შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ცოდვილთა ვნებანი (2)


30-10-2018, 19:43
ნანახია 304

ცოდვილთა ვნებანი (2)

ქუთუთოები ისეთი დამძიმებული მქონდა, რომ ძლივს გავახილე თვალები. მოპირდაპირე მხარეს ფრუტუნით გადავბრუნდი და იატაკზე დაგდებული პაკეტი შევნიშნე.
-ოჰჰ, კაკი!.. ღმერთო… არა - წამშივე ამომიტივტივდა გუშინდელი ღამე და ხელი შუბლზე ვიტკიცე.
წამოდგომისთანავე სარკეს მივვარდი. თვალები სულ ჩაშავებული და სახეზე ფერი არ მედო. გული მომიკლა საკუთარმა ანარეკლმა; გული მომიკლა იმ ფაქტმა, თუ როგორი უსუსური ვიყავი, ამ სამყაროს წინაშე, მე ჯერ კიდევ ბავშვი, თხუთმეტი წლის გოგო.
შორიდან ბრიტნი სპირსის ჰანგები შემომესმა. ელივის სისწრაფით ვსტაცე ხელი პაკეტს და შარვლის, უკანა უბეში ჩავჩურთე.
-ლაი, საყვარელო საუზმის დროა! - დაუკაკუნებლად შემოყო თავი ლენამ.
-ხო… ისაა… მალევე შემოგიერთდებით, უნდა მოვწესრიგდე… ლენ! - ყურებამდე გავიკრიჭე. ეჰჰ, ეს ქალი სერიოზული სასჯელია ჩემთვის.
-კარგი, ტკბილო! - გამიცინა და ბრიტნის “ლეგენდარული” ილეთით დატოვა ოთახი.
-რატომ ღმერთო?! - ჭერს ავხედე და მზადებას შევუდექი.

ეს თავშესაფარი არ გავდა სხვა თავშესაფრებს, რადგან კერძო იყო, რაშიც გამიმართლა. აქ სულ გვქონდა საკვები, მაგრამ სურვილისამებრ ჭამა არ შეგვეძლო, მხოლოდ - საუზმე, ლანჩი, სადილი და ვახშამი; სხვა ყველაფერს ფულით ვყიდულობდით; ფულს სხვადასხვა აქტივობებით ვშოულობდით. მაგალითად: ზოგი ოთახებს ალაგებდა, ზოგი საჭმლის დამზადებაში ეხმარებოდა მზარეულებს ან კიდევ ეზოს ასუფთავებდა. ვაწყობდით ხელოვანთა ღონისძიებებს, სადაც - მხატვრები, თავიანთ ნახატებს ყოდდნენ, პოეტები, ლექსებს კითხულობდნენ და თუ გაუმართლებდათ ყიდდნენ კიდეც, თუმცა ეგ ძალიან იშვიათად ხდებოდა. ნაშოვნი თანხის რაღაც წილი, ვალდებული ვიყავით, რომ პატარებისთვისაც გაგვენაწილებინა, რადგან მათ მუშაობა არ შეეძლოთ. დაშვებული ზღვარი თოთხმეტი წელი იყო და მის ზემოთ, თვრამეტ წლამდე, სანამ აქედან წასვლა არ მოგვიწევდა. მე რადგან დილით ადგომა მეზარებოდა მზარეულობაზე ეგრევე უარი ვთქვი. საბოლოოდ ეზოს დალაგება ვარჩიე, რადგან კაკი ხშირად მენახა.
კაკი დაახლოებით ერთი წლის წინ გავიცანი. დანახვისთანავე მომეწონა, თუმცა სერიოზულად არც მიფიქრია მასზე. ერთი თავშიავარდნილი იდიოტი იყო, რომელიც მუდამ იგინებოდა და თითქოს ყველაფერი ეკიდა, უბრალოდ ვიზუალმა მომხიბლა. გამჭვირვალე ფერის თვალები ჰქონდა და ღია ფერის თმა. კაკი ფულს ხელოვანთა მიერ გამართული ღონისძიებებით შოულობდა. ხატავდა და მისი ნახატები საკმაოდ ძვირად ფასობდა, მოწვეული სტუმრები მუდამ მას ელოდნენ.
ყოველივე ამის დამსახურებით კაკის ძალიან დიდ პატივსცემდნენ და ენდობოდნენ. განსაკუთრებით სოფი და სოფის ეს ნდობა ძალიან ბევრს ნიშნავდა. კაკის ის შეეძლო, რაც მე არა და არც ნებისმიერ სხვა ბავშვს, რომელიც თავშესაფარში ცხოვრობდა.
შეეძლო, გარეთ გაუფრთხილებლად გასულიყო, არამარტო შენობის, არამედ მეზობელ ქუჩაშიგადასვლაც შეეძლო. ზუსტად ამ უფლებამ მისცა საშუალება გაეცნო ჯიმბი. ჯიმბი კაკის ძალზედ “ახლობელი” პიროვნება იყო. ის აძლევდა მას იმ საშუალებას რითიც მე და კაკი ბედნიერებას ვეზიარებოდით.
პირველად ნარკოტიკის გემო სამი თვის წინ შევიგრძენი,მაშინ როდესაც კაკის ოთახში ვიყავი და ცხოვრებისგან გამწარებული ლამის სუიციდისკენ გავქროლდი.

-ლაილა, გამოფხიზლდი საყვარელო! - ზურგზე “ნაზად მომითათუნა” ხელი ლენამ, რომელიც ყურებამდე გაკრეჭილი მიყურებდა.
-...რომ ისაუზმებ ეზო გაასუფთავე. დღეს ბევრი საქმე არ გაქვს, მხოლოდ ფოთლები უნდა დაგვა. - დარიგების პარალელურად მაგიდას ალაგებდა.
-გინდა მოგეხმარო? - საუზმობას, რომ მოვრჩი ჭინკებათამაშებბულმა ვკითხე.
-უარს არ გეტყვი… - თვალებში სიხარულის ნაპერწკლები შევნიშნე.
-იცი… - კედელს მივეყუდე და თეფშების წმენდა დავიწყე. -დღეს რაღაც საქმე მაქვს…
-აპ, აპ! დროზე მოუსვი აქედან! - ბოტოტა თითი დამიქნია და კარებისკენ მიმითითა.
-გპირდები ვერავინ ვერ გაიგებს! - ლეკვის თვალებით შევხედე.
-აჰჰ, რა საქმე გაქვს?! - თვალები აატრიალა და დოინჯი შემოირტყა.
-კაკის ხატვა უნდა მასწავლოს - ვიცრუე და მისგან ზურგშექცევით დავდექი, სიცრუის კვალი, რომ ვერ შეენიშნა.
-კარგი, მხოლოდ და მხოლოდ ერთი საათი გაქვთ დრო.
-ჰაჰ, ეგ ძაან ბევრია - ეშმაკურად ჩავიფრუტუნე და საქმე გავაგრძელე.
საბოლოოდ სამი თეფში შევიწირე და ორი გადამირჩა.

ეზოს ვასუფთავებდი, როდესაც ვიღაცამ საჯდომზე წამომარტყა.
-ეე, შენ… - გაცეცხლებულმა წამოვიყვირე და მუშტი ვუთავაზე პირდაპირ სახეში.
-აუჩ… ფუ ამის დედას შევე*** - სისხლი გადმოაფურთხა კაკიმ.
-აა, მე…
-იძახე ახლა მეე თხასავით
-ჰაჰ, კიდევ მე მიყვირი შენ იდიოტო ვირო ჩოგანო?! თუ არ გინდა მეორეჯერ იგრძნო ჩემი ხელის სიტკბო, დროზე დაახვიე აქედან. უხმოდ.
-დღეს საღამოს აგინაზღაურებ ბო*ო!
-ტრ***ი არავის გაერჭო!.. იდიოტი

დაახლოებით ორ საათში მოვრჩი სამუშაოს და დაღლილმა ოთახისკენ გავწიე. თუმცა ვინ მაცადა?!
-ლაილა! გთხოვ ჩემთან შემოხვიდე ორი წუთით! - საკმაოდ მკაცრი ჩანდა სოფი.
-დიახ! - თვალები ავატრიალე და კაბინეტში შევყევი.
-შენი გუშინდელი საქციელი ყოველ გვარ საზღვარს გასცდა. გუშინ ძალიან ცუდად მოიქეცი, და შემარცხვინე. - შესვლისთანავე იჭექა. მთელი თხუთმეტი წლის მანძილზე პირველად ვხედავდი გაბრაზებულ სოფის. ისეთი თვალებით მიყურებდა, იფიქრებდი სადაცაა თმებში სწვდება და ითრევსო.
-იცით ეს ჩემ…
-ხმა! მოკეტე! იცოდე ყველაფერი ისე მოხდება როგორც მე მსურს, და ეს იქნება ზუსტად შენი სასჯელი გუშინდელ საქციელზე. - მოწყვეტით დაჯდა და უხეშად მოიხსბა სათვალე.
-ქალბატონო, სოფი! ჩემზე ამ ამბავმა ძალიან იმოქმედა, იქნებ ამ ერთხელ…
-მე უკვე გადაწყვეტილი მაქვს ყველაფერი, მთავარია ქალბატონი ზინა და ბატონი კახა რას მოიმოქმედებს.
-არ მინდა - ყელში უზარმაზარი ბურთი გამეჩხირა. თავი შევიკავე, რომ მეორეჯერაც არ დამემვირებინა თავი სხვის წინაშე.
-გიმეორებ, მე უკვე მივიღე გადაწყვეტილება! - ამჯერად მშვიდი ტონით მომმართა და თვალი ამარიდა.
-კარგით - დასუსტებულმა ამოვიჩურჩულე. რაც საკუთარი თავისგან გამიკვირდა; გამიკვირდა რომ ასე უცებ დავნებდი. ასეა ადამიანი, ყოველთვის საკუთარი სურვილების საპირისპიროდ იქცევა, რადგან სულით-ხორცამდე გათავისებული აქვს აზრი, რომ ის ამ ცხოვრების მხევალია და როგორც ამ სამყაროს სურს, ისე უნდა მოიქცეს; ნება დართოს ბედს, რომ მისი ჟინი სისრულეში მოიყვანოს.

დაპატარავებული მივდიოდი ოთახისკენ. იმ მომენტში ყველაფერზე ვფიქრობდი, აბსოლუტურად ყველაფერზე.
მოწყურებული ველოდი თორმეტ საათს. მინდოდა კაკი მალე მენახა და ვინ იცის, იქნებ უკანასკნელიც კი შეიძლება ყოფილიყო, ჩვენი ეს შეხვედრა.
საათმა როგორც კი მამცნობა, რომ უკვე “დრო იყო”. ფეხაკრეფით გავირბინე მანძილი, ჩემსა და კაკის ოთახს შორის და დაუკაკუნებლად შევფრინდი მის ოთახში.
არ მინდოდა ჩემი უარყოფითი ემოცია მის თავს მომეხვია, ამიტომ შევეცადე რომ არაფერი არ შემემჩნია.
-ბევრი დრო არ გვაქვს! - ამოვიჩურჩულე და ჩასუნთქვა არ დავაცადე, ეგრევე ტუჩებზე ვეძგერე. თავიდან ვერ მოვიდა გონს, თუმცა მალევე ამყვა და სხეულზე ხელების ფათური დამიწყო.
-კაკი - სუნთქვა გახშირებულმა ამოვიკვნესე
-ჩაიგდე ენა - უხეშად ჩამავლო ხელი და ლოგინზე დამაგდო.
-ის გაქვს - მაინც არ ვჩერდებოდი.
-რა გითხარი?! - ტუჩის კუთხეში ღიმილი შეეპარა. საპასუხოდ კი ჩემკენ მოვქაჩე და ისევ წავეტანე ტუჩებზე. რაღაც არარელურს ვგრძნობდი იმ საღამოს მის მიმართ, და დავიფიცებ, რომ ლამის ვიტირე.
-კაკი
-იცოდე ახლა პირდაპირ გაგ****ვ - გაავებულმა დაიღრიალა და უხეშად ჩამავლო ხელები თეძოებზე. ცდილობდა კაბა გაეხადა, რაც მხოლოდ დიდი წვალების შემდეგ შეძლო.
-ჯერ კიდევ ბავშვი ხარ - ცალყბად ჩაეცინა და ნელი ტემპით მათავისუფლებდა საცვლისგან.
-კაი - სრუვილისგან დაბრმავებულმა დავუყვირე.
როგორც იქნა გამათავუსუფლა ზედმეტი ნაჭრისგან, და მოწყურებულივით დაეწაფა მკერდს. გაშმაგებული შექცეოდა კერტებს, და შეჩერებას არ ლამობდა. სათითაოდ მიკოცნიდა ყოველ ნაწილს, მაგრამ არასდროს არ მომწონდა გრძელვადიანი პრელუდიები, ამიტომ სწრაფად ვეძგერე შარვლის შესაკრავს და მისგან გავათავუსუფლე, მისი დახმარებით.
პირველ ბიძგზე შვებით ამოვისუნთქე, მეშველათქო და გადავწყვიტე ბოლომდე დავმტკბარიყავი ამ წუთებით. სრულად მიმეღო ის სიამოვნება რასაც კაკი მაძლევდა. ნელი ტემპი თვალის დახამხამებაში ააჩქარა და ლამის კოსმოსში გადამისროლა.
სიამოვნებისგან არ ვიცოდი რა მექნა, ხან მის ზურგს ჩავაფრინდებოდი, ხან ვკბენდი, მის თმებში ვხლართავდი თითებს და…

-ყველას ჯობდა - ძლივს გადავაბი ორი სიტყვა ერთმანეთს.
-ჰაჰ, კი…
-კაკი
-ჰაა
-უჩემოდ რომ მოგიწიოს აქ დარჩენა, გაძლებ?!
-ოო, ნუ ბანძობ რაა
-კარგი, მაშინ… მივდივარ
-წადი… ვალი გადაიხადე უკვე და...
-არა, თავშესაფრიდან მივდივარ
-ნუ ყ***ობ რაა
-აჰჰ, კაკიი
-არა, ღადაობ - შიში შეეპარა ხმაში.
-ნეტავ
-შენ გინდა წასვლა? - მეორე მხარეს გადაბრუნდა.
-მეშინია
-...
-კაკი
-მმ
-მგონი შემიყვარდი!
-ვიცი
-კაკიი
-ტვინს ტ***ნავ ამის დედა ***** და მოკეტე რაა
-ვერ გიტან
-ნუ მაცინებ - ისევ ჩემკენ გადმობრუნდა და ჩამეხუტა, პირველად
__________
აზრზე არ ვარ და დავწერე არც კი გადამიხედავს.
უბრალოდ მინდოდა დღეს დამედო რადგან დიდი თავების დადებას ვერ ვახერხებ და მალ-მალე მაინც რომ დავდო.
იმედია მთლად წყალსაც არ გამატანთ.
❤:დскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი ანნა ა

არაა კარგი თავი იყოო კარგია ხშირ-ხშირად თუ დადეებ ოხ მომწონს ეს ორიიიი heart_eyes
ველი ახალ თავსსს წარმატებები kissing_heart kissing_heart
პ.ს ჰაჰ პირველი ვარ stuck_out_tongue_winking_eye

 


ანნა ა
არაა კარგი თავი იყოო კარგია ხშირ-ხშირად თუ დადეებ ოხ მომწონს ეს ორიიიი heart_eyes
ველი ახალ თავსსს წარმატებები kissing_heart kissing_heart
პ.ს ჰაჰ პირველი ვარ stuck_out_tongue_winking_eye

მადლობ საყვარელო, მიხარია რომ მოგეწონა ❤❤

 


№3 სტუმარი E

Dzalian kargia gansxvavebuli dzalian momwons velodebi shemdeg tava dzvirfaso <3 <3 ratomgac lailas da kakis wyvili komwons dzalian imedia didi xnit ganshoreba ar mouwevs da ufro didi imedi maqvs samudamod ar daashoreb <3

 


E
Dzalian kargia gansxvavebuli dzalian momwons velodebi shemdeg tava dzvirfaso <3 <3 ratomgac lailas da kakis wyvili komwons dzalian imedia didi xnit ganshoreba ar mouwevs da ufro didi imedi maqvs samudamod ar daashoreb <3

ეს მოთხრობა ლაილას და კაკის "ლავსთორი" არ არის.
რადიკალურად განსხვავებული რამ მაქვს ჩაფიქრებული, იმედია გამომივა:დ
მადლობ შეფასებისთვის❤❤

 


№5 სტუმარი E

Au kaki ukve shemiyvarda magram gadavitan rogorme magram minc vitoveb imeds rom sheidZleba gamochndes kaki lailas cxovrebashi imeds vitoveb vnaxot ra moxdeba dzalian mainteresebs dzalian kargi iqneba tu xshir-xshirad dadeb <3

 


E
Au kaki ukve shemiyvarda magram gadavitan rogorme magram minc vitoveb imeds rom sheidZleba gamochndes kaki lailas cxovrebashi imeds vitoveb vnaxot ra moxdeba dzalian mainteresebs dzalian kargi iqneba tu xshir-xshirad dadeb <3

ვნახოთ ❤

 


№7  offline მოდერი Tamta.k

აუუ მომწონს, მართალია პატარა იყი თუმცა იმის სურვილი მაინც მაქვს შემდეგი თავები წავიკითხო და დაგელოდო. წარმატებები შენ❤️❤️

 


საყვარლობაა blush heart_eyes innocent

 


№9  offline მოდერი Girl... from the past

ნება დართოს ბედს რომ მისი ჯინი სისრულეში მოიყვანოს...

კარგ შედარებებს აკეთებ ეს ისტორიას ძალიან უხდება

 


Tamta Kurtskhalidze
აუუ მომწონს, მართალია პატარა იყი თუმცა იმის სურვილი მაინც მაქვს შემდეგი თავები წავიკითხო და დაგელოდო. წარმატებები შენ❤️❤️

მიხარია რომ მოგწონს ❤
სავარაუდოდ ხვალ ან კვირას დავდებ შემდეგ თავს, ზუსტად არ ვიცი. სწავლის გამო თავისუფალი დრო აღარ მრჩება ხოლმე.

ლიმონიანი შხაპი
საყვარლობაა blush heart_eyes innocent



Girl... from the past
ნება დართოს ბედს რომ მისი ჯინი სისრულეში მოიყვანოს...

კარგ შედარებებს აკეთებ ეს ისტორიას ძალიან უხდება

ძალიან ბევრს ნიშნავს თქვენი შეფასება ჩემთვის.
პირველი მოთხრობაა რომელსაც "თავი მოვაბი" :დ და რადაც არ უნდა დამიჯდეს სისრულეში მოვიყვან.
კიდევ ერთხელ გიხდი მადლობას. ❤

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent