შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სახლი ვერაზე 3


26-11-2018, 12:43
ავტორი ანუშირვანი
ნანახია 483

სახლი ვერაზე 3

ოთახიდან გამოვიდნენ, ერთად ისადილეს, ხმა არცერთს არ ამოუღია. ანა შებინდებას ელოდა, რომ თავისი ჩანაფიქრი სისრულეში მოეყვანა. 6 საათი იყო, სახლიდან რომ გამოვიდა და დაიბარა მაღაზიაში მივდივარო, რამაც დამიანე დააეჭვა, ამიტომ უკან გაჰყვა.
ანა ფრთხილად მიაბიჯებდა, დიდი, რკინის, ჩუქურთმიანი ჭიშკარი გააღო და გავერანებულ ეზოში შევიდა. ყველაფერმა თვალწინ გაურბინა.. როგორ თამაშობდა ბავშვობაში აქ.. აი, ის საქანელა, ასე ძალიან რომ უყვარდა, დემეტრე კი სულ ცდილობდა, რომ გოგონასთბის დაესწრო. უნებურად გაეღიმა ამ მოგონებებზე. ფანრი აანთო და ნელ-ნელა აუყვა ქვითკირის კიბეს, რომელიც დაბზარულიყო და ბალახები ამოსჩროდა. კართამ გაჩერდა და გასაღები ამოიღო. ეს გასაღებიც დემეტრემ მისცა, ერთ დღესაც ჩემი ცოლი გახდებიო რომ განუცხადა. გასაღები კლიტეს მოარჰო და გადაატრიალა. უსიამოდ გაიჭრიალა დაჟანგულმა ანჯამებმა ფრთხილად გააღო და მარმარილოს დამტვერილ და ობობის ქსელით სავსე იატაკზე შეაბიჯა.. თითქოს არაფერი შეცვლილიყო, მხოლოდ ნივთები იყო არეული.. ბოლო ,,სტუმრის“ გამო. პირველი რაც მოაფიქრდა, ეს გიორგის კაბინეტი იყო, მეორე სართულზე. კიბეზე ფეხი დადგა თუ არა ხის საფეხურებმა ისეთი ხმა გამოსცა, ფაქტი იყო თავის დრო მოეჭამათ. უკვე მეექვსე საფეხურზე იყო, როცა კიბე ჩატყდა და შიგნით ფეხი ჩაუვარდა
- ჯანდაბა!! - წამოიყვირა და ფეხის ამოწევა სცადა მაგრამ უშედეგოდ, უცებ ქვედა საფეხურიც ჩატყდა და კიბეში ჩავარდა..
დამიანე ფრთხილად მიჰყვებოდა გოგონას, რომელიც ეოში შეჩერდა, თვითონაც შედგა, გაახსენდა ყველაფერი და ვერც კი გაიგო როგორ გაქრა ანასტასია. მერე უცებ მტვრევის ხმა გაიგო და სახლში რომ შევარდა პირველი რაც დაინახა, ეს ფანრის შუქი იყო, რომელიც კიბია სიღრმიდან მოდიოდა , მაშინვე იქეთ წავიდა და შიგნით ჩახტა
- ანა, ანა.. გამოფხიზლდი.. ანა - ფრთხილად ეხებოდა სახეზე და გოგონას მოსულიერებას ცდილობდა, რაც გამოუვიდა
- დამიანე.. აქ რა გინდა .. - ძლივს წარმოთქვა და წამოდგომას შეეცადა
- ფრთხილად, ვფიქრობ თავი დაარტყი..
- სად ვართ ? ეს კიბის ქვეშაა ? უცნაურია აქამდე არასდროს მინახავს ..
- არც მე .. -თქვა დამიანემ და დაამატა - ზოგადად, კიბის ქვეშ საკუჭნაოა ხოლმე, ეს კი საკუჭნაოს არ გგავს..
- აქედან უნდა ავიდეთ.. თქვა ტასომ და ფანარით იქაურობის შესწავლას შუდგა
- ირგვლივ სულ მიწაა, საინტერესოა.. თქვა და ძირს დაიხედა- ეს რა არის ? - იკითხა, როცა რაღაც მყარა ფეხი წაჰკრა
- არვიცი, ქვას ჰგავს.. - დამიანემ მობილურით გაანათა და ზედ წარწერა ამოიკითხა: ,, ეკატერინე დორეული. ალექსანდრეს ას. 1945-1970
- ეს რა ჯანდაბაა … ღმერთო ეს… საფლავი.. მთელი ამ ხნის განმავლობაში სახლის ქვეშ ადამიანი იყო დასაფლავებული .. ღმერთოო.. - შეძრწუნებულმა წამოიძახა- უნდა ამოვთხაროთ!
- რაა? - გაკვირვებულმა წამოიძახა დამიანემ
- ეს ერთადერთი გზაა სიმართლის გასაგებად, იქნებ სწორედ ესაა პანდორას ყუთი ?
- და იქნებ არაა ? მიცვალებულის ამოთხრის იდეა არ მომწონს!
- აქ არაკანონიერად ვართ, თუ გაიგებენ დაგვაპატიმრებენ, ამიტომ ნებისმიერი ნივთმტკიცება გვჭირდება .. - თვალებგაფართოებულმა წამოიძახა ანამ დამიანე იძულებული გახდა, რომ იარაღები მოეძებნა ამოსათხრელად. მალევე მიაგნო, ადგილი არც შეუცვლიათ, ისევ იქ იყო. ბარი და წერაქვი მოიტანა
- მაშ ასე დავიწყეთ.. -თქვა და ბარი მიწას დაჰკრა .. კარგა ხანს თხრიდნენ დაახლოებით ერთი მეტრის ამოთხრის შემდგომ ბარის წვერი რაღაც მაგარს მოხვდა - ორივემ ერთმანეთს გადახედა , სასახლის სახურავი ნიჩბით მოასუფთავეს და გვერდებიდან მიწა მოაშორეს, რათა მარტივად გაეღოთ. თავი ძლივს ააძვრეს და რაც შიგნით დახვდათ ეს საშინელება იყო: ჯერ საშინელი, თავისებური, ხრწნისა და მიწის სუნი ამოვარდა, შემდეგ კი ნათლად დაინახეს თუთქმის უკვე ძვლებად ქცეული, პირდაბჩენილი ქალის სხეული. შავი ატლასის კაბა ეცვა და ხელში შავი ყუთი ეჭირა. ერთხანს ამ სანახაობით გათიშულნი ვერ გამოერკვნენ, შემდეგ დამიანემ მიცვალებულს ხელიდან გამოაცალა ყუთი და ზემოთ ადო და ანას ასვლაში დაეხმარა.
- როგორ მინდა რომ ყველაფერი გაირკვეს.. ეს ქალი ვინ არია საერთოდ . ალექსანდრე.. მახსოვს ბატონი გიორგის ბაბუის სახელია.. ამუ გამოდია რომ ეს ქალი გიორგის მამიდაა ?? ვერაფერს ვხვდები..
- მოდი, ყუთი გავხსნათ.. იქნებ რამე აღმოვაჩინოთ.. - ყუთი ხელში აიღო დამიანემ და ფრთხილად გახსნა. შიგნით გაცრეცილი წერილები იდო, ძველი საფოსტო მარკითა და მისამართებით. ბოლოს კი ფოტოსურათი იდო - ახალგზარდა წყვილის, რომლებიც ბედნიერად უღიმოდნენ ფოტოაპარატს, ფოტოს უკან წარწერა ამოიკითხა - კატო და ილია, ლენინგრადი 1967 წელი .. - ერთმანეთს გადახედეს
- ეს რას უნდა ნიშნავდეს ? კატო გასაგებია, ილია ვინ არის ?
- იქნებ ქმარი ? - თქვა დამიანემ და ორივემ მიცვალებულს დახედა
- არამგონია გათხოვილი ქალი ასე .. ასე დაემარხათ სახლის ქვეშ.. ბოლოსდაბოლოს ქმარიც გვერდით უნდა ჰყოლოდა დაკრძალული, თანაც არა აქ, არამედ სასაფლაოზე!
- და როგორ უნდა გავარკვიოთ ყველაფერი, როცა ამ ოჯახის არცერთი წევრი ცოცხალი არაა?
- ოჯახი ჰო.. მაგრამ ერთმა ადამიანმა შესაძლოა რამე იცოდეს..
- ვინ ? - გაკვირვბით ჰკითხა დამიანემ
- ნაზიმ .. ბატონი გიორგის შემდეგ კი დამიანეს ძიძა იყო.. იქნებ, რამე იცის ამ ყველაფერზე. უნდა ვცადოთ - დარწმუნებით თქვა ანამ და ჩონჩხს გაუსწორა მზერა - და ამას ასე ვერ დავტოვებთ!
- რა უნდა ვუყოთ ?
- სასახლიდან უნდა გადმოვასვენოთ
- კარგი და მერე?
- მეგობართან წავიღებთ..

***
ალბათ, ამ ქუჩაზე გავლისას ყველას დაუნახავს ძველი კორპუსის სარდაფზე გაკრული აბრა, რომელზეც შავ ფონზე, დიდი, თეთრი ასოებით ეწერა: ,,ჰადესის სახლი“
ეს ერთი შეხედვით, ირონიული სახელი აბსოლუტურად შეესაბამებოდა ამ სარდაფის დანიშნულებას, ის ხომ მორგი გახლდათ. ეს ასე ვთქვათ, ოჯახური ბიზნესი იყო, უკვე დიდი ხანია. ახლა მთელი ეს ბიზნესი ოჯახის უმცროსს ქალიშვილს -ნიკეს ჰქონდა ჩაბარებული. მის უფროს დას სძაგდა ეს ადგილი და როგორც კი სრულწლოვანი გახდა მაშინვე მოშორდა თავის ოჯახს. ნიკეს ბავშვობიდანვე აინტერესებდა ადამიანის ანატომია და როგროც კი მამამ ამ იდუმალ სამყაროში შებიჯების უფლება მისცა, მაშინვე დაიწყო საკუთარი მიზნისკენ სწრაფვა- სურდა მამასავით გამოეკვლია ადამიანების დაღუპვის მიზეზები. ამის გამო ბევრი მეგობარი არ ჰყავდა. უნივერსიტეტში სწავლისას გაიცნო ანასტასია, რომელიც ერთადერთი ახლო ადამიანი იყო მის ცხოვრებაში. ის ის იყო, ახალგაზრდა მამაკაცის დამტვრეული სხეულის დათვალიერებას მორჩა, რომ მობილურმა დარეკა
- ჰადესის სახლი გისმენთ!
- საღამომშვიდობის, საყვარელო, როგორ ხარ ?
- ოჰ, გაგახსენდი ქალბატონო ?
- არც დამვიწყებიხარ.. წინა დღეს მიცვალებული ხომ გაჩუქე ? -ჩაიხითხითა ანამ
- უინტერესო მიცვალებული იყო .. - იმედგაცრუებულმა გადახედა ზეწარ გადაფარებულს
- და თუ გეტყვი, რომ ახლა ძალიან საინტერესო და ,,გემრიელი“ ლუკმა მაქვს??
- შეფს არ დაურეკავს ჯერ - საათს დახედა
- შეფმა არაფერი იცის, მინდა ეს ჩვენი საიდუმლო იყოს
- ოჰოო, დავვინტრიგდი! მოიტანე, გელოდები !
- კარგი, გზაში ვართ!
ნიკემ ტელეფონი გათიშა და კარზე აბრა შემოატრიალა - არ ვმუშაობთ. შემდეგ მაგიდა მოამზადა და ყველა საჭირო ნივთი მოიმარაგა. მალევე კარზე დააკაკუნეს, კარი გააღო და ოთახში ახლგაზრდა მამაკაცმა შემოაბიჯა რომელსაც სასახლის ერთი ბოლო ეჭირა, ხოლო მეორე ბოლო ანას მოჰქონდა.
- გამარჯობა -თქვა ბიჭმა და სასახლე მორგის ნესტიან იატაკზე დადო
- გამარჯობა , ანა.. ეს რა არის? ხელფასი ისე შეგიმცირეს საფლავების გაძარცვაზეც გადახვედი ? - ჩაიცინა და მაშინვე თავი ახადა კუბოს - ეს.. რა ჯანდაბაა? - ახსნა განმარტებას დაელოდა და ორივეს გადახედა
- პირველ რიგში, მინდა ეს ბიჭი გაგაცნო.. დამიანე გავაშელი , ნიკე ამაშუკელი ..
- სასიამოვნოა -ორივემ ერთხმად წარმოსთქვა
- რაც შეეხება ამას, -განაგრძო დამიანემ - პატარა გამოძიებას ვატარებთ და შესაძლოა, ეს ქალი ჩვენი საქმის გასაღები იყოს
- ჰო , თუ რამეს გავარკვევთ აუცილებლად დაგვეხმარება
- კარგით.. დამეხმარეთ რომ მაგიდაზე გადმოვიტანო
ჩონჩხი მაგიდაზე გადმოიტანეს და კაბა სანახევროდ დაჩრჩილული კაბა შემოაჭრეს. ნიკემ იარაღები მოიმარაგა და დაკვირვებას შეუდგა.
- შეგიძლია დაადგინო მისი გარდაცვალების მიზეზი? ან ნებისმიერი რამ..
- მართალია დიდი ხანი გავიდა და მხოლოდ ძვლოვანი ქსოვილია დარჩენილი, მაგრამ შემიძლია რაიმე ვიპოვო
- კარგი, ამას დავტოვებთ, ეცადე არავინ გაიგოს ჩვენ წავალთ..
- კარგი, მტრედებო - ხითხითთ ჩაუკრა ანას თვალი და მიცვალებულს მიუბრუნდა
- ჩვენ არ..
- მტრედები არა? - ჩაიცინა დამიანემ და საჭეს მიუჯდა
- უბრალოდ, ჩემს გვერდით პირველად დაინახა მამაკაცი.. სულ ესაა
- პირველად? გასაკვირია
- რატომ ?
- ეგ მე უნდა გკითხო, რატომ არავინ იყო შენს გვერდით?
- ალბათ, ბავშვობის სიყვარული ვერ დავივიწყე - სიცილით მიუგო ანამ და საქარე მინას მიადო თავი. დამიანეს გაეღიმა, მეტი არაფერი უთქვამს. სახლში რომ მივიდნენ ანას ჩასძინებოდა. ერთხანს უყურა მძინარეს, შემდეგ კი ფრთილად აიყვანა ხელში და საწოლზე დააწვინა.
- ძილიმებისა ცისფერთვალებავ.. - ბავშვობის მეტსახელი დაუძახა, შუბლზე აკოცა და მშვიდად დატოვა ოთახი
მთელი ღამე არ დაეძინა, გადაწყვიტა გაესეირნა. სახლიდან გამოვიდა, როცა შენიშნა, რომ დორეულების სახლიდან შუქი გამოკრთოდა. მაშინვე იქეთ გასწია, ეზოს რომ მიუახლოვდა შუქი ჩაქრა. სახლისკენ წავიდა, როცა უცებ ვიღაც მთელი ძალით დაეტაკა და ძირს დააგდო. არ დაიბნა თავი გაითავისუფლა და უცნობი ქვეშ მოიქცია.
- ვინ ხარ და აქ რა გინდა ?? - უღრიალა მაგრამ ხმა არ ამოიღო, ნიღბის მოხსნა სცადა, მაგრამ თავში რაღაც ბლაგვი საგანი მოხვდა და ძირს დავარდა. ბუნდოვნად დაინახა, როგორ იდგა მის წინ ორი ნიღბიანი მამაკაცი.
- გამარჯობა დორეულო! - საზარლად ჩაიცინა ერთ-ერთმა
- საიდან.. საიდან იცით? - ძლივს წარმოსთქვა და ფეხზე ადგომას შეეცადა
- გეგონა, იტალიიდან შეუმჩნევლად ჩამოხვიდოდი და გამოძიებას დაიწყებდი შენს გოგოსთან ერთად?
- ის არაფერ შუაშია, არაფერი იცის - მშვიდად თქვა და თვალი გაუსწორა მათ
- მისმინე, თუ გინდა, რომ ახლა, თავის ოთახში მშვიდად მძინარე გიორგობიანს, ან მის ექსპედიციაში მყოფ დაიკოს არაფერი დაემართოს ამ საქმეს შეეშვი! წინააღმდეგ შემთხვევაში, მომიწევს ისინიც და შენც თავიდან მოგიშოროთ
- ვინ ხართ? დარწმუნებული ვარ, სწორედ მან დაგიქირავათ, ვინ ჩემი ოჯახი დახოცა
- არა დამიანე არა.. არ გაერიო ამ ყველაფერში.. - თქვა უცნობმა, ბიჭს მიუახლოვდა და უცებ, ისე, რომ დამიანემ გააზრებაც ვერ მოასწრო დანა გაუყარა - ეს კი, იმისთვის, რომ დარწმუნდე ჩვენს შესაძლებლობებში.. უკან არაფრის გამო არ დავიხევთ.. თქვა და საკუთარ სისხლში დასვრილ დამიანეს მოშორდა. კიბე ჩაიარეს და თვალს მიეფარნენ. ბიჭი გაჭირვებით წამოდგა და სახლისკენ წავიდა, ჭრილობა სტკიოდა და ძლივს ადგამდა ნაბიჯებს. კარზე ზარი დარეკა.. ერთხელ, ორჯერ.. პასუხი არ იყო. უკვე ითიშებოდა, როცა კარი გაიღო და ანას შეშინებული სახე დაინახა..




ესე მესამე თავი <3 ვფიქრობ, საკმაოდ მსუყეა <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი დარინა

კი დამპირდი წინა თავში სიტუაცია დაიძაბებაოო და რას ვიფიქრებდი დამიანეს თუ დაგვიჭრიდიი, აუ ერთი სული მაქვს როდის გაიგებს დამიანე რომ მისი ბავშვობის სიყვარულია.

 


№2  offline წევრი I love you baby

ვაიმე მალე დადე რა გეხვერწები მაინტერესებს ძალიან ისე ჩაიხლართა ყველაფერი რომ მეც შიგნით ვარ უკვე

 


№3  offline წევრი ანუშირვანი

I love you baby
ვაიმე მალე დადე რა გეხვერწები მაინტერესებს ძალიან ისე ჩაიხლართა ყველაფერი რომ მეც შიგნით ვარ უკვე

შუალედურები და მისი ჯანი :დდ ვეცდები მალე ავტვირთო ❤️

დარინა
კი დამპირდი წინა თავში სიტუაცია დაიძაბებაოო და რას ვიფიქრებდი დამიანეს თუ დაგვიჭრიდიი, აუ ერთი სული მაქვს როდის გაიგებს დამიანე რომ მისი ბავშვობის სიყვარულია.


პირობა პირობაა ❤️❤️:დდ ვნახოთ როგორ იქნება ❤️ ვეცდები მალე დავდო

 


ინფორმაცია
ჯგუფ სტუმარი-ის წევრებს არ აქვთ კომენტარის დატოვების უფლება.