შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნადირობა (ნაწილი 2) №15


2-11-2018, 02:31
ავტორი Life is Good
ნანახია 2 211

ნადირობა (ნაწილი 2) №15

"-სტუმრები გყავს!-ხის მორზე ჩამომჯდარ მამაკაცს მხარზე,ხელი ფრთხილად დაადო მამაო აბომ -ისევ არ ნახავ?
-უთხარით, რომ არ მინდა მათი ნახვა...-თავი არც აუწევია ისე ამოილაპარაკა მამაკაცმა და კვლავ ჰორიზონტს გახედა.წვერი უფრო ჩამოზრდოდა...გამხდარიყო და თვალის უპეებთან უძილობისგან გაჩენილი სიშავეები ჩამუქებოდა...გამხდარ თითებს ერთმანეთში ურევდა და ცდილობდა ოდნავშესამჩნები თრთოლვის დამალვას.
-შეგიძლია თავად უთხრა რომ არ გსურს მათი ნახვა...-ამოიოხრა მამაომ და მის გვერდით,ხის მორზე ჩამოჯდა-შეგიძლია უთხრა შვილ მკვდარ დედას, რომ არ იზიარებ მის ტკივილს...შეგიძლია გააპროტესტო უფლის კიდევ ერთი გამოცდა...შეგიძლია ,უარმყო ყველა და ყველაფერი...შენ შეგიძლია შვილო ჩემო.მაგრამ ნუ გავიწყდება რომ ისიც იმავსე განიცდის რასაც შენ,მასაც ისევე სტკივა თავის მუცლად მყოფი ნაყოფის გარდაცვალება ,როგორც შენ და შესაძლოა შენზე მეტადაც კი...მისთვისაც უსამართლო ჩანს ცხოვრება და მისთვისაც მიუღებელია უფლის ეს გამოცდა, მაგრამ არასდროს დაცემულა...არასდროს დაცემულა და ცდილობს შენც...მუხლებზე დავარდნილს, მხარში ამოგიდგეს და ცხოვრების გზაზე შენთან ერთად იაროს...კაცობრიობისგან განდგომა...არ ნიშნავს სწორ ნაბიჯს...სწორი ნაბიჯი ,შენი რწმენაა...მიტევების სურვილი და ცხოვრების გზაზე მართალია არეული, მაგრამ მაინც მტკიცე ნაბიჯით სიარული...უფალი ჩვენთან არსს და არ ძალგიძს შენი მიტოვება...ეს განსაცდელი კი ისევე გაივლის როგორც სხვა დანარჩენი...ეს განსაცდელი, შენი სულიერი მოძლიერებისთვის არის და ზუსტად ამ განსაცდელმა დაგაყენა ღვთის ჭეშმარიტ გზაზე...უფალი, ჩვენთან არს ნიკოლოზ...ჩვენთან არს და შენ როგორც უფლის შვილმა, ვალდებული ხარ...გვერდში დაუდე შენს მსგავსად დროში და სივრცეში დაკარგულთ და იცხოვრო ისე სწორად...უკან მოხედვის სურვილმა რომ აღარასდროს შეგაწუხოს...შემდეგ კი როდესაც დადგება ჟამი და წარსდგები სამსჯავროზე...იქ, გადაწყვეტს უზენაესი გქონდა კი უფლება საკუთარი თავი თავად გეც ვა ჯვარზე...
-არ შემიძლია...-გატეხილი ხმით ამოიჩურჩულა ნიკამ და ის ათრთოლებული თითები, მანამდე დაუნანებლად რომ იმტვრევდა თვალებთან მიიტანა და ფრთხილად მოისრისა.-არ შემიძლია მამაო...
-უბრალოდ ნახე...აქედან წასვლას არავინ გაიძულებს ნიკოლოზ...უბრალოდ ნახე...ცოდოა...-მხარზე გამამხნევებლად დაარტყა ხელი და ჯირკიდან წამოდგა...
რა შეგრძნებაა შვილის დაკარგვა?!საშინელი...მტკივნეული...იარები, რომ არასდროს შეგიხორცდება...იარები, რომლებმაც ზუსტად მაშინ გააღო პირი, როდესაც ფაქტის წინაშე დადექი...იარები, რომლის ტკივილიც არასდროს გაივლის,ვერასდროს შესუსტდება,დრო ვერ მოერევა იარებს...ვერ მოერევა... იმ იარებს, რომელიც ზუსტად დრომ გაგიჩინა...დრომ ,სულ რაღაც გადამწყვეტმა ერთმა წუთმა...ოდნავმა მოდუნებამ,დაუფიქრებლობამ,გაუფრთხილებლობამ
..ერთმა გვერდით გახედვამ,ერთმა სიტყვამ,ერთმა საქციელმა...დრომ: სულ რაღაც ერთმა წუთმა...რომელმაც ის მოუშუშებელი იარა გაგიჩინა გულში, რომელსაც არანაირი წამალი,მალამო,სიტყვა,ქცევა თუ სინანული არ კურნავს...ვერ კურნავს...ვერ აშუშებს...ტკივილი გაივლისო? არსად არ გაივლის...ეს დრო გაივლის... ტკივილით კი ისევ ისე გტკივა,როგორც თავიდან...უბრალოდ ადამიანი ისეთი არსებაა ყველაფერს უმკლავდება...მასთან ერთად ცხოვრებას სწავლობს...მასთან ერთად არსებობს...არსებობს და ელოდება ..ელოდება როდის დადგება ჟამი ,პირადად მას რომ მოუხადო ბოდიში...სთხოვო პატიება...პატიება ,სულ რაღაც დაკარგული ერთი წუთის გამო.წყეული ერთი წუთის გამო რომელმაც იკადრა და თავზე,ხუხულასავით ჩამოგაქცია არც ისე დალაგებული და მყარი საძირკველით ნაშენები უფერული ცხოვრება...უფერული,უფადური,უინტერესო მაგრამ მაინც შენი ცხოვრება...
არ შეტრიალებულა,ვერ ხედავდა, მაგრამ გრძნობდა...გრძნობდა ის, მის უკან იდგა...მისი სურნელი...სურნელი ,რომელსაც მილიონ ქალში გამოარჩევდა...მისი სურნელი და სიახლოვისგან მოგვრილი გაუცნობიერებელი შეგრძნებები...მიახლოვების გარეშე,შეხების ან დანახვის გარეშეც რომ გრძნობ მის სიახლოვეს...გული სულ სხავაირ ტემპში იწყებს ძგერას...სხეული გითბება...მანამდე გაყინული სისხლი ,ნორმალურად იწყებს კაპილარებში გადაადგილებას...ის აქ არის...შენს უკან და გელოდება როდის შეტრიალდები,როდის შეხედავ,როდის გაუღიმებ...როდის ეტყვი შეიძლება უმნიშვნელო, მაგრამ მისთვის ზედმეტად მბიშვნელოვან სიტყვას,ფრაზას...
არ შეტრიალებულა...უარესად ათრთოლებული ხელები სახესთან მიიტანა და მთლიან სახეზე აიფარა...ძნელია უყურო შვილ მკვდარ დედას, როდესაც იცი რომ მისი ამ უბედურების მიზეზი შენ ხარ...მხოლოდ შენ და მეტი არავინ სხვა.ყელში გაჩხერილი სიმწრის ბურთი მოაწვა და ცხვირის წვერი აუწვა...თვალები აუწყლიანდა და ალბათ სიამოვნებითაც აღრიალდებოდა... სუსტი ნაბიჯების ხმა რომ ჩაესმა დაგუბებულ ყურებში...შემდეგ ფრთხილად დაიხარნენ და თხელი,სიფრიფანა სხეული ზურგიდან მიეხუტა...წვრილი მკლავები მხრებზე შემოეხვია და სახე მის კისერში ჩარგეს...ტიროდა...სტუმარი ტიროდა, მისი ყვრიმალებიდან ჩამოგორებული ცრემლები ნიკას სვიტერში უჩინარდებოდნენ და ნელ -ნელა ჟღინთავდნენ.ათრთოლებულ ნიკაპს ,სუსტი,გატეხილი მხმით ნათქვამი სიტყვები მოჰყვა:
-უბრალოდ დაბრუნდი...,"


სასაზღვრო გამშვებ პუნქტზე, გაჩერებული ორი უზარმაზარი კონტეინერ დადგმული ტრაილერი ნელი სვლით დაიძრა და სამშვიდობოს გადმოსულებმა სიჩქარის მაჩვენებელი ნელ- ნელა აკრიფა...ყველაფერი მოგვარებული იყო...საფრთხე გავლილი და "უმნიშვნელო" პრობლემები რამაც აიძულათ საბაჟოზე, თეთრად გატარებინათ ღამეები, გადალახული.უპირველესი მისია კონტეინერების ,გიორგი წმინდაში მდებარე საწყობში უსაფრთხოდ მიტანა გახლდა სადაც ჩამოსცლიდნენ,დაახარისხებდნენ და სხვა სატვირთო მანქანების დახმარებით მეზობელ ქვეყნებში გადაიტანდნენ.უსაფრთხოებას კი შუა გზაში წამოწეული რამოდენიმე ჯიპი უზრუნველყოფდა, შეიარაღებული დაცვის თანამშრომლები რომ მართავდნენ.
-მიიღებთ თუ არა მირეკავთ და საქმის კურსში მაყენებთ...-კბილებში გამოსცრა ჭაღარა მამაკაცმა და საქმის ამგვარი მსვლელობისგან შვებით ამოისუნთქა.
-აუცილებლად ,ბატონო ანდრო!ჩემმა ბიჭებმა უკვე ჩაიბარეს და მის ადგილამდე უსაფრთხოდ მოტანას უზრუნველყოფენ-დაამშვიდა ხაზის მეორე ბოლოს მოსაუბრემ.
-ჭკუიანად მოიქეცით და ეცადეთ პრობლემები არ შექმნათ!-გამაფრთხილებლად ამოილაპარაკა ანდრომ და ტელეფონი გათიშა.სავარძელში შესწორდა და მის მოპირდაპირედ მჯდარ მამაკაცს დააკვირდა.
-პოლიტიკა, ბინძური თაშია...თუმცა თუ მყარი ვალუტა შენ გიჭირავს ხელში თავს მსოფლიოს მბრძანებლად წარმოიდგენ...
-ვატო ფალავანდიშვილი დაიჭირეს...-კეფა მოიფხანა მოსაუბრემ.
-მაგრამ მის დაჭერას, ხელი ნამდვილად არ შეუშლია ჩვენი შეფერხებული საქმის წინ წაწევაში...-გაიღიმა ანდრომ.-შეგიძლიათ სანამ ალაპარაკებულა უბრალოდ მიხვიდეთ და იქ გააგზავნოთ საიდანაც ჯერ არავინ დაბრუნებულა.
-ასეც არ ვიტყოდი...-ხმაში ირონია გაურია მამაკაცმა.-ის ნაბი*ჭვარი დაბრუნდა...ხედაავ ,თურმე იქიდანაც ბრუნდებიან.
ანდროს სახე დაემანჭა და ხმაში ზიზღთან ერთად ცინიზმის დიდი დოზა გაურია.
-რა გამოდის?სირების ხროვა გყავს ირგვლივ და შენ ეს გიხარია...საქმეს ჩემს გარდა არავინ აკეთებს და წილში კი ყველა ზის...
-რისი თქმა გინდა?-დაიბნა მამაკაცი.
-რამდენი გადაიხადე იმ თხუთმეტ ტყვიაშიი?!-ხელები ზიზღით გაშალა ანდრომ...-ბევრი...ძალიან ბევრი...ჩემი ფულიდან...ჩემი ფულიდან ,რომლის საშოვნელად თითი არც ერთს არ გაგინძრევიათ.ახლა ადგები და თავად დააჭედებ იმ ნაბიჭ*ვარს თვალებს შორის ტყვიას...-შუბლზე თითი მიიკაკუნა ანდრომ.-მე, საქმის გამკეთებელი ხალხი მჭირდება და არა მუქთახორების ჯოგი!ტვირთი წუთი წუთზე საწყობში იქნება.აზერბაიჯანში გატანამდე უნდა შეაჩერო ეგ თავზე ხელაღებული ნაბ*იჭვარი...-მაგიდიდან წამოდგა და ორივე ხელით მის პრიალა ზედაპირს დაეყრდნო, წინ გადმოიხარა და თვალებში ზიზღით ჩააჩერდა.შემდეგ კი კბილებს შორის გამოსცრა:-მოკალი...
-კარგით...-ფერი შეეცვალა მამაკაცს.
-მე მიჭირავს წყეული, მყარი ვალუტა...მე, პრემიერ მინისტრი, ანდრო კინწურაშვილი ვარ...შენ კი ჩემი ხელქვეითი, ანზორ გეგუტიძე. ასე რომ ბრძანება: იპოვე და მოკალი!
გეგუტიძე, სკამიდან წამოდგა და ცარცივით გაფითრებულმა დატოვა კაბინეტი .დავალება ჰქონდა შესასრულებელი, რომელიც არც კი იცოდა რანაირად უნდა შეესრულებინა...ასე ადვილი რომ ყოფილიყო მკვდრეთით აღმდგარი დათუნაშვილის გამოჭერა რაღა უჭირდა...სად ჯანდაბაში უნდა მოეხელთებინა თავში ერთი გეგმის ნატამალიც არ მოსდიოდა, ვერც მინისტრზე გაბრაზებას ფარავდა... ისე ეძახა მუქთახორა, გეგონება მართლაც მარტო თავად ყოფილიყო საქმის გამკეთებელი, არადა ამ დროს თავად საერთოდ არ ისვრიდა ხელს საქმეში და ერთადერთი რასაც აკეთებდა მოლაპარაკებებზე დადიოდა, ისიც თითქოს სხვა ვერ მოახერხებდა უცხოელ პარტნიორებთან გარიგების დადებას...ფაქტი სახეზე იყო საქმის შემსრულებელი ბატონი ანდროს გამო იყო ზუსტად ტვირთი, საბაჟოზე ამდენი ხნით რომ გააჩერეს .აქეთ კიდევ დიდ გულზე რომ იყო...გეგუტიძეს ,არასდროს მოსდიოდა თვალში მინისტრი ...ეს არ იყო შური...ეს უფრო ბრაზი იყო ბრაზი და ყელში ამოსული შეურაცმყოფელი ბრალდებების ყლაპვა ,რომელიც უკვე კისერში უჭერდა ...მანქანაში ჩამჯდარმა, სასწრაფოდ მოიძია სათავსოში მეორე ტელეფონი და საკმაოდ ნაცნობი ნომერი აკრიბა...დიდხანს არ დასჭირვებია ლოდინი მალევე უპასუხეს.
-ემზარ...ჩვენს ადგილზე გელოდები ოც წუთში, შეძლებ მოსვლას?-ძრავი ჩართო და მანქანა ცენტრალურ გზაზე გადაიყვანა.
-რახდება ,მშვიდობაა?-ინტერესით იკითხა კალანდიამ.
-მოდი, სალაპარაკო გვაქვს.-ტელეფონი გათიშა გეგუტიძემ და ორივე ხელით საჭეს ჩააფრინდა.თავში იდეალური გეგმა უტრიალებდა ,რომლითაც ორი კურდღლის მოკვლას შეძლებდა თუ სწორად წავიდოდა ყ ველაფერი.დანიშნულ ადგილზე ზუსტად ოც წუთში იყო დიდხანს ლოდინი არ დასჭირვებია მალევე მოაყენა თავის ჯიპი კალანდიამც და მანქანიდან მძიმედ გადმოვიდა მოშორებით მდგარ,საშემოდგომო პალტოში გამოწყობილი გეგუტიძისკენ დაიძრა ,რომელიც სიგარეტს ნერვიულად ეწეოდა.
-რა ხდება?-თავადაც მოუკიდა სიგარეტს.-მშვიდობაა?
-ანდრომ დამიბარა...-ცხვირი ხმაურით მოიწმინდა გეგუტიძემ-საქმის უცოდინარი და სირების ხროვა გვეძაცა...თურმე თავად აკეთებს ყველაფერს და ჩვენ მუქთახორები ,მის გადმოგდებულ ლუკმას ველოდებით...ემზარ...-კალანდიასკენ შეტრიალდა გეგუტიძე და სახეში მიაშტწრდა-გეგმა მაქვს...უბრალოდ მინდა ვიცოდე რომ ჩემთან ხარ...
-რა გეგმა?-დაინტერესდა კალანდია.
-ორი კურდღლის ერთად მოკვლის გეგმა...მაგ ნაბიჭ*ვარმს დათუნაშვილის მოკვლა მიბრძანა...ჰოდა ავდგები და თავად დათუნაშვილს მივუქსევ ბატონ მინისტრს და ისე უქნიათ თავად დაუხოციათ ერთმანეთი.
-შენ რა ,ჩაშვებას უპირებ?-გამონეტყველება შეეცვალა კალანდიას.
-ნუ ატრაკებ...-ჩაეცინა გეგუტიძეს-ეგ ნაგავი, ჩვენი დახმარებით მოაჯდა მინისტრის სავარძელს...მაგრამ რანაირად იხდის საფასურს?!ჩემთან ხარ?
-მე...-დაიბნა კალანდია.
-ეს ჩაშვება არ არის ემზარ...ეს გადარჩენაა...ამის დედაც.უბრალოდ არ შეგიძლია გ ვერდით გადგე...არ დაგავიწყდეს რამდენი სიკეთე მაქვს შენთვის გაკეთებული...ჯანდაბა,შენს შვილს გრინქარდი დავუთრიე...მთელი ამ დროის განმავლობაში შენს ბიზნესს ვმფარველობდი...ემზარ.
-საკმაო წილსაც იდებდი ჯიბეში-ეწყინა კალანდიას.
-კიი...ნაღებს შენ ჭამდი ოღონდ...-ჩაიცინა გეგუტიძემ.-მე ცოლშვილი მყავს...ოჯახი ,რომელიც ნამდვილად არ მინდა იმ თავზეხალეღებული ნაბიჭვრის წერა გახდეს...უბრალოდ მივცემთ იმ ინფორმაციის ნახევარს რაც აწყობს და პირდაპირ ავდგებით და ბატონი მინისტრის სანაცვლოდ ჩვენს სიმშვიდეს მოვითხოვთ...
-გგონია დასთანხმდება?-ჩაფიქრდა კალანდია.
-თუ თავში ტვინი აქვს.. არადა იმაზე მეტი აქვს ვიდრე ჩვეულებრივ ადამიანს, დასთანხმდება...-დაბეჯითებით ამოილაპარაკა გეგუტიძემ.
-კარგი...-ამოიოხრა კალანდიამ.
-შენ ,რა იყო? რატომ ყოყმანობ?-წარბები შეყარა გეგუტიძემ-რაღაც ვერ გატყობ სიხარულს...
-შენ შიგ ხომ არ გაქვს?-ხმას აუწია კალანდიამ-ლომის ხახაში საკუთარი სურვილით ვყობთ თავს და უნდა მიხაროდეს რამეე? ეს ამბავი თუ გასკდა ჯერ მინისტრი ამოგვხოცავს კოღოებივით მერე კი...ოხ ,ამის დედაც...-ხელი აიქნია კალანდიამ-მოიფიქრე როგორ მიაგნებ დათუნაშვილს?
-მის ახურებულ ძუკნას უთვალთვალეთ...-გაიცინა გეგუტიძემ-ადრე თუ გვიან მიაკითხავს, პატარა თოჯინას...
-ჯანდაბა...კარგი...კარგი...ბიჭები გავაფრთხილო?ჩივაძეს დავურეკავ ,მისი გორილები არ გვაწყენდა...
-ჩივაძე ანდროს ლეკვია...-ჩაეცინა გეგუტიძეს...-როგორ ფიქრობს იმ ხელს უკბენს საიდანაც ჭამს?
-გააჩნია, ცოფის რომელი სტადია აქვს-კბილებში გამოსცრა კალანდიამ-ყველა მისი ლეკვები ვართ ,მაგრამ ხომ ხედავ? ვუღრენთ უკვე და მალე ნაწილებათაც დავგლეჯთ.დავურეკავ ჩივაძეს ...-კალანდია,პასუხს არ დალოდებია ისე დაიძრა მანქანისკენ და საჭესთან მოთავსებულმა კარი ხმაურით მიიჯახუნა.
- არ გენდობი, ანაბი*ჭვარო...-გაეცინა გეგუტიძეს და კალანდიას მანქანისკენ სწრაფად დაიძრა.ჯიბიდან ამოღებულ რევოლვერს, დამცავი მოხსნა და მარჯვენა ,კალანდიას თავის სიმაღლეზე შემართა.ემზარი, სანამ მანქანას დაძრავდა გეგუტიძეს გამოხედა და მისი შემართული იარაღის დანახვაზე თვალები დაუმრგვალდა ის იყო დამფრთხალმა ძრავის ჩართვა გაიაზრა ,იარაღმა რომ იგრიალა და არე მარე გააყრუა.ტყვიამ, შუშა გახვრიდა და ემზარ კალანდიას საფეთქელში დაეძგერა.გვერდით გადავარდა და მგზავრის სავარძელზე უსულოდ დაეხეთქა.
-ახვარო...ყელში, გამოღრღნილი ძვალივით მყავდი გაჩხერილი-კბილებში გამოსცრა გეგუტიძემ.მანქანის კარები,ჯიბიდან ამოღებული თეთრი ხელსახოცით გამოხსნა და გვერდით გადავარდნილ უსულო სხეულს, ჯიბეები შეუმოწმა.ტელეფონი ამოაცალა და ჯიბეში ჩაიდო ,შემდეგ კი კარი მიხურა და სწრაფი ნაბიჯით დაიძრა საკუთარი მანქანისკენ.


ნენე ,მაგიდაზე მოთავსებულ აკვარიუმთან იდგა და ღიმილით უყურებდა ნიჟარების გარშემო ლაღად მოცურავე ოქროსფერ არსებებს...ბედნიერებისგან გაბერილი ,ტუჩებს თავს ვერ უყრიდა და მალ -მალე სავარძელში მჯდარ მამაკაცს გადახედავდახოლმე ,რომელიც ლეპტოპის ეკრანს წარბშეკრული მიჩერებოდა.
-დედაჩემი აპირებდა ჩამოსვლას ...-სახეზე ჩამოშლილი თმა, მარცხენა ხელის თლილი თითებით, უკან გადაიწია ქალმა და სკამზე ფეხმორთხმით დაჯდა.
-ახალია რამეე?-ეკრანს წამით მოაშორა მზერა ნიკამ და ქალს ახედა.-რატომ ჩამოდიოდა?
-მე დავურეკე-ტუჩები სასაცილოდ დაბრიცა ნენემ
-და ჩამოდიო უთხარიი?-გაეცინა ნიკას და ლეპტოპი დახურა.
-ჰოო...შენ რომ გავარდი...მაშინ, ცუდად ვიყავი-თვალი აარიდა გოგონამ-მეგონა, აღარ დაბრუნდებოდი და....
-ღმერთო...-თვალები აატრიალა მამაკაცმა და სავარძლის საზურგეს მიაწვა.შემდეგ ჯიბიდან საღეჭი რეზინის შეკვრა ამოაცურა და ერთი ბალიში ზიზღით ჩაიდო პირში.-არეული ვიყავი ნენე...გაბრაზებულიც და ნამდვილად მჭირდებოდა ჰაერზე გასვლა...სიბრაზის დროს თავს ვერ ვაკონტროლებ-გაეცინა-შემომაკვდებოდი...იმის გაფიქრებაზე, რომ მთელი ამ დროის განმავლობაში დამდევდი და სურათებს მიღებდი ახლა კი მეცინება ,მაგრამ მაშინ ნამდვილად ვერ ვიფიქრებდი ადეკვატურად.
-გიჟი ხარ ხოო?-წარბები შეკრა ნენემ.
-არ გამოვრიცხავ...-მხრები უდარდელად აიჩეჩა ნიკამ.-არც შენ აკლებ...
-ჰო...ყოველთვის ფიცხი ბავშვი ვიყავი...-გაიცინა გოგონამ...-ვერასდროს ვიტან უსამართლო ბრალდებებს...შენ კი გაცნობის დღიდან უსამართლო ბრალდებებს მიყენებ.
-ჯანდაბა...გაცნობის დღიდან მატყუებ რიბკინა და გრეხების გახსენებას თუ ვაპირებთ მოდი, ჯერ შენი საქციელები გაიხსენე...
-ღმერთო ნიკა...-თვალები აატრიალა ნენემ.-შენი პრობლემა ის არის, რომ არავის ენდობი...არ მენდობი...რაღაც გაუცხოვება გვჭირს..ჯანდაბა მეუბნები, რომ გიყვარვარ მაგრამ...
-საწოლს ვერ გავცდით...-დაასრულა დათუნაშვილმა-და ამ ეტაპზე რას ელოდები ნენე? მკვდარ პროკურორთან ერთად რესტორანში ,რომ ვერ დაჯდები პაემანზე იცი ალბათ ჰოო?ისიც იცი ,რისი შემოთავაზება შემიძლია და რისი არა...-სახეზე ორივე ხელი ჩამოისვა მამაკაცმა და თვალი თვალში გაუყარა ქალს-ცოლი და ოჯახი არ მჭირდება...არ გამოვდგები კარგ ქმრად...უფრო სწორად ვერ...
-ანუ ,საყვარელი გჭირდება?-გაიცინა ნენემ.
-ზოგადად ცნება საყ ვარელი...ცუდად ესმით ქართველებს...პირდაპირი გაგებით საყვარელი...ანუ ნაშა...არადა ჩემთვის საყვარელი, ნიშნავს გულით საყვარელ ადამიანს....საყვარელ ქალს...ჩემს ქალს...ქალს ,რომელიც მიყვარს და მინდა...შესაბამისად...იყავი ჩემი ქალი...ყოველგვარი სახელების და ზედმეტსახელების გარეშე...ნამდვილად არ მინდა გერქვას ჩემი ცოლი პატარავ...არ მინდა ამ უბრალო, მაგრამ ზოგიერთებისთვის ზედმეტად ბრალიანი სტატუსით ჩვენს შორის რამე შეიცვალოს... ნამდვილად არ მინდა რამე შეზღუდვა,დისკომფორტი ან უბრალოდ გრძნობების ცვალებადობა მოჰყვეს ამ ყ ველაფერ... ნენე...მე მინდა შენთან...ნებისმიერი სტატუსით, გარდა ქმრის
-ხმამაღალი განაცხადია...-სკამიდან წამოდგა ნენე.
-ჰო, ზოგადად ხმამაღალი განცხადებები მიყვარს.
-კიი...გაბედული ხარ...ხამამაღალი განაცხადებით...გამოკვეთილი სურვილებით...შენი პრეტენზიებით,ეჭვებით...მოყვანილი მაგალითებით და ასე შემდეგ-მისკენ დაიძრა ქალი და სავარძლებს შორის მაგიდაზე ჩანოჯდა, წინ გადახრილი ნიკას განზე გაწეულ ფეხების, მუხლებს დაეყრდნო და ქვემოდან ამოხედა მამაკაცს.-ჰო კიდევ მატყუარა,და ..არასწორი...ჩემთან მიმართებაში...
-ვერ გავიგე?-წარბები შეკრა ნიკამ.
-მისმენ...მთელი ამ დროის განმავლობაში, ჩემს ტელეფონს უსმენ...
-მერე?-ნიკას,სახეზე ოდნავ შეეცვალა გამომეტყველება.
-არასწორი ხართქო...მერე არაფერი..
-და რას ელოდი ნენე?-მისკენ გადაიხარა მამაკაციც და სახე მისი სახიდან მილიმეტრებში შეაჩერა.ტუჩებზე მისი ამონასუნთქი ეფრქვეოდა და სურნელი ,დაუკითხავად მიუძვრებოდა ნესტოებში...-რას ელოდი ჩემგან, როდესაც ჩამოუყალიბებელი ქალივით იქცეოდი?
-თუნდაც სულ მცირე ნდობას-უკან დაიწია ქალმა და საჩვენებელი და ცერა თითით სიგრძის მაჩვენებელი განასახიერა.-სულ მცირე ნდობას ნიკა...
-არაფერი გაგიკეთებია ამ ნდობის დასამსახურებლად პატარავ-გაიცინა მამაკაცმა და უკან გაწეულისკენ თავადაც გადაიხარა ქვედა ტუჩზე ფრთხილად მოსდო კბილები და ოდნავ მოუჭირა...შემდეგ კი ვნებიანად აკოცა.-არაფერი გაგიკეთებია ნენე...საერთოდ არაფერი...მე და შენ სიგიჟემდე გვიყვარს ერთმანეთი და ამავდროულად ჯადოსნური სექსი გვაქვს...მაგრამ გამიგია ქალები ეშმაკზე ერთი დღით ადრე არიან დაბადებულებიო და მე ჰო არ ვიცი შენ რას მალავ მაგალითად-მაისურის საყელოში ორი თითი გამოსფო და გამოუწია, შიგნით ჩაიხედა და გაეცინა-მაგალითად ამ მაისურის ქვეშ...არა, ეგ ვიცი აქ რა სილამაზეც დამხვდება...მე რომ მაგიჟებს...-მაისურის ბოლოებში ჩააფრინდა და სწრაფად გადააძრო თავს ზემოთ ,შენდეგ კი უკან დაიხია და ღიმილით დააკვირდა შორიდან.
-არანორმალური ხარ ხო?-გაეცინა ქალს და მის ხელს დახედა მკერდძე ნაზად რომ მიეალერსა.
-ნორმალურობაზე პრეტენზია არასდროს მქონია.-მაგიდას ჩაავლო ხელი ნიკამ და თავისკენ მისწია შემდეგ კი წინ გადმოიხარა და მაგიდაზე შემოსკუპებულ მშვენიერებას ნაზად წაეტანა მკერდზე.-შენი სურნელი...მაგიჟებს.-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა და საჯდომზე მოხვია ხელი...უფრო ახლოს მიიზიდა და ისე რომ მის მკერდს არ მოშორებია ზემოდან დაჩერებულ ქალს ახედა.
-ანუ ,ახლა რომ გითხრა ფეხმძიმედ ვართქო...საერთოდ არ გაგიხარდება?-ცალი თვალი მოჭუტა ნენემ და ისე დააკვირდა.
-გეტყვი, რომ მაგრად ატრაკებ...-წელზე ხელები მოხვია და კითხვა გვიან გაიაზრა...გველნაკბენივით მოშორდა და მისგან უკან გაწეულმა ,შეკრული შუბლით ამიხედა ქალს.
-ნენე?ჯანდაბა, რა მითხარიი?! მეხუმრე ხო?-საჩვენებელი თითი ცხვირცინ მიუტანა შემდეგ კი ნერვიულად ჩამოისვა წვერზე და გაფითრდა.-არა, მეხუმრე იასნია...ამის დედაც...ნენე?!
მის სახეცვლილებას თვალმოუშორებლად აკვირდებოდა რიბკინა...ყელში გაჩხერილი ნერწყვი, გაჭირვებით გადააგორა და თვალი აარიდა შემდეგ კი ჩურჩულით ამოილაპარაკა.
-გეხუუმრე ნიკა...გეხუმრე...უბრალიდ შენი რეაქცია მაინტერესებდა.-თვალები დახუჭა და მოწოლილი ცრემლები უკან გააბრუნა.დათუნაშვილმა კი სახე ხელებში ჩარგო და ღრმად შეისუნთქა...შენდეგ ხელები მოიშორა და გაღიმებულ ქალს გახედა.
-ასე ,აღარ მეხუმრო...ნენე?ამის დედაც...-თავზე გადაისვა ათრთოლებული ხელები ნიკამ
-ბავშვი არ გინდა?-სევდიანი ღიმილი შეანათა ქალმა.
-ბავშვი მყავს...მყავს შვილი ...მეტი ნამდვილად არ მინდა-წვერზე ხელი ჩამოისვა და თითქოს შვებით ამოისუნთქაო.
-ნიკა...ჩემგან შვილი არ გინდა?-ხმა გაუტყდა ქალს.
-ამის დედაც...-სიმწრით ჩაეცინა მამაკაცს და თვალი თვალში გაუყარა ქალს.-ნენე...
-ანუ ,მართლა რომ ვყოფილიყავი ფეხმძიმედ რას იზამდი?
-მაგრამ არ ხარ...ხომ არ ხარ ფეხმძიმედ ნენე?ჰოდა სადარდებელიც არაფერი გვაქვს...-იატაკზე დაგდებულ ქალის ზედას დასწვდა და მიაწოდა.-ჩაიცვი...
შემდეგ კი წამოდგა და სავარძელის საზურგეზე მიფენილ თავის ქურთუკს დასწვდა და მკლავები საჩქაროდ გაუყარა.
-სად მიდიხარ?-ზედა გადაიცვა ქალმა და წამოდგა.
-საქმე მაქვს...მალე მოვალ-მის წინ გაჩერებულ რიბკინას, შუბლზე ფრთხილად აკოცა და სახლი სწრაფი ნაბიჯით დატოვა.

ღამის თორმეტი საათი ხდებოდა სოფელ გიორგი წმინდაში მდებარე, ქრისტი ჩივაძის საწყობში ორი კონტეინერი რომ შევიდა...ის იყო კარის გადაკეტვას და კონტეინერების ჩამოცლას აპირებდნენ, უცნაური ჩოჩქოლი რომ ატყდა .დაბნეულმა გრიგოლიამ,გვერდით მდგარ ირაკლი კვარაცხელიას კითხვით სავსე მზერით გადახედა ...შავ სამოსიანი სპეცრაზმელებმა რომ შემოარტყეს ალყა...
-რა ხდება?-გაკვირვებისგან თვალები შუბლზე აუვიდა გრიგოლიას და დიდხანს ლოდინი არ დასჭირვებია შავ სამოსიან სამართალდამცავებს ერთ ერთი რომ გამოეყო და სახეზე ირონიული ღიმილით წარსდგა ილია გრიგოლიას წინაშე.
-ბატონო ილია...უფროსი გამომძიებელი, გიორგი ლაღიძე...დაპატიმრებული ხართ...არალეგანური გზით დიდი რაოდენობის კონტრაბანდული საქონელის და ნარკოტიკული საშუალებების შემოტანა გასაღებისთვის...გირჩევთ, ხმა არ ამოიღოთ რადგან ნამდვილად არ ვარ კეთილი და არც იუმორის დიდი გრძნობით გამოვირჩევი...-ხელები თეატრალურად გაშალა ლაღიძემ.
-ბატონოო?!-სახეზე ალისფერი დაედო გაბრაზებულ გრიგოლიას-რა თავხედობაა? რას ჰქვია დაპატიმრებული ვარ?!და რისთვის?-ხმას უწევდა და უკვე კონტეინეტის კართან მდგარი გამომძიებლისკენ შეტრიალებულიყო, რომელიც თავის ერთ- ერთ თანამშრომელთან ერთად სპეციალური საჭრელით კარზე დადებულ ბოქლომს ჭრიდა... გადაჭრული ბოქლომი ძირს, ხმაურით დაეხეთქა და ჭრიალით გაღებული კარის მუღმა ერთმენეთზე დაწყობილი კარდონის ყუთები გამოჩნდა.ერთ ერთი თავისკენ მოითრია გამომძიებელმა და დანის საშუალებით გახია დასალუქად გადაკრული წებოვანი ლენტი.ყუთს თავი ახადა და შიგნით ჩაწყობილი მწვანე ეტიკეტიანი ქილებიდან ერთიცალი ამოაძვრინა...შეანჯღრია და შემდეგ ცბიერი ღიმილით გადახედა გაფითრებულ ილიას...
-მიყვარს მწვანე ზეთისხილი...თანაც უკურკო-პირი გააწკლაპუნა ლაღიძემ და ქილას, ოსტატურად ახადა სახურავი .მიწისკენ ამოატრიალა და შიგთავსი მიწაზე გადმოასხა...-მაგრამ იმედი გამიცრუვეთ ბატონო ილია...სად არის ზეთისხილიი?!
-შენი დედაც-მისკენ გაიწია გაცოფებულმ გრიგოლიამ,თუმცა ზურგს უკან წამში გადაუგრიხეს ხელები.
-მომისმინე შვილო...-ბოროტი ღიმილით მიუახლოვდა წინ გადმოხრილ მამაკაცს ლაღიძე და ზემოდან დააჩერდა-...ერთ ქილას სუვენირად წავიღებ...პიდარასტო.
-ტრა°კში შეითხარე ეგ ქილები!-ზიზღით გამოსცრა გრიგოლიამ.
-ეგეთი სირობები არ მიყვარს...ვფიქრობ ახლა შენი უფროსი თავისივე სურვილით მობრძანდება ჩემამდე ,ბატონო ილია-ხაზგასმით წარმოსთქვა მისი სახელი და შემდეგ წელში გასწორებული თავის ბიჭებს მიუბრუნდა.-ეს გაათრიეთ აქედან...
ყველა იქ მყოფი უფროსი თუ მუშა განყოფილებაში დაიკითხვაზე გადაიყვანეს და საწყობი დალუქეს.

ძილიდან, კარზე ატეხილმა კაკუნმა გამოაფხიზლა...საწოლიდან ზლაზვნით წამოდგა და ფეხშიშველი ფეხების ტყაპუნით გარმართა კარის გასაღებად...დარწმუნებული იყო ნიკამ გადაწყვიტა დროზე ადრე მობრუნება და ეს კარზე ატეხილი უაზრო კაკუნი რაღა უბედურება იყო?!
-მოვდივაარ!-წამოიკივლა უკმაყოგილო ხმით და სახელურს წაეტანა-რა ჯანდაბაა ნიკა, გასაღები სახ გაქ...?-კარი გამოაღო და სიტყვა პირზე შეაშრა...ზღურბლზე მდგარი მაღალი,უცნობი მამაკაცი ს,ულაც არ იყო ნიკა...თვალებ გაფართოებულმა შიშით შეანათა დამრგვალებილი, მწვანე სფეროები მამაკაცს და დაკივლებას აპირებდა, გაღებულ პირზე დიდი ,გაშლილი ხელისგული რომ აეფარა და მუცლის არეში ოდნავმა ჩხვლეტამ შეაკრთო ,რომელიც გაუსაძლის წვასა და ტკივილში გადაიზარდა...კანში შესობილი ბასრი დანის წვერი, ნელა შესრიალდა ხორცში და თითქმის ტარამდე ჩასულმა ერთიანად დაუბინდა გონება.უცნობმა, დანა სწრაფად გასწია მისი სხეულიდან...ჭრილობიდან გამოსხმულმა სისხლმა კი შეთეთრებული კედელი წითლად შეაფერადა.მომჩვარული ქალის სხეული, იატაკისკენ ჩასრიალდა და ყრუ ბრაგვანით დაეცა მამაკაცმა კი ერთი ნაბიჯით უკან დაიხია,შემდეგ შეტრიალდა და ეზო, მოზომილი ნაბიჯით დატოვა... ჭიშკარში ზუსტად იმ წუთს შემოსულ მამაკაცს, შემთხვევით გაჰკრა მხარი და ყრუდ ამოილაპარაკა :-ბოდიში...


საავადმყოფოს ვრცელ დერეფანში ,მოსაცდელ სკამზე იჯდა და წინ გადახრილს სახე ხელებში ჩაერგო
მხარზე ხელის შეხება რომ იგრძნო. თავი ,ფრთხილად ასწია და თავზე წამომდგარ ლაღიძეს ახედა.
-ახალი არაფერია?-გაფითრებულ მეგობარს გამამხნევებლად გაუღიმა გიორგიმ და მის გვერდით დაჯდა -ბოდიში ,მეტი სწრაფად ვერ მოვახერხე...გრიგოლია და მისი ბანდა ავიყვანეთ და...
-არ ვიცი...-ყრუდ ამოილაპარაკა ნიკამ და საკუთარ ხელებს დააჩერდა.-ერთი საათია შეიყვანეს...არ ვიცი გიო.
-კარგად იქნება...აი ,ნახავ ყველაფერი კარგად იქნება...-ისე დამაჯერებლად უთხრა გიორგიმ.ძნელი იყო მისი ნათქვამი არ ერწმუნა და ისიც დამშვიდებული იმით, რომ საუკეთესო მეგობარი ახლა მის გვერდით იჯდა...მისი დასაყრდნობი იყო და მის გასაჭირს იზიარებდა, ოდნავ დამშვიდდა...თუმცა ეს გარეგნულად...შინაგანად მთელი სხეული ისე უდუღდა ,თითქოს ვენებში სისხლის ნაცვლად მხურვალე ლავა მიედინებოდა...წვავდა და დამწვარი ადგილებისგან მოგვრილი ტკივილი, საშინლად გაუსაძლისი გახლდათ...თავს იმდენად ცუდად და ენერგიისგან დაცლილად გრძნობდა.. ალბათ სიამოვნებით გაიცლიდა კანს. ხელებში ჩარგული თავი ,არ აუწევია სანამ მის სმენას ახალგაზრდა მამაკაცის ხმა არ მისწვდა:
-ელენე რიბკინასთან თქვენ ხართ?-კითხვა, მისი მისამართით იყო დადმული.ხელები სწრაფად მოიშორა სახიდან და ფეხზე ტყვიანაკრავივით წამოხტა.
-როგორ არის?-სიტყვები ნაწყვეტ ნაწყვეტ ამოილაპარაკა და იდაყვზე მოკიდებულ ლაღიძის ხელს დახედა.
-იცით...ყველაფერმა კარგად ჩაიარა...ქალი ,კარგად არის...ახლა ინტენსიურ განყოფილებაში გადაიყვანენ... მისი მდგომარეობა სტაბილურია,თუმცა სამწუხაროდ ბავშვი...ბავშვი დაკარგა, რადგან ძალიან პატარა იყო ნაყოფი და...
-რა?-ხმა თითქოს შორიდან ჩაესმოდა დახშულ სმენაში...ყურები ,საშინლად დაგუბებოდა...სიტყვები უაზროდ იწელებოდა და ექოსავით რამოდენიმეჯერ მეორდებოდა.. ექიმის ,სახე დაუგრძელდა,ფორმა დაეკარგა და გაიდღაბნა...გულმა, ფეთქვა შეწყვიტა და შეიკუმშა...ხერხემალში, თითქოს ცივი წლის ნაკადი მიუშვესო...უკან გადაქანდა, მაგრამ დაცემისგან ლაღიძის ძლიერმა ხელმა იხსნა..."ბავშვი დაკარგა" "ძალიან პატარა" ჯიუტად უმეორდებოდა ყურებში.კედელს მიეყრდნო და იატაკისკენ ჩაცურდა, იატაკზე დამჯდარმა კი სახეზე ორივე ხელი აიფარა და სხეულიდან ამოხეთქილი ყკირილი ყრუ ღმულით გამოუშვა გარეთ.
არ ესმოდა რა ილაპარაკა ექიმმ...არც აინტერესებდა...ნენე კარგად იყო...ბავშვი ,კი უკვე აღარ იყო...ბავშვი, რომელზეც დილით თავად თქვა უარი...აღარ იყო მისი სისხლი და ხორცი ,რომელიც მისთვ ის საყვარელი ქალის მუცელში გაიზრდებოდა,ჩამოყალიბდებოდა და დედამიწას დედისავე დახმარებით მოევლინებოდა...აღარ იყო ბავშვი, რომელზეც დიდხანს იკამათებსნენ ბიჭი იყო თუ გოგო...რომლის სახელის შერჩევაზეც დიდ დროს გაატარებდნენ...არ იყო ბავშვი, რომლის დაბადებას სიხარულით შეხვდებოდნენ...ღამეებსაც გაათემებდნენ...ჭირვეულობის დროს...შიმშილის დროს ერთად გამოკვებავდნე, უკვე გაზრდილს პარკში გაასეირნებდა...ესაუბრებოდა ათასგვარ თემაზე,რომელიც ჯერ შესცინებდა,მერე ენის ჩლიფინით დაუძახებდა "მამა"-ს...მერე გამართულ საუბარს დაიწყებდა და კითხვებით არ მოასვენებდ...ბნავშვი...აღარ იყო...ის ბავშვი, რომელზეც უარი თქვა!
-ნიკა...-გიორგის ხმამ რეალობაში დააბრუნა და გამორეცხილი თვალებით ამოხედა მეგობარს.-ნენე ,კარგად არის...
-ჩემი შვილი მოვკალი გიორგი...-ამოიჩურჩულა დათუნაშვილმა და შეშლილივით არეული მზერა შეანათა მეგობარს.-ჩემი შვილი მოვკალი...
-რას ამბობ ნიკა?-მეგობრის მდგომარეობით შეშფოთებულმა გიორგიმ.მხარში ძლიერად ჩაავლო ხელი.-შენ რა შუაში ხარ...შენ ,როგირ მოკლავდი...ნიკო ძმაო..
-მე მოვკალი...დილას, უარი ვთქვი მასზე...скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1 სტუმარი სტუმარი დადუ

შემეცოდა ნენე. ძალიან კარგი თავი იყო. მაინტერესებს თვითმარქვიას აღარ გააგრძელებ?

 


№2  offline წევრი Liziko27

ქართული ჩენტოვეტრინეა ეს მოთხრობა.

 


№3 სტუმარი სტუმარი eka

Liziko27
ქართული ჩენტოვეტრინეა ეს მოთხრობა.

გეთანხმები :D

 


№4 სტუმარი დგგ

ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

 


№5  offline წევრი Ma No

დგგ
ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

ჰო, ნენეს კუდში დევნის მეტი არაფერი უკეთებია და ალბათ საქმე შენ გახსენი :დ მოსაკლავდაც მთელი მთავრობა და ნარკობანდა ქალებზე აკიდების გამო დასდევდა :დდდდ

უჰჰ, კარგი კი არ ძალიან კარგი იყო ამ დაგვიანებულზე და დასაწყისი მომწონს ძალიან ❤❤❤ შენ კიდევ მიყვარხარ❤

 


№6 სტუმარი nia

რატო მრჩება შთაბეჭდილება წინა ნაწილი ხომ ვისაც ლიზა არ მოსწონდა მათვის წერ წინა იყო ნინა მოწონდათ ლიზაზსთან დარჩა ახლა ლიზას მაგივრად ნენესთან .... ყველას ჯინაზე დაწერილს გავს და ჯობდა საერთოდ არ დაგეწერა ნადირობის მეორე ნაწილი და სხვა ისტორია დაგეწერა განსხვავებული .....
ვერ ვიტყვი რომ ნენე მომწონს ან ნიკა ასეთ არარაობებს ვერ ვიტან რომელმაც საკუთარი შვილის და ცოლის ფასი არ იციან პირველივე დაბრკოლებაზე გაეყარნენ ერთმანეთ .... ნიკას ერთხელ არ უხსენები მისი და ლიზას შვილი ან როგორაა ან რამე მარტო ნენემ ბავშვი დაკარგა ჩემი ბრალია მამას ვეღარ დამიძახებს ... შეიძლება ცუდად გამომდის მაგრამ ვიღაც ნენე რიბკინას გამო შვილიც კი დაივიწყა ამიტომ აღარ მომწონს ესე ძალიან ეს სექსის წყვილი ..
.
შენ რომ კარგად წერ ეგეც იცი უბრალოდ სადაც 1 ნაწილი დასრულდა იქ უნდა დამთავრებულიყო მე ასე ვფიქრობ ....

 


№7 სტუმარი salo

ისეთ ლომკებში ვარდება ეს დათუნაშვილი რომ შოკში ვარ, ამ ნენემ თუ გადახარშა შვილის ამბავი მაგას რაღა სჭირს რომ ჩამოშორდა სამყაროს და ჯვარს ეცვა?! არადა არც უნდოდა შვილი და მერე ეს თვითგვემა პატარა პაცანური საქციელი ნიკასგან გამკვირვებია.
აღარ არი ეს ისტორია ისეთივე ძლიერი როგორსაც ველოდი, კითხვისას ვახტები და ფაქტობრივად მთელი თავიდან ხუთიოდე აბზაცი თუ მაქ წაკითხული.
იმდენად ეტყობა ისტორიას მკითხველის ნაწილისადმი ჯიბრში დგომა რომ რამდენიც არ უნდა ამტკიცოს მეორე ნაწილმა და თავად ავტორმა ფაქტი მაინც სახეზეა :)

 


№8 სტუმარი სტუმარი life is good

Liziko27
ქართული ჩენტოვეტრინეა ეს მოთხრობა.

ოსე სხვათაშორის ეგ სერიალი არ მინახია..
ერთი უნდა ჩავუჯდე ))))))) მადლობა

დგგ
ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

ნერვებს რატომ იშლიი?!არ მოგწონს? გადაახტი...ვსო ა დამთავრდა ყველაფერი...მადლობა რომ.წაიკითხე

Ma No
დგგ
ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

ჰო, ნენეს კუდში დევნის მეტი არაფერი უკეთებია და ალბათ საქმე შენ გახსენი :დ მოსაკლავდაც მთელი მთავრობა და ნარკობანდა ქალებზე აკიდების გამო დასდევდა :დდდდ

უჰჰ, კარგი კი არ ძალიან კარგი იყო ამ დაგვიანებულზე და დასაწყისი მომწონს ძალიან ❤❤❤ შენ კიდევ მიყვარხარ❤

ჩემი გოგო...მეც მიყვარხარ...მადლობა

salo
ისეთ ლომკებში ვარდება ეს დათუნაშვილი რომ შოკში ვარ, ამ ნენემ თუ გადახარშა შვილის ამბავი მაგას რაღა სჭირს რომ ჩამოშორდა სამყაროს და ჯვარს ეცვა?! არადა არც უნდოდა შვილი და მერე ეს თვითგვემა პატარა პაცანური საქციელი ნიკასგან გამკვირვებია.
აღარ არი ეს ისტორია ისეთივე ძლიერი როგორსაც ველოდი, კითხვისას ვახტები და ფაქტობრივად მთელი თავიდან ხუთიოდე აბზაცი თუ მაქ წაკითხული.
იმდენად ეტყობა ისტორიას მკითხველის ნაწილისადმი ჯიბრში დგომა რომ რამდენიც არ უნდა ამტკიცოს მეორე ნაწილმა და თავად ავტორმა ფაქტი მაინც სახეზეა :)

მოდი დაელოდე და გაიგებ რატომ ეცვა ჯვარზე...თუ არ გინდა ნუ დაელოდები...არვიცი ...მადლობა

სტუმარი life is good
Liziko27
ქართული ჩენტოვეტრინეა ეს მოთხრობა.

ოსე სხვათაშორის ეგ სერიალი არ მინახია..
ერთი უნდა ჩავუჯდე ))))))) მადლობა

დგგ
ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

ნერვებს რატომ იშლიი?!არ მოგწონს? გადაახტი...ვსო ა დამთავრდა ყველაფერი...მადლობა რომ.წაიკითხე

Ma No
დგგ
ასეთი გულისამრევი ნიკა არასოდეს ყოფილააა, იმდენად ვერ აღვიქვამ მათ წყვილად ეს ნენე ერთი ჰორმონებ ყოლილი ძუკნაა რომელიც ვითომდა ერთი დაუცველი ბავშვიაა, საერთოდ არ მესმის ნიკოლოზს რაში
მოეწონაა აი სულ ვითომდა იმის მტკიცებაშია მიყვარხარო, როგორ უნდა დაიჯერო ამ ჩამოუყალიბებელი კაცის ეს სიტყვები, რომელსაც მარტომტკიცებით ფორმაში იყენებს, შეიძლება მარტო მე ვერ ვამჩნევ მის სიტყვებში გრძნობას, ასეთი სუსტი ნიკა ჯერ არ ყოფილა ამ ქალებზეა გადართული და საერთოდ არ აინტერესებს ეს გამოძიებაა, ყველაზე მწტად იმას ვერ ვეგუები რომ წინა ნაწილის ნიკასგან განსხვავებით ისეთი სუსტია აი საეროდ მიქრება ის მოწონებაც რაც მაშინ მქონდაა, ერთი საცოდავი პერსონაჟია, მაგას საერთოდ ოჯახისდა სიყვარულის მნიშვნელობაც არ ესმის, ვფიქრობ ლიზამ დროზე უშველა თავს, არადა ერთად საერთოდ არ მომწონდა ნიკა არ იმსახურებდა ლიზას,ეს ჩემი სუბიექტური აზრია, ნენეს და ნიკას წყვილი ვერანაირ ემოციას ვერ იწვევს, როგორ უნდა იყოიმ ადამიანთან ვისა არ ენდობი, გიორგი რომ არ იყოს ამ ნაწილში უბრალოდ ისტორია ჩავარდებოდაა, ნიკას რიბკინას კუდში დწვნის მეტი არაფერი უკეთებია, მართლა გული მწყდება ამ ნაწილის შემდეგ წინა ნაწილის წაკითხვის სურვილი რომ გამიქრა.

ჰო, ნენეს კუდში დევნის მეტი არაფერი უკეთებია და ალბათ საქმე შენ გახსენი :დ მოსაკლავდაც მთელი მთავრობა და ნარკობანდა ქალებზე აკიდების გამო დასდევდა :დდდდ

უჰჰ, კარგი კი არ ძალიან კარგი იყო ამ დაგვიანებულზე და დასაწყისი მომწონს ძალიან ❤❤❤ შენ კიდევ მიყვარხარ❤

ჩემი გოგო...მეც მიყვარხარ...მადლობა

salo
ისეთ ლომკებში ვარდება ეს დათუნაშვილი რომ შოკში ვარ, ამ ნენემ თუ გადახარშა შვილის ამბავი მაგას რაღა სჭირს რომ ჩამოშორდა სამყაროს და ჯვარს ეცვა?! არადა არც უნდოდა შვილი და მერე ეს თვითგვემა პატარა პაცანური საქციელი ნიკასგან გამკვირვებია.
აღარ არი ეს ისტორია ისეთივე ძლიერი როგორსაც ველოდი, კითხვისას ვახტები და ფაქტობრივად მთელი თავიდან ხუთიოდე აბზაცი თუ მაქ წაკითხული.
იმდენად ეტყობა ისტორიას მკითხველის ნაწილისადმი ჯიბრში დგომა რომ რამდენიც არ უნდა ამტკიცოს მეორე ნაწილმა და თავად ავტორმა ფაქტი მაინც სახეზეა :)

მოდი დაელოდე და გაიგებ რატომ ეცვა ჯვარზე...თუ არ გინდა ნუ დაელოდები...არვიცი ...მადლობა

არ მოგწონს? გადაახტი....მე სად რას ვამტკიცებ თავად არ ვიცი...და შენ რომ ამტკიცებ ვატორი ვიღაცას რაღაცას უმტკიცებსო...ღმერთმა დამიფაროს ვინმეს რამე დავუმტკიცო ამ მხრივ...ვიცი რაც შემიძლია და ასე რომ შეჰიძლია უბრალოდ არ წაიკითხო...ვერ ვიგებ...არ მოგწონთ? რატომ გითხულობთ ხალხოოოოო?! რატომ კითხულობთ?

 


№9  offline წევრი ann-ann

ჯერ არ დაბადებულ დღეების ნაყოფზე, თან ნაყოფზე რომელიც არც უნდოდა, ესეთ დღეშია და უკვე დაბადებული შვილი მთელი ეს დრო არც გახსენებია. რა კაცობაზეა მერე საუბარი
კომენტარებს გადავხედე თუ არ მოგწონთ რატო კითხუობთო, ვკითხულობ, მართალია არა ძველებური შემართებით მაგრამ მაინც, არც ვიცი რატომ ვაგრძელებ და არც ვინმეს რამეს ვუთითებ გამოვხატავ აზრს და ამის გამო ნუ წაიკითხავო რომ მითხრან ცოტა გაუგებარია. აზრი კარგზეც გაგვაჩნია და იმაზეც რაზეც გუი შეგვტკივა. პირველი ნაწიის ხათრით არ მეთმობა არ წაკითხვა

 


№10 სტუმარი სტუმარი life is good

ann-ann
ჯერ არ დაბადებულ დღეების ნაყოფზე, თან ნაყოფზე რომელიც არც უნდოდა, ესეთ დღეშია და უკვე დაბადებული შვილი მთელი ეს დრო არც გახსენებია. რა კაცობაზეა მერე საუბარი
კომენტარებს გადავხედე თუ არ მოგწონთ რატო კითხუობთო, ვკითხულობ, მართალია არა ძველებური შემართებით მაგრამ მაინც, არც ვიცი რატომ ვაგრძელებ და არც ვინმეს რამეს ვუთითებ გამოვხატავ აზრს და ამის გამო ნუ წაიკითხავო რომ მითხრან ცოტა გაუგებარია. აზრი კარგზეც გაგვაჩნია და იმაზეც რაზეც გუი შეგვტკივა. პირველი ნაწიის ხათრით არ მეთმობა არ წაკითხვა

თუ მთავარი გმირი გულს მირევს...არაკაცია და სცენარიც უაზროდ მიდის არვიცი...მაზოხისტი უნდა ვიყო ვიკითხო და ნერვები ვიშალო...:)))მადლობა ანაა...მეტი რა გითხრაა?!

 


№11 სტუმარი სტუმარი ნენე

დავიწყოთ იქედან, რომ არცერთი მათგანი აზრზე არ ვართ ნიკოლოზი როგორი მამაა იმიტომ, რომ რეალურად ისტორიის ეგ ხაზი არ ხანს, არ დაუწერია ფეფოს და საიდან ასკვნით, რომ ცუდი მამაა? ჯერ, ამ ნაწილის დასაწყისი გადაიკითხეთ, ბავშვი არ ახსოვსო რომ ამბობთ. მერე მიყევით კიდე და ნიკოლოზის ბავშვის სიყვარული თუ არ გამოჩნდება, აქ ვარ და შენ რა არასწორი ხარო, მითხარით (არა ბიჭოს, მე ვუყურებდი გიორგისთან მოლაპარაკე ბავშვს, შვიდასი ღერი სიგარეტით). + ამას, ბავშვის ხსენება რას ნიშნავს? მეგობარი ხელებში ჩააკვდა, კაცი ფაქტობრივად მოკლეს, რანაირად გადარჩა ახლაც ვერ მოვდივარ აზრზე, ჯერ კიდევ ვერ არის გონს მოსული, ასე მგონია, დადის ცოცხალ/მკვდარი, სრული მნიშვნელობით და რა ქნას?! წავიდეს, იყიდოს ამ მკვდრად გამოცხადებულმა კაცმა ბილეთი, მიადგეს მერე აეროპორტს, ყალბი საბუთები მიაწოდოს თანამშრომელს, იქაც ისე გატარდეს, ვერაფერი საეჭვო აღმოაჩინონ და ფრიიიიდოოოომ, გამარჯობა პატარა,, მამიკო ჩამოგივიდაო, მიაკითხოს ბავშვს?! ვინ გაუშვებს? სად გაუშვებს? ან ბავშვის ჩამოყვანა რომ თქვას, სად ჩამოიყვანოს? მისი სიცოცხლით გარისკოს? კაცი რა დღეშია, დარწმუნებული ვარ ნებისმიერ წამს სიკვდილს ელის, როცა კი სუნთქავს და მამის სენტიმენტები წამოწვეს?! ან რა ვიცით ჩვენ, რომ ბავშვთან ირიბი კონტაქტი არ აქვს? ეგრე ფეფო ნიკოლოზი როგორ შედის ტუალეტში იმას არ აღწერს, მაგრამ ხომ შედის?! ან იქნებ ის მოვთხოვოთ, ასე წერტილ-მძიმით დაგვიმარცვლოს ნებისმიერი დეტალი. ან მკვდრად გამოცხადებული მამა როგორ უნდა დაენახოს პატარა შვილს იქამდე, სანამ ამის წინაპირობა არ იქნება?! რამხელა სტრესია ეს ბავშვისთვის, რამხელა შემზადება სჭირდევა, დავიჯერო მე მესმის მარტო?! ან საგამოძიებო ხაზზე, + რომ რომანტიკაც არის, რამდენი ხაზი უნდა განვითარდეს ისტორიაში?! ან იქნებ ვაცადოთ ავტორს, იქნებ წერს ამ ამბავზეც?!
+ ნენეს სდევნის მეტს არაფერს აკეთებსო ........................ ბატონო?! დავიჯერო ამ 15 თავამდე მხოლოდ ეს წაიკითხეთ? ან აი მართლა ვერ ვხვდები, აი დედას ვფიცავარ, ისტორია რომელიც არ მომწონს, ყველა პერსონაჟი მაღიზიანებს, აი სულ უარყოფით დამოკიდებულებას მიჩენს, რატომ უნდა წავიკითხო? მახოხიზმია? არ მოგწონს? გაატარე ამის დედა ვატირე, ყველა თავზე ერატიდაიგივე კომენტარი, რომ ნიკოლოზი გულისამრევია, ეს ნენე ძუ*კნაა, ფეფო თურმე რამეს ამტკიცებს .... საზეპიროდ გვაქვს?! აი არაფერი მოგწონთ და მაინც აქ ხართ ... თქვენი აზრით, რაზე მეტყველებს ეს, გულწრფელად მაინტერესებს? იქნებ გავიგოთ უკვე, რომ ეს ლიზა აღარ არსებობს, ნიკოლოზი ესეთია, როგორსაც ხედავთ და ეს ნენეც, “მის სასქესო ორგანოს რომ არის დახარბებული და საწოლს ვერ გასცდა” უნდა და მორჩა. ეგუებით მსგავსს სიუჟეტს?! წაიკითხეთ. ვერ ეგუებით და ნახეთ გარეთ რა მაგარი ამინდია?! ჩაუჯექით თქვენთვის საინტერესო წიგნს, ან ფილმს ჩაისთან ან ყავასთან ერთად, რა ნერვებს იშლით, გამკვირვებია, რა))) ახლა რას ჰქვია მკვდარ შვილს მისტირისო ... რჩევას მოგცემთ ისევ, არასდროს, არასდროს ისაუბროთ სხვის ტკივილზე ზედაპირულად, როცა აზრზე არ ხართ იქ რა იმალება, რა შეგრძნებაა, თუნდაც ეს პრრსონაჟის შემთხვევაში იყოს იმიტომ, რომ რეალურად ასეთი ტკივილი არსებობს. მერე რა, რომ ნიკოლოზი ერთი თავზეხელაღებული, რისკიანი, დაუმორჩილებელუ, უკონტროლო, ბრაზიანი, განადგურებული ნერვებით, და ა. შ. და ა.შ. ხელში ჩამკცდარ მეგობარ, მკვდრად გამოცხადებული კაცია, მასაც აქვს გრძნობები, ისიც განიცდის და ტკივა, არდაბადებულ ბავშვზე უარის თქმა და მერე გაგება, რომ ეს “სურვილი” ასე უსრულდება. წამით დაფიქრება სჭირდევა, რამხელაა ეს და მერე აღარ იქნება გაოცება, როგორ თუ ნიკოლოზი განიცდისო )))

ჰოდა ფეფო,
ნიკოლოზის და ნენეს საუბარი ვრრ იყო მარტივი გადასატანი ჩემთვის. გული დამწყდა, ძალიან.
ბოლო ნაწილზე მხოლოდ იმას ვიტყვი, რომ უსაზღვროდ მეტკინა, მომავალი თავი ალბათ ძალიან შემზადებულმა უნდა წავიკითხო.
დასაწყისი იყო სუპერ.
პ.ს. “რას გამოგვიხტიო” სანამ ეს კომენტარი იქნება, იქამდე წაიკითხეთ ეს ნაწილი, რომ ისევე ვაფიქსირებ ჩემს აზრს, როგორც თქვენ. ;)))))))

 


№12 სტუმარი ნია

აფქსირებ აზრს და ისევ გვეხები სხვებს! ავტორი გაგვცემს პასუხს და შენგან არ ვსაჭიროებთ!
ასე მგონია ავტორია ეს გოგო ასე რომ გვივარდება, ან იმდენად მოწნს ეს წყვილი რომ ავტორთან ჩაწყობილი აქვს ეგ საკითხი და რაღა გზაა ხომ უნდა შემოგვიტიოს და პოსკრიპტუმებით გვაძახოს აზრს ვაფიქსირებო. სასაცილოა რა

 


№13  offline წევრი ხოსე

ფეფოოო ჩვენ მოგვწონს და ვკითხულიბთ ისეთს, როგორიც არიის :-)) და როგორც ყველა თავზე მემართება წავიკითხე და ჯერ არ ვიცი რა ვთქვა :-))) იქნებ არც არაფრის თქმაა საჭირო ან რაიმეს მტკიცება :-) უბრალოდ ჩვენ გელით ჩვენ ვისაც გული არ გვერევა და პირიქით გვიფრთხიალდება :-)))))

 


№14 სტუმარი სტუმარი ნენე

ნია
აფქსირებ აზრს და ისევ გვეხები სხვებს! ავტორი გაგვცემს პასუხს და შენგან არ ვსაჭიროებთ!
ასე მგონია ავტორია ეს გოგო ასე რომ გვივარდება, ან იმდენად მოწნს ეს წყვილი რომ ავტორთან ჩაწყობილი აქვს ეგ საკითხი და რაღა გზაა ხომ უნდა შემოგვიტიოს და პოსკრიპტუმებით გვაძახოს აზრს ვაფიქსირებო. სასაცილოა რა

ნია, პატარა, შეგიძლია მადლობა არ გადამიხადო, უფასოდ იყოს შენთვის სიცილის წუთები.
მოდი, გავშალოთ თემა -
სულ უცხო ადამიანზე, რომელიც მსგავსად შენ არ გესაუბრება, “გვივარდება” გამოიყენო, მინიმუმ უტაქტობაა. დავამატოთ ამას ის ფაქტიც და ასევე გავშალოთ, რომ მე შენ არ გეხები, მითუმეტეს კონკრეტულად შენზე არ ვსაუბროვ. ჩემს კომენტარში თუ შენი თავი აღმოაჩინე, მინდა გითხრა, რომ ეს ჩემი პრობლემა არაა, უფრო საკუთრივ შენზე მეტყველებს. აქვე დაგიმატებ იმასაც, რომ კი, ფეფოსთან ჩაწყობილი მაქვს, ჰონორარს იღებს ჩემგან, როგორ გამფაქტე?! ან შეიძლება ფეფოც ვიყო, რა იცი, რას გაიგებ, როგორ გაიგებ ... :) თუ გინდა ინტრიგას დაგიტოვებ ან ყურში გეტყვი, სეკრეტად, ვინ ვარ, როგორ გინდა?! ნებისმიერ სურვილზე მოგყვები:)
ვაზუსტებ - შენთან, ღმერთმანი, არანაირი კონკრეტული “საქმე” არ მაქვს. შენი აზრი თუ არასწორად მეჩვენება, სრული უფლება მაქვს ეს ნომრის ფარგლებში დავაფიქსირო. მსგავსად, შეიძლება ჩემი აზრიდ არასწორი იყოს რა შენ დააფიქსირო, მაგრამ რას ნიშნავს “გვივარდები?” ზოგადად, ადამიანს ისე უნდა ესაუბრო, როგორც თვითონ და მოდი, ცოტა დაუწიე პალასას, თორემ ამ დილაადრიან მე არ მინდა ავუწიო, მაგრად მეჩქარება სამსახურში.

კიდე მოგცემ რჩევას - არარსებული ადამიანებუს გამო ნერვებს ნუ იშლი. აბა დაუკვირდი, რა პარადოქსია?!

 


№15 სტუმარი ნია

სტუმარი ნენე
ნია
აფქსირებ აზრს და ისევ გვეხები სხვებს! ავტორი გაგვცემს პასუხს და შენგან არ ვსაჭიროებთ!
ასე მგონია ავტორია ეს გოგო ასე რომ გვივარდება, ან იმდენად მოწნს ეს წყვილი რომ ავტორთან ჩაწყობილი აქვს ეგ საკითხი და რაღა გზაა ხომ უნდა შემოგვიტიოს და პოსკრიპტუმებით გვაძახოს აზრს ვაფიქსირებო. სასაცილოა რა

ნია, პატარა, შეგიძლია მადლობა არ გადამიხადო, უფასოდ იყოს შენთვის სიცილის წუთები.
მოდი, გავშალოთ თემა -
სულ უცხო ადამიანზე, რომელიც მსგავსად შენ არ გესაუბრება, “გვივარდება” გამოიყენო, მინიმუმ უტაქტობაა. დავამატოთ ამას ის ფაქტიც და ასევე გავშალოთ, რომ მე შენ არ გეხები, მითუმეტეს კონკრეტულად შენზე არ ვსაუბროვ. ჩემს კომენტარში თუ შენი თავი აღმოაჩინე, მინდა გითხრა, რომ ეს ჩემი პრობლემა არაა, უფრო საკუთრივ შენზე მეტყველებს. აქვე დაგიმატებ იმასაც, რომ კი, ფეფოსთან ჩაწყობილი მაქვს, ჰონორარს იღებს ჩემგან, როგორ გამფაქტე?! ან შეიძლება ფეფოც ვიყო, რა იცი, რას გაიგებ, როგორ გაიგებ ... :) თუ გინდა ინტრიგას დაგიტოვებ ან ყურში გეტყვი, სეკრეტად, ვინ ვარ, როგორ გინდა?! ნებისმიერ სურვილზე მოგყვები:)
ვაზუსტებ - შენთან, ღმერთმანი, არანაირი კონკრეტული “საქმე” არ მაქვს. შენი აზრი თუ არასწორად მეჩვენება, სრული უფლება მაქვს ეს ნომრის ფარგლებში დავაფიქსირო. მსგავსად, შეიძლება ჩემი აზრიდ არასწორი იყოს რა შენ დააფიქსირო, მაგრამ რას ნიშნავს “გვივარდები?” ზოგადად, ადამიანს ისე უნდა ესაუბრო, როგორც თვითონ და მოდი, ცოტა დაუწიე პალასას, თორემ ამ დილაადრიან მე არ მინდა ავუწიო, მაგრად მეჩქარება სამსახურში.

კიდე მოგცემ რჩევას - არარსებული ადამიანებუს გამო ნერვებს ნუ იშლი. აბა დაუკვირდი, რა პარადოქსია?!


აჰ, დავიხვეწეთ და ამბებიიი??? წინა თავებში პირადად შენგან მახსოვ ვის და სად დაკიდებას მოუწოდებდი ავტორს და მოდი ზრდილობის ნორმებზე შენ ნუ დამელაპარაკები "პატარავ" ან ზედმეტად "დიდოვ"

 


№16 სტუმარი სტუმარი ნენე

ნია
სტუმარი ნენე
ნია
აფქსირებ აზრს და ისევ გვეხები სხვებს! ავტორი გაგვცემს პასუხს და შენგან არ ვსაჭიროებთ!
ასე მგონია ავტორია ეს გოგო ასე რომ გვივარდება, ან იმდენად მოწნს ეს წყვილი რომ ავტორთან ჩაწყობილი აქვს ეგ საკითხი და რაღა გზაა ხომ უნდა შემოგვიტიოს და პოსკრიპტუმებით გვაძახოს აზრს ვაფიქსირებო. სასაცილოა რა

ნია, პატარა, შეგიძლია მადლობა არ გადამიხადო, უფასოდ იყოს შენთვის სიცილის წუთები.
მოდი, გავშალოთ თემა -
სულ უცხო ადამიანზე, რომელიც მსგავსად შენ არ გესაუბრება, “გვივარდება” გამოიყენო, მინიმუმ უტაქტობაა. დავამატოთ ამას ის ფაქტიც და ასევე გავშალოთ, რომ მე შენ არ გეხები, მითუმეტეს კონკრეტულად შენზე არ ვსაუბროვ. ჩემს კომენტარში თუ შენი თავი აღმოაჩინე, მინდა გითხრა, რომ ეს ჩემი პრობლემა არაა, უფრო საკუთრივ შენზე მეტყველებს. აქვე დაგიმატებ იმასაც, რომ კი, ფეფოსთან ჩაწყობილი მაქვს, ჰონორარს იღებს ჩემგან, როგორ გამფაქტე?! ან შეიძლება ფეფოც ვიყო, რა იცი, რას გაიგებ, როგორ გაიგებ ... :) თუ გინდა ინტრიგას დაგიტოვებ ან ყურში გეტყვი, სეკრეტად, ვინ ვარ, როგორ გინდა?! ნებისმიერ სურვილზე მოგყვები:)
ვაზუსტებ - შენთან, ღმერთმანი, არანაირი კონკრეტული “საქმე” არ მაქვს. შენი აზრი თუ არასწორად მეჩვენება, სრული უფლება მაქვს ეს ნომრის ფარგლებში დავაფიქსირო. მსგავსად, შეიძლება ჩემი აზრიდ არასწორი იყოს რა შენ დააფიქსირო, მაგრამ რას ნიშნავს “გვივარდები?” ზოგადად, ადამიანს ისე უნდა ესაუბრო, როგორც თვითონ და მოდი, ცოტა დაუწიე პალასას, თორემ ამ დილაადრიან მე არ მინდა ავუწიო, მაგრად მეჩქარება სამსახურში.

კიდე მოგცემ რჩევას - არარსებული ადამიანებუს გამო ნერვებს ნუ იშლი. აბა დაუკვირდი, რა პარადოქსია?!


აჰ, დავიხვეწეთ და ამბებიიი??? წინა თავებში პირადად შენგან მახსოვ ვის და სად დაკიდებას მოუწოდებდი ავტორს და მოდი ზრდილობის ნორმებზე შენ ნუ დამელაპარაკები "პატარავ" ან ზედმეტად "დიდოვ"

მოდი, ასე გავაკეთოთ მე და შენ - კონკრეტული თავი მითხარი, სადაც ეგ, ასევე კონკრეტული, სიტყვები მიწერია, მე დავაკოპირებ, აქ ჩავსვამ და დაჟე საჯაროდ ბოდიშსაც მოგიხდი.

 


№17 სტუმარი დგგ

იცი რას ვერ ვხდებიი ასე რატომ ვერ უძლებს ავტორი პერსონაჟს რომ ვაკრიტიკებთ და არ მოგვწონს მისი ქცევებიი, პირიქით გვეუბნება თუ არ მოგწონთ რატომ კითხულობთოი, ანუ რა გამოდის მარტო ის უნდა ვიძახოთ თუ რა მაგარიანიკოლოზი და როგორ მოგვწონს მისი და ნენეს წყვილი, არადა როგორ უნდა ვთქვა ნიკაზე რომ მაგარიამეთქიუ, ტიპს საკუთარი შვილიც კი არ ადარდებს მარტო ნენეს კალთას არის გამომბული და ლიზას რაები უთხრა აქეთ ადანაშაულა არაფერი გაგიკეთებია თავი რომშეგეყვარებიაოო, მან რა გააკეთა არაფერი, სულ რომ არაფერი გაეკეთებია ლიზას შვილი გაუჩინა, ერთი კომპლექსენი დაბოღმილი ტიპია რომელსაც სიყვარულის არსის მნიშვნელობა არ იცის, ნენეს იმიტომ ეუბნებაა ამდენმიყარხარს რომ საკუტარი თავი დაარწმუნოს.

 


№18  offline წევრი ხოსე

ვაააააიიიიიიმეეეეეეე :-)))))))

 


№19 სტუმარი სტუმარი life is good

დგგ
იცი რას ვერ ვხდებიი ასე რატომ ვერ უძლებს ავტორი პერსონაჟს რომ ვაკრიტიკებთ და არ მოგვწონს მისი ქცევებიი, პირიქით გვეუბნება თუ არ მოგწონთ რატომ კითხულობთოი, ანუ რა გამოდის მარტო ის უნდა ვიძახოთ თუ რა მაგარიანიკოლოზი და როგორ მოგვწონს მისი და ნენეს წყვილი, არადა როგორ უნდა ვთქვა ნიკაზე რომ მაგარიამეთქიუ, ტიპს საკუთარი შვილიც კი არ ადარდებს მარტო ნენეს კალთას არის გამომბული და ლიზას რაები უთხრა აქეთ ადანაშაულა არაფერი გაგიკეთებია თავი რომშეგეყვარებიაოო, მან რა გააკეთა არაფერი, სულ რომ არაფერი გაეკეთებია ლიზას შვილი გაუჩინა, ერთი კომპლექსენი დაბოღმილი ტიპია რომელსაც სიყვარულის არსის მნიშვნელობა არ იცის, ნენეს იმიტომ ეუბნებაა ამდენმიყარხარს რომ საკუტარი თავი დაარწმუნოს.

და სად დამინახე ატირებული...ხელს რომ იშვერ ავტორი ვერ უძლებს კრიტიკასო?! რომ ვერ ვუძლებდე აქ ვიქნებოდიი?! ხალხო კარგით რაა...მოდი და გამეცი პასუხი სად ვერ გავიძელი კრიტიკას...სად მნახე ატირებული და სად გამოვაცხადე რომ ტაში უნდა დამიკრათ...ღმერთო ჩემო და ის ბრალს ბა რომ თურმე ფეფო სხვა ნიკების საშუალებით სცემს პასუხს მკითხველს როგორც ზემოთ აღნიშნეს...სასაცილოა...რაიყო ჩემი ნილით მომერიდება პასუხის გაცემაა? ლოგიკურად გპასუხობთ ჩემო კარგო და სულ არ ნიშნავს ავტორის სისუსრეს ეგ...მე თუ არ მომწონს რამე არ ვაკეთებ,არ ვკითხულობ,არ ვუყურებ,არ ვჭამ და ასე შემდეგ...არ შეეშვებით თითის ფეფოსკენ გამოშვერას და მილიონჯერ აღნიშვნას რომ სუსტი ვარ და ვერ ვუძლებ კრიტიკას...გადახედე რამდენი დრო გავიდა რაც საიტზე ვარ და ჯერ არ გავქცეულვარ...არც გავიქცევი...დააფიქსირეთ აზრი სადმე აგიკრძალეთ? ჯანდაბა ყველა სტუმრის სტატუსით შემოსული მე ვარ? ამის დედაც...გადაამოწმეთ ადმინისტრაციასთან ...დამღალა ამ ბრალდებებმა.


მადლობა რომ წაიკითხეთ...უღრმესი მადლობა

 


№20 სტუმარი სტუმარი თამარა

ამ ისტორიის წაკითხვას არ იმსახურებთ ! საიტზე იმდენი ჩენტოვეტრინე ისტორიაა მიბრძანდით და წაიკითხეთ ის ????

გადავირიე ხალხო სულ, რომ არ მოგწონდეთ ნენე, იმას როგორ ამბობთ საკუთარი შვილის სიკვდილს ასე როგორ გლოვობსო ?

შეგახსენებთ, რომ ლიზას გერმანიაში წასვლის წინააღმდეგი ბავშვის გამო იყო ნიკოლოზი.

რა შეუჭამეთ ტვინი ფეფოს ამ ლიზათი ? ისტორია დეტექტიურია ხალხო და ძალიან მაგრად ვითარდება მოვლენები. რა გინდოდათ მთელი ისტორია ლიზას და ბებიის წიკვინი და ისტერიკები ყოფილიყო ?

ან რატომ არ უნდა უყვარდეს ნენე ? ადამიანმა მიიღო ისეთი, როგორიც არის ნიკა და არაფერს ითხოვს მისგან.

ფეფო ჩემო კარგო, ის იმ რამდენიმე ჩემს ფავორიტ ისტორიაში შედის, რაც კი ამ საიტზე წამიკითხავს! ძალიან მომწონს, ზუსტად ისე ვითარდება მოვლენები, როგორც უნდა განვითარებულიყო. ვიმეორებ ეს ისტორიის საუკეთესო გაგრძელებაა.

ველოდები შემდეგ თავს.

 


№21  offline წევრი Ma No

სტუმარი life is good
დგგ
იცი რას ვერ ვხდებიი ასე რატომ ვერ უძლებს ავტორი პერსონაჟს რომ ვაკრიტიკებთ და არ მოგვწონს მისი ქცევებიი, პირიქით გვეუბნება თუ არ მოგწონთ რატომ კითხულობთოი, ანუ რა გამოდის მარტო ის უნდა ვიძახოთ თუ რა მაგარიანიკოლოზი და როგორ მოგვწონს მისი და ნენეს წყვილი, არადა როგორ უნდა ვთქვა ნიკაზე რომ მაგარიამეთქიუ, ტიპს საკუთარი შვილიც კი არ ადარდებს მარტო ნენეს კალთას არის გამომბული და ლიზას რაები უთხრა აქეთ ადანაშაულა არაფერი გაგიკეთებია თავი რომშეგეყვარებიაოო, მან რა გააკეთა არაფერი, სულ რომ არაფერი გაეკეთებია ლიზას შვილი გაუჩინა, ერთი კომპლექსენი დაბოღმილი ტიპია რომელსაც სიყვარულის არსის მნიშვნელობა არ იცის, ნენეს იმიტომ ეუბნებაა ამდენმიყარხარს რომ საკუტარი თავი დაარწმუნოს.

და სად დამინახე ატირებული...ხელს რომ იშვერ ავტორი ვერ უძლებს კრიტიკასო?! რომ ვერ ვუძლებდე აქ ვიქნებოდიი?! ხალხო კარგით რაა...მოდი და გამეცი პასუხი სად ვერ გავიძელი კრიტიკას...სად მნახე ატირებული და სად გამოვაცხადე რომ ტაში უნდა დამიკრათ...ღმერთო ჩემო და ის ბრალს ბა რომ თურმე ფეფო სხვა ნიკების საშუალებით სცემს პასუხს მკითხველს როგორც ზემოთ აღნიშნეს...სასაცილოა...რაიყო ჩემი ნილით მომერიდება პასუხის გაცემაა? ლოგიკურად გპასუხობთ ჩემო კარგო და სულ არ ნიშნავს ავტორის სისუსრეს ეგ...მე თუ არ მომწონს რამე არ ვაკეთებ,არ ვკითხულობ,არ ვუყურებ,არ ვჭამ და ასე შემდეგ...არ შეეშვებით თითის ფეფოსკენ გამოშვერას და მილიონჯერ აღნიშვნას რომ სუსტი ვარ და ვერ ვუძლებ კრიტიკას...გადახედე რამდენი დრო გავიდა რაც საიტზე ვარ და ჯერ არ გავქცეულვარ...არც გავიქცევი...დააფიქსირეთ აზრი სადმე აგიკრძალეთ? ჯანდაბა ყველა სტუმრის სტატუსით შემოსული მე ვარ? ამის დედაც...გადაამოწმეთ ადმინისტრაციასთან ...დამღალა ამ ბრალდებებმა.


მადლობა რომ წაიკითხეთ...უღრმესი მადლობა

ისტორია არ მოგწონთ, პერსონაჟები არ მოგწონთ, ავტორი არ მოგწონთ და მერე რომ გეკითხებათ რატომ კითხულობთო გიკვირთ? მეც გეკითხებით ლოგიკა სადაა, რატომ კითხულობთ? რომელიმეს ისეთი კრიტიკა, რომ დაგედოთ ვიფიქრებდი პროფესიონალი კრიტიკოსია და ალბათ მაგის გამო კითხულობს რომ აკრიტიკოსთქო. მაგრამ თქვენს კომენტარებში არსად თქვენი პროფესიონალური კრიტიკა არ ჩანს და მართლა რა გინდათ?! აღარ დაწეროს? შეეშვას ამ ნაწილის წერას იმიტომ რომ ვიღაცეებს არ მოგწონთ?! და ამ ვიღაცეებს წინა ნაწილი რომ მოგწონდათ და სხვა ვიღაცეები მაშინაც თქვენსავით "აკტიტიკებდნენ" ის თქვენი მოსაწონი ნაწილიც არ უნდა დაეწერა?! ლოგიკა სადაა ხალხო?! რას ითხოვთ?!

P.S. აქვე დაგიმატებთ, რომ კი, წინა ნაწილი მომწონდა და კი, ნენეს გამოჩენა არ მომეწონა ამ ნაწილში, მერე?! სამაგიეროდ ისტორია მომწონს მთელი თავისი სიუჟეტით. ვახ!

 


№22 სტუმარი manana

უმაგრესი ისტორიაა, იდეალური ადამიანები არ არსებობენ , ამიტომ ისტორიაც არ იქნება იდეალური. არ მახსოვს ამ საიტზე, რომელიმე ისტოორიის დასაწყისი არ წამეკითხოს, ზოგჯერ მეორე თავიც და თუ არ მომწონს ,აღარც ვკითხულობ. ნერვებს ვუფრთხილდები....

 


№23 სტუმარი ნათია41

მადლობა რომ წერ, მადლობა რომ არსებობ, არაორდინალურიხარ. ამდენ განსხვავებულ აზრს კითხულობ, იტან, უმკლავდები და გაქვს ძალა გააგრძელო. ყვირიან,გეჩხუბებიან,გეფერებიან და მაინც აგრძელებ. ეს სიძლიერე მომწონს. მხოლოდ მაშიბ გიმტყუნა ნერვმა როცა "ორი მოწმე" გააქრე. და ვოცნებობ რომ კცლავ ვნახავ ამ საიტზე. ან იმ წიგნში რომელსაც ოდესმე გამოსცემ. ჯიუტად დაველოდეი. ეს ია ისტორიაა რომელსაც დაუღალავად ვიკითხავ. მადლობა ჩემო ძლიერო გოგო.

 


№24 სტუმარი სტუმარი life is good

ნათია41
მადლობა რომ წერ, მადლობა რომ არსებობ, არაორდინალურიხარ. ამდენ განსხვავებულ აზრს კითხულობ, იტან, უმკლავდები და გაქვს ძალა გააგრძელო. ყვირიან,გეჩხუბებიან,გეფერებიან და მაინც აგრძელებ. ეს სიძლიერე მომწონს. მხოლოდ მაშიბ გიმტყუნა ნერვმა როცა "ორი მოწმე" გააქრე. და ვოცნებობ რომ კცლავ ვნახავ ამ საიტზე. ან იმ წიგნში რომელსაც ოდესმე გამოსცემ. ჯიუტად დაველოდეი. ეს ია ისტორიაა რომელსაც დაუღალავად ვიკითხავ. მადლობა ჩემო ძლიერო გოგო.

მადლობა ჩემო კარგო...ჰოო "ერთი შანსი ორივესთვის" ალბათ ჰოო? მაგ ისტორიის ატვირთვის უფლება არ მაქვს არსად...რადგან გაყიდულია )))))ერთ ერთი ჟურნალის საკუთრებაა ეგ და გატაცება რომლის აღებაც მომიწევს სავარაუდოდ ხელშეკრულების გაფორმების მერე...

 


№25  offline წევრი Nameless Girl

ამ თავით მოვკვდი

 


№26 სტუმარი ფფფ

სტუმარი life is good
ნათია41
მადლობა რომ წერ, მადლობა რომ არსებობ, არაორდინალურიხარ. ამდენ განსხვავებულ აზრს კითხულობ, იტან, უმკლავდები და გაქვს ძალა გააგრძელო. ყვირიან,გეჩხუბებიან,გეფერებიან და მაინც აგრძელებ. ეს სიძლიერე მომწონს. მხოლოდ მაშიბ გიმტყუნა ნერვმა როცა "ორი მოწმე" გააქრე. და ვოცნებობ რომ კცლავ ვნახავ ამ საიტზე. ან იმ წიგნში რომელსაც ოდესმე გამოსცემ. ჯიუტად დაველოდეი. ეს ია ისტორიაა რომელსაც დაუღალავად ვიკითხავ. მადლობა ჩემო ძლიერო გოგო.

მადლობა ჩემო კარგო...ჰოო "ერთი შანსი ორივესთვის" ალბათ ჰოო? მაგ ისტორიის ატვირთვის უფლება არ მაქვს არსად...რადგან გაყიდულია )))))ერთ ერთი ჟურნალის საკუთრებაა ეგ და გატაცება რომლის აღებაც მომიწევს სავარაუდოდ ხელშეკრულების გაფორმების მერე...
ეჰ მე კიდე ყოველ დილას ლამის შენი ხელის ლოცვით ციწყებდი რომ

მალე მორჩენილიყო, ეგეც ტყუილი დაპირებები ))))) შენ ც წახვედი ხელიდან რა ))

 


№27 სტუმარი სტუმარი life is good

ფფფ
სტუმარი life is good
ნათია41
მადლობა რომ წერ, მადლობა რომ არსებობ, არაორდინალურიხარ. ამდენ განსხვავებულ აზრს კითხულობ, იტან, უმკლავდები და გაქვს ძალა გააგრძელო. ყვირიან,გეჩხუბებიან,გეფერებიან და მაინც აგრძელებ. ეს სიძლიერე მომწონს. მხოლოდ მაშიბ გიმტყუნა ნერვმა როცა "ორი მოწმე" გააქრე. და ვოცნებობ რომ კცლავ ვნახავ ამ საიტზე. ან იმ წიგნში რომელსაც ოდესმე გამოსცემ. ჯიუტად დაველოდეი. ეს ია ისტორიაა რომელსაც დაუღალავად ვიკითხავ. მადლობა ჩემო ძლიერო გოგო.

მადლობა ჩემო კარგო...ჰოო "ერთი შანსი ორივესთვის" ალბათ ჰოო? მაგ ისტორიის ატვირთვის უფლება არ მაქვს არსად...რადგან გაყიდულია )))))ერთ ერთი ჟურნალის საკუთრებაა ეგ და გატაცება რომლის აღებაც მომიწევს სავარაუდოდ ხელშეკრულების გაფორმების მერე...
ეჰ მე კიდე ყოველ დილას ლამის შენი ხელის ლოცვით ციწყებდი რომ

მალე მორჩენილიყო, ეგეც ტყუილი დაპირებები ))))) შენ ც წახვედი ხელიდან რა ))

ჩემი მოტეხილი ხელი მაგ ისტორიასთან რა შუაში იყო ეგ როდის დავწერე არცკი მახსოვს :დდდდდდ თვითმარქვიაზე თუ კითხულობთ )))))))მაგას ვაგრძელებ კაცო რატომ ვარ მატყუარა...

 


№28 სტუმარი ფფფ

ამ სორი რაცხა ამერია )))

 


№29  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ღმეეეეერთოოოოოოოოო!!
ტვინი მე მეტკინა კომენტარებზე ხა’ლ’ხო!!!!
უბრალოდ აი უბრალოდ ძალიაან გთხოვთ მოისვენეთ რა გთხოოოოვთ ნუ ჩხუბობთ -.-(ანუ ჰო შემიძლია არ წავიკითხო მარა შემომეკითხინება ეს კომენტარები და...) რაიქნება ერთი თავი ისე დაიწეროს და ისეეე წაიკითხოთ რომ აგრესიას არ ჰქონდეს ადგილი? ჰაააააა?!
მადლობა ყურადღებისთვის...

ჰოდააა რასვამბობდი გული დამიმძიმდა ფეფო :( რაიყო ეს ... აი ნენეს და ნიკოს საუბარმა იქვე მომკლა ისე ჩამწყდა გული ... აი ბოლოს კიდე რავთქვა .. უბრალოდ ამ ამინდსაც ისე მოუხდა ეს თავი და იმდენად განცდევში ვარ ვერ წარმოიდგენ ...
აზრზე თუ ვიყო რას უნდა ველოდო შემდეგ თავში ... ალბათ ისევ იმედი მაქვს ჩემი ნიკოსი და ვნახოთ!!
იმედია ამ ტკივილს ბევრი კარგი რამ გადაფარავს სამომავლოდ! ჰოდა გელიოდები მთელი გულით სულით აბა წარმატებები <3

 


№30 სტუმარი სტუმარი ანნა

საუბედუროდ თუ საბედნიეროდ არ მესმის იმ ადამიანების ყოველ თავზე ერთი და იგივე რო წერენ: რა საშინეებაა, ცუდაად განვითარდა, ამაზრზენია და ა.შ. ხალხოო!!!! თავისუფალი არჩევანის უფლება გაქვთ რაც არ მოგწონთ ნუ წაიკითხავთ, მაზოხისტები ხო არ ხართ?!! კრიტიკა გასაგებია და მისაღები მარაა ყოველ ჯერზე თავიდან და თავიდან ყელში ამოდის და აგრესიასაც იწვევს, თუ ლიზა არ იყო აფერისტი ბავშვი და ჰორმონებს აყოლილი ძუ*ნა. მაშინ რიბკინა რატოა ?!! ან როგორ უწყვიტავთ ადამიანს როგორ იგლოვოს დაკარგული შვილი ?! ნიკას ძალიან კარგად ახსოვს თავის პატარ გოგოც. გიორგი სკაიპით რო ელაპრაკებოდა ლიზას თუ შეამჩნიეთ თავის შვილს უყურებდა და დეტალურად იყო გაოცემული რას გრძნობდა. კარგად თუ დაფიქრდებით თითოეულ თქვენგანს ურჩევნია ისეთ არეულობაში როგორიც ნიკოლოზია თავისი შვილი შორს ყავდეს და მითუმეტეს არ უნდა ახალი. ნიკას ბავშვის არ ყოლის სურვილი, რეფლექსია დაიცვას ჯერ არ დაბადებული ბავშვი. რავიცი მე ესე დავინახე. საერთოდ ეს მოთხრობა იმიტომ მომწონს რო სასიყვარულო და მეგობრული გრძნობენის გარდაა ძაააააააალიიიიიააააან საინტერესოს ვითარდება გამოძიება.ამიტოომ ავტოროო სუპეერ გოგო ხარ, გააგრძელე წერაა და დაიკიდე ყველა ვისააც არ მოსწონს და ტვინს გიჭამს

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent