შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მე ანუ შენ (მე-5 ნაწილი)


21-11-2018, 16:58
ავტორი Alice76
ნანახია 1 728

მე ანუ შენ (მე-5 ნაწილი)

სპორტდარბაზში შეკრებილი ბავშვები კლუბის ხელნძღვანელს ელოდნენ.
ყურადღების ცენტრში მოქცეული ვია ბედნიერი იდგა ტატოს გვერდით და კითხვებს პასუხობდა.
-შენი აზრით,კატო უფლებას მოგცემს,სკოლის გაცდენის ათი საიმედო ხერხი დავბეჭდოთ და დავარიგოთ?-ჰკითხა მათემ და ხელში ჩაბღუჯული ჟელიბონის შეკვრა გაუწოდა.
ვიამ ერთი ჭიაყელა ამოაძვრინა და თავი გაიქნია.
-ჩემი აზრით და კიდევ ზოგადად აზრით,მაგის უფლებას კატოც კი არ მოგცემთ.
-ეჰ,არადა იმდენი იდეა გვაქვს-გოგას გადაჰხედა ბიჭმა.
-ჩვენ გვითხარით,ეგეც საქმეა-ჩაერთო ტატო.
-დავასრულებთ და ჯგუფში დავდებთ-სერიოზულად დაჰპირდა მათე.
-ვია!-დარბაზში რატი შემოსულიყო,კარის ჩარჩოს მიჰყრდნობოდა და ცალი ფეხი კედელზე მიედო. ვიას გული აუჩქარდა,ბიჭი ძალიან სიმპათიურად მოეჩვენა.-გამო რა,ერთი წამი,საქმე მაქვს.
ტატოს გაჰხედა,რომელიც ვითომ და მათეს ესაუბრებოდა,მაგრამ ცალი თვალი გოგონასკენ ეჭირა.
ვიამ თავადაც ვერ გაიგო,როგორ აღმოჩნდა ორ ცეცხლს შუა.
-საერთოდ რატომ ვფიქრობ,რას იფიქრებს ტატო? ჩვენ ხომ მეგობრები ვართ და წესით,არ ეწყინება-ესაუბრებოდა გონებაში საკუთარ თავს-ჯანდაბა,რა აზრები მაწუხებს?
რატის დიდ ხანს ვეღარ დაემალებოდა,ამიტომ,რამდენადაც შეეძლო,მტკიცედ დაიძრა ბიჭისაკენ.
რატიმ ღიმილით გაატარა კარში და ვიწრო დერეფანში ცხვირწინ აესვეტა.
-რატომ გამირბიხარ?-ჩაიცინა და გულზე ხელები დაიკრიფა-რამე დაგიშავე?
-არ გაგირბივარ-უნიჭო ტყუილი სახეზე წითლად დაეხატა გოგონას-საიდან მოიტანე?
-დილით მანქანიდან მე არ მომიგაზავს,როგორც მახსოვს,შენ გგავდა ის გოგო-თავი გვერდით გადასწია და მასთან უფრო ახლოს მიიწია-მთელი დღე,სადაც დამინახავდი,შეშინებული შველივით გარბოდი,არა,საყვარლობა კი იყო.
ვია უარესად აალდა.
-რატი-წამოიწყო და ხმა ჩაიწმინდა-რა გინდა ჩემგან?
-შენგან არაფერი. შენ მინდიხარ-მოურიდებლად ატაკა ბასრი სიტყვები და გოგონას მეტყველების უნარი დაუკარგა.
რატიმ ამით ისარგებლა და წელზე ხელი მოჰხვია. ტანზე აიკრა და ანთებული თვალებით მიაჩერდა.
-არ გინდა,გთხოვს-ამოიკვნესა ვიამ და თვალები მილულა.
-რა არ მინდა?-ჩაიცინა რატიმ მის ტუჩებთან რამდენიმე მილიმეტრში-მე არაფერს ვაპირებ.
ირონიულ ტონს გამაფხიზებელი ეფექტიც ჰქონია,ვინაიდან ვიამ დენდარტყმულივით ჭყიტა თვალები . მის ხმაში რაღაც არ მოეწონა. წამით დაფიქრდა,რა იყო ეს “რაღაც” ,შემდეგ კი მიხვდა,რომ რატი თამაშობდა. მისი სიტყვები არ იყო გულწრფელი,ვიას კი უკვე მოესმინა გულახდილი საუბარი ბიჭისაგან და ეს მასთან შედარებით უნიჭო სპექტაკლს აგონებდა.
საკუთარ სისუსტეზე საშინლად გაბრაზდა.
-გირჩევნია,მითხრა,რა გინდა სინამდვილეში,თუ არა,მაშინ ისედაც უამრავი საქმე მაქვს-ხელის კვრით მოიშორა ბიჭი და იმედგაცრუებულმა შეხედა-რა საჭიროა ეს ყველაფერი?
-ვერ ვხვდები,რაზე ლაპარაკობ-მოიღუშა ბიჭი.
-ხვდები!
-ვერა!
-არ მოგწონვარ და ვერ გამიგია,რაში გჭირდება ეს ტყუილი!
-მომწონხარ,მართლა-ვიამ მის ხმაში სიმართლის ნოტები დაჭირა და გაიფიქრა,ცოცხალი სიცრუის დეტექტორი გავხდიო.
-მაგრამ ისე არა-თვალები აატრიალა-და სულაც არ მხიბლავს ეს ბავშვური თამაშები.მითხარი,რა გინდა!
-უყვარს ტაკოში შერჭობილის როლის თამაში-ტატოს ხმაზე რატი სწრაფად შებრუნდა.ბიჭს კარი გამოეხურა და ინტერესით აკვირდებოდა დერეფანში მდგარ წყვილს-ჰგონია,თუ შენ გადაგიბირებს,გულს მატკენს და რამე. რა სიქათმეა.
-რა თქვი?-წამოენთო რატი და მისკენ დაიძრა,თუმხა ვიამ გზა გადაუღობა. აქამდე მის სხეულში გაბატონებული მშიშარა არსება ახლა გადამალულიყო.
-არ ვიცი,სხვებთან როგორაა,მაგრამ მე საერთოდ არ მინდა,ვიღაცას ჩემს გამო სიფათი გაულამაზდეს,ასე რომ,გადააბიჯეთ ველური ლოსების ეტაპს და ადამიანებივით დაილაპარაკეთ.
-ამას ადამიანივით როგორ უნდა უთხრა რამე-ჩაიცინა რატიმ და ვიასთვის გვერდის ავლა წარუმატებლად სცადა-ორი გრამი ტვიმი აქვს და მაგასაც ერთ ორგანოს ახმარს.
-ახლა ვია არ იყოს აქ,განახებდი,რას როგორ ვახმარ-აიფოფრა ტატო.
-გაჩუმდით!-დაიღრიალა ვიამ და აფეთქებული თვალები დაუბრიალა ბიჭებს,რომლებიც გაოგნებულები უყურებდნენ-და წამოდით!
რატი წინ წაიმძღვარა,უკან ტატო გაიყოლა და ბიბლიოთეკაში შეუძღვა მოქიშპეებს.
-ბიბლიოთეკა?-დაიჩურჩულა ტატომ და მიმოიხედა -სერიოზულად?
-ერთადერთი ადგილია,სადაც არასდროს არავინაა.-მხრები აიჩეჩა ვიამ და სასწრაფოდ დაამატა-ახლავე ამიხსნით,რა ჯანდაბა გჭირთ და რატომ გემართებათ ეგ ჯანდაბა მაინც და მაინც მე რომ მხედავთ?-მობეზრებული სახით ხან ერთს უყურებდა,ხან მეორეს.-და ჩხუბი აღარ გაბედოთ,თორემ არ ვიცი ,რას ვიზამ,მაგრამ გეფიცები,აუცილებლად მოვიფიქრებ რამე ცუდს!-დაამატა რატის დაძაბული სახის დანახვისას.
-აუ,აუცილებელია,ეს პროფილი და გულახდილი საუბრები ?-დაიჯღანა ტატო-ისედაც მოგიყვები,ვია.
-ხო და შენებურად შეულამაზებ მერე-დაიღრინა რატიმ-იმიტომ არ მინდა,ამასთან ერთად იყო,რომ ნორმალური გოგო ხარ,კარგად სწავლობ,კატომ მთხოვა,შენთვის მომეხედა...
-კატომ?-თვალები გაუფართოვდა ვიას.
-ჰო,იმიტომ რომ ყველამ იცის,როგორია შენი “მეგობარი”-გამოკვეთა ბიჭმა და კვლავ ტატოს შეხედა.
-მაინც როგორი ვარ ,აბა?-უდარდელი ღიმილით მიუგო ამ უკანასკნელმა.
-იცი,რა ჰქვია ქალს,რომელც ბევრ კაცთან ერთდროულად დადის და თითოეულს ატყუებს? ბო*ი -სწრაფად უთხრა რატიმ-და კაცს,რომელიც ჯერ გოგოებს,თან ბევრ გოგოს ერთად აჯერებს რაღაცებს,მერე კი უბაზრებს,რა და როგორ იყო,მაგას ნაბო*....
-მოიცა,რა?-პირველად დაეტყო სახეზე სერიოზული გაკვირვება ტატოს.
-ნიას რომ შენთვის მო*ოვილი აქვს,მთელმა სკოლამ იცის-დაიღრიალა რატიმ.
ვიას პომინდვრის ფერი დაედო. ასეთ საკითხებში კარგად ვერ ერკვეოდა,თუმცა რატიმ ისე გარკვევით და არაორაზროვნად დაიყვირა,გამორიცხული იყო ადამიანს ჩუპაჩუპსის მოწოვა ეგულისხმა.
-რა მთელმა სკოლამ შენ ხო არ...-ტატოს ვიას იქ ყოფნა გაახსენდა და უარესად გაბრაზდა-ბიჭო,შენ რაებს იძახი,აზრზე თუ ხარ?
-ხომ გინდოდა სიმართლე,ხოდა მომისმინე ახლა-ყური არ ათხოვა რატიმ და ვიას მიუბრუნდა-შენი სათაყვანებელი ტატო ჯერ ათას არაკაცობას უკეთებს გოგოებს,მერე კიდევ დგას და ბლატაობს.ნიაზე უკვე ყველა ჭორაობს და ახლა უკვე ანაზეც იწყებენ. ვერ ვიტან ისეთ ადამიანს,ვინც ხალხს ლაპარაკის მიზეზს აძლევს რა,აი ეს შენი ბიჭი კიდე ზუსტად ასეთია.
ვიამ ტატოს გაჰხედა. მიხვდა,ბიჭი თავის მართლებას არ აპირებდა.
მისი მზერა ჯიუტად ამბობდა ერთს-თუ ჩემზე რაიმეს წარმოდგენა გინდათ,დაე იყოს ასე,მე ფეხებზე ო.
თუმცა ვიასთვის ნამდვილად არ იყო ტატოს რეპუტაცია სულ ერთი.
-მაგის გამო გძულს ასე?-შვებით ამოისუნთქა ვიამ და გაიღიმა.
რატიმ გაოგნებულმა შეჰხედა.
-თუ ეს არაფრად მიგაჩნია,მაშინ შენც მისნაირი ყოფილხარ.-კარისკენ დაიძრა ბიჭი.
-მოიცა!-მკაცრად დაუყვირა ვიამ-დამამთავრებინე,რა უბედურებაა!
ბიჭი ყოყმანით შეჩერდა და გამომცდელი მზერით დააკვირდა.
-მოკლედ,თავად აი ეს მიზეზი ხომ საერთოდ გასაგიჟებელია,მშვენივრად იცი,რომ გოგოები თავად ეკიდებიან კისერზე ტატოს და ეგ ნერვებზე გშლის. დარწმუნებული ვარ,რომელიმე შენმა ძმაკაცმა რომ მოგიყვეს მასეთი რამ,ტაშს დაუკრავ და იმაზე აღარ იფიქრებ,ვის რას უბაზრებს. ეგ ერთია,მაგრამ სულ არ მაინტერესებს ,მეორე და მთავარი-ვია თან საუბრობდა,თან გაოგნებული,კუთხეში მიმალული აკვირდებოდა საკუთარ თავს,რომელსაც ვერ სცნობდა-თაგვივით დავდივარ.
-რა?-ჩაიცინა ტატომ ,როგორც ჩანდა,უდარდელობის ნიღბით ცდილობდა ყველაფერთან გამკლავებას.
-ჩუმი სიარული მაქვს-განმარტა ვიამ-დავდივარ,მაგრამ ნაბიჯების ხმა არ ისმის.
-მერე?-მოუთმენლად ჰკითხა რატიმ.
-მერე ის,რომ თქვენ,ბიჭებს კი ვითომ და ბევრი ინფორმაციის წყარო გაქვთ,მაგრამ ყველაზე მთავარ საინფორმაციო პუნქტში ვერ შედიხართ-გოგოების ტუალეტში! -ჩაიცინა და თხრობა განაგრძო-სწავლა ახალი დაწყებული იყო,როდესაც ლენას ფიზკულტურიდან ადრე ამოვეფით და მეც ტუალეტში შევიარე. ჩემს გარდა არავინ იყო,თუმცა ორი ხმა შემომესმა.
მარიამი და ნია იყვნენ,ერთ კაბინაში ცდილობდნენ სიგარეტი მოწიათ თან რაღაცას განიხილავდნენ.
მარიამმა ისიც კი უთხრა,რომ შეამოწმა და სხვა კაბინებში არავინ იყო. მეც გავიტრუნე და მოსმენა განვაგრძე.
-რა იყო?-ტატოს მზერას გასცა პასუხი-იქ ყოფნის სრული უფლება მქონდა! მოკლედ,ნია აღტაცებული უყვებოდა თავის დაქალს,როგორ და რა ვითარებაში მმმ ... იმასგიქნა,ტატო-ენა დაება და წითელი ფერი კვლავ დაუბრუნდა-მე არავისთვის მითქვამს,თუმცა მარიამმა,სავარაუდოდ მთელი სკოლა აიკლო იმავე დღეს,ხომ იცობთ? ასე რომ,უაზრო ჭორებს ნუ აჰყვები,რატი. შენ უბრალოდ არ მოგწონს ტატო და ცდილობ,ამ არ მოწონებას მიზეზი მოუფიქრო.
-და ანაზე რაღას იტყვი?-არ დანებდა რატი.
-ანას მეც ვემეგობრები და კარგი იქნება,თუ შენც იგივეს იზამ. აქ სიყვარულობანა არაფერ შუაშია,ჩვენი დახმარება სჭირდება. ნუ ჰყვები ამ ჭორებს რა-თვალები აატრიალა-და მაგის გამო ადამიანთან უთანხმოება რომ გაქვს,სირცხვილია. წარმოიდგინე,იმიტომ ჩხუბობ ტატოსთან,რომ მარიამისნაირი ვინმე ენაზე კბილს ვერ აჭერს.
-მეგობრობა სხვანაირად გესმით თქვენ-თავი გაიქნია ბიჭმა და სწრაფად გავიდა კარში.
მარტმ დარჩენილებმა ერთმანეთს შეხედეს და ჩაიფხუკუნეს.
-მართლა ამის გამო ვერ გიტანდა?-ვერ იჯერებდა ვია.
-რავი,მე ბევრი მიტანს და მიზეზებს აღარ ვეძებ ხოლმე-უდარდელად აიქნია ხელი ტატომ-წამო,კატო მოვიდოდა უკვე ,მეყოფა ამ სიფრიფანა გოგოსთან ერთად ჩუპაჩუფსებზე საუბარი.
-სიფრიფანა?-გადაიხარხარა ვიამ-ზურგზე მოგიგდებ ბეკეკასავით,თუ მოვინდომებ!-სიცილით გავიდნენ დერეფანში.
-ესე იგი,ბეკეკა-მუქარით შეხედა ტატომ და ხელი საეჭვოდ ჩაჰკიდა-ერთხელ პატარა ბეკეკას...
-არა,ტატო,არა!-წამოიკივლა ვიამ და უცბად ჰაერში აღმოჩნდა.
-...დასცხა და წყალი მოსწყურდა-აგრძელებდა ბიჭი ღიმილით ,ხოლო ზურტზე ტომარასავით გადაკიდებულ ვიას არხეინად მიათრევდა დარბაზისაკენ.
ბევრი წვალების შემდეგ ვია დედამიწას დაუბრუნდა.
აღმოჩნდა,რომ კიდევ უფრო მეტი ხალხი შემატებოდა კლუბის შეკრებას.კატო დარბაზში,ბავშვებით გარშემოტყმული გაცხარებით განიხილავდა მორიგ იდეას,როდესაც ტატო და ვია შეუერთდნენ.
მათდა გასაკვირად,რატიც დაბრუნებულიყო და ჩუმად ისმენდა კატოს ქებას .
-უბრალოდ ვსაუბრობდით-აღტაცებული ჰყვებოდა გოგონა-და აი ასე,არსაიდან მოიფიქრა,საშობაო არდადეგების წინ წვეულება მოვაწყოთო. თუმცა ჩვეულებრივი წვეულება არ იქნება,რა თქმა უნდა. ის ისტორიას მიეძღვნება. მოგზაურობა წარსულში!
ვინაიდან,აღფრთოვანებული შეძახილები არ გაუგია,განაგრძო.
-ყველას გვყავს ისეთი ადამიანი,რომელიც ,მისი წარსულიდან გამომდინარე,მოგვწეონს ან გვაინტერესებს,ამიტომაც წვეულებაზე მათი სახით მოვალთ,ხოლო მანამდე სამ ფურცლიან ბიოგრაფიას მოამზადებთ თქვენს მიერ განსახიერებული პირის შესახებ. მაგალითად,მე რომ მაინტერესებსეს სტალინის საქმიანობა ,ჩავიცვამ მასავით,ულვაშებს მივიწებებ და ერთი საღამო სტალინი გავხდები,მიხვდით?
-საინტერესო იქნებით შენ და ულვაშები-ჩაიცინა ტატომ.
-სტალინი ლიკა იყოს,ულვაშების მიწებება აღარ დასჭირდება-ჩაიქირქილა მათემ და მალევე მოხვდა თავში ამ უკანასკნელის ხელი.
-ბიოგრაფია რაღად გვინდა?-იკითხა ანამ.
-იმიტომ,რომ გართობასთან ერთად,ცოდნაც ავიმაღლოთ, ასე სახალისოდ ვისწავლით ისტორიას და დირექტორის კეთილგანწყობასაც მოვიპოვებთ.თანაც,საუკეთესო ბიოგრაფიის ავტორი სიურპრიზს მიიღებს!
-ცოტა უცნაური იდეაა-თქვა ანამ-აქამდე არ გამიგია,მაგრამ მომწონს.
-და კიდევ-საზეიმო ხმით დაამატა კატომ-ერთმანეთი რომ უკეთ გავიცნოთ,წყვილებად მოხვალთ,ამას კი შემთხვევითობის პრინციპით გავანაწილებთ.
-მაგალითად,ერთად გაეძრობიან ჩერჩილი და თემურ ლენგი?-გადაიხარხარა გოგამ.
-ზუსტად!-კმაყოფილმა მიუგო კატომ.
ორ დღეში უნდა გადაწყვიტოთ,ვინ გსურთ,რომ იყოთ,შემდეგ კი წყვილების არჩევა მოხდება.
-შენ...თქვენც აპირებთ მონაწილეობის მიღებას?-ჰკითხა მათემ კატოს.
-ალბათ,თუმცა მე ისედაც ისტორიული პიროვნება ვარ. მომავალში-თვალი ჩაუკრა გოგონამ.

2019 წლის დეკემბერი.

ბარის მაგიდას მისჯდომოდა,ცალ ხელზე დაღლილი თავი ჩამოეყრდნო,მეორეთი კი ლუდს წრუპავდა.
იყო შემთხვევები,როდესაც პროფესიაზე გადართული სამუშაოს თავს ვერ სწყვეტდა და რატის სახეც მისი გონების შორეულ კუნჭულებში იყო გადამალული,ზოგჯერ ბიჭი ახსენდებოდა,თუმცა მისი სხეული სიძულვილით ივსებოდა და საკუთარ თავს ტაშს უკრავდა მტანჯველის მოშორების გამო,თუმცა გარკვეულ დღეებში,ადამიანის გონების უკუღმართობის გამო,ენატრებოდა. ვერ იტანდა ამ მონატრებას,ვერც საკუთარ სულელ თავს და ვერც ცხოვრებას.
თუმცა ვეღარაფერს შეცვლიდა. უნდა შეჰგუებოდა იმ აზრს,რომ მისთვის ან რატი არსებობდა,ან არავინ და მას უკვე აერჩია არავინ.
-მოწყენილი ჩანხარ-გვერდით უცხო პიროვნება მისჯდომოდა.
დაახლოებით სამოცი წლის ქალი,გრძელი,ნაცრისფერი,ნაწნავებად დაწნული თმებით და მოკაშკაშე ცისფერი თვალებით, ღიმილით უყურებდა.
ყველაფერს წარმოიდგენდა,მაგრამ ბებიის ტოლა ქალი თუ გაუბამდა საუბარს ბარში,ამას კი ვერაფრით იფიქრებდა.
ვერ გადაეწყვიტა,ეპასუხა,თუ ცივად გადამჯდარიყო სხვა ადგილას,თუმცა ენამ ტვინს დაასწრო.
-ვინ არაა მოწყენილი-მხრები აიჩეჩა.
-ეგ მართალია-ქალი ახლოს მიიწია და თვალები შეანათა-ვერ მიცანი,ვია?
ალბათ,რომელიმე ნათესავი იქნებაო,გაიფიქრა,რაღაცით დედასაც კი მიამსგავსა,ამიტომაც უფრო გაბედულად მიუგო.
-ვერა,უკაცრავარ,ადამიანებს კარგად ვერ ვიმახსოვრებ.
ქალმა გადაიხარხარა და ამოისუნთქა. მხარზე მოგდებული ნაწნავი ხელით უკან მოხდენილად გადაიგდო.
-საკუთარ თავსაც ვერ იმახსოვრებ?
-ვერ მიგიხვდით-ლუდის მოზრდილი ყლუპი მოსვა და ქალს ინტერესით მიაჩერდა. რატომღაც იზიდავდა მისი თვალები.
-არა უშავს,მიხვდები. ფიზიკოსი ხარ,რამდენადაც მე ვიცი,ფიზიკისა და ასტრონომიის სამაგისტრო პროგრამაზე სწავლობ,ხომ?
-თქვენ რა,მითვალთვალებთ?-ჩაიცინა და დააყოლა-მართალია.
-მაშინ შენი თეორიაც გექნება იმის შესახებ,შესაძლებელია თუ არა დროში მოგზაურობა.
-ჩემი თეორია-გაიმეორა ვიამ. იფიქრა,ალბათ ეს ქალი რომელიმე კონფერენციაზე ვნახეო-დროში მოგზაურობა ჩემი საყვარელი თემაა,ბევრი თეორია მაქვს.
-მაინც?
ვერცხლისფერთმიანი იმდენად უშუალოდ ესაუბრებოდა,დისკომფორტის გრძნობა არ გასჩენია,ამიტომ ვიამ თამამად განაგრძო საუბარი.
-დროში მოგზაურობა შესაძლებელია,ოღონდ მხოლოდ მომავალში. თეორიები კი უამრავია. მე იმ ვარიანტს ვემხრობი,რომ შავ ხვრელთან ახლოს დრო მრუდდება,ამიტომაც თუ კი ადამიანები იქ ერთ საათს დაჰყოფენ,დედამიწაზე ათეულობით წლები გავა,შესაბამისად,დაბრუნებულები აღმოჩნდებიან მომავალში.
-და ამისთვის შავი ხვრელი უნდა ეძებონ?-ჩაიცინა ქალმა.
-მაგის შექმნა დედამიწაზეც შეგვიძლია,არსებობენ მიკრო ხვრელები,თუ კი საკმარისად გავადიდებთ,შეგვეძლება ექსპერიმენტის ჩატარება...
-კიდევ რომელი თეორია მიგაჩნია მიმზიდველად?-შეაწყვეტინა ქალმა.
-სინათლის სიჩქარის გადამეტება.
-ანუ?
-შევქმნით ისეთ ტექნიკას,მაგალითად,მატარებელს,რომელიც სინათლეზე სწრაფად იმოძრავებს და ვინაიდან სამყაროში არაფერია სინათლის სხივზე ჩქარი,ფიზიკის ფუნდამენტური კანონების გამო,მატარებლის მგზავრებისთვის დრო შენელდება იმ წამიდან,როდიდანაც ისინი ამ სიჩქარეს გადაამეტებენ. ამდენად,გარეთ თუ დრო ჩვეულებრივად წავა,მგზავრებისთვის ის გაიწელება და მატარებლიდან ჩამოსულები აღმოჩნდებიან მომავალში-დაასრულა უკვე აზარტში შესულმა.
-და წარსულში მოგზაურობა რატომ მიგაჩნია შეუძლებლად?
-მაგის ყველაზე თვალსაჩინო მტკიცებულება თითოეულ ჩვენგანს ცხვირ წინ აქვს-მიუგო ვიამ-მომავლიდან არავინ მოსულა.
თუ კი ოდესმე შესაძლებელი იქნება წარსულში დაბრუნება,შესაბამისად ახლა ხომ მომავლის წარსულში ვცხოვრობთ? რატომ არ ჩანან სტუმრები მომავლიდან?
-აი მანდ კი ცდები-ხელები გაშალა ქალმა-ასეთი სტუმარი წინ გიზის.
ცოტა ხანს იაზრებდა,თუ რა უთხრა ქალმა,ბოლოს ჩაიცინა.
-აქ მგონი ამჟავებულ ნარკოტიკს ყიდიან. მეორედ აღარ გამოართვათ.
-მოდი,ცოტა ხნით,ჰიპოთეზის დონეზე დავუშვათ,რომ არ გატყუებ-გაუღიმა ქალმა-საინტერესო გამოვა.
ვიამ კათხა გამოცალა და გამომწვევად შეხედა.
-მაშ,მომავალში ვინ ბრძანდებით?
-ვიქტორია მერფიშვილი,იგივე მერფი-დიდი ადრინული ამაჩქარებლის თემაზე მომუშავეე ერთ-ერთი მეცნიერი.
-აჰა-ჩაიცინა გოგონამ და კიდევ ერთი ლუდი შეუკვეთა-დალევ?-გახედა ქალს.
-რატომაც არა.
ვიამ ჭიქა დღეგრძელობის ნიშნად გასწია და მოსვა.
-ესე იგი,საკუთარი თავი გამომეცხადა მომავლიდან-ჩაიცინა და სიგარეტს მოუკიდა-ასეთი რამ ჯერ არასდროს მოუგონებიათ.
-დიახ,საკუთარი თავი-სიცილით მიუგო ქალმა-თუმცა მერფი დამიძახე,ასე უფრო გაგიადვილდება.
-მერფიშვილი,მერფი-გადაიხარხარა ვიამ-ამაზე ბევრი იფიქრე?
-არა-მხრები აიჩეჩა ქალმა-მერფი ერთ პერსონაჟს ერქვა ფილმში და მომეწონა.
-ფიზიკოსი ხარ,მერფის კანონები არსებობს და შენ იმიტომ დაირქვი ასე,რომ კინოში ნახე?
-დაახლოებით.
-არასდროს მიფიქრია,რომ მერფიშვილი მერფის კანონებს ესადაგება-ჩაფიქრდა-თუმცა ჩემი ცხოვრებაც ზუსტად ასე მიდის.
-“რამის გაკეთება არასწორად რომ არ შეიძლებოდეს,შენ მაინც იპოვი ასეთ გზას”-ჩაიცინა ვერცხლისთმიანმა.
ვიამ გადაიკისკისა და დააყოლა.
-“თუ კი შესაძლებელია რაიმე ცუდი მოხდეს,მაშინ ის აუცილებლად მოხდება”-აჰყვა ვიაც.
-“იმის შესაძლებლობა,რომ თქვენ ვინმე გაკვირდებათ,თქვენი სულელური საქციელის პირდაპირპროპორციულია.“
-ჩემი ბავშვობის პრობლემა-ხითხითებდა ვია.
-ისურვებდი გამოსწორებას?-სერიოზული სახე მიიღო ქალმა-სულელური საქციელების.
- რომ ვუკვირდები,ერთი დაკომპლექსებული,გულჩათხრობილი ბავშვი ვიყავი-ამოიოხრა ვიამ-ახლა კომპექსები არ მაქვს,სამაგიეროდ მგონია,რომ რაღაც გავუშვი,ასე რომ ჰო,ვისურვებდი. ყველაფერი მაქვს და თან არაფერი!
-მეც მასე ვარ-თავი დაიქნია ქალმა-იმიტომაც დავბრუნდი წარსულში.
-მაგრამ,რაღა აზრი აქვს ახალი ცხოვრების მოწყობას? ეგ ხომ ხელოვნური იქნება-იკითხა ვიამ,რომელიც თავისდაუნებურად ჩაითრია ამ ამბავმა ვია,ხოლო ალკოჰოლი ამარტივებდა უცნობის მონათხრობის დაჯერებას.
-პარალელური სამყაროები-იდუმალად უჩურჩულა ქალმა-ათი ხარისხად ოცდაცამეტი უკვე აღმოჩენილი სამყარო და ეგ მხოლოდ 2061 წლისთვის!
-ცერნში ეგ ყველაფერი უკვე გარკვეულია-ჩაიფრუტუნა ვიამ.
-გარკვეულია,თუმცა დაკვირვება ჯერ არ მომხდარა-გამარჯვებულმა მიუგო ქალმა-ჩვენ პარალელურ სამყაროებს ვაკვირდებით,ვია. და ერთ-ერთერთში მე და შენ ასეთი სახით არ ვარსებობთ.
-ეგ რას ნიშნავს?-დაბინდული გონების დაძაბვას ცდილობდა გოგონა.
-იმას,რომ შენ,ანუ მე რაღაც საშუალებით შევცვალეთ მომავალი და იმ სამყაროს დროის ხაზში მე და შენ ვქრებით.
-რომელი სამყაროა ეგ?
-მასში ვართ სწორედ ახლა.
-და რას ნიშნავს ვქრებით?
-დროის მსვლელობას ვცვლით და ახალ რეალობას ვიღებთ,სადაც ასე ბარში მჯდარი არ იქნები,სასწარკვეთილი ,უბედური და უხალისო.
-სულაც არ ვარ უბედური-აღშფოთდა ვია.
-ხარ. მე ეს ყველაფერი დავინახე. ვაკვირდებოდი,გესმის? სხვა ვარიანტები არაა.
-ვერაფერი გავიგე-ბარბაცით წამოდგა გოგონა და ბარმენს ფული მიაწოდა-სახალისო იყო,მაგრამ უკვე ავირიეთ,ასე რომ,სახლში წავალ მე...
-მოიცა-მკაცრად უთხრა ქალმა და ვიაც მისდა გასაკვირად,მორჩილად დაუბრუნდა ადგილს.-მე ეს სამყარო ისე არ მინახავს,როგორც ფილმი. შესაძლო ვარიანტები ვნახე-განაგრძო სერიოზულად-გამოვთვალე,ციფრები ყველაფერს ამბობენ.
-და რატომ გინდა შეცვალო? მომავალშიც ასეთი უბედური ვარ?-ჩაფიქრდა ვია.
-უბედური არ იქნები,უბრალოდ...-თავი გაიქნია და ლუდი მოსვა-მიუხედავად იმისა,რომ მთელი ცხოვრება კვლევებს მივუძღვენი,როდესაც მივხვდი,რომ შესაძლებლობა მქონდა სხვა გზა ამერჩია და თავის დროზე უმოქმედოდ ვიყავი,გამოსწორება მომინდა. კარიერული წარმატება და რა? იქნები შენს სამეცნიერო ნაშრომებთან ერთად კომფორტულ სახლში,საღამოობით ღვინოსაც ვეღარ მოწრუპავ, ჯანმრთელობას გაუფრთხილდები,იმიტომ,რომ ბებერი იქნები-ჩაიცინა.-თავდაპირველად იტყვი,რომ მარტოც მშვენივრად ხარ,შემდეგ შეხედავ ხალხს,შენს ასაკში ოთხმოცდაათი შვილიშვილი რომ ჰყავთ და შენც ფიქრობ-რა იქნებოდა,ასეთი უაზრო რომ არ ვყოფილიყავი,იქნებ ახლა პატივსაცემ მეცნიერთან ერთად ბებოც დაეძახა ვინმესო. მაგრამ ეგ არაა მთავარი. ჩემს ცხოვრებაში არ ყოფილა ბედნიერი წუთები. ისინი,რის გამოც ცხოვრება ღირს.
ვია ჩაფიქრებული უსმენდა. არ სურდა დაჯერება,მაგრამ გონება სხვა რამეს ეუბნებოდა. გული აუჩქარდა,ერთი წამით დაუშვა ის ფაქტი,რომ ახლა დაბერებულ საკუთარ თავს უყურებდა.
ახლოს მიიწია,სახეში ჩაჰხედა.
-მითხარი ის,რაც სხვას არ ეცოდინება. რას ვნანობ ყველაზე მეტად?
ქალმა სევდიანი მზერით გაუღიმა.
-იმას,რასზეც ახლა ვსაუბრობ. მარტოობა. იქნებ,იმაზე რომ არ გეფიქრა,რომ შენს მუცელში მყოფი არსება რატისი კი არა,მხოლოდ შენი იყო. შენი შვილი. იქნებ მაშინ ექიმთან აღარ მისულიყავი და ცხოვრების ახალი ხალისიც გაგჩენოდა.
თავი ჩაქინდრა. თითქოს სისხლი ადუღებულ კუპრად გადაექცა და თითოეული კაპილარი ჯოჯოხეთურად ეწვოდა. უნდოდა, სხეული დაეჭრა,რომ ეს მტანჯველი სითხე როგორმე გარეთ გამოეშვა. უნდოდა, გული გაეჩერებინა,ასე სასტიკად რომ აღარ სტკენოდა. მხოლოდ ტკივილის მიღების შემდეგ მიხვდა,რომ ქალმა თუ ეს იცოდა,მაშინ ყველაფერი დანარჩენიც სიმართლე იყო.
-ეს როგორ მოახერხე?-დაიჩურჩულა.
-მომავალში სამ განზომილებას გავცდებით-არხეინად მიუგო ქალმა-თუმცა ასე ადვილი არაა უკან დაბრუნება. მთელი რიგი პროცედურები უნდა ჩაატარო,კომისიის ნებართვა უნდა მიიღო და თან დაარწმუნო,რომ წარსულში მხოლოდ დასაკვირვებლად მიდიხარ და არა რაიმეს შესაცვლელად. მე კი ზუსტადაც რომ შეცვლა მინდოდა.
-რაღაა შესაცვლელი?-ჩაიცინა-ახლა ვერაფერს გამოასწორებ,მე უკვე ასეთი ვარ. უფერული.
-უფრო ადრე დავბრუნდებოდი,მაგრამ ვიფიქრე,თინეიჯერი ჩემი თავი ვიღაც ბებოს არ ენდობა. მას უფრო მიმზიდველი და მისაბაძი მომავალი სჭირდება. შენ ლამაზი ხარ,ჭკვიანი და რაც მთავარია,ახლა იმიტომ მოვედი,რომ ყველაზე შესაფერისი დროა შენთვის .
-ვერაფერი გავიგე-საწყლად ამოილუღლუღა ვიამ.
-შენ მეთერთმეტე კლასელ ვიასთან დაბრუნდები და ხელს ჰკრავ,რომ ცოტა მეტად გაეხსნას სამყაროს. აიძულებ,რომ მეგობრები გაიჩინოს და მხოლოდ მოვალეობებზე არ იფიქროს. ჩვენ ყოველთვის გვაკლდა...
-გართობა-დაასრულა გოგონამ.-და რა უნდა შევცვალო?
-მაგას ვერ გეტყვი.მე მხოლოდ ალტერნატიული რეალობა გამოვთვალე და შანსები მისი მიღების.
-რამდენია?
-საკმაოდ მათალი,ნული მთელი ერთი მეასედი პროცენტი.
-შეუძლებელია!-წამოიყვირა გოგონამ-ასეთი მცირე შანსია და შენ იმედი გაქვს,ასე უბრალოდ წავალ და ყველაფერს გამოვასწორებ?
-უნდა ვცადოთ-მოუჭრა ქალმა-ოღონდ უნდა გაიაზრო,რომ თუ გამოგივა,ჩვენ გავქრებით. არ იქნება ფილმების მსგავსი ბედნიერი დასასრული-გაიღვიძებ და სიმპათიური ქმრის მკლავებში აღმოჩნდები,ანდა უბრალოდ ახალი,ფერადი ცხოვრება დაგხვდება. შენ უბრალოდ გა-ქრე-ბი.
-მაგრამ მაინც დავრჩები-ჩაილაპარაკა ვიამ-ეს... ძალიან რთული აღსაქმელია.
-ჰო,თან გაქრები,თან დარჩები.ჩვენ ერთნი ვართ,ასე რომ,გაქრობა სიკვდილს არ ნიშნავს.
ფიქრობდა,სურდა თუ არა ამის დაჯერება,შემდეგ კი წარსულში დაბრუნება და რაიმეს შეცვლა.ვიასთვის საკმაოდ ბევრი “თუ” იყო ამ საქმესთან დამავშირებით,თუმცა ერთადერთი იმედი,მომავლის იმედი,ამ ქალის გამოჩენამ ჩაუქრო.
იქნებ მართლაც შეეძლო ცხოვრების შეცვლა და თუ ვერ შეცვლიდა,იმ ჭაობიდან მაინც გავიდოდა ცოტა ხანს,რომელშიც ეფლობოდა.
-როგორ უნდა დავბრუნდე?
-მარტივია. პორტალი არსებობს-სათი მოიხსნა -სასურველ დროსა და საათზე დააყენებ,ადგილზე კი მე მიგიყვან.
-მაშინ წავედით.-წამოდგა ვია-სანამ გონს მოვსულვარ.
-ერთი რამ კიდევ უნდა იცოდე-ჩაილაპარაკა ქალმა,როდესაც შენობიდან გამოვიდნენ და ნისლიან ღამეს შეერწყნენ.-უკან დასაბრუნებელი ბილეთი არ გვაქვს.მე აქ ჩავრჩები,შენ -იქ.თანაც,პორტალი მხოლოდ გარკვეულ დროში გაბრუნებს,თუ ვერაფერს მოახერხებ,ყველაფერი თავიდან დაიწყება. უსასრულოდ.
ვიამ საკუთარ თავს შეჰხედა.აღარ უნდოდა ფიქრი.
-მაგრამ შენ მომავალი არც ისე მიმზიდველად
აღმიწერე.

***
-შენი აზრით,მოვახერხებთ,რომ ერთად მოვხვდეთ?-ტატო რუბიკის კუბიკს უჩხიკინებდა და შუბლი შეჭმუხვნოდა.
მის საძინებელში,საწოლზე მოკალათებული ვია ტატოს ტელეფონით თამაშობდა.
ოთახში სუსტად ისმოდა “aerosmith “-ის ნოტები.
-არ ვიცი,რა მნიშვნელობა აქვს,წყვილი რომც არ ვიყოთ,ერთად ვიქნებით-ამოილაპარაკა გოგონამ -მეწყვილეზე ბორკილებით არ გამოგაბამენ.
-ცუდია ჩვენით რომ არ ვირჩევთ. ბანკეტზე უეჭველი ერთად წავალთ-ტატომ კუბიკი მიაგდო და ვიას გვერდით გადაწვა.
-წავაგე-ამოიბურტყუნა გოგონამ და ტატოსაკენ გადაბრუნდა-ანამ რაო?
-მეგონა,შენზე მაგარ ცუდ რამეებს მეტყოდა,მაგრამ მითხრა,შენ როგორც გინდა,ისე მოიქეციო.
-გამიგია,მაგას ქალები ხშირად ამბობენო-თვალები აატრიალა ვიამ.
-მერე შენ ქალი არ ხარ გოგო?
-არც ისე-ჩაიკისკისა ვიამ.
-მაგრად მევასება არც ისე ქალები-გაიღიმა ტატომ და ვიას გაბურძგნული თმები თითებით გადაუვარცხნა-მითხარი რა,ვინ ვიყო. ისტორიის გაკვეთილებიდან მარტო ის მახსოვს,რომ აშენებული საავადმყოფოები უხარისხოა და ხალხი ისევ უბედურია.
-სხვას რას ისწავლიდი,ნიას ფეხებს უყურებდი და უსმენდი,რამდენადაც შესაძლებელია,ადამიანმა ძუძუებს მოუსმინოს.
-შენ რა იცი?-გადაიხარხარა ტატომ.
-იმხელა ვნება მოდიოდა თქვენგან,კლასი და მაყვალა წალეკეთ-აჰყვა ვია.
-გიჟი ყოფილხარ,ვია!რა ცუდია,ეს აქამდე რომ არ გამოავლინე.
-ჯერ სად ხარ-ჩაიცინა გოგონამ-უფრო და უფრო ვგიჟდები. ვხვდები,რომ სიგიჟის გარდა სხვა გამოსავალი არაა.
-ვინ იქნები წვეულებაზე გიჟო და არც ისე ქალო?-იკითხა ბიჭმა.
-მაგას საიდუმლოდ დავტოვებ-ეშმაკურად შეხედა ვიამ.
-გეშინია,იდეა არ მოგპარო?
-მეშინია,ფურორი ვერ მოვახდინო.ცოტა გამიჭირდება,მაგრამ უკვე ზუსტად ვიცი,ვინც ვიქნები. შენ იცი?
-არ ვიცი,მაგრამ რამე გამაღიზიანებელი.
-გიყვარს,როდესაც ხალხს აბრაზებ.-ვიას კითხვა არ დაუსვამს.
-ჩემი სისუსტეა-გაიცინა ტატომ.
-ისე,შენგან კარგი ცნობილი ადამიანი დადგებოდა. “როგორ მიატოვა ტატო ტოტონომ პლანეტის ულამაზესი ქალი და შიმპანზე შეირთო ცოლად”-არარსებული სტატიის ციტირება მოახდინა გოგონამ და აკაკანდა.
-ტოტონო?ეგ რაღა უბედურებაა?
-აბა,ისე ჩვეულებრივი გვარი გაქვს და ეს უფრო დასამახსოვრებელია,ყველაფერს მოერგება.-დამაჯერებლად უპასუხა ვიამ.
-თუ ოდესმე ცნობილი ფეხბურთელი გავხდი,აუცილებლად ავირჩევ ამ გვარს-დაჰპირდა ტატო და საწოლზე გადაგორდა-ჩიფსებს შეჭამ?
-ო,დიახ!-გამოწვდილ შეკვრაში ხელები ჩაყო და მუჭა გამოიტენა.
ტატოს ოთახს ცისფერი ჭერი და ჭაობისფერი კედლები ჰქონდა. დიდ ჭაღზე უცნაური ,ხელით ნაკეთი თევზები იყო ჩამოკიდული,რომლებიც თითქოს სიფრიფანა ძაფისაგან შეექმნათ და მცირეოდენ დაბერვაზეც კი ფარფატებდნენ ჰაერში.
ვიამ ღრმად ჩაისუნთქა ჰაერი და ჭაღის მიმართულებით დაუბერა.
თევზები ათამაშდნენ და მათი სხვადასხვა ფერები ერთმანეთში აირია.
-მერე,შენ როგორ გინდა,რომ მოიქცე?-გააგრძელა შეწყვეტილი თემა.
-არ ვიცი,მაგრამ ისე ნამდვილად არ მინდა,როგორც ხალხს სურს,რომ მინდოდეს.
-საზოგადოების ზეგავლენაში მოქცევის ფობია გაქვს შენ-დამაჯერებლად დაუსვა დიაგნოზი ვიამ-მზად ხარ,სპეციალურად მოიქცე ცუდად,ოღონდ ხალხი არ გაახარო.
-მერე? ძალიანაც კარგი.-მხრები აიჩეჩა ტატომ.
-მერე ის,რომ თუ იმიტომ იქცევი ასე,რომ საზოგადოებას დაანახო,დამოუკუდებელი და რამე ხარ,მაგრამ რეალურად სხვანაირად მოიქცეოდი,რომ არა ეს უაზრო ჯიბრი,მაინც გამოდის,რომ შენს ქცევას ხალხი განსახზღვრავს,ოღონდ უკუღმა.
-ამდენ რამეს როგორ ფიქრობ?-სერიოზულად ჰკითხა ბიჭმა.
-თავისით მოდის. შენ კიდევ შეეშვი მეამბოხეობას და ის აკეთე,რაც სინამდვილეში გინდა.
-მინდა,რომ ტატო ტოტონოს პირად მრჩევლად დაგიქირავო-გაიცინა ბიჭმა-თანახმა ხარ?
-რამე ნიშანი არ მინდა ,მერე? -არ იუარა ვიამ და თავი წამოყო.
-ერთი წუთით...
ტატომ უჯრები მოჩხრიკა და ხვლიკიდ ფორმის,თვლებიანი ბროში გაუწოდა-ეს გამოდგება?
-რა ლამაზია-მწვანე თვლებს გაოცებულმა შეჰხედა და გულზე მიიბნია-შენს თვალებს ჰგავს!
-მაშ,იქნები ტატო ტოტონოს მრჩეველი?
-ვფიცავ,ღირსეულად აღვასრულებ დაკისრებულ მოვალეობას!-ჩაიკისკისა ვიამ და საწოლზე მუხლებით წამომჯდარმა სამხედროსავით მიიტანა შუბლთან ხელი.

გოგონა სახლში გვიან დაბრუნდა. ცხოვრებაში პირველად იყო,რომ მეგობარმა სახლში დაპატიჟა. გიგისთანაც კი,მიუხედავად იმისა,რომ მეზობლები იყვნენ,სულ ერთხელ იყო სტუმრად მისული.
როდესაც სკოლიდან წამოსვლისას ტატომ არხეინად შესთავაზა,ჩემთან წავიდეთო,ჯერ გაოცებულმა შეჰხედა,მერე კი იფიქრა,რატომაც არაო.
მას ხომ დიადი მისია ამოძრავებდა?

ბიჭს ქალაქის ლამაზ და წყნარ უბანში ჰქონდა სახლი. მასში შესვლისას ვიამ აღტაცებით ამოისტვინა,ეტყობოდა,რომ ამ მიწაზე შეძლებული ხალხი სახლობდა.
სამ სართულიან შენობაში უზარმაზარი მოსაღები და უთვალავი ოთახი იყო,ვიამ სცადა,სააბაზანოების რაოდენობა დაეთვალა,თუმცა ზუსტი ციფრი ვერ მიიღო.
თავდაპირველად სასტუმრო ოთახში მოთავსებულ უზარმაზარ ტელევიზორთან თამაშობდნენ ფეხბურთს,ხოლო როდესაც ტატოს დედა დაბრუნდა სახლში,ბიჭის ოთახში გადაინაცვლეს.
დედა ლამაზი ქალი იყო,თუმცა სახეზე გარდასული წლების კვალი შესამჩნევად ეკვროდა.
ქალი თითქოს მთელი ცხოვრება რაღაცაზე წუხდა და ამ რაღაცას სახეზეც კი მოეძებნა ადგილი და გამომეტყველებაში ჩაბუდებულიყო.
ვიას დანახვამ ძალიან გააკვირვა,ალბათ,ტატოს ხშირად არ მიჰყავდა სახლში მეგობრები.
ამან კიდევ უფრო გააბედნიერა ვია. გრძნობდა,მას და ტატოს გამორჩეული ურთიერთობა უყალიბდებოდათ,ისეთი გარსი იქმნებოდა მათ შორის,რომელიც თითოეულს დაიცავდა გარეშე ზეწოლისაგან.
ამას მეგობრობის გარსი უწოდა. ახლა ნამდვილად ხვდებოდა,რომ მისი ორეული აქ ტატოს გამო არ იქნებოდა.
აქამდე ვია ვერც ხვდებოდა,რამხელა შვება ყოფილა,როდესაც ვიღაცასთან თავისუფლად საუბრის შესაძლებლობა ჰქონდა და არ ფიქრობდა იმაზე,რომ გაკიცხავდნენ ან დასცინებდნენ. ყველაზე მეტად კი ის მოსწონდა,რომ ტატო მის აზრს აფასებდა და ითვალისწინებდა.
საკუთარ ოთახში ,კომპიუტერის წინ მოკალათებულმა მივიწყებული მოვალეობები გაიხსენა და დავალებებს მიუბრუნდა,რომელიც მომდევნო დღისათცის საკმაოდ დაჰგროვებოდა.

-ვინ იქნები წვეულებისთვის?-ჰკითხა კატომ,რომელიც თაბახის ფურცლებს მონდომებით ანაწევრებდა და ზედ ბავშვების სახელებს აწერდა.
-შენ ხო მე ხარ,ასე რომ,მიხვდი-ვიაც ეხმარებოდა,წვეულებაში მონაწილეობის მსურველთა რიცხვი საკმაოდ ბევრი იყო.
-აინშტაინი,ალბათ-სივრცეს გაჰხედა კატომ.
-რა?-ტუჩები მობრიცა ვიამ.
-ვერ გამოვიცანი?
-გამოიცანი! უბრალოდ,არაა სასიამოვნო,როდესაც სხვა ზუსტად შენნაირი არსებობს. ამას ახლა მივხვდი.
-ზუსტად შენნაირი არვარ,შენ ვარ-გაიცინა გოგონამ-დღეს,როდესაც სკოლაში მოვდიოდი,იცი,ვინ დავინახე?ანა და რატი. ერთად მოდიოდნენ. ეგენი როგორმე უნდა დავაჯახოთ.
-არ მოგბეზრდა ეს მაჭანკლობა?-თვალები აატრიალა ვიამ.
-ახლა ხომ კარგად მხედავ?
-კი.
-ხო და,ეგ იმას ნიშნავს,რომ ისევ აქ ვარ,ეგ კიდევ იმას,რომ ტატოს ბედი ჯერ არ შეცვლილა.
-თუ ჩვენი?-ეჭვიანი მზერით შეჰხედა ვიამ.
-ორივე.ისევ მოგწონს ეგ რატი?
-არა,იმდენად აღარ. უფრო სწორად-დაიბნა ვია-აღარ მცალია მაგაზე ფიქრისთვის.
-ვახ!-სკამის საზურგეზე გადაწვა და ჭერს მიაჩერდა-რას ვაკეთებთ არასწორად?
-არ ვიცი,ჩემი ცხოვრება საგრძნობლად შეიცვალა მას შემდეგ,რაც შენ გამოჩნდი.
-მაგრამ არა საკმარისად.
-და რა მოხდება,თუ ვერაფერს შეცვლი?აქ ჩარჩები და რა? ერთად გავიზრდებით? მაგრამ ეს რაღაც ვერ გამოდის... ჩემი მომავალი თუ აქ არაა...-ფიქრობდა,თუმცა ლოგიკური პასუხი არ არსებობდა.
-ვია-ფრთხილად მიუგო გოგონამ-ეგ არ მკითხო ,კარგი?
-დროის მახეში მოვექცევით-წამოიყვირა-არ არსებობს გამოსავალი! აქ წამოსვლით შენ უბრალოდ... თავი გასწირე და მეც გამწირე...-მზერა გაუშტერდა.
-დაახლოებით-ამოიხვნეშა კატომ-მაგრამ მოვახერხებთ.მაგაზე ბევრი არ იფიქრო,თორემ გაგიჟდები.
-რა მოხდა მომავალში ასეთი,რომ საკუთარი ხელით გაანადგურე ის?-ვერ მშვიდდებოდა ვია-დაუსრულებელი ტრიალი,აი რა გველის-თვალები გაუფართოვდა,რადგან მისი გონება კიდევ ერთ რამეს მიხვდა-ეს პირველი შემთხვევა არაა,ხომ?
კატოს მზერით მიხვდა,რომ სიმართლეს ამბობდა.
-მიპასუხე!
-ახალ წლამდე მივალთ და თუ არაფერი გამოვა,უკან დავბრუნდები,ხო-ყოყმანით ამოთქვა გოგონამ.
-რამდენჯერ? უკვე რამდენჯერ სცადე?-ნელ-ნელა აზროვნებას კარგავდა ვია.
-ჯერ-ჯერობით თხუთმეტჯერ. თუ არ მეშლება-თავი ჩაღუნა კატომ.
ჰაერი არ ჰყოფნიდა,გონება უარს ამბობდა ამის დაჯერებაზე.
-სულელი ხარ!-მიაძახა და ცრემლმორეული გამოვარდა ოთახიდან.
-ჯანდაბა-გაცეცხლებული კატო ფეხზე წამოიჭრა და ბოლთის ცემას მოჰყვა-არ უნდა მეთქვა. აქამდე ასეთი რამ არ უკითხავს,ახლა საიდან გაახსენდა-გაბრაზებულმა სკამს ფეხი გაჰკრა და ცალ ფეხზე დაიწყო ხტუნვა.-ამის დედაც! ყველანაირად ვცდილობდი,დისტანცია დამეჭირა,ძლივს დავაჯერე,რომ ნამდვილად მომავლიდან ვარ,ამდენად წინ ჯერ არ წავსულვარ და ახლა!ჰმ-ისევ სკამზე მიესვენა,კაკუნმა გამოაფხიხლა.ტატომ შემოჰყო თავი.
-ვიას რა სჭირს,არ იცი?-გაკვირვებული იყო.
-ცოტა გაბრაზდა ჩემზე,რა მხოდა?
-შემხვდა,ერთად წავიდეთ მეთქი და იმხელა ხმაზე იყვირა,შემეშვით ყველაო,ლამის მთელი სკოლა გაიქცა.
-არ გეწყინოს,რაღაც ისეთი ვუთხარი,ასეც უნდა ყოფილიყო,მაგრამ გაუვლის-ამოიოხრა კატომ-როგორმე შემოვირიგებ.
-არ მეტყვი,რა?
-ვერა,ეს... მხოლოდ ჩვენ გვეხება. ბოდიში,ტატო. უნდა წავიდე-სწრაფად წამოკრიფა ნივთები და დაამატა-განაწილებას მერე მივხედავ.
ბევრი ურეკა საკუთარ თავს,უამრავი შეტყობინებაც მისწერა,თუმცა ვია კონტაქტზე არ გამოსულა. არც ის და არც მომდევნო დღეები.
გოგონა ტატოს შეტყობინებებსაც არ პასუხობდა,ხოლო როდესაც ბიჭი მის სახლთან მივიდა,გოგონამ ეზოდან უხალისოდ გამოჰყო თავი და უთხრა,რომ ცუდად იყო და სკოლაში ვერ ივლიდა.
კატო იმასღა ფიქრობდა,დაველოდები და ახლიდან ვცდიო,თუმცა საშინლად უჭამდა გულს ის აზრი,რომ საკუთარი თავი ვერ იტანდა.
ვია თავის ოთახში,თბილ პლედში გახვეული მოკალათებულიყო და უგულისყუროდ ხატავდა ბიჭის სახეს. უნდოდა,უნდოდა,ტატოსთვის მიემსგავსებინა,თუმცა დიდად არ გამოუვიდა.
გაბრაზებულმა გადახაზა და ახლა გოგონას სახის დახატვას შეუდგა,კატოს სახე უფრო კარგად გამოსდიოდა,თუმცა აღარ დასცალდა,რადგანაც ფანჯარაზე საეჭვო ფხაჭუნი შენიშნა.,რონელსაც მალევე კაკუნი მოჰყვა.
მაშინვე მივარდა ფარდას,გადასწია და სიბნელიდან კატოს სახემ შეანათა,რომელმაც გაუღიმა,შემდეგ კი ხვეწნია ნიშნად ორი თითი ყელთან მიიტანა.
ფანჯარა ფრთხილად გამოაღო და უკმაყოფილოდ მიაჩერდა.
-რა გინდა?
-უნდა ვილაპარაკოთ.
-ყელში ამომივიდა შენთან ლაპარაკი-მოუჭრა და მიხურვა დააპირა,თუმცა კატომ ფანჯარა ხელით დაიჭირა და წამში გადაძვრა.წელში გასწორდა და დოინჯი შემოირტყა.
-როდემდე უნდა მოიქცე ბავშვივით? რას გავს შენი საქციელი?-დაუცაცხანა და თმაზე შეჰხედა-რა იყო,დეპრესიაშო ჩავარდი,რადგანაც ყველაფერი ისე არაა,როგორც გინდა?
ვიას ხმა არ გაუცია,თავის ადგილს დაუბრუნდა და ხატვა განაგრძო.
-აჰა,ვიბუტებით-ამოიცინა კატომ-არ ვიცოდი,გაბუტვით თუ პრობლემები გვარდებოდა,თორემ ამდენს აღარ ვიწვალებდი-საწოლზე ჩამოჯდა,ფეხი ფეხზე გადაიდო და ხელები აიქნია-რას მოვრბოდი წარსულში,გაიბუტე ერთი-ორჯერ და ჰოპ,ყველაფერი კარგადაა!
ვიას იგნორი გადაავიწყდა და გაბრაზებულმა დაუჩურჩულა.
-ვიბუტები,იმიტომ,რომ სხვა გზა არაა! იქნებ დაგეცადა ჩემთვის ცხოვრება,ვინ გეკითხებოდა საერთოდ,კატო?
გოგონამ გაოგნებულმა შეხედა.
-შენ რა ,მართლა კატო გგონივარ? მგონი დაგავიწყდა,რომ მე ეს ყველაფერი უკვე გამოვლილი მაქვს. ვერ იაზრებ ხომ,რომ ახლა საკუთარ თავს ესაუბრები. შენი ცხოვრება ჩემია! ასე რომ,დიახაც,უფლება მაქვს მოვიდე და შევცვალო რაც მომინდება.
ვია დადუმდა. ისე იყო გაბრაზებული გოგონაზე,რომ სულ გადაავიწყდა მთავარი.
-და გამოსავალი რა ნახე ამ სიგიჟეში? გამოვარდი წარსულში და საკუთარი თავი დაუსრულებელი ციკლისთვის გასწირე.
-სულაც არაა დაუსრულებელი,თუ ვიპოვით საჭირო გასაღებს. ვია,აღიარე,რომ ჩემი გამოჩენის შემდეგ შენი ცხოვრება უკეთესი გახდა. როგორც კი მომშორდი,კი ისევ ძველებურ უაზრობას დაუბრუნდი. ან ტატოს რაღას ერჩოდი? დავიჯერო,მხოლოდ ჩვენი მისიის გამო ემეგობრებოდი?
ვიას ძალიან უნდოდა,ასე ყოფილიყო,მაგრამ ტატო ენატრებოდა.
უკმაყოფილოდ მიმოიხედა და გაჩუმება არჩია.
-მე არც დედაშენი ვარ,არც უფროსი და ან მასწავლებელი. შეიგნე,ბოლოს და ბოლოს. ვის გაუგია,ადამიანი საკუთარ თავს ებუტებოდეს,ღმერთო!და კიდევ,მშვენივრად ვხვდები,რომ გაცნობის დღიდან ამითვალწუნე და მინდა გითხრა,რომ შენივე თავს ვერ იტან!
კატომ ცოტა ხანს შეიცადა,თუმცა რაკი ვიას ხმა არ გაუცია,ფანჯარასთან დაბრუნდა და ისევე სწრაფად გაუჩინარდა,როგორც გამოჩნდა.
დიდ ხანს ფიქრობდა ვია. არა მომავალზე,არამედ მის განვლილ ცხოვრებაზე. კატო მართალი იყო. გოგონა თან მოსწონდა,მაგრამ არ ენდობოდა და გულის სიღრმეში ფიქრობდა,რომ მისი ნახვა არც არასდროს უნდოდა.
ნუთუ ასე ხდებოდა,თუ ადამიანს საკუთარი თავის შორიდან დანახვის საშუალება მიეცემოდა.
ყველას იგივე გრძნობა ექნებოდა თუ ვინმეს გაუხარდებოდა და შეიყვარებდა თავის ორეულს?
შემდეგ კი იმაზე დაფიქრდა,რომ მომავალი კი არა,ახლანდელ ვიასაც ვერ იტანდა.მხოლოდ მაშინ იყო კმაყოფილი საკუთარი ცხოვრებით,როდესაც ტატოსთან ერთად იყო. თითქოს ბიჭის მისდამი რწმენა და სიმპათია აყვარებდა საკუთარ თავს და ამის ეშინოდა კიდეც.
ტატო ენატრებოდა,მაგრამ მასთან ახლოს ყოფნა არ შეეძლო,ეგონა,რომ ბიჭის კეთილგანწყობა თავად არ დაიმსახურა და ეს ყველაფერი მომავლიდან მოსული ვიას დამსახურება იყო. გაურბოდა ყველა იმ სიახლეს,რაც კატოს გამოჩენამ მოუტანა,რადგანაც უნდოდა დაეჯერებინა,რომ მის გარეშეც კარგად იყო.
თუმცა მიხვდა,რომ ასე არ უნდა ყოფილიყო. ყველას-კატოს,რატისა თუ ტატოს გარეშე უნდა ჰყვარებოდა ერთადერთი და რეალური ადამიანი-საკუთარი თავი.
საათს დაჰხედა,ღამის ორი სრულდებოდა.
დაბღაჯნილი ფურცელი გადააბრუნა და წერა დაიწყო.
“კატოს დადებითი თვისებები:
მხიარულია,ყოველთვის აქვს რაღაც მაგარი და სახალისო იდეა,კონტაქტური და ლაღია, კარგი მეგობარია... ჭკვიანი,მამაცი,გემოვნებიანი და გამორჩეული,მიუხედავად იმისა,რომ ძალიან ლამაზია,არასდროს ეტყობა ამპარტავნება,არავის ამეტებს თავს,კეთილი და საყვარელი ვარ...”
დიდ ხანს წერდა,გადაავიწყდა,რომ უარყოფითი თვისებების ჩამოთვლასაც აპირებდა.
რატომ სხვენოდა ასე საკუთარი თავის,როდესაც შესანიშნავი პიროვნება იყო?
ინატრა,ეს განწყობა,სიყვარული ნეტავ არასდროს დამავიწყდესო. რატის მაჩუქარ მწვანე ხვლიკს უყურებდა,რომლის თვლებიც ძალიან ჰგავდნენ ბიჭის თვალებს და უცბად ერთმა იდეამ გაუელვა თავში.
ადრე მისმა ძმამ სახლში რაღაც მოწყობილობა მოათრია,რომლითაც შეეცადა ხელზე ჩინური იეროგლიფები დაეხატა.
იეროგლიფის მაგივრად ბოლოს უჩას გაურკვეველი მოხაზულობის ტატუ შერჩა,ხოლო თავად აპარატი მისი საძინებლის უჯრაში მიაგდო.
უჩას ხან ვიას ოთახში ეძინა,ხანაც საკუთარში,ვინაიდან ხანდახან დასთან ღამეული საუბრები იზიდავდა.
ამჯერად ბიჭი საკუთარში განისვენებდა,თუმცა იმდენად ღრმა ძილი ჰქონდა,ვია თამამად შეაჭრა მის ოთახში და საჭირო ნივთი მოძებნა.
პარალელურად ინტერნეტში მოიძია სასურველი სტატია-“როგორ გავიკეთოთ ტატუ” და მარცხენა ხელის მაჯაზე დიდი წვალებით ამოიტვიფრა “მიყვარხარ,ვია”


***
ხომ იცით,რომ ძალიან ვწუხვარ დაგვიანებისთვის?:(( მაგრამ ვერაფრით ვერ მოვახერხებდი წერას,თუ ვახერხებდი,ძალიან ცოტა ხნით. იმედი მაქვს,მოგეწონათ ახალი თავი,რადგანაც თავადაც არ ვიცი,რა მოვასწარი :D
შეუნდეთ ალისას<333










скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



პირველი ვარ :) დანარჩენს რომ წავიკითხავ მერე გეტყვი :)

 


№2  offline ახალბედა მწერალი Alice76

რუსკიმარუსია
პირველი ვარ :) დანარჩენს რომ წავიკითხავ მერე გეტყვი :)

ჰუჰ როგორ მიხარია♥️♥️♥️ გელოდები♥️

 


№3  offline წევრი Liziko27

როგორ მიყვას ტატო რაა:*:*:*: პოზიტივი ბიჭია.. აი ეხლა იწყება საინტერესოო და ცოტა ავღელდი:d:d :d.. მომდევნო თავამდე რა გაძლებს უფსს..

 


№4 სტუმარი სტუმარი ანასტასია

აუ მალე დადე რა შემდეგი თავი, მოვკვდი ამის ლოდინით:((((((((((((((((((( ლომკა მქონდა

 


Alice76
რუსკიმარუსია
პირველი ვარ :) დანარჩენს რომ წავიკითხავ მერე გეტყვი :)

ჰუჰ როგორ მიხარია♥️♥️♥️ გელოდები♥️

ხოდა რა მინდოდა მეთქვა ???? ჯერ ისევ აზრებს ვალაგებ და ვერ დავალაგე,ემოციებში ვარ ???? მიხარია ვია აზრზე თუ მოდის და საკუთარი თავის შეყვარება დაფასებას იწყებს. იმედია ეს ბოლო მცდელობა იქნება და მეტად აღარ გაიჭედებიან.რატომღაც მგონია,რომ სწორი გზით მიდიან. ამ ისტორიამ სურვილი გამიჩინა უკან დავბრუნდე,წარსულში???? ბოლო მომენტში,როცა მეგონა,რომ ვიას სხეულს მწვანეთვალება ხვლიკი დაამშვენებდა დავრჩი გაღიმებული???? ბიბლიოთეკის სცენაზეც კარგად ვიხალისე და ჩემი ცნობისმოყვარეობის ჭიაც დაკმაყოფილდა და კიდევ რატი და ანა,როგორც წყვილი მომწონსსავით :-) სასწაული გოგო ხარ სასწაული ტვინით ❤

 


№6  offline წევრი yasuo^^

ისეთი მაგარია რომ უკვე ჩემი N 1 ისტორიაა blush
აასე ძალიან არასდროს არ მომწონებია ისტორია აბა შენ იციი <33

 


№7  offline ახალბედა მწერალი Alice76

Liziko27
როგორ მიყვას ტატო რაა:*:*:*: პოზიტივი ბიჭია.. აი ეხლა იწყება საინტერესოო და ცოტა ავღელდი:d:d :d.. მომდევნო თავამდე რა გაძლებს უფსს..

ხოდა არ მოგაკლებ ტატოს ♥️♥️^^ მგონი,რომ აღარ მომიწევს დაგვიანება და მალე დავწერ♥️♥️

სტუმარი ანასტასია
აუ მალე დადე რა შემდეგი თავი, მოვკვდი ამის ლოდინით:((((((((((((((((((( ლომკა მქონდა


ყველქნაირად ვეცდები საყვარელო♥️♥️♥️ მეც მქონდა წერის ლომკა,თანაც ვერ ვიტან,როცა გალოდინებთ(((

რუსკიმარუსია
Alice76
რუსკიმარუსია
პირველი ვარ :) დანარჩენს რომ წავიკითხავ მერე გეტყვი :)

ჰუჰ როგორ მიხარია♥️♥️♥️ გელოდები♥️

ხოდა რა მინდოდა მეთქვა ???? ჯერ ისევ აზრებს ვალაგებ და ვერ დავალაგე,ემოციებში ვარ ???? მიხარია ვია აზრზე თუ მოდის და საკუთარი თავის შეყვარება დაფასებას იწყებს. იმედია ეს ბოლო მცდელობა იქნება და მეტად აღარ გაიჭედებიან.რატომღაც მგონია,რომ სწორი გზით მიდიან. ამ ისტორიამ სურვილი გამიჩინა უკან დავბრუნდე,წარსულში???? ბოლო მომენტში,როცა მეგონა,რომ ვიას სხეულს მწვანეთვალება ხვლიკი დაამშვენებდა დავრჩი გაღიმებული???? ბიბლიოთეკის სცენაზეც კარგად ვიხალისე და ჩემი ცნობისმოყვარეობის ჭიაც დაკმაყოფილდა და კიდევ რატი და ანა,როგორც წყვილი მომწონსსავით :-) სასწაული გოგო ხარ სასწაული ტვინით ❤

როგორ გამოხარდა,რომ მოგეწონა♥️♥️ ისიც მიხარია,რომ მოსალოდნელის მიღმა მოულოდნელ რამეებსაც გთავაზობ და ასე უფრო საინტერესო ხდება♥️ დიდი მადლობა შენ,ასე რომ ეფლობი ჩემთან ერთად ამ ისტორიაში♥️♥️

yasuo^^
ისეთი მაგარია რომ უკვე ჩემი N 1 ისტორიაა blush
აასე ძალიან არასდროს არ მომწონებია ისტორია აბა შენ იციი <33

არ არსებობს:O ეს ჩემთვის უდიდესი პატივია♥️♥️♥️ უღრმესი მადლობა შენ♥️

 


№8 სტუმარი ჯუჯღუნა

უფ რა არის ეს როგორ დამაბნიე რა ვეღარც კი ვფიწრობ რა შეიძლებ მოხდეს საიდან გაქვს ამხელა ფანტაზიის უნარი ვერ ვხვდები მოკლედ აღფრთოვანებული ვარ რა.

პ.ს აღარ დააგვიანო თორემ მერე მართლა გულის შემაღონებლად ჯუჯღუნა გავხდები.

 


№9 სტუმარი სტუმარი მარიამი

აუუ რა კარგი თავი იყოო ❤️❤️ფანტასტიკა ხო მიყვარს და სამეცნიერო ფანტასტიკაზე მაბოდებსსს ❤️❤️თან შენ რაღაც განსაკუთრებულად წერ და მაგიტომაც მიყვარს შენი ისტორიებიიი ❤️❤️ ველოდები შემდეგ თავსს აღარ დაიგვიანოო ❤️❤️

 


№10 სტუმარი ლალალლალალლა

ამ ისტორიაზე სერიოზულად ვგიჟდები რაა:დ
მინდა, აი სიგიჟემდე მინდა მხოლოდ ორი სიტყვა მოგიგდო იმიტომ რომ ძალიან გაბუტული ვარ, მაგრამ ეჰჰ:დ
ამ თავმა გადაგარჩინა და შენმა ტვინმა.
კიდევ ერთხელ გეუბნები რომ ვგიჟდები მასზე, აწ უკვე ოფიციალურად!!!
შენც ფიზიკოსი ხომ არ ხარ/აპირებ?
ხოდაა ერთ-ერთი რამ რატომაც ამ მოთხრობამ ასე გადამრია არის ის რომ "მოგიწოდებს" თინეიჯერობის ასაკში ბალანსირება მოახდინო გართობასა და განათლებას შორის. ნუ ჩემი ტვინი ეგრე ხარშავს წვავს და თუშავს
მოკლედ 24/7 არც კითხვა ვარგა და არც გართობა, ნუ საერთოდ არაფერი აფთიაქების, მარკეტების და ა.შ. გარდა:დდ
აინშტაინი...
:დდ
ვინ არ ვიფიქრე მაგრამ ეგ ნამდვილად არა
ტატო ვინ იქნება ვფიქრობ აბა ვნახავ თუ გავარტყამ.

ბეკეკასავით მოგიგდებო კარგი იყო ჰაჰჰ:დ
მიყვარს ეგეთი მამაკაცური ქალები:დ

ისე თითქმის ყველა შენს პერსონაჟთან მაქვს რაღაც მსგავსება და ლამის ვიტირო, რაღაცებს მაიმუნობ შენ:დ
კაი ვღადაობ
აუ ვიას და მე რა საერთო გვაქვს, რომ წავიკითხე აუუ სუნთქვა შემეკრა იმდენი ვიცინე:დდ არც ახლა ვარ კარგად ვაიჰჰ

და მგონი რეკორდი მოვხსენი და ყველაზე გრძელი კომი რაც კი დამიწერია ეგაა:დ
არადა არ მიყვარს ეს დჯსისისჯს ებიი
მართლა არ მიყვარს და ვიტირებ.

 


№11  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ჯუჯღუნა
უფ რა არის ეს როგორ დამაბნიე რა ვეღარც კი ვფიწრობ რა შეიძლებ მოხდეს საიდან გაქვს ამხელა ფანტაზიის უნარი ვერ ვხვდები მოკლედ აღფრთოვანებული ვარ რა.

პ.ს აღარ დააგვიანო თორემ მერე მართლა გულის შემაღონებლად ჯუჯღუნა გავხდები.

რომ ვერ ვწერდი,სულ ერთ ჯუჯღუნაზე მეფიქრებოდა,არ იცი შენ,როგორ განვიცდიდი დაგვიანებას:((( ვეცდები,მალე დავწერო ახალი,კარგი ალისა ვარ მე:D♥️♥️♥️

სტუმარი მარიამი
აუუ რა კარგი თავი იყოო ❤️❤️ფანტასტიკა ხო მიყვარს და სამეცნიერო ფანტასტიკაზე მაბოდებსსს ❤️❤️თან შენ რაღაც განსაკუთრებულად წერ და მაგიტომაც მიყვარს შენი ისტორიებიიი ❤️❤️ ველოდები შემდეგ თავსს აღარ დაიგვიანოო ❤️❤️


საერთო გვქონია,მეც ვგიჟდები ^^♥️♥️ და ძალიან მიხარია ეს ♥️♥️ მალე დაგიბრუნდებით♥️

ლალალლალალლა
ამ ისტორიაზე სერიოზულად ვგიჟდები რაა:დ
მინდა, აი სიგიჟემდე მინდა მხოლოდ ორი სიტყვა მოგიგდო იმიტომ რომ ძალიან გაბუტული ვარ, მაგრამ ეჰჰ:დ
ამ თავმა გადაგარჩინა და შენმა ტვინმა.
კიდევ ერთხელ გეუბნები რომ ვგიჟდები მასზე, აწ უკვე ოფიციალურად!!!
შენც ფიზიკოსი ხომ არ ხარ/აპირებ?
ხოდაა ერთ-ერთი რამ რატომაც ამ მოთხრობამ ასე გადამრია არის ის რომ "მოგიწოდებს" თინეიჯერობის ასაკში ბალანსირება მოახდინო გართობასა და განათლებას შორის. ნუ ჩემი ტვინი ეგრე ხარშავს წვავს და თუშავს
მოკლედ 24/7 არც კითხვა ვარგა და არც გართობა, ნუ საერთოდ არაფერი აფთიაქების, მარკეტების და ა.შ. გარდა:დდ
აინშტაინი...
:დდ
ვინ არ ვიფიქრე მაგრამ ეგ ნამდვილად არა
ტატო ვინ იქნება ვფიქრობ აბა ვნახავ თუ გავარტყამ.

ბეკეკასავით მოგიგდებო კარგი იყო ჰაჰჰ:დ
მიყვარს ეგეთი მამაკაცური ქალები:დ

ისე თითქმის ყველა შენს პერსონაჟთან მაქვს რაღაც მსგავსება და ლამის ვიტირო, რაღაცებს მაიმუნობ შენ:დ
კაი ვღადაობ
აუ ვიას და მე რა საერთო გვაქვს, რომ წავიკითხე აუუ სუნთქვა შემეკრა იმდენი ვიცინე:დდ არც ახლა ვარ კარგად ვაიჰჰ

და მგონი რეკორდი მოვხსენი და ყველაზე გრძელი კომი რაც კი დამიწერია ეგაა:დ
არადა არ მიყვარს ეს დჯსისისჯს ებიი
მართლა არ მიყვარს და ვიტირებ.

ვიცოდი,რომ გაბუტული იყავი,მაგრამ ჩემი ლალა ვერ გამიმეტებს და მაინც ვეყვარები^^ ჩემს ტვინსაც უყვარხარ შენ და გულსაც ♥️ შემი ბუზღუნა კომენტარები მიყვარს და მოკლედ... ძალიან მახარებ! საერთო შენ და ვიას ბუტიაობა გაქვთ ალბათ?? იმედია არ ვცდები :DD სიყვარული ხარ შენ♥️♥️♥️

 


№12 სტუმარი ლალალალლა

Alice76
ჯუჯღუნა
უფ რა არის ეს როგორ დამაბნიე რა ვეღარც კი ვფიწრობ რა შეიძლებ მოხდეს საიდან გაქვს ამხელა ფანტაზიის უნარი ვერ ვხვდები მოკლედ აღფრთოვანებული ვარ რა.

პ.ს აღარ დააგვიანო თორემ მერე მართლა გულის შემაღონებლად ჯუჯღუნა გავხდები.

რომ ვერ ვწერდი,სულ ერთ ჯუჯღუნაზე მეფიქრებოდა,არ იცი შენ,როგორ განვიცდიდი დაგვიანებას:((( ვეცდები,მალე დავწერო ახალი,კარგი ალისა ვარ მე:D♥️♥️♥️

სტუმარი მარიამი
აუუ რა კარგი თავი იყოო ❤️❤️ფანტასტიკა ხო მიყვარს და სამეცნიერო ფანტასტიკაზე მაბოდებსსს ❤️❤️თან შენ რაღაც განსაკუთრებულად წერ და მაგიტომაც მიყვარს შენი ისტორიებიიი ❤️❤️ ველოდები შემდეგ თავსს აღარ დაიგვიანოო ❤️❤️


საერთო გვქონია,მეც ვგიჟდები ^^♥️♥️ და ძალიან მიხარია ეს ♥️♥️ მალე დაგიბრუნდებით♥️

ლალალლალალლა
ამ ისტორიაზე სერიოზულად ვგიჟდები რაა:დ
მინდა, აი სიგიჟემდე მინდა მხოლოდ ორი სიტყვა მოგიგდო იმიტომ რომ ძალიან გაბუტული ვარ, მაგრამ ეჰჰ:დ
ამ თავმა გადაგარჩინა და შენმა ტვინმა.
კიდევ ერთხელ გეუბნები რომ ვგიჟდები მასზე, აწ უკვე ოფიციალურად!!!
შენც ფიზიკოსი ხომ არ ხარ/აპირებ?
ხოდაა ერთ-ერთი რამ რატომაც ამ მოთხრობამ ასე გადამრია არის ის რომ "მოგიწოდებს" თინეიჯერობის ასაკში ბალანსირება მოახდინო გართობასა და განათლებას შორის. ნუ ჩემი ტვინი ეგრე ხარშავს წვავს და თუშავს
მოკლედ 24/7 არც კითხვა ვარგა და არც გართობა, ნუ საერთოდ არაფერი აფთიაქების, მარკეტების და ა.შ. გარდა:დდ
აინშტაინი...
:დდ
ვინ არ ვიფიქრე მაგრამ ეგ ნამდვილად არა
ტატო ვინ იქნება ვფიქრობ აბა ვნახავ თუ გავარტყამ.

ბეკეკასავით მოგიგდებო კარგი იყო ჰაჰჰ:დ
მიყვარს ეგეთი მამაკაცური ქალები:დ

ისე თითქმის ყველა შენს პერსონაჟთან მაქვს რაღაც მსგავსება და ლამის ვიტირო, რაღაცებს მაიმუნობ შენ:დ
კაი ვღადაობ
აუ ვიას და მე რა საერთო გვაქვს, რომ წავიკითხე აუუ სუნთქვა შემეკრა იმდენი ვიცინე:დდ არც ახლა ვარ კარგად ვაიჰჰ

და მგონი რეკორდი მოვხსენი და ყველაზე გრძელი კომი რაც კი დამიწერია ეგაა:დ
არადა არ მიყვარს ეს დჯსისისჯს ებიი
მართლა არ მიყვარს და ვიტირებ.

ვიცოდი,რომ გაბუტული იყავი,მაგრამ ჩემი ლალა ვერ გამიმეტებს და მაინც ვეყვარები^^ ჩემს ტვინსაც უყვარხარ შენ და გულსაც ♥️ შემი ბუზღუნა კომენტარები მიყვარს და მოკლედ... ძალიან მახარებ! საერთო შენ და ვიას ბუტიაობა გაქვთ ალბათ?? იმედია არ ვცდები :DD სიყვარული ხარ შენ♥️♥️♥️

მეყვარები აბა არ მეყვარები?!! მაგრამ მაინც მებუტინება დაა:დ
ხოდა ბუტია ვარ კი და ჯიუტიც უფფ მტრისაას მაგრამ ნწწ:დ
აბა კარგად დაფიქრდი.
პს."კომის კომზე ვაკომებ" არ მჯერა:დ
ისე კი გაირითმა ხო?
პპს.დღიური პირადი რუკა ამერია მგონი და ენას ვერ ვაჩერებ:დ

 


№13  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ლალალალლა
Alice76
ჯუჯღუნა
უფ რა არის ეს როგორ დამაბნიე რა ვეღარც კი ვფიწრობ რა შეიძლებ მოხდეს საიდან გაქვს ამხელა ფანტაზიის უნარი ვერ ვხვდები მოკლედ აღფრთოვანებული ვარ რა.

პ.ს აღარ დააგვიანო თორემ მერე მართლა გულის შემაღონებლად ჯუჯღუნა გავხდები.

რომ ვერ ვწერდი,სულ ერთ ჯუჯღუნაზე მეფიქრებოდა,არ იცი შენ,როგორ განვიცდიდი დაგვიანებას:((( ვეცდები,მალე დავწერო ახალი,კარგი ალისა ვარ მე:D♥️♥️♥️

სტუმარი მარიამი
აუუ რა კარგი თავი იყოო ❤️❤️ფანტასტიკა ხო მიყვარს და სამეცნიერო ფანტასტიკაზე მაბოდებსსს ❤️❤️თან შენ რაღაც განსაკუთრებულად წერ და მაგიტომაც მიყვარს შენი ისტორიებიიი ❤️❤️ ველოდები შემდეგ თავსს აღარ დაიგვიანოო ❤️❤️


საერთო გვქონია,მეც ვგიჟდები ^^♥️♥️ და ძალიან მიხარია ეს ♥️♥️ მალე დაგიბრუნდებით♥️

ლალალლალალლა
ამ ისტორიაზე სერიოზულად ვგიჟდები რაა:დ
მინდა, აი სიგიჟემდე მინდა მხოლოდ ორი სიტყვა მოგიგდო იმიტომ რომ ძალიან გაბუტული ვარ, მაგრამ ეჰჰ:დ
ამ თავმა გადაგარჩინა და შენმა ტვინმა.
კიდევ ერთხელ გეუბნები რომ ვგიჟდები მასზე, აწ უკვე ოფიციალურად!!!
შენც ფიზიკოსი ხომ არ ხარ/აპირებ?
ხოდაა ერთ-ერთი რამ რატომაც ამ მოთხრობამ ასე გადამრია არის ის რომ "მოგიწოდებს" თინეიჯერობის ასაკში ბალანსირება მოახდინო გართობასა და განათლებას შორის. ნუ ჩემი ტვინი ეგრე ხარშავს წვავს და თუშავს
მოკლედ 24/7 არც კითხვა ვარგა და არც გართობა, ნუ საერთოდ არაფერი აფთიაქების, მარკეტების და ა.შ. გარდა:დდ
აინშტაინი...
:დდ
ვინ არ ვიფიქრე მაგრამ ეგ ნამდვილად არა
ტატო ვინ იქნება ვფიქრობ აბა ვნახავ თუ გავარტყამ.

ბეკეკასავით მოგიგდებო კარგი იყო ჰაჰჰ:დ
მიყვარს ეგეთი მამაკაცური ქალები:დ

ისე თითქმის ყველა შენს პერსონაჟთან მაქვს რაღაც მსგავსება და ლამის ვიტირო, რაღაცებს მაიმუნობ შენ:დ
კაი ვღადაობ
აუ ვიას და მე რა საერთო გვაქვს, რომ წავიკითხე აუუ სუნთქვა შემეკრა იმდენი ვიცინე:დდ არც ახლა ვარ კარგად ვაიჰჰ

და მგონი რეკორდი მოვხსენი და ყველაზე გრძელი კომი რაც კი დამიწერია ეგაა:დ
არადა არ მიყვარს ეს დჯსისისჯს ებიი
მართლა არ მიყვარს და ვიტირებ.

ვიცოდი,რომ გაბუტული იყავი,მაგრამ ჩემი ლალა ვერ გამიმეტებს და მაინც ვეყვარები^^ ჩემს ტვინსაც უყვარხარ შენ და გულსაც ♥️ შემი ბუზღუნა კომენტარები მიყვარს და მოკლედ... ძალიან მახარებ! საერთო შენ და ვიას ბუტიაობა გაქვთ ალბათ?? იმედია არ ვცდები :DD სიყვარული ხარ შენ♥️♥️♥️

მეყვარები აბა არ მეყვარები?!! მაგრამ მაინც მებუტინება დაა:დ
ხოდა ბუტია ვარ კი და ჯიუტიც უფფ მტრისაას მაგრამ ნწწ:დ
აბა კარგად დაფიქრდი.
პს."კომის კომზე ვაკომებ" არ მჯერა:დ
ისე კი გაირითმა ხო?
პპს.დღიური პირადი რუკა ამერია მგონი და ენას ვერ ვაჩერებ:დ

არც გააჩერო,მე ძალიან მომწონს ^^ :დდდ
დავფიქრდები,გადავავლებ ერთი თვალს :დდ ფიზიკა გიყვარს? აინშტაინი? მდაა ცოტა გამეჭედა ტვინი :დდ
კომის კომის კომზე ვაკომებ მე კიდევ !
პ.ს . დამავიწყდა პასუხი,ფიზიკოსი არ ვარ,ნეტაი ვიყო:((♥️

 


№14  offline აქტიური მკითხველი meocnebe avadmyopi

ესეიგი ყველა თავი ერთიანად წავიკითხე გუშინ და კომენტარის დაწერა ვერ მოვახერხე,პარალელურად ვკითხულობ შენს სხვა ისტორიებსაც ასე,რომ არავინ გაბედოს და შემაწყვეტინოს მთელი ხუთი ნაწილის ემოცია მაქ დაგროვებული....
ესეიგი ისტორიის სიუჟეტზე ხო არაფერს ვამბობ რაღაც საოცრებაა...
პარალელური სამყარო???
სერიოზულად,რაღაც სიზმრისეული ისტორიაა,არავის,რომ აზრად არ მოსვლია და მსგავსი არ დაუწერია
აი მართლა სასწაულია...
პერსონაჟები ხომ საერთოდ გასაგიჟებელი...
როგორ მომწონს ვერც კი წარმოიდგენ...
ტატოზე გავაფრინე
"ვია და ვია" თურმე ორი გიჟი
რატი და ანა მარტო მე მინდა ერთად??ნწ "კატო"_საც უნდა
და კიდევ ახალი თავი მინდა მალე მე
რომ კიდევ უფრო გავგიჟდე

 


№15  offline ახალბედა მწერალი Alice76

meocnebe avadmyopi
ესეიგი ყველა თავი ერთიანად წავიკითხე გუშინ და კომენტარის დაწერა ვერ მოვახერხე,პარალელურად ვკითხულობ შენს სხვა ისტორიებსაც ასე,რომ არავინ გაბედოს და შემაწყვეტინოს მთელი ხუთი ნაწილის ემოცია მაქ დაგროვებული....
ესეიგი ისტორიის სიუჟეტზე ხო არაფერს ვამბობ რაღაც საოცრებაა...
პარალელური სამყარო???
სერიოზულად,რაღაც სიზმრისეული ისტორიაა,არავის,რომ აზრად არ მოსვლია და მსგავსი არ დაუწერია
აი მართლა სასწაულია...
პერსონაჟები ხომ საერთოდ გასაგიჟებელი...
როგორ მომწონს ვერც კი წარმოიდგენ...
ტატოზე გავაფრინე
"ვია და ვია" თურმე ორი გიჟი
რატი და ანა მარტო მე მინდა ერთად??ნწ "კატო"_საც უნდა
და კიდევ ახალი თავი მინდა მალე მე
რომ კიდევ უფრო გავგიჟდე

როგორ გამახარე♥️♥️♥️
ამდენი ჩემი “შვილი” ერთად წაიკითხე?ძალიან,ძალიან კარგი ხარ♥️
რატი და ანა ბევრს გვინდა დავნახოთ,როგორ გამოვა:დდ^^
ვამაყობ შენი კომენტარით♥️♥️

 


№16  offline წევრი naattii

როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️

 


№17  offline ახალბედა მწერალი Alice76

naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️


მალე დავამთავრებ ნათი და გელოდები შენ♥️♥️ მომაკლდი და თან არ მინდა დასრულება,თან მინდა:DD♥️

 


№18  offline წევრი LI_BE

ჩვენი საოცარი ალისა heart_eyes

ესე იგი, უკვე მეორე სტუმარი მომავლიდან და ისევ ვია...ამას ვეღარ წარმოვიდგენდი. გიჟი ხარ, ალისა smile smile მართალია, დიდად ვერ ჩავწვდი პარალელური სამყაროს ფილოსოფიას თუ დროში მოგზაურობის მექანიზმებს, მაგრამ ერთს კი მივხვდი, რომ უკან დაბრუნება აუცილებელი იყო უკვე ჩვენი გოგოს გადარჩენისთვის, რადგან თურმე, ჩვენს გოგოს იმაზე არანაკლები ტრაგედია დაატყდა თავს, ვიდრე ეს ტატოს სიკვდილი იყო.

მე ვფიქრობ, რომ შენ თვითონ ხარ სტუმარი მომავლიდან, ჩვენი ჯადოქარო relaxed blush

 


№19 სტუმარი nino

ai emociebs ver vmalav ise dzalian momewona dzalin dzalian magari gogo xar dzalian dzalian magari istorii ise momwons es istoria rom ertisulimakvs xolme rodis dadebs❤❤ velodebi shemdeg tavs da male dade ra gtxoov❤❤

 


№20  offline წევრი naattii

Alice76
naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️


მალე დავამთავრებ ნათი და გელოდები შენ♥️♥️ მომაკლდი და თან არ მინდა დასრულება,თან მინდა:DD♥️

ეჭვიც არ შეგეპაროს, რომ რომელიმე სენი ისტორია ჩემ გარეშე ჩაივლის ❤️❤️❤️

 


№21 სტუმარი სტუმარი სოფიო

naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️

ნათია ჩემი სათქმელი თქვით ???? ❤როდემდე გავუძლებ აღარ ვიცი ❤ არადა მინდა სრულად ვისიამოვნო ❤

Alice76
naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️


მალე დავამთავრებ ნათი და გელოდები შენ♥️♥️ მომაკლდი და თან არ მინდა დასრულება,თან მინდა:DD♥️

ხოო მეც აქ ვარ და მეც დასასრულს ველი რომ ერთიანად ვისიამოვნო????????❤

 


№22  offline ახალბედა მწერალი Alice76

LI_BE
ჩვენი საოცარი ალისა heart_eyes

ესე იგი, უკვე მეორე სტუმარი მომავლიდან და ისევ ვია...ამას ვეღარ წარმოვიდგენდი. გიჟი ხარ, ალისა smile smile მართალია, დიდად ვერ ჩავწვდი პარალელური სამყაროს ფილოსოფიას თუ დროში მოგზაურობის მექანიზმებს, მაგრამ ერთს კი მივხვდი, რომ უკან დაბრუნება აუცილებელი იყო უკვე ჩვენი გოგოს გადარჩენისთვის, რადგან თურმე, ჩვენს გოგოს იმაზე არანაკლები ტრაგედია დაატყდა თავს, ვიდრე ეს ტატოს სიკვდილი იყო.

მე ვფიქრობ, რომ შენ თვითონ ხარ სტუმარი მომავლიდან, ჩვენი ჯადოქარო relaxed blush

ჩემი სიხარული ხარ შენ♥️♥️♥️ როგორ მახარებ სულ ,მართლა გადავდივარ მე პარალელურ სამყაროში თქვენი დამსახურებით ♥️ ყველაზე მაგარი მკითხველი მყავს და შენ ხომ საერთოდ ♥️♥️

nino
ai emociebs ver vmalav ise dzalian momewona dzalin dzalian magari gogo xar dzalian dzalian magari istorii ise momwons es istoria rom ertisulimakvs xolme rodis dadebs❤❤ velodebi shemdeg tavs da male dade ra gtxoov❤❤


ძალიან დიდი მადლობა შენ საყვარელო!♥️♥️♥️ უდიდესი სიხარულია ჩემთვის ასეთი ემოციები მკითხველში♥️ ვეცდები ყველანაირად,მალე დავწერო♥️♥️

სტუმარი სოფიო
naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️

ნათია ჩემი სათქმელი თქვით ???? ❤როდემდე გავუძლებ აღარ ვიცი ❤ არადა მინდა სრულად ვისიამოვნო ❤

Alice76
naattii
როგორ ჯიუტად ველოდები დასასრულს რომ ყველა თავი ერტად წავიკითხო და ვისიამოვნო, არადა როგორ მეწურება მოთმინებაა. როგორია შენ ისტორიას დებდე და მე ვერ ვკითხულობდეე. როგორ მოუტმენლად გელოდებიი ❤️❤️❤️


მალე დავამთავრებ ნათი და გელოდები შენ♥️♥️ მომაკლდი და თან არ მინდა დასრულება,თან მინდა:DD♥️

ხოო მეც აქ ვარ და მეც დასასრულს ველი რომ ერთიანად ვისიამოვნო????????❤

ასე რომ მელით,უფრო სასიამოვნო ხდება წერა♥️♥️ დიდი მადლობა ამისთვის^^. ლოდინი დაგიფასდებათ აუცილებლად♥️♥️

 


№23 სტუმარი ჯუჯღუნა

აუ ის მაინც დაწერე დაახლოვებით მაინც როდის ატვირთავ რა.
გამძვრა სული ლოდინით

 


№24  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ჯუჯღუნა
აუ ის მაინც დაწერე დაახლოვებით მაინც როდის ატვირთავ რა.
გამძვრა სული ლოდინით

დაახლოებით ხვალ შუადღისთვის იქნება♥️დღეს არ ელოდო და არ იჯუჯღუნო♥️♥️♥️

 


№25  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

აუ მაოცებ შენ მე ყოველი ახალი თავით და მაშტერებ იცი?
აი ძალიან ძალიან მომწონს თან ისე ძალიან რო ვერ წამრმოიდგენ ♥️♥️♥️
აუ ტატო რაღაცნაირია რა აი ძალიან საყვარელი ♥️♥️ რატიკოსაც არაუშავს პროსტა ეგ ანასთან ჯობია :დ
აუ იმედია ყველაფერი კარგად იქნება და მისიას შეასრულებს ჩვენი ვია ♥️♥️♥️♥️

 


№26  offline წევრი Variable Ocean

იმედია შემდეგს მალე დადებ

 


№27 სტუმარი ჯუჯღუნა

Alice76
ჯუჯღუნა
აუ ის მაინც დაწერე დაახლოვებით მაინც როდის ატვირთავ რა.
გამძვრა სული ლოდინით

დაახლოებით ხვალ შუადღისთვის იქნება♥️დღეს არ ელოდო და არ იჯუჯღუნო♥️♥️♥️


აუფ ხვალამდე რა მოიცდის

 


№28  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ტკბილიწიწაკა
აუ მაოცებ შენ მე ყოველი ახალი თავით და მაშტერებ იცი?
აი ძალიან ძალიან მომწონს თან ისე ძალიან რო ვერ წამრმოიდგენ ♥️♥️♥️
აუ ტატო რაღაცნაირია რა აი ძალიან საყვარელი ♥️♥️ რატიკოსაც არაუშავს პროსტა ეგ ანასთან ჯობია :დ
აუ იმედია ყველაფერი კარგად იქნება და მისიას შეასრულებს ჩვენი ვია ♥️♥️♥️♥️

ვაიი ძალიან მაგარია ასეთი ემოცია♥️ ტკბილი კომენტარია,შენსავით♥️

Variable Ocean
იმედია შემდეგს მალე დადებ


ხვალ საღამომდე ყველანაირად ვეცდები,რომ მოვასწრო♥️კარგიც ხომ უნდა გამოვიდეს,მიფუჩეჩება არ მინდა♥️

 


№29  offline წევრი ki si

ჰმ, ნეტა მომდევნო თავი როდის იქნებააა?

 


№30  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ki si
ჰმ, ნეტა მომდევნო თავი როდის იქნებააა?

მალე ♥️ ხვალ დღის ბოლომდე იქნება♥️

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.