შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

ვენები და ვნება {დასასრული} +18


25-11-2018, 21:35
ავტორი სალანდერი
ნანახია 3 093

ვენები და ვნება {დასასრული} +18

- რამდენიმე წუთი მშვიდად იჯდა, საყვარელ სურნელს ღრმად ისუნთქავდა, ისე თითქოს უკანასკნელად ჰქონდა ამის შანსი. მალევე წამოდგა ფეხზე და მზერა გაუსწორა ანნას.
- უნდა წავიდე. - მშვიდად თქვა და ღრმად ამოიოხრა.
- სოფისთან? - ხმა ჩახრინწვოდა გოგოს.
- არა, თათუსთან.
- მასთან რატომ?
- საუბარი მჭირდება.
- ბექა, მე ხომ აქ ვარ,შეგვიძლია ვილაპარაკოთ.
- არა, თათუ მჭირდება, მალე დავბრუნდები. - კარისკენ ნელი ნაბიჯით დაიძრა და ფრთხილად გაიხურა. მოტოციკლს მოაჯდა და თათიას სახლისკენ აიღო გეზი. ჭიშკართან შეაჩერა მოტოციკლი და ხმამაღლა დაიძახა. თათიამ პირველივე დაძახებისას გამოაღო კარი.
- ბექუ, კარგად ხარ? - რამდენიმე საფეხური სწრაფად ჩაირბინა და ჭიშკარი გაუღო ბიჭს.
- თათუ.
- ჰო ბექუნა, რა მოხდა? - ხმა დაუთბა და ჩაფხუტი თავის ხელით მოხადა ბიჭს. - შემოდი რა სახლში. - ხმადბლა თხოვა და რამიშვილიც სწრაფად დამორჩილდა ქალს. ხელი გადახვია და თათიასთან ერთად დაიძრა სახლისკენ. ოთახში შესული, სავარძელზე დააჯინა ქალმა და მის წინ ჩაიმუხლა. მამაკაცის მუხლებზე დადო იდაყვები, ნიკაპი ხელებში ჩარგო და ქვემოდან დაუწყო ყურება ბექას აუტანლად სევდიან სახეს.
- გინდა ყავა მოგიდუღო? ან რამეს დალევ?
- არა თათუ.
- სოფიმ გითხრა რომ მიდის ჰო?
- ანნას უთხრა, სახლში არ ვიყავი მე. ისევ მიდის თათუ, ყოველთვის სადღაც მიდის თათუ.
- არ ხარ მართალი ბექა, რას ითხოვ მისგან? დარჩეს და შენს ქორწილს უყუროს? სოფიმ ყველაფერი გააკეთა რისი გაკეთებაც შეეძლო, სწორი თუ არასწორი, ყველაფერი გააკეთა და შენ სხვაზე ქორწინდები, მის ადგილას რომ იყო, სოფი რომ სხვაზე ქორწინდებოდეს, უყურებდი ამას? სოფი არ არის ის ქალი რომელსაც შეხვეწნა შეუძლია, მაგრამ სიგიჟემდე უყვარხარ ბექა.
- შენ ხომ იცი როგორც მოვედით აქამდე თათუ.
- ბექა, ადამიანები შეცდომებს უშვებენ, მითუმეტეს როცა ერთხელ, რაღაც დიდ შეცდომას უშვებ, მერე გიჭირს სწორის და არასწორის გარჩევა და შეცდომებით მიყვები ცხოვრებას, შენი თავი აიღე ბექა, ავარია რომელშიც მოყევი და რომელმაც მეგობრები წაგართვა, შენს შეცდომად მიიჩნიე, მერე რა გააკეთე? იმის მაგივრად რომ ფეხზე მყარად დამდგარიყავი და სამივეს მაგივრად გეცხოვრა, მათი მშობლებისთვისაც გაგეწია შვილობა, ნაწილობრივ მაინც შეგემსუბუქებინა შენი მეგობრების მშობლების ტკივილი, იეგოისტე. საკუთარი თავის გარდა არავისზე იფიქრე და საკუთარი მშობლებიც გააუბედურე, წამალზე შეჯექი ბექა, იმისთვის რომ ტკივილი დაგევიწყებინა და საერთოდ არ გიდარდია როგორ ტკიოდათ დანარჩენებს.
- ნუ გადამიარე თათუ. - ქალის ლამაზ თვალებს მზერა მოარიდა ბიჭმა.
- ნუ გდიხარ ქვემოთ ბექა, თუ არ გინდა რომ გადაგიარონ, იატაკის ჩვარივით ნუ გდიხარ ერთ ადგილას და ფეხებში ნუ ებლანდები ყველას, გამოგიყენებენ, ფეხებს შეგაწმენდენ, დაიფლითები და სანაგვეზე მოგისვრიან.
- დავიღალე თათუ.
- ვერაფერს გასწავლი ბექა, უბრალოდ მითხარი როგორ აპირებ უსიყვარულო ქორწინებაში გაატარო დარჩენილი ცხოვრება.
- არ ვიცი თათუ, მეცოდება ანნა, ბევრი გააკეთა ამ გოგომ, თანაც ახლა მისი მიტოვება, ნიშნავს რომ მის სიკვდილს ვაწერ ხელს.
- და რას აპირებ?
- ცოლად მოვიყვან, მისი ოჯახი შეეშვება, ერთი წლის შუალედში პარიზში გავგზავნი კატოსთან ერთად, სამხატვრო აკადემიაში ჩააბარებს, ჩემგანაც შორს იქნება და ნელ-ნელა გადამეჩვევა.
- ფიქრობ სოფი ამას დაუშვებს? ერთი წელი უყურებს როგორ ცხოვრობ სხვა ქალთან ერთად?
- სოფის არასდროს ვაპატიებ, რომ მე და ჩემს შვილს, თავისი კარიერა გვამჯობინა.
- დავლიოთ რა ბექა, დავლიოთ ჰო? - მამაკაცის სახეს მოეფერე და ოთახიდან გავიდა. მალევე დაბრუნდა ჭიქებით და ვისკის ბოთლით ხელში. ჭიქები შეავსო, ერთი რამიშვილს მიაწოდა, მეორე თვითონ აიღო და მამაკაცს მიუჭახუნა.
- მტკივნეულად სწორ ცხოვრებას გაუმარჯოს რამიშვილო. - ხმამაღლა თქვა და დიდი ყლუპი მოსვა. მამაკაცმაც სწრაფად ჩაცალა თავისი ჭიქა. მდუმარედ ისხდნენ, დამნაშავეებივით უცქერდნენ ერთმანეთს და სვამდნენ, თათია ცოტას, ბექა კი ჭიქას ჭიქაზე ცლიდა და უკვე კარგადაც მოჰკიდებოდა სასმელი გარედან მანქანის სიგნალი რომ მოისმა.
- ახლავე დავბრუნდები. - ბიჭი მარტო დატოვა და გარეთ გაიხედა. მაშინვე იცნო სოფის მანქანა და ჭიშკრისკენ სწრაფი ნაბიჯით გავარდა. - არ მოვიდა თათუ, იმ გოგოს გარდა აღარაფერი უნდა. - საჭზე ჩამოედო თავი და ხმადაბლა ჩურჩულებდა ბურდული, თათიამ რომ მანქანის კარი გააღო. - გესმის თათუ? იცის რომ მივდივარ და ბოლოჯერაც არ მნახა. - ამდენი ხნის ნაკავებ ცრემლებს გზა გაუხსნა ქალმა.
- მე შენთან ვარ სოფი, შენთან ვარ გესმის? მომისმინე ერთი წამით. - საჭეზე თავჩამოდებულ მეგობარს, თმებზე მოეფერა და თავზე აკოცა.
- აქ არის სოფ, ჩემთანაა ბექა, შეგიძლია დაელაპარაკო, ჩემთან მოვიდა, მაგრამ ნასვამია, უნდა გაარკვიოთ ჰო? უნდა დაელაპარაკო.
- აქ? შენთან? ბექა ნასვამია? ვნახავ ჰო? დაველაპარაკები. - მანქანიდან გადმოვიდა და მეგობარს ჩაეხუტა.
- მიდი ჰო, რაღას უცდი. - ეშმაკურად გაიცინა ქალმა და თვითონ მანქანაში დაჯდა.
- რას აკეთებ?
- აქ დავიძინებ, მგონი ბევრი გაქვთ სალაპარაკო და საერთოდ არ მაინტერესებს თქვენი მოსმენა. - ტუჩი აიბზუა.
- მადლობა თათუ. - კარი ფრთხილად მიუხურა მეგობარს და სახლისკენ მიმავალ გზას დაადგა. სწრაფად გაიარა ეზო, რამდენიმე საფეხური აირბინა და კარი შეაღო.
- ვინ იყო თათუ? - რამიშვილის ბოხი ხმა მოესმა და სხეული ერთიანად მოეშვა.
- მე ვიყავი. - ოთახში შევიდა და მამაკაცის პირისპირ დადგა.
- აქ რას აკეთებ სოფი.
- იმას რასაც შენ, ტკივილის გასაზიარებლად საუკეთესო მეგობართან მოვედი.
- კარგი, დაგტოვებთ. - ფეხზე წამოდგა მამაკაცი და კარისკენ დაიძრა.
- ვერ დამტოვებ ბექა, დღეს ვერ დამტოვებ, ორ დღეში რომ მტოვებ ეგეც საკმარისი. - მაისურში ჩააფრინდა რამიშვილს და განძრევის საშუალება არ მისცა.
- გამიშვი სოფი. - სუნთქვა აჩქარებოდა საყვარელი ქალის შეხებისგან რამიშვილს.
- არ გაგიშვებ, შენ რომ მიშვებ ისიც საკმარისია, ჯანდაბა ბექა, თუნდაც გასული ხუთი წლის გამო, არ დამიმსახურებია რომ ერთი ღამე მომისმინო?
- სოფი, ჩვენ ორივემ გავაკეთეთ ჩვენი არჩევანი, შენ კარიერას ირჩევ, მე ანნას.
- ჰო? - მამაკაცის ტუჩებს დააცხრა ბურდული და ვნებიანად აკოცა. - დამიმტკიცე რომ ჩემს მიმართ აღარაფერს გრძნობ ბექა. - ყურთან დაიჩურჩულა და ცხელი სუნთქვა მიაფრქვია მამაკაცს. - ნახე ჩემი გული, ნახე მაგის დედაც. - ბექას ხელი აიღო და მკერდზე მიიჭირა. ამოვარდნილი გულისცემა შეიგრძნო ბიჭმა. სასმლისგან ისედაც გაბრუებულ გონებას, კიდევ უფრო უბინდავდა საყვარელი სურნელი.
მხრებში ჩაავლო გაყინული თითები და კედელს უხეშად მიახეთქა. შუქის ჩამრთველს მიაწვა ქალის სხეული და ოთახი სწრაფად დაბნელდა. მხოლოდ ფანჯრიდან შემომავალი მთვარის შუქი ეცემოდა სოფის სხეულს. სურვილისგან, თუ ფანჯრიდან შემომავალი გრილი სიოსგან კანი დაეხორკლა ბურდულს. ტუჩებზე გადაიტარე ენა. ნოტიო ბაგეებს პირდაპირ ეცემოდა ფანჯრიდან შემომავალი მთვარის შუქი და ბრილიანტის ნატეხივით ბრწყინავდა. სურვილმა აანთო ბექა. ქალის სხეულს სწრაფად შემოახია გამჭირვალე პერანგი. ხელები ნაზად დაადო ხელებზე, მკლავებზე ააცურა, ლავიწის ძვალთან მიიტანა და ფრთხილად გადაუსვა. ნელ-ნელა გადაიხარა მისკენ, ცხელი, ვნებიანი სუნთქვა მიაფრქვია მკერდზე. თითები თმებში შეუცურა, ნოტიო ტუჩები ყელზე მიაწება და ნაზი კოცნით აუყვა ზემოთ. ქალის, სავსე, წითელი ბაგეები ტუჩებს შორის მოიქცია და სათითაოდ დაუკოცნა. ხელები ქალის ზურგს ააყოლა, ბიუსჰალტერი შეუხსნა და ისე მოაშორა სხეულიდან, მის ტუჩებს არ მოშორებია. დაბერილი კერტებს თითებით შეეხო, ბაგეები ქალისას მოაშორა და ნაზი კოცნით ჩამოყვა ქვემოთ. ყელი და გულ-მკერდი გაიარა, თითები ტუჩებით შეანაცვლა, კერტები კბილებში მოიქცია და ენა გადაატარა. ორივე მკერდი, ნაზად, თუმცა ვნებით დაუკოცნა და მუცლისკენ გადააცოცა ტუჩები. სავსე მკერდი ხელებში მოიქცია, მუცლის ხაზს ენა ჩამოაყოლა და კანი ნაზად გამოწოვა. - მიყვარხარ. - ხმადაბლა ჩურჩულებდა, ვნებისგან გონება ამღვრეული ქალი და სიამოვნებისგან თვალდახუჭული ეყრდნობოდა კედელს. კაბის ელვაშესაკრავს მისწვდა რამიშვილის თითები, გახსნილი ქვედაბოლო დაბლა დაქაჩა და ქალის შიშველ თეძოებს მოხვია ხელი. კბილებით დაიჭირა ბიკინი, ჯერ მუხლებისკენ, შემდეგ კი კოჭებთან ჩასწია და კოცნით ამოჰყვა ქალის ფეხებს. სიამოვნებისგან ათრთოლებული სხეულის დამშვიდებას აღარ ცდილობდს ბურდული, მამაკაცის აჩქარებულ სუნთქვას, მსუბუქ კვნესას აყოლებდა, გრძელი თითებით ჩაფრენოდა თმებში და სწრაფად სუნთქავდა. თითები ფეხებს შორის შეუცურა და ქალის სისველე შეიგრძნო. ნელა წამოდგა, ტუჩები ქალის ტუჩებში ახლართა და თითები აამოძრავა. სიამოვნების ჰანგები, სასიამოვბო მუსიკასავით გაისმა. მამაკაცის პერანგის ღილებს მისწვდა ბურდული, სწრაფად გახსნა და მამაკაცის მკერდს ჩამოაყოლა ნაზი თითები, ქამარი და ელვაშესაკრავი შეხსნა და ფრთხილად ჩააცურა ხელი. ახლა უკვე გაშმაგებით დაეწაფა ქალის ტუჩებს რამიშვილი, ხელში აიტაცა და დივანზე გადააწვინა, შარვლისგან გაითავისუფლა თავი და საყვარელი ქალის სხეულს გადააწვა. მამაკაცის წელს მაგრად მოხვია ფეხები ბურდულმა, კიდევ უფრო მჭიდროდ მიიკრა სხეულზე და სიამოვნებისსგან აკრუტუნდა როგორც კი მათი სხეულები ერთმანეთს შეერწყა. მამაკაცის ზურგს ფრჩხილებით ჩაფრენილი, სინქრონში ამოძრავებდა თეძოებს, სხეულს უკაწრავდა და ფეხებს უფრო უჭერდა წელზე. ხმადაბლა ოხრავდა რამიშვილიც, ქალის მკერდს ეწაფებოდა და მოქნილად ამოძრავებდა სხეულს, თითებს, ქალის მკერდზე დაატარებდა, კოცნიდა, კბენდა ეფერებოდა და მთელი ამ წლების ბრაზს აქსოვდა სე**ში. სიამოვნების გამომხატველი ხმები ერთმანეთში მანამ ირეოდა, სანამ მამაკაცის დაქანცული სხეული, ქალის ოფლიან მკერდზე ძალაგამოცლილი არ მიესვენა. გახშირებულ სუნთქვას, მამაკაცზე ჩახუტებით იმშვიდებდა სოფი და დაკაწრულ ზურგზე ნაზად დაატარებდა თითებს.
- მიყვარხარ. - კიდევ ერთხელ ამოილუღლუღა ქალმა და მამაკაცს ოფლისგან დაცვარულ კისერში აკოცა.
რაღაცის თქმას აპირებდა ბექაც, მანქანის გაბმული სიგნალი რომ გაისმა. ორივე სწრაფად წამოდგა, შეძლებისდაგვარად ჩაიცვა და გარეთ გავარდნენ. კიბეები რომ ჩაირბინეს სწორედ მაშინ ხელებ აწეული გადმოვიდა მანქანიდან თათია.
- ჯანდაბა, მაპატიეთ, საჭეზე თავჩამოდებულს დამეძინა და რამხელა ხმა აქვს ამ უპატრონოს სოფი, გამისკდა გული. ისა და თქვენ რას აკეთებდით? - ორივეს ნახევრადჩაცმულ სხეულს, სათითაოდ შეავლო თვალი და ეშმაკურად გაიცინა. - ანდა იყოს, არ მაინტერებს.
- ბექა? - ჭიშკრიდან მოისმა ანნას ხმა და ეზოში შემოაბიჯა გოგომ. - სოფი, შენც აქ ხარ?
- ანნა, აქ რა გინდა ტო?
- იცი რომელი საათია? ვინერვიულე რომ არ მოხვედი, თუმცა მგონი ზედმეტი ვარ. - ყურადღებით შეათვალიერა რამიშვილი და ცრემლები მოაწვა თვალებში.
- ვინ მოგიყვანა ამ შუა ღამით აქ ტო.
- კატომ, შენმა დამ, მე წავალ.
- ანნა! - დამნაშავედ იგრძნო თავი, გოგოს ცრემლიანი თვალების დანახვისას.
- მე შენ მიყვარხარ და გენდობი ბექა, რაც არ უნდა მომხდარიყო დღეს, უკვე ხვალ ჩვენი ქორწილია, თუ რა თქმა უნდა უარის თქმას არ აპირებ ჩემზე. მანქანაში დაგელოდები. - უკანასკნელი სიტყვები სწრაფად წარმოთქვა და სწრაფი ნაბიჯით გაეცალა ეზოს. - ურეაქციო თვალებით იდგა რამიშვილი, სოფი უყვარდა, მაგრამ იცოდა რომ მუდმივ ტკივილს პირდებოდა მასთან ყოფნა. ბექას ეგოისტურ ბუნებას, საყვარელი ქალის ცხოვრებაში, რიგში დგომაზე დიდი ტკივილს ვერაფერი მიაყენებდა. მეორე მხარეს კი ანნა იყო, გოგო რომელსაც ყოველთვის ყველაფერი ესმოდა და უპირობოდ უყვარდა მამაკაცი, გოგო რომელმაც ამდენი რამ გააკეთა ბექასთვის და გოგო რომელსაც შეურაცხყოფა და ტკივილი ელოდა ოჯახისგან, თუ რამიშვილი მიატოვებდა. აცოცხლებდა ვაჟა ქალიშვილს თუ ბექა მასზე უარს იტყოდა? იქნებ კი, მაგრამ მთელი ცხოვრება დამცირებასა და წამოძახებში იქნებოდა ქალი.
- უნდა წავიდე. - მოჩვენებითი სიმშვიდით მიუბრუნდა სოფის.
- ჩვენი არჩევანი გავაკეთეთ ჰო?
- ჰო სოფი, გავაკეთეთ.
- შენი ქორწილის დღეს, ორზე მივემგზავრები, თუ რამე შეიცვლება აეროპორტში დაგელოდები. - ზურგი შეაქცია საყვარელ მამაკაცს და სახლისკენ გაემართა.
- თავს გაუფრთხილდი და ჭკვიანად იყავი ბექუნა. - გაქვავებულ მამაკაცს ჩაეხუტა თათია.
- წავედი. - ლოყაზე აკოცა ქალს, ჭიშკარი გაიარა და ანნას მიუჯდა გვერდით.
თათიაც სახლში შებრუნდა და ხელებში თავჩარგულ სოფის მიუახლოვდა. მეგობრის სხეულს მაგრად ჩაეხუტა და მისი დამშვიდება სცადა.
- ვუყვარვარ თათუ, არაფერი შეცვლილა ჩვენში.
- ვიცი სოფ ვიცი, ერთი შეხედვითაც მიხვდება ამას ადამიანი.
- ძალიან ბევრი გავაკეთე თათუ, როგორც ჩანს აღარაფრის შეცვლა არ შემიძლია.
- მართლა მიდიხარ?
- ჰო.
- მაგრამ თანამდებობა?
- მინისტრი აღარ ვარ თათუ, გუშინ გადავდექი, ტელევიზორს არ უყურებ?
- არა, მაგრამ შენ?
- ყველაფერი იმას შევწირე, რაც ვერასოდეს მანუგეშებს თათუ, შენც კინაღამ დაგკარგე გახსოვს? შენ რომ ასეთი არ იყო, არც კი უნდა მელაპარაკებოდე ახლა.
- ნუ ამბობ სისულელეს სოფი. - კიდევ უფრო მაგრად ჩაეხუტა მეგობარს და სრულმა მდუმარებამ მოიცვა სახლი.


. . .
სახლში ისე მივიდნენ კრინტი არ დაუძრავს არცერთს. მხოლოდ სარკეში დროდადრო გახედავდა საყვარელ ძმას კატო და ერთადერთი იყო, ვინც მთელი სიმძაფრით გრძნობდა ბექას, გრძნობებისა და ემოციებისგან დაცარიელებულ სხეულს. კორპუსთან დატოვა ახალგაზრდები კატომ. ისე აიარეს კიბეები, ხმა არ ამოუღია არცერთს. სახლში შესვლისთანავე პირსახოცი მისცა მამაკაცს ანნამ და ბექაც აბაზანისკენ დაიძრა. გამოვიდა თუ არა დასაძინებლად წავიდა თავის ოთახში, ანას ძილი აღარ მიკარებია ისე დაათენდა თავზე. დილით კატო მოვიდა, საქორწინო სამზადისზე მოუყვა ახალგაზრდებს რომლებიც არაფერში ერეოდნენ და ბექას უთხრა რომ ანნას ამ საღამოს თავისთან წაიყვანდა, რათა დილით თავისი ხელით მიხმარებოდა ჩაცმაში და ბექას სადედოფლო კაბაში გამოწყობილი გოგო ქორწინების სახლში ენახა პირველად. ბუნებრივია წინააღმდეგობა არ გაუწევია ბიჭს, არც ანნა წასულა წინააღმდეგ და საღამო ხანი იყო ბექა მარტო რომ დარჩა ბინაში. დიტო გააფრთხილა რომ მისი მოსვლა საჭირო არ იყო და პირდაპირ ქორწინების სახლთან შეხვდებოდა მეჯვარესაც.


. . .
ისე სწრაფად გათენდა ანნას მოეჩვენა რომ ღამე მისი ბედნიერების მოლოდნში შეემოკლებინათ. ლამაზად გამოეწყო და ორის ნახევარი ხდებოდა ქორწინების სახლთან რომ მივიდა თეთრი ლიმუზინი. მიუხედავად იმისა რომ წყვილის ქორწილი დიდი და გრანდიოზული არ იყო, დედოფალი თვალისმომჭრელად გამოიყურებოდა. იუსტიციის სახლთან ყველა საჭირო სტუმარი იყო სიძის გარდა, მხოლოდ ბექას გამოჩენას ელოდნენ. სიგარეტს ეწეოდა დიტო, შორიდან მომავალ თათიას რომ მოჰკრა თვალი და მის შესახვედრად გაემართა.
- მოხვედი?
- ჰო, ბექამ ძალიან მთხოვა.
- ჰო, ბექა არ მოსულა ჯერ, აგვიანებს
- აგვიანებს?
- ჰო.
- დაურეკე?
- კი, მაგრამ არ იღებს.
- დიტო, რა ჯანდაბას ელოდები სწრაფად წავედით ბექასთან, ჯანდაბაა დიტო სწრაფად. - ხმამაღლა ლაპარაკობდა ქალი და დიტოს მანქანისკენ მიდიოდა სწრაფი ნაბიჯით.
- არაფერი მოხდება თათუ, სულ ათი წუთი დააგვიანა. - უკვე მანქანაში ისხდნენ და დიდი სისწრაფით მიუყვებოდნენ ბექას სახლისკენ მიმავალ გზას. გზიდანაც დაურეკა მამაკაცს თათიამ, თუმცა რამიშვილი ჯიუტად არ ხსნიდა ტელეფონს. კორპუსთან შეაჩერა თუ არა მანქანა, ქუსლიანი ფეხსაცმელები დატოვა და ფეხშიშველი გაიქცა კიბეებზე. დიტო უკან მისდევდა წინ მიმავალ ქალს. შეუსვენებლად აირბინეს შვიდი სართული და აქოშინებულმა ქალმა შეგლიჯა კარი.
- ჯანდაბა ბექუნა. - მამაკაცის გალურჯებულ სხეულს მიუახლოვდა. - დიტო, სწრაფად მოძებნე რამე ზედოზირების საწინააღმდეგო. დიტო სწრაფად. - თვითონაც კარადის უჯრებს მივარდა და სწრაფად გადმოაცარიელა, ბოლოს და ბოლოს მიაგნო სამედიცინო ყუთს და ამპულების თვალიერებას მოჰყვა. - ვიპოვე ბექუნა, არ მოგცემ სიკვდილის უფლებას. - ნალოქსონის ამპულას ხელი დაავლო და სწრაფად მოამტვრია თავი. - დიტო გულ-მკერდი დაუმასაჟე, არ მისცე უფლება სუნთქვა შეწყვიტოს. - გაოგნებულ მამაკაცს მიუბრუნდა და შპრიცში შეუშვა სითხე. ბექას უგონო სხეულს მიუახლოვდა და სწრაფად შეიყვანა წამალი კანქვეშ. - ოცდაათ წამში უნდა დაურეგულირდეს სუნთქვაც და გულისცემაც, თუ არა და ორ წუთში კიდევ გავუკეთებ. - შეშინებულ დიტოს შეხედა წამით და ისევ ბექაზე გადაიტანა მზერა. - არ დამღუპო რა ბექუნა, გთხოვ რა ბექუნა, სოფიზე იფიქრე რა, ჩემზე რა. - მამაკაცის თმაში ათამაშებდა თითებს, ხმადაბლა ელაპარაკებოდა და მის გულისცემას უგდებდა ყურს. ძლივსშესამჩნევად უცემდა გული რამიშვილს და თითქმის შეუმჩნევლად სუნთქავდა. ვინაიდან შედეგი თითქმის არ ჩანდა კიდევ ერთხელ შეამზადა შპრიცი ქალმა და კიდევ ერთხელ შეიყვანა სითხე მამაკაცის კანქვეშ. - თუ ოცდაათ წამში არ მოფხიზლდება სასწრაფოში დარეკე დიტო.
- დაიჭერენ ტო.
- ჯანდაბა, ასე მოკვდებაა გესმის? - ხმამაღლა იყვირა ქალმა და გულზე დაადო ბექას თავი. მამაკაცის გულისცემა შედარებით იგრძნობოდა, მის ცხვირთან მიიტანა სახე და უკვე მკვეთრად იგრძნო რომ სუნთქავდა ბიჭი.
- უკეთაა დიტო, უკეთაა. - გაბრწყინებული თვალებით შეხედა მამაკაცს, რომელიც კედელთან ჩამჯდარიყო და თავზე შემოეწყო ხელები.
- დამშვიდდი ახლა და შენ ნუ მომიკვდები აქ. მიდი ანნას დაურეკე და უთხარი, რომ ბექა ცუდადაა და აქ მოვიდეს.
ფეხზე სიმწრით წამოდგა დიტო, ტელეფონი მოიძია, ოთახიდან გავიდა და ანნასთან დარეკა. სულ რამდენიმე წუთი იყო გასული გოგონა რომ ოთახში შემოვიდა, ბექას მამა, ზურა და კატო ახლდა თან, მათ წამოეყვანათ სარძლო სახლში. შვილის გონება დაკარგული სხეულის დანახვისას, კარში ჩაიკეცა ზურა. - კარგადაა ბატონო ზურა, მალე გამოფხიზლდება. - დიტო მიუახლოვდა და მხარზე დაადო ხელი. მამაკაცის სხეულთან ჩაიმუხლა ანნა. - მაპატიე. - ბიჭის ყურთან დაიჩურჩულა და ცრემლები გადმოსცვივდა.
- ვინმე ამიხსნის რა ხდება ჩემს თავს? - საუბარში ჩაერია უფროსი რამიშვილი.
- ბექა თვითონ აგიხსნით ბატონო ზურა. - ჯერ კიდევ მამაკაცის გვერდით იდგა დიტო და შეშინებული უყურებდა მეგობარს, რომელსაც ნელ-ნელა დაბრუნებოდა ნორმაში სუნთქვაც და გულისცემაც.
ყველა მდუმარედ იჯდა და ხმის ამოღებას არცერთი გეგმავდა, თვალი რომ გაახილა ბექამ და ნელ-ნელა წამოსწია სხეული.
- კარგად ხარ? - ბიჭის ხელს ჩაჭიდებულმა თათიამ დასვა პირველი კითხვა.
- ჰო თათუ, კარგად ვარ. - სახეზე უღონოდ ჩამოისვა ხელები.
- რატომ მკლავდი მამა? - ვაჟიშვილს მიუახლოვდა და მის პირისპირ ჩაიცუცქა ზურა.
- უნდა დაგელაპარაკო რა. - მამის ხელს ჩაიჭიდა ბექა და კაციც სასწრაფოდ მიეხმარა წამოდგომაში.
- რატო იკლავ თავს შვილო. - მაგრად გადაეხვია შვილს.
- რამდენჯერ უნდა წამომაყენო მამაჩემო. - ხმადაბლა გაიცინა და ზურგზე მოუთათუნა ხელი.
- რამდენჯერაც დაგჭირდება.
- რამდენიმე წუთით დაგვტოვეთ რა. - მეგობრებს მიმართა და მათაც სასწრაფოდ დაცალეს ოთახი.
- ანნა. - კარში მიმავალს დააწია სიტყვა რამიშვილმა.
- ჰო. - მაშინვე მობრუნდა გოგონა.
- მამას დაველაპარაკები და ჩვენც ბევრი გვაქვს სალაპარაკო, არაფერზე იდარდო რა.
- კარგი ბექა. - სიმწრით დაუბრუნა ახალგაზრდა ქალმა და ოთახის კარი გაიხურა.
- ბექა, რა ხდება მამა?
- დაჯექი. - სკამი მიაწოდა უფროს რამიშვილს ბიჭმა, წინ ჩამოუჯდა და ერთი ამოსუნთქვით უამბო მისი და ანნას გაცნობის დღიდან დღემდე ყველაფერი.
- ამდენი რამ მარტო გაიარე და მე ახლა უნდა ვიგებდე მამა?
- ზურა არ გინდა ახლა ტო.
- ქორწილი ჩაიშალა შვილო, ხალხი მალევე დაიშალა, ანნას მშობლები და ძმა ჩვენთან არიან სახლში და ახალ ამბებს ელოდებიან.
- რა უთხარით?
- იციან რომ ცუდად გახდი და ვერ შეძელი მისვლა, თარიღის გადაწევაზე ფიქრობენ ალბათ, შენი დედინაცვალი მიაქცევს ყურადღებას მაგათ, არ არის პრობლემა.
- მოკლედ მაგათ ყველაფერი უნდა აუხსნა რა, ანნას პარიზში გავუშვებ კატოსთან ერთად, ეგენიც იტყვიან რომ სასწავლებლად გაუშვეს, იტოქში მამა არ შეგეშლება შენ ეგ.
- მაგ ყველაფერს მოვაგვარებთ მამა, მე თვითონ მოვაგვარებ ყველაფერს, მაგრამ სოფი?
- სოფი წავიდა, ასე ჯობია, აღარაფერი მაქვს მასთან საერთო, მეორე ადგილზე ყოფნას, სულ არ ყოფნა მირჩევნია მამა.
- შენ რას აპირებ?
- როგორც კი ანნას გავამგზავრებ, თურქეთში წავალ, იქ კლინიკაა, ნარკო დამოკიდებულებას მკურნალობენ, ჰოდა ერთი ორი წელი ვიმკურნალებ და ეგ იქნება.
- მართლა ამბობ მაგას ბექუ?
- კაცურ სიტყვას გაძლევ მამაჩემო, ამ დედანატირებ დამოკიდებულებას დავძლევ, ისედაც საკმაოდ დამინგრია ცხოვრება.
- ყველაფერს მოვაგვარებ მამა, ყველაფერს მოვაგვარებ შვილო. - მაგრად ჩაეხუტა ვაჟიშვილს ჯერ კიდევ ახალგაზრდა კაცი. - წავედი ახლა, შევუდგეთ საქმეს. - მხარზე მეგობრულად დაარტყა რამიშვილს და სწრაფი ნაბიჯით დატოვა სახლი.
ბექამ ერთი ღრმად ჩაისუნთქა და სამზარეულოს კარი შეაღო.
- ჩვენ წავალთ ბექა, რომ მოიცლი შემომიარე. - ლოყაზე აკოცა თათიამ.
- მე წავიყვან და ჭკვიანად იყავი ძმაო. - ლოყაზე მოუთათუნა და მუშტი, ბექას მუშტს მიარტყა დიტომ.
- მეც წავალ ბექა და ჩვენ ცალკე ვილაპარაკებთ. - გამაფრთხილებლად ჟღერდა კატოს ტონი, თუმცა რადგან ძმამ პასუხი არ დაუბრუნა, დიტოსა და თათიას გზას მიჰყვა ისიც. უემოციოდ იჯდა სკამზე ანნა, ჯერ კიდევ არ გამოეცვალა საქორწინო კაბა.
- ანნა, ბოდიშს გიხდი. - საუბარი დაიწყო და მის წინ, სკამზე უღონოდ დაეშვა.
- ეს შენ მაპატიე ბექა, მაპატიე რომ შემოგეჭერი და შენი სიკეთით ვისარგებლე, შენს თვალებში ყოველთვის ჩანდა რომ მესამე ვიყავი. ის მესამე რომელიც შენსა და სოფის შორის ბარიერად იქცა. დღეს რომ დაგინახე, ისეთ მდგომარეობაში, არც კი ვიცი ბექა, დღეს რომ მომკვდარიყავი ჩემი ბრალი იქნებოდა და ვერასდროს ვაპატიებდი ჩემს თავს.
- ანნა, შენ დიდებული გოგო ხარ, ისეთი, ნებისმიერ კაცს რომ გააბედნიერებს.
- მაგრამ შენ არ ხარ ნებისმიერი კაცი.
- ჰო არ ვარ, მე მოწამლული ვარ, შეპყრობილი, ნარკოტიკით და ბურდულით, შეპყრობილი ვარ და შენ ვერაფერს მოგიტან უბედურების გარდა.
- ხვალვე წავალ ბექა.
- არსად წახვალ, დაგავიწყდა რომ ჩვენ მეგობრები ვართ? ხომ გინდოდა საქართველოდან წასვლა და სამხატვრო აკადემიაში ჩაბარება, კატოც მანდ სწავლობს პარიზში, შენი ნახატები ნახა და თქვა რომ აუცილებლად უნდა მიჰყვე შენს ოცნებას, ჰოდა მასთან ერთად უნდა წახვიდე პარიზში.
- რას ამბობ ბექა, შენ ისედაც ბევრი გააკეთე ჩემთვის, ვალდებული არ ხარ კიდევ. . .
- გთხოვ ანნა, ეს შენ გააკეთე ბევრი ჩემთვის, ეს დრო შენი წყალობით გადავიტანე, მძიმე პერიოდის დაძლევაში დამეხმარე, ჰოდა როგორც მეგობარი გთხოვ რომ უარი არ თქვა შენს ოცნებაზე.
- შენ რას აპირებ? - კითხვა დაუბრუნა გოგომ.
- სამკურნალოდ წავალ, თურქეთში კლინიკაში დავწვები და ვეცდები პრობლემა დავძლიო.
- ძალიან მიხარია ბექა, ძალიან კარგი გადაწყვეტილებაა.
- ჰო, მაგრამ მხოლოდ მაშინ შემეძლება მშვიდად წასვლა, თუ მეცოდინება რომ შენ საფრთხე არ გემუქრება და კარგად ხარ, თან როგორც ვიცი შენ და კატო დამეგობრდით.
- ჰო, კატო ძალიან საყვარელია.
- აბა? მზად ხარ შენივე ოცნებისკენ პირველი ნაბიჯი გადადგა?
- მართლა მიდიხარ სამკურნალოდ?
- ჰო, მართლა, როგორც კი შენ და კატოს გაგამგზავრებთ.
- სოფი?
- სოფი წავიდა ანნა.
- რატომ აკეთებ ამდენს ჩემთვის?
- შენთვის ვერაფერი გავაკეთე ანნა, მომეცი შანსი ახლა მაინც გავაკეთო, სულ ოდნავ დაგეხმარო, მამაშენთან და შენს ოჯახთან ზურა მოაგვარებს.
- წავალ ბექა და ვერასდროს გადავიხდი შენს ვალს. შეიძლება ჩაგეხუტო? - ფეხზე წამოიმართა გოგო.
- რა თქმა უნდა. - მის წინ აისვეტა რამიშვილი და მაგრად მიიკრა სხეულზე გოგონა.


ერთ კვირაში გაამგზავრა ანნა და კატო პარიზში რამიშვილმა, იქედან სახლშიც არ დაბრუნებულა ისე წავიდა თურქეთში. ბექას საბუთები უკვე გაეგზავნათ სტამბულის ერთ-ერთ საავადმყოფოში და ჩასვლისთანავე იქ განათავსეს რამიშვილი. მკურნალობა, ჰეროინის მეტადონით ჩანაცვლებას, დოზის შემცირებას ხოლო საბოლოოდ დიდი ნებისყოფის ხარჯზე ნარკოტიკის სრულიად გადაგდების შესაძლებლობას იძლეოდა. დიდი ფიზიკური და სულლიერი ტკივილის გადატანის შემდეგ, ორი წლისა და სამი თვის თავზე, უკვე სრულად განკურნებულმა დატოვა საავადმყოფო რამიშვილმა. გარეთ გამოსულმა ღრმად ჩაყლაპა სტამბულის სუფთა ჰაერი. იმ დღესვე აიღო ბილეთები და არავისთვის შეუტყობინებია ისე დაბრუნდა თბილისში. საყვარელი ქალაქის სუნი იგრძნო თუ არა, თავი სახლში დაბრუნებულად იგრძნო ბექამ და პირველ რიგში თათიას ნახვა გადაწყვიტა. საავადმყოფოდან სულ რამდენჯერმე დარეკა საქართველოში, ისიც ანნას ამბის გასაგებად, რომელიც მშვენივრად მოწყობილიყო პარიზში. თათიას ჭიშკართან გააჩერა ტაქსი, ჭიშკარში შევიდა და კარზე მიაკაკუნა.
- ბექა ტო? - კარის ზღურბლზე იდგა დიტო და გაოცებული თვალებით ათვალიერებდა მეგობარს.
- მგონი სახლი შემეშალა. - მხიარულად გაიკრიჭა რამიშვილი.
- თათუ, აქ მოდი ვინ ჩამოვიდა ტო. - ხმამაღლა დაიძახა ბიჭმა და მეგობარს გადაეხვია. - ვახ, როგორ მომენატრე ძმაო.
- ბექა? - დიტოს ზურგს უკან გაქვავებულივით იდგა თათია.
- ჰა, გამოგიჭირეთ ფაქტზე ხო? - ქალს გაუსწორა თვალი, მეგობარს მოშორდა და თათიას გადაეხვია.
- ჯანდაბა ბექა, შენ ხარ ჰო, არ მჯერა რომ დაბრუნდი, რამდენი დრო გავიდა, არც დაგირეკავს მეგონა დაგავიწყდი. - გაუჩერებლად ლაპარაკობდა ქალი და მამაკაცის სხეულს ეკვროდა.
- კარგი ძმაო ნუ გამიგუდე გოგო. - სიცილით დაჰკრა ხელი მეგობარს დიტომ და ჩახუტებულებს გაშორდა.
- ჰა, ნუ გაგუდეთ ერთმანეთი ტო, სუფრა გავშალე უკვე. - რამდენიმე წუთში გამოიხედა ბიჭმა და თათიაც მისაღებისკენ გაუძღვა ბექას. სავარძელში ჩასხდნენ მეგობრები, ვისკის წრუპავდნენ, ახალ ამბებს უყვებოდნენ ბექას და მხიარულად იცინოდნენ. თითქმის ყველაფერზე ილაპარაკეს იმის გარდა, რაზე საუბარიც, ყველას ერთნაირად სურდა და ყველას ერთნაირად უმძიმდა.
- ვინმე ხომ არ გაკლიათ? - სოფის მხიარული ხმა გაისმა კარში და სუნთქვა შეუკრა რამიშვილს.
- მოდი. - ფეხზე წამოდგა და მეგობარს მიეგება თათია.
- უი, ვინ დაბრუნებულა, შეიძლება თქვენს გვერდით? - თავზე წამოადგა ბიჭს და მხარზე ჩამოადო ხელი.
- რა თქმა უნდა. - ბაგეები ძლივს დააშორა ერთმანეთს. ქალი მხიარულად მიუჯდა გვერდით, თითქმის არ შეცვლილიყო ბურდული, წაბლისფერი კულულები ეყარა მხრებზე და ცისფერი თვალებიც ისევე ეშმაკურად უელავდა როგორც ადრე. საყვარელმა სურნელმა სამყაროს მოწყვიტა ბექა.
- ჰეი, შენ გელაპარაკები. - ნელა შეანჯღრია ქალმა.
- ჰო, რა?
- დაძლიე_მეთქი მავნე ჩვევა? - კითხვა გაიმეორა ბურდულმა.
- კი კი, გადავაგდე, შენ როდის დაბრუნდი?
- რამდენიმე თვეა.
- კარგია, გილოცავ.
- ჰო, ქორწილი საქართველოში მინდოდა.
- ქორწილი? ესე იგი თხოვდები?
- ჰო.
- ამასაც გილოცავ, ვინ არის ის ბედნიერი?
- ჩემი შვილის მამა. - სევდიანად თქვა ქალმა.
- შვილიც გყოლია. - კბილები გააღრჭიალა ბრაზით.
- კი, გინდა გაგაცნო?
- მამამისი წინააღმდეგი არ იქნება? - ზიზღით ამოილაპარაკა ბიჭმა.
- ჰო, მართალი ხარ ჯობია ჯერ მამამისს ვკითხო.
- შენი კარიერა? - ზიზღი დატყობოდა რამიშვილს.
- ბიზნესში ვარ, მაგრამ ისე რომ დიდი დრო არ მიაქვს, ზოგჯერ ხვდები რომ კარიერა ძალიან კარგია, მაგრამ შესაძლოა უმტკივნეულოდ შეუთანხმო ოჯახს და უაზრო ჩაციკვლით გული არ მოუკლა საყვარელ ადამიანს.
- გაზრდილხარ სოფი.
- გინდა მითხრა, ჭკუა მისწავლია ბექა, ჰო, ვისწავლე და ჩემი შვილის და მამამისის დამსახურებაა.
- უნდა წავიდე. - ფეხზე წამოდგა მამაკაცი, არ შეეძლო მშვიდად ესმინა ეს ყველაფერი, მშვიდად ესმინა როგორ საუბრობდა სოფი ქმარსა და შვილზე. - მერე გნახავთ. - ხმადაბლა თქვა და დაუმშვიდობებლად დატოვა სახლი.


. . .
დღევანდელ დღეს ძალიან გადაეღალა ბიჭი. უხაროდა სოფის ბედნიერება, თუმცა აუტანელ ტკივილს აყენებდა ის ფაქტი, რომ თვითონ არ იყო ამის მონაწილე. შხაპი მიიღო აზრზე მოსასვლელად, წელზე პირსახოცი მოიხვია და ყავა მოიდუღა. მისაღებში იჯდა და ყავას სვამდა კარზე კაკუნი რომ გაისმა, თუმცა ბექას არ დალოდებია სტუმარი, სახელური ჩამოსწია და რადგან კარი ღია დახვდა სახლში შემოვიდა.
- ოჰ, ყავის მოდუღება გისწავლია. - ყურადღებით მოათვალიერა ოთახი სოფიმ.
- რა გინდა? - დაღლილივით ამოილაპარაკა რამიშვილმა.
- რაღაც უნდა გკითხო ბექა. - სევდა გაუკრთა თვალებში ბურდულს.
- გისმენ.
- შეიძლება ჩვენი შვილი, ერთ ძველ მეგობარს გავაცნო?
- რა? - ყავა გადაცდა და ხველა აუტყდა.
- არ დაიხრჩო იდიოტო, ამდენი ხანია მამას ელოდება ბავშვი.
- სოფი რას ამბობ ტო? - თითქოს ყურებს ვერ უჯერებდა ბიჭი.
- თათუს დივანზე თავის დაცვა დაგავიწყდა დამპალო. - ფართოდ გაიღიმა ქალმა.
- რას მეუბნებიბრომ ჩვენ?. . .
- პატარა თათუ წლინახევრისაა.
- სოფი, ჯანდაბა. - ფეხზე წამოიმართა ბიჭი, მაგრად ჩაეხუტა ქალს და მონატრებულ ბაგეებს დასწვდა. - სოფი, მე და შენ შვილი გვყავს, შვილი ჰო?
- დიახ პატარა. - მამაკაცის ბაგეები ფრთხილად მოიშორა ქალმა. - ბექა! - მოჩვენებითი სიმკაცრე გამოსჭვიოდა მის ხმაში.
- გშუშხავს, ვიცი ჰო გავიპარსავ. - ხმამაღლა გაეცინა ბიჭს.
- კარგი ბიჭი ხარ, მაგრამ ამას არ ვამბობდი ახლა, ისე მომენატრე არც მიგრძვნია.
- აბა?
- რა და თავის დაცვა ისწავლე, თორე შენსავით მთელი ღამე არ მაძინებდა შენი შვილიც. - წარბი ასწია ქალმა.
- პრეზერვატივი უსაფრთხოების გარანტია არ არის, ჩემს მეზობელს ეკეთა მაგრამ მაინც დაეჯახა ტრაილერი. - კიდევ ერთხელ გაიცინა რამიშვილმა. - თან მეორეს მამიკო მიხედავს, სიტყვას გაძლევ.
- რა გაეწყობა, მაშინ მიხარია რომ მზად ყოფნაში დამხვდი. - მამაკაცის წელს მოჰხვია ხელები და უმალ შემოაცალა პირსახოცი.
- ტელეფონი გირეკავს სოფი. - ქალის ბაგეს ოდნავ მოშორდა.
- შენი აზრით უკვე იმ ასაკში ვარ რომ ყურს დამაკლდა? - კბილებში გამოსცრა ქალმა.
- ჭკუა მეკეტება შენზე ბურდულო. - მონატრებული სხეული, ისე მიიკრა ტანზე, თითქოს ქალის შესისხლხორცება სურდა.скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline მოდერი სალანდერი

მოკლედ ვიცი რომ გალოდინეთ, მაგრამ დიდი თავია და თან დასასრული ❤
მე ძალიან ვისიამოვნე წერით და იმედი მაქვს თქვენც გაერთობით ❤
მადლობა რომ გველოდით და რომ ამდენი დღე ნერვები დაგაწიწკნეთ :დ :დ
❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤

 


№2  offline აქტიური მკითხველი meocnebe avadmyopi

ვაიმე მიშველეთ რამდენიმე წუთში აქ ვარ ❤ ❤

 


№3  offline მოდერი სალანდერი

meocnebe avadmyopi
ვაიმე მიშველეთ რამდენიმე წუთში აქ ვარ ❤ ❤

გელოდები გელოდები ❤

 


№4  offline წევრი Liziko27

ყველაზე ყველაზე საუკეთესო დასასრული.. არ ველოდი მართლა ამდენად ემოციურს.. ზუსტად ორჯელ წავიკითხე მეთი მეჩვენება....არვიცი რაგითხრააა მართლა არ ველოდი ამდენად ემოციურ დასასრულს.. ბრავოოოოოოო და ულევი წარმატება მინდა გისურვოო!!!!!!!!!!! ნიჭიერი ხარ თანაც განსაკუთრებულად.!! მადლობაა ამ ემოცისთვის!!!

 


№5  offline მოდერი სალანდერი

Liziko27
ყველაზე ყველაზე საუკეთესო დასასრული.. არ ველოდი მართლა ამდენად ემოციურს.. ზუსტად ორჯელ წავიკითხე მეთი მეჩვენება....არვიცი რაგითხრააა მართლა არ ველოდი ამდენად ემოციურ დასასრულს.. ბრავოოოოოოო და ულევი წარმატება მინდა გისურვოო!!!!!!!!!!! ნიჭიერი ხარ თანაც განსაკუთრებულად.!! მადლობაა ამ ემოცისთვის!!!

ლიზიკოო, როგორ გამაბედნიერე ❤ ძალიან მიხარია რომ მოგეწონა და დიდი მადლობა რომ ამდენ ხანს იყავი ჩვენთან ერთად ❤

 


№6  offline წევრი ანნა ა

ვააა ხომ ვთქვი სულ სხვანაირად იქნება თქოო,არა რაღაც პონტში ანნასთან მინდოდა დარჩენილიყო მაგრამ სოფისთანაც მინდოდაა და ეს ყველაფერი ისე დაწერე, რომ გული არ დამწყდა მაგარიხარ. ზოგს არ ჯერა რომ "ყოფილი ნარკომანები" არსებობენ მაგრამ მე მჯერაა ყველა ინდივიდვალურია ასე რომ ველი ახალ ისტორიაას.წარმატებები ტკბილო
............
შენი ერთგული მკითხველი <3
ანნა ა

 


№7 სტუმარი ეკა

გამიტყდა რო ესე დაამთავრე :(

 


№8  offline მოდერი სალანდერი

ანნა ა
ვააა ხომ ვთქვი სულ სხვანაირად იქნება თქოო,არა რაღაც პონტში ანნასთან მინდოდა დარჩენილიყო მაგრამ სოფისთანაც მინდოდაა და ეს ყველაფერი ისე დაწერე, რომ გული არ დამწყდა მაგარიხარ. ზოგს არ ჯერა რომ "ყოფილი ნარკომანები" არსებობენ მაგრამ მე მჯერაა ყველა ინდივიდვალურია ასე რომ ველი ახალ ისტორიაას.წარმატებები ტკბილო
............
შენი ერთგული მკითხველი <3
ანნა ა

ძალიან დიდი მადლობა ანნა ❤
გამახარე ძალიან ❤

ეკა
გამიტყდა რო ესე დაამთავრე :(

ვწუხვარ ❤

ann-ann
ვეცადე მაგრამ მაინც ვერ მოვიდა სოფი გულამდე...:(

სამწუხაროა . . .
მადლობა ❤

 


№9  offline წევრი მე-ოცნებე

ჩემთვის ყველანაირი დასასრული მისაღები იყო..მაგრამ მოლოდინს გადააჭარბა იმან რაც დაწერე.საოცარი გოგო ხარ, ველოდები ასეთივე ცხელ და საოცარ ამბებს.

 


№10  offline წევრი Liziko27

ხო ბოდიში უნდა მოგიხადო.. როცა ვთქვი რომ როგორც სხვა ისტორია ისე დამთავრდებოდა... სულ სულ.განსხვავებული ხარ და მართლა უკან მიმაქვს ჩემი სიტყვები;*;* გაღიარებ..

 


№11  offline მოდერი სალანდერი

მე-ოცნებე
ჩემთვის ყველანაირი დასასრული მისაღები იყო..მაგრამ მოლოდინს გადააჭარბა იმან რაც დაწერე.საოცარი გოგო ხარ, ველოდები ასეთივე ცხელ და საოცარ ამბებს.

შენთვის განსაკუთრებული მადლობა მაქვს სათქმელი ❤

Liziko27
ხო ბოდიში უნდა მოგიხადო.. როცა ვთქვი რომ როგორც სხვა ისტორია ისე დამთავრდებოდა... სულ სულ.განსხვავებული ხარ და მართლა უკან მიმაქვს ჩემი სიტყვები;*;* გაღიარებ..

ძალიან მიხარია ❤

 


№12  offline წევრი -ლილუ

ჰო რა...
ესე უნდა დამთავრებულიყო...
იმსახურებდა ეს ისტორია მისი პერსონაჟებითურთ ამ დასასრულს...
(სალადერისეულს)...
მე ჰო ვთქვი ბექას მისი თავის მეტი ვერავინ უშველისთქო(ესეა რა)...
იქ შენს სიღრმეში უნდა იპოვო ძალა...
(შენ თავს უნდა აჯობო რა)
გამიხარდა მე რომ ბექამ შეძლო....
და ვენებში მოდინარი სითეთრე გაექრო...
დანარჩენი შენც იცი რა...
მე იმ უმცირესობაში ვიყავი სოფიVSანნა...(არმეპრიორიტეტებოდა)
თათუ მაგალითია იმისა თუ როგორი უნდა იყოს საუკეთესო მეგობარი...
დიტო/თათუ სხვა ქიმიის წყვილად დარჩა აი ისეთ წყვლად ცალკე დასაწერი თემა რომ არის რა ამათი ამბავი...
სალანდერ'ო კიდევ ერთი ,,სიგიჟე"ნაშრომი გამოგივიდა რა(სხვანაირად ვერც იქნებოდა)
არ ვიცი ვისთან რა ემოცია და სათქმელი მიიტანა...
მე ჩემსას გტყვი...
ნარკოდამოკიდებულება დაძლევადია...
იმ ადამიანისთვის ვისაც თავად სურს,რომ ვენებიდან მომაკვდინებელი სითეთრე მოიშოროს...
მე კიდევ ერთხელ დამარწმუნე,რომ ადამიანს თუ უნდა შეუძლაი საკუთარ თავზე მაღლა დადგეს...
აი შენ რამდენად ჩემი ხარ და რამდენად ჩემეული ადამიანი(თუ იცი ნეტა)
სალანდერ'ო შენ რომ წერ ისე ერთეულები წერენ....
შენ რომ გრძნობ თითოეულ ასოს,სიტყვას,წინადადებას ისე ვერავინ რა...
ყველა'ფერს დებ სულ სულ ყველა'ფერს შენ თითოეულ ნაშრომში...
უნდა წერე რა...
სულ უნდა წერო...
მე სულ წაგიკითხავ...

 


№13  offline მოდერი სალანდერი

-ლილუ
ჰო რა...
ესე უნდა დამთავრებულიყო...
იმსახურებდა ეს ისტორია მისი პერსონაჟებითურთ ამ დასასრულს...
(სალადერისეულს)...
მე ჰო ვთქვი ბექას მისი თავის მეტი ვერავინ უშველისთქო(ესეა რა)...
იქ შენს სიღრმეში უნდა იპოვო ძალა...
(შენ თავს უნდა აჯობო რა)
გამიხარდა მე რომ ბექამ შეძლო....
და ვენებში მოდინარი სითეთრე გაექრო...
დანარჩენი შენც იცი რა...
მე იმ უმცირესობაში ვიყავი სოფიVSანნა...(არმეპრიორიტეტებოდა)
თათუ მაგალითია იმისა თუ როგორი უნდა იყოს საუკეთესო მეგობარი...
დიტო/თათუ სხვა ქიმიის წყვილად დარჩა აი ისეთ წყვლად ცალკე დასაწერი თემა რომ არის რა ამათი ამბავი...
სალანდერ'ო კიდევ ერთი ,,სიგიჟე"ნაშრომი გამოგივიდა რა(სხვანაირად ვერც იქნებოდა)
არ ვიცი ვისთან რა ემოცია და სათქმელი მიიტანა...
მე ჩემსას გტყვი...
ნარკოდამოკიდებულება დაძლევადია...
იმ ადამიანისთვის ვისაც თავად სურს,რომ ვენებიდან მომაკვდინებელი სითეთრე მოიშოროს...
მე კიდევ ერთხელ დამარწმუნე,რომ ადამიანს თუ უნდა შეუძლაი საკუთარ თავზე მაღლა დადგეს...
აი შენ რამდენად ჩემი ხარ და რამდენად ჩემეული ადამიანი(თუ იცი ნეტა)
სალანდერ'ო შენ რომ წერ ისე ერთეულები წერენ....
შენ რომ გრძნობ თითოეულ ასოს,სიტყვას,წინადადებას ისე ვერავინ რა...
ყველა'ფერს დებ სულ სულ ყველა'ფერს შენ თითოეულ ნაშრომში...
უნდა წერე რა...
სულ უნდა წერო...
მე სულ წაგიკითხავ...

მიყვარხარ და მეჩემები რა. . .
ყოველთვის სხვანაირად, გულის "ფანცქალით"გელოდები ხოლმე, უკვე ამდენი ხანია. . .
მიხარიხარ მე შენ. . .
დავწერ ჰო, ცოტა პაუზის მერე როგორც მჩვევია. . .
თათუ და დიტოზე რა გითხრა აბა. . . მიყვარს ორივე და ვიფიქრებ ამაზე. . .
შენ კი მადლობა ჩემო საოცარო ❤

 


№14  offline წევრი ket-kat

რაღაც უცებ-უცებ დაწერილი იყო ჰო??? სხვას მოველოდი და სხვა დამხვდა , მოდი შევთანხმდეთ რო შენ შენ არ იყავი ამ თავში და რომ შენ როგორც ზრდასრულ მწერალს არ გეკადრებოდა ეს თავი:(( სერიალივით გადაწყვიტე უცებ ყველაფერი და ხაზიც გადაუსვი ისტორიას :((( ძაან მომწონხარ და მიტყდება ჩემი შენდამი ეს კომენტარი მაგრამ მგონია რომ რაც უფრო მაღალ ლეველზე ხარ მით უფრო დაფიქრებულად უნდა წერო და გააზრებულად რაა:(( იმდენი ნამდვილად არ გეპატიება რამდენიც დამწყებს და იცი ეს შენ...)) ენივეი წარმატებებს გისურვებ და მუზებს კიდე ;)))<3

 


№15  offline წევრი GirlWhoWritesBcsSheNeedsBreathe

სიტყვები ზედმეტია...! იდეალური და სევდით, ტკივილით, სიხარულით სავსე 11 თავი! ძალიან მომეწონა <3 დასასრული მართალია კარგი იყო, მაგრამ მაინც ვიტირე :დდ ასე ვიცი სულ ვტირი, რავქნა... გამაბედნიერე! უკარგესი ხარ <3 ველი შემდეგ ისტორიას

 


№16  offline მოდერი სალანდერი

ket-kat
რაღაც უცებ-უცებ დაწერილი იყო ჰო??? სხვას მოველოდი და სხვა დამხვდა , მოდი შევთანხმდეთ რო შენ შენ არ იყავი ამ თავში და რომ შენ როგორც ზრდასრულ მწერალს არ გეკადრებოდა ეს თავი:(( სერიალივით გადაწყვიტე უცებ ყველაფერი და ხაზიც გადაუსვი ისტორიას :((( ძაან მომწონხარ და მიტყდება ჩემი შენდამი ეს კომენტარი მაგრამ მგონია რომ რაც უფრო მაღალ ლეველზე ხარ მით უფრო დაფიქრებულად უნდა წერო და გააზრებულად რაა:(( იმდენი ნამდვილად არ გეპატიება რამდენიც დამწყებს და იცი ეს შენ...)) ენივეი წარმატებებს გისურვებ და მუზებს კიდე ;)))<3

უცებ-უცებ? ჰო შეიძლება, როცა გასართობად ვწერ ისტორიას დასასრულსი ყოველთვის ეტყობა ხოლმე და მეორედ მოხდა ეს უკვე. . .
წერით ვისიამოვნე რა, გასართობი იყო და სიამოვნების მისაღები. . . უკეთესიც იქნება ჰო, სერიოზული და ვიცი რატომაც თქვი ეს რაც თქვი . . .
მადლობა შენ, მიხარია რომ აქ იყავი ❤

GirlWhoWritesBcsSheNeedsBreathe
სიტყვები ზედმეტია...! იდეალური და სევდით, ტკივილით, სიხარულით სავსე 11 თავი! ძალიან მომეწონა <3 დასასრული მართალია კარგი იყო, მაგრამ მაინც ვიტირე :დდ ასე ვიცი სულ ვტირი, რავქნა... გამაბედნიერე! უკარგესი ხარ <3 ველი შემდეგ ისტორიას

ძალიან მიხარია თუ მოგეწონა, უღრმესი მადლობა ❤

 


№17  offline წევრი elene2619

ეს რა დაინახა ჩემმა თვალებმა:D სოფო და ბექა ერთად და მათი შვილი ვფიქრობ არაა ურიგო დასასრული <3 მიუხედავად იმისა რომ მე ანნას და ბექას წყვილი უფრო მომწონდა(მართალია წყვილი არც ყოფილან მაგრამ მაინც) სასწაული დასასწული იყო ბექას ისეთი სოფი დაუბრუნდა როგორი ქალიც ჭირდებოდა გვერდით და თითონაც ისეთი გახდა როგორიც უფრო სასურველი იქნებოდა სოფისთვის... მომეწონა ძალიან მომეწონა <3
სასწაული გოგო ხარ ეგ უკვე იცი :D heart_eyes დიდხანს არ გვალოდინო ახალი ისტორიით დაგვიბრუნდი მალე blush

 


№18  offline აქტიური მკითხველი meocnebe avadmyopi

დედას გეფიცები ჯერ დასასრულს არ მოველოდი
ვაფშე სხვა გეგმები მქონდა ამ თავის კომენტარში
გუშინ კომენტარებს რომ გადავხედე ნერვებმა მიმტყუნა რა
ცინიზმი არ მოსწონთ თურმე სოფიში
გემოვნებაზე არ დაობენ მართალია
სხვა ისტორიას არ შევადარებდი ამას მაგრამ იმის ავტორიც შენ ხარ
ანდრეა ხომ მიყვარდა... არა... ვაფრენდი მასზე
ხო ყველანაირად მიყვარდა
მაგრამ ყველაზე მეტად ცინიზმმა შემაყვარა
ხო ცინიზმი მომწონს პერსონაჟში და არა დებილური სიმორცხვე ხოლმე
ზოგჯერ სიამაყე და პრინციპები
და ხო ამან შემაყვარა სოფიც
ანა არ მომწონდა იმიტო,რომ ზედმეტად გულუბრყვილო და რომანტიკოსი იყო
ვიცოდი ბოლოს მაგრად დაიჩაგრებოდა და შემეცოდებოდა
ხო და ასე ვარ ახლა
ანდრეას და სოფის მაგალითზე შემიძლია ვთქვა რომ ირონია პერსონაჟში ჩემთვის ყველაზე დადებითი თვისებაა
და რა,რომ ბექა ნარკოდამოკიდებული იყოო??
ანდრეაც ხო იყო რამდენიმე კვირით
ბოდიში გქონია ვიღაცეებისთვის მოსახდელი სალანდერ ,იმიტომ რომ სოფი კარიერასაც უთმობდა დროს(ვითომ პირველ ადგილზე,ნუ ჩემთვის ეგრე არ იყო) და ბექასთან ოჯახის შექმნას "შედი ქალო კუხნაში"_ს პრინციპზე არ აპირებდა
მინისტრობას ისე უყურებენ გეგონება მეეზოვე ყოფილიყო
ოდესღაც რომ გამოცხადდებოდა,რომ მინისტრს მასზე ცამეტი წლით უმცროსი უყვარსო მაგ დროსაც მაგრად რისკავდა
ანნას ბალეშიკობდნენ და სოფი ისე გამოიყვანეს გეგონება ბექა არ უყვარდა
პრინციპებს გადააბიჯა და ამდენი წლით უმცროსი შეიყვარა ხო
ამით უკვე უქმნიდა საფრთხეს კარიერას და ხანდახან უნდა დაფიქრდნენ ხოლმე
ხო მეც შემეცოდა ანნა მართლა უყვარდა
ხო არ მომწონდა იმიტო,რომ ვიცოდი დიდ ხანს ვერ გაიტანდა მისი "მე ძლიერი ქალი ვარ" როლის თამაშით თავს და ვერც ბექას...
დაძლია ხო ყველას გარეშე დაძლია ნარკოდამოკიდებულობა ტყულად ბჭობდნენ
რომელი დაეხმარებოდა
არც ერთი ყავდა გვერდით
თუმცა დაძლია ხო ამ დებილური სიყვარულობანას თამაშის გარეშე დაძლია
ვსო აღარ ყოფილა მისგან დაორსულება სირცხვილი :დ
ხო ნარკომანი იყო და დაფეხმძიმდა სოფი მისგან ორჯერ
ყავს შვილი ხო და კიდე ბევრი ეყოლებათ :დ
ხო ვცდილობდი არც ერთისკენ გადავხრილიყავი არც სოფისკენ და არც ანნასკენ არ გამოვიდა
პირველივე თავიდან მომხიბლა სოფიმ...ბექამ
და ამ ორივემ ერთად საერთოდ
ვერიდებოდი რადგან იმედი რომ გამცრუებოდა გავგიჟდებოდი ვიცოდი
იმ დღეს სხვა ისტორიაზე მომივიდა ეგრე და რომ ვიხსენებ ნერვები მეშლება
ეს თავი საჩემო არ იყო (ცოტა ასაკობრივად თორემ ისე როგორც ვნატრობდი ისე დასრულდა და არ მომეწონებოდა??)
ნუ რამდენიმე მომენტი მაგრამ სულ ფეხებზე ჩემი ასაკი მე ამის დასასრულს არ წავიკითხავდი??
დასასრულს რომელსაც არ მოველოდი??
მართალი იყავი მართლა ნაღდი იყო ეს თავი
დამთავრდა წიოკები და გარჩევები კომენტარებში
დაირღვა ისევ ჩემი რუტინა
დაპოსტვას რომ ველოდებოდი და საიტზე რომ შემოვრბოდი
ხო ბევრჯერ დამიგვიანია
ჯერ არ დამიმთავებია ჩემი სათქმელი
ანნა??ასე აჯობებდა მართლა
ბექა მიეჩვეოდა და რა სიყვარულში აეროდა რადგან სოფი აქ არ იყო და მერე ისევ ანნას ეტკინებოდა
აი რატომ მის მხარეს არ ვიყავი ზედმეტად მიამიტი იყო(მერამდენჯერ ვამბობ უკვე ავირიე)
ხო თან ძალიან
"ოდესღაც" იპოვის სხვას მის გულში აღარ იქნება ბექა რამიშვილის ადგილი იმ დამოკიდებულებით მაინც
ყველაზე მეტად ეგ იმსახურებდა ბედნიერებას მგონი
ხო არ მომწონდა.მეგონა რომ სოფის ხელს შეუშლიდა მაგრამ მერე მისმა სინაზემ და გულუბრყვილობამ გულიდან ლოდი მომხსნა
არ იყო იმდენად ამაყი და ძლიერი რომ სოფის გამკლავებოდა
უფრო გამოცდილს და პატარა ბიჭის სიყვარულით გაგიჟებულს
ხო ჯერ კიდევ ვერ გადმოვეცი როგორ მომწონს
მთლიანობაში რაღაც სასწაული იყო და ვატყობ რაღაცა გამომრჩა
დიტო და თათია??
ხო ცოტა ვიცი მაგათ შესახებ
როგორც წყვილი
მაგრამ ცალ_ცალკე იცოცხლე და წარმოსახვა მეუბნება რომ არც ისე წყნარები იქნებიან
დავწერე
მაგრამ რა არ ვიცი
ვცდილობ გადმოვცე ემოციები და არ გამომდის
ხო დადასრულიო რომ წავიკითხე სათაურში გავგიჟდი და მერე ხომ საერთოდ
გიჟი ხარ
ხო დავრწმუნდი
გვაგიჟებ შენი ისტორიებით
მიხარიხარ
შენ და ყველა შენი ახალი ისტორია
ხო ხედავ რამდენი დამჭირდა კომენტარისთვის
და ბოლომდე მაინც ვერ გადმოვეცი რა ემოციები დამიტოვა
მაგრამ ვიტყვი რომ ვხვდები ეს არის ისტორია
რომლის გადაკითხვაც კიდევ ათასჯერ მომინდება heart_eyes heart_eyes
ხო და ეს შენებური იყო
სწორედ რომ შენი იყო
ცინიზმით და ირონიით სავსე (ინტრიგით)
მე რომ ვგიჟდები ისეთი
სალანდერ სასწაული ხარ

 


№19 სტუმარი სტუმარი მარიამ

კარგი ისტორია იყო.ანაზეც იქნებ დაწერო გაგრძელება?

 


№20  offline მოდერი Queenofmoon

არა,აი რა უნდა დავწერო ეხლა ისეთი რაც აქამდე შენთვის არავის უთქვამს?
ჰო,არც მე მოველოდი დასასრულს,სახლში რომ შემოვედი ჩემებსაც არ მივესალმე ეგრევე შენი ისტორიის კითხვა დავიწყე joy joy joy ჰო და,რა მინდოდა მეთქვაა..
ღიმილი ვერ მოვიშორე თავიდან,თან შენი ამბავი რომ ვიცი,გული მისკდებოდა ცუდად არ დამთავრდეს თქო.. ნუ აი,ვგიჟდები სოფი და ბექაზე რა.
შენზეც ვგიჟდები.. და ვაბშე არ მიყვარს ხოლმე ეს პირდაპირობა რას მიკეთებთ ხალხო joy
მეორედ და მესამედ წასაკითხ ისტორიებს ესეც შეემეტა უკვე!
წარმატებები ჩემო სალანდერ,უამრავ მუზას გისურვებ,სულ რომ წერო და წერო! heart_eyes

 


№21  offline წევრი ჯულა

არ ვიცი, გახსოვარ თუ არა, ორი თავის წინ დაგემშვიდობე და გითხარი, რომ განვითარებული მოვლენების გამო ვწყვეტდი კითხვას, და გტოვებდი, შენ მე ისე გამაბედიერე ახლა, რომ პირველად არ მიხარია ჩემი ვარაუდის არ გამართლება, ხო, დაგტოვე, ვიფიქრე ვსო, ამან ახლა ბექა ანასთან დატოვათქო, მაინც შემოვდიოდი და ვავლებდი თვალს, წინა თავის დასასრულმა მომცა იმედი, აი იმ მომენტმა, სოფის სურნელი წამში რომ იგრძნო ბექამ და ჩაიკეცა, რა ვქნა? უაზროდ და სასწაულად მინდოდა ეს ორი ერთად, ანნა, ოჰ ანნა, მაიც ვერ ვიტან, მიხარია რომ გააქრე, მიუხედავად იმისა, რომ მომენატრებიან სოფი და ბექა, თათუ და დიტო, ზუსტ დროს დაასრულე და კარგია, არც ერთი წამით არ იყო გაწელილი, სოფიმ რომ უთხრა შვილიო, მანდაც მომიკალი იმედი, ჯანდაბა, ჯანდაბა და კიდევ ბევრი ჯანდაბა, უუზომოდ კმაყოფილი ვარ, შენგან ამ დასასრულს მართლა არ ველოდი, ასე რა, ისე უყვარდათ ერთმანეთი სხვაგვარად არც შეიძლებოდა, მე მიყვარს სოფი და ბექა, ძალიან მადლიერი ვარ შენი, ამ დასასრულის გამო, მიხარია, რომ ბექამ იპოვა საკუთარ თავში ძალა და მოერია ამ ყველაფერს, დასძლია ეს "დაავადება" და ასე ჯანსაღად და ბედნიერად განაგრძობს ცხოვრებას, მის საყვარელ ქალთან, ოჯახთან  ერთად, თათუ არის მაგალითი იმისა, თუ როგორი უნდა იყოს ნამდვილი მეგობარი, რაღა გითხრა? ისეთი აჟიტირებული და ბედნიერი ვარ, მეტი რომ არ შეიძლება, შენზე კი, თამამად შემიძლია განვაცხადო, შემიყვარდი, შენი არაპროგნოზირებადი ხასიათითა და გამართული წერის სტილით, ერთი სიამოვნება ყოფილა შენი ისტორიის წაკითხვა, (რაღაც მომენტებში გაღიზიანების და ნერვების მოშლის მიუხედავად.) ახლა წავალ და შენს სხვა ისტორიებს ჩავუჯდები, იმედი მაქვს ასე სასიამოვნოდ გაღიმებულს და ბედნიერს დამტოვებ, და ჰო, მადლობა.

 


№22  offline მოდერი სალანდერი

elene2619
ეს რა დაინახა ჩემმა თვალებმა:D სოფო და ბექა ერთად და მათი შვილი ვფიქრობ არაა ურიგო დასასრული <3 მიუხედავად იმისა რომ მე ანნას და ბექას წყვილი უფრო მომწონდა(მართალია წყვილი არც ყოფილან მაგრამ მაინც) სასწაული დასასწული იყო ბექას ისეთი სოფი დაუბრუნდა როგორი ქალიც ჭირდებოდა გვერდით და თითონაც ისეთი გახდა როგორიც უფრო სასურველი იქნებოდა სოფისთვის... მომეწონა ძალიან მომეწონა <3
სასწაული გოგო ხარ ეგ უკვე იცი :D heart_eyes დიდხანს არ გვალოდინო ახალი ისტორიით დაგვიბრუნდი მალე blush

ელენეე, რა საოცარი გოგო ხარ შენ, მუდმივად რომ პოზიტივს ასხივებ იცი ჰო? მიხარია რომ სულ ჩემთან ხარ, ხან მეთანხმები ხან არა მაგრამ მომყვები და მიზიარებ ❤
ჰოდა მადლობა ❤

meocnebe avadmyopi
დედას გეფიცები ჯერ დასასრულს არ მოველოდი
ვაფშე სხვა გეგმები მქონდა ამ თავის კომენტარში
გუშინ კომენტარებს რომ გადავხედე ნერვებმა მიმტყუნა რა
ცინიზმი არ მოსწონთ თურმე სოფიში
გემოვნებაზე არ დაობენ მართალია
სხვა ისტორიას არ შევადარებდი ამას მაგრამ იმის ავტორიც შენ ხარ
ანდრეა ხომ მიყვარდა... არა... ვაფრენდი მასზე
ხო ყველანაირად მიყვარდა
მაგრამ ყველაზე მეტად ცინიზმმა შემაყვარა
ხო ცინიზმი მომწონს პერსონაჟში და არა დებილური სიმორცხვე ხოლმე
ზოგჯერ სიამაყე და პრინციპები
და ხო ამან შემაყვარა სოფიც
ანა არ მომწონდა იმიტო,რომ ზედმეტად გულუბრყვილო და რომანტიკოსი იყო
ვიცოდი ბოლოს მაგრად დაიჩაგრებოდა და შემეცოდებოდა
ხო და ასე ვარ ახლა
ანდრეას და სოფის მაგალითზე შემიძლია ვთქვა რომ ირონია პერსონაჟში ჩემთვის ყველაზე დადებითი თვისებაა
და რა,რომ ბექა ნარკოდამოკიდებული იყოო??
ანდრეაც ხო იყო რამდენიმე კვირით
ბოდიში გქონია ვიღაცეებისთვის მოსახდელი სალანდერ ,იმიტომ რომ სოფი კარიერასაც უთმობდა დროს(ვითომ პირველ ადგილზე,ნუ ჩემთვის ეგრე არ იყო) და ბექასთან ოჯახის შექმნას "შედი ქალო კუხნაში"_ს პრინციპზე არ აპირებდა
მინისტრობას ისე უყურებენ გეგონება მეეზოვე ყოფილიყო
ოდესღაც რომ გამოცხადდებოდა,რომ მინისტრს მასზე ცამეტი წლით უმცროსი უყვარსო მაგ დროსაც მაგრად რისკავდა
ანნას ბალეშიკობდნენ და სოფი ისე გამოიყვანეს გეგონება ბექა არ უყვარდა
პრინციპებს გადააბიჯა და ამდენი წლით უმცროსი შეიყვარა ხო
ამით უკვე უქმნიდა საფრთხეს კარიერას და ხანდახან უნდა დაფიქრდნენ ხოლმე
ხო მეც შემეცოდა ანნა მართლა უყვარდა
ხო არ მომწონდა იმიტო,რომ ვიცოდი დიდ ხანს ვერ გაიტანდა მისი "მე ძლიერი ქალი ვარ" როლის თამაშით თავს და ვერც ბექას...
დაძლია ხო ყველას გარეშე დაძლია ნარკოდამოკიდებულობა ტყულად ბჭობდნენ
რომელი დაეხმარებოდა
არც ერთი ყავდა გვერდით
თუმცა დაძლია ხო ამ დებილური სიყვარულობანას თამაშის გარეშე დაძლია
ვსო აღარ ყოფილა მისგან დაორსულება სირცხვილი :დ
ხო ნარკომანი იყო და დაფეხმძიმდა სოფი მისგან ორჯერ
ყავს შვილი ხო და კიდე ბევრი ეყოლებათ :დ
ხო ვცდილობდი არც ერთისკენ გადავხრილიყავი არც სოფისკენ და არც ანნასკენ არ გამოვიდა
პირველივე თავიდან მომხიბლა სოფიმ...ბექამ
და ამ ორივემ ერთად საერთოდ
ვერიდებოდი რადგან იმედი რომ გამცრუებოდა გავგიჟდებოდი ვიცოდი
იმ დღეს სხვა ისტორიაზე მომივიდა ეგრე და რომ ვიხსენებ ნერვები მეშლება
ეს თავი საჩემო არ იყო (ცოტა ასაკობრივად თორემ ისე როგორც ვნატრობდი ისე დასრულდა და არ მომეწონებოდა??)
ნუ რამდენიმე მომენტი მაგრამ სულ ფეხებზე ჩემი ასაკი მე ამის დასასრულს არ წავიკითხავდი??
დასასრულს რომელსაც არ მოველოდი??
მართალი იყავი მართლა ნაღდი იყო ეს თავი
დამთავრდა წიოკები და გარჩევები კომენტარებში
დაირღვა ისევ ჩემი რუტინა
დაპოსტვას რომ ველოდებოდი და საიტზე რომ შემოვრბოდი
ხო ბევრჯერ დამიგვიანია
ჯერ არ დამიმთავებია ჩემი სათქმელი
ანნა??ასე აჯობებდა მართლა
ბექა მიეჩვეოდა და რა სიყვარულში აეროდა რადგან სოფი აქ არ იყო და მერე ისევ ანნას ეტკინებოდა
აი რატომ მის მხარეს არ ვიყავი ზედმეტად მიამიტი იყო(მერამდენჯერ ვამბობ უკვე ავირიე)
ხო თან ძალიან
"ოდესღაც" იპოვის სხვას მის გულში აღარ იქნება ბექა რამიშვილის ადგილი იმ დამოკიდებულებით მაინც
ყველაზე მეტად ეგ იმსახურებდა ბედნიერებას მგონი
ხო არ მომწონდა.მეგონა რომ სოფის ხელს შეუშლიდა მაგრამ მერე მისმა სინაზემ და გულუბრყვილობამ გულიდან ლოდი მომხსნა
არ იყო იმდენად ამაყი და ძლიერი რომ სოფის გამკლავებოდა
უფრო გამოცდილს და პატარა ბიჭის სიყვარულით გაგიჟებულს
ხო ჯერ კიდევ ვერ გადმოვეცი როგორ მომწონს
მთლიანობაში რაღაც სასწაული იყო და ვატყობ რაღაცა გამომრჩა
დიტო და თათია??
ხო ცოტა ვიცი მაგათ შესახებ
როგორც წყვილი
მაგრამ ცალ_ცალკე იცოცხლე და წარმოსახვა მეუბნება რომ არც ისე წყნარები იქნებიან
დავწერე
მაგრამ რა არ ვიცი
ვცდილობ გადმოვცე ემოციები და არ გამომდის
ხო დადასრულიო რომ წავიკითხე სათაურში გავგიჟდი და მერე ხომ საერთოდ
გიჟი ხარ
ხო დავრწმუნდი
გვაგიჟებ შენი ისტორიებით
მიხარიხარ
შენ და ყველა შენი ახალი ისტორია
ხო ხედავ რამდენი დამჭირდა კომენტარისთვის
და ბოლომდე მაინც ვერ გადმოვეცი რა ემოციები დამიტოვა
მაგრამ ვიტყვი რომ ვხვდები ეს არის ისტორია
რომლის გადაკითხვაც კიდევ ათასჯერ მომინდება heart_eyes heart_eyes
ხო და ეს შენებური იყო
სწორედ რომ შენი იყო
ცინიზმით და ირონიით სავსე (ინტრიგით)
მე რომ ვგიჟდები ისეთი
სალანდერ სასწაული ხარ

ვაიმეეეეეე. . .
ეს ორ მეტრიანი სიყვარულობა სულ მე მეკუთვნოდა ხო? აი შენ ხო გამაგიჟე რა... მართლა ტო, სერიოზულად გიჟი ხარ. აი შენ რომ ანდრეაზე ძან დაქრაშული ხარ ხომ ვიცი და სოფის სახელი რომ მაგასთან ახსენე უკვე გასაგებია რამდენად გევასება ესეც. . . ნუ ცინიზმიც რომ მე და შენ ძან გვიყვარს ორივეს ცნობილი ფაქტია, ჰოდა კიდევ ისაა ცნობილი ფაქტი ძან რომ "მევასები" და მაბედნიერებ ❤
მადლობა ❤

სტუმარი მარიამ
კარგი ისტორია იყო.ანაზეც იქნებ დაწერო გაგრძელება?

ვერ დაგპირდებით, მაგრამ ვიფიქრებ აუცილებლად ❤

Queenofmoon
არა,აი რა უნდა დავწერო ეხლა ისეთი რაც აქამდე შენთვის არავის უთქვამს?
ჰო,არც მე მოველოდი დასასრულს,სახლში რომ შემოვედი ჩემებსაც არ მივესალმე ეგრევე შენი ისტორიის კითხვა დავიწყე joy joy joy ჰო და,რა მინდოდა მეთქვაა..
ღიმილი ვერ მოვიშორე თავიდან,თან შენი ამბავი რომ ვიცი,გული მისკდებოდა ცუდად არ დამთავრდეს თქო.. ნუ აი,ვგიჟდები სოფი და ბექაზე რა.
შენზეც ვგიჟდები.. და ვაბშე არ მიყვარს ხოლმე ეს პირდაპირობა რას მიკეთებთ ხალხო joy
მეორედ და მესამედ წასაკითხ ისტორიებს ესეც შეემეტა უკვე!
წარმატებები ჩემო სალანდერ,უამრავ მუზას გისურვებ,სულ რომ წერო და წერო! heart_eyes

ძალიან პოზიტივო გოგო, ძალიან რომ გამაბედნიერე ხომ იცი, ძალიან მაგარი ტიპი რომ ხარ, ეგეც ხომ იცი და მე რომ კიდევ უფრო კარგად დავბრუნდები ეგ მე ვიცი და მენდე.
ჰო, ძალიან მიხარია რომ მოგეწონა და ძალიან დიდი მადლობა ყველაფრისთვის❤

 


№23 სტუმარი mari

ის დასასრული იყო რაც უნდა ყოფილიყო

 


№24  offline მოდერი სალანდერი

ჯულა
არ ვიცი, გახსოვარ თუ არა, ორი თავის წინ დაგემშვიდობე და გითხარი, რომ განვითარებული მოვლენების გამო ვწყვეტდი კითხვას, და გტოვებდი, შენ მე ისე გამაბედიერე ახლა, რომ პირველად არ მიხარია ჩემი ვარაუდის არ გამართლება, ხო, დაგტოვე, ვიფიქრე ვსო, ამან ახლა ბექა ანასთან დატოვათქო, მაინც შემოვდიოდი და ვავლებდი თვალს, წინა თავის დასასრულმა მომცა იმედი, აი იმ მომენტმა, სოფის სურნელი წამში რომ იგრძნო ბექამ და ჩაიკეცა, რა ვქნა? უაზროდ და სასწაულად მინდოდა ეს ორი ერთად, ანნა, ოჰ ანნა, მაიც ვერ ვიტან, მიხარია რომ გააქრე, მიუხედავად იმისა, რომ მომენატრებიან სოფი და ბექა, თათუ და დიტო, ზუსტ დროს დაასრულე და კარგია, არც ერთი წამით არ იყო გაწელილი, სოფიმ რომ უთხრა შვილიო, მანდაც მომიკალი იმედი, ჯანდაბა, ჯანდაბა და კიდევ ბევრი ჯანდაბა, უუზომოდ კმაყოფილი ვარ, შენგან ამ დასასრულს მართლა არ ველოდი, ასე რა, ისე უყვარდათ ერთმანეთი სხვაგვარად არც შეიძლებოდა, მე მიყვარს სოფი და ბექა, ძალიან მადლიერი ვარ შენი, ამ დასასრულის გამო, მიხარია, რომ ბექამ იპოვა საკუთარ თავში ძალა და მოერია ამ ყველაფერს, დასძლია ეს "დაავადება" და ასე ჯანსაღად და ბედნიერად განაგრძობს ცხოვრებას, მის საყვარელ ქალთან, ოჯახთან  ერთად, თათუ არის მაგალითი იმისა, თუ როგორი უნდა იყოს ნამდვილი მეგობარი, რაღა გითხრა? ისეთი აჟიტირებული და ბედნიერი ვარ, მეტი რომ არ შეიძლება, შენზე კი, თამამად შემიძლია განვაცხადო, შემიყვარდი, შენი არაპროგნოზირებადი ხასიათითა და გამართული წერის სტილით, ერთი სიამოვნება ყოფილა შენი ისტორიის წაკითხვა, (რაღაც მომენტებში გაღიზიანების და ნერვების მოშლის მიუხედავად.) ახლა წავალ და შენს სხვა ისტორიებს ჩავუჯდები, იმედი მაქვს ასე სასიამოვნოდ გაღიმებულს და ბედნიერს დამტოვებ, და ჰო, მადლობა.

ჯულა, რა თქმა უნდა მახსოვხარ და მგონი რომ არ დაგეწერა ახლა ეგ, ინტერესი მომკლავდა, სადაც შენ დამტოვე აშკარად არ ჩანდა იქ დასასრული და იმიტომ ❤
ჰოდა ძალიან გამაბედნიერე ახლა, არ ვიცი მაშინ ნახე თუ არა პასუხი მაგრამ, გთხოვე თუ წაიკითხავ ბოლო თავს მითხარი მართალი იყავი თუ არამეთქი.
ჰოდა აი ახლა, ისეთი ბედნიერი და გაბადრული სახე მაქვს რომ პროსტო ვერ წარმოიდგენ ❤
ჰოდა, უღრმესი მადლობა რომ გაითვალისწინე ჩემი თხოვნა და შენი აზრი გამიზიარე ❤

mari
ის დასასრული იყო რაც უნდა ყოფილიყო

მიხარია ❤

 


№25  offline წევრი სიბილა

იმედი მაქვს ეს კომენტარი დაფიქსირდება. არ შეიძლებოდა სხვანაირი დასასრული. და ვაღიარებ,რომ ეს ასე დაწერე.ზუსტად ასე.

და ველი ახალს. ძალიან საინტერესო იქნებოდა შენეული კლასიკური გაგებით დეტექტივი.

ვაღიარებ ანუ შენს მწერლურ ნიჭს , გემოვნება ს და შრომისმოყვარეობა ს ვაღიარებ.

 


№26  offline მოდერი სალანდერი

სიბილა
იმედი მაქვს ეს კომენტარი დაფიქსირდება. არ შეიძლებოდა სხვანაირი დასასრული. და ვაღიარებ,რომ ეს ასე დაწერე.ზუსტად ასე.

და ველი ახალს. ძალიან საინტერესო იქნებოდა შენეული კლასიკური გაგებით დეტექტივი.

ვაღიარებ ანუ შენს მწერლურ ნიჭს , გემოვნება ს და შრომისმოყვარეობა ს ვაღიარებ.

რუსა, მიხარია რომ ისიამოვნე ❤
დეტექტივს რაც შეეხება, რა ვიცი, რა გითხრა აბა, ვნახოთ ❤
მადლობა ❤

 


№27  offline წევრი მარიკუნაა♥️

რავი არა, რა.
თუ ვერ?
ვერ წამოვიღე ჩემკენ.
არ ვიცი, აზრზე არ ვარ.

ან რავიცი, შეიძლება.
დებილი ვარ, ვიცი.
--------------------
საით მივყავართ ოცნებებს?

 


№28  offline მოდერი სალანდერი

მარიკუნაა♥️
რავი არა, რა.
თუ ვერ?
ვერ წამოვიღე ჩემკენ.
არ ვიცი, აზრზე არ ვარ.

ან რავიცი, შეიძლება.
დებილი ვარ, ვიცი.

მესმის ❤
მართლა მარიკუნა. . .
მადლობა ❤

 


№29 სტუმარი ქქ

ცოტა იმედი გამიცრუვდა:( სოფის ბრძოლა მისი კარიერისთვის მაშინ ტყუილი იყო თუ ისევ აპირებდა დანებებას:)

 


№30  offline მოდერი სალანდერი

ქქ
ცოტა იმედი გამიცრუვდა:( სოფის ბრძოლა მისი კარიერისთვის მაშინ ტყუილი იყო თუ ისევ აპირებდა დანებებას:)

ფეისბუქიდან რომ დაწერე მაშინაც ვნახე კომენტარი და მერე რატომღაც წაშალე, ვეღარ გიპასუხე.
ჰოდა აქ დაგიწერ, ვწუხვარ რომ იმესი გაგიცრუვდა, თუმცა პრინციპების გადაფასება არასდროსაა გვიან ❤
მადლობა ❤

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.