შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნადირობა (ნაწილი 2)№14


28-10-2018, 02:29
ავტორი Life is Good
ნანახია 2 552

ნადირობა (ნაწილი 2)№14

"სასიამოვნო ნიავი დაჰქროდა და მწვანედ აბიბინებულ ბალახებს ქოჩორს უწეწავდა..ნაზად ელამუნებოდა და ჩურჩულით უყვებოდა სიყვარულის ისტორიას.შავ ანაფორაში გამოწყობილი, ხანში შესული მამაო აბო ,კალთაზე დაწობილ,შრომისგან დაღარულ თითებში მოქცეულ პატარა, სახარების წიგნს დაჰყურებდა და მერხზე, მის გვერდით მჯდარ მამაკაცს ხანდახან სათნო ღიმილით ამოხედავდახოლმე .მამაკაცს, გახუნებული,უბრალო შარვალი და ნაცრისფერი სვიტერი ეცვა...წვერ მოშვებული ,სევდიანად გაჰყურებდა მამათა მონასტრიდა დაბლა გადაშლილ სოფელს, რომელიც მწვანეში ჩაფლულიყო და ხმადაბლა ლაპარაკობდა.დრო და დრო საკუთარ ხელებს დახედავდახოლმე და წარსულის გახსენებაზე ეღიმებოდა...თითებს, რომელთაც ყოველდღიური შრომის კვალი ეტყობოდათ და გაუხეშებულიყვნენ.
-უფალი მოწყალეა...მის წინაშე გულით მონანიებული ცოდვები კი აუცილებლად მიტევებადი...45 დღეა აქ ხარ და უფალს ემსახურები,წრფელი გულით ...ეს უფლის სახლია,სახლი, სადაც ყველას შეუძლია თავი შეაფაროს-მხარზე ,თბილად დაადო ხელი მამაომ და შემდეგ პატარა მონასტერს გახედა...რომლის გვერდით კელიებში, ანაფორიანი ბერები საქმიანობდნენ.ირგვლივ საოცარი აურა ტრიალებდა...სათნოება და ცხოვრების სიხარული,მთებში, გაზაფხული მოსულიყო...ცხოვრების ახალი ეტაპი,ახალი სიხარული...ახლად გაღვიძებული ბუნება, ახალი გრძნობებით,ახალი მონდომებით...ახალი შემართებით...იჯდა და გრძნობდა თავისუფლებას,სისავსეს და სულ სხვანაირად აძგერებულ გულისცემას...ბედნიერება?!ეს უფლის სახლია,სადაც გელოდებიან,გიღებენ ისეთს როგორიც ხარ,გულში გიკრავენ და გეხმარებიან საკუთარი სულის ცხონებაში. შენი ამ ქვეყნიური ცხოვრების განმავლობაში ..შემდეგ კი როდესაც დადგება ჟამი და დაადგები იმ გრძელ გზას, მაცხოვრამდე მისასვლელად...სუფთა გულით და წრფელი გრძნობებით...მიხვდები ,შეიგრძნობ და დაინახავ რომ უფალი ჩვენთან არს..."


გურამ სამადაშვილი, პატარა ოთახში წინ და უკან ნერვიულად დადიოდა და ხმის ამოღებას არ ჩქარობდა.გიორგი ლაღიძე, მაგიდის პრიალა ზედაპირს იდაყვებით დაყრდნობოდა და თვალს არ აშორებდა აღელვებულ პროკურორს.ნიკა კი სკამის საზურგეს ზურგით მიყრდნობოდა და ტუჩებს შორის მოქცეული სიგარეტის მოკიდებას არ ჩქარობდა.ბოლოს მოთმინება ამოეწურა ღერი ტუჩებიდან გამოიღო და მაგიდაზე დააგდო, წარბები შეკრა და გურამს შეუღრინა:
-დამეხვა თავბრუ! რა გახდა ერთი კაცის ღამით განყოფილებაში შეყვანა?!რას ლაპარაკობ პირველი შემთხვევა იქნება.
-შენ სულ გაგიჟდი ხო?-გურამი მკვეთრად შემოტრიალდა, მაგიდას მიუახლოვდა და ხელისგულებით დაეყრდნო წინ გადახრილი კი დის შვილს ჩააჩერდა სახეში.
-ხოო გავგიჟდი...შემიშვით ,იმ ნაბიჭ*ვართან დაკითხვაზე!შემიშვი გურამ და ავალაპარაკებ...-წინ გადმოიხარა ნიკა- ხმის ამომღები არც ერთი არ არის. ვიჯდეთ და ველოდოთ მაშინ.
გურამი წელში გასწორდა, ჰაერი ღრმად შრისუნთქა და ისევ ნიკას დააკვირდა .
-კარგი,იყოს ისე როგორც შენ გინდა...
-მშვენიერი...-ხელები გაშალა ნიკამ.-მაშ,წავიდეთ და შევანჯღრიოთ ის ნაბი*ჭვარი!

დაკითხვის ოთახში, მაგიდასთან მჯდარი მამაკაცი, გულზე ხელებ გადაჯვარედინებული ელოდებოდა როდის მოვიდოდნენ და ხელახლა დაკითხავდბენ.ოცდაოთხ საათზე მეტი იყო გასული რაც აქ მოიყვანეს და კითხავდნენ, თუმცა ხმას ვერავინ აღებინებდა.კარგად გაწვრთნილი შალვა ნადირაშვილი,მიჩვეული იყო ამდაგვარ სიტუაციებს, რადგან ციხეში არაერთხელ მოუწია ჯდომა თავისი ორმოც წლიანი ცხოვრების მანძილზე და კარგად შესისხლხორცებულ დაკითხვის ერთი და იგივე სცენარს საკუთარი ხელის, ხუთი თითივით იცნობდა...იცოდა ,გაბედავდნენ და ერთი ორსაც დაარტყამდნენ, მაგრამ საბოლოო ჯამში თავად დარჩებოდა მოგებული, რადგან სასამართლოზე აქეთ შეეძლო მოსდავებოდა ფიზიკური ანგარიშსწორების საფუძვლით რაც არაერთხელ გაუკეთებია.ამიტომ არხეინად იჯდა და თავში ათასგვარი ფრაზები უტრიალებდა ,რითიც შეძლებდა და წყობიდან გამოიყვანდა ძალოვნებს.კარის ხმაზე თავი ასწია და ირონიული ღიმილი, ზღურბლზე გამოჩენილ მაღალ მამაკაცს შეანათა. მუხლამდე ქურთუკი რომ ეცვა და თავზე კეპი ეხურა...მცირედი დაკვირვების შემდეგ კი ნიკოლოზ დათუნაშვილი ამოიცნო და ცოტა არ იყოს შეცმა.მამაკაცმა ,მშვიდად დაფარა მაგიდამდე ადგილი და სკამზე დაჯდომამდე ქურთული გაიხადა...საზურგეზე აკურატულად მიაფინა და შემდეგ მძიმედ დაჯდა.თვალი თვალში გაუყარა ნადირაშვილს და გაუღიმა.
-შალვა ნადირაშვილი...სასიამოვნოათქო ვერ გეტყვი, მაგრამ მიხარია ახლა მე რომ მიწევს შენთან საუბარი...იმედი მაქვს ჩამოვყალიბდებით,შევჯამდებით და სწორ დასკვნებს გამოვიტანთ!
-გისმენთ!-გაიცინა შალვამ.
-რა კარგია კარგ ხასიათზე რომ ხარ...ანუ ,საუბარი კითხვა პასუხის რეჟიმში გავაგრძელოთ თუ? შენ დაიწყებ და მე კითხვების შემთხვევაში ჩავერთობი?-წარბი აზიდა ნიკამ.
-არაფრის თქმას არ ვაპირებ და თქვენ გადაწყვიტეთ რა ვქნათ...-ხელები ირონიულად გაშალა ნადირაშვილმა.
-ოჰო...საინტერესოა-შუბლი შეიჭმუხნა ნიკამ.-ანუ, ახლა მე როგორც რიგითმა გამომძიებელმა უნდა ავდგე და სიფათი გაგიერთიანო..შენ მაინც არაფერს იტყვი...შემდეგ სასამართლოში მე წამიყენებ ბრალს და განტევების ვაცი გახდები...შემდეგ გაგანთავისუფლებენ სასამართლოდან და მე იცი რას გავაკეთებ?-მისკენ გადაიხარა ნიკა და თვალი თვალში გაუყარა.-სასამართლოს დარბაზის კარებთან დაგხვდები და შუბლში ტყვიას დაგაჭედებ!- გასწორდა,გაიცინა და ხელები გაშალა.-აბა მოგწონს შემოთავაზებაა?!
ნადირაშვილს ხმა არ ამოუღია უსიტყვოდ უყურებდა.
-ჰოო. .მე ,აღარ ვარ სამართალ დამცავი,არც ცოცხალი ვარ ცნობისთვის და შესაბამისად ჩემს ქცევაზე და სიტყვაზე არავინ არ არის პასუხისმგებელი...არც საკუთარი თავი.
-მემუქრები?-სახე მოერყა შალვას.
- არა ტო!უბრალოდ საქმის ვითარებაში გარკვევ...არც ის გამიჭირდება შემდეგ შენს ოჯახს მივაკითხო...ყველაზე საზიზღარი შურისძიება ვიცი...გინდა ერთი ამბავი მოგიყვე?-სკამის საზურგეზე გადაწვა ნიკა და დააკვირდა...შემდეგ კი ისე განაგრძო თვალი არ მოუშორებია.-ერთი მეგობარი მყავდა...ლადო! ლადო კარგი ტიპი იყო... მიყვარდა...მაგრამ რა მოხდა იციი?
-რა...-ნერწყვი ხმაურით გადაყლაპა შალვამ.
-რა და შეეშალა...ძალიან შეეშალა...მკვლელი იყო,სერიული მკვლელი...შენ არ ხარ სერიული მკვლელი...მაგრამ ეგ არ მამშვიდებს.პოტენციური მკვლელი ხარ...მკვლელს კი ისე უნდა გაუსწორდე როგორც იმსახურებს...-მისკენ გადაიხარა და მაგიდას იდაყვებით დაეყრდნო შემდეგ კი კბილებში ზიზღით გამოსცრა:.-უნდა მოკლა...მე შენ არ მოგკლავ...ჯერ, იმას მოგიკლავ ვისი სიკვდილიც ძალიან გეტკინება...შემდეგ კი შენ მოგაკითხავ...მოგაკითხავ ნადირაშვილო და კი არ მოგკლავ სიკვდილს მოგანატრებ.გავიმეორებ შურისძიება განუზომელი ვიცი...სიბრაზეც და მრისხანებაც...ახლა ვბრაზდები...კაცმა არ ჰქნას აქედან გასულმა ანას მივაკითხო-ტუჩები ენის წვერით გაილოკა ნიკამ და ორაზროვნად გაეცინა...-შენ ანიკოს...ასე ეძახი ხო? ლამაზი გოგოა...
შალვას ,ფერი დაეკარგა და ტუჩები გაულურჯდა.შემდეგ კი ხმა ჩავარდნილმა ამოიხრიალა:
-შენ ამას არ იზამ...
-და რა შემაჩერებს?...-მხრები უდარდელად აიჩეჩა ნიკამ და თვალი არ მოუშორებია მამაკაცისთვის.-ჩემი მეგობარი თემურ კილასონია,ჩემმა აფეთქებულმა მანქანის ჟეშტმა მოკლა...მე, თხუთმეტი ტყვია მესროლეს,ჩემი შვილის დედა, გერმანიიდან ჩამოიტყუეს და შენ იჭერდი ჩემი სახლის სადარბაზოსთან..მეტიც იარაღს უმიზნებდი.ჩემს ქალს, ესროლეს და ყველაფერი ამის შემდეგ მე რა დამიშლის ხელს აბაროტზე ესე ბინძურად რომ არ ვიჩალიჩო? ყველა ადამიანშია მკვლელის ინსტიქტი...ზოგი სიამოვნებისთვის კლავს,ზოგი შემთხვევით...ზოგი კლავს იმიტომ, რომ თავისი უპირატესობა დაამტკიცოს. ზოგი კი შურის საძიებლად...ჩემში ეს ყველა ჩამოთვლილი ერთიანად არის თავმოყრილი და ახლა ასე მშვიდად რომ გესაუბრები...შემდეგ შეიძლება თავში დამარტყას და აქედან გასულმა ანნა მოვიკითხო...
-მოკეტე...-ამოიხრიალა შალვამ ნიკას კი ჩაეცინა.
-ანნას მივაკითხავ...მერე იცი რას ვუზამ?-თვალები ბოროტად აუელვარდა და სკამის საზურგეს შეზრდილი ნადირაშვილისკენ გადაიხარა,სახეზე ზიზღი გამოესახა და ხმა იმდენად ცივი და მრისხანე გაუხდა შალვამ, კიდევ უკან დაიხია თუმცა ვერ მოახერხა,სკამიდან წამოხტა და უკან, კედლისკენ გაიწია.ნიკა კი მაგიდას დაეყრდნო და წარბებს ქვეშიდან გახედა...თვალებში ზიზღი ჩააყინა და განაგრძო:-რას ვუზამ შენს ქერა ანნას იციი...გეტყვი...-წელში გასწორდა და ხელები თეატრალურად გაშალა...-ისეთ დღეში ჩავაგდებ საკუთარი ხელით მოიკლას თავი...-ხმას აუწი და ლამის ღრიალზე გადავუდა...-მის შენთვის ყველაზე საყვარელ ნაწილს მოგიტან და სიკვდილამდე ფეხებთან დაგიგდებ...ხოო, ასე ვიზამ... შენი დედაც და პირობას გაძლევ...პირობას გაძლევ ,რომ აუცილებლად გავაკეთებ ამას ახლა ხმას თუ არ ამოიღებ და არ აჭიკჭიკდები რა ჯანდაბაში ხარ გარეული,ვინ გიბრძანა ეს ყველაფერი და ვინ დგას სათავეში...
-ამის დედაც...-პროკურორის ცივ სახეს თვალი გაუშტერა შალვამ და პირცელად დარია დაკითხვის დროს მთელს ორგანიზმში შიშმა ხელი...პირველად იგრძნო, რომ ეს დაკითხვა არ იყო...ეს ჯოჯოხეთი იყო და თავად პროკურორი, ნამდვილად არ იყო ასე ადვილად ხელწამოსაკრავი...ხვდებოდა, რომ მართლა არ იცოდა რა შეიძლება მომხდარიყო და იმის წარმოდგენაზე როგორ მიაკითხავდა სახლში მის ცოლს დათუნაშვილი და რა შეიძლება მომხდარიყო იქ ,სხეულში სისხლი ეყონებოდა.გაგებული ჰქონდა დათუნაშვილის თავზეხელაღებულობის შესახებ,ისიც იცოდა ვინ იყო ლადო...და ისიც ახსოვდა რა გაუკეთა ზემოთ ხსენებულს დათუნაშბილმა.ახლა რა შეუშლიდა ხელს? გამწარებულს,განრისხებულს, რომელსაც არც კანონი აფერხებდა და არც სამართსლი.
-ლაშა გეწაძემ დარეკა და ვაკო ფალავანდიშვილს სთხოვა შეხვედრა!-ამოიხრიალა შალვამ.
-მერე?-მიხვდა ნიკა ვინ იყო ვაკო და მოემზადა მოსასმენად.
-მერე...-ნერწყვი ყელში გადააგორა შალვამ.
-მოდი,დაჯექი!-ყინულივით ცივი ხმით გაისმა ბრძანება და შალვაც ფეხებმა თავისით წაიყვანა მაგიდისკენ და სკამზე დაჯდა.ნიკაც დაუბრუნდა სკამს და თვალებით გაბურღა მამაკაცი.
-თქვა, რომ ინფორმაცია ჰქონდა თქვენზე და ორმოცდაათი ათასის სანაცვლოდ იტყოდა...ჯანდაბა-თავზე ხელები გადაისვა მამაკაცმა და ცივად მომზირალ დათუნაშვილს შეხედა-ვაკოს არასდროს ევასებოდა ეგ ,ზედმეტად ცნობისმოყვარე იყო და ცხვირს ყოველთვის იქ ჰყოფდა სადაც არაფერი ესაქმებოდა.კაბინეტში შეიკრიბნენ...
-ვინები?
-ვაკო,გრიგოლია და ის ახვარი კალანდია, ჰოდა გადაწყდა ფული მიეტანათ. ყველაფერს დაფქვავდა თუ არა მოეშორებინათ და გვამი გაექროთ...
-და საიდან ჰქონდათ იმის გარანტია, რომ ლაშა სხვასაც არ გაურიგდა?-სიგარეტს მოუკიდა ნიკამ.შალვას კი სიმწრით გაეღიმა.
-არც ეგეთი მოხერხებული იყო სანაცნობო წრით დიდად რომ ებლატავა...ერთი ფულზე დახარბებული იყო
-მერე, მიიტანეს ფული? გეწაძემ ილაპარაკა და გადაწყდა ჩემი გასაღება?-ჩაეცინა ნიკას.
-არც ესეა საქმე...ფული მიიტანეს, გეწაძე გააქრეს, მაგრამ შენი გასაღება თავად ფალავანდიშვილის იდეა იყო და ყველაფერი თავადვე გადაწყვიტა ...
-ანუ?
-მან და კალანდიამ, იმ ღამითვე დასახეს გეგმა და შენს ცოლთან დარეკეს
.. ისე ვერ გამოგიტყუებდნენ...შემდეგ კი იმ პატარა კახპამ, ახალი ინფორმაცია მიაწოდათ.
-ვინ პატარა კახპამ-ყბის ძვლები დაეძაბა დათუნაშვილს.
-მიმტანად მუშაობს მაგის ბარში, ...ვაკო, კვარტალში ერთხელ ტყნავს და სანაცვლოდ მფარველობს.-მხრები აიჩეჩა შაკომ.
-ამის დედაც...-ყრუდ ამოილაპარაკა ნიკამ და მთელი სხეული ავისმომასწავლებლად დაეძაბა, წარბებს ქვეშიდან ამოხედა და კბილებში გამოსცრა:-რა ინფორმაცია?
-მეორე მიმტან გოგოს, რომელიც სულ რამოდენიმე კვირის მიღებული იყო სამსახურში შენთან ჰქონდა ურთიერთობა და წამოსცდენია ამ ჩვენს თეკლასთან...
-ამის დედაც-სიმწრით ჩაეცინა ნიკას და წამიერი დაძაბულობა სრულიად და უკვალოდ გაქრა მისი სხეულიდან.-სად ნახეს ის გოგო?
-სახლთან ველოდებოდით და შუა ქუჩიდან ავიყვანეთ...მაგრად კი გაგვიძალიანდა-ჩაეცინა ნადირაშვილს.
-ეს ყველაფერი გასაგებია,ახლა მე მაინტერესებს შენ სად მუშაობ პირადად?-წელში გაიშალა ნიკა.
-მე ჩივაძის დაცვის სამსახურში ვმუშაობ, მესამე წელია...ბარში კი ჩივაძის თხოვნით გადმოვედი...დამპალი სამსახურია, ყოველ ღამე მანდ ხარ და ათას ლოთთან და უბედურთან გაქვს საქმე...
-ვინ არის ამ ყველაფრის თავი და თავი?
-ანდრო...-მხრები აიჩეჩა ნადირაშვილმა.
-გვარი არ აქვს მაგ შენ ანდროს?
-არ ვიცი...მე საიდან უნდა ვიცოდე? მისი არც გვარი ვიცი და თვალითაც არ მყავს ცხოვრებაში ნანახი...თუ შეხვედრაზე მივყვებოდი რომელიმეს, მთელი ამ რამოდენიმე საათის განმავლობაში გარეთ ლოდინი მიწევდა...მე ,ერთი ჩვეულებრივი დაცვის წევრი ვარ რომელსაც გასამრჯელოდ ყოველ თვიურ ათას სამას ლარს უხდიან...
-შენი დედაც...-მაგიდაზე გაშლილი ხელის გული დაჰკრა ნიკამ.და სკამიდან ოდნავ წამოიწია-ჩვეულებრივ დაცვის თანაშრომლებს ,მძევლები არ აჰყავთ!!!!
ნადირაშვილს ხმა აღარ ამოუღია იჯდა და დამფრთხალი თვალებით უყურებდა მზერა გაყინულ პროკურორს.
-მეტი არაფრის დამატება არ გინდაა?!
-რაც ვიციდი ყველაფერი მოგიყევით!-საწყლად ამოილაპარაკა შალვამ
-ყველაფერი არა..ნაწილობრივ... მომიყევი, მაგრამ არა სრულად.. ჩივაძის სანდო პირს, დავიჯერო საწყობის ძარცვაში მონაწილე შაოშვილი-აბაშიძის მკვლელიბაზე არანაირი ინფორმაცია არ გაქვს?-გამომცდელად დააკვირდა ნიკა.ნადირაშვილს, სახეზე ნერვიც არ შერხევია მხრები აიჩეჩა და ზედმეტად გულწრფელი სახითაც კი უარყო.
-აზრზე არ ვარ მაგ საქმის, ანას გეფეიცები...
-კარგი...გასაგებია!-სკამიდან წამოდგა ნიკა და კარისკენ გაემართა.ნადირაშვილი კი თვალმოუშორებლად უყურებდა ყოფილ პროკურორს, შემდეგ კი როგორც იქნა ამოილაპარაკა:
-ძალიან გთხოვთ...ანას ,არაფერი დაუშაოთ.
ნიკა შეჩერდა,ზურგისკენ შეტრიალდა და სკამზე მობუზულ შალვას გახედა, რომელიც იმდენად საცოდავი შესახედავი იყო ვერაფრის თქმა ვერ მოახერხა უსიტყვოდ დაუქნია თავი და კარი სწრაფად გაიხურა.შუშის მიღმა მდგარი ლაღიძე და სამადაშვილი მის გამოსვლაზე სწრაფად გაემართნენ შესახვედრად.
-მაგრად გამოწურე-ღიმილიანი სახე შეანათა გიორგიმ და მხარზე ხელი მიარტყა.
-გურამ , ვაკო ფალავანდიშვილის დაკავების ოქმი გაეცი!-გურამს გახედა ნიკამ ,შემდეგ კი გიორგის მიუბრუნდა.
-ეკიპაჟთან ერთად წახვალ და ბატონ ვაკოს ,საკუთარი ხელით დაადებ ბორკილს...ამ დროს მისი გამომეტყველების ნახვა არ უნდა გამოტოვო.
-რა ბრალდებით...-სახე შეჭმუხნა გურამმა.
-ბარმენი, ლაშა გეწაძის განზრახ მკვლელობის ბრალდებით.-სიგარეტის კოლოფი მოიძია ნიკამ და სწრაფი ნაბინით გაემართან უკანა გასასვლელისკენ, საიდან გასულსაც ვერავინ დაინახავდა.


ღამის სამი საათი იყო დაწყებული ფალავანდიშვილის კარზე ზარი რომ დარეკეს და მამაკაცის ხმა გაისმა:
-გააღეთ ,პოლიციაა!
ნიფხავ -პერანგის ამარა საწოლიდან წამოვარდნილმა ვაკო ფალავანდიშვილმა ,ჯერ ფანჯარაზე ჩამოფარებული ფარდის ღრიჭოდან გაიხედა, შემდეგ კი ფეხები სწრაფად გაუყარა სპორტულ შარვალში და ოთახიდან კისრის მტვრებით გავარდა...ცოცხალი თავით კარის გამღები რომ არ იყო ეგ დანამდვილებით იცოდა,ის პოლიციის ეკიპაჟიც ,ღამის სამ საათზე ფინჯანი ყავის დასალევად რომ არ იყო მოსული ცხადი იყო და მით უმეტეს თუ მისი არც იმდენად სუფთა წარსულით ვიმსჯელებდით...თუ კი რაიმე ცუდის ჩადენა შეეძლო ზოგადად ადამიანს, ყველაფერი ჰქონდა ჩადენილი ფალავანდიშვილს და მისი ცოდვების სიას, გეწაძის სიკვდილი და მისი ღორების საჯიჯგნად მიგდებაც ემატებოდა.ამიტომ ბევრი არ უფიქრია...საკუთარი სახლის...რომელიც ბოლო დროს შემოსული დიდი მოგების წყალობით წამოჭიმა ვერაზე, უკანა გასასვლელიდან გასხლტა და ქუჩაში გიჟივით გავარდნილი ქვაფენილით მოკირწყლულ გზაზე თავქვე დაეშვა...ალბათ ასიოდე მეტრი მაინც ექნებოდა გარბენილი და უკვე აპირებდა გულში, სამშვიდობოზე გასვლა ეზეიმა მარცხენა ფეხში, საშინელი ტკივილი რომ იგრძნო და მოცელილი ბალახივით ჩაიკეცა.


მოშორებით ერთ -ერთი სახლის სახურავზე გაწოლილი სნაიპერი, რომელსაც თავზე შავი ქუდი ეხურა და ქურთუკის ელვა შესაკრავი ბოლომდე ჰქონდა შეკრული.ირონიული ღიმილით ადევნებდა თვალს ფალავანდიშვილთან სტუმრად მისული პოლიციის ეკიპაჟს...სამიზნეს თვალს არ აშორებდა და ხელის გულივით გადაშლილ პერიმეტრს აკონტროლებდა...სახლის უკანა შესასვლელიდან მამაკაცის ფუგურა რომ გასხლტა ქურდივით და წინ გავარდა. სნაიპერმა, ნიკოტონისგამ გადასაჩვევი საღეჭი რეზინი, რომელსაც ენერგიულად ღეჭავდა, ზიზღით გამოიღო პირიდან და სახურავის ჟეშტს მიაკრა, იქვე დადებული სიგარეტის ღერი ტუჩებს შორის მოიქცია და კვლავ გაქცეული ეჭვმიტანილი ამოიღო მიზანში. სახე დამანჭა და ხელთათმანიანი თითი ,სასხლეტზე გადაიტანა.
-გამარჯობა, ბატონო ვაკო!-ჩაილაპარაკა თავისთვის და სასხლეტს დაუშვა.ჩაკეცილი ფალავანდიშვილისთვის თვალი არ მოუშორებია,პოლიციას უკვე შეემტვრია მისი კუთვნილი სახლის კარი და დაგეშილი ძაღლების მეშვეობით კვალზე გასვლას ცდილობდნენ.ავად დაიყეფა შავმა, გერმანულმა ნაგაზმა და გაღებული უკანა კარიდან გიჟივით გამოვარდა...ქვაფენილზე დაოთხილი გაიჭრა და მიწაზე გაგორებულ ფალავანდიშვილს დაადგა თავზე...აღრიალებული ვაკო ,წამოწევას ამაოდ ცდილობდა.პოლიციის ალყაში მოქცეული სიმწრით კრავდა მუშტებს და დაძაბული ყბის ძვლით ღმუოდა...ზურგს უკან ხელები გადაუგრიხეს და ასფალტიდან ისე ასწიეს მისი დაჭრილი ფეხისთვის დიდი მნიშვნელოვა არ მიუნიჭებიათ...სიმწრით ჩაეცინა ფალავანდიშვილს, რადგან იცოდა წინ კარგი დღე ნამდვილად არ ელოდა და თავისი ყველა ჩადენილი ცოდვა, ნაღვლის სიმჟავესავით კისერში ისე აწვებოდა...ღებინების შეგრძნებას უტოვებდა.
-თქვენ გაქვთ დუმილის უფლება,რადგან ყოველი თქვენი ნათქვამი სიტყვა შეიძლება თქვენს წინააღმდეგ იქნას სასამართლოზე გამოყენებული.-მშვიდი სახით მიახალა ლაღიძემ და უკვე მანქანასთან მიყვანილ ფალავანდიშვილს, თავზე ხელი უხეშად დააჭირა და ორად მოკეცილი შეტენა უკანა სავარძელზე. შემდეგ კი კარი ხმაურით მიხურა და მანქანაზე ხელი დაარტყა.პოლიციის მანქანა ჩართული ციმციმას ბრდღვიალით ადგილიდან დაიძრა
გიორგიმ კი ტელეფონი მოიმარჯვა და თანამშრომლების ჯგუფს გამოეყო.
-ალო...-გაისმა ტელეფონში ნაცნობი ხმა.
-იქნებ დროა შაშხანა ჩამაბარო!-გაეცინა გიორგის.
-ბატონო? ჯერ ერთი, ეს ჩემია...
-შენი იყო...-შეაწყვეტინა ლაღიძემ.
-ანუ, აღარ არის?-გაეცინა ტელეფონში მამაკაცს-შემიძლია ამ ამბების დასრულების შემდეგ ჯიხვებზე სანადიროდ წაგიყვანო!
-დავფიქრდები...ჯერ წინ მგლების ხროვაა ,რომელსაც ორი მგელი გამოაკლდა...
-ანუ ,ორითს ნულს ვუგებ განყოფილებას...-გაეცინა მამაკაცს.
-სახლში წადი!


სამზარეულოს მაგიდასთან იჯდა და წვრილი თითები ყავის ფინჯნისთვის შემოეხვია...თმები, დაუდევრად ჰქონდა შეკრული კეფაზე და პიჟამაში გამოწყობილი უაზროდ მისჩერებოდა ერთ წერტილს.საათის ისრები, დილის ოთხს საათს აჩვენებდნენ. არც კი ფიქრობდა დაწოლას და დაძინებას.მთელი დღე ისე გაატარა პიჟამოებში გამოწყობილმა, გარეთ არც გაუხედია...კიდევ ორი საათიც და ზუსტად ოცდაოთხი საათი გახდებოდა რაც ნიკასგან არაფერი სმენია...არც ერთი ზარი,არც ერთი შეტყობინება...ტელეფონმა დღის განმავლობაში სულ სამჯერ დარეკა. ორჯერ დედა იყო...მოიკითხა.ერთხელ კი მისი ქვეყანაში დაბრუნების მერე შეძენილი მეგობარი, დარე...რომელიც მასთან გასვლას სთხოვდა ,მაგრამ რაღაც სისულელეები მოიმიზეზა და მალევე გაუთიშა.ოცდაოთხი საათი შესრულდებოდა და ეს მისთვის იცით რამდენი იყო? ძალიან ბევრი...იმაზე ბევრი ,ვიდრე თქვენ წარმოგიდგენიათ...ზუსტად ოცდაოთხჯერ რომ შეეკუმშა გული და ზუსტად ოცდაოთხჯერ იტირა...

ნენე ,თექვსმეტი წლის იყო პირველად თავისზე სამი წლით უფროსი სტასი რომ შეუყვარდა...სტასი ,მდიდარი მამიკოს ,გაბღენძილი ბიჭი იყო რომელიც ქალებს მხოლოდ და მხოლოდ ერთი მიზნისთვის იყენებდა...საწოლისთვის.პატარა, იმ დროს გარდატეხის ასაკში მყოფი ნენეს, სახეზე გამონაყარით და კბილებზე ბრეკეტებით ...ნამდვილად არ თვლიდა თავისი ყურადღების ღირსად და მის არსებობას არცკი იმჩნებდა...ძნელი გადასატანი აღმოჩნდა ეს ყველაფერი ნენესთვის და მის დასახმარებლად ფსიქოლოგების სერიოზული ჩარევაც გახდა საჭირო..ვრცელმა სეანსებმა,გაწეულმა შრომამ და გოგონას მონდომებამ, დაამარცხა მისი შეძენილი ავადმყოფობა..."ადელის სინდრომი"( ადელის სინდრომი - ადამიანის არაადექვატური, ავადმყოფური სიყვარულის და ვნების გამოხატვა საწინააღმდეგო სქესის მიმართ, რომელიც უპასუხოდ რჩება. დასახელება, ცნობილი ფრანგი მწერლის, ვიქტორ ჰიუგოს ქალიშვილის ადელის სახელიდან მოდის, რომელიც ინგლისელი ოფიცრის ალბერტ პინსონის სიყვარულით იყო შეპყრობილი.)
სწავლობდა,ჰქონდა ათასგვარი ჰობი, რაც ინტენსიურ ფიზიკურ აქტივობას საჭიროებდა და ნენეც მონდომებით იხარჯებოდა...უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ პეტერბურგში შემოთავაზებულ სამსახურს დასთანხმდა და ერთ ერთ ცნობილ გალერეაში მუშაობდა...თავს კარგად გრძნობდა და საერთოდ აღარც კი ახსოვდა ბავშვობის დროინდელი აბადმყოფობა...სიცილით იხსენებდა იმ წლებს, მანამ სანამ საქართველოში მარტოდ დარჩენილ ბებიასთან არ დაბრუნდა.
დათუნაშვილი, ბარში მუშაობის დაწყებიდან პირველივე დღეს შეამჩნია...მაღალი, სიმპათიური მამაკაცი, რომელიც იქ მყოფი ქალების ხარბ მზერას არ უჩიოდა.მეგობართან ერთად ვისკის წრუპავდა,ეწეოდა და ლაღად საუბრობდა...მისი ყურადღება ბარში შემოსვლის წამიდან მიიქცია და მთელი იქ გატარებული დროის განმავლობაში შეფარვით, მაგრამ მაინც ზედმეტად ხშირად აკვირდებოდა მამაკაცს...ნიკა,მეორე დღესაც მოვიდა...იგივე ძმაკაცთან ერთად და ერთ -ერთ მიმტანს, რომელიც ზედმეტად არაპროფესიონალურად ემსახურებოდა მაგიდას, უკმაყოფილომ შენიშვნა მისცა...ბარმენმა გეწაძემ, რომელიც მიმტანების კლიენტებთან მომსახურებასაც კურირებდა, მწეველთა ფლიგელში სხვა მიმტანის გადაყვანა გადაწყვიტა და ასე მოხვდა ნენე ...დათუნაშვილის სიახლოვეს.
ათრთოლებული თითებით, ყავის ფინჯანი ტუჩებთან მიიტანა და უკვე გაციებული სითხე ზიზღით მოსვა ,შემდეგ კი წამოდგა და ნიჟარაში ჩააქცია...თავს იმდენად ცუდად გრძნობდა ,ტირილისგან დასიებული სახე და თვალები ეწვოდა...დეპრესიის კლანჭებში გახვეული, უაზროდ იხსენებდა გაცნობის დღიდან მოყოლებულ ყველა წუთს თუ წამს და გულზე შემოწოლილი ნაღველი, მთელს სხეულს უშხამავდა.
მისი ყურადღება,კარზე ატეხილმა კაკუნმა მიიქცია და გულიც ახმაურდა...კარისკენ,ათრთოლებული სხეულით გავარდა და ისე მოაფრიალა არც კი დაინტერესებულს ვინ იდგა კარის მიღმა.ჩარჩოს ორივე ხელით მიყრდნობილ მამაკაცს, თავი დაეარა. ქვემოდან ამოხედა ზღურბლზე მდგარ ქალს და რამოდენიმე წამის განმავლობაში უსიტუვოდ აკვირდებოდა, შემდეგ კი თვალები დახუჭა და ქუთუთოები ძლიერად დააჭირა ერთმანეთს.
-ნიკა...
მისი სახელის დაძახებაზე ნიკამ.თვალები გაახილა და ქალმა გააზრებაც კი ვერ მოასწრო ისე ძლიერად ჩაეჭიდნენ მამაკაცის თითები კეფაზე, შეკრულ თმაში.თავისკენ დაითრიეს და მამაკაცის ტუჩები ტკივილისგან გახსნილ ბაგეებზე ,ველურივით და ეტაკა.ისე რომ მის ბაგეებს არ მოშორებია,მამაკაცმა წინ გაიწია და კარი,ზურგს უკან ფეხით მიხურა ,თითებით მკვრივ საჯდომზე ჩააფრინდა და ხელში ბუმბულივით აიტაცა.
-ჯანდაბა...-ამოიოხრა ნიკამ და იატაკზე მყარად დააყენა შემდეგ კი ხელის ფრთხილი ბიძგით საძინებლის კედლისკენ უბიძგა, რომელთანაც ჭერის სიმაღლემდე შავი ,წიგნებით სავსე კარადა დაედგათ.უკან გადაქანებული ნენე, კარადას ზურგით მიეჯახა,მამაკაცმა კი პიჟამას მაისურის ბოლოებში ხელები ჩაავლო და ამღვრეული თვალებით მომზირალს თავს ზემოთ გადააძრო...
-მომენატრე...საშინლად მომენატრე...-ჩურჩულებდა და ვნებით სავსე თვალებით უყურებდა...-ცუდად ვარ...მინდიხარ!
-ნიკა...
-საშინლად მინდიხარ...-კბილებში გამოსცრა მამაკაცმა და მის ბაგეებს ხელახლა მისწვდა თლილი თითები კი პიჟამას შარვალში ჩაავლო და ქვემოთ დაქაჩა ,რომელიც ფეხების დახმარებით თავად გაიხადა ქალმა.ათრთოლებული თითებით ქამრის ბალთა შეუხსნა და შარვლის ღილებს მისწვდა, გაჭირვებით გახსნა და თეძოებიდან ფრთხილად ჩაუწია ქვემოთ.
-ჯანდაბა ,შეეშვი...- ხელები გააწევონა ნიკამ და კარადაზე მიყრდნობილს თეძოთი მიაწვა შემდეგ კი საჯდომზე ამოდებული თითების დახმარებით ხელში აიტაცა და ქალის წელზე შემოხვეულ ფეხებთან ერთად, ყრუ გმინვით შაერთა მათი სხეულები
-ღმერთო...-ამოიკვნესა ნენემ და მკლავები მჭიდროდ შემოხვია კისერზე, ძლიერი ბიძგისგან კარადას მიხეთქებულმა კი ტკივილისგან სახე დამანჭა და ქვედა ტუჩზე კბილებით ჩააფრინდა.განმეორებით ბიძგზე კი მტკივნეულად მოუჭირა.ნიკამ,ყრუდ ამოიღმუვლა და თავი უკან გასწი.ტუჩი ,მისი კბილებიდან გაინთავისუფლა,უფრო ძლიერი ბიძგით მიაწვა და კბილებში გამოსცრა:
-ნუ მკბენ!-ორი სხეულის მიწოლისგან კარადა შეირყა და კარადის თავიდან გადმოვარდნილი ფეხსაცმელების, წითელი ყუთი ხმაურით დაეხეთქა იატაკზე. სახურავი მოსძვრა და ყუთის შიგთავსი მთელს იატაკზე გაიშალა.
-ჯანდაბა...-ამოიგმინა ქალმა და შეშინებული თვალებით შეხედა მამაკაცს, რომელსაც თავი იატაკისკენ მიეტრიალებინა და იატაკზე გაშლილ სურათებს, დაიდანაც მხოლოდ დრთი ადამიანის სახე იყურებოდა შეყრილი წარბებით დახედა.
-ნიკა...
-შენი დედაც...-დათუნაშვილმა სხეულზე მიკრული ქალი ,უხეში ხელის კვრით მოიშორა და უკან დაწეულმა შარვალი ამოიწია.ღილები შრიკრა და ქამარზე დრო არ დაუკარგია ...სურათებისკენ დაიხარა...დაახლოებით ორასამდე მაინც ითვლიდა მათი რაოდენობა...ყველგან ის იყო...ის...გაცინებული,სერიოზული,სიგარეტის მოწევის დროს,ტელეფონზე საუბრის დროს,ჩაფიქრებული,გაბრაზებული,ქუჩაში,სახლში,მანქანაში,მეგობრებთან...
-შენი დედაც...-იატაკზე ჩამჯდარ ქალს, ზიზღით გახედა ,რომელიც კედელს ბეღურასავით მობუზული, ზურგით მიჰკვროდა... ჩამოშლილი გრძელი თმა, მთელ სახეს და მკერდს უფარავდა.ათრთოლებული თითები კი თავზე შემოეჭდო და უხმოდ ტიროდა ,რასაც მისი აცახცახებული სხეული მეტყველებდა.
-მანიაკი ხარ?...ჯანდაბა ნენე...ეს რა დედისტყვნაა?!მითვალთვალებდი? შენ გეკითხები?შემომხედე...შემომხედე !!-იღრიალა და მის წინ დახრილმა თმაში ჩაავლო ხელი.სახე არეულის შუბლზე, ნერვიულად გამოსჯდომოდა მფეთქავი,ლურჯი ,კაპილარი. ყბებს ერთმანეთს ძლიერად აჭერდა და ქვემოდან მომზირალ, მწვანე,ცრემლიან სფეროებს დაჰყურებდა.-ვინ ხარ?შეგიძლია მითხრა ვინ ხარ?-ამოიხრიალა მამაკაცმა და მის წინ იატაკზე ჩაჯდა...-რა ჯანდაბას აკეთებ და ეს, რა არის ნენე? მითხარი, რომ რასაც ვფიქრობ ის არ არის...მითხრაი...ნენე..მითხარი ამის დედაც!!-იღრიალა ჩასისხლიანებული,ამღვრეული თვალებით და ხელი, იატაკზე მთელი ძალით დაარტყა.ქალი შეკრთა ,მაგრამ თვალი არ მოუშორებია.
-მითხარი ,ეს რა არის ნენე?
-მიყვარხარ...-ამოიჩურჩულა ქალმა.
-რა სირობას მეუბნები?! რატომ მითვალთვალებდი ნენე? რა ჯანდაბაში ხარ გარეული?ნენე
...-ორივე ხელი, სახეზე ჩამოისვა მამაკაცმა და ქალს მიაშტერდა.-ვინ ხარ?
-ავადმყოფი ვარ...-ამოიჩურჩულა გატეხილი ხმით ქალმა და სახეზე აიფარა ორივე ხელი.
-რა ხარ?-შუბლი შრიჭმუხნა მამაკაცმა და სახე მოერყა.
-ავადმყოფი ვარ...ავადმყოფი ვარ ჯანდაბა...-იკივლა ქალმა, სახიდან ხელები მოიშორა და ბრაზიანი მზერა შეანათა მამაკაცს.-ადელის სინდრომი მჭირს...
-ეგ რა ჯანდაბაა?-ფერი უარესად დაეკარგა დათუნაშვილს.
-ჯანდაბაა...მიყვარხარ,სიგიჟემდე მიყვარხარ...ჰოო, სიგიჟემდე მიყვარხარ-ხმას აუეია ქალმა და თავზე ორივე ხელი იტაცა-აკვიატებული მყავხარ,ეს ავადმყოფობაა..ეგ წყეული ავადმყოფობა...დანახვის დღიდან მომეწონე და ამოგიკვიატე...შემიყვარდი...სიგიჟემდე...დაგდევდ დებილივით და ყველა შენ ნაბიჯს კადრით ვაფიქსირებდი, შემდეგ კი მთელი ღამეების განმავლობაში შენს სურათებს ვუყურებდი...მიყვარხარ ნიკა...სიგიჟემდე მიყვარხარ...და რომ არ გეპასუხა ჩემს სიყვარულზე, მოვკვდებოდი...კიი მოვკვდებოდი,სასოწარკვეთილებისგან და იმედგაცრუებისგან,შენი მონატრებისგან და უპასუხოდ დატოვილი გრძნობისგან... გავგიჟდებოდი ,შემდეგ კი მოვკვდებიდი...ახლაც მოვკვდები...ოცდაოთხი საათი ვიჯექი და შენს ერთ წყეულ ზარს,ერთ დამპალ ესემეს ველოდებოდი ...გელოდებოდი...კიი, უშენოდ მოვკვდები...შენს თავს გეფიცები არ გატყუებ...არ გატყუებ ნიკა...შეგიძლია მომკლა...შეგიძლია ეჭვის თვალით მიყურო...შეგიძლი ,არ მენდობოდე...არ ვიცი...-მხრები აიჩეჩა ქალმა-შენ ყველაფერი შეგიძლია...მიყვარხარ...უაზროდ,უგონოდ და უკონტროლოდ...სიგიჟემდე...მიყვარხარ.
-ჰაერზე უნდა გავიდე...-ცარცივით გაფითრებულმა ნიკამ.უიკან გაიწია და ფეხზე წამოხტა.
-ნიკა...
-ჰაერზე უნდა გავიდე ამის დედაც...-ხელის აწევით შეაჩერა მისკენ გაწეული ქალი და სწრაფი ნაბიჯი5 გაემართა კარისკენ.იატაკზე დაგდებულ თავის ქურთულს დასწვდა და კარში გავარდნილმა თითქმის მანქანასთან იყო მისული მკლავები რომ გაუყარა.სწრაფად ჩაჯდა მანქანაში და კარი მთელი ძალით მიიჯახუნა...საჭესთან დახრილმა კი ორივე ხელი თავზე იტაცა და საჭეს შუბლით დაეყრდნო.კბილები ძლიერად დააჭირა ერთმანეთს და ყრუდ ამოიღმუვლა...
-შენი დედაც დათუნაშვილო...-სიმწრით ამოიღმუვლა და შუბლი საჭეს რამოდენიმეჯერ დაარტყა.-შენი დედაც...-შემდეგ კი წყვეტილად შეისუნთქა ჰაერი და ძრავი ჩართო, მანქანა ადგილიდან დაძრა და გზაზე გადულმა ფეხი, ბოლომდე დაადგასიჩქარის პედალს.


-დეეე...-იატაკზე იჯდა ,ისევ ისეთ ფორმაში...მკერდთან მიტანილ მუხლებზე, ორივე მკლავი ჰქონდა შემოხვეული და მხარსა და ლოყას შორის მოქცეულ ტელეფონზე საუბრობდა.
-რახდება ჩემო პატარავ?-ინგას, ხმაში შეშფოთება დაეტყო და ნამძინარევი, სრულიად გამოფხიზლდა.-ნენე ,რამოხდა?
-შეგიძლია ჩამოხვიდე და წამიყვანო?-ათრთოლებული ნიკაპით ძლივს ამოილაპარაკა გოგონამ.
-ხვალვე დედა.. ხვალვე ჩამოვალ, ჩემო პატარავ...რა დაგემართა დედიკო? რა დაგემართა, ჩემო პრინცესავ?-ტელეფონში, აღელვებული ინგას ხმა ისმოდა და ნენეს უკვე წარმოედგინა მისი გაფითრებული სახე და ცოტა არ იყოს სინდისიც კი აწუხებდა. დილის ხუთ საათზე ,ნამძინარევ დედას რომ ანერვიულებდა, მაგრამ დახმარება ესაჭიროვებოდა..მარტო ვერ გაუძლებდა ამ ყველაფერს და დედისგან ასე შორს...სახლში, მარტო... სრული სიგიჟის ზღვარზე იყო მისული.
-მჭირდები ინგა...მხოლოდ შენ მჭირდები..შენ გესმის ჩემი დედა...მხოლოდ შენ შეგიძლია გადამარჩინო ,ძალიან გთხოვ... ჩანოდი და ამ წყეული ქვეყნიდან წამიყვანე...
-ვინ არის?ვინ არის დედა, ხელს რომ გკრავს?
-აღარავინ...უკვე აღარავინ...-დაუკითხავად ჩამოსული ცრემლები მოიწმინდა და თმაზე იტაცა ხელი.
-ჩამოვალ...ჩამოვალ ჩემო პატარავ და აღარასდროს დაგტოვებ მარტოს...ჩამოვა დედიკო...ხვალვე ჩამოვალ.
-მიყვარხარ...-პასუხს აღარ დალოდებია ტელეფონი გათიშა და იატაკზე გაშლილ სურათებთან მიაგდო...ყველგან მისი სურნელი ტრიალებდა...მთელს სხეულზე, ნიკას სურნელი ასდიოდა, რომელიც ორგანიზმს უდუღებდა და ყირაზე უყენებდა ყველაფერს.ფოტო სურათებიდან უღიმოდა ...უღიმოდა და ამ ღიმილის გამო შეეძლო მთელი თავისი სიცოცხლის დათმობა...მისი ხელ შენახენი კანი ეწვოდა და სურვილი ჰქონდა ეს კანი გაეძრო...იატაკისკენ დაიხარა და გაშლილ სურათებზე გაწვა,ემბრიონის ფორმა მიიღო და თვალები ,მჭიდროდ დახუჭა.არ ახსოვს როდის ჩაეძინა...სიცივისგან აკანკალებული, თბილი ხელების შეხებამ გამოაფხიზლა.ხელებმა, რომელმაც ცივი იატაკიდან ბუმბულივით აიტაცა მისი შიშველი სხეული და საწოლში ჩააწვინა...თვალები არ გაუხელია, იგრძნო როგორ დააფარეს თბილი საბანი ,რამოდენიმე წუთში კი საწოლის მარჯვენა მხარე დაიწია.საყვარელმა სურნელმა ჯიუტად შეუღიტინა ნესტოებში.საბნის ქვეშ შემომძვრალმა თბილმა სხეულმა კი რომელიც შეხების გარეშეც კი სწვავდა, მისკენ მიიწიეს...ხელები წელზე შემოეხვივნენ და მჭიდროდ მიიკრეს მთელი ტანით.მისგან წამოსულმა სითბომ, სწრაფად გაათბო გაყინული... კისრის ქვეშ ამოდებულმა მკლავმა კი ძლიერად მიიხუტა და ყბის ძვალზე ნაზად შეეხნენ მხურვალე ტუჩები.
-ჩემი გადარეული...-ჩურჩულით ნათქვამი სიტყვები სმენას მისწვდა და გაათბო.
-მიყვარხარ...-ჯიუტად ამოიბუზღუნა ნენემ.და ცრემლიანი თვალები შეანათა მამაკაცს.
-უსაზღვროდ მიყვარხარ...
-დაიძინე ნენე...-ბრხანების ტონით გაიმეორა მამაკაცმა.
-არ მეძინება...-ტუჩები დაბრიცა გოგონამ.
-რატომ? იატაკზე კარგად გამოიძინე?-გაეცინა ნიკას და სახიდან თმები გადაუწია.
-სად იყავი...
-იქ ,სადაც შენი მოკვლის სურვილმა ოდნავ გადამიარა-ცალი თვალი სანახევროდ მოჭუტა მამაკაცმა.
-ანუ ,შემიძლია იმედიანად ვიყო, რომ ძილში არ მომკლავ?-გაეცინა ნენეს.
-ნუ ,ძილში საერთოდ არაფერს არ გიზამ..დამშვიდდი...-გაიცინა ნიკამ და სახეზე დააკვირდა.-დღეს, შენი უფროსი ვაკო ფალავანდიშვილი დაიჭირეს.-ქალმა ,წარბები შეიკრა.
-რატომ? არასდროს მომწონდა...ძაან სტრანი ტიპი იყო...ამბობდნენ: თეკლა მისი საყვარელიაო, მაგრამ არ ვიცი...მე არ ვმეგობრობდი მაგ გოგოსთან.
-ეს თეკლა ,რას წარმოადგენს საერთოდ?ზერა არ მოუშორებია ნიკას.
-არ ვიცი ...ჩვეულებრივი მიმტანია...ყველა შარვლიანს ეპრანჭება ..შენც ხომ გეპრანჭებოდა...
-მეე?-გაოცებული სახით შეიცხადა ნიკამ.ნენეს წვრილი თითები ყბაზე რომ ჩაეჭიდა და იდაყვზე წამოწეული ზემოდან დააჩერდა.
-კიი...გეპრანჭებოდა და არ გიხდება ეს შეცხადება...ვითომ არ იცი.
-შენც მეპრანჭებოდი!-მკლავებზე ჩააფრინდა,საწოლზე დააბრუნა და ზემოდან მოექცა.-მეპრანჭებოდი...
-არვიცი,ალბათ კი...
-კიდევ რა შეგიძლია მითხრა ვაკოზე?-მუხლით ფეხები გადააწევინა და მათ შორის მოქცეული იდაყვებით დაეყრდნო ლეიბს.წელს ზემოთ შიშველი მამაკაცის ,ასეთი სიახლოვისგან წამში აირია ნენე...
-არ ვიცი ნიკა...წესუერად არავის ვიცნობდი მანდ...ქვეყნის ხალხი მოდიოდა ვაკოსთან...ნუ ,ერთი ქალი დამამახსოვრდა ქერა...ისიც იმიტომ ,რომ ისტერიკები დადგა ვისკი თბილი რატომ არისო ...არც ის ვიცი რა ჯანდაბას ხლართავდა ეგ ვაკო და არც ის რატომ დაიჭირეს...ღმერთო, რატომ მაწვალებ?-მამაკაცის სასქესო ორგანოს შეხებისგან ათრთოლებულმა ხმამაღლა ამოიოხრა, რომელსაც საცვლის თხელი მატერია აშორებდა.
-არ გაწვალებ ...უბრალოდ ჩვენი ერთად ყოფნის განმავლობაში პირველად ვსაუბრობთ..-გაეცინა ნიკას -გინდივარ პატარავ?
-ეს უკვე სასაცილოც არ არის...-ტუჩები დაბრიცა ქალმა.
-ვისაუბროთ ნენე...ვისაუბროთ...-მარჯვენა ხელი ,ფრთხილად შეუცურა მკერდთან და მიეფერა.
-ასე კონცანტარაციის უნარს მაკარგვინებ...რაზე ვისუბროთ.-გაიცინა ნენემ და უფრო მჭიდროტ აეკრა სხეულზე.
-ყველაფერზე...დავიწყოთ იქიდან: რა გიყვარს?-ეშმაკურად იღიმოდა მამაკაცი და მოფერებას არ წყვ ეტდა.
-რა მიყვარს? ჯანდაბა...შემწვარი კვერცხი.-ხმამაღლა გაიცინა.
-რაიყო გშიაა?პირდაპირ საჭმლით რომ დაიწყე?
-აუ ,კიდევ თევზები...საშინლად მიყვარს თევზები...-სახე გაებადრა ნენეს.-პატარა რომ ვიყავი საშამ მიყიდა იციი...ღმერთო ,ხუთიცალი პატარა ,ოქროსფერი თევზი იყო...ლამაზი აკვარიუმი..შიგნით ბევრი ნიჟარები, საოცრად ლამაზი...ღმერთო, საოცრად ლამაზები იყვნენ...-სახე გაბადრული,ოდნავ სევდიანი ხმით ლაპარაკობდა და იმდენ ემოციას მოეყარა მის მწვანე თვალებში თავი...ტირილისგან გაწითლებული ,პატარა ცცვირით,შეფაკლული ყვრიმალებით და დასიებული ტუჩებით ულამაზესი იყო...უყურებდა ნიკა თვალმოუშორებლად და მკერდში სულ სხვა რიტმში უფეთქვადა გული.
-მერე, რა დაემართათ შენს თევზებს?
-მეზობელი ვალია სიმიონოვნას კატამ შემიჭამა...-გულისწყვეტით დაამთავრა ნენემ.-მას შემდეგ აღარ მიყიდია...
-შენს ადგილას მოვკლავდი!
-კატას?-კისერზე მკლავები შემოხვია ქალმა.
-არა ,ვალიას...-გაიცინა ნიკამ-ასეთი სიტყვებით:მოკვდი შე ბო*ზო,უზრდელი კატა გყავს!
-რა გიჟი ხარ, ღმერთო!-ბოლო ხმაზე აკისკისდა ნენე...
-აი,თითქმის გაგიცანი!-გაიცინა ნიკამაც და სახე წამში დაუსერიოზულდა-ძალიან ლამაზი ხარ...
-შენ კი ,ყველაზე სასურველი კაცი... რომელიც ჩემია.-ნენეც დასერიოზულდა.
-მომწონს შენი ამბიციებიი...-ქალის ტუჩებისკენ დაიხარა ნიკა და ხმაურით აკოცა.-როგორ მიხარია ავად რომ ხარ იციი.. და ზუსტად ჩემზე გჭირს ეგ გაჭდვა...ეს იმას ნიშნავს, რომ ჩემგან ვერასდროს წახვალ....ვერასდრის ნენე.-დაიხარა და სახე ქალის კისერში ჩარგი ფრთხილად შეახო მხურვალე ტუჩები და ყურებისკან გაცოცებულნა ჩურჩულით ამოილაპარაკა:-ახლა, შეგიძლია გამხადო ეს საცვალი და სიხარულით მიმიღო...
ქალის წვრილი თითები, მისი საცვლის პოესში ჩასრიალდნენ და ქვემოთ ჩააცურეს შემდეგ კი ყრუ ოხვრით შეეგება მოსალოდნელ ნეტარ წუთებს, სისავსის შეგრძნებისგან ათრთოლებული, მთელი ძალით ჩააფრინდა მამაკაცს წელზე თითებით...თავისკენ მიიზიდა და მთელი სხეულით აკრული იმდენად მჭიდროდ მიეტმასნა თითქოს მის კანში გადასახლებას აპირებსო.
-აი ესე რომ კრუტუნე...ჯანდაბა,-გაეცინა ნიკას და ბაგეებზე წაეტანა.-ვგრძნობ რომ შემიძლია დედამიწაც კი გადავდგა...
-და სად უპირებ გადადგმას?-გაეცინა ნენეს.
-მარსზე ,გაწყობს?..


ვაკო ფალავანდიშვილის დაკითხვამ მისი ადვოკატის გამოცხადებამდე გადაიწია, რადგან გაჯიუტებული ფალავანდიშვილი დუმილის უფლებას იყენებდა და საავადმყოფოს პალატაში დაჭრილი ფეხით ,საწოლზე გაშოტილი ელოდა ადვოკატს რომელიც საეჭვოდ აგვიანებდა...მისი ადვოკატი, ბადრი ბუჩუკური კი საკუთარი საადვოკატო ბიუროს შენობაში,საკუთარ კაბინეტში,საკუთარ სავარძელში იჯდა და საკუთარი თვალებით ხედავდა მის მოპირდაპირედ სავარძელში მჯდარ მკვდრეთით აღმდგარ პროკურორს ,რომელიც დილის ცხრა საათზე გამოსცხადებოდა და ახლა ისე იჯდა და უყურებდა თითქოს აქ გასაკვირიც არაფერი უნდა უოფილიყო.
-შენ უნდა თქვა ღმერთს ვუყ ვარვარო!-გაიცინა ბუჩუკურმა და ხელები მკერდთად გადაიჯვარედინა.
-ვთქვი უკვე...პროსტა შენ ვერ გაიგე.-სიგარეტს მოუკიდა ნიკამ.
-რამ შეგაწუხათ ბატონო პროკურორო...თუ გადამდგარო პროკურორო?-ხმაში ირონია გაურია ბუჩუკურმა.
-როგორც გაგიხარდეთ-მხრები აიჩეჩა ნიკამ-ესეთი პაკაზუხა წიკები არ მჩვევია...რაც შეეხება შეწუხებას, რა შეწუხება ეს არის.-სავარძლიდან წამოდგა ნიკა და ოთახში გაიარ გამოიარა,ფანჯარასთან მივიდა და გაიხედა,შემდეგ მობრუნდა ,ოთახი მოათვალიერა მაგიდასთან დაბრუნდა და სავარძელში ჩაჯდომის ნაცვლად მაგიდის კიდეზე ჩამოჯდა ცალი მხრით.-მე რომ დრო მაქვს...ცვეტში, მკვდარს არ აქვს ამდენი დრო...ესე დავდივარ...დავდივარ და ვკითხულობ ძველ ნაცნობებს.მოვიკითხე შალვა ნადირაშვილი,-ბუჩუკურს გამომეტყველება შეეცვალა და გაფითრდა-მოვიკითხე ელამი ნოდარიი...ბატონი ირაკლი...დავით კალანდიაა...ააა შენი დაცვის ქვეშ მყოფი...და ახლა თქვენთან მივედი...-ხელი -ხელს უდარდელად შემოჰკრა ნიკამ.-მშვენიერი სახლი,საკუთარი ბიურო,ძვირადღირებული მანქანა...ვინ თქვა კრიმინალი ცუდიაო?კრიმინალი ამდიდრებს ადამიანს...
-ვერ გავიგე?-ცარცივით გაფითრებულ ბუჩუკურს, ტუჩები გალურჯებოდა და დაბნეული უყურებდა მის წინ მაგიდაზე ჩამომჯდარ დათუნაშვილს.
-რატომ ტო?-წარბები შეკრა ნიკამ და სიგარეტის კვამლი გამოუშვა პირიდან.-რატომ,ვერ გაიგეთ?სად გაქრა თქვენი ირონია ბატონო ბადრი?გავიმეორებ:კრიმინალი ამდიდრება ადამიანს!აი ცოცხალი მაგალით ჩემს წინ ზიხართ...რავქნათ ,არ ვისაუბროთ გულწრფელად? ასე ჩუმად იჯდებით?-ხელები გაშალა ნიკამ-დღეს დაკეტილია თქვენი ბიურო.იქ ,კარზე აბრაა დაკიდებული არ ვმუშაობთ...მე დიდი დრო მაქვს...საღამომდეც რომ დამჭირდეს აქ ჯდომა თქვენს ასალაპარაკებლად არსად მეჩქარება...შემიძლია ცემაში ამოგხადოთ სული..ნელი სიკვდილით მოგკლათ...საბოლოოდ მაინც ალაპარაკდებით.
-მე ადვოკატი ვარ...თქვენ ჩემი ცემის უფლება არ გაქვთ...-ხმა გაუცივდა ბუჩუკურს
-რას მელაპარაკებიი?!-ხელი ხელს შემოჰკრა ნიკამ.-ეს საქართველოა, დაგავიწყდაა? ყველა იმას აკეთებს რაც მოეხუშტირება...ახლა ავდგები და ნეკნებს დაგითვლი...რას იზამ? სასამართლოში მიჩივლებ? რას იტყვი? მკვდარი პროკურორი მოვიდა და მაგრად მირტყაოო? მე აღარ ვარ სამართალ დამცავი...ასე რომ.იმედი ნუ გექნებათ რამეზე უკან დავიხიო.საკუთარ თავს შარში ხვევთ ,როდესაც შეგიძლია უბრალოდ ილაპარაკო...
-არაფერი არ მაქვს სალაპარაკო...მე ადვოკატი ვარ, წყეული ფალავანდიშვილის რომელიც სხვათა შორის ახლა მელოდება.
-შენ ადვოკატი ხარ რომელიც კისრამდე განავალში ზის და ეშინია ,რადგან თუ სხვებს დააბეზღებს..თავადაც შარში გაეხვევა...იცის, ციხე რომ არ ასცდება. შენ თუ არ იტყვი-მაგიდაზე საკალმეში მოთავსებულ სხვადასხვა ფერის და ხარისხის კალმებს დააკვირდა ნიკა ,შემდეგ კი ერთიცალი ამოიღო და თითებს შორის დაატრიალა.ფერწასული ბუჩუკურის მზერა, მისი სახიდან მის თითებზე გადავიდა და უარესად დაეკარგა ფერი.-შენ თუ არ იტყვი...იქიდან ,რომელიმე იტყვის შენს სახელს და ყველა ვარიანტში შენი ბოლო გისოსებს მიღმა გარანტირებული ნარია.ციხის აყროლებული საჭმელი,შარდის სუნი და თეთრად გათენებული ღამეები ,იმის შიშით ჩაძინებულს ვინმემ არ გამოგჭრას ყელი...ან უარესი, ტრაკზე არ გაგხიოს...იცი...შაკომ ფალავანდიშვილზე ილაპარაკა,ფალავანდიშვილი შენზე და კიდევ იმ დანარჩენზე აჭიკჭიკდება ვინც შენთან ერთად ტრიალებს ამ ცოფიან ხროვაში...საბოლოო ჯამში დაგერხევა ,ამიტომ უბრალოდ ერთ კითხვას დაგისვამ:-წარბი ასწია ნიკამ-ვინ არის ბატონი ანდრო?
-არ ვიცი!-მტკიცე პასუხი გასცა ბუჩუკურმა და მოულოდნელობისგან გააზრებაც ვერ მოასწრო პროკურორის ძლიერად გამოქანებული ხელი, რომელშიც ერთ- ერთი არასამთავრობო სტრუქტურის, წარწერით დამშვენებული, თეთრი კალამი ეჭირა .კალამი, მთელი სიძლიერით დაეტაკა მხარში და ისე შეესო ხორცში ,ბოლო ხმაზე იღრიალა ბუჩუკურმა, თუმცა ხმა ყელს არ გამოსცილებია, რადგან მისკენ გადახრილმა ნიკამ პირზე სწრაფად ააფარა ხელი,თავი შემოუტრიალა და მასთან ერთად გორგოლაჭებიანი სავარძელიც შემოატრიალა, მაგიდაზე გადაცურდა და ფეხები მეორე მხარეს გადაიტანა ფეხებს შორის მოქცეულ,სავარძელში მჯდარი ბუჩუკური ზურგით აღმოჩნდა მისკენ..პირზე ძლიერად აფარებული პროკურორის ხელი სავარძელს მჭიდროდ ალურსმავდა..მხარში ჩარჭობილი კალმის გარშემო კი წითელი ლაქა ნელ -ნელა იზრდებოდა.ნიკამ, თითები კალამს ჩაავლო და უკან ზედმეტად ფრთხილად დაიწყო გამოწევა.მთლიანად ამოაძრო და ბუჩუკურის ყურთან ხელმეორედ გამოსცრა:
-ვინ არის ანდრო?-პსაუხის მოსასმენად პირიდან ხელი აუშვა.
-არ ვიცი, ამის დედაც...არ ვიცი...-ამოიხრიალა ბუჩუკურმა.
-კარგი ,მაშინ სხვანაირად გკითხავ...ჩემი მანქანა, ვინ ააფეთქა?
-არ ვიცი...-ოფლით დაცვატული შუბლი ხელისგულით გაიწმინდა მამაკაცმა.
-ანუ არ იცი?აჰაა...კონტეინერები როდის შემოდის ქალაქში, ეგ მაინც თუ იციი?-ხმაში ირონია გაურია ნიკამ.-არც ეგ არ იციი?!-ხელის კვრით სავარძელი ისევ შეატრიალა და ახლა უკვე პირისპირ მჯდარ ბუჩუკურს, თვალი თვალში გაუყარა.
-მართლა არაფერი არ ვიცი გეფიცები-ხელები საწყლად გაშალა ადვოკატმა.
-აბა ,რა ჩემი ყ**ე იცი?!-ჩაეცინა ნიკას.-ანდროს, გვარი მითხარი და მივდივარ...
-არ ვიცი...
-ანდროს გვარი მითხარი ,შენი დედა მივტყან!-იღრიალა მოთმინება დაკარგულმა ნიკამ და კალამი ხელმეორედ მოუქნია და ზუსტად იმ ადგილში, ოდნავ გვერდით, თითქმის ბოლომდე ჩაასო...-გვარი მითხარი!
ბუჩუკურის ღრიალი, თავისი ხმით გადაფარა სახე გაყინულმა ისე რომ თვალი არ მოუშორებია. კალმამი ,ხორცში დაატრიალა და და ჩატეხა.-გვარი!
-წადი შენი დედაც მოვტყან...-იღრიალა ბუჩუკურმა და საღი ხელი აუქნია, მაგრამ მაგიდაზე მჯდარმა დათუნაშვილმა ფეხი მთელი ძალით გაუქნია მუცელში.უკან ,სკამიანად გაცურებული ბუჩუკური კედელს შეეჯახა და სანამ სავარძლიდან წამოდგომას მოახერხებდა მის წინ ასვეტილმა ნიკამ, პიჯაკის საყელოში სტაცა ხელები, ფეხზე წამოაყენა და თავი მთელი ძალით ხეთქა სახეში.უკან გადაქანებულს კი ხელი შეუშვა და ბუჩუკურიც უღონოდ ჩაეშვა სავარძელში.
-სულს ამოგხდი...არ მოგკლავ...ესე უცებ არ მოგკლავ...მანამდე არ გავჩერდები სანამ სიმართლეს არ ილაპარაკებ...გესმის ,მაგარო ბიჭოო?! სულ სირზე ყველაფერი არ გავჩერდები...ამოიღე ხმა!
-ჩივაძის დაკვეთა იყო...-ამოიხრიალა ბუჩუკურმა.-შენი მანქანის აფეთქება, ჩივაძის დაკვეთა იყო...
-რომელი ჩივაძის?
-კოსტა...თავისი დაცვის ბიჭები დაასაქმა ნაღმის დამონტაჟებაში...შენძრეულ ნაბიჭვარს...ციხე -ციხე ნათრები მკვლელებით და რეციდივისტებით სავსე აქვს ის თავისი დაცვის სამსახური...ზედმეტი აქტიურობა დაიწყე და შენი მოშორებაც მაგიტომ გადაწყვიტეს.არავინ იფიქრებდა ,რომ ის ბიჭი მოკვდებოდა შენს მაგივრად
..
-ეს მარტო ჩივაძეს არ გადაუწყვეტია ჰოო?-სიგარეტს მოუკიდა ნიკამ და უკან, მაგიდასთან დაიხი და ჩამოჯდა.
-არა ...ყველა იქ ვიყავით.იდეა იყო მისი და არავის გაგვიპროტესტებია, რადგან ერთი შენძრეული პროკურორით ნაკლები თუ გაგვებლანდებოდა ფეხებში ჩვენი ხეირი იყო.-სიმწრით გაეცინა ბუჩუკურს და საღი ხელის მაჯა, ცხვირზე გაისვა საიდანაც სისხლი მოსდიოდა.
-ანუ, მამოძრავებელი ღერძი ანდრო და თქვენ მის გარშემო ტრიალებთ კარუსელის ცხენებივით..
-შენ ,ისეთ სისტემას დაუპირისპირდი...აქ ,ასეა მოწყობილი ან კლავ...ან არა და გკლავენ...დაჭრილი და გამომძვრალი არავინ მინახავს...ნუ,შენამდე...შენი სიკვდილის ბრძანება გაცემული იყო და ეს უნდა შესრულებულიყო...ზედმეტად ძვირი დაჯდა ,თხუთმეტი ნასროლი ტყვია...ტვირთი, საბაჟოზეა გაჭედილი ვერ შემოდის...ქართველი და უცხოელი ინვესტორები ბობოქრობენ...ანდრო ,ქვეყნიდან არის გასული...ჩივაძეები ,თავის საქმეს აკეთებენ...გრიგოლია, ტვირთს ელოდება...კალანდია შენი დამსახურებით სიკვდილის პირამდე მისულ ერთადერთ ვაჟს უზის სასთუმალთან.
..ყველა ტრაკში ვართ...ყველას დაგვენძრა...და უბრალოდ ამ რამოდენიმე კაცის მოკვლით არ ჩაივლის ეს ყველაფერი ბატონო პროკურორო...ამ სისტემას, იმხელა განშტოებები აქვს...იმდენი ფილიალი...იმდენგან და ისეა მოდებული ესე ერთი ხელის მოსმით ვერ აღმოფხვრი...ეს პრობლემა ყოველთვის იარსებებ..ჩვენ არ ვიქნებით სხვები მოვლენ,მერე ისევ სხვები და ასე შემდეგ...საქართველო...ამ მხრივ ედემის ბაღია...ყბელაფერი გაქვს...უამრავი შანსი და შესაძლებლობა...ყველას ვერ მოერევი...ყბელას ვერ დაიჭერთ...
-ვინ არის ანდრო?-მისი მონოლოგისთვის ყური არ უთხოვებია ისე ჩაეკითხა ნიკა და პასუხის მოლოდნში გადართული მიაშტერდა.
-პრემიერ მინისტრი!-ჩაიცინა ბუჩუკურმა და მხრები აიჩეჩა.



-შეგიძლია ორი წუთით გამოხვიდეე?!-ჩაფერილი შუშა ოდნავ ჩამოსწია ნიკამ და სიგარეტის ნამწვი მოისროლს, შემდეგ მხარსა და ლოყას შორის მოქცეული მობილური თითებში მოიქცია და პასუხს დაელიდა.
-არ შემოხვალ?
-არ მცალია ...საღამოს გნახავ.ახლა გამოდი ,შენი სახლის წინ ვდგავარ.-ტელეფონი გათიშა და სავარძლებს შორის სათავსოში ჩააგდო.ზუსტად ხუთი წუთი არ იყო გასული..შავ სპორტულ შარვალსა და ქურთუკში გამოწყობილი ნენე სწრაფი ნაბიჯით რომ გამოსცდა ჭიშკარს და ათიოდე მეტრში გაჩერებული შავი აუდის ჯიპისკენ დაიძრა.კარი გამოაღო და წინა სავარძელზე მოკალათებული ნახევარი ტანით ნიკასკენ შეტრიალდა.
-რა სახე გაქვს, მშვიდობაა?-წარბები შეკრა ქალმა და წვერიან ლოყაზე ფრთხილად მიეფერა.-წამლების დალევა გავიწყდება,არ გძინავს და არ იკვებები წესივრად...ნიკა ,სულ გაგიჟდი ხოო?
-ნუ გაატრაკე-გაეცინა მამაკაცს და ცხენის კუდად შეკრულ თმაში ფრთხილად ჩაავლო თითები თავისკენ მიიზიდა და ხმაურით აკოცა.-კარგად ვარ.
-სარკეში ჩაიხედე ...
-ბაზარი არაა..მოიცა..-გაიცინა მამაკაცმა ,მზისგან დამცავი ფარდა ჩამოსწი და ზედ დამაგრებულ პატარა სარკეში ინტერესით ჩაიხედა ...ნენე მართალი იყო,ჩაწითლებული თვალები, თვალის გარშემო სიშავე..-მშვენიერი, სიმპათიური ბიჭი ვარ, რას მერჩიი??-ფარდა ხელის აკვრით აკეცა და ისევ ქალს მიუტრიალდა...-ეეე... ნახე მე შენ ვინები მოგიყვანეე-გაიცინა და უკანა სავარძლისკენ მიანიშნა.ნენე შეტრიალდა და წამში დაუმრგვალდა თვალები...სიხარულისგან აუწყლიანდა და წამოკივლებისგან თავის შესაკავებლად ორივე ხელისგული პირზე იტაცა...უკანა სავარძელზე ,სპეციალურ სადგამზე მოთავსებული პატარა აკვარიუმი იდო, რყევის დროს წტალი რომ არ გადმოქცეულიყო.აკვარიუმში კი ხუთიცალი თევზი დაცურავდა.ოთხი ოქროსფერი და ერთიც ჭრელი...
-ნიკააა...-თვალებიდან დაუკითხავად გადმოსცვივდა ცრემლები ნენეს და უსაზღვრო ბედნიერებისგან აჟიტირებული იმდენად არეულიყო და იმდენი ემოცია სცვლიდა ერთმანეთს მის ორგანიზმში, სიტყვებს თავს ვერ უყრიდ...უყურებდა თბილად მომღიმარ საყვარელ მამაკაცს და სიტყვებს ვერ პოულობდა რამის სათქმელად...მისკენ მიიწია და მთელი ძალით შემოხვია მკლავები-ვაიმეე...ნიკა...ჯანდაბა, გიჟი ხარ ...შენს თავს გეფიცებიი...როგორ გამახარე...მადლობა...მადლობაა-კოცნიდა და კოცნებს შორის ჩურჩულებდა.
-ჩემი პატარა...-ძლივს მოსწყდა ქალის ბაგეებს დათუნაშვილი და შემდეგ ღიმილით უყურებდა ტანის ნარნარი რხევით, როგორ მსუბუქად მიიწევდა სახლისკენ ბედნიერებისგან სახე გაბადრული ნენე და გულზე მიხუტებული აკვარიუმით რომელსაც მჭიდროდ ხვევდა მკლავებს...ბავშვობის დროინდელი მაგრამ ახლა უკვე ახდენილი ოცნება მიჰყავდა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

აი როგორ ველოდებოდი და რო დამხვდა ისეთი ბედნიერი ვარ ვერ წარმოდიგენ ♥️♥️♥️♥️აუუუ რამაგარიი თავი იყო!! ♥️♥️♥️
ნენე ძალიაან შემეცოდა რა გადაუტანია ამ გოგოს :((
იმედია დედამისი არ ჩამოვა და არსად წაიყვანს!!
გამოძიბა კარგად მიმდინარეობს დავასკვენი ;დ მაგრამ ვერვითმენ უფრო მეტი მაინტერესებს ♥️♥️♥️
ბოლოში ძაან გამითბა გული რა საყვარლები არიან ♥️♥️♥️
ჰოდა გელოდები მთელი გულიტ და სულით და აღარ დააგვიანო ძალიან წარმატებები ♥️♥️♥️♥️

 


№2 სტუმარი სტუმარი

უფ, რა კარგი თავი იყო.. ჩასაკოკლოზინებელი))))

 


№3  offline წევრი Ma No

საწყალი ნიკოლოზი, პანიკა აქვს კაცს უკვე მიტოვებაზე. ერთ მომენტში ვიფიქრი, აჰა, ნენე, გამოგიჭერთ თქო, მაგრამ ვინ გაცადა :დდდ ინტრიგა ქალი ხარ რა!❤ არანაირად არ პროგნოზირდები და მაგიტომ ხარ ყველაზე მაგარი❤ საყვარელი, პატარა ნენე. იმედია დედიკო არ დაგვიდგამს ისტერიკას :დ თუმცა ნენე რომ არ მიატოვებს ნიკას დარწმუნებული ვარ. შეიძლება დროებით აი, ის 45 დღე მაგრამ სამუდამოდ ვერ შეძლებს. ავადმყოფობები იკურნება და იმედია ნენეს სიყვარული მხოლოდ ავადმყოფობა არ არის :))) სუპერ გოგო ხარ ფეფო სულ გეუბნები და არ დამეზარება გამეორება❤❤❤

 


№4 სტუმარი სტუმარი მაიკო

Male dade tore shens lodinshi sili mdzvreba oqro xar

 


№5  offline წევრი ninanii

Pirvelad gikomentareb magram sheni mudmivi mkitxvi var chemo sayvarelo<3<3 nikaze gabrazebuli var mee liziko mecodeba magram mis saqmisadmi ertgulebas vafaseb magram pirvel nawilshi bevrad momwonda aq bevrad chamouyalibebelia, da minda gitxra rom gamixarda barateli<3 turme barateli ... yofila eg gafuchebuli Kaci miyvars raaa, "nene" echvebs badebs chemshi mainc AR momwons RA ragac mag gogoshi warmatebebi chemo zvirfaso geli moutmenlad

 


№6  offline მოდერი Life is Good

სტუმარი მაიკო
Male dade tore shens lodinshi sili mdzvreba oqro xar

მადლობა ჩემო კარგო რომ კითხულობ :* ყველანაირად ვცდილობ მალ მალე ავტვირთო...

ტკბილიწიწაკა
აი როგორ ველოდებოდი და რო დამხვდა ისეთი ბედნიერი ვარ ვერ წარმოდიგენ ♥️♥️♥️♥️აუუუ რამაგარიი თავი იყო!! ♥️♥️♥️
ნენე ძალიაან შემეცოდა რა გადაუტანია ამ გოგოს :((
იმედია დედამისი არ ჩამოვა და არსად წაიყვანს!!
გამოძიბა კარგად მიმდინარეობს დავასკვენი ;დ მაგრამ ვერვითმენ უფრო მეტი მაინტერესებს ♥️♥️♥️
ბოლოში ძაან გამითბა გული რა საყვარლები არიან ♥️♥️♥️
ჰოდა გელოდები მთელი გულიტ და სულით და აღარ დააგვიანო ძალიან წარმატებები ♥️♥️♥️♥️

მადლობაა...შევეცდები არ დავაგვიანო.

 


№7  offline წევრი ხოსე

ძალიან თბილი თავი იყო ისე ჩავდი ბოლოში ვერაფერი გავიგე:-) სხვა დროს ვამოწმებ ხოლმე რამდენი დამრჩა წასაკითხი და ნრლა ვკითხულობ თითქოს ამით თავი უფრო გაიზრდება :-D :-D და მთელი დღეა ვფიქრობ ვინაა ის კაცი დასაწყისში რომ ახსენე და ნიკა პრემიერს როგორ მოერევა :-(ალბათ არჩევნებმა უნდა უწიოს :-D :-D

 


№8  offline წევრი Someone wandering

ნეენე და ნიკა სიყვარულია
ვაიმეე გიორგი ვის ელაპარაკებოდა? არაააა,არაააა და აარააააა. ლაღიძძეეე არ უნდა იყოს გარეუული კააიირააააააა

 


№9  offline წევრი SmileGirl

ასეთი დათუნაშვილი არავისთან არ მახსოვს.ნენესთან სრულიად განსხვავებულია.მართალია ცოტა ნერვებს მიშლის მისი ეს ბევრი "მიყვარხარ"-ები,დაშორებაზე შიშები, მარა მაინც ნიკოა რა:)))ისტორია სასწაულია...გამოძიება ეშხში შედის.ამ ჩვენი დახელოვნებული სნაიპერის მომენტებზე ვაფრენ:)უმაგრესია როგორც ყოველთვის...

 


№10 სტუმარი ნათია41

ვაბოდებ ამ კაცის სიძლიერეზე. თავზეხელაღებულობაზე და რაც ყველაზე მთავარია გიჟური სიყვარულის გამოვლენაზე და ქალიც ისეთი მანიაკი შეხვდა როგორი მანიაკიც თვითონაა სიყვარულში . და დავამატებ გიორგის მეგობრობაზე ვაფრენ ცოტაღა თუ იქნება ასეთი თავგანწირყლი მეგობარი❤❤❤❤❤

 


№11 სტუმარი nana

მაგრა წერ..

 


№12 სტუმარი Gio

ერთი შანსი ორისთვის აღარ აგრძელებ?

 


№13  offline წევრი Ma No

Gio
ერთი შანსი ორისთვის აღარ აგრძელებ?

ეგ დაასრულა და მაგის მერე თუ რამე კითხვა დაგრჩათ ამ ისტორიაში გასცა ყველაფერს პასუხი. რაღა უნდა გააგრძელოს იქ? :დ

 


№14 სტუმარი აბლაბუდა

ადელის სინდრომზე სამწუხაროდ არაფერი გამეგო:)) მიუხედავად ნენეს არმოწონებისა ზუსტად მჯეროდა, რომ ვიღაც ისეთი ჰყავდა გვერდზე რომ გარემოებები ემთხვეოდა და არაფერში იყო გახვეული, ეჰჰ დანარჩენი კი დღევანდელი რეალობა((

გიორგი არაფერში არ არის გარეული, უბრალოდ არ შეიძლება იყოს

ისტორიის დასაწყისში ვინ არის ვერ ვხვდები:((

 


№15  offline წევრი ხოსე

აბლაბუდა
ადელის სინდრომზე სამწუხაროდ არაფერი გამეგო:)) მიუხედავად ნენეს არმოწონებისა ზუსტად მჯეროდა, რომ ვიღაც ისეთი ჰყავდა გვერდზე რომ გარემოებები ემთხვეოდა და არაფერში იყო გახვეული, ეჰჰ დანარჩენი კი დღევანდელი რეალობა((

გიორგი არაფერში არ არის გარეული, უბრალოდ არ შეიძლება იყოს

ისტორიის დასაწყისში ვინ არის ვერ ვხვდები:((

იმედია რაიმე გარემოებებით მარტო დარჩენილი ნიკა არაა წლების შემდეგ :-( :-)))) ისტორიაში ხომ გვიანი შემოდგომაა

 


№16 სტუმარი ზინიკო

ძალიან კარგი თავი იყო,საინტერესო და დამაინტრიგებელი.. ბრავო ფეფო!!! სიტყვები ზედმეტია ხოლმე შენს დასახასიათებლად.. :* :*

 


№17 სტუმარი ნია

ყველაზე ლოგიკური დასასრული იქნება ნიკას მარტოობა :დ

 


№18 სტუმარი ლიკაკო

აუუ ვგიჟდებიიი ნიკას ბედნიერებაზე... საშინლად მინდა იმ ყველაფრის მერე რაც გადაიტანა კიდევ რამე მოხდეს და ბედნიერება წაართვან????
ავტორო ყოჩაღ... უბრალოდ გყვარობ!!!

 


№19  offline წევრი lukas ins

აუუუ უმაგრესია რა

 


№20 სტუმარი stumari

ratomgac mgonia nikas win dauxedaobis gamo nenes moklaven :(:(

 


№21 სტუმარი ლიკაკო

ლიკაკო
აუუ ვგიჟდებიიი ნიკას ბედნიერებაზე... საშინლად მინდა იმ ყველაფრის მერე რაც გადაიტანა კიდევ რამე მოხდეს და ბედნიერება წაართვან????
ავტორო ყოჩაღ... უბრალოდ გყვარობ!!!

საშინლად "არრ" მინდა უნდა დამეწერა???? მომიტევეთ შეცდომა :დდდდ

 


№22  offline წევრი ხოსე

სერიოზული შიში მაქვს რომ ნენეს მოუკლავენ:-( ამ თავის დასაწყისის შემდეგ ეს შიში უფრო გამიმძაფრდა. მგონია რომ ნენეს მოუკლავენ და ნიკა მომასტერს შეაფარებს თავს:-( მაგრამ ფეფოს ფანტაზია არაპროგნოზირებადია იმედი მაქვს მე რო მგონია ეგრე სად არის:-)) ბევრს გაუხარდებ ნიკას ესე გაუბედურება მაგრამ მე მხოლოდ ბედნიერება მემეტება ამ უიღბლო, ფეთქებადი, გულკეთილი ბიჭისთვის და უდანაშაულო გულუბრყვილო ნენესთვის :-) და თუ მაინც ავდგები და სასურველ ბედნიერ ფინალს თავად მოვიფიქრებ ჩემთვის:-) ძაან საშინელება თუ გამომივიდა ფეფოს ვთხოვ ერთი პატარა ჰეფი ენდი პირადად ჩემთვის დაწეროს (როგორც ნიკა იტყოდა მომწონს შენი ამბიციურობაო ალბად იტყბის ფეფო:-D) ხოდა წავიკიYხავ და მშვიდად პოზიტივით გაჯერებული ბედნიერი ღიმილით დავიძინებ:-D ისედაც საკმარისადაა პოზიტივის ნაკლებობა ამ ქაოსურ ცხოვრებაში :-( მოკლედ ფეფო ძაალიან მაგარი გოგო ხარ რა გითხრა მეტი უბრალოდ არ ვიცი :-) მადლობა რომ ხარ წერ და გვიფერადებ წუთებს:-) p. s მაგრამ ვალერიანებიც ხშირად გვჭირდება ნამეტნავად ემოციურ მკითხველს :-D :-D :-D

ხოსე
სერიოზული შიში მაქვს რომ ნენეს მოუკლავენ:-( ამ თავის დასაწყისის შემდეგ ეს შიში უფრო გამიმძაფრდა. მგონია რომ ნენეს მოუკლავენ და ნიკა მომასტერს შეაფარებს თავს:-( მაგრამ ფეფოს ფანტაზია არაპროგნოზირებადია იმედი მაქვს მე რო მგონია ეგრე სად არის:-)) ბევრს გაუხარდებ ნიკას ესე გაუბედურება მაგრამ მე მხოლოდ ბედნიერება მემეტება ამ უიღბლო, ფეთქებადი, გულკეთილი ბიჭისთვის და უდანაშაულო გულუბრყვილო ნენესთვის :-) და თუ მაინც ავდგები და სასურველ ბედნიერ ფინალს თავად მოვიფიქრებ ჩემთვის:-) ძაან საშინელება თუ გამომივიდა ფეფოს ვთხოვ ერთი პატარა ჰეფი ენდი პირადად ჩემთვის დაწეროს (როგორც ნიკა იტყოდა მომწონს შენი ამბიციურობაო ალბად იტყბის ფეფო:-D) ხოდა წავიკიYხავ და მშვიდად პოზიტივით გაჯერებული ბედნიერი ღიმილით დავიძინებ:-D ისედაც საკმარისადაა პოზიტივის ნაკლებობა ამ ქაოსურ ცხოვრებაში :-( მოკლედ ფეფო ძაალიან მაგარი გოგო ხარ რა გითხრა მეტი უბრალოდ არ ვიცი :-) მადლობა რომ ხარ წერ და გვიფერადებ წუთებს:-) p. s მაგრამ ვალერიანებიც ხშირად გვჭირდება ნამეტნავად ემოციურ მკითხველს :-D :-D :-D

ვაიმე ახალი საშინელება გავიფიქრე ან გიორგის ხომ არაფერი მოუვა :-((((( მოკლედ დაგელიდო და თუ რამეა მერე ვინერვიუკო ჯობია თორემ სრული სერიოზულიბით ვამბობ თმაში ჭაღარები გამიჩნდება მთელი დღე მაგაზე ვფიქრობ :-D :-D

 


№23 სტუმარი აბლაბუდა

აუუუ გაჩერდი რააა ეგ მეც გავიფიქრე, მაგრამ შიშით არ გავახმოვანე არც მინდა მაგისი გაფიქრებაც კი

 


№24  offline წევრი ხოსე

იმედი ვიქონიოთ ვცდებით და ნენეც გიორგიც და ნიკაც კარგად იქნებიან :-)

 


№25  offline წევრი ხოსე

ფეფოო სულ აიღე ჩვენზე ხელიი? :-D :-D

 


№26 სტუმარი სტუმარი life is good

ხოსე
ფეფოო სულ აიღე ჩვენზე ხელიი? :-D :-D

ცოტა დეპრესია მაქვს...პრობლემებიაა...ბეევრი პრობლემები და ვცდილობ გადავერათო მაგრამ...გამოფიტულივაარ :( ფეისი თუ გაქვს მობრძანდი და გეტყვი ((((((((

 


№27  offline წევრი ხოსე

უუფ პრობლემები, გამოფიტვა, რობოტად ქცევა, სტრესი, დეპრესია, მოწყენილობა, ნუღარ იტყვი :-((((((((( მე მესმის შენი :-(((((

ფეისი გავაუქმე შარშან :-(

 


№28  offline წევრი NniNna

ვაიმეეე..რამიქენი ეს მემეგონა კიდე დასასრულები მქონდა დარჩენილი და თურმე ლოდინი არუნდა მომიწიოს!?ვაიმეე..ეხლა როდის დადეეეებ(((((

 


№29 სტუმარი სტუმარი life is good

NniNna
ვაიმეეე..რამიქენი ეს მემეგონა კიდე დასასრულები მქონდა დარჩენილი და თურმე ლოდინი არუნდა მომიწიოს!?ვაიმეე..ეხლა როდის დადეეეებ(((((

ხვალ საღამოს აუცილებლად

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent