოდ სადმე ცენტრში გამიჩერე მანქანა და მე ჩემით წავალ იქ, სააც მივდიოდი.-ტუჩები დაბრიცა ქალმა.
-არც კი ვიცი რატომ გითმენ ამდენ ტლიკინს?-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა.
-იმიტომ ,რომ უბრალოდ უფლება არ გაქვს გამჩუმო.ვერ გამაჩუმებ...და არც ვაპირებ გაჩუმებას...შენ ჩემთვის არავინ ხარ ერთი თავზეხელაღებული კანონის დამცველის გარდა, რომელიც თავად არღვევს კანონებს...ჯანდაბა,ყველა შენი ქმედება საკმაოდ აცდენილია იმ კანონსა და სამართალთან რომელსაც ჩვენგან,ჩვეულებრივი მოქალაქეებისგან ითხოვთ...ხო, ნაგლად ითხოვთ...
დათუნაშვილმა ,მანქანა მოწყვეტით შეაჩერა და ქალისკენ შეტრიალდა
-მერე?-ირონიული ტონით ჩაეკითხა და ცხვირი შეიჭმუხნა.-გააგრძელე წიკვინი, კიდევ რისი უფლება არ მაქვს კანონით და სამართალით და რას ვარღვევ...რას ვაკეთებ არასამართლიანს.?-ხმას აუწია მამაკაცმა-ის ,რომ გუშინ ჩემი მეგობარი ხელებში ჩამაკვდა ვიღაც სირების გამო და ვცდილობ მის პოვნას? თუ ის ,დამპალი მამაშენი, კაცმა არ იცის რის გამო რომ გატრუპეს და მისი აქოთებული მძორი მტკვარმა გამორიყა, მე კი ვცდილობ გამოვიძიო რატომ? რის გამო და რის სანაცვლოდ ჩაიდინეს ეს?
-და მე, ამ ყველაფერთან რა შუაში ვარ?!-ხმას აუწია ქალმაც-მე რა შუაში ვარ?
-უბრალოდ გაჩუმდი!-ხელის აწევით შეაჩერა მამაკაცმა-უბრალიდ გაჩუმდი და ხელს სანამ ჩემსკენ გამოიშვერ დაფიქრდი, განა მაქვს მიზეზი შენ გენდო?! გეკითხები, მაქვს მიზეზიი? დამანახე ეს დედანატყნავი ,რომ სანდო ხარ და რომ არ იტყუები?! ფაქტები შენს საწინააღმდეგოდ მეტყველებს და უბრალოდ გაჩუმდი.
-არ გავჩუმდები!-ხმას ერთი ტონით აუწია ქალმა-დემოკრატიულ ქვეყანაში ,ხომ ვცხოვრობთ ბატონო პროკირორო? !აქ, ხომ სამართლიანობის ზეიმი?! ჰოდა საკუთარი უფლებების ვიცავ, რომელსაც თქვენ კაცმა არ იცის რა ჯანდაბისთვის არღვევთ...უბრალოდ არ გავჩუმდები და პასუხს ველოდები შენგან :მაინც რატომ ფიქრობთ რომ მე თქვენთან, ჩემს სიმართლესთან დაკავშირებით რამე მაქვს დასამტკიცებელი?!
-ამის დედაც...-ხელი საჭეზე დაარყა მამაკცმა
-უბრალოდ ვერ გამაჩუმებ-ჯიუტად გაიმეორა რიბკინამ და მოულოდნელობისგან გაზრებაც ვერ მოასწრო კისერზე ,ისე ძლიერად ჩაეჭიდა მამაკაცის გრძელი თითები,მთელი ძალით თავისკენ მიიზიდა და გასაპროტესტებლად ერთმანეთს დაშორებულ ტუჩებზე ველურივით დააცხრა.მეორე ხელის თითებით, მისი ნიკაპი დაიჭირა და რამოდენიმე წამის განმავლობაში იმდენად მომთხოვნად უკოცნიდა სავსე ბაგეებს, ქალს ცოტა აკლდა და გული წაუვიდოდა.მკერდში აფართხალებული გული..წინა კედელს რეტიანივით ადკდებოდა და გარეთ გადმოხტომას ლამობდა.სხეულში კი ჯერ შეამცივნა...შემდეგ კი ერთიანმა სიმხურვალემ მოიცვა და ნელ -ნელა ზემოთ,ტვინისკენ დაიძრა.ამას დამატებული უჰაერობა,რომელსაც პროკურორის მომთხოვნი ტუჩები უხშობდა და მის ფილტვებში შესვლის უფლებას არ აძლევდა.წამიერმა თრთოლვამ დაუარა და კიდეც მოსწყდნენ მამაკაცის ბაგეები,ხელი არ გაუშვია შუბლით ისე დაეყრდნო ქალის შუბლს და ყრუდ ამოილაპარაკა: -უბრალოდ გაჩუმდი,ძალიან ცუდად ვარ ნენე..გთხოვ,გაჩუმდი!
-კარგი...-გაპარული ხმით ამოილაპარაკა ქალმა და მწვანე სფეროები მასთან ზედმეტად ახლოს მყოფს შეანათა-აქ, ჩავალ.
-კარგი...-თავი დაუქნია მამაკაცმა და ერთიანად მოშორდა.საჭესთან გასწორებულს აღარ გაუხედია ქალისკენ ,რომელიც მანქანიდან უსიტყვოდ გადავიდა და კარი მიხურა.გზა სირბილით გადაჭრა და ბორდიულზე ასული ,სწრაფი ნაბიჯით გაუყვა ქვაფენილით მოკირწყლულ ტროტუარს.
-ამის დედაც...-სახეზე ორივე ხელი აიფარა მამაკაცმა და რამოდენიმე წამის განმავლობაში თითქოს სუნთქვაც შეწყვიტა.-შენი დედაც ნიკოლოზ...შენი დედაც...-კბილებში ბრაზით გამოსცრა და გაშლილი ხელის გული ისეთი ძალით დაჰკრა საჭეზე თითქოს მას მიუძღვოდა რამეში ბრალი.


ტექნიკური სამსახურის სრული შემადგენლობა, გულმოდგინედ ცდილობდა იმ საქმეების ნაწილი მაინც გადაერჩინათ, რაც გავრცელებულ ვირუსს, ჯერ ჯერობით არ გქონდა დაზიანებული, მაგრამ უშედეგოდ.აშკარა იყო ვიღაც, ან ვიღაცეები კარგად გათვლილი გეგმით მუშაობდნენ და ამ თავდასხმასაც არ ასდიოდა კარგი სუნი.გაცოფებული დათუნაშვილი,წინ და უკან დადიოდა და ლომივით ბრდღვინავდა.ბოლოს ყველას ყურადღება მოითხოვა და შეეცადა თავისი ვრცელი სიტყვით მაინც დაეშოშმინებინა აღელვებული თანამშრომლები, რომელთაც ამდენი ხნის ნაშრომი წყალში ეყრებოდათ.თანადგომა გამოუცხადა და ყველას ერთ მუშტად შეკვრისკენ და სიმშვიდისკენ მოუწოდა.
-რა დედისტყვნა ხდება კაცმა არ იცის-აივნის მოაჯირზე, იდაყვებით დაყრდნობილ პროკურორს გვერდით ლაღიძე,ამოუდგა და სიგარეტს თავადაც მოუკიდა.
-ომის გამოცხადებაა...აშკარა, ომის გამოცხადება!ამას ესე არ დავტოვებთ ლაღიძე ,შენც ხომ იცი ყველას ტყავს გავაძრობ, უბრალოდ...ცუდი დრო შეარჩიეს..თემოს გარდაცვალება,ამის დედაც-კეფაზე გადაიტარა ხელი-ეს ჩვენი, ყველას მოუშუშებელი ტკივილია და მათთვის ხელსაყრელი მომენტი.პროსტო,საიდან სად და რახდებაა, აზრზე არ ვარ...
-მე ვფიქრობ, ეს მათი პასუხია.. შენგან გაგზავნილ გამოწვევაზე.-წარბები შეკრა შეფიქრიანებული სახით ლაღიძემ.
-საქმე იმაშია ,რომ ისინი აკეთებენ გასაკეთებელს და ჩვენ ჯერ არაფერი გაგვიკეთებია...ერთი ნაბიჯით წინ გვასწრებენ.თავდასხმა,თავდასხმა....კაროჩე,ხვალ ალბათ ან ზეგ რიბკინა მოვა თავის ტელეფონთან დაკავშირებით...დაკითხე,წერილობითი ჩვენება ჩამოართვი და გააფრთხილე ფეხი არ გაადგას ქალაქიდან თუ არ უნდა საბოლოოდ დაერხას.
-კარგი...-თავი დაუქნია ლაღიძემ-რას აპირებ? სახლში წახვალ? ადამიანს აღარ ჰგავხარ არ გინდა წახვიდე და გამოიძინოო...რობოტივით მოძრაობ.
-კილასონიასთან გავივლი...დავხედავ ,ნანი როგორ არის,რამე ხომ არ სჭირდებათ და მერე სახლისკენ გავგაზავ...უნდა დავიძინო.-წელში გაიმართა ნიკა -მიხედე აქაურობას ძმობას გაფიცებ ,და წადი ცოლ-შვილი გელოდება.
-კარგი ძმაო!-მხარზე ხელი მიარტყა ლაღიძემ და მიმავალს თვალი გააყოლა.ერთ დღეში, თითქოს საგრძნობლად შეცვლილიყო,გადაღლილი,მოუწესრიგებელი და საშინლად გამოუძინებელი...თითქოს წონაშიც დაკლებულიყო.მიდიოდა, ოდნავ მხრებში მოხრილი და მის დინჯ ნაბიჯებს ის სიდინჯეც დროებით დაჰკარგვოდა.


კილასონიას დაკრძალვას, თვით ცაც გლოვობდა...ფეხად ჩამოდიოდა და წვიმა, ისეთი მონდომებით და კოკისპირულად ასხამდა იფიქრებდით კარზე, განკითხვის დღე მოგვდგომიაო.შავი სოკოებივით ამოზრდილი ქოლგების, ნაკადი...უამრავი ხალხი...აქვითინებული დიდი თუ პატარა და საფლავის ჩასასვენებელთან თავდახრილი მამაო,რომელიც გულდასმით კითხუკობდა მიცვალებულის ბოლო გზაზე გასაცილებელ ლოცვას.ამ თქეშში ,ამოჭრილი მიწის თავთან დაესვენებინათ კილასონიას სასახლე და ემშვიდობებოდნენ.გაფითრებულ სახეზე, წვიმის წვეთები ცრემლებად ეცემოდნენ და ზეცა ტიროდა მიწას გამოთხოვებულ შვილს, რომელიც საბოლოო გზაზე,სანთლით ხელში უნდა გასდგომოდა უფლამდე მისასვლელ გზას ,სადაც მის გვერდით დაიმკვიდრებდა სამუდამო სასუფეველს.წვიმის ხმას ,ყრუ ქვითინი უერთდებოდა და აქა-იქ ვიშ ვიშით წარმოთქმული მოკლე ფრაზები.ყველა მამაოს ელოდა...იდგნენ წვიმაში და სრული შემართებით ეტირებოდნენ მათგან წასულ მეგობარს,ძმას,ნათესავს,მეზობელს,თანამშრომელს და უბრალოდ საყვარელ ადამიანს.სასახლის შორიახლოს მდგარი დათუნაშვილი, დღეს უფრო ცუდად გამოიყურებოდა,რამოდენიმე კილოგრამი მოეკლო ,რაზეც მისი განიერი ქურთუკი მეტყველებდა,ლოყები ჩასცვენოდა და უძილოდ გათენებული უკვე მერამდენე ღამის გამო თვალები არაადამიანურად ჩაწითლებული ჰქონდა.იდგა თავდახრილი, ყბებს ძლიერად აჭერდა ერთმანეთს და თავს ,ძლივს იკავებდა ღრიალად არ გამოეშვა სხეულში აბობიქრებული ის დანაშაულის შეგრძნება, რაც მთელი ეს დღეები შიგნიდან ნელ -ნელა სჭამდა და ბოლოს უღებდა.ყველა და ყველაფერი ფეხებზე ეკიდა, უბრალოდ უნდოდა ახლა აქედან ისე გამქრალიყო თავადაც რომ არ სცოდნოდა საკუთარი თავის ასავალ დასავალი.თავს,ვერ პატიობდა მის სიკვდილს და იმ უმოქმედობას მის ხელებში მოქცეულმა კილასონიამ, საბოლოო ამოსუნთქვით ერთიანად რომ შეარყია მისი ადამიანურობა და თავს იმდენად ცუდად და იმდენად დამნაშავედ გრძნობდა, თავადვე უკვირდა ამხელა სინდისის ქენჯნა თუ შეიძლება ჰქონოდა ადამიანს.სასახლსეთან,გაუაზრებლად დაეშვა მუხლებზე და ყოფილ თანამშრომს და საუკეთესო ადამიანს, სევდიანი ღიმილით შეახო ყინულივით ცივ სახეზე თითები.ტუჩები, ძლიერად მოკუმა და წინ გადახრილი მეგობარს,მხარზე შუბლით დაეყრდნო.
-უბრალოდ მაპატიე თემო...მაპატიე, ამის დედაც...
მხარზე ხელის შეხებამ გამოაფხიზლა, თავი წამოსწია და მასთან დახრილ ლაღიძეს ამოხედა.შემდეგ წამოდგა და უფლება მისცა სასახლითვის სახურავი დაეხურათ.თოკების დახმარებით ,ფრთხილად ჩაუშვეს შავად ხახა დაღებულ მიწაში და ნიჩბები მოიმარჯვეს.სამგლოვიარო პროცესიამ დაშლა დაიწყო...ბოლოს კი მხოლოდ ის და ლაღიძე იდგნენ.მათ ზურგს უკან კი სასახლის სახურავზე ფხვიერ მიწას ჩაყოლილი ქვების საშინელი რახარუხი ისმოდა.
-განყოფებაში წავიდეთ...პირველი გაემართა მანქანისკენ და მგზავრის მხარეს კარი გამოაღო.
-ყველაფერი მოგვარებულია.საქმეების ნაწილი აღადგინეს, ნაწილის აღდგენა კი უბრალოდ შეუძლებელია...პროსტა ის ტეხავს ,ჩვენს გამოძიებასთან დაკავშირებით რაც რამე გვქონდა მოპოვებული ყველაფერი ვირუსმა შესანსლა.
-ჰოდა, მე მაგის დედასაც იქ შ****ი!-სიგარეტს მოუკიდა ნიკამ-ახლა, ისეთი მოხოდილი ვარ საკუთარი ხელით გამოვჭრი ყელს, ვინც ტ**კს ესე ბოზურად ათამაშებს
-დღეს ელენა ეიბკინა იყო მოსული. ტელეფონი მოიტანა და წერილობითი ჩვენება მოგვცა...ეგ გოგო,რაღაცას ატრაკებს...აი, აზრზე არ ვარ რას მაგრამ ცხადია, ისე ილაპარაკა და ისეთი ჩვენება გამოაცხო ძმაო..არვიცი,არ ვენდობი.
-ტელეფონში ნახეთ რამე?
-სასწაული თუ გინდა ,არანაირი ნარეკი არ არის მისი ტელეფონიდან განხორციელებული..თუ დარეკა და წაშალა არც ეგ იყო, რადგან ბიჭები ალბათ ორი საათი მაინც დაძვრებოდნენ შიდა მეხსიერების ბართში და სქემიანად შეისწავლეს მთელი ტელეფონი...მისი ზარების ამონაწერიც მოვითხოვეთ, მაგრამ არც იქ იყო ხელჩასაჭიდი რამე.უზარმაზარი კატა შემოგვიგდეს და პახოდუ, თავიანთ მკვდარი ძაღლის გათრევაც არავის უნდა.
-ჩვენებას ვნახავ...ხვალ, მისი მოსმენის უფლებას მოვითხოვ და ვნახოთ ერთი რა ჩიტიცაა ქალბატონი.შემდეგ ქალბატონ "ტიტველი კაცების" მოყვარულ მთვარისას მივადგებით და სახეს ავახევ, ისეთ დღეში ჩავაგდებ.-სიგარეტს მოუკიდა ნიკამ.
-რახდება, ლიზა და ბავშვი როგორ არიან.-შეპარვით ჰკითხა გიორგიმ
-მშვიდობით ჩავიდნენ...ჯერ ჯერობით,დუსელდორფში ჩემს ძველ ნაცნობებთან.გურამმა მოაგვარა ყველაფერი და თავადაც აპირებს ამ დღეებში გაგაზვას...ჩავა და დააბინავებს.
-გასაგებია...და შენ ,ბოლოს როდის ჭამე ნიკოლოზ?!
-ბიჭო, მემგონი გადავეჩვიე ჭამას-გაეცინა ნიკას-აღარც კი მშივდება.
-წამოდი, ჩემთან ავიდეთ ,ძმობას გაფიცებ...კარგი ჩახოხბილი გააკეთა ჩემმა ქეთომ გაგისწორდება ტო.
-სხვა დროს გიორგი...გეხვეწები, სხვა დროს...-ამოილაპარაკა ნიკამ და განყოფილებამდე ხმა აღარც ერთს აღარ ამოუღიათ.


საღამოს რვა საათი ხდებოდა და კარზე მომდგარი ზამთრის გამო ადრიანად ჩამობნელებულიყო.კარზე ატეხილმა კაკუნმა მოსწყვიტა ჩართული ტელევიზორის ეკრანს.თბილ ელასტიკასა და განიერ სვიტერში გამოწყობილს თმა ,გაეშალა და დაუდევრად ეყარა მხრებზე.ფეხშიშველი ფეხებით გაემართა კარის გასაღებად და საჭვრეტში გაიხედა. მხრები აიჩეჩა და კარი ფართოდ გამოაღო თუ არა ზღურბლზე მდგარი მამაკაცის ბოროტი მზერა შეეფეთა.
-ამის დედაც...რომ იცოდე,ახლა როგორ მინდა ეგ კისერი მოგიგრიხო.-კბილებში გამოსცრა სტუმარმა და ხელის კვრით სახლში შეაგდო.თავადაც გადააბიჯა ზღურბლზე და ზურგს უკან კარი, მიიხურა და გადაკეტა.
-რა ....ობებს წერ გოგო? არა, იავნად მოგზავნილი ხარ ან ჩემი ნერვული სიატემის საბოლოოდ მოტყვნა გინდა, ან არა და ისე გადაყვანა ჭკუიდან სიამოვნებით რომ წაგაცალო ეგ უტვინო თავი...აი, მაგიტომ არ მჯერა შენი ნენე...მე სხვა რამეს მეუბნები...ჩვენებაში სხვარამეს წერ...ან მე მატყუებ ,ან ჩვენებას იძლევი არასწორს და იქნებ ამოღერღო ბოლოს და ბოლოს რა დედისტყვნა გინდა?!-ხმამაღლა ღრიალებდა და თვალებიდან ნაპერწკლებს ისროდა, ჰაერი ღრმად შეისუნთქა ,ტუჩები ძლიერად მომუწა და მის წინ მდგარ ქალს, რომელიც თვალებში ჯიქურ უყურებდა და წარბსაც არ იხრიდა ისე ჰკრა ხელი ,უკან გადაქანებული ზურგით, მტკივნეულად მისაკდა კედელს. სახე დამანჭა, მაგრამ ხმა მაინც არ ამოუღია.თვალმოუშორებლად უყურებდა კედელზე ,ორივე ხელით მიყრდნობილ პროკურორს, უხერხულად რომ ჰყავდა მიმწყვრდეული მისი სუსტი სხეული და ცდილობდა თავის გაკონტროლებას, სულ რომ არ გადასულიყი ჭკუიდან.
-რა თამაშს თამაშიბ, რიბკინა?!-შედარებით დაბალი ტონით იკითხა დათუნაშვილმა და მზერა გაუსწორა.-ამხელა სითავხედე და უაზრო რისკი ,რასაც შენი მცდარი ჩვენებებით აკეთებ ...რაში გჭირდება?!ჯანდაბა...ამიღერღე ბილოს და ბოლოს!!-განრისხების ახალი ტალღა მოაწვა მამაკაცს და რაღაცის თქმას აპირებდა, თუმცა სიტყვა შუა გზაში გაუწყდა.ველურივით დატაკებული ქალის ტუჩებმა, სამეტყველო ორგანო სრულიად დაუხშეს და ჰაერის ჩასასუნთქად გაღებულ პირში, მოქნილი ენით შეუძვრნენ.ქალის სავსე ბაგეები, ოსტატურად უკოცნიდნენ ტუჩებს და თითქოს დუელში იწვევდნენ.რბილმა და არმოატულმა შეხებამ, მოულოდნელობასთან ერთად წამით გათიშა,მისი ენისკენ გაწეულმა ქალის, მოქნილმა ენამ კი თავისი საქმე გააკეთა და ვენებში სისხლმა ნელ -ნელა დუღილი დაიწყო.ქალს,მკლავებში უხეშად ჩააფრინდა და უკან გასწია. შეკრული წარბებით, თვალი თვალში გაუყარა და ბრაზით გამოსცრა:
-რა ჯანდაბას აკეთებ?
-მოკეტე!-მისივე ტონალობით გამოსცრა ქალმაც -უბრალოდ მოკეტე!
გაიმეორა და კვლავ მის ბაგეებს დააკვდა.მოშორება აღარ უცდია.. მაინცდამაინც არც თავიდან კლავდა სურვილი, მასზე უარის თქმის და ვერცკი მიხვდა მისკენ გამოწეული კვლავ როგორ მიახეთქა კედელზე და ისე მიაწვა თითქოს კედელში მის შეყვანას ლამობსო.თავისით აჰყვნენ ქალის ვნებიან ამბორს მისი ტუჩებიც და თლილი თითები სვიტერის ქვეშ,დაუკითხავად შესრიალდნენ.ზემოთ იწყეს სვლა და თხელი სვიტერის ბოლოებიც, თან გაიყოლეს...თავს ზემოდან ფრთხილად გადააძრო და ფითქინა,სხეულზე არეული მზერით დახედა. თითებმა თავისით გაიწიეს ზურგზე ბიუსგალტერის შესაკრავისკენ და ამ საქმეში დახელოვნებულებმა ოსტატურად შეუხსნეს შესაკრავი.
-ჯანდაბა...-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა და შიშველ მკერდს ფრთხილად შეეხო...ხელისგულებში მოიმწყვრდია და სიამოვნებისგა ქალის ოდნავ გაპობილი ბაგეებისკენ გაიწია.მწყურვალესავით დაეწაფა და ხელში ბუმბულივით ატაცებული საძინებლის მიმართულებით გაემართა რომელიც ქალმ,ა ისე მიუთითა კოცნა არ შეუწყვეტია.საწოლზე ფრთხილად დაუშვა და მთელი სიმძიმით მის ზემოდან დაწოლილმა ტუჩებიდან ნიკაპის გავლით მაღალი კისრისკენ გადაინაცვლა...მოკლე, მოკლე კოცნის ბილიკებით მკერდამდე ჩავიდა და სავსე ძუძუსთავებს მხურვალე ტუჩებით დააკვდა.მამაკაცის ხელები,ურცხვად დათარეშობდნენ ქალის ნატიფ სხეულზე და ხელებით განვლილ გზას ტუჩებით ანაცვლებდა. სიამოვნებისგან აწრიალებული ქალი, ერთ ადგილზე გააკავა,რომელიც სხეულს ვეღარ იმორჩილებდა და მამაკაცის ყველა შეხებაზე კატასავით აკრუტუნებული შიგადაშიგ ხამამღალი ოხვრით პასუხობდა.იწვა,სრულიად შიშველი დათუნაშვილის ქვემოდან და ვნებისგან ათრთოლებული, მომთხოვნად მიიწევდა მისი ბაგეებისკენ, რომელიც მანამდე სხეულის თითოეულ დეტალს ვნებიანად უკოცნიდა, ახლა კი ნაზად ეხებოდა ყვრიმალებზე.მისი გადაშლილი,გრძელი ფეხების შუაში მოქცეული მამაკაცი, გამომცდელად აკვირდებოდა ქალის რეაქციებს..ბოლოს გაეღიმა და ზედ მის ტუჩებთან ამოილაპარაკა:
-ჯანდაბა,გამცდილი ქალივით კი იქცევი ,მაგრამ შენთვის პირველი ვარ ნენე...ნამდვილად გიღისრ?
-უბრალოდ მოკეტე!-ქალმა,ნეტარებისგან მილულული თვალები გაახილა და თვალი თვალში უტეხად გაუყარა.
-კარგი...შეგიძლიაია მომაკეტინო-ირონიულად გაეცინა და თავად მისწვდა დასიებულ ბაგეებზე.თითები კი სწრაფად ჩააცურა ზედმეტად აგზნებული ქალის ფეხებს შორის და ნაზად მიეფერა.ნამდვილად გამოუცდელ ქალს, ყველა ემოცია სახეზე გადაშლილი წიგნივით ეწერა და სიმოვნებას სულ სხვა შემართებით ეგებებოდა...რაღაც ახლის აღმოჩენით აჟიტირებული,თავით თამამად მიექანებოდა ჩამთრევ ჭაობში და სიგიჟის ზღვარზე მისული ,ყოველგვარი შიშის და სიფრთხილის გარეშე ცდილობდა მიეღო იმ სიამოვნების მაქსიმუმი, რაც გარანტირებულად მისთვის იყო განკუთვნილი.ნაზი შეხება...ოდნავი ბიძგი და წვა, რომელსაც ხამამღალი ოხვრით შეხვდებოდა რომ არა მამაკაცის ტუჩები ,რომელმაც ყელიდან წამოსული ბგერები ჩაუხშო და განმეორებით შედარებით ძლიერ ბიძგზე მისი ქვედა ტუჩი კბილებით დაიჭირა.თვალებიდან გაპარული მოღალატე ცრემლები და მამაკაცის კისერზე ძლიერად შემიხვეული მკლავები...მჭიდროდ აკრული მათი სხეულები და სრული ერთიანობა ,რაც ნელ -ნელა...ტკივილთან ერთად სიამოვნების ტალღებსაც უგზავნიდა მუცელში...გახშირებული სუნთქვა, მხურვალე ამბორი,
დასკდომამდე დაბერილ.მკერდზე თლილი თითების შეხებ და ბიძგების სიხშირე..ნელ- ნელა ოკენაის ტალღებივით აზვირთებული სიამოვნება...გადალახული ყველანაირი საზღვრები და მხოლოდ ორნი...ის და მისი პარტნიორი..განუმეორებლად სასურველუ,სასიანოვნო და ალბათ ერთადერთი ,რომელთან ყოფნის სურვილიც შეიძლება პირველივე ნახვიდან გაგჩენოდა.გაზრდილი ტემპერატურა...გახშირებული გულისცემა...სიმხურვალისგან ამწვარი სხეული და სიანოვნების პიკს მიღწეული ქალის ხმამაღალი ოხვრა...სიმფონია...ნეტარი აღმაფრენის სიმფონია...
-ამის დედაც...-ამოიგმინა მამაკაცმა და ორგაზმის ფინიშს თითქმის მასთან ერთად მიაღწია.სიამოვნებისგან თვალებ მილულული ქალის შუბლს დაეყრდნო და თვალები დახუჭა.-ჯანდაბა..სრული სიგიჟეა...კიდევ რაღაცის თქმას აპირებდა ქვედა ტუჩზე ქალის ბაგეევი რომ შეეხნენ და ვნებიანი კოცნა დაუტოვეს.ბევრი არ უფიქრია მის კოცნას თავადაც კოცნითვე უპასუხა.



მიკლედ ყელა ახალი თავის ბოლოს უნდა მივაწერო...მაინც სულ კითხულობთ და :)) ესეიგი "ერთი შანსი ორივესთვის " დამთავრდა და ვინც წაიკითხა, წაიკითხა...საიტიდან აღებულია ჩემივე სურვილით და აღარ დაიდება. რაც შეეხება "თვითმარქვიას" ვაგრძელებ...ვაგრძელეეეეებ
დამაცადეთ ცოტა ხანს:)) ხელი მაქვს მოტეხილი...ვერ ვწერ...მადლობა რომ მელოდებით და ითმენთ...მადლობაა და მიყვარხართскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline მოდერი D-roni

ჯანდაბა ლიზას , აი როგორ წავიდა კაცი კიმაღამ მოვდა ძველი ლიზა სადმე წავიდოდა ?? არა არ წავიდოდა , ეს რაღაცეების ერთმანეთზეგაგება კი არა სრული სიმზევეა -_- გაბრაზებული ვარ ლიზაზე !
რიბკინა მეც მგონია რომ რაღაცას მალავს , მაგრამ არამგონია კილასონიას საქმეში მაგის ხელი ერიოს. საყვარელი გოგო ჩანს დავიჯერი ადვილად ვბოლდები? (თავში ხელის შემოკვრის სმაილი) :დ ძააან მაინტერესებს ვინ რას აკეთებს და მოუთმენლად ველოდები იმ ნაგვების სახის ახევას! გოოოუუუ ნიკოლოზზ ♥️♥️♥️

 


№2 სტუმარი აბლაბუდა

ასეც ვიფიქრე რომ ავტომატური მართვის ასაფეთქებელი იყო და ტელეფონით იმართებოდა საწყალი თემო :(( მოკლედ ლიზისა და ტასოს გერმანიაში გამგზავრებით მივხვდი რომ ლიზი და ნიკოლოზი საბოლოოდ დააშორე და აღარვ შერიგდებიან, არადა მართლა მომწონდა და თან სხვანაირად გყავდა აღწერილი სამწუხაროა, მაგრამ თავად უკეთ იცით როგორ დაწერთ

 


№3 წევრი kora

აქამდე ვიმორჩილებდი ყველანაირ ემოციას და აქ საბოლოოდ გასკდა ნიკასადმი შერჩენილი ყველა გრძნობა. განა ის რომ ლიზა ასე ძალიან მიყვარს, უბრალოდ ამ ქალისადმი ასეთ დროს დაინტერესებამ გული ამირია. არსაიდან გამოჩენილმა ქალმა წარსულიც დაავიწყოს და აწმყოც და მის ცხოვრებაში არსებული ორივე იმედგაცრუების ქალი ასე ჩაუნაცვლოს არასაიმედოა. არც ვენდობი ამ რიბკინას და ახლა საშინლად მინდა ჯანდაბაში გავისტუმრო ნიკაც და ყველა ის დადებითი ემოციაც რასაც ეს პერსონაჟი იწვევდა...
--------------------
kira.G

 


№4 სტუმარი სტუმარი ნანა

ჯანდაბა!!! იცი თავზე მათენდება და ამდენი ემოციაა ჯანდაბა ფეფოოო!!! ეს რა იყო? სიკვდილი... ჭირისუფალი... გლოვა... ისეთი ცხადი და ნამდვილი... იმდენი რამე გამახსენდა... ისე ვიგრძენი თითქოს მონაწილე ვიყავი... შენ ვინ ყოფილხარ, მგონი კარგად ვერ გცნობ... ამ თავში გაგაღმერთე ყველა დაწერილი ასოსთვის... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 


№5 სტუმარი სტუმარი უცნობი

ყველაზე მეტად იმაზე დამწყდა გული რომ ირველო ნაწილის ნადირობას საერთოდ გადაუსვი ხაზიი, ვითომც არ ყოფილაა, ლიზას პერსონაჟის უსიყვარულობამ დაგაწერია ეს ნაწილიც რომელი უკვე მე გულს მირევს თავის ნიკოლოზიანად, დაბრუნდა ძველი ნიკოლოზო ქალების გილთამპყრობელიი, ეგდოს და იძიოს საქმეები თავის რიბკინასთან ერთად, აღარც მაინტერესებს ნიკოლოზი თუ წავიკითხავ თემოს ხათრით მაინტერესებს რატომ შეეწირა, ნიკოლოზი ჩემთვის დამთავრდა დიდად არც მიყვარდა, იმასაც კი ვნანობ რომ ის პირველი ნაწილიც წავიკითხეე, რა აზრი ქონდაა, ახლა იტყვი ცხოვრება ასეთია და რეალობასთან მიახლოებულს ვწეროო, მაგრამ არაფერიც ურალოდ ლიზარ არ გიყვარს და ყველაფერი გააკეთე რომ გაგეუფერულებინა, არადა ის სხვანაირი იყო, პირველი ნაწილის ლიზა ასეთ სიტუაციაში ნიკას არ დატოვებდა და არ წავიდოდაა. უბრალოდ მე ჩემი აზრი გამოვთქვიი არ გითითებ ეს ასე დაწერემეთქიი, იშვიათად ვწერ კომენტარებს მაგრა ვეღარ მოვითმინეე.

 


№6 სტუმარი ნინნა

ემოციებით დატვირთული თავი იყო.საწყალი კილასონია:(საშინლად ვისიამოვნე.ბოლო იყო არ ვიცი ნამდვილი ბომბა...ნიკასა და ლიზას დიდი გულშემატკივარი არასდროს ვყოფილვარ.სიმართლე გითხრა არც დათუნაშვილის.ბოლომდე ვერავინ ჩაანაცვლა ბარათელის ადგილი და რა გავაკეთოო:)))ფანტასტიურად წერ.შესანიშნავად...ჩახლართული ამბები,ახალი პერსონაჟები,გადახრები უფრო საინტერესოს ხდის ისტორიას.რაც მთავარია ჩვენს პროკურორს უხდება:)

 


№7 სტუმარი ნია

ლიზი ხომ ყველანაირად გააუფერულე და ნიკაც მის გზას გაუყენე :( იმდენად არაკაცი გამოაჩინე ამ თავში რომ შემზიზღდა ეს კაცი. ჯერ თითს უტრიალებს სახის წინ მაგარი ბიჭივით ამ ნენეს და მერე ისე ივიწყებს ყველაფერს ვითომ ქალის უნახავი იყოს. ზუსტად არც იცის ნამდვილადაა თუ არა გარეული კილასონიას მკვლელობაში და ამბის გამოძიების ნაცვლად რეებს აკეთებს და მერე ვიტყით კიდე რო პროკურატურა ბოლომდრ იბრვისო, ხომ ამბობ რეალობას ვწერო და დიახ აი ეს თავი და ეს ნიკა იყო ის სამწუხარო რეალობა რაც ზოგადად ხდბა, ვითომ რომ განიცდიან ვინმეს ამბავს და სინამდვილეში პაკაზუხას აწყობენ და მერე ისე იქცევიან ვითომ არაფერი. გამოძიება ტ*****ა და ეს ვითომ პროკურორი ქალის დაკერვითაა დაკავებული :D
აზრი გამოვთქვი ისტორიაზე და პერსონაჟებზე და იმედია ამის გამო თავდასხმაში არ მოვყვები :))

 


№8 წევრი დარინა

ნია
ლიზი ხომ ყველანაირად გააუფერულე და ნიკაც მის გზას გაუყენე :( იმდენად არაკაცი გამოაჩინე ამ თავში რომ შემზიზღდა ეს კაცი. ჯერ თითს უტრიალებს სახის წინ მაგარი ბიჭივით ამ ნენეს და მერე ისე ივიწყებს ყველაფერს ვითომ ქალის უნახავი იყოს. ზუსტად არც იცის ნამდვილადაა თუ არა გარეული კილასონიას მკვლელობაში და ამბის გამოძიების ნაცვლად რეებს აკეთებს და მერე ვიტყით კიდე რო პროკურატურა ბოლომდრ იბრვისო, ხომ ამბობ რეალობას ვწერო და დიახ აი ეს თავი და ეს ნიკა იყო ის სამწუხარო რეალობა რაც ზოგადად ხდბა, ვითომ რომ განიცდიან ვინმეს ამბავს და სინამდვილეში პაკაზუხას აწყობენ და მერე ისე იქცევიან ვითომ არაფერი. გამოძიება ტ*****ა და ეს ვითომ პროკურორი ქალის დაკერვითაა დაკავებული :D
აზრი გამოვთქვი ისტორიაზე და პერსონაჟებზე და იმედია ამის გამო თავდასხმაში არ მოვყვები :))

რისი თქმა მინდოდა ზუსტად ის დაწერე შენც, ნიკა ერთი ჩვეულებრივი რიგითი პერსონაჟი გახდა ამ თავის შემდეგ, ერთი ქალზე დახამებული იდიოტია, იძიებს ამხელა ამბავს კაცი ეჭვმიტანილი ყავს ქალი და იმასთან გორაობს, ვითომც არაფერიი, ლიზას უსიყვარულობამ იმდონეზე მიგიყვანა რომ მიწასთან გაასწორეე, წინა ნაწილის ლიზას ნიკოლოზი ისე უყვარდა ისტერიკებში ვარდებოდა ახლა კი ჩვეულებრივად ადგა და წავიდა ვითომც არაფერიი, მე კი არ გითითებ რა როგორ დაწერო უბრალოდ ჩემი გულისწყვეტა დავაფიქსირე.

 


№9 სტუმარი სტუმარი ...

მე მომწონს ნენე სუფთა გოგო ჩანს, მებრძოლიცაა. და დიდი იმედი მაქვს ბოლომდე ესე დარჩება, რამე სიბინძურეში არ აღმოჩნდება გახვეული. მან მაინც გაუმართლოს იმედები ნიკოლოზს ამდენი ქალის მერე.

 


№10 სტუმარი სტუმარი likako

კომენტარები წავიკითხე და როგორც ყოველთვის ერთი კითხვა მიჩნდაბა ბოდიში და თქვენ ცოტა .......ხო არ გავთ? რა დებილობებს აკომენტარებთ ისტორიაში,კერძოდ კი ამ თავში ამხელა რამ მოხდა....მთელი ემოციების კასკადი იყო და თქვენ ლიზას მისტირით?არ შ***ი თქვენს ლიზა ნინიას როდესაც ამხელა რამ ხდება? ნეტა პირველი ნაწილიც არ წამეკითხაო? ვონ გაძალებდა შვილი?! დაგორეკა ავტორმა და წაიკითხე შენი ჭირიმეოო? ამ უაზრო ტლიკინს ან წაიკითხეთ და წყნარად იყავით ან არა და გვაცადეთ ვისაც მართლა გვაინტერესებს...ეს ავტორი ჩემი არც დეიდაშვიკია,არც მამაიდაშვიკი და საერთო არ ვიცნობ.ძალიან მაგარი ვინმეა,ძალიან მაგრად წერს და ძალიან მიხარია.ფეფო შენებურად მიაწექი პირველ ჩვენებას.მე შენთან ვარ...აქა იქ გამომხტაი არამკითხეები კი უბრალოდ გაატარე.

 


№11 სტუმარი სტუმარი ქეთა

დავიწყებ იმით რომ კომენტარებს გადავხედე და ძალიან გამეცინა.
ეს ლიზაზე ან ნინიაზე ჩაციკვლა რა უბედურეაა?!
დავიჯერო ამ სამყაროში არ ცხოვრობთ? გარშემო არავის დანგრევია ოჯახი? ან უფთიერთობა არ გაუფერულებულა?
ოჯახი არ დამნგრევია, მაგრამ ბავშვობიდან რომ ვიცნობდი ისეთ შეყვარებულს დავშორდი წელიწადნახევრიანი თითქმის იდეალური ურთიერთობის მერე რადგან 1 კვირაში აღმოვაჩინე რომ საერთოდ სხვა ადამიანი მყავდა გვერდით. მითუმეტეს ოჯახზე როცაა საუბარი ყველაფერი გამძაფრებულია. ბევრ თვისებას სულ ვერ შეამჩნევ სანამ ერთად ცხოვრებას არ დაიწყებ ადამიანთან.
ამიტომაც, დიდი რამე ლიზა თუ "გაუფერულდა" და უკვე ნიკოლოზიც რომ მიაყოლეს ორმაგად სასაცილოა. დღეს კი არ დაუნახავს პირველად, საერთოდ ამ გამოძიების დაწყებამდე, ბარში დანახვის პირველი წამიდანვე მოსწონდა და ზუსტად იმიტომაა ორმაგად აჭრილი რომ მოსწონს ნენე, ესეთი ძნელი მისახვედრია? ისე ტყეში არ დაუწყებდა საქმეების გარჩევას, ძალიან ჩვეულებრივად მიაბრძანებდა განყოფილებაში.
აი ნენე რას მალავს კიდე გამოჩნდება, სად წავა?!
ცოტა არ იყოს უტაქტობაა ავტორს საკუთარ ისტორიაზე უთითებდე როდის ვინ ვისთან რა უნდა გააკეთოს.
იმ თემას აღარ შევეხები, აქ რომ გადაფსიხებული არიან რა მაგრად წერო და მერე "მსგავს" ისტორიებს რომ ჯღაბნიან. მასეთებზე უბრალოდ კომენტარიც ზედმეტია იმდენად დაბალი დონეა.
ეს ჩემი მოკრძალებული აზრი )))

ფეფო, შენ რა უნდა გითხრა?!
ზემოთ აღნიშნული კომენტარები სად უნდა დაიკიდო მე და შენ კი ვიცით ისედაც.
უმაგრესი გოგო რომ ხარ იცი;
ძალიან მაგრად რომ წერ ეგეც იცი;
ამ საიტზე შენი ფასი რომ ა(ღა)რავინაა ეგ თუ არ იცი სიტყვაზე მენდე.

მოკლედ, როგორ ნიკოლა იტყოდა, ყ@ლეზე დაიკიდე და წერე როგორც აქამდე იყო.
ძალიან ძალიან ძალიან გამეხარდი (ზოგადად, არა მარტო ისტორიაზე) და ძალიან შემაყვარე თავი.

 


№12 სტუმარი სტუმარი ირმა

ავტორმა პირველ ჩვენებას მაშინ გადაუხვია ნინათი ნიკას დაკარგული სიყვარულით რომ დაიწყო და უარყოფითი კომენტარების მერე ეს პერსონაჟი საერთოდ გააქრო

 


№13 სტუმარი სტუმარი ქეთა

სტუმარი ირმა
ავტორმა პირველ ჩვენებას მაშინ გადაუხვია ნინათი ნიკას დაკარგული სიყვარულით რომ დაიწყო და უარყოფითი კომენტარების მერე ეს პერსონაჟი საერთოდ გააქრო

როდის მერე უნდა შეგითანხმოს ავტორმა პირველ ჩვენებას გადაუხვევს თუ მეცხრეს, ან გამოაჩენს თუ არა ახალ პერსონაჟს?! ეს ერთი;
მეორეც, ავტორს კარგად იცნობ და მოგიყვა რა ჰქონდა ჩაფიქრებული თუ რატომ გადაწყვიტე რომ "გადაუხვია პირველ ჩვენებას?"
მკითხველის კომენტარების მიხედვით ისტორიას ცვლიან 12-13 წლის ბავშვები რომ რაღაცას ცოდვილობენ, ფეფოსნაირ ჩამოყალიბებულ ავტორებს ეგ არ ემართებათ და თუ ავტორის გაკრიტიკება გინდათ რამე რეალურზე მაინც ისაუბრეთ ))

 


№14 სტუმარი აბალაბუდა

ვინმე კომენტარს რომ წერს და აზრს აფიქსირებს ნორმალურად შეურაცხყოფის გარეშე ნუ მია..ხტებით ხოლმე თქვენი ჭირიმე რა დაოკდით, თორემ მე ამ ავტორს პირველი ისტორიიდან მოვყვები ბევრმა თქვენგანმა კიდე ეხლა დაიწყო მისი კითხვა

 


№15 სტუმარი მერო

ისე მკითხველი უნდა დააკმაყოფილო უნდა დადო ერთი შანსი ორივესთვის ბოლო თავი .ძალიან ცუდია ბოლოს რომ ვერ იგებ .მე კი მოვასწარი და წავიკითხე????????

 


№16 წევრი kora

ეს არამკითხე ვიღაცეები რომ გამოხტებიან და ბოლომდე გლანძღავენ აზრის გამოთქმის გამო სწორედ ამიტომ აღარ ვტოვებდი აქ კომენტარებს. ფეფოს დიდ პატივს ვცემ, მაგრამ მაგრა მიტყდება უკვე ისტორიის კითხვა - როცა კითხულობ ძალაუნებურად გინდება დაიცალო ემოციისგან და იმის გამო მერე ვიღაცას დააკლდება შენგან ზედმეტი ვაშას ძახილი ადგება და უთითებს ავტორს თუ სად უნდა დაგვიკიდოს!! ამიტომაც ვიზარებ უკვე კითხვას, ვცდილობ ნეგატივს მოვშორდე.. საკუთარი აზრის გამოხატვა არაა შეზღუდული და ზემოთ არცერთ კომენტარში არაა მითითება იმაზე თუ რატომ არ გააკეთა ავტორმა ის რაც ჩვენ გვინდა, ამიტომ ცილისწამებაა თითქოსდა ვუთითებთ ავტორს. მე გამოვხატე აზრი პერსონაჟზე და დიახ ვთვლი რომ ოჯახის დანგრევა არაა გამართლება იმ მიზეზებით რომ თურმე ყოველ მეორეს ენგრევა. მოდას აყოლას უფრო ჰგავს ეს ყელაფერი... კარგი, ნიკამ და ლიზამ ვერ გაუგეს ერთმანეთს და დაიშალნენ, მაგრამ რატომ უნდა მინდოდე იგივე ბედი გაიზიარონ გიორგიმ და ნინიამ?! ცხადია არ მინდა. თუმცა, ჩემი არ მინდა ჩემი აზრია და არცერთი სიტყვა არ უთითებს რომ ამით ავტორს ვუთითებდე რა როგორ გააკეთოს.
ფეფო, მთელი გულით გისურვებ წარმატებებს, შენ იცი ჩემი შენდამი დადებითი დამოკიდებულება და მე მიხარია შენი როგორც ერთ-ერთი ძლიერი ავტორის აღმოჩენა ამ საიტზე :*
--------------------
kira.G

 


№17 სტუმარი სტუმარი ქეთა

kora
ეს არამკითხე ვიღაცეები რომ გამოხტებიან და ბოლომდე გლანძღავენ აზრის გამოთქმის გამო სწორედ ამიტომ აღარ ვტოვებდი აქ კომენტარებს. ფეფოს დიდ პატივს ვცემ, მაგრამ მაგრა მიტყდება უკვე ისტორიის კითხვა - როცა კითხულობ ძალაუნებურად გინდება დაიცალო ემოციისგან და იმის გამო მერე ვიღაცას დააკლდება შენგან ზედმეტი ვაშას ძახილი ადგება და უთითებს ავტორს თუ სად უნდა დაგვიკიდოს!! ამიტომაც ვიზარებ უკვე კითხვას, ვცდილობ ნეგატივს მოვშორდე.. საკუთარი აზრის გამოხატვა არაა შეზღუდული და ზემოთ არცერთ კომენტარში არაა მითითება იმაზე თუ რატომ არ გააკეთა ავტორმა ის რაც ჩვენ გვინდა, ამიტომ ცილისწამებაა თითქოსდა ვუთითებთ ავტორს. მე გამოვხატე აზრი პერსონაჟზე და დიახ ვთვლი რომ ოჯახის დანგრევა არაა გამართლება იმ მიზეზებით რომ თურმე ყოველ მეორეს ენგრევა. მოდას აყოლას უფრო ჰგავს ეს ყელაფერი... კარგი, ნიკამ და ლიზამ ვერ გაუგეს ერთმანეთს და დაიშალნენ, მაგრამ რატომ უნდა მინდოდე იგივე ბედი გაიზიარონ გიორგიმ და ნინიამ?! ცხადია არ მინდა. თუმცა, ჩემი არ მინდა ჩემი აზრია და არცერთი სიტყვა არ უთითებს რომ ამით ავტორს ვუთითებდე რა როგორ გააკეთოს.
ფეფო, მთელი გულით გისურვებ წარმატებებს, შენ იცი ჩემი შენდამი დადებითი დამოკიდებულება და მე მიხარია შენი როგორც ერთ-ერთი ძლიერი ავტორის აღმოჩენა ამ საიტზე :*


შენ ეტყობა არ იცი სიტყვა გალანძღვის მნიშვნელობა და სანამ მე აგიხსნი ჯობია ლექსიკონს ჩახედო. ელემენტარულად იმდენს უნდა მიმხვდარიყავი რომ ჯერ შენ არ გეხებოდა მარტო და მეორეც მთელი ისტორიის კომენტარების პასუხი იყო. აზრის გამოთქმა შენივე ლოგიკით მეც შემიძლია და მე ავტორს რის და ვის დაკიდებას ვურჩევ მაგაზეც ჩვენით მოვრიგდებით როგორმე.

 


№18 სტუმარი სტუმარი Moonlight

ნუუ, არ ვიცი რაა ეს ბიჭი არი სრული ანტიპოდი იმისა როგორი უნდა იყოს პროკურორი. ამხელა კაცი ძაან არაპროფესიონალია და ტვინის გარდა ყველაფრით ფიქრობს. რით ვერ დაიშოშმინა ეს ჰორმონები, ცოტა თავს კონტროლი ხო უნდა გაუწიოს არაა?!აქ არც ნინაშია საქმე და არც ლიზაში. ეს ბიჭი არი გულის ამრევი, მისი ყველა საქციელი. ცარიელი სიტყვებიაა, ყვირილი და ტრაბახი, საქმის კეთება -0. ამ გოგოსაც იხმარს 1-2-ჯერ და მერე, უი,ცუდი ხასიათი მაქვს, უი, ცოლი არ მინდა,შვილი არ მინდა დაიწყებს. ეს გოგოც კაი შტერიაა და ეს ოხერი ,დაილიაა ამ ქვეყანაზე კაცები ყველა ამას რო უშლის ფეხებს. ნახეს რა ესეც კაცის იდეალი. რა უნდა გამოიძის ამან თავის ცხოვრება ვერ დაულაგებია კაცს.

 


№19 სტუმარი სტუმარი likako

წავედიი და ისევ მოვედი :) ჯანდაბა ,როგორც ფეფო იტყოდა.
ხალხოო...ხალხოოოო!!!რა მაინტერესებს ამ ემოციებით დატვირთულ თავში მართო ლიზას ფერის გასვლა რომ გადარდებთ.გარეცხეთ ვენიშში.ნუ ეს ხუმრობით.რა ლიზაზეა აქ ლაპარაკი რაც მაგიჟებს,დავიჯერო ათი წლის სასტავი კითხულობს ამ ისტორიას მხოლოდ და მხოლოდ და არავის გადარდებთ ჰეფი ენდების და ბანძი ლავ სთორების გარდა არაფერი?!ნიკა ლიზას დაიკიდებს თუ ბებიაჩემს რა გასარჩევია როცა ამ დროს რა არ მოხდა.ვერ დაინახეთ,ვერ აღიქვით.ჯანდაბა რომელი ქართველი დედა ამხელა ყკივილის მერე ეტყვის თავისი შვილის უფროსს იმ სიტყვებს რაც კილასონიას დედამ უთხრა ნიკას? რომელი დედა ჩაიხუტებს იმ ადამიანს რომელიც რეალურად თავად უნდა მომკვდარიყო მაგრამ სხვა შეეწირა?მეორე...ნიკა რომ მაგარი მამაა ,მეგობარი და პროფესიონალი რომელმა დაინახა? ბავშვი გაატანა ლიზას.რომელი ქართველი პროკურორი ნახეთ რიგითი თანამშრომლის საფლავზე დაჩოქილი? რომელი აღიქვამს ისე დამნაშავედ თავს როგორც ამ შენთხვევაში ისტორიის მთავარი გმირი აღუქვამს? ვიღაცამ თქვა ნიკას კილასონიას სიკვდილიც ჰკიდაიაო რადგან თურმე საღამოს ნენესთან დაწვა.სირცხვილი შენ!აი ამ სიტყვის თქმის გამო სირცხვილიი...რა ვილაპარაკო? რა დაგანახოთ ისე როგორც მე ვხედავ ამ ისტორიას?მთელი ემოციებით,მთელი გულისყურით ვეფლობი კითხვის დროს და ამეტირა იმ სიტყვებზე."წვიმის წვეთები კილასონიას სახეზე ცრემლებად ეცემოდაო" არ ვიცი რაღა გითხრათ...არვიცი რა ჯანდაბა გითხრათ.მე არ მინდა ფეფომ ხელი აიღოს წერაზე და ეს ამ სისულელეების გამოქნას...მე არ მინდა ის წავიდეს რადგან დღეს საიტზე ყველაზე მოთხოვნადი მწერალია მათ შორის ვინც მართლა მაგრად წერს.ფეფოო...არ ვიცი რახდება შენს ტვინში:)) ჯანდაბა,ცალი თვალით ჩამახედა რა ხდებაა...სიგიჟეს წერ...ჩვეულებრის სიგიჟეს და მე მუხარია აქ რომ ხარ.მიხარია თუნდაც ღამე რომ გაათენე და ეს ემოციების სრული კასკადი ჩვენემდე მოიტანე.მიხარიხარ და იცი ეს...მიხარიხარ.ახლა იმედი მაქვს არ გამიხტებით და ნეც არ მინალანძღავთ ჩემი აზრის დაფიქსირების გამო...თქვენ ხომ ამტკიცებთ კომენტარებში აზრის დაფიქსირების უფლება ყველას აქვსო?!ხოდა ეს ჩემი თქვენს საქციელზე ჩანოყალიბებული აზრია და როგორც ამ უფლების მფლობელს ჩემს აზრს თამამად ვაფიქსირებ.

 


№20 სტუმარი ნასტასია

მოკლედ, მგონი სულ მეორე კომენტარს ვწერ არ საიტზე. ეს ავტორი კიდევ ძალიან მომწონს, კარგად წერს. ფეფო შენს ადგილას, მე დავიკიდებდი მკითხველის აზრს, ვის ვინ მოსწონს, ვის ვინ უნდა ერთად და არავითარ შემთხვევაში არ მოვახდენინებდი მათ აზრს ჩემზე და ნაწერზე ზეგავლენას, ასევე არ წავშლიდი წინა ისტორიას იმის გამო, რომ ვიღაცეებს სხვა რაღაცეები უნდოდათ. თუ არ მოსწონთ, ნუ წაიკითხავენ და მორჩა. ვინ ახევს კალთებს? იმდენჯერ არ მომწონებია წიგნების დასასრულები , რამდენიც გინდა, მაგრამ ვერ გავაცოცხლებ ვერც დოსტოევსკის, ვერც ჰიუგოს, ვერც რემარკს და ა.შ რაც გინდა წერე რა, შენ როგორც გინდა და არა ისე , როგორც ვიღაცა მკითხველი მოითხოვს შენგან. კეთილი ინებონ და მიიღონ ისტორია ისეთად, როგორც ავტორს აქვს ჩაფიქრებული.

 


№21 სტუმარი სტუმარი ქეთა

სტუმარი likako
წავედიი და ისევ მოვედი :) ჯანდაბა ,როგორც ფეფო იტყოდა.
ხალხოო...ხალხოოოო!!!რა მაინტერესებს ამ ემოციებით დატვირთულ თავში მართო ლიზას ფერის გასვლა რომ გადარდებთ.გარეცხეთ ვენიშში.ნუ ეს ხუმრობით.რა ლიზაზეა აქ ლაპარაკი რაც მაგიჟებს,დავიჯერო ათი წლის სასტავი კითხულობს ამ ისტორიას მხოლოდ და მხოლოდ და არავის გადარდებთ ჰეფი ენდების და ბანძი ლავ სთორების გარდა არაფერი?!ნიკა ლიზას დაიკიდებს თუ ბებიაჩემს რა გასარჩევია როცა ამ დროს რა არ მოხდა.ვერ დაინახეთ,ვერ აღიქვით.ჯანდაბა რომელი ქართველი დედა ამხელა ყკივილის მერე ეტყვის თავისი შვილის უფროსს იმ სიტყვებს რაც კილასონიას დედამ უთხრა ნიკას? რომელი დედა ჩაიხუტებს იმ ადამიანს რომელიც რეალურად თავად უნდა მომკვდარიყო მაგრამ სხვა შეეწირა?მეორე...ნიკა რომ მაგარი მამაა ,მეგობარი და პროფესიონალი რომელმა დაინახა? ბავშვი გაატანა ლიზას.რომელი ქართველი პროკურორი ნახეთ რიგითი თანამშრომლის საფლავზე დაჩოქილი? რომელი აღიქვამს ისე დამნაშავედ თავს როგორც ამ შენთხვევაში ისტორიის მთავარი გმირი აღუქვამს? ვიღაცამ თქვა ნიკას კილასონიას სიკვდილიც ჰკიდაიაო რადგან თურმე საღამოს ნენესთან დაწვა.სირცხვილი შენ!აი ამ სიტყვის თქმის გამო სირცხვილიი...რა ვილაპარაკო? რა დაგანახოთ ისე როგორც მე ვხედავ ამ ისტორიას?მთელი ემოციებით,მთელი გულისყურით ვეფლობი კითხვის დროს და ამეტირა იმ სიტყვებზე."წვიმის წვეთები კილასონიას სახეზე ცრემლებად ეცემოდაო" არ ვიცი რაღა გითხრათ...არვიცი რა ჯანდაბა გითხრათ.მე არ მინდა ფეფომ ხელი აიღოს წერაზე და ეს ამ სისულელეების გამოქნას...მე არ მინდა ის წავიდეს რადგან დღეს საიტზე ყველაზე მოთხოვნადი მწერალია მათ შორის ვინც მართლა მაგრად წერს.ფეფოო...არ ვიცი რახდება შენს ტვინში:)) ჯანდაბა,ცალი თვალით ჩამახედა რა ხდებაა...სიგიჟეს წერ...ჩვეულებრის სიგიჟეს და მე მუხარია აქ რომ ხარ.მიხარია თუნდაც ღამე რომ გაათენე და ეს ემოციების სრული კასკადი ჩვენემდე მოიტანე.მიხარიხარ და იცი ეს...მიხარიხარ.ახლა იმედი მაქვს არ გამიხტებით და ნეც არ მინალანძღავთ ჩემი აზრის დაფიქსირების გამო...თქვენ ხომ ამტკიცებთ კომენტარებში აზრის დაფიქსირების უფლება ყველას აქვსო?!ხოდა ეს ჩემი თქვენს საქციელზე ჩანოყალიბებული აზრია და როგორც ამ უფლების მფლობელს ჩემს აზრს თამამად ვაფიქსირებ.

ალილუია!
ძლივს ერთი მოაზროვნე!!!
მოიცა, რა დროს თემოს სიკვდილი და დედამისია კაცო, ლიზა გაუფერულდა )))
ფეფო უკვე მეცოდება ამ საიტზე, ამ სასტავში რომ გაიჩითა. ვერ ქაჩავ ეს ხალხი მაღალ იდეალებზე გიქრს და რა ქნან?!
მთავარია ვინ ვის რა სიტუაციაში მისცემს და ბოლოს ყველაფერი კარგად და ბედნიერად დამთავრდეს.
თუ ვინმე აქამდე ვერ მიხვდა გაგიმხელთ - ამ ჟანრს ჰქვია დეტექტივი, ზღაპრები სხვა ავტორებთან ეძებეთ.

ნიკოლოზის პროფესიონალიზმზე კიდე დააყენეთ თუ შეიძლება, ვისაც წარმოდგენა არ გაქვთ რეალურად რა ხდება გამოძიების დროს და ბოლობოლო ადამიანია ეგეც, რომელსაც მეგობარი ხელებში ჩააკვდა, რობოტი კი არაა ეს დედა@!

 


№22 სტუმარი სტუმარი ნიკე

არაპროფესიონალურად მოიქცა ნიკოლოზი. ს*ქსი ნენესთან, გახმაურების შემთხვევაში საქმის ჩამოშორების მიზეზად ექცევა.

როცა ღიად თავს ესხმინ, ერთი გამომძიებელი მკვდარია, პროკურატურაში სრული ქაოსია და ამ დროს მთავარი პროკურორი, მიდის და საქმეში ჯერჯერობით ერთადერთ “ეჭვმიტანილთან” ვნებებს ასდევს სრული კრახია ნიკოლოზისთვის.

ქდამიანური კუთხითაც მესმის, გამოფიტული და დანგრეულია, მაგრამ განტვირთვა სხვასთანაც შეიძლებოდა.

იმედია ეს სექსი რიბკინას დაგეგმილი არ იყო ნიკოლოზის საქმის შამოსაშორებლად. ან იქნებ დასაცავად... არ ვიცი ავირიე .

 


№23 სტუმარი kurama

გულისამრევია ნიკოლოზი :(

 


№24 წევრი დარინა

კომენტარებს გადავხედე და რა დღეში არიან ხალხიიი, საერთოდ აღარ დავწერ არაფერს ამ ისტორიაზეეე, ჩემთვის წავიკითხავ, სად არის მითითებული ავტორისმიმართ ამას ასე ნუ დაწერ იმას ისეოო, უბრალოდ ჩვენ ჩვენი აზრი დავაფიქსირეთ, გულისამრევია ნიკოლოზი და ამას როცა მინდა მაშინ ვიტყვი ჩემთვის, კი არ გახვევ ჩემს აზრს, მე ძალიან მიყვარს ფეფოო, ამას ყოველთვის ვეუბნებოდი და ახლაც ვგიჟდები მასზე მიუხედავად იმისა რომ საერთოდ არ მომწონს ეს გაგრძელებაა, კი არ ვახვევ თავს მას ასე უსწორდება და წერს მე ჩემი აზრი გამოვხატეე.

 


№25 სტუმარი სტუმარი მარიამი

ბრავო ფეფო,სუპერ გოგო ხარ.მე მიყვარს შენი ყველა ისტორია ისეთი დასასრულით ,როგორც შენ თვლი საჭიროდ.როცა შენს ნიკს ვხედავ,ვიცი რომ რაღაც მაგარი ისტორიის წაკითხვა მომიწევს და სულმოუთქმელად ველი ყოველ ახალ თავს.მიხარია რომ ამ საიტზე აღმოვჩნდი და კიდევ უფრო მიხარია შენ რომ აღმოგაჩინე.❤❤ ემოციურად ეს თავი ჩემთვის საკმაოდ მძიმე იყო,ცრემლები ვერ შევიკავე როცა ვკითხულობდი.ნიკოლოზს რაც შეეხება შვილი მისივე უსაფრთხოებისთვის გაარიდა ქვეყანას,ეგ გასაგებია.აი ნენესთან რატომ აღმოჩნდა ორი ვერსია მაქვს მაგაზე და დაველოდები მომდევნო თავს.

 


№26 სტუმარი eli

ყველას თავისი აზრი აქვს და არ ვიცი რატომ მიმდინარეობს კამათი, არც ის მესმის მკითხველის გარკვეულ ნაწილს რატომ აქვს ასეთი მძაფრი რეაქცია, როდესაც ვიღაც წერს, რომ არ მოსწონს ნიკა და მისი საქციელი. მგონი, ყველას შეუძლია საკუთარი აზრი დააფიქსიროს და ეს დანაშაული არაა. რაც შეეხება ამ თავს, ნიკა რომ ამორალური ადამიანი არის , ამას წყალი არ გაუვა. არც კარგი გამომძიებელი არაა და, როგორც მამაკაცი, ხო საერთოდ... ლიზას ვამართლებ, კარგი გადაწყვეტილება მიიღო, ამ კაცის გვერდით ყოფნა დიდი შეცდომა იქნებოდა. სიმართლე გითხრა, ადრე უფრო საინტერესოდ იკითხებოდა, ახლა არ ვიცი რა მოხდა, მაგრამ ვეღარ ვკითხულობ, შუიდან ბოლოზე ვხტები .ალბათ, სჯობია აღარ წავიკითხო. ნებისმიერ შემთხვევაში ცუდად არ წერ,ამიტომ წარმატებას გისურვებ.

 


№27 სტუმარი გცხფ

ვერ ვხვდები რატო გააქრე ლიზა და ეს კახ** რატომ შემოათრიე... ვითომ მამა აბრამის ბატკანია არადა ყველაფრის თავში ეგ იდგება ეგ პატარა ****.. ინტერესიც კი გამიქრა... წარმატებები შენ.

 


№28 სტუმარი სტუმარი likako

ფეფუშაა...მაგრად დადექი!:D :D თავი არავის დააჩაგვრინო მე მოგიკვდე.
აქ ისეთი ამბავია "ძაღლი პატრონს ვწრ სცნობს"შენი საყვარელი ფრაზა მოვიპარე :))) ეს კარგად იყავი და ხელის დაქნევები რაპონტია ვაბშე თუ მივხვდი შენს თავს გეფიცები ფეფო...შენ ამით არაფერი დაგაკლდება ხომ იცი და ვისაც გვინდა "შენი ნიკო "გაგვატარეთ!!!

 


№29 სტუმარი სტუმარი Nina

ვერაფრით ვხვდები რატომ შეიყვარა ეს ტიპიური გრუზინი და მართლა გარეწარი ნიკა დათუნაშვილი მკითხველმა. რა მოგწონთ გამაგებინეთ? ის, რომ ბოდიში და ნაშებს აბავს თუ ის ლიზა რომ გაანადგურა და ახლაც ვით იქცევა და მისი წარმატება არ უნდა? ავტორმა მაპატიოს, მაგრამ მოძალადე კაცს ვერასოდეს შევიყვარებდი, შემზიზღდა ნიკა მთელი ჩემი არსებით და მინდა, ზუსტად ისეთ ქალთან დარჩეს, რომელსაც მართლა თავის ჭკუაზე ატრიალებს და ისიც ბოთესავით თავს დაუხრის. მადლობა ავტორს, რომ დამანახა როგორი კაცი არ უნდა მიყვარდეს! ლიზა უნდა შედგეს! ის ძლიერი გოგოა და იგი სხვა მამაკაცს იმსახურებს, რომელსაც მისი ფასი ეცოდინება და ბოლომდე შეუწყობს ხელს, რომ შედგეს! მესაკუთრე გრუზინს კი ისევ ბოზ ბანდა. მეტის ღირსი არც არის!

 


№30 სტუმარი სტუმარი ელე

ვაი როგორ ვეთანხმები ninas. ზუსტად იმიტომ უნდა წაიკითხოთ ფეფოს ნაწარმოები, რომ ნიკოლოზისნაირი დამპალი ტიპები აღარ შეგიყვარდეთ. ამისთვის ქმნის მწერალი პერსონაჟებს, რომ გამოარჩიოთ ვინ არის კარგი და ვინ ცუდი ადამიანი. სწორედ ამიტომაც არ ვერევი ავტორის ნაწერში და ვაკეთებ ჩემ დასკვნებს. არაჩვეულებრივი ნაწარმოებია, რომ თანამედროვე გოგოებს თვალები აგეხილოთ. მე უკვე აღარ გამიხარდება ლიზა რომ ნიკოლოზთან დარჩეს. ეს რომ მოხდეს, მერე ნახეთ ჩემი ნერვების დაწყვეტა. ვერ ვიტან დათუნაშვილს. კაცი, არც საყვარლად ვარგა, არც ქმრად. იმენა ტიპს ყველა კაბიანზე ჰორმონები თავში აწვება და ყურებიდან გადმოსდის. ძალიან ცუდი პერსონაჟია, დედას ვფიცავარ. არც როგორც გამომძიებელი და არც როგორც პროკურორი არ ვარგა. კანონის გარეთ მოქმედებს, ტიპიური დამნაშავეა. არაფრით გამორჩეული ციხის საკნებში მსხდარი ხალხისგან. ისე გადაუხსნა ლადოს ყელი არც დაფიქრებულა.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent