შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

მოკალი,იქნებ გადარჩე {9}


1-12-2018, 23:50
ავტორი ფ ე ფ ო
ნანახია 4 791

სასტუმროს შენობოდან გამოსულმა სოფომ, გრძელი,ხელით ნაქსოვი, ნაცრისფერი ჟაკეტი ,მჭიდროდ შემოიხვია სხეულზე და გზის მოპირდაპირე მხარეს გაჩერებული შავი, რენჯროვერისკენ ნელი ნაბიჯით დაიძრა.ფრთხილად გადაჭრა ცენტრალური გზა და მანქანის კარი, ათრთოლებული თითებით გამოაღო.სალონში, სიგარეტის სურნელთან ერთად, გრილი საუნამოს არომატი არეულიყო და ცხვირში ისე ნერვებისმომშლელად მოუღიტინა,ცოტა დააკლდა და აეტირებოდა.არაბულს ,მარცხენა ხელი საჭეზე მოეთავსებინა.მარჯვენაში კი, ტელეფობი მოექია და ესემეს შეტუობინებას წერდა.ქალის განოჩენაზე ,ეკრანს თვალი მოაშორა და ქვემოდან ამოხედა ცარცივით გაფითრებულ სოფოს,რომელიც სავარძელზე ბეღურასავით მობუზული იჯდა და მას კი არა მის მარჯვენა ხელს უყურებდა თვალ მოუშორებლად.
-მშვიდობა გაქვს?-იკითხა მშვიდი ტონით არაბულმა და ტელეფონი სავარძლებს შორის სათავსოში ჩააგდო.-აბა, რა მსოფლიო დონის მისია გვაქვს შესასრულებელი ასე საჩქაროდ რომ გინდოდა ჩემი ნახვა?!
სოფომ გამშრალ ყელში, გაჭირვებით გადააგორა ცრემლის მოზრდილი ბურთი, რომელიც სუნთქვაში უშლიდა ხელს და ამღვრეული თვალები მამაკაცის ხელიდან მის სახეზე გადაიტანა.
-ცოლი შეირთე?-ქალს,მისდაუნებურად აუკანკალდა ნიკაპი და სიტყვებიც არეულად და შეცვლილი ხმით ამოუვიდა ხორხიდან.
-რა?-წარბები შეკრა არაბულმა-ამის საკითხავად მომიყვანე სოფო?
-არა რა თქმა უნდა.უბრალიდ, ახლა დავინახე შენს ხელზე ქორწინების ბეჭედი.-ქალმა,წვრილი თითებით, დაუკითხავად ჩამოგორებული ცრემლი მოიწმინდა.
-ჰო,ასე გამოვიდა.მითხარი რა ხდება და მეჩქარება სოფ,არ გეწყინოს.
-აქ ვისაუბროთ?-ტერიტორია მოათვალიერა ქალმა.
-აბა, სად წავიდეთ?გშია?-ძრავი ჩართო არაბულმა და ისე გადმოხედა ქალს.
-არა დათა, არ მშია.აქ ვისაუბროთ მაშინ, დიდხანს არ მოგაცდენ.
-კარგი.-მხრები აიჩეჩა არაბულმა და დაქოქილი ძრავი ისევ გამორთო.შემდეგ კი ქალისკენ შეტრიალდა ნახევარი ტანით და გამომცდელად დააკვირდა რომელიც თვალს არიდებდა და უხერხულად იშმუშნებოდა.-რა ხდება სოფო?
-დათა...-კანკალით ამოილაპარაკა ქალმა და ცრემლიანი თვალები გაუსწორა.-არაფერი არ მინდა შენგან,შენს თავს გეფიცები.საერთოდ არაფერი, უბრალიდ საჭიროდ ჩავთვალე, რომ უნდა გცოდნოდა.
-რა ხდება?-სახე შეეცვალა არაბულს და სხეული ავის მომასწავლებლად დაეჭიმა.
-ფეხმძიმედ ვარ.-ამოიჩურჩულა ქალმა და თვალი ისევ აარიდა.
-რაა?!-ცარცივით გაფითრდა არაბული და იმაში დასარწმუნებლად, რომ არაფერი მოსჩვენებია.შუბლი სეეკრა და ჩაეკითხა:-რა მითხარი სოფო?
-დათა,ფეხმძიმედ ვარ.-თავი ვეღარ შეიკავა ქალმა და ატირებულმა, სახეზე აიფარა ორივე ხელისგული.-არ მოვიშორებ,შენი არაფერი არ მინდა გეფიცები.უბრალოდ, ამ ბავშვს არ მოვკლავ.არ შემიძლია გესმის? მჭირდება,მინდა რომ შვილი მყავდეს.-ხმას აუწია ქალმა.-უბრალოდ გითხარი, რადგან დამალვას არ ვაპირებ.გესმის დათა?არ მითხრა რომ უნდა მოვიშირო.არ მითხრა ძალიან გთხოვ.
-რა?-მოულოდნელად მკლავში სწვდა არაბული და ძლიერად ჩავლებული თითებით სახიდან ხელები მოაშორებინა.-რას მეუბნები? ჯანდაბა, სოფია? საიდან მოიტანე რომ მოვითხოვ ბავშვი მოიშორო?! ამის დედაც...-ხელი ცივად შეუშვა მამაკაცმა და სახეზე ნერვიულად ჩამოისვა.ისევ ქალს მიუტრიალდა და დააკვირდა.-როდის გაიგე?
-ორი დღის უკან.უნდა მეთქვა.დათა, უბრალო ასე მივიჩნიე სწორად.არაფერი არ მინდა შენგან,ბავშვის გარდა.ეს ბავშვი... ჯანდაბა!საჩუქარია,ის რაც უფალმა მომცა.
-ღმერთოო...-სიმწრით გაეცინა არაბულს.-დამცინი ხო?!ჯანდაბა...
-მაპატიე.-ამოიჩურჩულა ქალმა და კარის სახელურს ჩაეჭიდა გასახსნელად.-ბოდიში დათა.
-სულ გაგიჟდი ხო?-მკლავში სწვდა არაბული.-მოულოდნელი იყო სოფო და ცოტა ავირიე.დავილაპარაკოთ,მოვალ და მშვიდად დავილაპარაკოთ.უნდა გადავხარშო.გესმის?!ექიმთან იყავი?
-ამ დღეებში ვაპირებ.-საწყლად ამოილაპარაკა ქალმა.
-ანუ,ის ტესტი არ ცდება და ნამდვილად ფეხმძიმედ ხარ?თუ, შეიძლება ცდებოდეს?
-არ ვიცი დათა, სამჯერ გავაკეთე და ყველამ დადებითი აჩვენა.
-კარგი.-ღრმად ამოისუნთქა მამაკაცმა.-დაგირეკავ სოფია და დავილაპარაკოთ.არ ინერვიულო, ბავშვის მოშორებას არასდროს მოგთხოვ.ახლა მაპატიე.
-კარგი.-თავი დაუქნია ქალმა და მანქანის კარი ფრთხილად მიხურა.შემდეგ კი ისევ ისე გადაჭრა გზა და სასტუმროს შუშის კარს მიღმა გაუჩინარდა.არაბული კი იჯდა მანქანაში და საჭეზე დაწყობილ ხელებში, სახე ჩარგული ფიქრობდა.
-ამის დედაც!-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა და ძრავი ჩართო,მალე კი იქაურობას ისე გაეცალა როგორც გამოჩნდა

ბოლო პაციენტის ისტორიას გულდასმით ეცნობოდა, კაბინეტის კარი დაუკაკუნებლად რომ შემოხსნეს და კარის ზღურბლზე მდგარმა ლელა გაბედავამ, დაწვრილებული თვალები შეანათა საქაღალდიდან თავაწეულ დაქალს ,რომელსაც სახე წამებში გაუბრწყინდა.
-ლელ?
-უფ ,გამარჯობა ქალბატონო.-კარები მიხურა გაბედავამ და ტანის სექსუალირი რხევით მაგიდისკენ დაიძრა.მოკლე,მაღალწელიან ქვედაბოლოზე, თეთრი პერანგი ეცვა და ზემოდან ხაკისფერი პიჯაკი.ათ სანტიმეტრიან ქუსლებზე იდგა და ისედაც მოხდენილი ტანით ზედმეტად მაცდურად გამოიყურებოდა.ლამაზი გოგო იყო ლელა და მამაკაცების ყურადღებასაც არ უჩიოდა.
-ვიღაცამ თავი გაიგიჟა არ ვიცნობ ზემოდ ხსენებულ სიძესო.-ტუჩები დაბრიცა გაბედავამ.-მაგრამ თურმე სად ბანაობ ლელაა?! არა, ის კი არ მეწყინა რომ იმ კაცს გაჰყევი ცოლად მე რომ მომწონდა...ის ,მეწყინა რომ ამას მე მიმალავდი.
-ლელ...-სახე წამში მოეღრუბლა ქარდავას და დეიდაშვილს დამნაშავე მზერა შეანათა.
-ბოდიშსაც არ მივიღებ მარიამ.-სავარძელში ჩაეშვა გაბედავა და ფეხი ფეხზე გადაიდო.-პროსტა მე რატომ დამიმალე?
-არც არაფერი იყო მოსაყოლი...
-რა არაფერი მარიამ? გათხოვდი.ჯანდაბა და განა იმ კაცზე ვისაც მთელი ამ დროის განმავლობაში ცხვირში გვჩრიდი როგორც საქმროს...არამედ მის ზედმეტად სექსუალურ ბიძაშვილზე.მარიამ?!
-ლელ ...
-ეკამ და ხატიამ იცოდნენ ეს?-საუკეთესო დაქალები გაახსენა გაბედავამ ,რომელთანაც არც მაინცდამაინც კარგი ურთიერთობა ჰქონდა თავად.ცოტა თავისებური გოგო იყო,ზედმეტად პრეტენზიული და მესაკუთრე ამიტომ უჭირდა დეიდაშვილის, რომელთანაც ბოლო წლების განმავლობაში დაიწყო მეგობრობა.მის ბავშვობის დაქალებთან გაყოფა.
-არავინ არ იცოდა.-სავარძლიდან წამოდგა ქარდავა.
-ოჰ დიდი შეღავათი.-ცხვირი კიდევ ერთხელ აიბზუა ლელამ.
-აუ, კარგი რაა...ისედაც ვერ ხედავ რა ხდება ?შენც არ დამიმატო გეხვეწები.-თვალები აუწყლიანდა მარიამს.
-აბა ,რა გეგონა ძვირფასოო? ქორწილამდე რამოდენიმე კვირით ადრე ჰოპ და მოხიე დათა არაბულთან ერთად.ჯანდაბა-გაეცინა გაბედავას -არადა როგორ დავგოიმდიი...კონსულტანტმა რომ მითხრა მისი საქმრო მოვიდა და ჩუმად წაიყვანაო.ვიფიქრე რეზისთან ერთად მოტყდა ქალბატონითქო.გამარჯობა ,რეზი კი არა...ღმერთოო!-თვალები აატრიალა სიცილით გაბედავამ.-კაცს, რონელთან საწოლში მოხვედრაზეც ვოცნებობდი,ახლა სიძე უნდა ვუწოდოო?! რა სირცხვილია ,არადა რა პოზაში აღარ მყავს წარმოდგენილი.ჯანდაბა მარიამ...
-ვაიმეე.-ახარხარდა ქარდავა.-რა გარყვნილი ხარ ლელა.
-ვაიმე, რა გაცინეებს?თვალებში როგორ შევხედო გოგო?!-თვალებზე ხელი აიფარა სიცილით გაბედავამ.-როგორ ამახიე კაცი.
-გეყოს ახლა...
-მართლა ,ისეთი მაგარია იმ საქმეშიც როგორიც ჩანს?-ტუჩი მოიკვნიტა სიცილით გაბედავამ.
-ლელაა!გეყოსთქო...
-კაი, ვსოო...ვჩუმდები.-ხელები, დანებების ნიშნად სიცილით ასწია გაბედავამ.-ოხ, დათაა...
-ლელაა!!
-კარგი,ჰოოო კარგი.ვჩუმდები...გეფიცები, ვჩუმდები.-სახე დაასერიოზულა გაბედავამ,მაგრამ წამის შემდეგ კი ისევ ახარხარდა და სავარძლიდან წამოდგა.-ღმერთოო...მოდი, ჩაგეხუტო.ჩემო ძალიან გაბედულო გოგო.-ხელები გაშალა და მარიამს ისე მოეხვია წამით სუნთქვაც კი შეეკრა ქარდავას.-ყველაფერი მაგრად იქნება მარი-შუბლზე,ხმაურით აკოცა ლელამ და მოშორდა.
-სანდრექსა ცოტა ახურებსხოლმე, მაგრამ ხომ იცი გიჟდება შენზე და ეს წყენაც გადაუვლის.-სიგარეტი მოიძია ჩანთაში გაბედავამ და მოუკიდა.
-ღმერთო,ლელაა!კლინიკაში ხარ.-გაბრაზდა მარიამი და ფანჯარა განოაღო.
-კაი, დღეს მაპატიე ჩემი გოგო გათხოვდა. მსოფლიოში ყველაზე ზეგზუალურ კაცზე და მე, შეშფოთებული ვარ ევროკავშირივით.
-ღმერთო, დაეხმარე ამ გოგოს.-თვალები სიცილით აატრიალა ქარდავამ.
-ია დეიდა, ნერვიულობს. ჩუმად დამირეკა და მკითხა როგორ არისო...
მარიამს,დედის ხსენებაზე თვალები აემღვრა და შეეცადა მოღალატე ცრემლები უკან გაებრუნებინა, ჯიუტად რომ ცდილობდნენ საზღვრების გადმოლახვას.სავარძელს დაუბრუნდა და გადაშლილი საქაღალდე დახურა.შემდეგ კი უკვე გაციებული ყავა მოსვა, მოზრდილი ფინჯნიდან და სახე ზიზღით დამანჭა.
-მამა, არასდროს მაპატიებს.-ამოილაპარაკა შეცვლილი ხმით და დეიდაშვილს თვალი აარიდა.
-გაპატიებს მარ,მთავარია დაინახოს რომ კარგად ხარ და რაც მთავარია ბედნიერეი ხარ.ჰო ,იცი რევაზა დიდად არ მევასებოდა მაგრამ ვერ გეუბნებოდი..-დაიმანჭა ლელა და მოწყენილი მარიამი კიდევ ერთხელ გააცინა.-წამოდი, სადმე წავიდეთ. ხო დაამთავრე მუშაობა?-ფანჯრიდან გადააფერფლა ლელამ და მარიამს გამოხედა.კიდევ რაღაცის თქმას აპირებდა კარზე, ფრთხილად რომ დააკაკუნეს და სანახევროდ გამოღებულ კარებში ახალგაზრდა ექთნის, ქერად შეღებილი თავი გამოჩნდა.
-მარიამ ,თქვენი მეუღლეა მოსული და გელოდებათ.-დაიმორცხვა ექთანმა და კარში უხერხულად გახიდულმა გვერდით გაიწია, უკან მდგარი არაბული რომ გამოეტარებინა.
-მადლობა ლიკუნა.-გაუღიმა ქარდავამ და ექთნიდან ზედმეტად სერიოზული სახით მდგარ არაბულზე გადაიტანა სიხარულისგან გაბრწყინებული თვალები.სავარძლიდან წამოდგა და შუა გზაში შეეგება მამაკაცს, რომელმაც მოწყვეტით აკოცა საყვარელ ქალს ტუჩებზე და თბილად გაუღიმა.შემდეგ კი მზერა წარბ აწეულ გაბედავაზე გადაიტანა, რომელიც ისე აკვირდებოდა გეგონება რენდგენში ატარებსო.
-ეს, ჩემი დეიდაშვილი ლელაა.-ღიმილით გააცნო გაბედავა, არაბულს.
-სასიამოვნოა.-ქალის გამოწვდილ ხელს, თავისი მარჯვენა შეაგება არაბულმა და თან ისე რომ მეორე ხელი მარიამის წელიდან არ მოუშორებია.-დათა.
-ჰო,ჩემთვისაც.-გაიცინა ლელამ და დრო იხელთა თუ არა მარიამს, გადახედა და თვალები აატრიალა. რაზეც მარიამს ხმით გაეცინა.
-დაამთავრე უკვე ხო?
-კი,ახლა ვაპირებდი გამოსვლას.-მაგიდას მიუბრუნდა მარიამი და კუთვნილი ნივთები ჩანთაში ჩაყარა.ხალათი გაიხადა და საკიდზე აკურატულად დაკიდა. მკლავები კი ქურთუკში გაუყარა.-იცი, მე და ლელა ყავის დასალევად ვაპირებდით გასვლას...
-სხვა დროს იყოს მარ,სწრაფად წამოავლო თავის ჩანთას ხელი გაბედავამ.-ახლა გამახსენდა საქმე მაქვს და ვერ გადავდებ.წავედი, დროებიით...-ჰეროვანი კოცნა გაუგზავნა დეიდაშვილს,არაბულს კი გაუღიმა და დაამატა:-სასიამოვნო იყო თქვენი გაცნობა.
შემდეგ კი ისე გაქრა როგორც განოჩნდა.
-


მთელი გზა, ხმა არცერთს ამოუღია.არაბული, დაძაბული სახით მართავდა საჭეს და სიგარეტის ღერს ნერვიულად სრესდა თითებს შორის.მარიამი კი, აკვირდებოდა და ხმის ამოღებას არ ჩქარობდა.ბოლოს ვეღარ მოითმინდა და შუქნიშანზე გაჩერებულები მამაკაცისკენ ნახევარი ტანით შეტრიალებული გამომცდელად მიაშტერდა წარბშეკრულს.
-მოხდა რამე?
-არაფერი პატარავ.-ღიმილით გადმოხედა არაბულმა და წინ წასულ მანქანს სიგნალი მისცა, რომელიც ზედმეტად ნელა მიიზლაზნებოდა.
-დათა,მატყუებ.რა მოხდა?არაფრის გამო გაქვს ასეთი სახე?
-მოდი ვჭამოთ რამე.-პასუხს არც დალოდებია ისე გადაუხვია გზიდან არაბულმა და მანქანა ერთ -ერთი მყუდრო რესტორნის წინ შეაჩერა.სათავსოში მიყრილ მობილურს და საფულეს დასწვდა და პირველმა გამოაღო კარი გადასასვლელად.მარიამსაც ბევრი არ უფიქრია, ჩანთა აიღო და მანქანიდან გადასული გვერდში ამოუდგა მამაკაცს,რომელმაც მისი ხელი მუჭში მოიქცია და დინჯი ნაბიჯებით გაუძღვა შესასვლელისკენ.
რესტორანში,დღის ამ მონაკვეთში საკმაოდ სიმშვიდე იყო. რამოდენიმე მაგიდა გახლდათ დაკავებული. ინტერიერიდან გამომდინარე, რომელიც ზედმეტად მყუდრო გარემოს ქმნიდა ,დარბაზში სასიამოვნო აურა ტრიალებდა.კუთხის მაგიდისკენ გადაინაცვლეს და ერთმანეთის მოპირდაპირედ მოთავსებულები, დაელოდნენ მომსახურე პერსონალს.
-რამე მსუბუქი სალათი მინდა.-მენიუს დახედა ქარდავამ და გადათვალიერა,შემდეგ კი ახალგაზრდა მიმტან გოგონას ახედა ღიმილით.მანამდე იქნებ მინერალური წყალი მომიტანოთ.
-კარგით.-ღიმილზე,ღიმილითვე უპასუხა მიმტანმა და არაბულს მიუბრუნდა.-თქვენ რას ინებებთ?
-იგივე მომიტანეთ მეც.-მშრალად გასცა პასუხი დათამ და წინ მჯდარ ქარდავას თვალი გაუწორა,რომელსაც წარბები შეეკრა და თვალს არ აშორებდა.
-აღარ იტყვი რა ხდება?-თითქოს მოთმინება ამოეწურაო ისე იკითხა მარიამმა.-დათა,რა ხდება?
-ჯანდაბა..-სახეზე ორივე ხელი ჩამოისვა მამაკაცმა და თვალები აემღვრა.-მარიამ...ღმერთო, ძალიან მიყვარხარ იცი?
-მერე,ამის გამო გაქვს ესეთი სახე?-გაეცინა ქარდავას.-მეც სიგიჟემდე მიყვარხა, შენ თუ იცი?!
-ახლა,რაღაცას გეტყვი...-გუგები უარესად ჩაუწითლდა არაბულს.თითქოს ყოყმანობსო...სახეზე ცარცის ფერი დაედო და იგრძნო კისერში როგორ წაუჭირა მარწუხები, რაღაც გარდაუვალის მოლოდინმა.ტანში, ნელ -ნელა შეესია შიშის ჭიანჭველები და მკერდში ისე მოეწურა გული,თითქოს ნელ-ნელა ულღვებოდა და სადღაც ქრებოდა.უყურებდა საყვარელ ქალს და არცკი იცოდა საიდან დაეწყო სათქმელი..ან ეთქვა თუ არა? მაგრამ ბოლოს იმ დასკვნამდე იყო მისული რომ ამის დამალვა მისი მხრიდან ყველაზე ცუდი საქციელი იქნებოდა რაც კი ცხოვრებაში ჰქონდა ჩადენილი.უყურებდა მარიამს და არ იცოდა რა მოხდებოდა.გაუგებდა? თუ ვერ გაუგებდა არც ეგ იყო გასაკვირი.ბოლოს ჰაერი ღრმად ჩაისუნთქა და თვალებში ჩახედა ქარდავას.
-სოფომ მომწერა,სერიოზული საქმე მაქვს და შენი ნახვა მინდაო.-შეცვლილი ხმით დაიწყო არაბულმა და დაინახა როგორ დაიძაბაა ქარდავა.მაგრამ უკვე დაწყებული ჰქონდა და ახლა მთავარი გაგრძელება იყო, რომელიც აუცილებლად უნდა გაეგრძელებინა.
-მერე?
-ვნახე და ჯანდაბა.ფეხმძიმედ არის.
-რა?-წამში გაფითრდა ქარდავა და თითქოს გულმა რამოდენიმა დარტყმა გამოტოვაო.ნიკაპი, მისდაუნებურად აუთრთოლდა და ტირილის შესაკავებლად ტუჩებზე გაშლილი ხელისგული მიიფარა.
-მარიამ.-ათრთოლებული თითები, ქალის ხელისკენ წაიღო არაბულმა და მისი გაყინული თითები, თავის თითებით დაფარა.-ყველაფერს მოვაგვარებ შენს თავს გეფიცები,დაველაპარაკები.არაფერს არ ითხოვს.მოვრიგდებით მარ,ყურადღებას არ მოვაკლებ ბავშვს.უბრალოდ, დრო მჭირდება გადავხარშო.ძალიან გთხოვ,რამე მითხარი.მითხარი, რომ მაპატიებ,ან არ მაპატიებ.გამლანძღე თუ გინდა არ ვიცი მარიამ,უბრალოდ ასეთი იმედგაცრუებული თვალებით ნუ მიყურებ.ნუ მიყურებ,რადგან მეც არ ველოდი.არანაირი ბავშვი არ მქონია გეგმაში,მით უმეტეს სხვა ქალისგან მარიამ.
-არ გიყურებ იმედგაცრუებული თვალებით რა სისულელეა.-ჩურჩულით ამოილაპარაკა ქარდავამ და მამაკაცის თითებს, თავად ჩაეჭიდა, ტუჩებთან მიიტანა და ფრთხილად აკოცა.-შენ,მე იმედს ვერასდროს გამიცრუებ დათა.შენ,არ ხარ ის კაცი ესე რომ გაიმეტოს საყვარელი ქალი.ამიტომაც მიყვარხარ,მოდი სახლში წავიდეთ რა.
-კარგი,-ყრუდ ამოილაპარაკა მამაკაცმა და საფულიდან ამოღებული კუპიურები მაგიდაზე დაყარა,წინ წასულ მარიამს ფეხდაფეხ მიჰყვა და გარეთ გასულმა,ძლიერად მოხვია მკლავი ატირებულ ქალს და მკერდზე მიიხუტა.სახე, მის თმაში ჩარგო და სუნთქვა შეკრული უგდებდა ყურს ქარდავას აფართხალებულ გულისცემას,რომელიც იმდენად ძლიერად ფეთქავდა საკუთარ მკერდთან გრძნობდა.
-ამასაც გადავლახავთ?-სახე მისი თმიდან არ აუწევია ისე ჩაეკითხა.
-აუცილებლად.-ყრუდ ამოილაპარაკა მარიამმა და ვეღარ გაუძლო ამდენ ემოციას,ერთიანად იფეთქა და არაბულის სხეულზე მიკრული უხმოდ აქვითინდა.
-მარტო მინდა ყოფნა.
-მარიამ?-ქალი ფრთხილად მოიშორა არაბულმა და შეშინებული,სევდით სავსე თავალები შეანათა.-ძალიან გთხოვ...მოვკვდები შენს თავს გეფიცები.
-მხოლოდ ერთი დღით დათა...უნდა გადავხარშო.
-გთხოვ.-ქალის ცრემლიანი სახე ხელისგულებში მოიმწყვდია მამაკაცმა და აღარ უცდია თავის შეკავება.მოღალატე ცრემლის კურცხალმაც არ დააყოვნა და ზედმეტად სევდიანად დაეშვა ყვრიმალზე.თითქოს არ ეთმობა არაბულის სახეო ისე ფრთხილად მისრიალებდა წინ.
-ერთი დღე დათა.მხოლოდ ერთი დღე.-თავისკენ მიიზიდა მარიამმა და იმ ადგილზე აკოცა სადც მარილიანმა სითხემ გაიარა და თავისი კვალი დატოვა.-მხოლოდ ერთი.
-მაპატიე...
-შენ მაპატიე,ახლა რომ გტოვებ თუნდაც ერთი დღით,მაგრამ მჭირდება არც ისეთი მაგარი ვარ შენ რომ გგონივარ დათა.უბრალოდ, ერთი დღე მჭირდება უნდა დავფიქრდე და შევეგუო...მეტი არაფერი.ამას შენთან ერთად ვერ გავაკეთებ.ვერ დაგანახებ როგორი მტირალა და სუსტი ვარ.სიგიჟემდე მიყვარხარ და შენი გაყოფა რომ არავისთვის მინდა ეგ ჩემი ბრალი არ არის.ჩემი ბრალი არ არის ასეთი რომ ხარ და ჩვეულებრივად გადამრიე შენზე...არავისთვის მეთმობი,თუნდაც ბავშვისთვის,შენი შვილისთვის გესმის? უნდა გადავხარშო.
-კარგი.მხოლოდ ერთი დღე.-ძლიერად მოეხვია მამაკაცი და თვალები მჭიდროდ დახუჭა.-სად წაგიყვანო?
-ლეილასთან,შეიძლება?მეტი სად მაქვს წასასვლელი?!
-კარგი, წამოდი...-მოშორდა ქალს და მანქანისკენ დაიძრა.კარი გამოაღო და დაელოდა როდის ჩაკდებოდა გაფითრებული ქარდავა.შემდეგ ფრთხილად მიხურა და საჭის მხარეს დაიკავა ადგილი.


მოსაღამოვებული იყო მანქანა ლეილას ჭიშკართან რომ შეაჩერა არაბულმა და მთელი გზა ხმის ამოუღებლად მჯარ ცოლს გადახედა.რომელსაც ერთმენეთში ახლართული თითები კალთაზე დაეწყო და ზემოდან დაჰყურებდა.
-ხვალ საღამოს ჩამოვალ.- შეცვლილი ხმით ამოილაპარაკა დათამ და ხელი კალთაზე დაკრეფილი მარიამის ხელებისკენ გასწია,მაგრამ შუა გზაში შეაჩერა და უკან წაიღო.-მინდა, რომ რაც არ უნდა გადაწყვიტო მარიამ,ამ გადაწყვეტილებით შენ იყო ბედნიერი.მინდა, რომ მე ვიყო...ჯანდაბა.შენთან მინდა,რომ ვიყო მარიამ და არც ერთი წუთი შენს გარეშე.მინდა მე მერქვას შენი ცხოვრების ნაწილი და ჩემთან ერთად წამოხვიდე ბოლომდე...
-დაგირეკავ.-ნიკაპი აუთრთილდა ქარდავას და ცრემლის დასაფარად სწრაფად შეტრიალდა კარისკენ,გამოაღო და ისე გადავიდა უკან აღარ მოუხედია.უყურებდა ჭიშკრისკენ მიმავალ ქალს,რომელსაც ლეილა გამოეგება და გულში ჩაიხუტა.შემდეგ კი მისკენ გამოიხედა კითხვის ნიშნებით სავსე მზერით.უყურებდა და არც ერთი წუთით არ უნდოდა დაეშვა ის, რომ აქ დამთავრდა ყველაფერი.აქ,დანთავრდა ჯერ არ დაწყებული ბედნიერება,რომლის დამთავრებაც საერთოდ მოუღებდა ბოლოს ისედაც გატანჯულ მის ცხოვრებას.საერთოდ გააუფერულებდა არსებობას და ძლივს დაბრუნებულ ცხოვრების ხალიის,ისე გააქრობდა როგორც მონაბერი სიო მტვერს.გააქრობდა,გაფანტავდა და დაქუცმაცებულს მიმოაბნევდა იმდენად შორიშირს მის ერთად მოგროვებას ვეღარასდროს რომ ვერ შეძლებდა.
ძრავი ჩართო და მანქანა, სწრაფად დაძრა ადგილიდან.ლეილამ კი ატირებულ მარიამზე გადაიტანა ყურადღება და მხრებიდან ხელი არ მოუშორებია ისე შეიყვანა სახლში.ყოველგვარი კითხვების გარეშე მოათავსა სავარძელზე და რამოდენიმე წუთით გაუჩინარებული,უკან ცაცხვის ჩაით სავსე ფინჯნით დაბრუნდა.თვალებ ჩაწითლებულ მარიამს,თბილი ღიმილით გაუწოდა და მის გვერდით დაეშვა სავარძელში.
-ყველაფერი,კარგად იქნება.-მუხლზე ფრთხილად დაადო თბილი ხელი ლეილამ და გამამხნევებლად გაუღიმა.
-ასე ფიქრობთ?-იმედიანი მზერა შეანათა ქარდავამ და ცხელი სითხე მოსვა.
-დარწმუნებული ვარ, ჩემო მშვენიერო...
-ის,იმდენად კარგია...-თვალები ისევ აემღვრა მარიამს.-იმდენად თბილი,მოსიყვარულე და ამავდროულად სამართლიანი.იმდენად სხვანაირია,სულ სხვა განზომილებაა.დათა,უბრალოდ სხვა განზომილებაა მისდაუნებურად აყვარებს ყველას თავს.ასე მოხდა ჩემ შემთხვევაშიც,სიგიჟემდე მიყვარს,იმდენად ეგოსიტურად რომ მისი სხვისთვის დათმობა,თუნდაც მისი მცირედის სხვისთვის დათმობა...ეს ჩემს ძალებს აღემატება.მეშინია,ჰო შემეშინდა.მომავლის შემეშინდა...უდათაობის შემეშინდა.უმისობა ეს სიკვდილის ტოლფასია.ეს ისეთია როგორც უჰაერობა,ან უწყლობა,ან არვიცი რას შევადარო...-ცრემლები მოიწმინდა ქარდავამ.-არვიცი,მართლა არ ვიცი.ძალიან მეშინია და ახლა ლაჩარივით მოვიქეცი.გამოვიქეცი და მარტო დავტოვე,როცა ვიცი რომ არანაკლებ ცუდათაა ისიც ...
-ჩემო თბილო გოგო.-თავზე,ღიმილით გადაუსვა ლეილამ ხელი და ფრთხილად მიიხუტა მხარზე.-იცი,დათა სულ პატარა იყო რომ მიატოვეს.ჰო,დედამ მოიგლიჯა მკერდიდან და ჩვილ ბავშვთა სახლში ისე დატოვა,არცკი დაინტერესებულა მისი მომავლით.არასდროს მოუკითხია,არც მამამის მოუკლავს თავი დიდად მისი მოკითხვით...ეგ კი არა ისიც კი ვერ გავარკვიეთ ვინ არიან მისი ბიოლოგიური მშობლები,სად არიან?საერთოდ ცოცხალი თუ არის რომელიმე. როცა მოიზარდა იჯდა ფანჯარასთან და ელოდა დედას,რომლის სახე სიზმრებშიც კი არ უნახავს არასდროს..ელოდა, როდესაც სხვებს აკითხავდნენ მშობლები.ელოდა ახალწელს,დედის დღეს,დაბადების დღეზე,ელოდა ყოველთვის და ყველგან ქალს რომელიც არ მოსულა.არასდროს მოსულა მასთან...არ ჩახუტებია,არ უკოცნია,ის სითბო არ მიუცია რაც ბავშვს მშობლისგან სჭირდება.ხშირად მივდიოდი ბავშვთასახლში და სულ განმარტოებით იჯდა.სევდიანი თვალებით.სევდა არ ჰქვია...ჩამქრალი თვალებით.მშიერი,ხშირად დახეული ფეხსაცმლით,სხვისი გამონაცვალი სვიტერით.მოუვლელი,დასაბანი.იჯდა და ხმას არასდროს იღებდა.ცუდი დრო იყო,განუკითხაობა...-ლეილას, წარსულის გახსენებაზე თვალები აემღვრა.-არ ვიცი რა მოხდა იქ,არ ვიცი რა გადაიტანა გარდა იმისა რაც გადაიტანა და რასაც ვხედავდი...არ ვიცი ჩემო მშვენიერო.ათი წლის იყო თორღვამ ჩემთან რომ მოიყვანა და მივიღე.მე ცხოვრება დამახინჯებული,ბავშვობა დაკარგული და ადამიანობა წართმეული,შეშლილი,პატარა ცხოველი მომიყვანეს,რომელიც მთელი ამ დროის განმავლობაში გალიაში ჰყავდათ გამოკეტილი.ბავშვი,რომელსაც სილაღე და თავისუფლება სურდა.მაგრამ არასდროს ჰქონია.ამდენი წლების შემდეგ მან შეძლო და შეუყვარდი.თავის თავს მოერია და იმ დემონებს, კოშმარულ სიზმრებად მოსულნი ძილს რომ უფრთხობენ.დათა,ძალიან კარგია მარიამ.-გაეღიმა ლეილას-ზედმეტად კარგი.ის გოგო,სოფო.სოფოც კარგი გოგოა.მასაც ისევე შეუყვარდა დათა როგორც შენ.თუმცა დარწმუნებული ვარ არასდროს დაეშვება იმ დონეზე ბავშვით მანიპულირება რომ დაიწყოს.იმ.ბავშვით,რომელიც მოულოდნელია,დაუგეგმავი,მაგრამ უფლის საჩუქარი.გესმის?დათა ბავშვზე არასდროს იტყვის უარს.
-ვიცი.-ცრემლები მოიწმინდა მარიამმა და საკუთარ თითებს დახედა.
-არც შენზე იტყვის უარს-ქარდავას მარჯვენა ხელი თავის თბილ ხელებში მოიქცია ქალმა და გაუღიმა.-ვიცოდი აქ ჩამოსვლას რომ გადაწყვეტდი.დათამ დამირეკა და ეს ამბებიც მისგან გავიგე...მარიამ,შენ ჭკუიანი გოგო ხარ და მე დარწმუნებული ვარ ჩემს დაჩაგრულ ბიჭს მიღებ ისეთს როგორიც არის.ხელს ძლიერად ჩასჭიდებ,გვწრდში დაუდგები და გადალახავ მასთან ერთად ამ განსაცდელს. დათა ძლიერია,მაგრამ შეიძლება უარყოფის შემდეგ ჩამოინგრას...შენ უკეთ უცი რა არის სწორი და რა არასწორი.შენ უკეთ იცი რისი გაღება შეგიძლია მისთვის და მე ეს დავინახე.დავინახე რამდენს ნიშნავს ჩემი შვილი შენთვის და მე ბედნიერი ვარ გვერდით შენ რომ ჰყავხარ საყრდენად.
-მადლობა-ამოიტირა მარიამმა და თბილად მომღიმარ ქალს მოეხვია.
-რისთვის ჩემო ლამაზო?
-ასეთი რომ ხართ...

დიდხანს საუბრობდნენ,თითქმის შუაღამემდე.ღიმილიანი სახით ისმენდა მარიამი, დათაზე მოყოლილ ამბებს.უყურებდა გაბრწყინებული თვალებით მოსაუბრე ქალს და გული სიხარულით ევსებოდა რადგან ეს,ასეთი თბილი,მოსიყვარულე და სათნო ქალი არაბუკის არაბიოლოგიური მაგრამ მაინც დედა იყო.
იწვა მის საწოლში,მის ბალიშზე ჩახუტებული და მისი სურნელით გაჟღენთილს ტკბილად ეძინა რადგან დარწმუნებული იყო გადაწყვეტილება,რომელიც მიიღო არასდროს შეიცვლებოდა.

“ცუდად განათებულ ოთახში,მაგიდასთან, მაღალ ტაბურეტზე ,პატარა სხეული იჯდა.ერთ მუჭში,რამოდენიმეცალი ფერადი ფანქარი მოემწყვრდია მეორეთი კი წინ მოთავსებულ, რვეულიდან ამოხეულ ფურცელზე დახატულ მწვანე მდელოს აფერადებდა.რომელიც ნაირფერ ყვავილებს მოეჩითა.მოშორებით,ტყის პირას ,პატარა ქოხი ეხატა.ქოხის წინ პატარა თმა ხუჭუჭა ბიჭი. მშობლების შუაში ჩამდგარი ბიჭის ჯოხებივით თითები მშობლების თითებისთვის მიეერთებინა პატარა მხატვარს.დედას,წითელი,ყვავილებიანი კაბა ეცვა.მამას,ლურჯი შარვალი.მოშორებით შავ კოპლებიანი ძაღლი და დიდ ულვაშებიანი ფისო ეხატა.ძაღლის წინ,წითელი ბურთი.
-შენ, აქ ვინ შემოგიშვა?!-პატარა მხატვარს,ზურგიდან, ხრინწიანი ხმა ჩაესმა და ადგილზე გაიყინა.სახე გაუფითრდა,ტუჩები გაულურჯდა,გუკი კი ისე აფართხალდა მკერდში თითქოს წინა კედლის გამონგრევა და ოთახიდან პატრონის გარეშე გაქცევას ლამობსო.
-პატარა !-უხეში თითები,კისერში სწვდა და ტაბურეტიდან ისე წამოსწია როგორც ბუმბული.-მე შენ გაჩვენებ როგორ უნდა დაუმორჩილებლობა!
დაჭყეტილი თვალებით უყურებდა, საძულველ სახეს და შიშისგან ფოთოლივით ცახცახებდა.ძლიერად მოქნეული ხელი,გამაყრუებელი ლაწანით დაეშვა პატარა ლოყაზე და აქა-იქ პარკეტ აყრილ იატაკზე, მოწყვეტით დასცა.მუჭში მოქცეული ფანქრები,ოთახის კუთხისკენ გაგორდნენ.ზემოდან დაჩერებული სახე კი ბოროტად იღიმოდა.
-შარვალი ჩაიხადე,შე ქათამო!-გულისამრევად გაიცინა და მისკენ დაიძრა.კოტიტა თითებით კი საკუთარი შარვლის ღილების შეხსნა დაიწყო.
-ჩაიხადე შარვალი, შენი დედა მ***ან!-იღრიალა,მისი სიჯიუთით გაცოფებულმა და ღრიალის დროს ხორხოდან ამოსული ალკოჰოლის სუნი წამებში გავრცელდა პატარა ოთახში.სწრაფად დაფარა ბიჭამდე მანძილი და გაცხოველებული თავდასხმას აპირებდა.მანამდე გადაყირავებულ ტაბურეტს რომ წამოედო ფეხით და წონასწორობა დაკარგულმა ხელები ჰაერში გაასავსავა.წინ გადაქანდა და მისი დიდი სხეული აცახცახებულ მხატვარს, ზემოდან დაემხო.
გრძნობდა,როგორ ეწვეთებოდა სახეზე, მისი პირიდან გადმოსული მყრალი სისხლი და მოტკბო,გულისამრევს სუნს ავრცელებდა მთელს ოთახში.მუჭში მოქცეული,მწვანე ფანქრის გათლილი ბოლო ,ხელის გულში შესობოდა.წვერი კი,მამაკაცის ქონიან კისერში იყო შესული და იქიდან გამოჟონილი სისხლი ნელ- ნელა ჟღინთავდა.“

ღრიალით გაახილა თვალი და ფეთიანივით წამოვარდა ფეხზე.სავარძელში მჯდარს ჩასძინებოდა.გარეთ უკვე გათენებულიყო,გადაწეული ფარდიდან კი დილის შუქი უხვად იფრქვეოდა სასტუმრო ოთახში.იატაკზე ჩაჯდა და ორივე ხელი გასკდომამდე ატკიებულ თავზე მოიჭირა.მთლიანი სხეული ოფლით დასველებოდა და ტანისამოსი, საზიზღრად ეკვროდა.თვალები ჩასწითლებოდა,გალურჯებული ტუჩები კი ისე უკანკალებდა როგორც ციებიანს.გულმოსულმა, ბოლო ხმაზე კიდევ ერთხელ იღრიალა და ძლიერად მოქნეული მუშტი შუშის მაგიდის ფეხს ისე მიარტყა ,მაგიდა აყირავდა და იატაკზე დაცემული წამში დაიფშვნა.ფეხზე,გაჭირვებით წამიდგა და აბაზანისკენ არეული ნაბიჯებით გაემართა.უხერხული წოლისგან ზურგი სტკიოდა,ნანახი კოშმარისგან თავი უსკდებოდა და გულმუცელი ზიზღით ისე უტრიალებდა ცოტა აკლდა არ ერწყია.სათითაო ჭრილობა ყრუდ ეწვიდა და ფეხის თითებიდან შემომძვრალი უსიამოვნო შეგრძნება ,ყინულის პატარა ნემსებივით ესობოდა მთელს სხეულში.სააბაზანოში შესულმა სწრაფად გაიძრო ტანისამოსი და ცივი წყალი ბოლომდე გადახსნა.დუშიდან წამოსული წყალი კი თავზე დაესხა, ნელ -ნელა გავრცელდა სხეულზე დაისეთი შეგრძნება მოუტანა თითქოს თავიდან დაიწყო და სრულიად ჩამორეცხა ის კოშმარებისგან გამოყოლილი შეგრძნებები მთლიანად რომ ჰყავდა შებოჭილი.ჩამორეცხა და ტრაპში, თავპირის მტვრდბით დაშვებული კანალიზაციის მილისკენ გააქანა.
აბაზანიდან გამოსულმა, სწრაფად შეიმშრალა სხეული, ჩაიცვა და ყავის გაკეთებას შეუდგა.პარალელურად კი ნაცნობი ნომერი აკრიფა და მხარსა და ლოყას შორის მოიქცია ტელეფონი.
-ალო!- ხაზის მეორე ნოლოს,ქალის ნამძიბარევი ხმა გაისმა.
-გაგაღვიძე?დილა მშვიდობისა,შეგიძლია დღეს შენხვდე? დავილაპარაკოთ.
-აქ რომ გამოხვიდე?
-იქნებ გარეთ სჯობდეს.-აწრიპინებული აპარატი გამორთო არაბულმა და მუქი სითხე,მოზრდილ ფინჯანში ჩამოისხა.
-კარგი,მაშინ დაახლოებით ორ საათში.
-კარგი,გამოგივლი.დროებით!-ტელეფონი გათიშა და მაგიდის პრიალა ზედაპირზე ხმაურით მიაგდო.

სადარბაზოდან გამოსულმა, პიჯაკის ბორტები შეისწორა და საკუთარი მანქანისკენ დინჯი ნაბიჯებით გაემართა.მისი სახელი რომ მოესმა და შეჩერდა.ხმის მიმართულებით შეტრიალდა და გააზრებაც ვერ მოასწრო ძლიერად მოქნეული ხელკეტი, ყრუ ბრახუნით რომ მოხვდა სახეში და უკან გადავარდნილი ბეჭებით დაეხეთქა ასფალტზე.სანამ გონს დაკარგავდა, გრძნობდა როგორი სიძლიერით ურტყავდა რამოდენიმე მამაკაცი ბეისბოლის ჯოხებს.
-შენთან მოკითხვა დაგვაბარეს!-ამაზრზენად გაიცინა ზემიდან დაჩერებულმა სახემ და არაბულმა, სისხლისგან გადაგლესილი თვალების მიღმა, კარგად გაარჩია მისი ჩაწითლებული ლურჯი თვალები.სისხლი გამოაფურთხა და შეცადა მარჯვენა ხელი,რომელიც ასფალტზე გააშლევინეს უკან გამოეწია.მაგრამ ვერ შეძლო, ძლიერმა დარტყმამ, თითების ძვლები ჩაუმსხვრია და დატაკებულმა ტკივილმა, ყრუ გმინვად ამოხეთქა მისი ყელიდან.
-მოკალით!- აღარაფერი უგრძვნია, რადგან ისედაც თავით, სიბმელეში იყო გადაშვებული.ტვინს, საერთოდ შეეწყვიტა აზროვნება და გათიშულიყო.




აუ დავაგვიანე თან მაგრად ხოო :(((( მაპატიეთ.ბოდიში.იმედი მაქვს მოგეწონებათ.



№1  offline მოდერი sameone crazy girl

მოვკვდები ახლა თუ არ მეტყვი რომ მალე შეძლებ დაწერო რომ გავიგო ჩემი დათა როგორაა ეს რა გამიკეთეე ისედაც ცუდად ვარ ახლა კიდე ტირილი მინდოდა მე? სოფო რომ ფეხმძიმედ იქნებოდა ეშმაკივით გავიფიქრე რატომღაც დამერე ლამის გული განისკდა მარიამის რეაქციამდე და მერეც . და ახლა ჩემი დათაა ოოჰ ეს ხო იმ დამპალი რეზის მოწყობილია ისე ვარ გაგიჟებული ვინმეს გავბრდღვნიდი დიდი სიამოვნებით ნეტა მართლა იყოს სადმე ვიპოვნიდი და გავუტეხდი თავის
ავიჭერი ვიცი და ბევრი ვიბოდიალე მაგრამ რა ვქნა შენი ბრალია
ვილოცებ ალბათ რო არაფერმა შეგიშალოს ხელი მუზა მოვიდეს დაჯდე და მალე დაწერო
ძალიან ძალიან მაგრად წერ ალბათ იცი შენც მაგრამ რომ არ მეთქვა არ შემეძლო

 


№2  offline ახალბედა მწერალი ფ ე ფ ო

sameone crazy girl
მოვკვდები ახლა თუ არ მეტყვი რომ მალე შეძლებ დაწერო რომ გავიგო ჩემი დათა როგორაა ეს რა გამიკეთეე ისედაც ცუდად ვარ ახლა კიდე ტირილი მინდოდა მე? სოფო რომ ფეხმძიმედ იქნებოდა ეშმაკივით გავიფიქრე რატომღაც დამერე ლამის გული განისკდა მარიამის რეაქციამდე და მერეც . და ახლა ჩემი დათაა ოოჰ ეს ხო იმ დამპალი რეზის მოწყობილია ისე ვარ გაგიჟებული ვინმეს გავბრდღვნიდი დიდი სიამოვნებით ნეტა მართლა იყოს სადმე ვიპოვნიდი და გავუტეხდი თავის
ავიჭერი ვიცი და ბევრი ვიბოდიალე მაგრამ რა ვქნა შენი ბრალია
ვილოცებ ალბათ რო არაფერმა შეგიშალოს ხელი მუზა მოვიდეს დაჯდე და მალე დაწერო
ძალიან ძალიან მაგრად წერ ალბათ იცი შენც მაგრამ რომ არ მეთქვა არ შემეძლო

ვუაიმეეე :* ძაან დიდი მადლობა საყვარელო...გამახარე.მართლა ოღონდ.მოკლედ მე ეხლა ჩავუჯექი შენს ისტორიას ...ჯერ ხელებს ვიფშვნეტდი...აი ,ისე რამე გემრიელის ჭამის წინ რომ აკეთებენხოლმე :დ ხვალ იქნება სავარაუდოდ ახალი თავი...იმედი მაქვს.მუზები ადგილზე არიან,უბრალოდ ვერ ვახერხებდი დაჯდომას და დაწერა.მადლობააა...კიდევ მადლობა რომ კითხულობთ და არ მიბრაზდებით დაგვაინების გამოოო...:*

 


№3  offline წევრი ნანა73

დავძაბეთ ფეფოო.. არც კი მინდა წარმოვიდგინო ბავშვი მსგავსი ყოფით... მხოლოდ წაკითხულის დონეზე ან მოსმენილის. უძლურების შეგრძნება საშინელებაა... ხოდა ჩვენი დათა ძალიან დატანჯულა... დედუ საუკეთესო ხარ! ❤️❤️❤️

 


№4  offline წევრი L.eli13

მართალია მე ცოტა სხვას მოველოდი,მაგრამ მაინც კარგია.
უბრალოდ შენი სტილის არ არის,თითქოს სოფოს ფეხმძიმობით გამოსავალი იპოვე რომ რაღაც დაგეწერა და დაგედო.
ნუ შენ უკეთ იცი.
მაინც მომეწონა,უბრალოდ ცოტა მებანალურა.
თან ეს ორი დღე იმდენჯერ შემოვდიოდი საიტზე იმის მოლოდინით რომ დადებული დამხვდებოდა,ბოლოს საიტზე შემოსვლის დროს სულ შენ გვერდს მიგდებდა.
იმედია აღარ დაიგვიანებ.

 


№5  offline წევრი ნინილენდი

ვაიმე არ ვიცი ეს რა მემართება ამ ისტორიაზე,საღამოს დავდებო რომ ამბობ ხოლმე როგორცკი მოსაღამოვდება მგონი 10 წუთში ერთხელ ვამოწმებ საიტს დაიდო თუ არა,ეხლაც რომ დავინახე მეცხრე ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ქონდა.მიყვატს ეს ისტორია თავისი ცხოვრებისეულობით,ტკივილით და სიხარულით. <3

 


№6 წევრი დარინა

ღმერთო დათას ამბავმა შემძრაა რაოდენ დიდი ტკივილი გადაუტანია, არ ვიცი ამხელა ტკივილით როგორ იცხოვრა აქამდეე, მარიამის იმედი მაქვს მისი სიყვარული გადალაახიებს ამ ყველაფერს, ისე გამოგიტყდები და ამ სოფოს ფეხმძიმობა მეც მებანალურაა, აი თავიდანვე არ მომეწონა ეს პერსონაჟი საერთოდ ქერებს არ ვწყალობ, მარიამის პოზიციაც მესმის, ისე დათასგან ამხელა შეცდომას არ ველოდიი, ისეთი ემოციური თავი იყოო ლამის ვიბღავლეე, ახლა შემდეგ თავამდე რა მოიცდის ჩემს დათას უჭირს.

 


დათას ამბავს რომ ვკითხულობ გული მეფლითება, როგორ დაიტანჯა და როცა ეგონა ბედნიერება ვიპოვეო ჰოპ და სოფო ორსულადაა :) ჩვენში დარჩეს და სოფო იმსახურებდა დათას ნაწილს :) დარწმუნებული ვარ დათა უმაგრესი მამა იქნება და ყველა შვილი ძალიან ეყვარება. მარიამი კიდევ ძლიერი გოგოა და ამასაც გადალახავს, ერთად გადალახავენ ❤
რეზი კიდევ საზიზღარი ბიჭია,ცოტა ხანს მათხოვე ერთ-ორს შემოვარტყავ და დაგიბრუნებ :) ან რაიმე ისეთი დამართე მკითხველებმა გული მოვიოხოთ :) იმედია ასე აღარ შეგაგვიანდება, ზოგადად შენგან დაგვიანებებს შეჩვეულნი არ ვართ და ვიფიქრე ფეფომ დაგვტოვათქო და ძალიან მეწყინა. მიხარია აქ რომ ხარ და გელოდები ❤

 


№8  offline ახალბედა მწერალი ფ ე ფ ო

ნანა73
დავძაბეთ ფეფოო.. არც კი მინდა წარმოვიდგინო ბავშვი მსგავსი ყოფით... მხოლოდ წაკითხულის დონეზე ან მოსმენილის. უძლურების შეგრძნება საშინელებაა... ხოდა ჩვენი დათა ძალიან დატანჯულა... დედუ საუკეთესო ხარ! ❤️❤️❤️

ჩემი დედუციი :*

ნინილენდი
ვაიმე არ ვიცი ეს რა მემართება ამ ისტორიაზე,საღამოს დავდებო რომ ამბობ ხოლმე როგორცკი მოსაღამოვდება მგონი 10 წუთში ერთხელ ვამოწმებ საიტს დაიდო თუ არა,ეხლაც რომ დავინახე მეცხრე ჩემს სიხარულს საზღვარი არ ქონდა.მიყვატს ეს ისტორია თავისი ცხოვრებისეულობით,ტკივილით და სიხარულით. <3

ძალიან დიდი მადლობა...მიხარია რომ გიყვარს :* მეც მიყვარს.ხო ალბათ არაა ჩემი სტილი...არ ვიცი და მაგიტომ ებანალურებათ ზოგიერთი სიტუაციები მკითხველს.პირობას ვდებ გამოვასწორებ :*

 


№9 მოდერი abezara98

ვიცოდი, ვიცოდი, ვიცოდი sob თავიდანვე გული მიგრძნობდა, რომ სოფიკო ამ ამბავს "ახარებდა", მაგრამ ხომ გაგიგია, იმედი ბოლოს კვდებაო cold_sweat ეჰ, არაუშვას, ჩემი მარიამი და დათა ამასაც გადაიტანენ heart_eyes ეს ამბავი, რომ რეზის მოწყობილია, ამაში უბრალოდ ორი აზრი არ არის expressionless უხ, ეგ ლაჩარი! ახლაც კი სხვის, არა სხვების ზურგს ამოფარებული მოქმედებს და არაფრის თავი არ აქვს! angry რა დიდი სიამოვნებით ვცემდი და დავაპუტავდი იმ თმებს, მაგრამ ჰა, სადაა აბა? sweat_smile უხ, რეზი, რეზი! არ შეარგეს რა ჩემს დათას არც ახლად შერთული ცოლით ტკბობა და ნაპოვნ ბედნიერებაზე ხომ საუბარიც ზედმეტია sob sob
მოუთმენლად გელოდები და უბრალოდ სიტყვებიც კი არ მყოფნის რა უნდა ვთქვა. მართლა შესანიშნავად წერ და წარმატებები kissing_heart

 


№10  offline ახალბედა მწერალი ფ ე ფ ო

დარინა
ღმერთო დათას ამბავმა შემძრაა რაოდენ დიდი ტკივილი გადაუტანია, არ ვიცი ამხელა ტკივილით როგორ იცხოვრა აქამდეე, მარიამის იმედი მაქვს მისი სიყვარული გადალაახიებს ამ ყველაფერს, ისე გამოგიტყდები და ამ სოფოს ფეხმძიმობა მეც მებანალურაა, აი თავიდანვე არ მომეწონა ეს პერსონაჟი საერთოდ ქერებს არ ვწყალობ, მარიამის პოზიციაც მესმის, ისე დათასგან ამხელა შეცდომას არ ველოდიი, ისეთი ემოციური თავი იყოო ლამის ვიბღავლეე, ახლა შემდეგ თავამდე რა მოიცდის ჩემს დათას უჭირს.

შევეცდები არ დავაგვიანო :*

Nameless Girl
მართალია მე ცოტა სხვას მოველოდი,მაგრამ მაინც კარგია.
უბრალოდ შენი სტილის არ არის,თითქოს სოფოს ფეხმძიმობით გამოსავალი იპოვე რომ რაღაც დაგეწერა და დაგედო.
ნუ შენ უკეთ იცი.
მაინც მომეწონა,უბრალოდ ცოტა მებანალურა.
თან ეს ორი დღე იმდენჯერ შემოვდიოდი საიტზე იმის მოლოდინით რომ დადებული დამხვდებოდა,ბოლოს საიტზე შემოსვლის დროს სულ შენ გვერდს მიგდებდა.
იმედია აღარ დაიგვიანებ.

მადლობა რომ კითხულობთ...ხო ბევრჯერ ავღნიშნე აშკარად არაა ესეთი ისტორიები ჩემი სტილითქო :დ ვნახოთ იქნებ და გამოვიდეს რაღაც.ცდას რა უდგას წინ :))

რუსკიმარუსია
დათას ამბავს რომ ვკითხულობ გული მეფლითება, როგორ დაიტანჯა და როცა ეგონა ბედნიერება ვიპოვეო ჰოპ და სოფო ორსულადაა :) ჩვენში დარჩეს და სოფო იმსახურებდა დათას ნაწილს :) დარწმუნებული ვარ დათა უმაგრესი მამა იქნება და ყველა შვილი ძალიან ეყვარება. მარიამი კიდევ ძლიერი გოგოა და ამასაც გადალახავს, ერთად გადალახავენ ❤
რეზი კიდევ საზიზღარი ბიჭია,ცოტა ხანს მათხოვე ერთ-ორს შემოვარტყავ და დაგიბრუნებ :) ან რაიმე ისეთი დამართე მკითხველებმა გული მოვიოხოთ :) იმედია ასე აღარ შეგაგვიანდება, ზოგადად შენგან დაგვიანებებს შეჩვეულნი არ ვართ და ვიფიქრე ფეფომ დაგვტოვათქო და ძალიან მეწყინა. მიხარია აქ რომ ხარ და გელოდები ❤

არა დატოვებით არსად წავსულვარ...არ მქონდა ისეთი სიტუაცია.ნუ წერისთვის ვერ მოვიცალე.ეს ოჯახური ამბები ხომ იცით :დ ხან სტუმარი,ხან სტუმრად და ...მოკლედ ვეცდები აღარ დავაგვიანო.

abezara98
ვიცოდი, ვიცოდი, ვიცოდი sob თავიდანვე გული მიგრძნობდა, რომ სოფიკო ამ ამბავს "ახარებდა", მაგრამ ხომ გაგიგია, იმედი ბოლოს კვდებაო cold_sweat ეჰ, არაუშვას, ჩემი მარიამი და დათა ამასაც გადაიტანენ heart_eyes ეს ამბავი, რომ რეზის მოწყობილია, ამაში უბრალოდ ორი აზრი არ არის expressionless უხ, ეგ ლაჩარი! ახლაც კი სხვის, არა სხვების ზურგს ამოფარებული მოქმედებს და არაფრის თავი არ აქვს! angry რა დიდი სიამოვნებით ვცემდი და დავაპუტავდი იმ თმებს, მაგრამ ჰა, სადაა აბა? sweat_smile უხ, რეზი, რეზი! არ შეარგეს რა ჩემს დათას არც ახლად შერთული ცოლით ტკბობა და ნაპოვნ ბედნიერებაზე ხომ საუბარიც ზედმეტია sob sob
მოუთმენლად გელოდები და უბრალოდ სიტყვებიც კი არ მყოფნის რა უნდა ვთქვა. მართლა შესანიშნავად წერ და წარმატებები kissing_heart

უღრმესი მადლობაა :)) რეის უკვე იმდენი ემუქრება...ცუდადაა მისი საქმე :დ

 


№11  offline მოდერი Someone wandering

მარიამი და დათა არის სხვა განზომილებაა...არაპლანეტური გრძნობაა აკავშირებს ამ ორს.
აი მათ გრძნობებს რომ ვკითხულობ ჟრუანტელი მივლის,ამ ორ ჩამოყალიბებულ ადამიანს ვუყურებ და ორივე მიყვარს.
ერთმანეთს ავსებენ და სიგიჟემდე უყვართ ერთმანეთი...საოცარი წყვილია. აი, ქარიზმატული,ცეცხლოვანი,ტკბილი,თბილი,გიჟური...
რეზი ლაჩარი და მაგარი ნეხვია.
თორღვა...მიყავრს ეს კაცი,თუნდაც მარტო დათას გამო და მერე იმიტომ,რომ შვილისა და პელენწუკა,ფულით გათავხედებული,ამპარტავანი ცოლის ადგილი იცის სადაცაა,კარგად მიასვა წინა თავში ორივეს...მაგრამ შვილის აღზრდა ხომ უკვე გვიანია,თორღვა? აი აქ შეცდი.
სანდრო ქარდავა და ია.. აი, ჩანს რომ მარიამი ძალიან უყვართ,სანდროს დამოკიდებულება ასე თუ ისე ვიცი,არ არის ქონებას დახარბებული კაცი,შვილი ყველაფერს ურჩევნია,გაბოროტებულია.მესმის მისიც...მაგრამ ვფიქრობ რომ დროებითია..არ ვიცი...
ლეილა...საოცარი ადამიანია,ერთადერთი ნათელი წერტლი დათასთვის,სანამ მარიამი გამოჩნდებოდა. მისი მრჩეველი,დედა,გულის მესაიდუმლე.აი პატარა ბავშვად რომ გრძნობს თავს მასთან ერთად,და თბილ მკლავებში რომ შვებას გრძნობს ის ქალია ეს ადაიანი დათასთვის,სიცოცხლეს რომ ურჩევნია ის. და მე ამას მივხვდი...ვიცი,რომ ასეა.
სოფოს არ ვამტყუნებ. უყვარს! სიგიჟემდე...ამდენწლიანი გრძნობა მაინც დაუფასებელი დარჩა,მაგრამ იცოდა,დათა ვინც იყოს,რასაც წარმოადგენდა,მისთვის მიზეზი არც არასდროს მიუცია სიყვარულის...იმედი მაქვს მომავალში რამეს არ მიქარავს,რა ვიცი აბა? არ არის გასაკვირი...
ლელაკოო...აიი ზუსტად ჩემნაირი ტიპაჟიაა რააა, DIRTY MIND აზროვნებით,სიგიჟით.. თან მხიარული,თაან ქალური. მის ადგილას მეც გავუბრაზდებოდი მარიამს,მაგრამ იცის სად როგორ უნდა მოიქცეს და ისიც,რომ ისტერიკები არ უნდა მოეწყო. ძალიან კარგადაც ჰკითხა,დაქალებმა თუ იცოდნენოო? satisfied არც იყო ერთი ამბავი ასატეხი,მარიამს თავად ვერ გაეცნობიერებინა რა გადაიტანა ეს დღეები ისედაც.
მაგრამ,მარიამმა მთავარი იცის. უყვარს! სიგიჟემდე...როგორც მისი გულის,სულის ნაწილი.
დათას წარსულს რომ ვკითხულობ გულში რაღაც მწიწკნის. რამდენს გაუძლო იმ ციცქნა ბიჭმა? უდიდესი ნებისყოფა აქვს,ასეთადაა ჩამოყალიბებული. აიი სწორედ ''ასეთად'',მებრძოლად,სამართლიანად. აცრემლებული დათა,რა ძნელი წარმოსადგენია,ტო relaxed ამ მომენტზე გავთავდი ქალი...
მარიამს არაფერში ვამტყუნებ. ჩამოყალიბებული ქალია,იცის როგორ უნდა მოიქცეს,დრო სჭირდება, და ვიცი,მგონია რომ სისულელეს არ ჩაიდენს,არ დატოვებს დათას...
ჩემ ბიჭს რამე არ დაემართოს თორემ გავაფრენ-გადავფსიხდებიი....
დატას ხელი ბიჭოო! laughing ვფიქრობ,სანდრომ რომ მისი მოკვლა დაუკვეთა,იმ ლაჩარი,ნეხი რეზის ნაჩალიჩებია, დაუკვეთავდა აბა მოკვლის მაგას სად აქვს. მაგრამ დაკარით ცხვირი!
საოცრად წერ ფეფო, არ მომბეზრდება ამის თქმა.
ძაალიიაან რომ მევასებიი ხომ იცი არა?
ვინ ვარ არ ვიცი თუ დაიმახსოვრე,ან თუ მაქვს ნათქვამი. ნიკს ვგულისხმობ.
მაიკო ვარ laughing smiling_imp
შე,ძალიან მაგარო გოგო.
და კიდევ იცი რა მაბედნიერებს?
საიტზე რომ ხარ, რომ წერ და შენსას აწვები. heart_eyes

 


№12  offline წევრი tekle22

ეეე ღადაობ ხოო? რა იყო ეს ერთი მითხარი რა!გინდა დათას კოშმარების მსგავსად მეც ავყირავდე ამაღამ?თან რა მოცუცქნული თავი იყო უფფფფფ,როგორ აცემინე ეს მთა კაცი ვიგაც ცუციკებს?მოკლედ არ ვიცი შენი მუზები მე ხვალ დამხვდეს ახალი თავი თორე მართლა კოშმარები დამესიზმრება.საყვარელი ბიჭი როგორი გაიტანჯა, ისე შენც მაგარი მაზოხისტი ხარ ხომ იცი?აი ლელა პროსტა არ ვიცი მაგარი შებერტყილი ქალია მომწონს მე ეგ გოგო smile

 


№13 წევრი Ma No

ყველა ქალის ორსულობა ბანალურია მასე თუ შეხედავთ ნებისმიერ ისტორიაში, რა გაგიხდათ ეს სოფოს ორსულობა. ზუსტადაც რომ არაბანალურია, სად ნახეთ მსგავს სიტუაციაში ახალდაქორწინებულ ცოლზე შეყვარებულ კაცს ყოფილი საყვარლის ორსულობა გახარებოდა, მხოლოდ იმიტომ რომ კაცურად ახნობიერებს რომ მამაა და ვსო! სად ნახეთ ახალგათხოვილ ქალს ასე ადეკვატურად, ჰუმანურად აღექვას ქმრის ყოფილი საყვარლის ორსულობა?! მერე და რა საინტერესოა დათას შვილისადმი რა დამოკიდებულება ექნება როცა თვითონ არასდროს ყოლია მშობლები... არ ვიცი რა გებანალურად, მე ეს თქვენი გამოსვლები მებანალურება - უი, წერა არ შეგეძლო ეს დღეები და ბანალურობა დაწერე რომ რამე აგეტვირთა... რანაირად ამბობთ ამ თავზე მაგას, რამის ვიტირე, გულგაჩერებული ვკითხულობდი ისეთი ემოციური იყო და ამათ ბანალურობაო... თან სულ ერთი და იგივე სტილის ისტორიები უნდა წეროს აუცილებლად?!

ფეფო, მე არ ვიცი ვის რა ებანალურება, მაგრამ ის ვიცი ძალიან მაგარი რომ ხარ! და მიყვარხარ ❤

 


№14  offline ახალბედა მწერალი ფ ე ფ ო

Someone wandering
მარიამი და დათა არის სხვა განზომილებაა...არაპლანეტური გრძნობაა აკავშირებს ამ ორს.
აი მათ გრძნობებს რომ ვკითხულობ ჟრუანტელი მივლის,ამ ორ ჩამოყალიბებულ ადამიანს ვუყურებ და ორივე მიყვარს.
ერთმანეთს ავსებენ და სიგიჟემდე უყვართ ერთმანეთი...საოცარი წყვილია. აი, ქარიზმატული,ცეცხლოვანი,ტკბილი,თბილი,გიჟური...
რეზი ლაჩარი და მაგარი ნეხვია.
თორღვა...მიყავრს ეს კაცი,თუნდაც მარტო დათას გამო და მერე იმიტომ,რომ შვილისა და პელენწუკა,ფულით გათავხედებული,ამპარტავანი ცოლის ადგილი იცის სადაცაა,კარგად მიასვა წინა თავში ორივეს...მაგრამ შვილის აღზრდა ხომ უკვე გვიანია,თორღვა? აი აქ შეცდი.
სანდრო ქარდავა და ია.. აი, ჩანს რომ მარიამი ძალიან უყვართ,სანდროს დამოკიდებულება ასე თუ ისე ვიცი,არ არის ქონებას დახარბებული კაცი,შვილი ყველაფერს ურჩევნია,გაბოროტებულია.მესმის მისიც...მაგრამ ვფიქრობ რომ დროებითია..არ ვიცი...
ლეილა...საოცარი ადამიანია,ერთადერთი ნათელი წერტლი დათასთვის,სანამ მარიამი გამოჩნდებოდა. მისი მრჩეველი,დედა,გულის მესაიდუმლე.აი პატარა ბავშვად რომ გრძნობს თავს მასთან ერთად,და თბილ მკლავებში რომ შვებას გრძნობს ის ქალია ეს ადაიანი დათასთვის,სიცოცხლეს რომ ურჩევნია ის. და მე ამას მივხვდი...ვიცი,რომ ასეა.
სოფოს არ ვამტყუნებ. უყვარს! სიგიჟემდე...ამდენწლიანი გრძნობა მაინც დაუფასებელი დარჩა,მაგრამ იცოდა,დათა ვინც იყოს,რასაც წარმოადგენდა,მისთვის მიზეზი არც არასდროს მიუცია სიყვარულის...იმედი მაქვს მომავალში რამეს არ მიქარავს,რა ვიცი აბა? არ არის გასაკვირი...
ლელაკოო...აიი ზუსტად ჩემნაირი ტიპაჟიაა რააა, DIRTY MIND აზროვნებით,სიგიჟით.. თან მხიარული,თაან ქალური. მის ადგილას მეც გავუბრაზდებოდი მარიამს,მაგრამ იცის სად როგორ უნდა მოიქცეს და ისიც,რომ ისტერიკები არ უნდა მოეწყო. ძალიან კარგადაც ჰკითხა,დაქალებმა თუ იცოდნენოო? satisfied არც იყო ერთი ამბავი ასატეხი,მარიამს თავად ვერ გაეცნობიერებინა რა გადაიტანა ეს დღეები ისედაც.
მაგრამ,მარიამმა მთავარი იცის. უყვარს! სიგიჟემდე...როგორც მისი გულის,სულის ნაწილი.
დათას წარსულს რომ ვკითხულობ გულში რაღაც მწიწკნის. რამდენს გაუძლო იმ ციცქნა ბიჭმა? უდიდესი ნებისყოფა აქვს,ასეთადაა ჩამოყალიბებული. აიი სწორედ ''ასეთად'',მებრძოლად,სამართლიანად. აცრემლებული დათა,რა ძნელი წარმოსადგენია,ტო relaxed ამ მომენტზე გავთავდი ქალი...
მარიამს არაფერში ვამტყუნებ. ჩამოყალიბებული ქალია,იცის როგორ უნდა მოიქცეს,დრო სჭირდება, და ვიცი,მგონია რომ სისულელეს არ ჩაიდენს,არ დატოვებს დათას...
ჩემ ბიჭს რამე არ დაემართოს თორემ გავაფრენ-გადავფსიხდებიი....
დატას ხელი ბიჭოო! laughing ვფიქრობ,სანდრომ რომ მისი მოკვლა დაუკვეთა,იმ ლაჩარი,ნეხი რეზის ნაჩალიჩებია, დაუკვეთავდა აბა მოკვლის მაგას სად აქვს. მაგრამ დაკარით ცხვირი!
საოცრად წერ ფეფო, არ მომბეზრდება ამის თქმა.
ძაალიიაან რომ მევასებიი ხომ იცი არა?
ვინ ვარ არ ვიცი თუ დაიმახსოვრე,ან თუ მაქვს ნათქვამი. ნიკს ვგულისხმობ.
მაიკო ვარ laughing smiling_imp
შე,ძალიან მაგარო გოგო.
და კიდევ იცი რა მაბედნიერებს?
საიტზე რომ ხარ, რომ წერ და შენსას აწვები. heart_eyes

აუ :))))გიჩენი ქალბატონო აისბერგო :დ :დ ძალიან მაგარო გოგო...მიხარიხარ და მადლობა შენი აზრის დაფიქსირებისთვის...იმხელა და იმდენიაა...რა დავამატოო?! სად შემიძლია ამდენი საუბარი. :დ

tekle22
ეეე ღადაობ ხოო? რა იყო ეს ერთი მითხარი რა!გინდა დათას კოშმარების მსგავსად მეც ავყირავდე ამაღამ?თან რა მოცუცქნული თავი იყო უფფფფფ,როგორ აცემინე ეს მთა კაცი ვიგაც ცუციკებს?მოკლედ არ ვიცი შენი მუზები მე ხვალ დამხვდეს ახალი თავი თორე მართლა კოშმარები დამესიზმრება.საყვარელი ბიჭი როგორი გაიტანჯა, ისე შენც მაგარი მაზოხისტი ხარ ხომ იცი?აი ლელა პროსტა არ ვიცი მაგარი შებერტყილი ქალია მომწონს მე ეგ გოგო smile

ხოო, ლელა ძაან გიჟია :დ ვეცდები არ დავაგვიანო....არ გპირდებით,მაგრამ ვეცდებიიი. :*

Ma No
ყველა ქალის ორსულობა ბანალურია მასე თუ შეხედავთ ნებისმიერ ისტორიაში, რა გაგიხდათ ეს სოფოს ორსულობა. ზუსტადაც რომ არაბანალურია, სად ნახეთ მსგავს სიტუაციაში ახალდაქორწინებულ ცოლზე შეყვარებულ კაცს ყოფილი საყვარლის ორსულობა გახარებოდა, მხოლოდ იმიტომ რომ კაცურად ახნობიერებს რომ მამაა და ვსო! სად ნახეთ ახალგათხოვილ ქალს ასე ადეკვატურად, ჰუმანურად აღექვას ქმრის ყოფილი საყვარლის ორსულობა?! მერე და რა საინტერესოა დათას შვილისადმი რა დამოკიდებულება ექნება როცა თვითონ არასდროს ყოლია მშობლები... არ ვიცი რა გებანალურად, მე ეს თქვენი გამოსვლები მებანალურება - უი, წერა არ შეგეძლო ეს დღეები და ბანალურობა დაწერე რომ რამე აგეტვირთა... რანაირად ამბობთ ამ თავზე მაგას, რამის ვიტირე, გულგაჩერებული ვკითხულობდი ისეთი ემოციური იყო და ამათ ბანალურობაო... თან სულ ერთი და იგივე სტილის ისტორიები უნდა წეროს აუცილებლად?!

ფეფო, მე არ ვიცი ვის რა ებანალურება, მაგრამ ის ვიცი ძალიან მაგარი რომ ხარ! და მიყვარხარ ❤

ჩემი ბრაზიანი :* მეც მიყვარხარ გენაცვალოს დედუცი :)) არვიცი,პირველია ესეთი სტილის მშვიდი ისტორია...ნუ რაღა მშვიდი დათა მიჩექმეს და დროა სახით დავაჭედოთ ასფალტზე ის ნაძირალები...:დ ვერ ვჩერდები,რიავუყოო :დ დუღს გიჟური ემოციები და ჩემი გმირი რომ არ იგინება და მუშტებს არ იქნევს პირველია რათქმაუნდა. :დ

 


№15 წევრი Ma No

Life is Good
Someone wandering
მარიამი და დათა არის სხვა განზომილებაა...არაპლანეტური გრძნობაა აკავშირებს ამ ორს.
აი მათ გრძნობებს რომ ვკითხულობ ჟრუანტელი მივლის,ამ ორ ჩამოყალიბებულ ადამიანს ვუყურებ და ორივე მიყვარს.
ერთმანეთს ავსებენ და სიგიჟემდე უყვართ ერთმანეთი...საოცარი წყვილია. აი, ქარიზმატული,ცეცხლოვანი,ტკბილი,თბილი,გიჟური...
რეზი ლაჩარი და მაგარი ნეხვია.
თორღვა...მიყავრს ეს კაცი,თუნდაც მარტო დათას გამო და მერე იმიტომ,რომ შვილისა და პელენწუკა,ფულით გათავხედებული,ამპარტავანი ცოლის ადგილი იცის სადაცაა,კარგად მიასვა წინა თავში ორივეს...მაგრამ შვილის აღზრდა ხომ უკვე გვიანია,თორღვა? აი აქ შეცდი.
სანდრო ქარდავა და ია.. აი, ჩანს რომ მარიამი ძალიან უყვართ,სანდროს დამოკიდებულება ასე თუ ისე ვიცი,არ არის ქონებას დახარბებული კაცი,შვილი ყველაფერს ურჩევნია,გაბოროტებულია.მესმის მისიც...მაგრამ ვფიქრობ რომ დროებითია..არ ვიცი...
ლეილა...საოცარი ადამიანია,ერთადერთი ნათელი წერტლი დათასთვის,სანამ მარიამი გამოჩნდებოდა. მისი მრჩეველი,დედა,გულის მესაიდუმლე.აი პატარა ბავშვად რომ გრძნობს თავს მასთან ერთად,და თბილ მკლავებში რომ შვებას გრძნობს ის ქალია ეს ადაიანი დათასთვის,სიცოცხლეს რომ ურჩევნია ის. და მე ამას მივხვდი...ვიცი,რომ ასეა.
სოფოს არ ვამტყუნებ. უყვარს! სიგიჟემდე...ამდენწლიანი გრძნობა მაინც დაუფასებელი დარჩა,მაგრამ იცოდა,დათა ვინც იყოს,რასაც წარმოადგენდა,მისთვის მიზეზი არც არასდროს მიუცია სიყვარულის...იმედი მაქვს მომავალში რამეს არ მიქარავს,რა ვიცი აბა? არ არის გასაკვირი...
ლელაკოო...აიი ზუსტად ჩემნაირი ტიპაჟიაა რააა, DIRTY MIND აზროვნებით,სიგიჟით.. თან მხიარული,თაან ქალური. მის ადგილას მეც გავუბრაზდებოდი მარიამს,მაგრამ იცის სად როგორ უნდა მოიქცეს და ისიც,რომ ისტერიკები არ უნდა მოეწყო. ძალიან კარგადაც ჰკითხა,დაქალებმა თუ იცოდნენოო? satisfied არც იყო ერთი ამბავი ასატეხი,მარიამს თავად ვერ გაეცნობიერებინა რა გადაიტანა ეს დღეები ისედაც.
მაგრამ,მარიამმა მთავარი იცის. უყვარს! სიგიჟემდე...როგორც მისი გულის,სულის ნაწილი.
დათას წარსულს რომ ვკითხულობ გულში რაღაც მწიწკნის. რამდენს გაუძლო იმ ციცქნა ბიჭმა? უდიდესი ნებისყოფა აქვს,ასეთადაა ჩამოყალიბებული. აიი სწორედ ''ასეთად'',მებრძოლად,სამართლიანად. აცრემლებული დათა,რა ძნელი წარმოსადგენია,ტო relaxed ამ მომენტზე გავთავდი ქალი...
მარიამს არაფერში ვამტყუნებ. ჩამოყალიბებული ქალია,იცის როგორ უნდა მოიქცეს,დრო სჭირდება, და ვიცი,მგონია რომ სისულელეს არ ჩაიდენს,არ დატოვებს დათას...
ჩემ ბიჭს რამე არ დაემართოს თორემ გავაფრენ-გადავფსიხდებიი....
დატას ხელი ბიჭოო! laughing ვფიქრობ,სანდრომ რომ მისი მოკვლა დაუკვეთა,იმ ლაჩარი,ნეხი რეზის ნაჩალიჩებია, დაუკვეთავდა აბა მოკვლის მაგას სად აქვს. მაგრამ დაკარით ცხვირი!
საოცრად წერ ფეფო, არ მომბეზრდება ამის თქმა.
ძაალიიაან რომ მევასებიი ხომ იცი არა?
ვინ ვარ არ ვიცი თუ დაიმახსოვრე,ან თუ მაქვს ნათქვამი. ნიკს ვგულისხმობ.
მაიკო ვარ laughing smiling_imp
შე,ძალიან მაგარო გოგო.
და კიდევ იცი რა მაბედნიერებს?
საიტზე რომ ხარ, რომ წერ და შენსას აწვები. heart_eyes

აუ :))))გიჩენი ქალბატონო აისბერგო :დ :დ ძალიან მაგარო გოგო...მიხარიხარ და მადლობა შენი აზრის დაფიქსირებისთვის...იმხელა და იმდენიაა...რა დავამატოო?! სად შემიძლია ამდენი საუბარი. :დ

tekle22
ეეე ღადაობ ხოო? რა იყო ეს ერთი მითხარი რა!გინდა დათას კოშმარების მსგავსად მეც ავყირავდე ამაღამ?თან რა მოცუცქნული თავი იყო უფფფფფ,როგორ აცემინე ეს მთა კაცი ვიგაც ცუციკებს?მოკლედ არ ვიცი შენი მუზები მე ხვალ დამხვდეს ახალი თავი თორე მართლა კოშმარები დამესიზმრება.საყვარელი ბიჭი როგორი გაიტანჯა, ისე შენც მაგარი მაზოხისტი ხარ ხომ იცი?აი ლელა პროსტა არ ვიცი მაგარი შებერტყილი ქალია მომწონს მე ეგ გოგო smile

ხოო, ლელა ძაან გიჟია :დ ვეცდები არ დავაგვიანო....არ გპირდებით,მაგრამ ვეცდებიიი. :*

Ma No
ყველა ქალის ორსულობა ბანალურია მასე თუ შეხედავთ ნებისმიერ ისტორიაში, რა გაგიხდათ ეს სოფოს ორსულობა. ზუსტადაც რომ არაბანალურია, სად ნახეთ მსგავს სიტუაციაში ახალდაქორწინებულ ცოლზე შეყვარებულ კაცს ყოფილი საყვარლის ორსულობა გახარებოდა, მხოლოდ იმიტომ რომ კაცურად ახნობიერებს რომ მამაა და ვსო! სად ნახეთ ახალგათხოვილ ქალს ასე ადეკვატურად, ჰუმანურად აღექვას ქმრის ყოფილი საყვარლის ორსულობა?! მერე და რა საინტერესოა დათას შვილისადმი რა დამოკიდებულება ექნება როცა თვითონ არასდროს ყოლია მშობლები... არ ვიცი რა გებანალურად, მე ეს თქვენი გამოსვლები მებანალურება - უი, წერა არ შეგეძლო ეს დღეები და ბანალურობა დაწერე რომ რამე აგეტვირთა... რანაირად ამბობთ ამ თავზე მაგას, რამის ვიტირე, გულგაჩერებული ვკითხულობდი ისეთი ემოციური იყო და ამათ ბანალურობაო... თან სულ ერთი და იგივე სტილის ისტორიები უნდა წეროს აუცილებლად?!

ფეფო, მე არ ვიცი ვის რა ებანალურება, მაგრამ ის ვიცი ძალიან მაგარი რომ ხარ! და მიყვარხარ ❤

ჩემი ბრაზიანი :* მეც მიყვარხარ გენაცვალოს დედუცი :)) არვიცი,პირველია ესეთი სტილის მშვიდი ისტორია...ნუ რაღა მშვიდი დათა მიჩექმეს და დროა სახით დავაჭედოთ ასფალტზე ის ნაძირალები...:დ ვერ ვჩერდები,რიავუყოო :დ დუღს გიჟური ემოციები და ჩემი გმირი რომ არ იგინება და მუშტებს არ იქნევს პირველია რათქმაუნდა. :დ

ხო და რაც არის ძალიან მაგარია! heart_eyes heart_eyes რა არის იცი, გინება, მუშტების ქნევა და ექშენი რომ ძალიან მაგრად გამოგდის ისტორიებში ყველამ ვიცით. მე პირადად რაც სულ მაკლდა შენს ისტორიებში, უფრო სწორად შენი, როგორც მწერლის მაგ მხრივ დანახვაც მინდოდა, უფრო მეტი გრძნობები და ემოციებია პერსონაჟების. სულ მინდოდა დამენახა შენი კაცი პერსონაჟი რომელმაც მარტო ჩახლართული საქმეები მოგვარება კი არ იცის, თავის ქალთანაც მაგარია და მინდოდა დამენახა შენი პერსონაჟი ქალი ჩამოყალიბებული, ძლიერი და საკუთარ სურვილებსა და შესაძლებლობებზე დაყრდნობილი და არ ამამიკო-ქმრებს ამოფარებული. ვოტ! sweat_smile sweat_smile დღეს ემოციური მე! blush smile smile

 


№16  offline წევრი tekle22

აუ თან რა ფოტო დააყენა რა ეტყობა ეხლა ამას მიჩექმილმიბეისბოლკეტებულის? joy ნამდვილი ეშმაკი ქალი ხარ ფეფო პრადათი smiling_imp

 


№17  offline მოდერი Someone wandering

Life is Good
Someone wandering
მარიამი და დათა არის სხვა განზომილებაა...არაპლანეტური გრძნობაა აკავშირებს ამ ორს.
აი მათ გრძნობებს რომ ვკითხულობ ჟრუანტელი მივლის,ამ ორ ჩამოყალიბებულ ადამიანს ვუყურებ და ორივე მიყვარს.
ერთმანეთს ავსებენ და სიგიჟემდე უყვართ ერთმანეთი...საოცარი წყვილია. აი, ქარიზმატული,ცეცხლოვანი,ტკბილი,თბილი,გიჟური...
რეზი ლაჩარი და მაგარი ნეხვია.
თორღვა...მიყავრს ეს კაცი,თუნდაც მარტო დათას გამო და მერე იმიტომ,რომ შვილისა და პელენწუკა,ფულით გათავხედებული,ამპარტავანი ცოლის ადგილი იცის სადაცაა,კარგად მიასვა წინა თავში ორივეს...მაგრამ შვილის აღზრდა ხომ უკვე გვიანია,თორღვა? აი აქ შეცდი.
სანდრო ქარდავა და ია.. აი, ჩანს რომ მარიამი ძალიან უყვართ,სანდროს დამოკიდებულება ასე თუ ისე ვიცი,არ არის ქონებას დახარბებული კაცი,შვილი ყველაფერს ურჩევნია,გაბოროტებულია.მესმის მისიც...მაგრამ ვფიქრობ რომ დროებითია..არ ვიცი...
ლეილა...საოცარი ადამიანია,ერთადერთი ნათელი წერტლი დათასთვის,სანამ მარიამი გამოჩნდებოდა. მისი მრჩეველი,დედა,გულის მესაიდუმლე.აი პატარა ბავშვად რომ გრძნობს თავს მასთან ერთად,და თბილ მკლავებში რომ შვებას გრძნობს ის ქალია ეს ადაიანი დათასთვის,სიცოცხლეს რომ ურჩევნია ის. და მე ამას მივხვდი...ვიცი,რომ ასეა.
სოფოს არ ვამტყუნებ. უყვარს! სიგიჟემდე...ამდენწლიანი გრძნობა მაინც დაუფასებელი დარჩა,მაგრამ იცოდა,დათა ვინც იყოს,რასაც წარმოადგენდა,მისთვის მიზეზი არც არასდროს მიუცია სიყვარულის...იმედი მაქვს მომავალში რამეს არ მიქარავს,რა ვიცი აბა? არ არის გასაკვირი...
ლელაკოო...აიი ზუსტად ჩემნაირი ტიპაჟიაა რააა, DIRTY MIND აზროვნებით,სიგიჟით.. თან მხიარული,თაან ქალური. მის ადგილას მეც გავუბრაზდებოდი მარიამს,მაგრამ იცის სად როგორ უნდა მოიქცეს და ისიც,რომ ისტერიკები არ უნდა მოეწყო. ძალიან კარგადაც ჰკითხა,დაქალებმა თუ იცოდნენოო? satisfied არც იყო ერთი ამბავი ასატეხი,მარიამს თავად ვერ გაეცნობიერებინა რა გადაიტანა ეს დღეები ისედაც.
მაგრამ,მარიამმა მთავარი იცის. უყვარს! სიგიჟემდე...როგორც მისი გულის,სულის ნაწილი.
დათას წარსულს რომ ვკითხულობ გულში რაღაც მწიწკნის. რამდენს გაუძლო იმ ციცქნა ბიჭმა? უდიდესი ნებისყოფა აქვს,ასეთადაა ჩამოყალიბებული. აიი სწორედ ''ასეთად'',მებრძოლად,სამართლიანად. აცრემლებული დათა,რა ძნელი წარმოსადგენია,ტო relaxed ამ მომენტზე გავთავდი ქალი...
მარიამს არაფერში ვამტყუნებ. ჩამოყალიბებული ქალია,იცის როგორ უნდა მოიქცეს,დრო სჭირდება, და ვიცი,მგონია რომ სისულელეს არ ჩაიდენს,არ დატოვებს დათას...
ჩემ ბიჭს რამე არ დაემართოს თორემ გავაფრენ-გადავფსიხდებიი....
დატას ხელი ბიჭოო! laughing ვფიქრობ,სანდრომ რომ მისი მოკვლა დაუკვეთა,იმ ლაჩარი,ნეხი რეზის ნაჩალიჩებია, დაუკვეთავდა აბა მოკვლის მაგას სად აქვს. მაგრამ დაკარით ცხვირი!
საოცრად წერ ფეფო, არ მომბეზრდება ამის თქმა.
ძაალიიაან რომ მევასებიი ხომ იცი არა?
ვინ ვარ არ ვიცი თუ დაიმახსოვრე,ან თუ მაქვს ნათქვამი. ნიკს ვგულისხმობ.
მაიკო ვარ laughing smiling_imp
შე,ძალიან მაგარო გოგო.
და კიდევ იცი რა მაბედნიერებს?
საიტზე რომ ხარ, რომ წერ და შენსას აწვები. heart_eyes

აუ :))))გიჩენი ქალბატონო აისბერგო :დ :დ ძალიან მაგარო გოგო...მიხარიხარ და მადლობა შენი აზრის დაფიქსირებისთვის...იმხელა და იმდენიაა...რა დავამატოო?! სად შემიძლია ამდენი საუბარი. :დ

tekle22
ეეე ღადაობ ხოო? რა იყო ეს ერთი მითხარი რა!გინდა დათას კოშმარების მსგავსად მეც ავყირავდე ამაღამ?თან რა მოცუცქნული თავი იყო უფფფფფ,როგორ აცემინე ეს მთა კაცი ვიგაც ცუციკებს?მოკლედ არ ვიცი შენი მუზები მე ხვალ დამხვდეს ახალი თავი თორე მართლა კოშმარები დამესიზმრება.საყვარელი ბიჭი როგორი გაიტანჯა, ისე შენც მაგარი მაზოხისტი ხარ ხომ იცი?აი ლელა პროსტა არ ვიცი მაგარი შებერტყილი ქალია მომწონს მე ეგ გოგო smile

ხოო, ლელა ძაან გიჟია :დ ვეცდები არ დავაგვიანო....არ გპირდებით,მაგრამ ვეცდებიიი. :*

Ma No
ყველა ქალის ორსულობა ბანალურია მასე თუ შეხედავთ ნებისმიერ ისტორიაში, რა გაგიხდათ ეს სოფოს ორსულობა. ზუსტადაც რომ არაბანალურია, სად ნახეთ მსგავს სიტუაციაში ახალდაქორწინებულ ცოლზე შეყვარებულ კაცს ყოფილი საყვარლის ორსულობა გახარებოდა, მხოლოდ იმიტომ რომ კაცურად ახნობიერებს რომ მამაა და ვსო! სად ნახეთ ახალგათხოვილ ქალს ასე ადეკვატურად, ჰუმანურად აღექვას ქმრის ყოფილი საყვარლის ორსულობა?! მერე და რა საინტერესოა დათას შვილისადმი რა დამოკიდებულება ექნება როცა თვითონ არასდროს ყოლია მშობლები... არ ვიცი რა გებანალურად, მე ეს თქვენი გამოსვლები მებანალურება - უი, წერა არ შეგეძლო ეს დღეები და ბანალურობა დაწერე რომ რამე აგეტვირთა... რანაირად ამბობთ ამ თავზე მაგას, რამის ვიტირე, გულგაჩერებული ვკითხულობდი ისეთი ემოციური იყო და ამათ ბანალურობაო... თან სულ ერთი და იგივე სტილის ისტორიები უნდა წეროს აუცილებლად?!

ფეფო, მე არ ვიცი ვის რა ებანალურება, მაგრამ ის ვიცი ძალიან მაგარი რომ ხარ! და მიყვარხარ ❤

ჩემი ბრაზიანი :* მეც მიყვარხარ გენაცვალოს დედუცი :)) არვიცი,პირველია ესეთი სტილის მშვიდი ისტორია...ნუ რაღა მშვიდი დათა მიჩექმეს და დროა სახით დავაჭედოთ ასფალტზე ის ნაძირალები...:დ ვერ ვჩერდები,რიავუყოო :დ დუღს გიჟური ემოციები და ჩემი გმირი რომ არ იგინება და მუშტებს არ იქნევს პირველია რათქმაუნდა. :დ

მომეჩვენა თუუ...აისბერგიო ხოო? ჩემი მოსიარულე აისბერგი იცი შეენ? ანდრონიკე smile heart_eyes

 


№18  offline წევრი Marryam

ხოო..აი ეს ნამდვილად შენ ხარ ^_^

 


№19  offline მოდერი ტკბილიწიწაკა

ეს მართლა სხვა ისტორიაა
მე ასეთი პერსონაჟი არ მახსოვს
რა სჭირს დათა?!
სიგიჟე აკლია! დიახ სიგიჟე
ვიღაც გველის წიწილებს ხელი როგორ ააწევინა ამხელა აპოლონმა გამაგებინეთ? ერთი თითის ტკლაცუნიც ეყოფოდა და დააბერტყებდა ძირს!
აი ამის კოშმარებმა ჰო მეც მომკლა და რავქნა :(
ჩემი დათა გამიგიჟე რაა!
ჰოდა აი რავქნა ესეთი რაღაცნაირი პერსონაჟი პირველია ისეთი საყვარელია ისეთი ისეთი კარგია ისეთი კეთილია და მოკლედ აი შეჭმა
მოგინდება ისეთია:დ ♥️
ჰოდა მარიამიც როგორ მიყვარს ხოიცი ♥️♥️ ჩემი გოგოა ეგ ახლა კაცურად ყნდა დადგეს და ყველა შემოტევას გაუძლოს და ჩემს დათიკოსთან ერთად ბედნიერი იყოს ! ???? :დ ჰოდა აბა შენიცი გელოდები გულიტ სულით ყველაფრით ♥️♥️♥️

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent