შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სახლი ვერაზე 1


23-11-2018, 15:31
ავტორი ანუშირვანი
ნანახია 586

სახლი ვერაზე 1

თბილისში, ვერაზე, ყველამ იცის ეს სახლი, დიდმა თუ პატარამ.. უფრთხიან ამ ადგილებს, თითქოს მოჩვენებებს ხედავენო.. ან იქნებ, მართლაც ხედავენ? ვინ იცის ..
ადრე, ამ ადგილს ცარიელს ვერ ნახავდით, აქაურობა სავსე იყო ბავშვებით, თამაშობდნენ და მუდამ ჟრიამულებდნენ, სანამ, ერთ დღესაც უბედურებაარ დატრიალდა.. ზუსტად არავინ იცის რა მოხდა.. ამბობენ, რომ კაცმა მთელი თავის ოჯახი სასტიკად ამოხოცა და შემდეგ, თავი მოიკლა.. არავინ გადარჩენილა, ოჯახის მცირეწლოვანი ბავშვის გარდა, რომელიც შემთხვევის ადგილზე არ ყოფილა.
ამის შემდეგ არავინ ეკარება დორეულების სახლს, მოსახლეობაში ჯერ კიდევ დადის ხმები, თითქოს ღამით მოჩვენებები გამოდიან, იმასაც ამბობენ, რომ ოჯახი დაწყევლილი იყო და მიტომ დაატყდა თავს ეს უბრდურებაო.. დანამდვილებით კი არავინ არაფერი იცის..


***

-მაშო, კარზე ზარია, იქნებ გააღო ? -მობეზრებულად დაიყვირა სათვალიანმა გოგონამ, რომელიც საბუთებში იყო თავჩარგული - მაშოო !! ..რათქმაუნდა მე მიწევს კარის გაღება.. -უკმაყოფილოდ ჩაიბურტყუნა და კარისკენ გასწია, კიდევ დააკაკუნეს- მოვდივარ! თქვა მან და კარი გააღო. ხელში ახალგაზრდა ბიჭი შერჩა, დაახლოებით ოცდაათი წლის თუ იქნებოდა, ერთ ხელში ჩანთა, ხოლო მეორეში ჩემოდანი ეჭირა.
-უკაცრავად, ანასტასია გიორგობიანი თქვენ ხართ ? -უთხრა მან, როცა გოგონას გაკვირვებული სახე დაინახა.
-დიახ, რით შემიძლია დაგეხმაროთ ? -გაკვირვებულმა მიუგო და ახალგზარდა შეათვალიერა, შავი, ტალღოვანი თმა მოკლედ შეეჭრა, წვერი მოეშვა, რაც კიდევ უფრო ინტერესს სძენდა მის იერს, მკაცრი გამოხედვა ჰქონდა, მუქი ლურჯი თვალებით თავიდან ფეხებამდე აათვალიერად გოგო და ოდნავ შესამჩნევად ენის წვერი სქელ, ამბურცულ ტუჩზე გადაისვა. მხოლოდ ამის შემდეგ მიხვდა ანასტასია, რომ უცხო ადამიანის წინ, სანახევევროდ შიშველი- მოკლე პენუარით იდგა, ბიჭს მკაცრად შეხედა და კითხვა გაუმეორა - რა გნებავთ ?
- განცხადება, ოთახის გაქირავებაზე თქვენ გამოაქვეყნეთ არა ?
-განცხადება .. აჰა, დიახ, დიახ, მობრძანდით .. - დაბნეულმა წამოიძახა და ბინაში შეუშვა- იცით, განცხადებაში გარკვევით მიწერია, რომ ნომერს მხოლოდ გოგონებზე ვაქირავებ ..
-დიახ, წავიკითხე, თუმცა ბინა მჭირდება, და გარწმუნებთ, თვალში არ გაგეჩხირებით .. - ტუჩის კუთხე ჩატეხა და კვლავ შეათვალიერა გოგო
-თქვენი საბუთები მჭირდება - მკაცრად გამოუცხადა და დაამატა- უნდა დავრწმუნდე, იქნებ ვის ვუშვებ სახლში ?
ბიჭმა ოდნავი ღიმილით ქურთუკიდან საფულე ამოიღო და პირადობა გოგოს გაუწოდა
- დამიანე გავაშელი .. 30 წლის დაბადების ადგილი ვერონა - გაკვირვებულმა აწკიპა წარბები - ვერონა ?
- დიახ, ვერონა .. - უპასუხა ბიჭმა და განაგრძო- თუ დაკმაყოფილდით, შეგიძლიათ ოთახი მაჩვენოყ ?
- დიახ, რათქმაუნდა.. - უპასუხა და ჩვეული, საჯდომის რხევით გასწია კიბისკენ - აი ესაა - პირველივე ოთახის კარი გააღო, დიდი ნათელი ოთახი იყო, ხის საწოლითა და ოთახის სხვადასხვა აქსესუარით, კედლებზე წიგნებით სავსე თაროები იყო - გვერდით სააბაზანოა, სამზარეულო ქვემოთაა, სახლში არ ვეწევით.. და კიდევ, ჩემთან ერთად დროებით ჩემი და ცხოვრობს , მაშო.. სულ ესაა, მე ძირითადად ვმუშაობ და იშვიათად მოგვიწევს ერთმანეთის ნახვა .
- გასაგებია, სად მუშაობთ ? - იკითხა ბიჭმა, თან წიგნებს აგვალიერებდა
- გამომძიებელი ვარ . - მკაცრად მიუგო და თითქოს აგრძნობინა ვერაფერს გამომაპარებო - თქვენ ?
- მგონი დღეისთვის საკმარისია გამოკითხვა .. მომწონს აქაურობა, ფასიც კარგია ვრჩები -თქვა მან და მაისური გაიხადა - იქნებ დამტოვოთ ? - ირონიულად გახედა გოგოს
- დიახ, რათქმაუნდა -თქვა მანდ და კარი გამოიხურა - ცხოველი, იმედია გადაწყვეტილებას არ ვინანებ ..


***
დილით, ჩვეულებრივ ექვს საათზე გაიღვიძა და სარბენად გავიდა. მალევე დაბრუნდა შხაპი მიიღო და საცვლების ამარა სამზარეულოში გავიდა
- დილას ყავა საუკეთესოა ..- ნეტარებით ჩაილაპარაკა და საყვარელი ფინჯნიდან ცხელი სითხე მოსვა
- დილამშვიდობის! - ბარიტონმა აზრზე მოიყვანა და დამფრთხალმა გახედა სპორტულებში გამოწყობილ ბიჭს, რომელიც ვითომც აქ არაფერი ყავის აპარატს მიუახლოვდა
- დილამშვიდობის.. - გაკვირვებულმა წამოიძახა და გულში საკუთარი თავი გალანძღა ასე სიარულისთვის - უნდა წავიდე, მეჩქარება თუ რამე დაგაინტერესებს მაშოს ჰკითხე .. - თქვა და ნელი, დინჯი ნაბიჯებიგ გასწია სახინებლისკენ, ბიჭმა კი თვალი გააყოლა მის სიფრიფანა სხეულს და ყავას შეექცა

განყოფილებაში სრული ქაოსი იყო, გაკვირვებულმა შეაღო შეფის კაბინეტი
- აქ რა ჯანდაბა ხდება ?
- ახალი საქმე ანა , საკმაოდ სერიოზული ..
- ნუ მაცინებთ ბატონო ნიკოლოზ, ყველა საქმე სერიოზულია რომელიც ჩვენ გვაქვს.. - ღიმილით უთხრა და საქაღალდე აიღო
- არა, ანა, ასეთი ჯერ არ გვქონია... ამდენი წელი გავიდა და ისევ მას უკავშირდება - ჩურჩულით თქვა კაცმა და მზერა კედელს გაუსწორ
- უკაცრავად, რამე მითხრაით ?
- არა, არაფერი .. დაკავებულის საქმეს გაეცანი თუ რამეს გაარკვევ დამატებით, შემატყობინე .
- არის უფროსსო ! - სიცილით უთხრა და ჩვეული სისწრაფით გავიდა კაბინეტიდან.
დაკავებულის საქმე წაიკითხა, მეტად მრავალფეროვანი იყო: ნარკოტიკები, არასრულწლოვანის გაუპატიურება, ქურდობა მკვლელობის მცდელობა ახლა კი სხვის საკუთრებაში შეჭრა .. საინტერესოა, რას ეძებდა იგი იმ სახლში, რომელსაც უკვე 20 წელია არცერთი სულიერი არ ეკარება .. - ამ ფიქრებში გართულმა დაკითხვის ოთახისკენ გასწია
კარი შეაღო და შავგვრემან მამაკაცს მზერა გაუსწორა. სკამზე არხეინად იჯდა, თითქოს არანაირი საფრთხე არ ემუქრებოდა, სახეზე, მარჯვენა წარბიდან ნიკაპამდე ღრმა ნაიარევი გასდევდა, რაც მის იერს უფრო მეტ სიბნელეს სძენდა.
- გამარჯობა! დეტექტივი გიორგობიანი.. მინდა რამდენიმე კითხვა დაგისვათ მომხდართან დაკავშირებით - უთხრა და მის წინ მაგიდაზე ჩამოჯდა
- არაფრის თქმას არ ვაპირებ პატარავ.. ნუ აქ მაინც.. - ამაზრზენი ღიმილით უთხრა და ორი თითი მუხლიდან ზემოთ ააყოლა. ანასტასიამ ირონიული მზერა შეავლო, მის ხელს თავისი დაადო, მხრისკენ აჰყვა და როდესაც ვაჟბატონს ეგონა, ჩიტი მახეში გავაბიო, მანდ უმტყუვნა ბეედმა და ზურგზე ხელებ გადაგრეხილი ტკივილისგან აღმუვლდა
- აბა, ჩემო ,,პატარავ“ მე კითხვებს დავსვამ, შენ მიპასუხებ ! მოსულა ?
- წადი შენი !! - იღრიალა და განთავისუფლება სცადა, რამაც უფრო დიდი ტკივილი მოჰგვარა
- აქ ჩემი წესებით ვთამაშობთ! ახლა კი მიპასუხებ, თუ არადა ამოვარდნილი ხელებით მოგიწევს ციხეში ჯდომა.. დუმილი თანხმობის ნიშანია ! -გახარებულმა შემოჰკრა ტაში და კვლავ მაგიდაზე ჩამოჯდა - მაშ ასე, პირველი კითხვა .. რას აკეთებდით სახლში, რომელსაც 20 წელია არავინ მიჰკარებია ? - მამაკაცი დუმდა - კარგი, მოდი, ხელის ამოგდების ვარიანტს დავუბრუნდეთ - თქვა და მისკენ გაიწია, დამფრთხალმა კაცმა კი წამოიძახა
- მოიცადეთ.. მოიცადეთ ..
- აბა გისმენ ..
- ვეძებდი ..
- რას ?
- ვიღაცამ დამიქირავა, არვიცი ვინაობა.. მითხრა რომ იმ სახლში იყო ის რაც მას სჭირდებოდა
- კონკრეტულად ?
- 20 წლის წინ მომხდარ მკვლელობაზე .. იმ სახლში არის, ის რაც ყველაფრის გასაღებია .. არვიცი ეს რა იყო , არ უთქვამს, მითხრა რომ თითოეული კუთხე გამეხჩხრიკა და პანდორა მეპოვა ..
- პანდორა ?
- ჰო, თუ არ ვცდები პანდორას ყუთზეა საუბარი, ის ხომ ყოველმხრივი უბედურების მომტანია .. მან მითხრა რომ პანდორას ყუთი უნდა მეპოვა, რომელიც ძალიან სჭირდებოდა ..
- სულ ესაა ?
- მეტი არაფერი ვიცი..
- კარგია, რომ გამოძიებასთან თანამშრომლობთ, ჭკვიანური გადაწყვეტილებაა - უთხრა თვალი ჩაუკრა და გამოვიდა. მაშინვე შეფისკენ აიღო გეზი …




გიორგობას გილოცავთ <3 დავბრუნდი ახალი ისტორიით <3 გამიზიარეთ თქვენი აზრი <3 ვეცდები, დიდი თავები დავდო <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი დარინა

მიყვარს გამოძიებასთან დაკავშირებული იატორიებიი, უკვე მომწონს დსაწყისი და იმედია რაღაც ძალიან კრგი გამოვა, წარმატებებიიი.

 


№2  offline წევრი ანუშირვანი

დარინა
მიყვარს გამოძიებასთან დაკავშირებული იატორიებიი, უკვე მომწონს დსაწყისი და იმედია რაღაც ძალიან კრგი გამოვა, წარმატებებიიი.


მადლობა ❤️❤️ ვეცდები რომ ძალიან არ დავაგვიანო ❤️❤️

 


№3  offline წევრი I love you baby

არაჩვეულებრივია პირდაპირ,მომეწონააა ახლა სხვა თავებს წავიკითხაააააავ

 


№4  offline წევრი ანუშირვანი

I love you baby
არაჩვეულებრივია პირდაპირ,მომეწონააა ახლა სხვა თავებს წავიკითხაააააავ


ახლა ვნახე თქვენი კომენტარი <3 მეოთხე დავმატე და მალე დადებენ <3

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.