შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ნადირობა (ნაწილი 2)№16


4-11-2018, 00:01
ავტორი Life is Good
ნანახია 9 873

ნადირობა (ნაწილი 2)№16

იატაკზე იჯდა და ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს იქ არ იყო...ეს ყველაფერი მის თავს არ ხდებოდა და სადღაც მისგან, ძალიან შორს განიხილავდნენ მისთვის, უცნობი ადამიანის ბედს...ისეთი შეგრძნება ჰქონდა, თითქოს სხეულიდან გამოსულიყო და ზემოდან დაჰყურებდა საკუთარ თავს...დაბეჩავებულს,გაუბედურებულს..ესეთი საკუთარი თავი, ეზიზღებოდა,რადგან ის ნიკოლოზი აღარ იყო...ის ნიკო , საკუთარ ხელებში ჩამკვდარი მეგობრის გვერდით დაკრძალა...ის ნიკო ,დანგრეულ ოჯახთან ერთად ჩამოინგრა...ის ნიკო, იმ თხუთმეტი ტყვიით მოკვდა, დაუნანებლად რომ დააცალეს მისმა ავის მსურველებმა..და ეს ნიკო...გასაცოდავებული...დასუსტებული და გატეხილი, ზუსტად იმ წუთს მოკვდა როდესაც საკუთარი პირიდან ნათქვამი "მე მყავს შვილი...მეორე არ მინდა" ისე აუცხადდა ,როგორც საშობაოდა თოვლის ბაბუასთვის მიწერილი, ბავშვური სურვილების ვრცელი სია ,რომელსაც წითელი მანქანა...პულტიანი თვითმფრინავი...ჯარისკაცის ავტომატი ან ფეხბურთის ბურთი შეადგენს. შობა დილით მშობლები რომ გახვედრებენ ღიმილით და აი, ნახეეე...ეს თოვლის პაპის საჩუქარია შენთვის, იმიტომ რომ წელს კარგად იქცეოდი...წელს კარგი,დამჯერი და ბეჯითი ბიჭი იყავი...წელს, ცუდი არაფერი ჩაგიდენია და მერე რაა თუ დედამ*ოტყნულმა ცხოვრებამ გაგიკეთა ცუდი...მერე რაა?! სამაგიეროდ ,თივლის პაპის საჩუქარი ხომ შენიაა?!
-დღეს, იტენსიურ განყოფილებაში იქნება და ხვალ ამ დროს გადმოვიყვანთ პალატაში...მაშინ შეძლებთ ნახვას...
-გასაგებია...-ნიკას მაგივრად ლაღიძემ უპასუხა და მეგობარს გახედა ,რომელიც ამღერებულ ტელეფონს წარბშეკრული დაჰყურებდა. ბოლოს უპასუხა და იატაკიდან წამომდგარი ორი ნაბიჯით მოშორდა მამაკაცებს.
-გისმენთ!
-ვფიქრობ, სალაპარაკო გვაქვს...-ხაზის მეორე ბოლოს მამაკაცის ჩახლეჩილი ხმა გაისმა.
-რომელი ხარ?!-ხმა არ ეცნო.
-მისამართს შეტყობინების სახით გამოგიგზავნი.ნახევარ საათში გელოდები...-მიახალა უცნობმა და ტელეფონი გათიშა. რამოდენიმე წამში კი ესემეს შეტყობინების ხმამ დაიწრიპინა და ნიკასაც ბევრი არ უფიქრია სწრაფად გახსნა შემოსული კონვერტი.ზარის ავტორი, საბურთალოს სასაფლაოებთან იბარებდა...სადაც დიღმიდან მისვლას ნამდვილად მოასწრებდა ნახევარ საათში.ტელეფონი, ჯიბეში ჩაიცურა და მომლოდინე სახით მდგარი ლაღიძისკენ შეტრიალდა ...ექიმი წასულიყო.გიორგი კი თეძოებზე შემორტყმული დოინჯით უყურებდა და მის მზერაში ნათლად იკითხებოდა უცნობთან განხორციელებული საუბრისადმი ინტერესი.
-ვინ იყო?-როცა მიხვდა ნიკა ხმის ამომღები არ იყო ხმაში ბრაზი გაურია და ისე იკითხა.
-ნომერი შეეშალათ...-მხრები უდარდელად აიჩეჩა ნიკამ და მოსაცდელის სკამზე დაეშვა...გონება კი ,ელვის სიწრაფით ადგენდა გიორგისგან თავის დახსნის გეგმას...ისე უნდოდა გასხლტომა ლაღიძეს ეჭვი რომ არ აეღო და უკან არ გაჰყოლოდა.
-ეგ ზღაპრები, ბებიაშენს მოუყევი ნიკოლოზ!-ირონიულად ჩაიცინა ლაღიძემ და თავზე დაადგა -ვინ იყო?
-გითხარი, ნომერი შეეშალათთქო!-ქვემოდან ამოხედა წარბშეკრულმა ნიკამ და კბილებს შორის გამოსცრა.- სხვა რა თქვა ექიმმა?
-მშვენივრად გაიგე რაც თქვა...ნიკა...მისმინე...-ღრმად შეისუნთქა ლაღიძემ -სისულელეების გარეშე...ძალიან გთხოვ ...
-ორი წლის არ ვარ გიორგი!ნუ გამიტრაკე საქმე...ამის დედაც...სუფთა ჰაერზე უნდა გავიდე...აქ ცუდად ვარ...-სწრაფად წამიხტა სკამიდან და გასასვლელი კარისკენ დაიძრა...ლაღიძე, არ გაჰყოლია მის ადგილზე დაჯდა და სახე ორივე ხელით მოისრისა.შენობიდან გამოსული, სწრაფი ნაბიჯით დაეშვა კიბეზე და საკუთარ მანქანამდე მისასვლელი გზა თითქმის სირბილით დაფარა.საჭის მხარეს, კარი გამოგლიჯა და სავარძელზე დამჯდარმა...ჯიპი ,ადგილიდან გიჟივით მოსწყვიტა.

საკუთარი მანქანის საჭესთან მჯდატი გეგუტიძე, ნერვიულად აკაკუნებდა თითებს საჭეზე და დრო და დრო მაჯაზე მორგებულ როლექსის საათზე იყურებოდა...ნამდვილად არ გრძნობდა თავს მშვიდად...იმ ყ ველაფრის მერე, რაც მოხდა პირველად უნდა შეხვედროდა ყოფილ პროკურორს პიროსპირ და ნამდვილად არ იყო დაზღვეული რამე გაუთვალისწინებელი ფაქტისგან...თუმცა ჩიტი, ბრდღვნად ნამდვილად ღირდა...შესთავაზებდა მოლაპარაკებას ...წამოვიდოდა დათუნაშვილი, ჰო კარგი.. არ წამოვიდოდად და მოახერხებდა როგორმე მისთვის შუბლში ერთი ტყვიის დაჭედებას.დათუნაშვილის მანქანა,როგორც იქნა გამოჩნდა და მისი მანქანის წინ შეაჩერა.გადმოსვლას არ ჩქარობდა პროკურორი ...იჯდა, საჭეზე სისხლის გაჩერებამდე ჩაჭერილი თითებით და მზერით ბურღავდა, თავის მანქანაში მჯდარ გეგუტიძეს ,რომელსაც სახეზე ნერვიულობა გადაშლილი წიგნივით ეწერა.ოდნავ დაბნეულიყო და გაოფლილი თითებით, კალთაზე დადებულ იარაღს ჩაჰფრენოდა, რომელიც ფრთხილად ჩაიცურა საქამრეში და კარი გამოაღო.თითქმის ერთ დროულად გადმოვიდნენ მანქანიდან მამაკაცები...გეგუტიძე, თავის მანქანას ერთი ნაბიჯით მოშორდა და ის იყო რაღაცის თქმა დააპირა ,მისკენ ლომივით გამოწეული დათუნაშვილი რომ დაეძგერა და თავისზე საკმაოდ დაბალს და ლოტოს კოჭივით დამრგვალებულ გეგუტიძეს ,თავი ისეთი სიძლიერით დაარტყა სახეში ,უკან გადაქანებული გეგუტიძე მანქანის ძარას მიეხეთქა და ყრუ ღმუილით ორივე ხელი სახეზე იტაცა.
-ბებერო მძღრენო!შენი დედაც...-კბილებში ზიზღით გამოსცრა და ძლიერად მოქნეული მუშტიც მიაყოლა, რომელიც მართალია სახეზე აფარებულ ხელებში მოხვდა, მაგრამ იმდენად მტკივნეულად მოხვდა ,თავადაც ეტკინა ხელი და საკუთარ შეკრულ მუჭს დახედა, რომელზეც კანი გადახსნოდა და სისხლი მოსდიოდა.-ახლა გავთანაბრდით...ყოველთვის მქონდა სურვილი, შენთვის ცხვირ-პირი ამომენაყა ნაბიჭ*ვარო!
დარტყმისგან გაბრუებული გეგუტიძე, შეძლებისდაგვარად მოვიდა გონს და სახიდან სისხლიანი ხელებიც მოიშორა...მის წინ მდგარ მამაკაცს ჩაწითლებული თვალებით ახედა და ზიზღით ჩაეცინა.
-ეს არ უნდა გექნა...-პირში ჩაგუბებული სისხლიანი ნერწყვი გამოაფურთხა და თავი გაქნია.
-რატომ? ისევ მესვრი? -ჩაეცინა დათუნაშვილს და მისკენ დახრილმა, ირონიულად დამანჭული სახე ახლოს მიუტანა...-თუ დამარტყამ?!მიდი, მაგარო ბიჭო! გელოდები...-წელში გასწორდა და ხელები თეატრალურად გაშალა...-დამანახე, რისი გაქვს? თუ მხოლოდ კაბინეტიდან ბრძანებების გაცემა შეგიძლია?მინისტრის მოადგილევ...
-მესმის შენი სიბრაზე...-საშემოდგომო პალტოს ჯიბიდან, თეთრი ხელსახოცი ამოიღო გეგუტიძემ და სისხლიანი ცხვირი მოიწმინდა ,რომელიც უკვე შეშუპებოდა და გვერძზე მოხრილი ცხვირი არც თუ სახარბიელო მდგომარეობაზე მეტყველებდა...ხელსახოცის მიდებით გამოწვეული ტკივილისგან, სახე დაემანჭა გეგუტიძეს, მაგრამ ყურადღება არ მიუქცევია ისე განაგრძო:-მე შენსკენ ვარ...მეც ისევე მინდა იმ ანდროს მოშორება, როგორც შენ!
-რაიყო ?გადმოგდებული ლუკმის ზომა შეგიმცირაა?!-ჩაეცინა ნიკას და სიგარეტს მოუკიდა.
-თავს გავიდა...-მანქანის შეჭ....ტილ ძარას მიეყრდნო გეგუტიძე...
-კაი კაცო...ამბიციებმა მოგიჭირა ცხვირშიი?!
-მე ის ინფორმაცია მაქვს ,რაც შენ გჭირდება-მისი ირონიისთვის ყურადღება არ მიუქცევია გეგუტიძეს...-ინფორმაცია, რომელიც ბატონ მინისტრს გისოსებს მიღმა გამოკეტავს...
-და გადაწყვიტე სიკეთე გააკეთო და ის ინფორმაცია მე გადმომცე...-კვამლი სწორ ზოლად გამოუშვა პირიდან ნიკამ და გაეღიმა,შემდეგ ჩაეცინა და ბოლოს ხარხარი აუტყდა...გულიანად ხარხარებდა, თვალებ დამრგვალებული გეგუტიძე კი მისი სიცილისგან ტუჩის კუთხეეებში გაპარული ღიმილით უყურებდა.ბოლოს სახე ერთიანად დაუსერიოზულდა დათუნაშვილს და ტუჩები ზიზღნარევი ირონიით დაებრიცა.-ერთ ადგილზე რომ გაირჭო ეგ ინფორმაცია არ გინდაა? მე აღარ ვარ სამართალ დამცავი...შესაბამისად ჩემთვის არ უნდა მოგემართა...და საერთოდაც თავად რომ მიგეტანა განყოფილებაში ეგ შენი "ინფორმაცია" არ გინდაა?!თუ გეშინია, შენც არ დაგენძრას...
-მე ვცდილობ დაგეხმარო?-ყელში მოწოლილი ნაღვლის გემო, გაჩირვებით დაბრუნა უკან გეგუტიძემ და ირონიულად მომზირალ დათუნაშვილს ახედა.
-არა ,შენ ცდილობ მხრებზე დამაჯდე, რათა საკუთარი თავი მაღლად წარმოაჩინო.-ჩაეცინა ნიკას.
-სხვანაირად ვერ მიუდგებით კინწურაშვილს...
-და შენ შეასრულებ ჩემი და კინწურაშვილის დამაკავშირებელი ხიდის როლს?-სიგარეტის ნამწვი წკიპურტით მოისროლა პროკურორმა და სანახევროდ მოჭუტული თვალებით დააკვირდა გეგუტიძეს.-სანაცვლოდ რას ითხოვ? საკუთარ უსაფრთხოებას? ხელშეუხებლობას...და რა დაზღვეული იქნები ,შემდეგ რომ არ მოგაკითხავ? ჰო, შემიძლია ახლა პირობა მოგცე რომ შენ ხელშეუხებლობის ას პროცენტიან გარანტიას გაძლევ?შემდეგ კი მოვიდა და მოგიკითხოო? შემომედავებიი? გააპროტესტებ?მიჩივლებ, დადებული პირობის დარღვევისთვის?-ჩაეცინა-თუ, რამოდენიმე პუნქტისგან შედგენილი ხელშეკრულება გაქვს მოტანილი და ხელი უნდა მოვაწერო? მანამდე ვივაჭროთ...შემევაჭრე შენი სიცოცხლის ღირებულებით...ავწიოთ ფასები? იციი? ყველაზე ცუდად მოლაპარაკებები გამომდის, რადგან ფინანსისტი კი არა ერთი მკვდარი პროკურორი ვარ, რომელსაც სურვილი აქვს კისერი შიშველი ხელებით მოგიგრიხოს...მიმიყვან ბატონ ანდრომდეე? როგორ აპირებ ამას?
-მისი ქალიშვილი...-ჩავარდნილი ხმით ამოიხრიალა გეგუტიძემ-კინწურაშვილს შვილი ჰყვას, ლეა...
-მერე?
-მხოლოდ ლეას ხელში ჩაგდებით შეძლებ კინწურაშვილამდე ისე მისვლას ,საკუთარ ტყავს საფრთხე რომ არ შეუქმნა...-ნერვიულობისგან ოფლით დაცვარული შუბლი ხელისგულით მოიწმინდა.
-და რა ვქნა ? ლეა გავიტაცოო?!-ხმამაღლა გაიცინა ნიკამ-ყოფილი სამართალ დამცავი ვარ ...რაიყო, ჩემში ტერორისტის ამბიციებს ხედავ?
-ამის დედაც...
-დიდი შეცდომა დაუშვით ბატონო ჯემალ...საკუთარი სურვილით შეყავით თავი ლომის ხახაში
..მეტიც რაღაც ყ*ე გეგმით ცდილობ ჩემი და კინწურაშვილის დაჯახებას, შემდეგ კი ამ ბრძოლაში გამარჯვებულს შეუძვრები ვაზელინის დიდი ფლაკონით...რა გგონია? შენი შემოთავაზების მერე სამინისტროში შევაჭრი და ხმალაობას გავმართავ?!ილია გრიგოლია და მისი ბანდა დაკავებულია...ტვირთი ჩამორთმეული...შენ აქ ხარ...ჩივაძეებს კი საკუთარი ფეხით მივაკითხავ...ჩემამდე მოსასვლელად ის არ უნდა გაგეკეთებინათ რამაც შენი სიცოცხლე, შენივე სურვილით ჩააგდო საფრთხეში...შეგეშალათ ბატონო ჯემალ...ძალიან შეგეშალათ და ახლა თუ მიყურებთ და ფიქრობთ რომ ძალიან კეთილი ვარ და არაფერს დაგიშავებთ ეგაც გეშლებათ, რადგან ნამდვილად არ ვარ კეთილი...
-მე არ დავსხმივარ თავს შენს გოგოს...-ამოიხრიალა ფერწასულმა გეგუტიძემ.
-და რა იცით რომ ჩემს გოგოს, თავს დაესხნენ?-წარბის აწევით იკითხა ნიკამ და გეგუტიძეც უარესად გაფითრდა...ნიკაპი აუკანკალდა და უკან დაიხია, მაგრამ მანქანის ძარას მიყრდნობილისთვის შეუძლებელი აღმოჩნდა.
-ჯანდაბა...ჯანდაბა-მისკენ დაძრული დათუნაშვილისკენ ხელები შეჩერების მიზნით გაიშვირა.-ჯანდაბა,შენი მოკვლა მიბრძანა იმ ნაბი*ჭვარმა კინწურაშვილმა...სხვანაირად ვერ შევძლებდი შენამდე მოსვლას..იძულებული გავხდი...თანაც ხომ არ მომკვდარა...ჯანდაბა.მე შენ გჭირდები...იმ ახვრამდე უჩემოდ ვერ მიხვალ...რა გგონია მოაგროვებ კომპრომატებს? ამის დედაც, რომელიც ახლა ჩემს მანქანაში დევს მოზრდილი საქაღალდით.. მიიტან პროკურატურაში და ჰოპ? ჩასვამეენ? არაა...არა, ბატონო ნიკოლოზ...იმ გაიძვერას, ყველგან ფესვები აქვს გადგმული...შენს პროკურატურაშიც მოიძებმება ერთი ორი მისი ახლობელი, რომელიც გარკვეული თანხის სანაცვლოდ ისე გააქრობს ამ მოგროვილ მასალებს, შენი მოწონებული...არ ჩასვამენ...ვერ ჩასვამენ, მე კი მისი ყველა ჩადენილი დანაშაულის ცოცხალი მოწმე ვარ...უბრალოდ, გარანტია მჭირდება !ჯანდაბა...წყეული გარანტია, რომ წყლიდან მე სუფთა გამოვალ...რა გგონია ეგ შენი პროკურატურა? მართლა ქვეყნის უსაფრთხოებას ემსახურებაა? ყველა მოსამართლე მოიქრთამება...ყველა, განურჩევლად ერთმანეთისა... გააჩნია მათ მადას, ზოგს დიდი კუჭი და კარგი გემოვნება აქვს...ზოგს პატარა, მაგრამ განდიდების ამბიცია...ამის დედაცა...ხომ არ მომკვდარა ? არ მომკვდარა ის შენი გოგო ,გადარჩა.
-სამაგიეროდ ,ჩემი ჯერ არ დაბადებული შვილი მოკვდა ნაბი*ჭვარო!-კბილებში გამოსცრა ნიკამ და პალტოს საყელოში ჩააფრინდა ორივე ხელით.
-რომელი შვილი?-სიმწრით ჩაეცინა გეგუტიძეს და მის ხელებს თავისები ჩაავლო, უხეშად მოიშორა და ხელის ძლიერი ბიძგით აიძულა ერთი ნაბიჯით უკან დაეხია.-რომელი შვილი?-ხმას აუწია და ზიზღის დიდი დოზით გააჯერა...-თავად რომ თქვი უარიი?!
-რა?-მოულოდნელობისგან ხმა გაუტყდა დათუნაშვილს-შენ, რა ჯანდაბა იცი მე რა ვთქვი? შენ რა იცი შე ახვარო, მე რა ვთქვიი?!-თავადაც აუწია ტონს და ისევ მისკენ გაიწია, მაგრამ მანქანის ძარას მოშორებულმა გეგუტიძემ უკან ორი ნაბიჯით დაიხია და სისხლით მოსვრილი სახე ირონიულმა ღიმილმა დაუმანჭა.
-მე, ძალიან ბევრი რამ ვიცი ბატონო პროკურორო...იმდენი რამ, რომ შოკში შეიძლება ჩავარდე...
-შენი დედა მოვტ*ყან!
-არ გირჩევ ნიკოლოზ...არ გირჩევ-თითი, გამაფრთხილებლად დაუქნია მამაკაცმა.-რა გგონია იმ პატარა ქაჯს, მარტო შენ უსმენდიი? რა გგონია, მართლა ყოველთვის წინ ხარ? შენ, არაფერიც არ ხარ...ერთი ფიცხი და უმართავი კაცის გარდა...არაფერი არ ხარ და მაგიტომაც მანიპულირებენ შენი ხასიათით ყოველთვის...რა გგონია მართლა შენი მეგობრები გახვევია ირგვლივ?
-არც კი გაბედო...-ზიზღით გამოსცრა ცარცივით გაფითრებულმა დათუნაშვილმა-არც კი გაბედო და ჩემს მეგობრებზე კრინტი არ დაძრა...
-რატომ?-ჩაიცინა გეგუტიძემ-რატომ? გეშინია იმედები არ გაგიცრუვდეს? გეშინია ,არ გაიგო შენი საუკეთესო მეგობარი რას ხლართავს? გეშინია ,არ გაიგო შენი საყვარელი ქალი კისრამდე განავალში ხომ არ ზის?! გეშინია, არ დაინახო რამდენად არარაობა ხარ? არაფერი არ ხარ, გარდა შურის მაძიებელი, დაბოღმილი კაცისა...რომელმაც ცხოვრებაში ვერაფერს მიაღწია...
ერთ ადგილზე გახევებულ დათუნაშვილს, პირზე ხელი ჰქონდა აფარებული და ჩაწითლებული თვალებით უყურებდა აზარტში შესულ გეგუტიძეს, რომელიც გაჩერებას არ აპირებდა -მეე...შენი იღბლიანი ბილეთი ვარ, შურისძიების გზაზე სიარულისას. ..მხოლოდ მე შემიძლია მოგცე ის რაც შენ გჭირდება...კინწურაშვილი.
-საიდან გაიგე ჩემი გადარჩენის შესახებ?-მისი სიტყვებისთვის ყურადღება არ მიუქცევია ნიკას, დაჭიმული ყბის ძვლებს ერთმანეთს ძლიერად აჭერდა და საფეთქელთან გამომჯდარი ლურჯი კაპილარი ,ავის მომასწავლებლად უთამაშებდა -ამოღერღე შენი დედაც...საიდან გაიგე ჩემზე?!
გეგუტიძემ გამომწვევად ჩაიცინა.
-ხმა ამოიღე შენი დედაც!-იღრიალა ნიკამ და ისე უცებ ეცა და ჩააფრინდა საყელოში, გეგუტიძემ აზრზე მოსვლაც ვერ მოასწრო.-შენი !-ზიზღით გამოაფურთხა ნიკამ და თევზივით გადმოკარკლულ თვალებში ჩააცქერდა, რომელიც უსაზღვრო ირონიას გაეჟღინთა. შემდეგ თავი ვეღარ შეიკავა და განრისხებისგან ჭკუიადან საერთოდ გადასულმა,სახეში მთელი ძალით კიდევ ერთხელ ხეთქა თავი..ყრუდ ამოიღმუვლა გეგუტიძემ და საყელოდან შეშვებული ხელების გამო რომელიც იჭერდა, უკან გადავარდა და მიწაზე ზურგით დაეცა.
-მოგკლავ ,შენი დედაც -ზემოდან მოექცა დათუნაშვილი და წამოწეულს, რომელიც კვლავ ირონიულად უღიმოდა განმეორებით დაარტყა...
-არ მომკლავ...-გამომწვევად გაიცინა გეგუტიძემ და მიუხედავად დარტყმისგან არეული გონებისა, რომელიც ნელ- ნელა ებინდებოდა მაინც თავს ერეოდა.. -არ მომკლავ...გჭირდები...-ზიზღით ჩაეცინა და ტუჩის კუთხეებიდან სისხლმა გამოჟონა.
-შენ ...
კიდევ აპირებდა დარტყმას დათუნაშვილი, მხრებზე ძლიერად ჩავლებულმა ხელებმა უკან რომ დაქაჩა და მიწაზე გართხმულ გეგუტიძის სხეულს მოაცილა და უკან გადააგდო
-რას აკეთებ? რას აკეთებ, ამის დედაც!-საიდანღაც გამოჩენილი ლაღიძე, გაცხოველებულ მეგობარს უკან ექაჩებოდა.ნიკამ,არეული თვალებით ახედა თავზე დამდგარ ლაღიძეს და ფეხზე წამოდგა.
-რას აკეთებ?სულ გადაირიეე?-მკერდზე ხელი ძლიერად უბიძგა გიორგიმ და უკან მიაგდო.
-აქ, რას აკეთებ?-მზერა გაეყინა ნიკას და ლაღიძისკენ გაიწია?-აქ საიდან მოხვდი? ჯანდაბაა მითვალთველებდიი?!მითვალთვალებდიი?! -ხმას აუწია დათუნაშვილმა და უკვე ღრიალზე გადასული თვალებიდან ნაპერწკლებს ყრიდა..
-დამშვიდდი...ჯანდაბა, დამშვიდდი!!!ნიკა...-ორივე ხელი თავზე გადაისვა ლაღიძემ.
-მე, არ მითქვამს სად წამოვედი? უკანაც არ გამომყოლიხარ, რადგან შევამჩნევდი...გიორგი!-თითი სახესთან მიუტანა ნიკამ და სახე უარესად მოერყა, შემდეგ კი სიმწრით ჩაეცინა-რა თქმა უნდა...რათქმა უნდა, ამის დედაც...
-ნიკა-გამომეტყველება შეეცვალა ლაღიძეს და მეგობარს მხარში სწვდა ,მაგრამ ნიკამ ხელის უხეში აქნევით მოიცილა.
-რა თქმა უნდაა...მისმენდი...მისმენდიი!!!!შენი მოტანილი ტელეფონი,მანქანა...ყოველთვის იცოდი სად ვიყავი...ყოველ ნაბიჯს მიკონტროლებდი...
-ნიკა ,სხვანაირად გაიგე...
-რა გავიგე სხვანაირად?! ბრაზილიური სერიალია ამის დედაც?!
-ნიკა...
-გააჯვი...უბრალოდ ,გააჯვი!-იღრიალა ნიკამ და უკან უკან დაიხია შემდეგ კი სასწრაფოდ გამოაღო თავისი მანქანის კარები და ნახევარი ტანით შემძვრალმა, ბრაზისგან აკანკალებული სხეულით დაუწყო ყველა კუთხე კუნჭულის შესწავლა.-მითვალთვალებდა ბიჭი...ამის დედაც...-სიმწრით ჩაეცინა და ჭერს ახედა ,წამით დააკვირდა, ნათურის ბუდეს ჩააფრინდა ძლიერი თითებით და გამწარებულმა გამოგლიჯა, საიდანაც კაბელებთან ერთად ნათურასთან დამაგრებული პატარა გადამცემიც გამოჰყვა.მანქანიდან გამოძვრა და მის უკან მდგარ ლაღიძეს უხეშად მიაგდო მკერდზე.-ამაზე ,მერე დავილაპარაკებთ!
-ნიკა!-ძირს დაგდებული დაგამცემისთვის არც დაუხედია ლაღიძეს მეგობარს უყურებდა, რომელიც საჭეს მიუჯდა და კარი ძლიერად მიიჯახუნა, შემდეგ კი მანქანა გიჟივით მოსწყვიტა ადგილიდან და სასაფლაოების ტერიტორიას გაეცალა.

-რაო ,ბატონო გიორგი?!-გეგუტიძე წამომჯდარიყო და საკუთარი მანქანის საბურავს, ზურგით მიყრდნობილი სახიდან, სისხლს იწმენდდა.-მფარველ ანგელოზს ფრთები მოსძვრაა?
ლაღიძე, ცხვირპირ დასისხლიანებული გეგუტიძისკენ მიტრიალდა და ბოროტად დაკვესილი თვალებით მიაშტერდა.
-ღალატს, არასდროს გაპატიებს...
-შენს ადგილზე ასე დარწმუნებული არ ვიქნებოდი?-ირონიულად ჩაეცინა ლაღიძეს-თუმცა სამწუხაროდ შენ ვერ მოესწრები ამას...-ზიზღით გამოსცრა ლაღიძემ და შარვლის საქამრიდან ამოღებული იარაღი მისი მიმართულებით შემართა...
-ამას არ იზამ-ჩაეცინა გეგუტიძეს..
-ქალი არ უნდა გაგერია ამ საქმეში ნაბიჭ*ვარო!-კბილებს შორის გამოსცრა ლაღიძემ და სასხლეტს წარბის შეუხრელად დაუშვა. ნასროლმა ცხრა მილიმეტრიანმა ტყვიამ, გეგუტიძის თვალებს შორის გაიარა და უკან, ჯიპის წინა საბურავს შეესო.საიდანაც შიშინით დაიწყო ჩატუმბულმა ჰაერმა გამოსვლა.გეგუტიძეს, თავი წინ გადმოუვარდა საბურავი კი დაიჩუტა და მანქანა ოდნავ გადაიხარა გვერდით.


შავი პორშე , დაცარიელებულ ქუჩაში საშუალო სიჩქარით გადაადგილდებოდა...ქალაქში თენდებოდა,კანტი კუნტად მიმავალი მანქანები, საბურავიბის შიშინით გაუქროლებდნენხოლმე გვერდით .წვიმდა ...კოსტა ჩივაძეს, არასდროს უყვარდა წვიმა ...მის ხასიათზე პირდაპირ ახდენდა გავლენას და მერე მთელი დღე, მოჟამული დადიოდა გამწარებული პენსიონერივით.მოხვევის მანიშნებელი ციმციმა ჩართო და ცენტრალური გზიდან, ვიწრო ქუჩაზე გადაუხვია და ქვაფენილიან გზაზე დაეშვა.ერთ- ერთი ჩიხიდან, მისი მიმართულებით დაძრული ჯიპი რომ გამოჩნდა, რომელმაც სიჩქარე ნელ- ნელა აკრიბა და გვერდიდან მთელი სიჩქარით შეეჯახა ისე შეეჯახა პორშე გვერდით მიაცურა და წინა საბყრავით ბორდიულზე მიაგდო.
-ამის დედაც! -იღრიალა ჩივაძემ და ძლიერი დარტყმისგან შერყეული მანქანის საჭეს, ორივე ხელით ჩააფრინდა. დაჯახებულ მანქანას გახედა, რომლის შეჭ....ტილი კაპოტიდან ამოვარდნილი კვამლისა და ცხელი ორთქლის ფონზე, იქიდან გადმოსული მამაკაცის სახის გარჩევაც გარკვევით შეძლო.ნანახისგან დაფეთებული, კარს სწვდა და გამოაღო ის იყო გადასვლას აპირებდა გარედან კარზე, ძლიერად მოხვედრილი ფეხის გამო ისევ შიგნით რომ მოუწია შებრუნება.
-შენი !-არადამიანურად ამღვრეული თვალებით ჩააცივდა მამაკაცი და კარი თავად გამოგლიჯა, დაბნეულ ჩივაძეს ,საყელოში ძლიერად ჩაავლო ხელი და მიუხედავად გაწეული წინააღმდეგობისა არ გასჭირვებია მისი არც მაინცდამაინც ძლიერი სხეულის ასფალტზე გადათრევა, რომელსაც ზემოდან მოექცა და ხმის ამოღებაც არ აცადა ისეთი სიძლიერით ხეთქა ცხვირპირში მუშტად შეკრული ხელი.
-გამარჯობა, ბატონო კონსტანტინე...ხედავ ,ჩემი ფეხით გესტუმრე საიქიოდან...
-ჯანდაბა...-ამოიხრიალა ჩივაძემ და ზემოდან მოქცეულ დათუნაშვილს, ორივე ხელით სახეზე მიაწვა.თუმცა თავისზე საკმაოდ ძლიერი სხეულის მოშორება ვერ შეძლო.
მისი ხელები ,სახიდან მოიშორა ნიკამ და ხელმეორედ მოუქნია მუშტი.
-მე არაფერ შუაში ვარ...-ამოიხრიალა სისხლის ხველებით ჩივაძემ...-მე ,არაფერ შუაში ვარ...
-მართალი ხარ...შენ არ ხარ შუაში...შენ ,თავში ხარ...თავში ხარ შენი დედაც! -წელში გასწორდა ნიკა და ზემოდან დააჩერდა ჩივაძეს, რომელმაც მისი ამ ქმედებით ისარგებლა და მოხრილი მუხლი ,ზურგიდან ძლიერად მიარტყა ხერხემალში..დარტყმამ ,წამით მოადუნა დათუნაშვილი, ჩივაძემ კი ამით ისარგებლა და წამოწეულმა მუშტი სახეში მოუქნია,რომელმაც გვერდით გადააგდო ტუჩ გახეთქილი პროკურორი. თავად კი მთელი ენერგია მოიკრიბა და წამოხტა. ფეხზე წამოსადგომად წამოწეულ დათუნაშვილს, ფეხი მოუქნია და ალბათ სახეს არ ააცილებდა ნიკას რომ არ ემარჯვა ,ორივე ხელით დაუჭირა ფეხი და სწრაფი მოძრაობით ამოუტრიალა.წონასწორობა დაკარგული ჩივაძე ,მიწაზე მოწყვეტით დაეცა და ყრუდ ამოიღმუვლა
-რაო ,მაგარო ბიჭო? მეტი ვერ გავქაჩეთ?-ირონიულად გაეცინა ტალახში ერთიანად ამოსვრილ დათუნაშვილს და გვერდულად წამოწეულ კოსტას ,მისწვდა. ურტყამდა, დაჭრილი ცხოველივით გაცოფებული და შეჩერებას არ ჩქარობდა.
-შენი დედაც...-როგორც იქნა თავი ხელში აიყვანა და ერთიანად დასისხლიანებულ ჩივაძეს მოშორდა, რომელიც მუცელზე ამოტრიალდა და იდაყვების საშუალებით იწყო წინ გახოხება...გონება ებინდებოდა და ისეთი შეგრძნება ჰქონდა, თითქოს დათუნაშვილის მუშტებს კი არ ჩაეგდო ამ მდგომარეობაში, არამედ დიდ სატვირთო მატარებელს გადაეარა.
-იცი, რა გრძნობაა უყურო სიკვდილთან მებრძოლ შენს მეგობარს ,რომელიც შენივე წყეული მანქანის გამო ,შენსავე ხელებში გადაწყვეტს სიკვდილს?-სიტყვებს კანკალით უშვებდა პირიდან ნიკა და დასკდომამდე მისული კაპილარები კისერზე ამაზრზენად გამოჰყროდა.გახეთქილი ტუჩიდან, სისხლი მოჟონავდა და სახეზე მიცხობილ ტალახს ერეოდა.გრძელი ქურთუკი სულ დასვროდა და სისხლიანი თითები უკანკალებდა.
-იცი რა შეგრძნებაა ,იცხოვრო სინდისის ქენჯნით შენი დამპალი ცხოვრების მანძილზე და ღამე არ გეძინოს რადგან თვალწინ დამპალი კინოს კადრებივით სულ ის სცენა გიტრიალებს, ვიღაც ნაბიჭ*ვარი ჩივაძის მაგარი ბიჭობის გამო ,ხელებში როგორ გაკვდება ახალგაზრდა კაცი?! -ხმას აუწია ნიკამ-იცი რა გრძნობაა, გაუმკლავდე შურისძიების სურვილს მთელს სხეული რომ გაქვს გაჟღენთილი?! იცი რა გრძნობაა ,უყურებდე შენი მეგობრის მკვლელს და თავს იკავებდე რადგან ათ მცნებაში გვიწერია რომ არა კაც ჰკლა...არა კაც ჰკლა შენი დედაც...მაგრამ რატომ არ უნდა მოკლა ? მას რომ მიეცეს შანსი ხომ მოგკლავს? შენ გქონდა ადამიანის მოკვლის უფლება და მე არ მაქვს? ეს სადაური წესია? ეს სადაური კანონია? ვინ დამიდგინა წესები და კანონები შე ბო*ზო? ვინ? -ხელები ზიზღით გაშალა და ჩივაძის პორშეს მიუბრუნდა, რომელსაც ძლიერი შეჯახების გამო წინა საბურავთან "კრილო" სანახევროდ ჩამოვარდნოდა.ფეხის მირტყმით ჩამოაგდო და ძირს დავარდნილ ჟეშტს დასწვდა ,ხელში აიღო და ავისმომასწავლებლად შეათამაშა.ამასობაში მიწაზე გართხმულ ჩივაძეს ,გზა გადაეჭრა და ბორდიულზე ახოხებული წამომჯდარიყო და მისკენ დინჯი ნაბიჯებით მიმავალ პროკურორს დამფრთხალი თვალებით უყურებდა.
-ჯანდაბა...არ გინდა,ძალიან გთხოვ...ვიცი...შეცდომა იყო ,არ გინდა გეხვეწები...გეხვეწები, არ გინდა-ტალახიანი ხელები მისკენ გაიშვირა კოსტამ და ერთიანად აკანკალდა.
-ზოგადად ადამიანი, ისეთი დედამოტყნული არსებაა-ქურთუკის სახელო გახეთქილ ტუჩზე გაისვა ნიკამ და სისხლი მოიწმინდა-გაუმაძღარი,შურიანი და მიზნის მისაღწევად ყველაფერზე წამსვლელი...ფულის გამო ტრ*აკს ხო აძლევს?! ერთმანეთსაც ისე დაუნანებლად ხოცავენ..რაღაც წყეული ქაღალდის განო,თითქოს ეს ასეც უნდა იყოს და აქ,გასაკვირი არაფერია...ჩემი მოკვლა გინდოდა ბატონო კოსტა...მაგრამ ჩემს მაგივრად ახალგაზრდა კაცი მოკვდა, რომელსაც ჰქონდა სიცოცხლის უფლება...დიდი მომავალი და სხვათა შორის, ძალიან მაგარი გეგმები...მე რა მიშლის ხელს ანალოგიური რომ არ გავაკეთო!რატომ არ უნდა მოგკლა?
-პოლიციელი ხარ...სამართალ დამცავი...ჯანდაბა, გაფიცებ...გულით საყვარელ ადამიანებს გაფიცებ ...არ გინდა, ძალიან გთხოვ...უბრალოდ მაპატიე...
-ჩემი შვილი, სადღაც დედამოტყნულ გერმანიაშია გადამალული...მეორე შვილი გუშინ მოკლეს...დედამისის მუცელში...ჩემი მშობლები, მკვდარ შვილს გლოვობენ...კილასონიას დედაც გლოვობს მის გარდაცვლილ შვილს ...დედაშენიც იგლოვებს, თავის დამპალ შვილს ...იგლოვებს, ესეთი ახვარი რომ გაგაჩინა...იგლოვებს, მე კი მივალ და მივუსამძინრებ...პირობას გაძლევ ,მივალ და მივუსამძიმრებ.-ზიზღით აფურთხებდა სიტყვებს დათუნაშვილი და ბორდიულზე მოცახცახე ჩივაძეს, ნელი ნაბიჯით უახლოვდებოდა.მარჯვენა ხელში ძლიერად ჩაებღუჯა მოზრდილი ჟეშტის ნაჭერი, გაყინულ სახეზე კი ემოციის ნატამალიც კი არ ეტყობოდა.შავი თვალები ,უარესად ჩამუქებოდა. თეთრი გარსი, ჩასისხლიანებოდა და დაბერილი ცხვირის ნესტოებით, ხარბად ისუნთქავდა გვიანი შემოდგომის, სუსხიანი დილის ჰაერს.
-ძალიან გთხოვ...-ამოიხრიალა ჩივაძემ...
-შენი !-ზიზღით გამოაფურთხა ,არადამიანურად შეშლილი ხმით დათუნაშვილმა და მარჯვენა ხელი მთელი სიძლიერით მოიქნია.ჟეშტმა, შხულით გაკვეთა ჰაერი და მაშველის ძებნაში აქეთ -იქით გაცეცებული ჩივაძის თავთან დაეშვა.თავის დასაცავად აწეულ ხელს, მოხვდა და ბასრი პირით თითებზე კანი გააცალა.განწირული ხმით იღრაიალ ჩივაძემ და საშველად მოუხმო მიყრუებული ქუჩის მცხოვრებთ, რომელთაც დილის ტკბილი ძილით ეძინათ.ქალაქში ალიონი დამდგარიყო...ღამის სიბნელე, გაუფერულებულიყო და რიჟრჟის სინათლე ანაცვლებდა.
-შენი დედაც ნაბი*ჭვარ...-დასრულება ვეღარ მოასწრო ჩივაძემ, ხელმეორედ მოქნეულმა ჟეშტმა ,მისი ქურთუკის საყელო რომ გადასწია და კისერში მთელი სიძლიერით დაეტაკა. ჩაჭრილი კანიდან ,სისხლმა გამოასხა... გაღებული პირიდან კი ხრიალთან ერთად სისხლმაც იფეთქა.ჩივაძე , გვწრდით გადავარდა ფართხალით.დათუნაშვილმა კი სისხლიან მარჯვენაში ძლიერად ჩაბღუჯული ჟეშტი ,ხმაურით დააგდო ასფალტზე.უკან, რამოდენიმე ნაბიჯით დაიხია და სისხლი ნერწყვი გადმოაფურთხა, რომელიც პირში გულისამრევ გემოს უტოვებდა.
-ახლა გავთამაბრდით ნაბოზვარო...-ჯიბეში სიგარეტის კოლოფი მოიძია და ერთ ღერს მოუკიდა, შენდეგ კი შეტრიალდა და სწრაფი ნაბიჯით დაეშვა ქუჩაზე.



თვალები ,ფრთხილად გაახილა და გაბრუებულმა ოთახი მოათვალიერა.პალატის თეთრად შეღებილი ჭერს ,დაბინდული მზერა მოავლო და მომხდარის გახსენებას შეეცადა...შიშისგან მთელს სხეულში დავლილი უსაიმოვნო შეგრძნების გამო თვალები ,კვლავ დახუჭა და ქუთუთოები ერთმანეთს ძლიერად დააჭირა.მესხიერებაში წინა ღამით მომხდარი კადრები ერთიმეორის მიყოლებით გაუცოცხლდა. სუნთქვა გაუჭირდა და ნესტოები დაებარა.გული მტკივნეულად მოეწურა და ისეთი შეგრძნება დაუტოვა, თითქოს მის სხეულს შესეული მღრღნელების არმია, ძვლებს უფქვავდნენ და საშინლად წრიპინებდნენ, რომელიც ტვინში კოდალასავით უკაკუნებდა და ნერვულ დაბოლოებებს უღიზიანებდა. მოხეთქილი კივილის შესაკავებლად ,ტუჩებიბ ძლიერად
მოკუმა და ნიკაპი აუთრთოლდა. არ დაუნახია მაგრამ იცოდა ,რომ იქ იჯდა, მის საწოლთან და თვალს არ აშორებდა...ან პირიქით, არ უყურებდა.მარცხენა ხელი, ფრთხილად გასწია და მუცელზე დაიდო. ჭრილობა ეწვოდა...მაგრამ ეს წვა მისი გამოწურული გულის წვასთან შედარებით ,არაფერი იყო...ფიზიკური ტკივილი, ახლოსაც კი ვერ მივიდოდა იმ სულიერ ტკივილთან, რასაც გრძნობდა და განიცდიდა. ხელზე, ცივი თითების ფრთხილი შეხება იგრძნო და ცრემლიანი თვალები გაახილა...თავი ,მარჯვნივ გადაატრიალა და მის საწოლთან გადმოხრილ მამაკაცს შეანათა სახეზე ადამიანი ფერი რომ არ ედო და გახეთქილი ქვედა ტუჩი, ოდნავ შესიებოდა.დახრილი თვალებით მის ხელს ფრთხილად ეხებოდა და თითები ისე უკანკალებდა ,ძნელი არ იყო მისი მდგომარეობის გამოცნობა.
-ეს ბავშვი, არც უფალს ემეტებოდა ჩემთვის...-შეცვლილი ხმით ამოიჩურჩულა ქალმა და მოასწრო მამაკაცის უკან გაწეულ ხელზე, თავისი ხელის ჩავლება.დათუნაშვილს, თითები ყინულივით ცივი ჰქონდა...სიცივე, რომელიც ქალის ცხელ კანში სწრაფად გაჯდა და ნელ -ნელა დაიწყო მთელს ორგანიზმში გავრცელება.
-მაპატიე...ჩემი სიტყვები, მპატიე...-ჩავარდნილი ხმით ამოილაპარაკა მამაკაცმა.
-თავი ,არადრის დაიდანაშაულო ნიკა...-ტირილი ვერ შეიკავა ქალმა-შენ ,თავი არასდროს დაიდანაშაულო...ეს უფლის ნება იყო, ნიკა...შენ ვერაფერს შეცვლიდი...
ქალის სიტყვები ,ბასრი დანასავით ჩაესო გულში და წამით მისი ფეთქვა შეაჩერა...ამღვრეული თვალებით ამოხედა თეთრი ზეწრების ფონზე მისვენებულ მის სუსტ,სიფრიფანა სხეულს ,ერთიანად ცარცის ფერი რომ დასდებოდა..დახეთქილი ტუჩები, გალურჯებოდა. მწვანე სფეროები კი ცრემლს გადაედღაბნა.მისი წვრილი თითებიდან ,ხელი ფრთხილად გამოსწია და პირზე აიფარა. შემდეგ კი წვერზე ჩამოისვა და მედიკემენტების სურნელით გაჟღენთილი ჰაერი ,ხარბად შრისუნთქა.თვალები წამით დახუჭა და თავის ხელში აყვანას შეეცადა შემდეგ კი ოდნავ დამშვიდებულმა გაახილა და სევდიანი მზერით შეხედა.
-მიდიხარ?-აკანკალებული ნიკაპი ძლივს დაიმორჩილა ნენემ.-ნიკა, ჩემგან მიდიხარ?!
-გიშვებ პატარავ...-არც კი უცდია ტკივილიანი ცრემლების დამალვა, დათუნაშვილს.-ჩემგან გიშვებ ... ცხოვრებაში პირველად, ჩემი ნებით გაგიშვებ...
-ნიკა...
ორივე ხელით თვალები შეიმშრალა ნიკამ და სავარძლიდან წამოდგა. ქალისკენ გადაიხარა და კეფაში ფრთხილად ამოსდო თითები,მის ტუჩებს წაეტანა და ატირებულს ,ორივე ბაგე მონაცვლეობით დაუკოცნ.ა
-არასდროს იტირო ჩემს გამო ...მე, შენი ერთი ცრემლის ფასადაც არ ვღირვარ...
-ნიკა...
-არასდროს შეგეპაროს ეჭვი, ჩემი შენდამი სიყვარულიში...მთელი ცხოვრება მეყვარები...შენს თავს გეფიცები.მეყვარები და ეს სიყვარული გამახსენებს ,რა ნაბი*ჭვარიც ვარ...ნაბიჭ*ვარი და არარაობა, რომელიც არავის არ იმსახურებს.
-გთხოოვ...-მამაკაცის სახე, ორივე ხელისგულში მოიმწყვდია აქვითინებულმა ქალმა და არ მისცა საშუალება უკან გაწეულიყო.-ძალიან გთხოვ...უბრალოდ არ დამტოვო...ნიკა
მამაკაცმა, სახიდან ფრთხილად მოიშორა მისი ხელები .წელში გასწორდა და აქვითინებულ ქალს თვალი აარიდა ,რომელმაც სახეზე ორივე ხელი აიფარა და ხმამაღლა ატირდა.უკან დაიხია ,შემდეგ კი მის მუცელთან დაიხარა და თხელი გადასაფრის ზემოდან, ფრთხილად შეახო ტუჩები.
-შენი დედაც მოვ*ტყან დათუნაშვილო.-ამოიხრიალა სიმწრით და პალატა ისე დატოვა ქალისკენ აღარც მოუხედია.


სასფლაოს კიბეებთან, საკუთარ მანქანაში იჯდა ლაღიძე და სიგარეტს ნერვიულად ეწეოდა.არ ჩქარობდა მანქანიდან გადმოსვლას.ბოლოს როგორც იქნა გადაწყვიტა და კარი ფრთხილად გამოაღო, გადმოვიდა და სიგარეტის ნახევრად ჩამწვარი ღერი ასფალტზე დააგდო.დარწმუნებული იყო, აქ იქნებოდა...წინ, დაძაბული საუბარი ელოდა და არ იყო დარწმუნებული ამ საუბრის მერე რა შეიძლება მომხდარიყო...არ იცოდა ,რას მოიმოქმედებდა ნაწყენი და გულნატკენი ნიკა, მაგრამ ახლა მაინც მივიდოდა...წინ დაუდგებოდა, თვალს თვალში გაუყრიდა და აიძულებდა მოესმინა მისთვის...თავი შეაგულიანა და კიბეები სწრაფად აიარა. შორიდანვე შენიშნა კილასონიას საფლავთან ,ბეტონის მესერზე მჯდარი. თავზე შემოწყობილი ხელებით ,როგორ უყურებდა სურათზე გამოსახულ თემოს.სუსხიანი ნიავი დაჰქროდა და ჩამოყრილ ყვითელ ფოთლებს, აქეთ- იქით დააფრიალებდა.კილასონიას საფლავზეც ეყარა ყვითელი ფოთლები ..უსულო,მკვდარი ფოთლები, რომელსაც შვილის საფლავზე ყოველ დღე ამოსული დედის ,მზრუნველი ხელები აცლიდა, მაგრამ ჯიუტად ცვიოდა ხეებიდან და თითქოს შემიდგომა ფოთოლცვენით გლობობდა უდროოდ გარდაცვლილ ,მიწის შვილს.სურათთან, მიწაში ჩარჭობილ თეთრ ჯვარზე ვერცხლის საკიდით დაკიდებული მედალიონი ქანაობდა.ეს ,ჩივაძის მედალიონი გახლდათ...რომელიც დათუნაშვილმა მოუტანა მეგობარს სამახსოვროდ.ფეხის ხმაზე თავი არ აუწევია ნიკას, სურათს მისჩერებოდა და საერთოდ ვერ გრძნობდა შურისძიების შემდგომ შვებას...უარესად დამძიმებულს, ისეთი შეგრძნება ჰქონდა თითქოს მხრებზე მთელი ქვეყნის სატკივარი აწვა.უკნიდან მოახლოვებული ფეხის ხმა შეწყდა, სასაფალოს მესერს გადმოაბიჯა და მის გვერდით დაჯდა.ჯიბიდან ამოღებული სიგარეტის კოლოფიდან, ერთი ღერი ამოაძვრინა და კოლოფი მასაც გამოუწოდა.ნიკამ ფრთხილად ამოაძვრინა ერთი ღერი და გამოწვდილი სანთებელით მოუკიდა.
-შურისძიება ის კერძია ,რომელიც ცივი უფრო გემრიელიაო..მაგრამ ჩემს შურისძიებას, დამპალი ხორცის გემო აქვს...აქოთებული,მატლიანი ხორცის, ზიზღს რომ გგვრის მაგრამ მაინც ჭამ რადგან თვეების დამშეული ხარ და თუ არ შეჭამ მოკვდები...-სიტყვებს კვამლი ამოაყოლა ნიკამ და ჰორიზონტს გახედა.-გულით საყვარელ ადამიანებს გაფიცებ, არ მომკლაო!მაგრამ მე მაინც გავაკეთე გასაკეთებელი, რადგან ეს ჩემი ვალი იყო და თუ ამით თემოს სული ოდნავ შვებას მაინც იგრძნობს...თუ მაპატიებს, იმას რომ აქ...ამ მიწაში მე უნდა ვლპებოდე და არა მისი ცხედარი...თუ მაპატიებს, ჩემს თავკერძობას...გავაკეთე ეს, თუმცა შვება არ მიგვრძვნია.-ღრმა ნაპასი დაარტყა ნიკამ-მთელი ცხოვრება საყვარელ ადამიანებს ვკარგავ..ზოგი, თავისი სურვილით მტოვებს.ზოგი, იძულებით მაგრამ რა არის იცი გიორგიი?-თავი ასწია და ლაღიძეს გახედა-ყველაფრის საწყისი მაინც მე ვარ.ერთი თავკერძა ...
-ნიკო...
-ჯიუტი და საკუთარ თავში ზედმეტად დარწმუნებული არარაობა...მე რომ შემძლებოდა პატიება...ვაპატიებდი თავის დროზე ნინას...ლადოს,ლიზას, და ბევრ იმ ადამიანს ვისაც არ ვაპატიე...განა ვერ? არ ვაპატიე და მიჩნდება ამ ყველაფრის მერე ერთი კითხვა: კი მარა მე ვინ ჩემი ფეხები ვარ ამდენს რომ ვბედავ და ელემენტარულსაც კი არ ვაკეთებ იმ ადამიანებისთვის, ვისთვისაც ჩემდა გასაკვირად არც იმდენად უმნიშვნელო ვარ როგორც მგონია? მე ვინ მომცა უფლება გადავწყვიტო ვის როგორ მოვექცე და მეტიც ,აღვასრულო ეს გადაწყვეტილება?!მე ცხოვრებაში პირველად არ მწყინს შენი საქციელი მეგობარო...ცხოვრებაში პირველად გპატიობ, თუ კი რამე შეგეშალა და ცხოვრებაში პირველად ,ვიხევ უკან.
-შენი გარდაცვალების მერე-ჰაერი ღრმად შეისუნთქა ლაღიძემ -მე და გურამმა ,გადავწყვიტეთ რადაც არ უნდა დაგვჯდომოდა ყველაფერი გამოგვეძია და ყველასთვის საკადრისი პასუხი გაგვეცა...სხვანაირად ვერ გავარკვევდი ვერაფერს, თუ ორმაგ თამაშს არ წამოვიწყებდი და ზუსტად ამ თამაშის ნაწილი იყო ჩემი ვითომ მათ მხარეს გადასვლა.განყოფილებაში კაცი სჭირდებოდათ .ის კაცი კი მე ვიყავი...გურამი ყ,ველაფერში საქმის კურსში იყო და გვერდით მედგა ნიკო...შენი მოსმენის ბავი...მანქანაში დამონტაჟებული სათვალთვალო მოწყობილობა...ნენეს სახლში დაყენებული მოსასმენი...ეს ყველაფერი ,საშუალებას მაძლევდა მცოდნოდა სად ,როდის და რას აკეთებდი...ისევ შენი უსაფრთხოების გამო...მე ,შენ ჩემს გაბრუელს გეფიცები... ფიქრშიც კი არ მიმიტოვებიხარ...-თვალები აემღვრა ლაღიძეს.-შენ ჩემი ძმა გახდი..,ჩემი ოჯახის წევრი, როდესაც ჩემი სისხლი და ხორცი მონათლე...ყველაზე ახლობელი...ნიკო ,დამიჯერებ?
-მჯერა შენი -სევდიანად გაეღიმა დათუნაშვილს და მეგობარს მხარზე ხელი დაარტყა.
-ეს ყველაფერი, გეგმის ნაწილი იყო ...შენს გამო დაუნანებლად მოვკლავ ადამიანს...იმიტომ, რომ ჩემი ძმა ხარ...ჩემი ძმა.-მოღალატე ცრემლი გაეპარა ლაღიძეს და წვერიან ლოყაზე თავქუდ მოჯლეჯილი დაეშვა.-მაპატიე, ეჭვი თუ შეგეპარა ჩემს ერთგულებაში.
-ნუ გაატრაკე-ჩაეცინა ნიკას და ლაღიძეს ხელი მოხვია. მისი თავი ,მხარზე მიიყრდნო და დაბალ თმაზე აკოცა.
-ცოტა ხანს მივდივარ...ნენეს მიხედე.-ყრუდ ამოილაპარაკა ნიკამ და კიდევ ერთხელ აკოცა თავზე ,შემდეგ კი წამოდგა და პასუხს არ დალოდები ისე დაეშვა სასაფლაოს გასასვლელისკენ.ლაღიძე ,იჯდა და უყურებდა მიმავალ მეგობარს მხრებში მოხრილი,მძიმე ნაბიჯებით რომ მიუყვებოდა საფლავის ქვებს შორის მერე კი საერთოდ გაუჩინარდა თვალთახედვის არეალიდან.ახალ ღერს მოუკიდა და სურათიდან მომზირალ კილასონიას სევდიანი ღიმილით შეხედა.
-გამარჯობა, თემო!მაპატიე ამდენ ხანს რომ ვერ შევძელი აქ მოსვლა მაგრამ ხომ იცი გამომძიებლის გრაფიკი...
დაბალი ხმით ელაპარაკებოდა ლაღიძე ,კილასონიას და დრო და დრო იღიმოდა ,შემდეგ თითქოს რაღაცაში არწმუნებსო, ხელებს იშველიებდა ენერგიულად და ღერს- ღერზე უკიდებდა.
გვიანი შემოდგომა იყო,სუსხიანი ნიავი ქროდა,ხმელი ფოთლები ხის ცრემლებივით ცვიოდნენ და ცვიოდნენ...საფლავეს ყვითელი ზეწრები გადაჰფარებოდათ.უდროოდ გარდაცვლილ გამომძიებელს...თემურ კილასონიას, მეგობარი სტუმრებოდა და მხიარულად უყვებოდა მომხდარ ამბებს...რომელსაც თვეები იყო ჩამორჩენოდა კილასონია.თბილისს ,მალე ზამთარი ესტუმრებოდა...იმედია თოვლი მოვიდოდა.თეთრი საბურველით დაიფარებოდა ყველაფერი.ნამდვილ ზამთარს ხომ თოვლი უხდებაა?! ისევ მოვიდოდნენ მისი მეგობრები სანახავად,მოუყვებოდნენ ახალ ამბებს...მიულოცავდნენ დამდეგ შობა -ახალ წელს...მერე მისი დაბადებისდღეც მოახლოვდებოდა...კიდევ ერთი წლით გაიზრდებოდა კილასონია...დარწმუნებული იყო მისი ხსოვნა ყოველთვის იქნებოდა მისი მეგობრების გულებში და ისიც დაელოდებოდა ...ნამდვილ მეგობრებს, რომელთათვისაც დრო,ადგილ მდებარეობა და ჟამთა ცვალებადობა არ არსებობს.ნამდვილ,ერთგულ მეგობრებს.
-დღეს გავიგე ,მეორეც ვაჟკაცი მეყოლება...-გაეღიმა ლაღიძეს და სურათს შეხედა.-პატარა თემო...იმედი მაქვს შენსავით ნამდვილი ვაჟკაცი გაიზრდება ძმაო და ცვეტში...პირობას გაძლევ ეგრეც იქნება ტო! იმიტომ რომ შენი სეხნია ცუდი ტიპი ვერ იქნება...





скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი Ma No

რანაირი ხარ რაა ;( ❤

 


№2 სტუმარი სტუმარი ქეთა

წინა თავი იმდენად საშინელი წასაკითხი იყო კომენტარიც ვერ დავწერე. უზომოდ მძიმე, უზომოდ ძნელი გასააზრებელი და გადასახარში.
საშინელება იყო ასეთი ნენე და ნიკო.
რომელი უფრო ცუდ დღეშია მართლა არ ვიცი.

ნენე საოცარი გოგოა თუნდაც მარტო იმ სიტყვებისთვის რაც უთხრა. ასეთი განადგურებული, ბოლომდე დანაწევრებული ისევ ნიკას გამთლიანებას და გამხნევებას რომ ცდილობს.

ნიკა.... ჰო ნიკა მართლა ცუდადაა. სულაც არ მეჩვენება გადაზედმეტებულად მისი არცერთი რეაქცია. მეგობრის ხელში ჩაკვდომა და 15 ტყვია რომ არ აკმარეს და ჯერ არდაბადებული კი არა ვერნაგრძნობი შვილი რომ მოუკლეს.
ნიკასნაირები შეცდომას ვერ პატიობენ და მითუმეტეს ვერ აპატიებს საკუთარ თავს და მით უმეტეს ესე იოლად.

ლაღიძეზე რა ვთქვა?! მეგობრობის ეტალონია და ერთი წამითაც არ გამიფიქრებია რომ ნიკას უღალატა.
უბრალოდ ვერ უღალატებდა.
ვერ და არ...

დარწმუნებული ვარ ბევრს ნიკას “ცხოველობა” მოხვდება თვალში, მაგრამ მე პირადად ვერც მაგაში ვამტყუნებ. სანამ ვინმეს გაამტყუნებენ ჯერ საკუთარ თავზე წარმოიდგინონ.
ჯერ მეგობრის უბრალოდ სიკვდილი, მერე რომ გიკლავენ შენი მიზეზით და ხელებში გაკვდება.
მშობელს შავები აცვია და “შენს” საფლავს ისე დასტირიდ. ერთ შვილს სკაიპით თუ ხედავ და ისიც იშვიათად. მეორეც ისე გიკლავენ და ისე გისრულებენ “სურვილს” შენც კვდები ფაქტობრივად. შენს ადამიანს ძლივს პოულობ და შენი ნებით გიწევს დატოვო.

არ ვიცი უბრალოდ, სიტყვები არ მყოფნის.
უზომოდ ემოციური და მძიმე თავებია და იმედია ისევ ნენე დააბრუნებს საკუთარ ცხოვრებაში და საკუთარ ადგილზე.
და შენ უმაგრესი გოგო ხარ!!!

 


№3 სტუმარი სტუმარი ანა-მარია

პროკურორს შეუსრულეს :) ამ ნაწილის არცერთი თავი არ მომწონებია ასე ძალიან ჯერ :) როგორც იქნა ნიკოლოზმაც აღიარა დამპალი,უგულო რომაა:) გიორგის თემოსთან საუბრის სცენა საოცრება იყო,ზოგადად სასაფლაოს ეპიზოდი ემოციების ზღვა იყო. საოცრად აღწერე ბუნება,ჟამთა ცვლა და მეგობრობა.

 


№4 სტუმარი დდ

შენს ისტორიაზე პირველად ამეტირა :დ ძალიან ემოციური იყო არ ვიცი რა ვთქვა უბრალოდ საშინლად კარგად წერ <3

 


№5  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ამეტირა...
აუ რაიყო ეს ჰა?♥️

 


№6 სტუმარი სტუმარი ნანა

შენ რომ ამ ამბებს გაწერინებს იმ მუზას ვენაცვალე ფეფიკო ))) ❤️❤️❤️

 


№7  offline წევრი ხოსე

ვააახ ფეფო შენ რახარ :-) აი კიდე ის მომენტი რო წავიკითხე და დავდუმდი, რა ვთქვა არ ვიცი :-) შვიდზე რომ უნდა ავდგე, შემთხვევით რო შემოვიარე, არ ველოდი დამხვდა და რადროს ძილიაო :-) აიიი უმაგრესი გოგო ხარ ერთ თავში რამდენჯერმე რომ მოგკლავს და გაგაციცხლებს ისეთი :-) ნეტა ახლა რაღა უნდა თქვან "კრიტიკოსებმა" მართლა მაინტერესებს რა შარს გამიძებნიან :-)))) ამდენი და ასეთი ემოციები მერე :-********

 


№8  offline წევრი მირცა

მოვკვდი ტირილით:( რას გვიკეთებ ამას ? უმაგრესი თავი იყო!

 


№9 სტუმარი ნათია41

სიმწრის ოფლმა დამასხა იმის წარმოდგენაზე რომ გიო შეიძლება მოღალატე ყოფილიყო, შემრცხვა ჩემი ეჭვის.

 


№10  offline წევრი nigita

ფეფო ნუ შენზე რა ვთქვა სიტყვები არ მყოფნის იმდენად კარგად წერ და თითოეული ემოციას ისე გადმოცემ რომ რავი.

ნიკამ პირველად აღიარა მისი შეცდომა ასე მძაფრად პირველად აღიქვა თუ რა შეცდომებს უშვებდა, ლაღიძე ამ პერსონაჟე რა ვთქვა კარგის მეტი ყველაფერს აკეთებს საკუთარი მეგობრის დასაცავად , ბოლო ნაწილი მისი საუბარი ძალიან ემოციური იყო ... ამ თავში თითოეული პერსონაჟის ტკივილი ჩნდა ...

 


№11  offline წევრი jingulik

ხოსე
ვააახ ფეფო შენ რახარ :-) აი კიდე ის მომენტი რო წავიკითხე და დავდუმდი, რა ვთქვა არ ვიცი :-) შვიდზე რომ უნდა ავდგე, შემთხვევით რო შემოვიარე, არ ველოდი დამხვდა და რადროს ძილიაო :-) აიიი უმაგრესი გოგო ხარ ერთ თავში რამდენჯერმე რომ მოგკლავს და გაგაციცხლებს ისეთი :-) ნეტა ახლა რაღა უნდა თქვან "კრიტიკოსებმა" მართლა მაინტერესებს რა შარს გამიძებნიან :-)))) ამდენი და ასეთი ემოციები მერე :-********

ხოსე ჯანსაღი კრიტიკა კარგია . ისიც კარგია რომ თავის სუბიექტურ აზრს გამოხატავენ, წესით ამან დადებითობა უნდა მოუტანოს ფეფოს. იყო რაღაც რაც მეც არ მომწონდა. იყო რამდენიმე თავი სადაც გულწრფელობა დამაკლდა და ვიღაცეების ჯინაზე მტკიცებულობის ფორმა იგრძნობოდა. მე ფეფოს დასაწყისიდანვე სულ ვაქებ , იმიტომ რომ არაჩვეულებრივად წერს. სულ გულის კანკალით ვკითხულობ ყოველ თავს. მაგარი და უძლიერესი ისტორიები აქვს. თუმცაღა იყო რაღაც რაც ძაან არ მომეწონა და ჩემი აზრი დავაფიქსირე. ეს ცუდი არ არის დამიჯერე

 


№12 სტუმარი აბლაბუდა

ჯანსაღი კრიტიკა კი მაგრამ არა შეურაცხმყოფელი, საოცარი ის არის რომ თვუთონ მკითხველები აყენებენ ერთმანეთს შეურაცხყოფას, როგორც ყველა სფეროში აქაც მიუღებელია საწინააღმდეგო აზრი :))

 


№13 სტუმარი ემი

ძალიან გემრიელი წერა იცი ფეფო, ღრმა !და ემოციური. და მიხარია,რომ უკვე ჟურნალში ვიხილავთ შენს ისტორიებს. ეს ძალიან მაგარია და დიდ წარმატებებს გისურვებ.
და თუ საიდუმლო არაა, რომ გვითხრა რომელ ჟურნალს დაველოდოთ და როდიდან?

 


№14  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ჰოდა ახლა ყველაზე მეტად დავინახე ნიკა ... ახლა ავღვიქვი ნიკას ტკივილი თვითონ თავიდან ბოლომდე ნიკა და უბრალოდ გული კიარა სული დამიმძიმდა ისე ცუდად ვარ... მე ასეთი ნიკა ნამდვილად არ ვიცოდი არც ვიცნობდი ეს იყოს რაღაც სხვა რა ..
ლაღიძეზე რაღა ვთქვა აი უბრალოდ მაგან ბოლო ნაწილში მართლა მომკლა უბრალოდ კაცი პიროვნებაა რომელზეც სიტყვებიც ზედმეტია აღსაწერად ♥️♥️♥️
აი მართლა ძაან მძიმე წასაკითხი იყო ეს ჩემთვის და ძალიან ძნელად გასააზრებელი...

 


№15  offline წევრი Liziko27

ვეღარ ვკითხულობ იმ ემოციებით რაც მანამდე... გული დამწყდა ლიზაზე სულრომ გაქრე შვილთან ერთად.ზოგს მოწონს ზოგს არა .. ძალიან მაგარი ხარ ათასჯერ არმინდა გამეორება.. აღარა საინტერესო ეს ისტორია ჩემთვის რატომღაც. წარმატებები მინდა გისსურვო.. მოუთმენლად ველი შენს სხვა ისტორიას დარწმუნებული ვარ გაგვახარებ და რაღაც განსხვავებულს და მაგარს გვიმზადებბ ნუ მე ასე მგონია..;*;*;*;* კარგი გოგო ხარ
.

 


№16 სტუმარი მე

ყველაზე მეტად ლიზასთან დააშავაა, იმდენად ეგოისტია ყველაფერი ლიზას დააბრალა შენ არ იბრძოლე ჩემთვისო არადა მარ რა გააკეთა ახლოსაც არ მიუშვა იმის საშუალებაც არ მისცა რომ მისთვის ებრძოლაა, ჯობდა მაშინ გაეშვა, ყველაზე მეტად აქ ლიზამ დაიტანჯა უყურებდა საყვარელ მამაკაც იმ 5 წლის განმავლობაში რომელსაც ფეხებზე ეკიდაა, პირველივე დაბრკოლებაზე ადგა და გაიქცა ვიღაც ნენესთა ზუსტად სანამ ლიზას დაშორდებოდა მანამდე მოწონდა მაგას ნენე, არანაკლწბი გადაიტანა ნიკოლოზის გამო ლიზამაც ძლივს დაუძვრა სიკვდილს, აი ყველაზე მეტად მაგიტომ ვერ ვეგუები ნიკას და ნენეს წყვილს, ახლა მისი აღიარება რამეს შეცვლის? არაფერს ყველაფერიმისი ეგოისტობის გამო დაემართაა, პატიება რომ შეძლებოდა ახლა ასეთ დღეში არ იქნებოდაა, აი საერთოდ არ მეცოდება ეს პერსონაჟი თუ გინდა უგულო მიწოდეთ რაც დაიმსახურა იმას ღებულობს, ხო ლიზა- ნიკას წყვილს არ ვგულშემატკივრობდი მე საერთოდ ნინია მომწონდაა, ხო ვინც გინდა შემეკამათეთ ნენე აი ნიკოლოზის ვერ არის რა საერთოდ არ უხდებიან, რიბკინა ჩემთვის ნამეტარი ხელოვნურია, აი ძალით შემოტენილი პერსონაჟია ჩემთვის, ხოდა ნიკაც ხელოვნურია რადგან მე ვერანაირ ემოციასვერ ვხედავდი ნენეს მიმართ ნათქვამ მიყვარხარშიი, აი ძლივს ამ თავში გამოჩნდა ნამდვილი ნიკოლოზიი, აი გიორგი კი კაცი პიროვნებაა, ერთადერთი ნიკას რაც მისი ცხივრების მანძილზე სწორი რამ გაუკეთებია ეს გიორგისთან მეგობრობაა.

 


№17  offline მოდერი Life is Good

Ma No
რანაირი ხარ რაა ;( ❤

თბილი,ტკბილი და გემრიელი stuck_out_tongue_winking_eye

სტუმარი ქეთა
წინა თავი იმდენად საშინელი წასაკითხი იყო კომენტარიც ვერ დავწერე. უზომოდ მძიმე, უზომოდ ძნელი გასააზრებელი და გადასახარში.
საშინელება იყო ასეთი ნენე და ნიკო.
რომელი უფრო ცუდ დღეშია მართლა არ ვიცი.

ნენე საოცარი გოგოა თუნდაც მარტო იმ სიტყვებისთვის რაც უთხრა. ასეთი განადგურებული, ბოლომდე დანაწევრებული ისევ ნიკას გამთლიანებას და გამხნევებას რომ ცდილობს.

ნიკა.... ჰო ნიკა მართლა ცუდადაა. სულაც არ მეჩვენება გადაზედმეტებულად მისი არცერთი რეაქცია. მეგობრის ხელში ჩაკვდომა და 15 ტყვია რომ არ აკმარეს და ჯერ არდაბადებული კი არა ვერნაგრძნობი შვილი რომ მოუკლეს.
ნიკასნაირები შეცდომას ვერ პატიობენ და მითუმეტეს ვერ აპატიებს საკუთარ თავს და მით უმეტეს ესე იოლად.

ლაღიძეზე რა ვთქვა?! მეგობრობის ეტალონია და ერთი წამითაც არ გამიფიქრებია რომ ნიკას უღალატა.
უბრალოდ ვერ უღალატებდა.
ვერ და არ...

დარწმუნებული ვარ ბევრს ნიკას “ცხოველობა” მოხვდება თვალში, მაგრამ მე პირადად ვერც მაგაში ვამტყუნებ. სანამ ვინმეს გაამტყუნებენ ჯერ საკუთარ თავზე წარმოიდგინონ.
ჯერ მეგობრის უბრალოდ სიკვდილი, მერე რომ გიკლავენ შენი მიზეზით და ხელებში გაკვდება.
მშობელს შავები აცვია და “შენს” საფლავს ისე დასტირიდ. ერთ შვილს სკაიპით თუ ხედავ და ისიც იშვიათად. მეორეც ისე გიკლავენ და ისე გისრულებენ “სურვილს” შენც კვდები ფაქტობრივად. შენს ადამიანს ძლივს პოულობ და შენი ნებით გიწევს დატოვო.

არ ვიცი უბრალოდ, სიტყვები არ მყოფნის.
უზომოდ ემოციური და მძიმე თავებია და იმედია ისევ ნენე დააბრუნებს საკუთარ ცხოვრებაში და საკუთარ ადგილზე.
და შენ უმაგრესი გოგო ხარ!!!

მადლობა ჩემო კარგო kissing_heart უღრმესი მადლობა

მირცა
მოვკვდი ტირილით:( რას გვიკეთებ ამას ? უმაგრესი თავი იყო!

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო კარგო kissing_heart

 


№18  offline წევრი ხოსე

jingulik
ხოსე
ვააახ ფეფო შენ რახარ :-) აი კიდე ის მომენტი რო წავიკითხე და დავდუმდი, რა ვთქვა არ ვიცი :-) შვიდზე რომ უნდა ავდგე, შემთხვევით რო შემოვიარე, არ ველოდი დამხვდა და რადროს ძილიაო :-) აიიი უმაგრესი გოგო ხარ ერთ თავში რამდენჯერმე რომ მოგკლავს და გაგაციცხლებს ისეთი :-) ნეტა ახლა რაღა უნდა თქვან "კრიტიკოსებმა" მართლა მაინტერესებს რა შარს გამიძებნიან :-)))) ამდენი და ასეთი ემოციები მერე :-********

ხოსე ჯანსაღი კრიტიკა კარგია . ისიც კარგია რომ თავის სუბიექტურ აზრს გამოხატავენ, წესით ამან დადებითობა უნდა მოუტანოს ფეფოს. იყო რაღაც რაც მეც არ მომწონდა. იყო რამდენიმე თავი სადაც გულწრფელობა დამაკლდა და ვიღაცეების ჯინაზე მტკიცებულობის ფორმა იგრძნობოდა. მე ფეფოს დასაწყისიდანვე სულ ვაქებ , იმიტომ რომ არაჩვეულებრივად წერს. სულ გულის კანკალით ვკითხულობ ყოველ თავს. მაგარი და უძლიერესი ისტორიები აქვს. თუმცაღა იყო რაღაც რაც ძაან არ მომეწონა და ჩემი აზრი დავაფიქსირე. ეს ცუდი არ არის დამიჯერე

გადახედე კომენტარებს და მიხვდები კრიტიკოსებში ვინც ვიგულისხმე ლიზააა ლიზააა ლიზააა ლიზააა დამპალი ნიკა ნაგავი ნენე ძუკნა და ისევ ლიზაააა ლიზაააა ლიზააა ამხელა ემოციების მერე ამხელა ადამიანური გრძნობების მერე გიორგისგან, ნიკასგან, ნენესგან ამდენი რეალური ნამდვილი ადამიანური სულუთ ხორცამდე განცდილი და შემძვრელუ ემოციის მერე მაინც ლიზააააა ლიზზზაააა ლიიიზაააა კააარგიიით რააა მეტ ვერაფერს ხედავენ, მეტი არაფრის გაგონება არ უნდათ დედამიწამ. უნდა იბრუნოს ლიზას გარშემო და მორჩა სხვა ყველაფერი წყალს წაუღია უბრალოდ არ უნდათ სხვა არაფრის მოსმენა და მორჩა

 


№19  offline მოდერი Life is Good

ყველას უღრმესი მადლობა ვინც წაიკითხეთ heart_eyes საოცრად მახარებთ...მადლობა ყველას განურჩევლად.ძალიან მიხარია თუ მართლაც ისეთი ემოციური გამოვიდა რაც მინდოდა...ჰო ლიზას რაც შეეხება...მოკლედ ლიზაა.რა ვთქვა არ ვიცი ბოდიში თუ იმედები გაგიცრუეთ...ლაღიძე? ლაღიძე ჩემი გავორიტი პერსონაჟია...ნამდვილი მეგობრობის ეტალონი და ყველას ვუსურვებ ერთ მისნაირ მეგობარს....ნიკო? ჩემი დატანჯული,თავქარიანი და გიჟი ნიკო heart_eyes ჰო სამწუხაროდ ბევრი შეცდომა დაუშვა...მაგრამ მთავარია რომ მიხვდა თავის შეცდომებს და ინანიებს.


ჰოო რომელიღაც კომენტარში წავიკითხე ნიკას ნენე ლიზასდროსაც მოსწონდაო...არ ვიცი მე გამომრჩა რამე,სადმე? ნიკამ ნენე ლიზასთან განქორწინების მერე გაიცნო და საერთოდაც ბარში რომ შეამჩნია თუ კარგად მახსოვს...ლიზასთან დაშორებული იყო ერთი თვის.არ აპატიაო?არ მოინდომაო და ბევრი ასეთი რამ ითქვა...არ ვიცი? როცა ვეღარ ასწორებ სიტუაციას და მოსახდენი მაინც ხდება..იქ ნამდვილად აღარ არის საჭირო მუხლებზე დავარდნილი ეხვეწო მას ვისაც შენთან აღარ უნდა.მე ასე ვფიქრობ,მე ასე მესმის და ხვალ ჩემმა ქმარმა რომელთანაც სულ რაღაც რვა წლიანი ურთიერთობა მაკავშირებს რომ გამომიცხადოს მივდივარ და კარგადო...შევეცდები დავაბრუნო,მოვითხოვო ახსნა განმარტებები მაგრამ თუ წავა ნამდვილად არ დავვარდები მუხლებზე და არ დავუწყებ ხვეწნას.ნიკა ელოდებოდა,ეხვეწებოდა და ამავდროულად ნამდვილად არ უნდოდა განქორწინება მაგრამ...ნუ კარგი...კიდევ იყო ასეთი კომენტარი შვილი არ აინტერესებსო? არ დაბადებულს მისტირისო...არსად არ მიწერია რომ ნიკას თავისი შვილი ფეხებზე ჰყავს დაკიდებული...არ ჩანს ბავშვი რადგან თუ კითხულობთ ხედავთ კიდევაც რაც ხდება...სი თუ არ ზის და გარდაცვლილი მამა შვილს არ ესაუბრება სკაიპით ნიკა ჩავქოლოთ...მაშინ არც მშობლები აინტერესებს ნიკას რადგან მათთანაც არ გამოჩენილა...


არ ვიცი ყველას სხვადასხვანაირად შეგიძლიათ გაიგოთ...აღიქვათ და გამოხატოთ საკუთარი აზრი.
ოკ...ნიკა ამ ისტორიაში უარყოფითი პერსონაჟია,ცუდი,თავზე ხელაღებული,გარეწარი,მექალთანე...მაგრამ მაინც მთავარი პერსონაჟია და იკითხეთ იქნებ ზუსტად ცუდი პერსონაჟი მყავდა ჩაფიქრებული? smile

ბარათელიც კაცის მკვლელი,გარეწარი,თავზე ხელაღებული და მექალთანე იყო არ დაყოვა თავისი ცოლის არცერთი დაქალი ...სადისტი და ყველაზე უარყოფითი პერსონაჟი ჩემს თვალში.

რაც შეეხება ნიკას ნენესადმი ხელივნურ გრძნობებს...არ ვიცი...ამ დროს რაც მათ ურთიერთობაში ემოცია იყო და არის...ლიზას ქიმია,ფიზიკა ბიოლოგიას ასჯერ უჯოკრავს.

ამ თავში მაინც არ გეძახათ იმედ გაცრუება...ავტორის მიმართ წყენა და გულისტკივილი.ეს თავი ალბათ ერთ ერთი იმ მცირე თავთაგანია რომლის წერის დროსაც გულწრფელად ამეტირა...

ნუ არ ვიცი...წარმატებებს გისურვებთ...წამსვლელები წახვალთ...დამრჩენები დარჩებით...მადლობა ყველას განურჩევლად ...მადლობა რომ კითხულობთ. heart_eyes

 


№20  offline წევრი jingulik

ხოსე
jingulik
ხოსე
ვააახ ფეფო შენ რახარ :-) აი კიდე ის მომენტი რო წავიკითხე და დავდუმდი, რა ვთქვა არ ვიცი :-) შვიდზე რომ უნდა ავდგე, შემთხვევით რო შემოვიარე, არ ველოდი დამხვდა და რადროს ძილიაო :-) აიიი უმაგრესი გოგო ხარ ერთ თავში რამდენჯერმე რომ მოგკლავს და გაგაციცხლებს ისეთი :-) ნეტა ახლა რაღა უნდა თქვან "კრიტიკოსებმა" მართლა მაინტერესებს რა შარს გამიძებნიან :-)))) ამდენი და ასეთი ემოციები მერე :-********

ხოსე ჯანსაღი კრიტიკა კარგია . ისიც კარგია რომ თავის სუბიექტურ აზრს გამოხატავენ, წესით ამან დადებითობა უნდა მოუტანოს ფეფოს. იყო რაღაც რაც მეც არ მომწონდა. იყო რამდენიმე თავი სადაც გულწრფელობა დამაკლდა და ვიღაცეების ჯინაზე მტკიცებულობის ფორმა იგრძნობოდა. მე ფეფოს დასაწყისიდანვე სულ ვაქებ , იმიტომ რომ არაჩვეულებრივად წერს. სულ გულის კანკალით ვკითხულობ ყოველ თავს. მაგარი და უძლიერესი ისტორიები აქვს. თუმცაღა იყო რაღაც რაც ძაან არ მომეწონა და ჩემი აზრი დავაფიქსირე. ეს ცუდი არ არის დამიჯერე

გადახედე კომენტარებს და მიხვდები კრიტიკოსებში ვინც ვიგულისხმე ლიზააა ლიზააა ლიზააა ლიზააა დამპალი ნიკა ნაგავი ნენე ძუკნა და ისევ ლიზაააა ლიზაააა ლიზააა ამხელა ემოციების მერე ამხელა ადამიანური გრძნობების მერე გიორგისგან, ნიკასგან, ნენესგან ამდენი რეალური ნამდვილი ადამიანური სულუთ ხორცამდე განცდილი და შემძვრელუ ემოციის მერე მაინც ლიზააააა ლიზზზაააა ლიიიზაააა კააარგიიით რააა მეტ ვერაფერს ხედავენ, მეტი არაფრის გაგონება არ უნდათ დედამიწამ. უნდა იბრუნოს ლიზას გარშემო და მორჩა სხვა ყველაფერი წყალს წაუღია უბრალოდ არ უნდათ სხვა არაფრის მოსმენა და მორჩა

ზუსტად ლიზაზე ვამბობ ხოსე. გეთანხმები იყო ერთი ორი ინტრიგანი თუმცა ბევრი გულწრფელი იყო. მე დღესაც კი ხელოვნური მგონია ნენე. მე მაპატიეთ თუ ჩემამდე ვერ მოვიდა ნიკას გრძნობები ნენესმიმაეთ. კიდევ ერთხელ ვამბობ უფრო მტკიცებულების ფორმით იყო მისი ვითომდა გრძნობები რადგან ლიზასთვის ხაზი გადაგვესვა, არადა ლიზა ზუსტად თავისი პრინციპულიბით და ჩამოყალიბებული აზრით მონწონდა პირველ ნაწილში,მეორეში რადიკალურად შებრუნებული ლიზას დანახვა გვაიძულა. მაინც არ ვეკიდები ამ ლიზას. უბრალოდ მე ფეფოს გულწრფელობა მონწონდა ყველა ისტორიაში და მაგიტომ მეუცხოვა რამოდენიმე თავი. ასეთი შეგრძნება მრჩებოდა თითქოს ვიღაცეების ჯინაზე აკეთებდა. რაც შეეხება ნიკას, ამხელა კაცს რო ვერ გაურკვევია სიყვარულის არსი და მცნება , და კიდევ ერთ დღეს ერთი უყვარს პატარა ბიჭუკელასავით და მეორე დღეს სხვა ჩამოუყალიბლობაზე მეტყველებს. მასეთ არამყარი ადამიანების ნდობა ძალიან რთულია.
ამ თავში დავინახე ზუსტად ის ფეფო რომელიც შემიყვარდა, ისეთი ძლიერი და შეუვალი. აქ გულწრფელობა 100%.ით იგრძნობა. ხოდა ფეფოსთვისაც წარმატების და კარგად ყოფნის მეტი არაფერი მინდა. ბოროტებას რა დალევს ამ ცხოვრებაში, ხალხი სხვისი გამწარებით ბედნიერდება, ხოდა არ ვუსურვებ აყოლას. წეროს და აკეთოს თავის საქმე რაც უნიკალურად გამოსდის. ბევრი წარმატება მას. პირველი ვიქნები ვინც მაგის წიგნს წაიკითხავს, ისე ვგულშემატკივრობ.

 


№21 სტუმარი მე

Life is Good
ყველას უღრმესი მადლობა ვინც წაიკითხეთ heart_eyes საოცრად მახარებთ...მადლობა ყველას განურჩევლად.ძალიან მიხარია თუ მართლაც ისეთი ემოციური გამოვიდა რაც მინდოდა...ჰო ლიზას რაც შეეხება...მოკლედ ლიზაა.რა ვთქვა არ ვიცი ბოდიში თუ იმედები გაგიცრუეთ...ლაღიძე? ლაღიძე ჩემი გავორიტი პერსონაჟია...ნამდვილი მეგობრობის ეტალონი და ყველას ვუსურვებ ერთ მისნაირ მეგობარს....ნიკო? ჩემი დატანჯული,თავქარიანი და გიჟი ნიკო heart_eyes ჰო სამწუხაროდ ბევრი შეცდომა დაუშვა...მაგრამ მთავარია რომ მიხვდა თავის შეცდომებს და ინანიებს.


ჰოო რომელიღაც კომენტარში წავიკითხე ნიკას ნენე ლიზასდროსაც მოსწონდაო...არ ვიცი მე გამომრჩა რამე,სადმე? ნიკამ ნენე ლიზასთან განქორწინების მერე გაიცნო და საერთოდაც ბარში რომ შეამჩნია თუ კარგად მახსოვს...ლიზასთან დაშორებული იყო ერთი თვის.არ აპატიაო?არ მოინდომაო და ბევრი ასეთი რამ ითქვა...არ ვიცი? როცა ვეღარ ასწორებ სიტუაციას და მოსახდენი მაინც ხდება..იქ ნამდვილად აღარ არის საჭირო მუხლებზე დავარდნილი ეხვეწო მას ვისაც შენთან აღარ უნდა.მე ასე ვფიქრობ,მე ასე მესმის და ხვალ ჩემმა ქმარმა რომელთანაც სულ რაღაც რვა წლიანი ურთიერთობა მაკავშირებს რომ გამომიცხადოს მივდივარ და კარგადო...შევეცდები დავაბრუნო,მოვითხოვო ახსნა განმარტებები მაგრამ თუ წავა ნამდვილად არ დავვარდები მუხლებზე და არ დავუწყებ ხვეწნას.ნიკა ელოდებოდა,ეხვეწებოდა და ამავდროულად ნამდვილად არ უნდოდა განქორწინება მაგრამ...ნუ კარგი...კიდევ იყო ასეთი კომენტარი შვილი არ აინტერესებსო? არ დაბადებულს მისტირისო...არსად არ მიწერია რომ ნიკას თავისი შვილი ფეხებზე ჰყავს დაკიდებული...არ ჩანს ბავშვი რადგან თუ კითხულობთ ხედავთ კიდევაც რაც ხდება...სი თუ არ ზის და გარდაცვლილი მამა შვილს არ ესაუბრება სკაიპით ნიკა ჩავქოლოთ...მაშინ არც მშობლები აინტერესებს ნიკას რადგან მათთანაც არ გამოჩენილა...


არ ვიცი ყველას სხვადასხვანაირად შეგიძლიათ გაიგოთ...აღიქვათ და გამოხატოთ საკუთარი აზრი.
ოკ...ნიკა ამ ისტორიაში უარყოფითი პერსონაჟია,ცუდი,თავზე ხელაღებული,გარეწარი,მექალთანე...მაგრამ მაინც მთავარი პერსონაჟია და იკითხეთ იქნებ ზუსტად ცუდი პერსონაჟი მყავდა ჩაფიქრებული? smile

ბარათელიც კაცის მკვლელი,გარეწარი,თავზე ხელაღებული და მექალთანე იყო არ დაყოვა თავისი ცოლის არცერთი დაქალი ...სადისტი და ყველაზე უარყოფითი პერსონაჟი ჩემს თვალში.

რაც შეეხება ნიკას ნენესადმი ხელივნურ გრძნობებს...არ ვიცი...ამ დროს რაც მათ ურთიერთობაში ემოცია იყო და არის...ლიზას ქიმია,ფიზიკა ბიოლოგიას ასჯერ უჯოკრავს.

ამ თავში მაინც არ გეძახათ იმედ გაცრუება...ავტორის მიმართ წყენა და გულისტკივილი.ეს თავი ალბათ ერთ ერთი იმ მცირე თავთაგანია რომლის წერის დროსაც გულწრფელად ამეტირა...

ნუ არ ვიცი...წარმატებებს გისურვებთ...წამსვლელები წახვალთ...დამრჩენები დარჩებით...მადლობა ყველას განურჩევლად ...მადლობა რომ კითხულობთ. heart_eyes

ლიზას ნამდვილად არ მივტირიი, უბრალოდ ის ფაქტი აღვნიშნე რომ ყველაზე მეტად ლიზასთან დააშავამეთქიი, ერთი თვე დაშორებული იყო და მერე მოეწონა ნენეოო, იცი როცა ოჯახი დანგრევის პირას დგას და შენ სხვისკენ გაგირბის თვალი, მაშინ მის შესანარჩუნებლად აღარაფერს გააკეთებ, სწორედ ასე მოიქცა ნიკაც იყვირა იგინა და მეტი არაფერი,
კაი რა ბარათელს მაინც ნუ შევადარებთ, შეიძლება მკვლელი, მექალთანე და გარეწარი იყო მაგრამ მას როცა შეუყვარდა სხვა ქალისკენ არც გაუხედია, ოჯახზე გიჟდებოდა, მასე სამი თვე ბარათელიც დაშორებული იყო სალომესთან მაგრამ ოჯარი არ დაუნგრევია ნიკოლოზისგან განსხვავებით.

 


№22  offline წევრი Ma No

Life is Good
Ma No
რანაირი ხარ რაა ;( ❤

თბილი,ტკბილი და გემრიელი stuck_out_tongue_winking_eye

სტუმარი ქეთა
წინა თავი იმდენად საშინელი წასაკითხი იყო კომენტარიც ვერ დავწერე. უზომოდ მძიმე, უზომოდ ძნელი გასააზრებელი და გადასახარში.
საშინელება იყო ასეთი ნენე და ნიკო.
რომელი უფრო ცუდ დღეშია მართლა არ ვიცი.

ნენე საოცარი გოგოა თუნდაც მარტო იმ სიტყვებისთვის რაც უთხრა. ასეთი განადგურებული, ბოლომდე დანაწევრებული ისევ ნიკას გამთლიანებას და გამხნევებას რომ ცდილობს.

ნიკა.... ჰო ნიკა მართლა ცუდადაა. სულაც არ მეჩვენება გადაზედმეტებულად მისი არცერთი რეაქცია. მეგობრის ხელში ჩაკვდომა და 15 ტყვია რომ არ აკმარეს და ჯერ არდაბადებული კი არა ვერნაგრძნობი შვილი რომ მოუკლეს.
ნიკასნაირები შეცდომას ვერ პატიობენ და მითუმეტეს ვერ აპატიებს საკუთარ თავს და მით უმეტეს ესე იოლად.

ლაღიძეზე რა ვთქვა?! მეგობრობის ეტალონია და ერთი წამითაც არ გამიფიქრებია რომ ნიკას უღალატა.
უბრალოდ ვერ უღალატებდა.
ვერ და არ...

დარწმუნებული ვარ ბევრს ნიკას “ცხოველობა” მოხვდება თვალში, მაგრამ მე პირადად ვერც მაგაში ვამტყუნებ. სანამ ვინმეს გაამტყუნებენ ჯერ საკუთარ თავზე წარმოიდგინონ.
ჯერ მეგობრის უბრალოდ სიკვდილი, მერე რომ გიკლავენ შენი მიზეზით და ხელებში გაკვდება.
მშობელს შავები აცვია და “შენს” საფლავს ისე დასტირიდ. ერთ შვილს სკაიპით თუ ხედავ და ისიც იშვიათად. მეორეც ისე გიკლავენ და ისე გისრულებენ “სურვილს” შენც კვდები ფაქტობრივად. შენს ადამიანს ძლივს პოულობ და შენი ნებით გიწევს დატოვო.

არ ვიცი უბრალოდ, სიტყვები არ მყოფნის.
უზომოდ ემოციური და მძიმე თავებია და იმედია ისევ ნენე დააბრუნებს საკუთარ ცხოვრებაში და საკუთარ ადგილზე.
და შენ უმაგრესი გოგო ხარ!!!

მადლობა ჩემო კარგო kissing_heart უღრმესი მადლობა

მირცა
მოვკვდი ტირილით:( რას გვიკეთებ ამას ? უმაგრესი თავი იყო!

ძალიან დიდი მადლობა ჩემო კარგო kissing_heart

ჩემი, ჩემი და ჩემი! <3 ცოტა გიჟი და გადარეულიც და კაი, ჰოო... ცოტა ბარათელისაც :P <3

 


№23  offline წევრი jingulik

Life is Good
ყველას უღრმესი მადლობა ვინც წაიკითხეთ heart_eyes საოცრად მახარებთ...მადლობა ყველას განურჩევლად.ძალიან მიხარია თუ მართლაც ისეთი ემოციური გამოვიდა რაც მინდოდა...ჰო ლიზას რაც შეეხება...მოკლედ ლიზაა.რა ვთქვა არ ვიცი ბოდიში თუ იმედები გაგიცრუეთ...ლაღიძე? ლაღიძე ჩემი გავორიტი პერსონაჟია...ნამდვილი მეგობრობის ეტალონი და ყველას ვუსურვებ ერთ მისნაირ მეგობარს....ნიკო? ჩემი დატანჯული,თავქარიანი და გიჟი ნიკო heart_eyes ჰო სამწუხაროდ ბევრი შეცდომა დაუშვა...მაგრამ მთავარია რომ მიხვდა თავის შეცდომებს და ინანიებს.


ჰოო რომელიღაც კომენტარში წავიკითხე ნიკას ნენე ლიზასდროსაც მოსწონდაო...არ ვიცი მე გამომრჩა რამე,სადმე? ნიკამ ნენე ლიზასთან განქორწინების მერე გაიცნო და საერთოდაც ბარში რომ შეამჩნია თუ კარგად მახსოვს...ლიზასთან დაშორებული იყო ერთი თვის.არ აპატიაო?არ მოინდომაო და ბევრი ასეთი რამ ითქვა...არ ვიცი? როცა ვეღარ ასწორებ სიტუაციას და მოსახდენი მაინც ხდება..იქ ნამდვილად აღარ არის საჭირო მუხლებზე დავარდნილი ეხვეწო მას ვისაც შენთან აღარ უნდა.მე ასე ვფიქრობ,მე ასე მესმის და ხვალ ჩემმა ქმარმა რომელთანაც სულ რაღაც რვა წლიანი ურთიერთობა მაკავშირებს რომ გამომიცხადოს მივდივარ და კარგადო...შევეცდები დავაბრუნო,მოვითხოვო ახსნა განმარტებები მაგრამ თუ წავა ნამდვილად არ დავვარდები მუხლებზე და არ დავუწყებ ხვეწნას.ნიკა ელოდებოდა,ეხვეწებოდა და ამავდროულად ნამდვილად არ უნდოდა განქორწინება მაგრამ...ნუ კარგი...კიდევ იყო ასეთი კომენტარი შვილი არ აინტერესებსო? არ დაბადებულს მისტირისო...არსად არ მიწერია რომ ნიკას თავისი შვილი ფეხებზე ჰყავს დაკიდებული...არ ჩანს ბავშვი რადგან თუ კითხულობთ ხედავთ კიდევაც რაც ხდება...სი თუ არ ზის და გარდაცვლილი მამა შვილს არ ესაუბრება სკაიპით ნიკა ჩავქოლოთ...მაშინ არც მშობლები აინტერესებს ნიკას რადგან მათთანაც არ გამოჩენილა...


არ ვიცი ყველას სხვადასხვანაირად შეგიძლიათ გაიგოთ...აღიქვათ და გამოხატოთ საკუთარი აზრი.
ოკ...ნიკა ამ ისტორიაში უარყოფითი პერსონაჟია,ცუდი,თავზე ხელაღებული,გარეწარი,მექალთანე...მაგრამ მაინც მთავარი პერსონაჟია და იკითხეთ იქნებ ზუსტად ცუდი პერსონაჟი მყავდა ჩაფიქრებული? smile

ბარათელიც კაცის მკვლელი,გარეწარი,თავზე ხელაღებული და მექალთანე იყო არ დაყოვა თავისი ცოლის არცერთი დაქალი ...სადისტი და ყველაზე უარყოფითი პერსონაჟი ჩემს თვალში.

რაც შეეხება ნიკას ნენესადმი ხელივნურ გრძნობებს...არ ვიცი...ამ დროს რაც მათ ურთიერთობაში ემოცია იყო და არის...ლიზას ქიმია,ფიზიკა ბიოლოგიას ასჯერ უჯოკრავს.

ამ თავში მაინც არ გეძახათ იმედ გაცრუება...ავტორის მიმართ წყენა და გულისტკივილი.ეს თავი ალბათ ერთ ერთი იმ მცირე თავთაგანია რომლის წერის დროსაც გულწრფელად ამეტირა...

ნუ არ ვიცი...წარმატებებს გისურვებთ...წამსვლელები წახვალთ...დამრჩენები დარჩებით...მადლობა ყველას განურჩევლად ...მადლობა რომ კითხულობთ. heart_eyes

ფეფო აი შენც კი აღნიშნე ამ თავის ყველაზე ემოციურობა და გულწრფელობა. ნუ ლიზაზე ხმას არ ვიღებ ეს შენი გადასაწყვეტია.გეთანხმები იმაშიც რომ ნიკა დადებითი პერსონაჟი არ არის და მიხარიარომ აღიარა. ლიზა სწორად მოიქცა ამ გადმოსახედიდან, უფრო ადრეც უნდა წასულიყო. ტყუილიხვეწნა ვითომარ გაყრისა ნიკასმხრიდან უბრალოდ მორიგი თავისმოტყუება იქნებოდა. ისტორია თვითონ ძაან ამაღელვებელია. ძალიან მაგარი თავი იყო. ბრავო ბრავო შენ!...

 


№24  offline წევრი ხოსე

ნიკას რაც შეეხება ჩემთვის ის დადებითი პერსონაჟია, კეთილი ადამიანი, რომელიც ბოლომდე იბრძვის სამართლიანობისთვის, იცავს კანონს ისე როგორც შეუძლია, მთელი გულით გლოვობს მეგობარს და მთელი არსებით განიცდის, თავს გრძნიბს დამნაშავედ, იტანჯება რავიცი მთელი ცხოვრება ებრძვის ბოროტებას და თუ ადამიანია და ადამინურშეცდომებს უშვებს ამიტომაა უარყოფითი პერსონაჟი? რავიცი ჩემთვის დადებითია ვისთვის როგორ. ფავორიტი ბარათელიც კი დადებითად ახასიათებს და არ უნდა ნაბიჭვრებმა მისი სიკვდილით გაიხარონ ამიტომაც გამოგლიჯა სიკვდილს ხელიდან ????

 


№25  offline წევრი jingulik

ხოსე
ნიკას რაც შეეხება ჩემთვის ის დადებითი პერსონაჟია, კეთილი ადამიანი, რომელიც ბოლომდე იბრძვის სამართლიანობისთვის, იცავს კანონს ისე როგორც შეუძლია, მთელი გულით გლოვობს მეგობარს და მთელი არსებით განიცდის, თავს გრძნიბს დამნაშავედ, იტანჯება რავიცი მთელი ცხოვრება ებრძვის ბოროტებას და თუ ადამიანია და ადამინურშეცდომებს უშვებს ამიტომაა უარყოფითი პერსონაჟი? რავიცი ჩემთვის დადებითია ვისთვის როგორ. ფავორიტი ბარათელიც კი დადებითად ახასიათებს და არ უნდა ნაბიჭვრებმა მისი სიკვდილით გაიხარონ ამიტომაც გამოგლიჯა სიკვდილს ხელიდან ????

მოკლედ ხოსე მე და შენ აზრთასხვადასხვაობა გვაქვს ???? თუმცა გეთანხმები რომ სამართლიანობისთვის იბრძვის და ამაში არავის ვედავები. პირიქით მეც ალბათ მასე მოვიქცეოდი რადგან უსამართლობა მახრჩობს. ხოოოო... აი მივედით მორიგ უსამართლობამდე სადაც ნიკა უსამართლოდ და პატარა გამოუცდელი ლაწირაკი ბიჭივით იქცეოდა იქამდე სამივე ქალთან , ხაზს ვუსვამ სამივექალს ???? ყველაზე მეტად ლიზასთან . ბოლის ნენესთან იმაში რომ თუ საყვარელი ქალია ესეთი სიტყვები არ უნდა ეთქვა, მითუმეტეს შვილზე. და ბოლოს ძალიან კარგია რომ მიხვდა და ინანიებს , ეს ყველას არ შეუძლია. მასე ლიზამაც ინანია თავისი ნაბიჯი მაგრამ არ მიეტევა ნიკასგან იმიტომ რომ არ უყ არდა. იმედი ნინიამ თავისდროზე ჭკუას უხმო და მიხარია რომ ჩვენმა ფეფომ კარგად დააბინავა ???????? . მოკლედ ბოლოს ვიტყვი , ნიკას შეეფერება სულელი ნენე , იმიტომ რომჭკვიანი ქალი ნიკასთან ვერ გაქაჩავდა ????. ხო სულელი, რადგან იმ სიტყვების მერე და რაც ნიკამ უთხრა , როგორი ურთიერთობაც შესთავაზა, თუგინდ სიყვარული დაარქვი რაც მე არ მესმის , და ამ ყველაფრის მერე ბავშვიც დაკარგა მე პირადად ხელს დავუქნევდი , როგორც ფეფომ თქვა მუხლებში არ ჩავარდნაზე. ნენე სულ მუხლებში უვარდება ირიბი გაგებით. წარმატებები ფეფოს????????????

 


№26 სტუმარი სტუმარი life is good

jingulik
ხოსე
ნიკას რაც შეეხება ჩემთვის ის დადებითი პერსონაჟია, კეთილი ადამიანი, რომელიც ბოლომდე იბრძვის სამართლიანობისთვის, იცავს კანონს ისე როგორც შეუძლია, მთელი გულით გლოვობს მეგობარს და მთელი არსებით განიცდის, თავს გრძნიბს დამნაშავედ, იტანჯება რავიცი მთელი ცხოვრება ებრძვის ბოროტებას და თუ ადამიანია და ადამინურშეცდომებს უშვებს ამიტომაა უარყოფითი პერსონაჟი? რავიცი ჩემთვის დადებითია ვისთვის როგორ. ფავორიტი ბარათელიც კი დადებითად ახასიათებს და არ უნდა ნაბიჭვრებმა მისი სიკვდილით გაიხარონ ამიტომაც გამოგლიჯა სიკვდილს ხელიდან ????

მოკლედ ხოსე მე და შენ აზრთასხვადასხვაობა გვაქვს ???? თუმცა გეთანხმები რომ სამართლიანობისთვის იბრძვის და ამაში არავის ვედავები. პირიქით მეც ალბათ მასე მოვიქცეოდი რადგან უსამართლობა მახრჩობს. ხოოოო... აი მივედით მორიგ უსამართლობამდე სადაც ნიკა უსამართლოდ და პატარა გამოუცდელი ლაწირაკი ბიჭივით იქცეოდა იქამდე სამივე ქალთან , ხაზს ვუსვამ სამივექალს ???? ყველაზე მეტად ლიზასთან . ბოლის ნენესთან იმაში რომ თუ საყვარელი ქალია ესეთი სიტყვები არ უნდა ეთქვა, მითუმეტეს შვილზე. და ბოლოს ძალიან კარგია რომ მიხვდა და ინანიებს , ეს ყველას არ შეუძლია. მასე ლიზამაც ინანია თავისი ნაბიჯი მაგრამ არ მიეტევა ნიკასგან იმიტომ რომ არ უყ არდა. იმედი ნინიამ თავისდროზე ჭკუას უხმო და მიხარია რომ ჩვენმა ფეფომ კარგად დააბინავა ???????? . მოკლედ ბოლოს ვიტყვი , ნიკას შეეფერება სულელი ნენე , იმიტომ რომჭკვიანი ქალი ნიკასთან ვერ გაქაჩავდა ????. ხო სულელი, რადგან იმ სიტყვების მერე და რაც ნიკამ უთხრა , როგორი ურთიერთობაც შესთავაზა, თუგინდ სიყვარული დაარქვი რაც მე არ მესმის , და ამ ყველაფრის მერე ბავშვიც დაკარგა მე პირადად ხელს დავუქნევდი , როგორც ფეფომ თქვა მუხლებში არ ჩავარდნაზე. ნენე სულ მუხლებში უვარდება ირიბი გაგებით. წარმატებები ფეფოს????????????

მადლობა ჩემო საყვარელო ????????????????


ერთი კითხვა მაქვს და შეგიძლია მიპასუხო? უბრალოდ მაინტერესებს ბავშვს გეფიცები არანაირი ინტრიგა...შეგიძლია დამიხასიათო ლიზა რის განოც მოგწონს(წონთ) ანუ რა მოგწონთ ლიზაში?!

 


№27 სტუმარი სტუმარი

სამართალიანობისთვის იბრძვის ბინძურად,ნიკა ყველა მხრიდან უარყოფითი პერსონაჟია ,ვინ მისცა უფლება თუნდაც დამნაშავე მოკლას.რაც სჭირს ისევ თავის სისულელეებით სჭირს .ძალიან კარგი თავი იყო.

სტუმარი life is good
jingulik
ხოსე
ნიკას რაც შეეხება ჩემთვის ის დადებითი პერსონაჟია, კეთილი ადამიანი, რომელიც ბოლომდე იბრძვის სამართლიანობისთვის, იცავს კანონს ისე როგორც შეუძლია, მთელი გულით გლოვობს მეგობარს და მთელი არსებით განიცდის, თავს გრძნიბს დამნაშავედ, იტანჯება რავიცი მთელი ცხოვრება ებრძვის ბოროტებას და თუ ადამიანია და ადამინურშეცდომებს უშვებს ამიტომაა უარყოფითი პერსონაჟი? რავიცი ჩემთვის დადებითია ვისთვის როგორ. ფავორიტი ბარათელიც კი დადებითად ახასიათებს და არ უნდა ნაბიჭვრებმა მისი სიკვდილით გაიხარონ ამიტომაც გამოგლიჯა სიკვდილს ხელიდან ????

მოკლედ ხოსე მე და შენ აზრთასხვადასხვაობა გვაქვს ???? თუმცა გეთანხმები რომ სამართლიანობისთვის იბრძვის და ამაში არავის ვედავები. პირიქით მეც ალბათ მასე მოვიქცეოდი რადგან უსამართლობა მახრჩობს. ხოოოო... აი მივედით მორიგ უსამართლობამდე სადაც ნიკა უსამართლოდ და პატარა გამოუცდელი ლაწირაკი ბიჭივით იქცეოდა იქამდე სამივე ქალთან , ხაზს ვუსვამ სამივექალს ???? ყველაზე მეტად ლიზასთან . ბოლის ნენესთან იმაში რომ თუ საყვარელი ქალია ესეთი სიტყვები არ უნდა ეთქვა, მითუმეტეს შვილზე. და ბოლოს ძალიან კარგია რომ მიხვდა და ინანიებს , ეს ყველას არ შეუძლია. მასე ლიზამაც ინანია თავისი ნაბიჯი მაგრამ არ მიეტევა ნიკასგან იმიტომ რომ არ უყ არდა. იმედი ნინიამ თავისდროზე ჭკუას უხმო და მიხარია რომ ჩვენმა ფეფომ კარგად დააბინავა ???????? . მოკლედ ბოლოს ვიტყვი , ნიკას შეეფერება სულელი ნენე , იმიტომ რომჭკვიანი ქალი ნიკასთან ვერ გაქაჩავდა ????. ხო სულელი, რადგან იმ სიტყვების მერე და რაც ნიკამ უთხრა , როგორი ურთიერთობაც შესთავაზა, თუგინდ სიყვარული დაარქვი რაც მე არ მესმის , და ამ ყველაფრის მერე ბავშვიც დაკარგა მე პირადად ხელს დავუქნევდი , როგორც ფეფომ თქვა მუხლებში არ ჩავარდნაზე. ნენე სულ მუხლებში უვარდება ირიბი გაგებით. წარმატებები ფეფოს????????????

მადლობა ჩემო საყვარელო ????????????????


ერთი კითხვა მაქვს და შეგიძლია მიპასუხო? უბრალოდ მაინტერესებს ბავშვს გეფიცები არანაირი ინტრიგა...შეგიძლია დამიხასიათო ლიზა რის განოც მოგწონს(წონთ) ანუ რა მოგწონთ ლიზაში?!
სიმაღლე ფეფო ???????? .უბრალოდ ეს ნენე შემოიპარა ისეე ჩუმად ყველას მოლოდინი ქონდა რომ ლიზასთან მოაგვარებდა და ვერ აპატიეს ნენეს არჩადენილი დანაშაული.

 


№28  offline წევრი jingulik

სტუმარი life is good
jingulik
ხოსე
ნიკას რაც შეეხება ჩემთვის ის დადებითი პერსონაჟია, კეთილი ადამიანი, რომელიც ბოლომდე იბრძვის სამართლიანობისთვის, იცავს კანონს ისე როგორც შეუძლია, მთელი გულით გლოვობს მეგობარს და მთელი არსებით განიცდის, თავს გრძნიბს დამნაშავედ, იტანჯება რავიცი მთელი ცხოვრება ებრძვის ბოროტებას და თუ ადამიანია და ადამინურშეცდომებს უშვებს ამიტომაა უარყოფითი პერსონაჟი? რავიცი ჩემთვის დადებითია ვისთვის როგორ. ფავორიტი ბარათელიც კი დადებითად ახასიათებს და არ უნდა ნაბიჭვრებმა მისი სიკვდილით გაიხარონ ამიტომაც გამოგლიჯა სიკვდილს ხელიდან ????

მოკლედ ხოსე მე და შენ აზრთასხვადასხვაობა გვაქვს ???? თუმცა გეთანხმები რომ სამართლიანობისთვის იბრძვის და ამაში არავის ვედავები. პირიქით მეც ალბათ მასე მოვიქცეოდი რადგან უსამართლობა მახრჩობს. ხოოოო... აი მივედით მორიგ უსამართლობამდე სადაც ნიკა უსამართლოდ და პატარა გამოუცდელი ლაწირაკი ბიჭივით იქცეოდა იქამდე სამივე ქალთან , ხაზს ვუსვამ სამივექალს ???? ყველაზე მეტად ლიზასთან . ბოლის ნენესთან იმაში რომ თუ საყვარელი ქალია ესეთი სიტყვები არ უნდა ეთქვა, მითუმეტეს შვილზე. და ბოლოს ძალიან კარგია რომ მიხვდა და ინანიებს , ეს ყველას არ შეუძლია. მასე ლიზამაც ინანია თავისი ნაბიჯი მაგრამ არ მიეტევა ნიკასგან იმიტომ რომ არ უყ არდა. იმედი ნინიამ თავისდროზე ჭკუას უხმო და მიხარია რომ ჩვენმა ფეფომ კარგად დააბინავა ???????? . მოკლედ ბოლოს ვიტყვი , ნიკას შეეფერება სულელი ნენე , იმიტომ რომჭკვიანი ქალი ნიკასთან ვერ გაქაჩავდა ????. ხო სულელი, რადგან იმ სიტყვების მერე და რაც ნიკამ უთხრა , როგორი ურთიერთობაც შესთავაზა, თუგინდ სიყვარული დაარქვი რაც მე არ მესმის , და ამ ყველაფრის მერე ბავშვიც დაკარგა მე პირადად ხელს დავუქნევდი , როგორც ფეფომ თქვა მუხლებში არ ჩავარდნაზე. ნენე სულ მუხლებში უვარდება ირიბი გაგებით. წარმატებები ფეფოს????????????

მადლობა ჩემო საყვარელო ????????????????


ერთი კითხვა მაქვს და შეგიძლია მიპასუხო? უბრალოდ მაინტერესებს ბავშვს გეფიცები არანაირი ინტრიგა...შეგიძლია დამიხასიათო ლიზა რის განოც მოგწონს(წონთ) ანუ რა მოგწონთ ლიზაში?!

გეტყვი ფეფო ოღონდ ამ წუთას მოვრჩი სამსახურს და სახლში მივდივარ. თუგინდა აქ ,თუ გინდა პირადში მოგწერ. მე უბრალოდ სამივე ქალის შედარებას გავაკეთებ და დაგიხასიათებ. ოღონდ მოგწერ პირველი ნაწილის ლიზაზე . არ ვარ წინააღმდეგი არც ნენესი და არცერთი ქალის, უბრალოდ ნიკამ დააშავა სამივე ქალთან რასაც სამწუხაროდ თავიდან ვერ მივხვდი და ნინიას ჩამოუყალიბებლობა არ მომწონდა, ეხლა რო ვუყურებ ნიკა იყო ჩამოუყალიბელი პატარა დიდუ ბავშვი. გამიხარდა რომ ნინიამ გიორგისნაირი ადამიანი იპოვა და შეეფერება კიდეც, ნიკასთან ვერ გაქაჩავდა დაენგრეოდათ ოჯახი. ლიზიზე და ნენეზე მოგწერ აუცილებლად ოკ??? ისე იცოდე მაგრად მომწონხარ ფეფო და მაგიტომ ვაფრქვევ ამდენ კომენტარებს. ამდენს არცერთს არ ვუწერ. რომ იცოდე რა სიტუაციებში ვკითხულობ და ვწერ კომენტარებს მაგრად იღადავებდი. :))

 


№29 სტუმარი მე

მეც ერათ კითხვას დაგისვამ ფეფო შენ რატომ არ გიყვარს ლიზა? პირველ ნაწილში აღნიშნულიც გქონდა რომ ლიზას პერსონაჟი არ გიყვარდაა და მეორე ნაწილში დაეტყო კიდევაც. მართლა მაინტერესებს შენი განმარტება როგორც ავტორის.

 


№30  offline აქტიური მკითხველი Chikochiko

მერამდენე თავია უკვე და ისევ ლიზა ლიზა. არ დაიღალეთ ლიზაზე "დარდით"? მთელი ხუთი წელი ყველაზე ძლიერი ნერვების პატრონი მამაკაციც ვერ გაუძლებდა ლიზას ქაჯურ გამოხტომებს. იმის მაგივრად, რომ ქმართან თბილი ურთიერთობა ჩამოეყალიბებინა, ამოუყვანა ყელში ნინას ხსენება. ამას ნიკას ტიპის კაცი ნამდვილად ვერ მოითმენდა.
უფრო მეტი საინტერესო რამ ხდება ამ ისტორიაში, ვიდრე უტვინო ლაზას ცხოვრებაა. ან სად ხედავთ ნენეს ხელოვნურობას. ყველაზე ემოციური თავი იყო, ყველაზე ადამიანური განცდებით. იდეალური ადამიანი ბუნებაში არ არსებობს და ნიკას პერსონაჟი არის ყველაზე რეალური და ნამდვილი მამაკაცი თავისი სუსტი და უარყოფითი მხარეებით.

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent