შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

საფრთხისფერი (1-ლი ნაწილი)


7-01-2019, 19:08
ავტორი Alice76
ნანახია 4 372

ბარის მაგიდასთან მჯდომი ქალი ყველას ყურადღებას იქცევდა. ჩამოსხმული ტანი და ულამაზესი პროფილი ჰქონდა,სახეზე ჟღალი კულულები ჩამოშლოდა,ჩაფიქრებული ჩასჩერებოდა კოქტეილის ჭიქას და იქ თითქოს რაიმე მნიშვნელოვანის დანახვას ცდილობდა.გარშემო ვერავის ამჩნდევდა,ყოველ შემთხვევაში,მისი შემხედვარე,ასე იფიქრებდი.
მამაკაცების ხარბი მზერა თავიდან ფეხებამდე სწავლობდა მოკლე,წითელი კაბით ოდნავ დაფარულ მის სხეულს,სამოსი მჭიდროდ ეკვროდა სავსე მკერდს,წვრილ წელსა და გამობურცულ უკანალს.
იდეალურად ლამაზი იყო,წითელი,მოელვარე და სასურველი.
რამდენიმე მისით დაბრმავებული მამაკაცი უსიტყვოდ,ხელის აქნევით მოიშორა,ვიღაც სხვას ელოდებოდა...

***
შუბლშეჭმუხნული უყურებდა მაგიდაზე დასვენებულ,შიშველ გვამს.
ორი დღის წინ ახალგაზრდა და ძლიერი მამაკაცი,სახელად მირიან ახმეტელი ჯანმრთელი და სრულიად ცოცხალი დააბიჯებდა თავისი სასტუმროს მდიდრულ დერეფნებში,საღამოს კი უკვე პროზექტურაში აღმოჩნდა,შუბლზე წარწერით “მოღალატე”.
რა თქმა უნდა,ეჭვი მის ოცდასამი წლის ცოლზე მიიტანეს,რომელიც იმავე სასტუმროში იმყოფებოდა,თუმცა ამ ორი დღის განმავლობაში დეტექტივმა სიტყვაც კი ვერ ამოჰგლიჯა შოკირებულ ქვრივს,რომელიც თუ რაიმე რეაგირებას გამოავლენდა,ეს მხოლოდ კივილის სახით ხდებოდა.
პროკურორი მისთვის ბრალდების წაყენებას არ ჩქარობდა,იმდენად სრულყოფილი მკვლელობა იყო,მტკიცებულებები თითქმის არ არსებობდა,მათი მოპოვება კი ახლა იმას ევალებოდა,რომელიც ჩაფიქრებული დაჰყურებდა მირიან ახმეტელის შუბლს.
-უკვე მესამე შემთხვევაა-ხალათში ჩაცმული ექიმის ხმამ გამოაფხიზლა-როდის უნდა აღიაროთ,რომ სერიული მკვლელია?
-ეგ მხოლოდ ჩემი ვარაუდია,გია.-თავი გაიქნია-საერთო მხოლოდ მსხვერპლთა სქესი და ასაკია.
-მერე მეტი რაღა ჩემი ფეხებია საჭირო?-გაიცინა კაცმა-ბევრი მკვდარი პლუს ერთნაირი სქესი და ასაკი უდრის სერიულ მკვლელს-ჯიბიდან ბანანი ამოაძვრინა და გაფრცქვნა.
დეტექტივმა თვალი აარიდა. უკვე ორი წელი მუშაობდა მკვლელობათა განყოფილებაში,მაგრამ გვამების დანახვაზე კვლავ გული ერეოდა,ალბათ ვერც ვერასდროს შეეჩვეოდა ბოლომდე.
გია კი თავის საქმის დიდი მოყვარული და გვამების მოტრფიალე იყო,ცოცხლებზე მეტად მიცვალებულები უყვარდა,ალბათ ამიტომ გაშორდა ცოლი და ბევრი ზურგს უკან ნეკროფილსაც ეძახდა.
-მასე მარტივად არ ხდება-უპასუხა ბოლოს-თანაც თუ მედიამ გაიგო,პანიკა დაიწყება და გამოძიების დაჩქარებას მოითხოვენ,ამით საბოლოოდ ჩაიძირება საქმე. უბრალოდ სამივე შემთხვევა ერთად უნდა გამოვიძიოთ და თუ კავშირი კიდევ აღმოჩნდება,საქმის სასამართლოში გადაცემამდე გავახმაუროთ ეს ამბავი.
-მანამდე თუ სიბერით არ მოვკვდი,ნამდვილად საინტერესოდ ჟღერს-ბანანის ბოლო ლუკმაც გადაყლაპა გიამ და თავის მიცვალებულს მიუბრუნდა-აი,თავს დავდებ,ქალის ხელწერაა.
-ექსპერტები უკვე მუშაობენ მაგ წარწერაზე...
-ჩემზე მეტი ექსპერტი ვინ გინდა?-მართლაც ასე იყო,გია ამ სამსახურისთვის მეტისმეტად ჭკვიანი იყო,თუმცა არავინ იცოდა,რატომ ამბობდა უარს სხვაგან მოღვაწეობაზე-ქალი,ასაკიანი,თანაც საკმაოდ,სამოცდახუთი-სამოცდაათი წელი.
-სამოცდაათი წლის ქალი მოერია ამხელა კაცს?-ამას ვერაფრით იჯერებდა.
-ჯერ ყელი გამოჭრეს,დანარჩენი დაზიანებები მერე მიაყენეს,ასე რომ ჰო,თავისუფლად მოერეოდა ჭკვიანი ბებრუხანა... ერთი ეგაა,რატომ უნდოდა ვიღაც ბებოს ამის მოკლვა...
-მოღალატეო... ეს შურისძიებაა ღალატის სანაცვლოდ.იქნებ,ცოლის ბებიაა?
ათასი აზრი უტრიალებდა თავში,თუმცა არცერთი არ იყო ლოგიკური. მირიან ახმეტელის ცოლის ბებია ქალაქში დარბოდა და ოცდახუთიდან ორმოც წლამდე კაცებს კლავდა?
თავისივე ფიქრებზე გაეცინა,თავი გაიქნია და გიას დაემშვიდობა.
სამმართველოში კაბინეტს დაუბრუნდა,სადაც კედლები ამ სამი მკვლელობის სურათებით ჰქონდა აჭრელებული.
ფიქრებში გადაეშვა.
პირველი შემთხვევა ორი თვისა და ოთხი დღის წინ მოხდა,როდესაც მოქალაქემ-შუა ხნის თბილისელმა ქალბატონმა,რომელიც სასაფლაოებთან ახლოს ძაღლს ასეირნებდა,შემთხვევით ნახა გვამი -ძაღლი გაექცა და ერთ-ერთ საფლავზე შიშველი ადამიანის სხეულამდე მიიყვანა.
ცხადად ახსოვდა ის სურათი,რაც შემთხვევის ადგილზე მისულს დახვდა-მარმარილოთი მოპირკეთებული საფლავის ღობე მთლიანად წითლად იყო შეღებილი,ცივ მიწაზე კი სრულიად შიშველი და გაყინული გვამი ეგდო.ყელგამოჭრილს თვალები ფართოდ გაეხილა და ჯერ კიდევ მკვლელს უყურებდა,სამუდამოდ ასეთი მზერით დარჩებოდა,მაშინაც კი,როდესაც თვალებს დაუხუჭავდნენ...
არაფერში არ იყო საჭირო ის სურათები,კედელზე რომ გაეკრათ. ისედაც მშვენივრად ახსოვდა თითოეული დეტალი,სისხლის ყოველი პატარა შხეფი,მოწმეთა მონათხრობი,მაგრამ მაინც,ჯიუტად უყურებდა უკვე მრავალჯერ ნანახს და ცდილობდა ისეთი რამ დაენახა,რაც გამორჩა...
იმ ძაღლის ფოტოც კი ჰქონდა,რომელმაც პირველი შემთხვევა აღმოაჩინა-ყურებდაცქვეტილი გერმანელი გენიოსი,სახელად ნენსი. ბევრი ეხვეწა მაშინ პატრონს,ძაღლი დამითმეო,თავადაც უკვირდა,ვინმეს რამეს რომ სთხოვდა,მაგრამ ეს ძაღლი გამორჩეული იყო,თვალებით,სიდინჯით,მოსიყვარულე და ჭკვიანი მზერით,თუმცა ქალმა ქვა ააგდო და თავი შეუშვირა,ნენსის თუ დავთმობ,იმ დღესვე მოვიკლავ თავსო.
ნეტავ ამ ძაღლის გამოკითხვა შეძლებოდა...
ადამიანებს არასდროს არაფერი ახსოვთ,არაფერში არიან დარწმუნებულები და მხოლოდ საკუთარ გრძნობებზე საუბრობენ,მათთვის ხომ რეალობა არც არსებობს,ყველაფერს ემოციურობა ჯაბნის...
და ბედის უკუღმართობის წყალობით საუბრის საშუალება დედამიწაზე მხოლოდ ამ ყველაზე არაგულწრფელ არსებასთან-ადამიანთანაა შესაძლებელი.
ცხოველები რომ საუბრობდნენ და ადამიანები დუმდნენ,მაშინ ტყუილიც არ იარსებებდაო,გაიფიქრა და თავი გააქნია,ახლა ამის დრო არ იყო.
კვლავ ნენსის სურათს მიაჩერდა,შემდეგ მზერა საფლავზე გადაიტანა,პირველი შემთხვევა უმთავრესი იყო და ყველაზე მეტ დროსაც მასზე ფიქრში ატარებდა.
პროზექტორი გია მართალი იყო,აშკარად ერთი ხელწერა იკითხებოდა,ეს მკვლელობები ერთი ადამიანის ჩადენილი იყო და მისი მოტივი პირველ დანაშაულში უნდა ეძებნა.
ხმამაღლა დაიწყო ათასჯერ განვლილი მსჯერლობა.
-სასაფლაო. რატომ სასაფლაო? შუაღამისას შემთხვევით იქ არავინ ჩნდება,ესე იგი,სავარაუდოა,რომ პირველი მსხვერპლი მკვლელს თავისი ნებით გაჰყვა იქ,ძალადობის კვალი სხეულზე არ შეინიშნება,ყველა დანარჩენი ჭრილობა სიკვდილის შემდეგ,სიმბოლურადაა მიყენებული,ესე იგი,მკვლელი მსხვერპლთან იმდენად ახლოს იყო,რომ უბრძოლველად შეძლო მისთვის ყელის გამოჭრა...-შეჩერდა,გვამის ფოტოს დააკვირდა და განაგრძო-სისხლი სხეულზე შხეფებადაა დასხმული,შესაბამისად ჩემი პირველი ვარაუდი სწორია,მსხვერპლმა სიკვდილამდე გაიხადა ტანსაცმელი... სიცივეში? რატომ?.. სავარაუდოდ,სექსუალური კავშირის დამყარების მიზნით,თუმცა ამის მტკიცებულება არ არსებობს... დეკემბრის ყინვაში ,ღამით ტანსაცმელი გაიხადა და მეორე ადამიანი ახლოს მიუშვა,სხვა რა მიზანი უნდა ყოფილიყო? ესე იგი,სავარაუდოდ,ახალგაზრდა ქალი უნდა ყოფილიყო,ანდაც,კაცი-ამოიოხრა-არც ესაა გამორიცხული... თუმცა,ქალი უფრო სარწმუნოა,რადგანაც მკვეთრადაა გამოხატული შურისძიების მიზანი,რაც სასიყვარულო ურთიერთობას უკავშირდება... საფლავი,მნიშვნელოვანია თუ არა ის?
რვა წლის წინ გარდაცვლილი ანტონ ნოზაძე,გარდაიცვალა გულის შეტევით,მის ქვრივს...-კედელზე მიწებებულ ფერად ფურცელს დაჰხედა-მატილდა ნოზაძეს შემთხვევის შესახებ ჩვენ გავაგებინეთ და უბრალოდ გაოგნებული იყო,მეტი არაფერი,აღნიშნა,რომ საფლავზე იშვიათად დადის,მარტოხელაა,შვილები არ ჰყავს და აშკარად ჩაკეტილ ცხოვრებას ეწევა. ისტორიკოსი იყო და რამდენიმე უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა,თუმცა თავად ეს ქალი რა შუაში უნდა იყოს?
ფურცლების გროვაში ქალის ფოტო დაძებნა და დააკვირდა.
მაღალი და გამხდარი იყო,უკვე საკმაოდ ეტყობოდა ასაკი,თუმცა ნაოჭებს მიღმა ძველი სილამაზე შეიმჩნეოდა. ისეთი გარეგნობა ჰქონდა,დროის მსვლელობის ამაოებაზე დააფიქრებდა ადამიანს და სევდიანად მიახვედრებდა,რომ ყველაფერი კარგი წარმავალია.
თავზე აშკარად პარიკი ეკეთა,ამ ხნის ქალს ასეთი ხშირი და მბზინვარე თმა ვერ ექნებოდა,მწვანე,ამღვრეული და ოდნავ არასასიამოვნოდ მომზირალი თვალები ჰქონდა.
ფოტო მიაგდო და ახლა მეორე შემთხვევის ამსახველ სურათებს მიუბრუნდა.
საკუთარ ბინაში ყელგამოჭრილი ოცდარვა წლის იურისტი...
-ლექს,რას შვები?-ოთახში შემოსულმა ქალმა ფიქრი შეაწყვეტინა.
მისი ჩაცმულობა ყოველთვის აღაგზნებდა-მჭიდროდ შემოკრული,მუხლებს ოდნავ აცდენილი,ნაცრისფერი ქვედატანი და თეთრი ზედა,რომლის ღილებს შორის დატანილი თავისუფალი ადგილი თეთრი ბიუსჰალტერის ნაწილსა და მასზე ოდნავ მუქი ფერის მკერდის კანს უჩენდა,ალექსზე ცუდად მოქმედებდა.
-არაფერს-ყველაფერს მარტივი შემცვლელი მოუძებნა და ქალი კიდევ ერთხელ შეათვალიერა,სანამ გადაკოცნიდა.
ყოველთცის ცდილობდა,მისგან თავი შორს დაეჭირა და ამას ქალი თითქოს ხვდებოდა,განზრახ ჩნდებოდა მის გვერდით მაშინ,როდესაც ბოლოს და ბოლოს,გონებიდან მის განდევნას ახერხებდა.
კანზე ოდნავ შეეხო ტუჩებით,პარფუმის ნაზი სურნელი არ ესიამოვნა,რადგანაც იმ არომატს ფარავდა,რომელიც ქალს ბუნებრივად დასდევდა.
-ისევ ამათ უკირკიტებ?-მაღალი ქუსლების მკვეთრი ხმა გაისმა იატაკზე-სერიული მკვლელი,ხომ? არ გაგიმართლა,ალე.
-პირიქით,ასეთი საქმეები დიდი იშვიათობაა...
-იშვიათი და გაუხსნელი-ქალმა კედელზე გამოკრულ სურათებს თვალი მოსწყვიტა და ალექსთან ოდნავ ახლოს მიიწია-მოკლედ,ალექს,აქ ამჟამად შენი ლამაზი თვალების გამო აქ ვარ-ჩაიცინა და თვალები უტეხად გაისწორა-ნათიას ვთხოვე,რომ ამ საქმეში მეც გავერიე.
-რა?-დაიბნა,ვერაფრით წარმოიდგინა,რომ მის ზემდგომს ასეთი საშინელების მოწყობა შეეძლო.
-ჰო,უაზრო საქმეები მქონდა,შენ კი ფაქტობრივად მარტო იძიებ,რამე პრობლემაა?
-არა,უბრალოდ...-შეეცადა,თავისი ფიქრების ლეგალური გამოხატულება ეპოვა-ეს ზედმეტად მძიმეა.
-სასიამოვნოა,რომ მიფრთხილდები,მაგრამ ქალებს ეს იშვიათად გვსიამოვნებს,განსაკუთრებით,სამსახურში.-ისე უღიმოდა,მიხვდა,ფიქრები სახეზე ეწერა.
-უკვე გაეცანი?-თვალი აარიდა და კედელს მიუბრუნდა.
-რა თქმა უნდა,დიდი ხანია,ვეცნობი-სწრაფად დასერიოზულდა ქალი-მიუხედავად ამისა,მკვლელის ვინაობაზე უბრალო ვარაუდის გამოთქმაც არ შემიძლია. ზედმეტად რთულია-აღფრთოვანება ეტყობოდა ლამაზ სახეზე-ასეთი ჯერ არ შემხვედრია!
-იზა!
-რა?-კვლავ კედელს უყურებდა,ისე უპასუხა.
-ეს თამაში არაა...
-არც არასდროს ყოფილა.
-სამი ადამიანი მოკლეს,ამის დრო არაა.
-რისი?
-ჩვენი.
-ჩვენი დრო-დააგემოვნა ქალმა და ფიქრიანად გაიღიმა-ეს მხოლოდ შენი გადასაწტვეტი არაა,ალე. ეს უკვე ჩემიცაა,ჩვენია და მინდა რაიმე საერთო გვქონდეს-ბოლოს და ბოლოს,ლურჯი თვალები შეანათა და მათში ოდნავი სასოწარკვეთა გაკრთა-თუნდაც ასე,იზამ და ალექსმა სერიული მკვლელი გამოააშკარავეს...
-სისულელეა.-თვალებს ვერ სწყვეტდა მის ჩამოთლილ ფიგურას და ცდილობდა,მოწოლილი ვნება როგორმე დაემორჩილებინა.
-ჩვენი ბოლო საუბრისას მითხარი,რომ ამაზე შორს ვეღარ წავიდოდით,მე კი შენთან მინდა,ალე,არ აქვს მნიშვნელობა,როგორ,უბრალოდ უნდა ვიყო.
-მე არ მინდა. ნათიას ვეტყვი,რომ გადაიფიქრე.
-ვერ ეტყვი,ეს კითხვებს გააჩენს. მოგიწევს ჩემი ატანა.-იზა მიუახლოვდა და წვერზე ხელი ფრთხილად ჩამოუსვა-ვიცი,რომ გიყვარვარ. ისიც ვიცი,რომ ეს გაწამებს,მაგრამ შენგან შორს ვერ ვიქნები,ალე,რადგან მეც მიყვარხარ-სევდიანი თვალებით გაუღიმა
-მე ეს არ მითქვამს-უკან დაიხია და მოწოლილმა სინდისის ქენჯნამ შეუტია.
-ვის რაში სჭირდება ამის თქმა? შეგიძლია გამლანძღო,შემარცხვინო,მაგრამ ვიცი,ამას იმიტომ აკეთებ,რომ მართალი გამოჩნდე,მაგრამ შენ უკვე გააკეთე ის,რაც არ შეიძლება-მიეხუტა და ტუჩებთან უჩურჩულა-ვიცი,რომ ჩემი ხარ,ამიტომაც არ ვაპირებ შენს დათმობას...
წამში გაქრა კედელზე გაკრული გვამების ფოტოები,სისხლიანი სცენები და უთავბოლო გამოძიება.
მხოლოდ ერთმა სურვილმა დაიკავა მთელი მისი გონება-ეგემა ტუჩები,რომლებზეც ამდენი ხანი ოცნებობდა.
-პირველი შემთხვევა-ჩახლეჩილი ხმის გამოსასწორდებლად ჩაახველა და ქალს მოშორდა-დეტალურად შეისწავლე,ერთიდან ექვსამდე ტომებია,დისკებიც მანდვე დევს,ხვალამდე ყველაფერი დაიზუთხე,სასაფლაოს დემონს თუ ვიპოვით,ყველა დანარჩენსაც გავარკვევთ...
-სასაფლაოს დემონი?-ჩაიცინა იზამ-მეგონა,ეგ მხოლოდ გიას ტერმინი იყო.
-ვისიც არ უნდა იყოს,გაეცანი და ხვალიდან შენს დახმარებას ველი,შენი ლამაზი მკერდი ამ საქმეს ვერ გახსნის.
-ოჰ!-ირონულად ჩაიცინა იზამ-რა თქმა უნდა,ნუ ფიქრობ,რომ აქ მხოლოდ შენთვის ვარ.
-მხოლოდ საქმიანი ურთიერთობა გვექნება.
-აბა რა?!
-დაიწყე შესწავლა-მოუჭრა და საჭირო საქაღალდეები წამოკრიფა.
-უკვე მიდიხარ?
-ჰო.
-დროებით,ალე.-ნაღვლინად გაუღიმა.
იცოდა,ეს მახე იყო. სევდით სავსე თვალები,გაბუსხული ტუჩები,თეძოზე გამომცდელად შემოხვეული თითები...
გაიქცა. საკუთარი კაბინეტიდან შეშინებული ძაღლივით გავარდა და მხოლოდ მანქანაში მოვიდა გონს.
-რა ჯანდაბაა,რა გჭირს?-საჭეზე ხელი გამეტებით დაარტყა და სავარძელი შეარყია-უბრალოდ ლამაზი ქალია,დაივიწყე.-სახე ხელებით მოისრისა და ავტომობილი დაქოქა.
თავი აიძულა,იზაზე აღარ ეფიქრა. ის ხელს უშლიდა,არც ფიქრს აცდიდა და მანამდე მოფიქრებულსაც წამში ურევდა. საიდანღაც სინდისი უყვიროდა,რომ მხოლოდ ეს იყო მიზეზი იმისა,რომ ქალს ახლოს არ ეკარებოდა-ეგოიზმი,იმაზე ზრუნვა,რომ კარიერაში ყველაზე მნიშვნელოვანი საქმე არ ჩაუფლავდეს.
-მოვდივარ-ტელეფონს უპასუხა-რამე გამოვაყოლო? მაგაზე ვერ გავალ,მერე ვიყიდოთ... კაი.
მობილური გაღიზიანებულმა მოისროლა. ახლა ძალიან უნდოდა მარტო ყოფნა. უბრალოდ ყველა უნდა მოშორებიდა მისთვის ფიქრის საშუალება მიეცათ.
სახლის კარზე დააკაკუნა,შემდეგ კი დააბრახუნა. ყოველთვის ასე იყო,შიგნით მყოფი ადამიანი მის მისვლამდე საქმეში იმდენად ეფლობოდა,რომ ავიწყდებოდა,ვისაც ელოდებოდა.
ბოლოს და ბოლოს საკეტის ხმაც გაისმა და ღია ცისფერმა თვალებმა გახარებული მზერა შეაგებეს. ზღურბლს გადააბიჯა თუ არა,ქალი მაშინვე გადაეხვია.
-როგორ მომენატრე-უჩურჩულა თეკლამ.
თავადაც მოჰხვია წელზე ხელი და ყელში აკოცა.საჭმლის სუნი ცუდად მოხვდა ცხვირში და უკან გაიწია.
მას შემდეგ,რაც თეკლამ სამსახური დატოვა და გადაწყვიტა,მთელი ძალები დაორსულებისთვის მოეხმარა,წონაში ოდნავ მოიმატა. ალბათ სულ რამდენიმე კილო,მაგრამ ქმრის თითები ამას ისე გრძნობდნენ,თითქოს მისი ცოლის სხეულში უცხო არსება ჩამჯდარიყო.
-რა ხდებოდა სამსახურში?-ქალი სამზარეულოსკენ გაუძღვა,სადაც უკვე გაშლილი სუფრა დახვდა. ცხელი კერძი ღრმა თეფშზე დაუსხა და წინ დაუდო.
-არაფერი ისეთი. -არ სურდა მასთან მკვლელობებზე საუბარი.იმიტომ,რომ ქალს უფრთხილდებოდა,ანდაც საკუთარ საქმეზე შეყვარებული სხვებისგან მიუწვდომელ ადგილას მალავდა მისთვის მნიშვნელოვან დეტალებს. ეგოისტი იყო,ამას უკვე დიდი ხანია,რაც მიმხვდარიყო.
ვახშამი დინჯად მიირთვა,ცოლს ცალი ყურით უსმენდა,თან იმაზე ფიქრობდა,როდემდე გაუძლებდა იზას. ახლა მასთან უშუალო კონტაქტი ექნებოდა,არც უნდოდა,რომ გაეძლო,თუმცა თავს არ უტყდებოდა.
ცოლი ჰყავდა,მხოლოდ მესამე წელი იწყებოდა მათი ოჯახური ურთიერთობისა,თუმცა გული გაუცივდა. ეს გრძნობა იმდენად ზაფრავდა,რომ ხანდახან სურდა,იზა ისევე მოეკლა,როგორც ამას უცნობი მკვლელი აკეთებდა.
ადრე ხომ ისევე აღაგზნებდა თეკლე,ისევე სურდა,როგორც ახლა ის ქალი,თუმცა ყველაფერს თითქოს ვადა გასდიოდა და ამაში დამნაშავე ,რაღაც სულელური მიზეზის გამო თავადვე იყო.
იზას ერთხელ აკოცა,როდესაც გვიან მოუწია მასთან ერთად მგზავრობა,ამის შემდეგ ქალმა მოახერხა და ნელ-ნელა ის უხილავი ძაფები გააბა,რომელშიც ალექსი ძალაუნებურად ეხვეოდა. იცოდა,უნდა გაქცეულიყო,როგორმე ეს ქსელი მოეშორებინა,თუმცა აზრს ვერ ხედავდა.
-წყალს გადავივლებ,კაი?-თეკლეს უკვე ჭურჭელი დაერეცხა და დინჯად უყურებდა. ალბათ ყველაფერს ხვდებოდა,თუმცა ისიც იმავე სათვალეს იყენებდა,რომელსაც მისი ქმარი.
თუ კი ყველას თავს მოაჩვენებ,რომ მდიდარი ხარ,ცოტათი იქნები კიდეც მიდიდარი. თუ ყველას ეგონება,რომ ჯანმრთელი ხარ,იქნებ თავადაც დაიჯერო,რომ ავადმყოფობა შენში არ ბუდობს. თუ გარშემომყოფებს დაარწმუნებ,რომ ყველაფერი რიგზეა,იქნებ ოდნავ მაინც შეიმსუბუქო რეალობით გამოწვეული ტანჯვა?
საძინებელში შევიდა,ტანსაცმელი გაიხადა და ის იყო,სპორტული ზედა უნდა გადაეცვა,წყლის ჩხრიალი მოესმა.
მაისური მიაგდო და აბაზანის კარი ნელა შეაღო.
თხელი,გამჭირვალე ფარდის მიღმა მისი ცოლის სილუეტი მოჩანდა. გამობურცული უკანალი ყოველთვის ამშვენებდა თეკლას. სავსე მკერდსაც ლამაზი ფორმა ჰქონდა,უბრალოდ ამ ყველაფრის შემჩნევა სულ უფრო და უფრო უჭირდა,რადგანაც მათი სექსი უკვე ბავშვის ჩასახვის ლაბორატორიული ცდა უფრო იყო,ვიდრე სიყვარულის ან ვნების გამოვლინება.
ფარფა გადასწია და თეკლამ შიშისგან შეჰკივლა.
-გული გამიხეთქე-გადაიკისკისა და ღიმილით შეათვალიერა შიშველი მეუღლე-მოდი.
ზედმეტად ცხელი წყალი მოედო მხრებზე,თუმცა ახლა მის დასარეგულირებლად არ ეცალა.
ინტერესით შეავლო ხელი ცოლის მკერდს და ტუჩებს შორის მოიქცია. ოდნავ უკბინა,შემდეგ მკვრივ დუნდულებზე მაგრად მოუჭირა ხელები,შეაბრუნა და სწრაფად შეუერთდა.
მაინც ღალატი იყო.
უკვე უღალატა.

***
-ექსპერტიზის დასკვნა-მხიარულად ამცნო იზამ,როგორც კი კაბინეტის კარი შეაღო და ფურცლები აუფრიალა-ფსიქოლოგების,ფსიქიატრების,ისტორიკოსების,მედიკოსების და კიდევ ვისი დასკვნა აღარ ძევს აქ-მაგიდაზე შემოწყობილი თლილი ფეხები ჩამოიღო და ალექსს გაუღიმა-მოკლედ,მგონი სამოცი-სამოცდაათი წლის ქალი უნდა იყოსო.
შუბლი შეჭმუხნა. მისი დანახვა არ ესიამოვნა იმიტომ,რომ გაუხარდა.
-ანაბეჭდები?
-არის,რამდენიმე,მაგრამ არაფერში გამოდგება.
-კარგი,ახალი სტრატეგია უნდა შევიმუშავოთ.-ჩაფიქრდა და კვლავინდებურად კედელს მიაჩერდა-და თუ შეიძლება,ჩემს კაბინეტში ნუ შემოხვალ.
-ღია იყო და ვიფიქრე...
-საკუთარი გაქვს. თუ რაიმე მოგაფიქრდება და თქმა მოგინდება,შეგიძლია,მოხვიდე. საქმეზე უნდა ვკონცერტრირდეთ.
-ესეც საქმეა-კიდევ ერთხელ გაიბრძოლა ქალმა.
მისი მართვა უნდოდა.არც ისეთი სულელი იყო,რომ ამას ვერ მიმხვდარიყო. ლამაზ ქალებს ძალაუფლება იზიდავს,სურთ,რომ სამყარო მათ ფეხ ქვეშ იყოს გაფენილი,ყოველი ახალი მამაკაცის დანახვისას სურთ დაამტკიცონ,როგორი ძლევამოსილები არიან.
იქნებ იზამ ეს დაამტკიცოს კიდეც,მაგრამ ახლა არაო,გაიფიქრა და თავი გააქნია.
-გაეცანი მასალებს?
-წუხელ მეტი რა საქმე მექნებოდა?-ჩაიცინა ქალმა-და გადავწყვიტე,დღეს სამივე ქვრივი მოვინახულო.
-ქვრივი? ამათი ცოლები?-გვამების სურათებისკენ გაიხედა-თითოეული ცხრაჯერ მაინც მყავს გამოკითხული...
-მაგრამ მე ქალი ვარ. უფრო მეტი რამე შემიძლია,თანაც შეკრული წარბები და მამაკაცური,მაგრამ საშიში მზერა არ მაქვს. შენ ხალხს აშინებ,ალექს,შიში კი სიმართლესთან დიდად არ მეგობრობს. მოკლედ,დღეს სამივეს ვნახავ და დანარჩენზე მერე ვილაპარაკოთ.
-მაინც რა უნდა ჰკითხო?თავად ყველა შესაძლო ვარიანტი უკვე გამოცდილი ჰქონდა.
-აშკარა არაა? -ქალმა კედლისკენ გაიშვირა ხელი და ჩამოატარა-პირველი,დემეტრე ხო?სასაფლაოზე, შიშველი ,შუა ღამით-ცოლიანი იყო,მეორე,გიორგი,საკუთარ სახლში, მაშინ,როდესაც ცოლი ქალაქიდანაა გასული, ჭიქები,ალკოჰოლი,ვარდის ფურცლებიც კი,ღმერთმანი! აშკარად ქალთან იყო! მესამე,მირიანი,სასტუმროში,ლუქს ნომერში,მისი ცოლი იქ იყო,თუმცა აზრზე არ იყო,ქმარიც თუ იქ ჰყავდა. რას აკეთებდა ამხელა ლუქსში მარტო? ვიღაცამ ხომ მოკლა,ესე იგი,მარტო არ იყო! და შუბლზე ნამდვილდ არაორაზროვანი მითითება დაგვიტოვეს-სამივე მსხვერპლი მოღალატე იყო. ცოლებს ღალატობდნენ,რა.
მოღალატე!..
ყურებში საკუთარი სახელი უწიოდა,იზა კი აგრძელებდა.
-დაახლოებით უკვე ვიცი,რა სახის დამნაშავესთან გვაქვს საქმე. ოცდაათი ან ორმოცი წლის წინ ქმარმა უღალატა და მიატოვა,ახლა კი გაახსენდა,თუ როგორი სასტიკი და ულმობელი შეიძლება იყოს ადამიანი,რომ შეუძლია ერთფეროვნებიდან გამოვიდეს და ფილმის მთავარ პერსონაჟად იქცეს,მასზე ილაპარაკებენ,დაწერენ და ზოგი ქალი გააღმერთებს კიდეც. დაახლოებით ასეთი სახელწოდებით-შურისმაძიებელი ზოია,ანდა დაუნდობელი ლამარა.
იზას სიტყვები თან სასაცილო იყო,თან სამწუხარო.
-სულ რომ სიმპათიურ და შეძლებულ კაცებს არჩევს ეგ არამზადა? სხვებს არ უტოვებს,უეჭველი მესაკუთრეა...
-სადღაც მიდიოდი შენ-გაახსენა,რადგანაც უნდოდა,მარტო დარჩენილიყო.
-ჰო,დროა ვინმემ გაარკვიოს,რა ხდება-იზამ თვალი ჩაუკრა და ჩანთას დასწვდა.
მზერით გააცილა და მაშინვე მიუბრუნდა ქაღალდების ზღვას.
-შურისძიება.-ხმამაღლა მიმართა სივრცეს-და მოხუცი ქალი.ნუთუ ამ ყველაფერს ის აკეთებს? ეს ხომ ძველისძველი წყენა იქნება და რატომ ახლა? ვიღაც უნდა იყოს,ვიცი,სადღაც აქ იმალება-საქაღალდეები გადაქექა-უბრალოდ სწორი გზა უნდა ავირჩიო.
ერთადერთი ხანშიშესული ქალი,რომელსაც ამ საქმესთან პატარა კავშირი მაინც ჰქონდა,მატილდა ნოზაძე იყო.
რატომღაც გული ამ ქალისკენ მიუწევდა,ერთი შეხედვით უაზრო სურვილი მოსვენებას არ აძლევდა,გაიფიქრა,რომ ინტუიცია რაღაცას კარნახობდა და ამიტომაც ბევრი ყოყმანი აღარ დაუწყია. მისამართი მოძებნა,ქურთუკი შემოიცვა და მატილდას სახლისაკენ გაემართა.

***
ღამით ძალიან გვიან დაიძინა,ან იქნებ დილით ძალიან ადრე. გაჭირვებით აითრია მჩატე სხეული,ყავა გაიკეთა და აივანზე მოსაწევად გავიდა.
ყავაც და სიგარეტიც ძალიან უყვარდა,თუმცა დღეში მხოლოდ ერთხელ შეეძლო ამით დატკბობა,მეტი ყავა არ შეიძლებოდა,სიგარეტი კი უბრალოდ ძვირი ღირდა,მას კი ფული სჭირდებოდა.
პენსიის მეტი შემოსავალი არ გააჩნდა,სიგარეტში ფულს რომ ვერ დახარჯავდა,დიდი ხნის წინ გადაწყვიტა.
ნელა ეწეოდა და დროდადრო ყავას წრუპავდა. ფიქრობდა,ბევრს. თავის წარსულს მთელი მომავალი მიუძღვნა. უკვე მკვდარი იყო და აჩრდილებით ცხოვრობდა,ყველაზე ცუდი კი ის იყო,რომ ასეთი ცხოვრება მოსწონდა.
სიგარეტი ბოლომდე ჩაიწვა,ნარჩენი აივნიდან მოისროლა და სახლში შებრუნდა.
მაშინვე მისწვდა მის ყურებს მკაცრი,მომთხოვნი კაკუნი.
-ნუთუ?..-ჩაიჩურჩულა და თავი გააქნია. ოთახში შევარდა,ტუმბოდან რამდენიმე,სხვადასხვა ფერის ფლაკონი წამოკრიფა და საწოლის ქვეშ დამალა,სარკეში ჩაიხედა,არა და არ ღირდა-ისედაც დამანჭული სახე ზიზღით უდრო მოეღრიცა,ყველაზე მეტად თხელი,თეთრი თმები სძულდა,რომლებიც ვეღარ უფარავდნენ დალაქავებულ თავის კანს. სწრაფად მოირგო პარიკი და ღრმად ჩაისუნთქა.
-დიახ?-კარი გააღო და უკვე ნაცნობ სახეს მიაჩერდა. თავიდანვე არ მოეწონა,იცოდა,ჭკვიანი იყო.
-ქალბატონო მატილდა,ბოდიში გაუფრთხილებლად სტუმრობისთვის-თავაზიანად წამოიწყო ალექსმა და გამომცდელ თვალებს გაბედულად შეაჩერდა-თუ ძალიან დაკავებული არ ბრძანდებით,რამდენიმე კითხვა მაქვს,მე...
-მახსოვხარ,შემოდი-კარში გაატარა და მისაღებში შეუძღვა-კიდევ ვინმე დააკლეს ჩემი ქმრის საფლავს?
-არა,ამჯერად მკვლელობა სხვაგან მოხდა-ჯერ კიდევ ვერ მოეფიქრებინა,საიდან დაეწყო.-უბრალოდ,მგონია,რომ თქვენი ქმარი ამასთან რაიმე კავშირშია.
-რომც იყოს,დიდი ალბათობით,ვერაფერს გეტყვით,დეტექტივო. ყოველ შემთხვევაში,იმქვეყნიდან მე არ მიკავშირდება.
-მაგრამ თქვენ ხომ მისი ცოლი იყავით,შესაძლოა,ვერ ხვდებით და რაიმე იცით კიდეც.
-შესაძლოა. ყავას დალევთ?-წამოდგა და დაფაცურდა-მე დიაბეტი მაქვს,მაგრამ ტკბილეული მაინც მოაქვთ ხანდახან-კარადიდან შოკოლადები გადმოიღო და სამზარეულოსკენ გაემართა-როგორი ყავა გინდათ?
-არაა საჭირო.
-გამოუძინებელი და დაღლილი თვალები გაქვთ,აშკარად ბევრ ფრონტზე იბრძვით და მხოლოდ მოხუცი ქალი თუ დაგეხმარებათ მცირედით. ახალგაზრდები გღლიან,ჩემო კარგო და საჭიროა ყავაც და დასვენებაც.
-მე აქ დასასვენებლად არ მოვსულვარ.
-შეგიძლიათ თან დაისვენოთ და თან ის აკეთოთ,რისთვისაც მოხვედით-ხელი აიქნია და სამზარეულოში შევიდა.
წყალი გაზზე შემოდგა,თუმცა უკან არ გაბრუნებულა. ფრთხილად გაიხედა მისაღებში და დეტექტივს შეაჩერდა,რომელიც წიგნის თაროებთან გამოფენილ სურათებს აკვირდებოდა.
თვალები დააწვრილა. მაინც რას ეძებდა?
ყავა მოამზადა და სახეზე ღიმილი აიკრა.
-მხოლოდ ქალაქების სურათები გაქვთ გამოფენილი-ფაქტი აღნიშნა ალექსმა,თუმცა მრავალი კითხვა ჩაატია.
-ეს ყველა ის ადგილია,სადაც წასვლა მინდოდა-მხრები აიჩეჩა-ადამიანებს კი მხოლოდ ისეთებს ვაწყდებოდი,რომლებიც ჯობდა,არ მენახა. მათ სურათებს ჩემს ისედაც დაღლილ თვალებს ვარიდებ.-ყავა დაბალ მაგიდაზე,სავარძელთან ახლოს დადგა,თავად კი მოპირდაპირედ მოთავსდა.
-ქმრის სურათები არ გაქვთ?-ალექსი სავარძელში ჩაეშვა და ყავა მოსვა.
-მაქვს,სადღაც. გაინტერესებთ?
პასუხს არ დალოდებია,საძინებელში გავიდა და ძველისძველი ალბუმი გამოიტანა.
იცოდა,დამალვა არ შეიძლებოდა.
-ძალიან გემრიელი ყავაა-დეტექტივმა ბოლომდე დალია სითხე და ალბუმი ჩამოართვა.
ქალი გვერდით მიუჯდა. მთელს სახლში გამაბრუებელი სუნი იყო მოფენილი. არც უსიამოვნო,არც ნაცნობი,მაგრამ ალექსს თავს ატკიებდა,მატილდას გვერდით ეს შეგრძნება კიდევ უფრო გაუმძაფრფა, თითქოს ქალი რაღაც ძალიან სპეციფიურ სუნამოს იყენებდა.
ფოტოებს ჩააჩერდა,პირველი ქორწილის სურათი იყო.
-ესაა ჩემი ქმარი-თითით ანიშნა ქალმა,რადგანაც ფოტოზე ბევრი ხალხი იყო გამოსახული.
გული შეუტოკდა. თითოეული მსხვერპლის სახე ჰქონდა შესწავლილი,ეს კაცი კი პირველს,დემეტრე ამონიშვილს ჰგავდა,თანაც ძალიან.
ჩაფიქრებულმა შუბლი შეჭმუხნა და ახლა პატარძალს დააკვირდა.
შავგვრემანი ქალი იყო,ლამაზი,მაღალი ღაწვები და ეშხიანი თვალები ჰქონდა,უფორმო,თეთრი კაბა სხეულს უფარავდა,თუმცა მაინც ირჩეოდა,რომ მაღალი და ტანადი იყო.
-ეს თქვენ...ეს თქვენ არ ხართ,არა?-მატილდას აჰხედა.
-მისი პირველი ცოლია,რომელსაც ჩემთან შეხვედრის შემდეგ გაშორდა.-უსიამოვნოდ დაიმანჭა ქალი და ანიშნა,გადაფურცლეო-ეს-ჩამომჭკნარი ხელი ფოტოს გადაუსვა-ეს ვარ მე.
ახლა მიხვდა ალექსი,რატომ ეუფლებოდა ამ ქალის დანახვისას სევდა.
შავ-თეთრ სურათზე ორი ადამიანი იყო გამოსახული,ერთი უკვე წინა ფოტოდან გაცნობილი მამაკვი,ხოლო მეორე-ქალი. მუქი,გრძელი,ტალღოვანი თმები მოშიშვლებულ მხრებზე ჩამოეშალა. გრძელი,შავი და ტანზე მსუბუქად მომდგარი კაბა ეცვა,ხელში თაიგული ეჭირა,ბედნიერი,თვალისმომჭრელად იღიმებოდა და უბრალოდ ულამაზესი იყო.
ასეთი მშვენიერება ალექსს იშვიათად ენახა.
-არ მიკვირს-ჩაილაპარაკა.
-რა?
-თქვენს გამო ცოლი რომ დატოვა.
-ხო,ლამაზი ვიყავი,თანაც ძალიან და ეს საშინელი წყევლაა-ამოიოხრა.
-ასე რატომ ფიქრობთ?-სურათებს გადაჰყვა,კიდევ მოუნდა ქალის დანახვა,თითქოს მისი მომავლის ორეული კი არ ეჯდა გვერდით,არამედ ქალი თავისი შვილის ან შვილიშვილის ფოტოებს აჩვენებდა.
-იმიტომ,რომ გამოცდილი მაქვს.
სილამაზის გამო უყვარხარ,სძულხარ,გეთაყვანებიან და გდევნიან,შენი არ სწამთ,თუნდაც ბევრს მიაღწიო,ამას შენს სილამაზეს მიაღწერენ და ჭკუას და სულს საერთოდ არც კი ამჩნევენ. დამკვირვებლის გარეშე კი არაფერი არსებობს და სუსტი ბუნების ადამიანი ნელ-ნელა თავადაც იჯერებს ამას-არც სული გააჩნია,არც გონება,თუმცა არც სჭირდება,რადგანაც ლამაზია.ოღონდ როდემდე? როცა უკვე იწყებ ფიქრს,რა მაქვს ამის მეტიო,ამჩნევ,რომ გვიანია.
სილამაზის გამო რომ გიყვარებენ,ეგეც წყევლაა,ჰო.
-ეს ძალაუფლებაა-თავისი უწინდელი ფიქრები გაახსენდა-ლამაზ ქალს ძალა აქვს,იმიტომ,რომ იმას იმორჩილებს,ვისაც მასზე მეტი ძალა გააჩნია.
-ეგ ნამდვილად მასეა,თუმცა ასეთი ჭკვიანი და ლამაზი ქალი ერთდროულად არ მინახავს და არც გამიგია. როცა უკვე საჭირო გამოცდილებას იძენ,ვუალია-ხელებით სახიკენ ანიშნა-ლამაზი აღარ ხარ. ალბათ გაგიგია,ასაკიანი ხალხი რომ ამბობს,ეს ჭკუა მქონოდა ადრეო. აუხდენელი ოცნებაა. ახლა რომ ლამაზი ვიყო,დიახ,მექნებოდა ძალაუფლება,მაგრამ მაშინ ვერაფერს ვიაზრებდი. შენც ნუ შეგაშინებს ის ქალი,ვინც ძლევამოსილი გგონია,მალე გაებმება საკუთარ მახეში,ყოველთვის ასე ხდება.
გაოგნებული მიაჩერდა,შემდეგ კი,როდესაც ქალმა მზერა აარიდა და ალბუმი ჩამოართვა,გამოფხიზლება შეძლო და იკითხა.
-მომიყევით თქვენს ქმარზე,რას თვლით მნიშვნელოვნად?
-რა ვიცი-მხრები აიჩეჩა ქალმა-ოცდაორის იყო,როდესაც ცოლი პირველად მოიყვანა,ერთი წლის თავზე მე გამიცნო. მეგობრის ოჯახში,რა თქმა უნდა,მაშინვე მოიხიბლა ჩემით და მეც... ძალიან სიმპათიური იყო,შეძლებული,თავაზიანი,არისტოკრატი,ასე ვთქვათ. მე კი თავისუფალი ვიყავი,ოჯახი არასდროს მზღუდავდა,საერთოდ,სილამაზის გამო ყველა ყველაფერს მპატიობდა. რამდენიმე თვე დასჭირდა,რომ ჩემი გული საბოლოოდ მოეგო,ცოლთან ურთირთობა გაწყვიტა,შვილიც კი გადაივიწყა და ჩვენთვის ცალკე სახლი იყიდა. ბოლოს,ჩემივე მოთხოვნოთ,გაშორდა მეუღლეს და ერთად დავიწყეთ ცხოვრება. მაშინ თავი ყოვლისშემძლე მეგონა-გაიცინა და სივრცეს ირონიული მზერით გაჰხედა-მაშინაც კი,როდესაც მისი ცოლი ჩემთან მოვიდა,პატარა ბავშვით ხელში და დამემუქრა,რომ მის ყოფილ სიყვარულს მალე მობეზრდებოდი. ქედმაღლურად ვუყურებდი,ვიცოდი,ანტონს როგორც ვუყვარდი,სხვანაირად როგორ შეიძლებოდა? მეცოდებოდა ის ჩასუქებული,ახალგაზრდობა დაკარგული ახალგაზრდა. მას მერე არ მინახავს,ჩემს ქმარს კი მხოლოდ მისი სიკვდილის შემდეგ დავშორდი.
-მასზე სიყვარულით არ საუბრობთ-შეაპარა ალექსმა.
-ალბათ,არც მიყვარდა-მხრები აიჩეჩა-მაშინ ზედმეტად სულელი ვიყავი,ახლა კი აღარ მახსოვს-გაიღიმა.
-მის საქმიანობაზე რას მეტყვით?
-ჩემი ქმარი კანონიერ ქურდებთან მეგობრობდა,ისინი,უფრო სწორად,მათი შთამომავლობა,დღემდე მოდიან,კვლავ მიგზავნიან საჩუქრებს და მკითხულობენ,რამე ხომ არ მიჭირს,რადგანაც ასეთი წესი აქვთ,თუ სხვაზე არ იზრუნეს,მათ ოჯახებსაც ისევე მიაგდებენ დანარჩენები. გეცოდინება ეგ შენ.მოკლედ,იმის თქმა მინდა,რომ ბიზნესი ჰქონდა,ლეგალური,მაგრამ არალეგალური წყაროებით,იმ დროს განსაკუთრებით ყვაოდა კონტრაბანდა,შესაძლოა,ვინმე გაანაწყენა კიდეც,მაგრამ არ მგონია,მისი სიკვდილიდან ამდენი წლის შემდეგ ვიღაც მის პარტნიორს რამე გახსენებოდა და ანტონის საფლავზე ადამიანი დაეკლა. მე მაინც შემთხვევითობა მგონია,თუმცა თქვენ უკეთ იცით.
-იცით მათი სახელები?
-რა თქმა უნდა,ალბათ თქვენც კარგად იცნობთ-ირონიული მზერა მასზე გადაიტანა-სამართალდამცავ ორგანოებთან კარგად ძმაკაცობენ.
-ამაზე საუბარი შორს წაგვიყვანს. მის პირველ ცოლზე რა იცით?-ერთადერთი ხელჩასაჭიდი ეს იპოვა.
-არაფერი,დაკრძალვაზე იყო,მგონი. მხოლოდ რამდენჯერმე მყავდა ნანახი და უბრალოდ ვივარაუდე,რომ ის იქნებოდს,არც გვისაუბრია,ქვას მოეფერა თუ რაღაც ასეთი სისულელე გააკეთა და ისევე ჩუმად წავიდა.
-სახელი და გვარი გახსოვთ?-თავსატეხის ეს ხაზი ლოგიკურად ეჩვენებოდა.
-თამარ ლიპარტელიანი,მგონი.
-კარგი,მადლობა,ძალიან დამეხმარეთ-სწრაფად წამოდგა და გასასვლელისკენ დაიძრა. რაც შეიძლებოდა მალე უნდა დარჩენილიყო მარტო და ყველაფერი გადაეხარშა.
ქალს ხელი ჩამოართვა და დაამატა.
-თუ რაიმე მნიშნველოვანი გაგახსენდებათ თქვენს ქმარზე,დამირეკეთ.
-ას თორმეტში დავრეკო?-წარბები ასწია.
-არა,არა-ჯიბიდან ბარათი ამოაძვრინა და გაუწოდა-ნებისმიერ დროს.
-კარგით,ბატონო-თბილად გაუღიმა და კარი გამოაღო.
სტუმრის გასვლის შემდეგ აივანზე გავიდა,მეორე სიგარეტს მოუკიდა და ჩაფიქრებული დააჩერდა ბარათს-ალექსანდრე დიასამიძე. დაბლა
ჩაიხედა,ალექსი უკვე გარეთ გასულიყო,მტკიცე ნაბიჯებით მიიწევდა მანქანისკენ,იმდენად ჩაფიქრებული იყო,მისი სხვა სამყაროში ყოფნა ამ სიშორიდანაც კი იგრძნობოდა.კვლავ გაიხსენა მისი გარეგნობა,რომელიც ახალგაზრდობაში ალბათ გულსაც კი აუჩქარებდა-შავი თმები და თვალები ჰქონდა,წარბები ლამაზად მოყვანილი და მუდამ შეკრული,არწივივით მკაცრი და დაკვირვებული მზერის ზემოდან. სწორი ცხვირი ჰქონდა,არც აპრეხილი,არც კეხიანი,იდეალურად სწორი,თითქოს წარბები და ცხვირი ერთმანეთისთვის შეეხამებინა რომელიღაც დიზაინერს და ისე მიემაგრებინა კაცისთვის სახეზე.
მაღალი და ძლიერი აღნაგობა ჰქონდა,სასურველი კაცი იყო,მისი სიდინჯე კი საბოლოოდ დაახვევდა ქალს თავბრუს.თუმცა,მისი ახალგაზრდობის ფოტოს ისე უყურებდა,ხარბი და ავადმყოფი მზერით...
-შენც მოღალატე ხარ,ალექს.-ჩაიბუტბუტა და სიგარეტი იმ მიმართულებით ისროლა,საიდანაც კაცის მანქანა გავიდა.

***
-ვისაც არ უნდა ელოდებოდე,არ ღირს-ფიქრებიდან მამაკაცის ხმამ გამოაფხიზლა-ასეთ მშვენიერ არსებას ერთი წამითაც თუ ალოდინებ,შენ მას არ იმსახურებ-მაღალი,კლასიკურ ტანსაცმელში გამოწყობილი კაცი წამოსდგომოდა თავზე. ბრინჯაოსფერი თმა და წვერი ჰქონდა,მკაცრი ნაკვთები,თუმცა ახლა ალკოჰოლს მისი მზერა შეერბილებინა.
აციმციმებულ,ლურჯ თვალებს არ აშორდებდა,მისი ხელი აიღო და ნაზად ეამბორა.
გაუღიმა,ნება მისცა,მისი მტევანი კვლავ საკუთრებაში დაეტოვებინა და ხავერდოვანი ხმით უპასუხა.
-უკვე აღარ ველოდები.მისი დრო წავიდა.
-არ დამიჯერებ,მაგრამ შემიყვარდი.
-რა თქმა უნდა,არ დაგიჯერებ-გაუღიმა.
-არც მე მჯერა-გვერდით მიუჯდა და ბარმენს სასმელი შეუკვეთა-მე ოტო ვარ.
-სასიამოვნოა,ოტო.
-ვიცი.
-თავდაჯერებული ხარ-გადაიკისკისა.
-ძალიან საჭირო თვისებაა. შენ? შენ ვინ ხარ?
-სახელი რა საჭიროა?
-თუ არ მეტყვი,მაშინ თავად მოვიფიქრებ.
-როგორც გინდა-თვალისმომჭრელად გაუღიმა.
-არიელი.
-სარეცხი ფხვნილი? ვერაფერს იტყვი!
-ქალ-თევზა-თვალები აატრიალა.-წითელთმიანი.
-მულტფილმები გიყვარს?
-მიწევს მათი ნახვა...
-რატომ?
-ორი გოგონა მყავს.
-აჰ!
-მაგრამ შენ ეს არ დაგაფრთხობს,არიელ.
-მე არა,შენს ცოლს კი ნამდვილად დააფრთხობს.-ეშმაკურად ჩაიცინა.
-რატომ ხარ ასეთი კარგი?
-გიყვარს შენი ცოლი?
-რა თქმა უნდა! მაგრამ ეს ხელს არ მიშლის,შენც მიყვარდე.
-საინტერესოა.ალბათ შენში მრავალი პიროვნება ცხოვრობს.
-კი,მაგრამ ეს არ მადარდებს,რადგანაც არავინ არსებობს მხოლოდ ერთი პიროვნებით თავში-თითი საფეთქელთან მიიდო.
-მართალი ხარ.
-შენ? გიყვარს ვინმე ჩემს გარდა?
-ასეთი შესამჩნევია?-ტრაგიკული სახე მიიღო და გადაიხარხარა.
-რაც ბარში შემოვედი,თვალს არ გაშორებ,ჩემსკენ არ გამოგიხედავს,მაგრამ ვიცი,მეძახდი. აი ასე,ვიგრძენი. რამდენი კაცი მოვიდა შენთან,მაგრამ არავის გამოელაპარაკე და მე? გგონია ყოველ საღამოს ბართან მჯდომ ლამაზმანებს ვაბამ?
-არა,მასე არ მგონია.
-ორივემ ვიცით ეგ-თავი დაუქნია-ძალიან არ მომწონს ეს ამბავი,მაგრამ ასეა.
-კარგი,ვაღიარებ,მიზიდავ-მხრები აიჩეჩა-მაგრამ შენ უკვე სხვისი ხარ,ასე რომ,ამ შარში თავს არ გავყოფ.
-მე მხოლოდ ჩემივე თავს ვეკუთნი,ასე რომ,ვისაც მინდა,იმას მივუძღვნი,რამდენი ხნითაც მომინდება.
-და ცოლი?
-ჭკვიანი ქალი ხარ,მიხვდები,რომ ყველაფერი წარმავალია. ადამიანები ერთად მანამ უნდა იყვნენ,სანამ ეს სიამოვნებთ. ახლა არც მას სიამოვნებს ჩემთან ყოფნა და არც მე.
-რატომ არ გსიამოვნებს?
-იმიტომ,რომ მომბეზრდა. მიყვარს და ვიცი,მოვა დრო,ისევ მესიამოვნება,მაგრამ მანამდე არ უნდა დავიტანჯო.
-და ის? თუ ისიც მასე იფიქრებს?
ლურჯ თვალებში წამით მრისხანების ნაპერწკალი გაუკრთა.
-ხომ თქვი,არც მას სიამოვნებსო?-უფრო გაახელა.-რას ფიქრობ,მასაც აქვს უფლება გვერდით გახედვის?
-რა თქმა უნდა,აქვს,მაგრამ მთავარი ისაა,ამას რამდენად მოახერხებს. ის ამის უფლებას მაძლევს,რადგან მე მასზე ძლიერი ვარ,მე კი ამის უფლებას არ მივცემ.
-ანუ,შენი ეშინია?
-უფრო ვუყვარვარ.-თქვა ფიქრიანად-მის გონებაში ვარ,სულ ეგაა.
-ალბათ,მართალი ხარ-ჟღალი კულულები მომხიბვლელად გადაიყარა თეთრი,მაღალი ყელის უკან და მწვანე თვალები მობეზრებულად აატრიალა-ახლა უნდა წავიდე,უკვე გვიანია.
-უნდა წახვიდე.
-ბედნიერად,ოტო.
წამოდგა და პატარა ჩანთა მხარზე გადაიკიდა.
კაცი წამით ჩაფიქრდა,თუმცა ქალის მიბრუნებამდე გამოფხიზლდა.
-ასე ვერ გაგიშვებ,არ შემიძლია.
-აბა,როგორ უნდა გამიშვა?-ჩაეღიმა.
-მითხარი,სად შეიძლება,კიდევ გნახო?
-თუ გითხარი,საინტერესო აღარ იქნება-სწრაფად შებრუნდა და ბარი დატოვა.
ქუჩაში მიაბიჯებდა,რა თქმა უნდა,ყველა ჩამვლელი მას უყურებდა. გრძნობდა თავის სილამაზეს და ეს უკვე გულს ურევდა.
ტაქსი გააჩერა და სახლამდე ფიქრებში ჩაძირულმა იმგზავრა.
მაღალი ქუსლები მოიშორა,მჭიდროდ მოხვეული კაბაც და საცვლის ამარა გაემართა აბაზანისაკენ.
სარკეში სრულყოფილი სხეული შეათვალიერა,ჩაისუნთა,შემდეგ კი ტუალეტს მიუბრუნდა.
მის ქვემოდან ოსტატურად ამოსწია ერთ-ერთი ფილა და იქიდან პარკში გახვეული საქაღალდე ამოაძვრინა.
-ოტო წერეთელი.-ხმამაღლა წაიკითხა და ფოტოსურათს შეჰხედა-ოცდათერთმეტი წლის,დაოჯახებული,ცოლი-ალინა წერეთელი,შვილები-ანანო და მია წერეთლები. მშობლები...
უკვე კარგად ნაცნობი ბიოგრაფია ბოლომდე ჩაიკითხა,შემდეგ წამოდგა,სარკის თაროდან წითელი პომადა აიღო და ოტოს სურათს ნერვიული ღიმილით დააწერა “ მოღალატე”.


***
მოგესალმებით♥️
ახალი ისტორიის დასაწყისით დავბრუნდი,იმედი მაქვს,მოგეწონებათ,ძალიან რომ მომენატრეთ,წგ გეცოდინებათ♥️♥️




№1  offline წევრი ninanii

Ulalaa dzalian gamaxara axalma istoriam shen ar ici rogor mabedniereb vgijdebi sheni weris stilsa da iumorze moutmenlad veli shemdeg tavs

 


№2  offline წევრი სიბილა

ესაა დასაწყისი?დასაწყისი კი არა დამამთავრე, რომ შეწყვიტე.ოუ, მაგრად გავერთობით, ვატყობ...

 


№3  offline წევრი LittleSnake

როგორც უკვე ვთქვი აი ეს არის ნამდვილი
"შობის მადლი"
რა მაგარი დასაწყისი იყო ?
და ძალიან განსხვავებული შენი ისტორიებისგან.
ალექსიც მოღალატე გვყავს ვითომ და მაგასაც გაგვისაღებენ? :დ
წითური საინტერესო პიროვნება ჩანს და მაინტერესებს საერთოდ რატომ დაიწყო ასეთი მკვლელობები ? ვითომ მასაც უღალატეს ?
წინასწარ ვერაფერს ვფიქრობ.
მოულოდნელობჯს ეფექტი აქვს ყოველთვის შენ ისტორიებს.
საინტერესო დასაწყისია
და გაგრძელებაც არანაკლები იქნება
ეჭვი არ მეპარება.
სუპერ გოგო ხარ შენ
და ველი მომდევნო თავს <3

 


№4  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ninanii
Ulalaa dzalian gamaxara axalma istoriam shen ar ici rogor mabedniereb vgijdebi sheni weris stilsa da iumorze moutmenlad veli shemdeg tavs

დიდი მადლობა♥️♥️ ძალიან სასიამოვნოა ამის მოსმენა♥️♥️

სიბილა
ესაა დასაწყისი?დასაწყისი კი არა დამამთავრე, რომ შეწყვიტე.ოუ, მაგრად გავერთობით, ვატყობ...


მგონი,მართლაც გავერთობით :3 ♥️♥️♥️

LittleSnake
როგორც უკვე ვთქვი აი ეს არის ნამდვილი
"შობის მადლი"
რა მაგარი დასაწყისი იყო ?
და ძალიან განსხვავებული შენი ისტორიებისგან.
ალექსიც მოღალატე გვყავს ვითომ და მაგასაც გაგვისაღებენ? :დ
წითური საინტერესო პიროვნება ჩანს და მაინტერესებს საერთოდ რატომ დაიწყო ასეთი მკვლელობები ? ვითომ მასაც უღალატეს ?
წინასწარ ვერაფერს ვფიქრობ.
მოულოდნელობჯს ეფექტი აქვს ყოველთვის შენ ისტორიებს.
საინტერესო დასაწყისია
და გაგრძელებაც არანაკლები იქნება
ეჭვი არ მეპარება.
სუპერ გოგო ხარ შენ
და ველი მომდევნო თავს <3

დიდი მადლობა♥️♥️ ნამდვილად განსხვავდება და იმედი მაქვს,ბოლომდე გამორჩეული იქნება♥️

 


№5  offline წევრი DI ANA

საფრთხისფერი. სათაური უკვე კაია წავიკითხავ და აქ ვარ, ძალიან მაინტერესებს ახლა რა საოცრება დაწერე. რომ მოვალ ერთდროულად ორ მოთხრობაზე უნდა გადმოგცე შთაბეჭდილება

 


№6  offline ახალბედა მწერალი Alice76

DI ANA
საფრთხისფერი. სათაური უკვე კაია წავიკითხავ და აქ ვარ, ძალიან მაინტერესებს ახლა რა საოცრება დაწერე. რომ მოვალ ერთდროულად ორ მოთხრობაზე უნდა გადმოგცე შთაბეჭდილება

გელოდები მოუთმენლად,მაინტერესებს მეორე რომელია♥️♥️♥️

 


უფ რა საინტერესო დღეები გველის წინ :დ სახელი საკმაოდ ინტრიგნული აქვს :) შენი ისტორიებისგან აშკარად განსხვავებული და საკმაიდ საინტერესო ჩანს. სახიფათო ქალებით და არანაკლებ სახიფათო გამომძიებლით, რომელიც თავს იკავებს ღალატისგან, როდემდე გაქაჩავს ეგ უკვე მეორე საკითხია :)
გამიხარდა შენი დაბრუნება ❤ გელოდები ხვალ ❤

 


№8  offline წევრი ablabudaa

ოოო, ასეთი დასაწყისი, ვატყობ ეს ისეთი ისტორია იქნება მკვლელი უფრო მეტად მომეწონება ვიდრე მისი მსხვერპლები. ძალიან ძალიან დიდი მოუთმენლობით ველოდები გაგრძელებას.

 


№9  offline წევრი DI ANA

Alice76
DI ANA
საფრთხისფერი. სათაური უკვე კაია წავიკითხავ და აქ ვარ, ძალიან მაინტერესებს ახლა რა საოცრება დაწერე. რომ მოვალ ერთდროულად ორ მოთხრობაზე უნდა გადმოგცე შთაბეჭდილება

გელოდები მოუთმენლად,მაინტერესებს მეორე რომელია♥️♥️♥️


აუუ ალისააა მოემზადეე უგრძელესი კომენტარი უნდა დაგიწერო.

მოკლედ დავიწყოთ იმით რომ სათაური ძალიან დამაინტრიგებელია, მგონია რომ სიფრთხილე მხოლოდ მკვლელობებს არ უკავშირდება, ვიცი სულელური აზრია მაგრამ თავიდან ვერ ამოვიგდე.

ნადირობის პირველი ნაწილის კითხვა 5 წუთის დამთავრებული არ მქონდა ამ მოთხრობას რომ.წავაწყდი მთავარ გვერდზე და კითხვის დაწყებისთანავე პირველი რაც ვიფიქრე ის იყო რომ დიდი ალბათობით სერიული მკვლელი გია გახლდათ, ახლა ვიცი რომ მკვლელი არაა მაგრამ მაინც მგონია რომ რაღაც კავშირში მაინც არის, არვიცი ალბათ პარანოიაა იმიტომ რომ ნადირობაში იდენტური ექსპერტი ლადო აღმოჩნდა მკვლელი :დდდდდდდ

მომდევნო უაზრო თეორია დიანასგან :დდ მატილდამ რომ საწოლილ ქვეშ დამალა რაღაც ფლაკონები ვფიქრობ მაგ ფლაკონებში გაახალგაზრდავების ელექ იმალება , ღამე რომ დადგება გადაკრავს ხოლმე და სანადიროდ მიდის, ეგ თუ ეგრე არაა უკვე აღარ ვიცი მაგია რაში იმალება, აბა შენ და რაღარც უჩვეულოს გარეშე? გამორიცხულია.

ამასწინად ოცნებობენ თუ არა გველები მოფერებაზე წავიკითხე, ზუსტად მაგის მერე დავწერე ის ჩემი ნაცოდვილარი მომიახლოვდი, დავწერე და პირველი თავი გამოვაქვეყნე, საქმე ისაა რომ მაგ მოთხრობაში ჩემი მეგობრის დაბადების დღის აღწერა ვცადე, ანუ მიახლოებით დავწერე ის თუ როგორ წარიმართებოდა black sea sky_ში ჩემი მეგობრის დაბადების დღე, ხოდა ზუსტად გუშინ იყო ეგ წვეულება და აბა გამოიცანი რა მოხდა? დეტალურად ამიხდა ყველაფერი იმის გამოკლებით რომ ყოფილი შეყვარებული არ გამჩითვია, ბუნებრივია რომ მოთხრობაში ბევრი რაღაც სვანაირად იყო მაგრამ უმეტესობა ზუსტად დაემთხვა რეალობას, ხოდა ახლა ვზივარ და ვფიქრობ რომ იმ შენმა მოთხრობამ ეგ დაწყევლილი ნიჭი გადმომცა:დდდდდ მთავარი პერსონაჟი რასაც დაწერდა და ვინმეს წააკითხებდა ხომ ხდებოდა? ხოდა მგონი ეგრე მჭირს მეც :დდდდ თუ რამე და ლაპატარეაში მოგებაზე დავწერ აუცილებლად ვისურვებ რომ შენ მოიგო

ხვალ ახალი თავით გელოდები და ცოტა ფრთხილად იყავი მეც რამე არ დამემართოს თორე ეს შენი მოთხრობები უკვე საეჭვოდ მხვდება რეალურ ცხოვრებაში :დდდდ

 


№10  offline წევრი ჩუმიმწერალი

ძაან მაგარიია

 


№11  offline ახალბედა მწერალი Alice76

რუსკიმარუსია
უფ რა საინტერესო დღეები გველის წინ :დ სახელი საკმაოდ ინტრიგნული აქვს :) შენი ისტორიებისგან აშკარად განსხვავებული და საკმაიდ საინტერესო ჩანს. სახიფათო ქალებით და არანაკლებ სახიფათო გამომძიებლით, რომელიც თავს იკავებს ღალატისგან, როდემდე გაქაჩავს ეგ უკვე მეორე საკითხია :)
გამიხარდა შენი დაბრუნება ❤ გელოდები ხვალ ❤

ჩემი მარუსია♥️ მეც გამიხარდა შენი ხილვა აქ♥️♥️ვნახოთ,როგორ გაუქაჩავს ალექსიკო ქალებს:დდ♥️♥️♥️

ablabudaa
ოოო, ასეთი დასაწყისი, ვატყობ ეს ისეთი ისტორია იქნება მკვლელი უფრო მეტად მომეწონება ვიდრე მისი მსხვერპლები. ძალიან ძალიან დიდი მოუთმენლობით ველოდები გაგრძელებას.

იმედია,მოლოდინებს გაგიმართლებ♥️♥️ მადლობა,მიხარია,რომ დაგაინტერესა♥️♥️

DI ANA
Alice76
DI ANA
საფრთხისფერი. სათაური უკვე კაია წავიკითხავ და აქ ვარ, ძალიან მაინტერესებს ახლა რა საოცრება დაწერე. რომ მოვალ ერთდროულად ორ მოთხრობაზე უნდა გადმოგცე შთაბეჭდილება

გელოდები მოუთმენლად,მაინტერესებს მეორე რომელია♥️♥️♥️


აუუ ალისააა მოემზადეე უგრძელესი კომენტარი უნდა დაგიწერო.

მოკლედ დავიწყოთ იმით რომ სათაური ძალიან დამაინტრიგებელია, მგონია რომ სიფრთხილე მხოლოდ მკვლელობებს არ უკავშირდება, ვიცი სულელური აზრია მაგრამ თავიდან ვერ ამოვიგდე.

ნადირობის პირველი ნაწილის კითხვა 5 წუთის დამთავრებული არ მქონდა ამ მოთხრობას რომ.წავაწყდი მთავარ გვერდზე და კითხვის დაწყებისთანავე პირველი რაც ვიფიქრე ის იყო რომ დიდი ალბათობით სერიული მკვლელი გია გახლდათ, ახლა ვიცი რომ მკვლელი არაა მაგრამ მაინც მგონია რომ რაღაც კავშირში მაინც არის, არვიცი ალბათ პარანოიაა იმიტომ რომ ნადირობაში იდენტური ექსპერტი ლადო აღმოჩნდა მკვლელი :დდდდდდდ

მომდევნო უაზრო თეორია დიანასგან :დდ მატილდამ რომ საწოლილ ქვეშ დამალა რაღაც ფლაკონები ვფიქრობ მაგ ფლაკონებში გაახალგაზრდავების ელექ იმალება , ღამე რომ დადგება გადაკრავს ხოლმე და სანადიროდ მიდის, ეგ თუ ეგრე არაა უკვე აღარ ვიცი მაგია რაში იმალება, აბა შენ და რაღარც უჩვეულოს გარეშე? გამორიცხულია.

ამასწინად ოცნებობენ თუ არა გველები მოფერებაზე წავიკითხე, ზუსტად მაგის მერე დავწერე ის ჩემი ნაცოდვილარი მომიახლოვდი, დავწერე და პირველი თავი გამოვაქვეყნე, საქმე ისაა რომ მაგ მოთხრობაში ჩემი მეგობრის დაბადების დღის აღწერა ვცადე, ანუ მიახლოებით დავწერე ის თუ როგორ წარიმართებოდა black sea sky_ში ჩემი მეგობრის დაბადების დღე, ხოდა ზუსტად გუშინ იყო ეგ წვეულება და აბა გამოიცანი რა მოხდა? დეტალურად ამიხდა ყველაფერი იმის გამოკლებით რომ ყოფილი შეყვარებული არ გამჩითვია, ბუნებრივია რომ მოთხრობაში ბევრი რაღაც სვანაირად იყო მაგრამ უმეტესობა ზუსტად დაემთხვა რეალობას, ხოდა ახლა ვზივარ და ვფიქრობ რომ იმ შენმა მოთხრობამ ეგ დაწყევლილი ნიჭი გადმომცა:დდდდდ მთავარი პერსონაჟი რასაც დაწერდა და ვინმეს წააკითხებდა ხომ ხდებოდა? ხოდა მგონი ეგრე მჭირს მეც :დდდდ თუ რამე და ლაპატარეაში მოგებაზე დავწერ აუცილებლად ვისურვებ რომ შენ მოიგო

ხვალ ახალი თავით გელოდები და ცოტა ფრთხილად იყავი მეც რამე არ დამემართოს თორე ეს შენი მოთხრობები უკვე საეჭვოდ მხვდება რეალურ ცხოვრებაში :დდდდ

უგემრიელესი კომენტარების ავტორი ხარ შენ♥️♥️ შენი ვარაუდები სულაც არაა სულელური,პირიქით;) მგონი უკვე გამიცანი ხო იცი:დდ
ვახ,ნეტავ მართლაც “მწერალი” იყო კრისისავით,მეც გავიხარებდი,ლატარეაში გამარჯვება ნამდვილად არ მაწყენდა:დდ გრინჩის როლს შევითავსებ სიამოვნებით:33
მიხარია,რომ ჩემი მოთხრობები ამდენად გამახსოვრდება♥️♥️ ზოგადად ჩემი სიხარულის წყარო ხარ შენ♥️♥️

ჩუმიმწერალი
ძაან მაგარიია


დიდი მადლობა♥️♥️

 


№12  offline ახალბედა მწერალი ენ ჯეინი

კი არ მიყვარს ეს პელენწუკა ქალები, მაგრამ მომზონს იზა და რა გავაკეთო? ძალიან საინტერესო, ჩასავარდნი, გადასავარდნი, დასახრჩობი ისტორიაა. წერის მანერაზე უკვე აღარაფერს ვამბობ. სასწაული გოგო ხარ <3

 


№13  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ენ ჯეინი
კი არ მიყვარს ეს პელენწუკა ქალები, მაგრამ მომზონს იზა და რა გავაკეთო? ძალიან საინტერესო, ჩასავარდნი, გადასავარდნი, დასახრჩობი ისტორიაა. წერის მანერაზე უკვე აღარაფერს ვამბობ. სასწაული გოგო ხარ <3

რა ვქნა,ვგიჟდები შენზე. გადავვარდი,ჩავვარდი და დავიხრჩე ((♥️ შენგან ამის მოსმენა იმდენად მიხარია,შვიდასჯერ გადავიკითხავ კიდევ ამ კომენტარს(( მადლობა, ენ♥️♥️♥️♥️

M∆IIå Beŧa^°
მდაჰ რა ჩახლართულია ყველაფერი.
ამიტომ არ მომწონს დიდად დეტექტივები.
მაგრამ ეს მშვენიალურია, მე უფრო იმ წითურის გამო წავიკითხავ, მაგარი ქალია:დ
შენც კარგი ხარ და გელი ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
პს.გულების ხასიათზე ვარ(:დ


გულებისხასიათიანი მომწონხარ და საერთოდ ყველანაირი მომწონხარ კიარადა უყვარხარ შენს დედიკოს♥️♥️

 


№14  offline წევრი Maybilline

ჩავდნი, გავდნი, გავლღვი და გადავდნი. მყარიდან ბლანტი გავხდი რააა joy heart_eyes
რა საინტერესო იყო?! ძალიან. მოკლედ ეს ცოტა განსხვავებული ჟანრია იმისგან რასაც წერ, მაგრამ ესეც ძალიან მაგარია. უბრალოდ ძალიან მაგარი კიარა, ძააააააააააააააააააალიან მაგარი.
ისე ჩამითრია ერთი სული მაქვს მეორე თავს როდის წავიკითხავ.
საერთოდ ასეთი ეგოისტური დამოკიდებულება მაქვს ხოლმე იმ ისტორიებზე სადაც ჩემი სახელი
ჰქვია რომელიმე პერსონაჟს და ალისა, იცოდე ვერ ავიტან ჩემი სეხნია (ალექსანდრეს ცოლი) სახლში ჩამჯდარი, ბოთე დიასახლისი იყოს stuck_out_tongue (ხო ხედავ უკვე ჩემი მოთხოვნებით ვარ joy heart_eyes ) ანუ ცოტა მოქოქე რა joy heart_eyes
ანუ კითხვისას ძალიან ბევრი ვარიანტი განვიხილე, თუ ვინ იქნებოდა მკვლელი და აქვე დავსძენ რომ ის ქალი, იზა, ძალიან მაღიზიანებს. ქმარს რა პონტში მახევს ეეეეე?? joy პრინციპში მე რას მახევს, ჩემს სეხნიას ახევს და ვერ გადავიტანნ joy
ჰოდა ეს იზა არ მომწონს და კიდე ერთი ვარაუდი მაქვს, პირველი მსხვერპლი ჰგავდა იმ კაცს ვის საფლავზეც მოკლეს და მეთქი პირველი ცოლიდან რომ შვილი ჰყავს ეგ ხოარ იქნება? ???????? კაი ვარაუდებს ჩემთვის შევინახავ აქ შენხარ უფროსი joy joy
მოკლედ და კონკრეტულად ველი ახალ თავს heart_eyes
მეიბილინს უყვარხაააააარ heart_eyes
პ.ს. სახელ - ალექსანდრეზე ვგიჟდები და მაგ მხრივადაც მომწონს ეს ისტორია sweat_smile joy

 


№15  offline ახალბედა მწერალი Alice76

მარია.
შენგან რადიკალურად განსხვავებულ სტილს და რთულ თემას შეეჭიდე.
შენ ნიკს რამდენჯერმე დავხედე, ალისას ისტორია ხოა და ხოარ მეშლებამეთქი. ;დ

ისტორია უკვე რო მომწონს ფაქტია. (როდის იყო, რომ შენი რაიმე ამეთვალწუნებინა)
მაგრააამ სერიოზულად მეშინია შემდეგი თავების.ზემოთ აღვნიშნე რთულ თემას შეეჭიდეთქო. ღალატი ვიგულისხმე.
არაფერი ისე არ მფიტავს და მანადგურებს , როგორ ღალატი. როგორც რეალურ ვხოვრებაში, ისე ისტორიებშიც.

სანამ თეკლე გამოჩნდებოდა იზათი მოხიბლული ვიყავი.მეთქი როგორი შეუპოვარი და მებრძოლია. შენც არ მომიკვდე. შემხვდა მორიგი ბო@ი
ეტენები ადამიანს, უნგრევ ოჯახს, აუბედურებ მის მეორე ნახევარს. ამის მერე რა ბედნიერებაზეა საუბარი. უკვე მარაზმში გადადის მისი ფლირტი და ქცევა.

მისტიკას ველოდები რატომღაც. :დ

და ხოოო
ბოლო სიუჟეტში უცნობი გოგონა იზა მეგონა, მაგრამ რო გავაანალიზე ნწ, მეთქი ის ბებრუხანაა, მაგრამ.... ტანადი, ლამაზი ბებრუხანა?
ამ ორ ძუკნას რატომღაც ერთმანეთთან ვაკავშირებ. მსგავსი აურა აქვთ.

ვნახოთ შემდეგ თავებში ;დ

წარმატებები


პ.ს თუ ღალატი შემხვდება შემდეგ თავებში მირჩევნია ჩამინამიოკო მაინც და დროულად შევწყვირო კითხვა, თორე შემძულდება მაგის გამო ისტორია , მე კიდევ ეგ არ მინდა.
გმადლობ ❤️

კი,ნამდვილად რთული თემა ავარჩიე,თუმცა რატომღაც არ მასვენებდა,მინდოდა დაწერა. ვფიქრობ,სხვა თავებში მძიმე სცენებიც იქნება და წინასწარ იცოდე მაინც♥️ მადლობა შენ♥️♥️

Moonlight Sonata
"ნაკაწრები" რომ წავიკითხე, რამდენი ხანი მინდოდა კიდევ რამე მსგავსი მეპოვნა ამ საიტზე, სერიულ მკვლელზე, რომ იქნებოდა ისეთი ❤ ჩემი საყვარელი ჟანრიაა ეს, თან მკვლელი, რომ ქალია, ეს ორმაგად მეტ ხიბლს სძენს ❤ ძაან, ძაან გამახარე მე შენ, ამ ისტორიის დაწყებით ❤ უკვე ვგრძნობ რამხელა ინტრიგა მელის წიინ და სასიამოვნოდ მბურძგლავს ❤

ძალიან დიდი მადლობა შენ♥️♥️ მიხარია,რომ ეს ჟანრი მოგწონს,შემდეგშიც დაველოდები შეფასებას♥️♥️ იმედია,მოლოდინს გავამართლებ♥️♥️

Maybilline
ჩავდნი, გავდნი, გავლღვი და გადავდნი. მყარიდან ბლანტი გავხდი რააა joy heart_eyes
რა საინტერესო იყო?! ძალიან. მოკლედ ეს ცოტა განსხვავებული ჟანრია იმისგან რასაც წერ, მაგრამ ესეც ძალიან მაგარია. უბრალოდ ძალიან მაგარი კიარა, ძააააააააააააააააააალიან მაგარი.
ისე ჩამითრია ერთი სული მაქვს მეორე თავს როდის წავიკითხავ.
საერთოდ ასეთი ეგოისტური დამოკიდებულება მაქვს ხოლმე იმ ისტორიებზე სადაც ჩემი სახელი
ჰქვია რომელიმე პერსონაჟს და ალისა, იცოდე ვერ ავიტან ჩემი სეხნია (ალექსანდრეს ცოლი) სახლში ჩამჯდარი, ბოთე დიასახლისი იყოს stuck_out_tongue (ხო ხედავ უკვე ჩემი მოთხოვნებით ვარ joy heart_eyes ) ანუ ცოტა მოქოქე რა joy heart_eyes
ანუ კითხვისას ძალიან ბევრი ვარიანტი განვიხილე, თუ ვინ იქნებოდა მკვლელი და აქვე დავსძენ რომ ის ქალი, იზა, ძალიან მაღიზიანებს. ქმარს რა პონტში მახევს ეეეეე?? joy პრინციპში მე რას მახევს, ჩემს სეხნიას ახევს და ვერ გადავიტანნ joy
ჰოდა ეს იზა არ მომწონს და კიდე ერთი ვარაუდი მაქვს, პირველი მსხვერპლი ჰგავდა იმ კაცს ვის საფლავზეც მოკლეს და მეთქი პირველი ცოლიდან რომ შვილი ჰყავს ეგ ხოარ იქნება? ???????? კაი ვარაუდებს ჩემთვის შევინახავ აქ შენხარ უფროსი joy joy
მოკლედ და კონკრეტულად ველი ახალ თავს heart_eyes
მეიბილინს უყვარხაააააარ heart_eyes
პ.ს. სახელ - ალექსანდრეზე ვგიჟდები და მაგ მხრივადაც მომწონს ეს ისტორია sweat_smile joy

ჩემი მებილინი♥️♥️♥️ ახლა გავიგე შენი სახელი,სირცხვილი მე/
მეც დამადნე და გამალღვე♥️♥️ როგორ გამახარე♥️ სრულიად განსხვავებულია იმისგან,რაც დამიწერია აქამდე და ცოტა ვღელავ,მიხარია,რომ ჩემთან ხარ ჩემი გოგო♥️♥️♥️

 


№16  offline ადმინი ენ ბლექი

მოვედი...

ადამიანებს არასდროს არაფერი ახსოვთ,არაფერში არიან დარწმუნებულები და მხოლოდ საკუთარ გრძნობებზე საუბრობენ,მათთვის ხომ რეალობა არც არსებობს,ყველაფერს ემოციურობა ჯაბნის...და ბედის უკუღმართობის წყალობით საუბრის საშუალება დედამიწაზე მხოლოდ ამ ყველაზე არაგულწრფელ არსებასთან-ადამიანთანაა შესაძლებელი.

ისეთი გარეგნობა ჰქონდა,დროის მსვლელობის ამაოებაზე დააფიქრებდა ადამიანს და სევდიანად მიახვედრებდა,რომ ყველაფერი კარგი წარმავალია.

თუ კი ყველას თავს მოაჩვენებ,რომ მდიდარი ხარ,ცოტათი იქნები კიდეც მიდიდარი. თუ ყველას ეგონება,რომ ჯანმრთელი ხარ,იქნებ თავადაც დაიჯერო,რომ ავადმყოფობა შენში არ ბუდობს. თუ გარშემომყოფებს დაარწმუნებ,რომ ყველაფერი რიგზეა,იქნებ ოდნავ მაინც შეიმსუბუქო რეალობით გამოწვეული ტანჯვა.

უკვე მკვდარი იყო და აჩრდილებით ცხოვრობდა,ყველაზე ცუდი კი ის იყო,რომ ასეთი ცხოვრება მოსწონდა.

სილამაზის გამო უყვარხარ,სძულხარ,გეთაყვანებიან და გდევნიან,შენი არ სწამთ,თუნდაც ბევრს მიაღწიო,ამას შენს სილამაზეს მიაღწერენ და ჭკუას და სულს საერთოდ არც კი ამჩნევენ. დამკვირვებლის გარეშე კი არაფერი არსებობს და სუსტი ბუნების ადამიანი ნელ-ნელა თავადაც იჯერებს ამას-არც სული გააჩნია,არც გონება,თუმცა არც სჭირდება,რადგანაც ლამაზია.ოღონდ როდემდე? როცა უკვე იწყებ ფიქრს,რა მაქვს ამის მეტიო,ამჩნევ,რომ გვიანია.

ყველაფერი წარმავალია. ადამიანები ერთად მანამ უნდა იყვნენ,სანამ ეს სიამოვნებთ.


ალისა.... როგორ გიხდება ეს სახელი... მოკლედ იმით დავიწყებ რომ საიტზე ბევრს არავის ვკითხულობ იცი შენ ეს. მაგრამ შენ გაქვს ის რაც მე ყველაზე მეტად მიყვარს ავტორში. თხრობა გაქვს შესანიშნავი, ჩართვები გაქვს სრულყოფილი და გამონათქვამები უბრალოდ სუპერ.
არ მიყვარს დეტექტივი მაგრამ მიყვარს შენი ისტორიები... სიუჟეტმა მომხიბლა და ხო მართლა მე წითური პერსონაჟები ყველაზე მეტად მიყვარს...
მოგყვები kissing_heart

 


№17  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ენ ბლექი
მოვედი...

ადამიანებს არასდროს არაფერი ახსოვთ,არაფერში არიან დარწმუნებულები და მხოლოდ საკუთარ გრძნობებზე საუბრობენ,მათთვის ხომ რეალობა არც არსებობს,ყველაფერს ემოციურობა ჯაბნის...და ბედის უკუღმართობის წყალობით საუბრის საშუალება დედამიწაზე მხოლოდ ამ ყველაზე არაგულწრფელ არსებასთან-ადამიანთანაა შესაძლებელი.

ისეთი გარეგნობა ჰქონდა,დროის მსვლელობის ამაოებაზე დააფიქრებდა ადამიანს და სევდიანად მიახვედრებდა,რომ ყველაფერი კარგი წარმავალია.

თუ კი ყველას თავს მოაჩვენებ,რომ მდიდარი ხარ,ცოტათი იქნები კიდეც მიდიდარი. თუ ყველას ეგონება,რომ ჯანმრთელი ხარ,იქნებ თავადაც დაიჯერო,რომ ავადმყოფობა შენში არ ბუდობს. თუ გარშემომყოფებს დაარწმუნებ,რომ ყველაფერი რიგზეა,იქნებ ოდნავ მაინც შეიმსუბუქო რეალობით გამოწვეული ტანჯვა.

უკვე მკვდარი იყო და აჩრდილებით ცხოვრობდა,ყველაზე ცუდი კი ის იყო,რომ ასეთი ცხოვრება მოსწონდა.

სილამაზის გამო უყვარხარ,სძულხარ,გეთაყვანებიან და გდევნიან,შენი არ სწამთ,თუნდაც ბევრს მიაღწიო,ამას შენს სილამაზეს მიაღწერენ და ჭკუას და სულს საერთოდ არც კი ამჩნევენ. დამკვირვებლის გარეშე კი არაფერი არსებობს და სუსტი ბუნების ადამიანი ნელ-ნელა თავადაც იჯერებს ამას-არც სული გააჩნია,არც გონება,თუმცა არც სჭირდება,რადგანაც ლამაზია.ოღონდ როდემდე? როცა უკვე იწყებ ფიქრს,რა მაქვს ამის მეტიო,ამჩნევ,რომ გვიანია.

ყველაფერი წარმავალია. ადამიანები ერთად მანამ უნდა იყვნენ,სანამ ეს სიამოვნებთ.


ალისა.... როგორ გიხდება ეს სახელი... მოკლედ იმით დავიწყებ რომ საიტზე ბევრს არავის ვკითხულობ იცი შენ ეს. მაგრამ შენ გაქვს ის რაც მე ყველაზე მეტად მიყვარს ავტორში. თხრობა გაქვს შესანიშნავი, ჩართვები გაქვს სრულყოფილი და გამონათქვამები უბრალოდ სუპერ.
არ მიყვარს დეტექტივი მაგრამ მიყვარს შენი ისტორიები... სიუჟეტმა მომხიბლა და ხო მართლა მე წითური პერსონაჟები ყველაზე მეტად მიყვარს...
მოგყვები kissing_heart

ის შეამჩნიე,რაც მინდოდა,რომ შეემჩნიათ.
ის მითხარი,რისი მოსმენაც/წაკითხვაც ყველაზე მეტად გამახარებდა.
მიხარია,რომ აქ ისტორიის გარდა სხვა რამის გადმოცემაც შევძელი და შენ ეს დაინახე.
რა ვთქვა ენ,შენ ხარ ძალიან კარგი ვინმე,ჩემთვის ბევრი სიკეთის მომტანი და მიხარია,რომ იმ მცირეტიცხოვანთა სიაში ვარ,ვისაც კითხულობ♥️♥️

 


№18  offline წევრი ნორმი

როგორც კი ფოტო და ისტორიის სახელი დავინახე ეგრევე მივხვდი რომ შენ იქნებოდი.
რაღაც ფანტასტიკას და საოცრებას ველოდი,მაგრამ შევცდი.
შენგან ძირითადად ყოველთვის ფანტასტიკა და საოცრებებია მოსალოდნელი.
ამ ჟნრმა კი გამაკვირვა.
შენგან ასეთ რეალურ და სერიოზულ ისტორიას არ ველოდი.
ძალიან მაგარი იყო.
საერთოდ დეტექტივებზე ვაფანატებ და ვგიჟდები.

ისტორია მართლა კარგია,ნუ ჯერ რაც მაქვს წაკითხული მხოლოდ იქედან გეუბნები,რადგან ბოლომდე არ დამისრულებელია.
დასაწყისი შესანიშნავია.
ისე თავში ის რამოდენიმე ხაზიანი მონაკვეთი რომ არ დაგეწერა უფრო ინტრიგნული იქნებოდა.

ხომ იცი რომ შენთან ვარ და ბოლომდე გამოგყვები.
ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ.
ამხელა კომანტარი ჩემ ცხოვრებაში არ დამიწერია.რასაც ვლაპარაკობ და ვწერ ყველაფერი ახლა ამოვწურე.
შენს გამო აღარ მრჩება მე სხვა ისტორიებზე სათქმელი.
ტუტუცი გოგო ხარ შენ.
რა გინდა რას მერჩი.
რატომ მაიძულებ ამდენი ვწერო? rage rage laughing laughing
--------------------
მორფეოსი

 


№19  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ნორმი
როგორც კი ფოტო და ისტორიის სახელი დავინახე ეგრევე მივხვდი რომ შენ იქნებოდი.
რაღაც ფანტასტიკას და საოცრებას ველოდი,მაგრამ შევცდი.
შენგან ძირითადად ყოველთვის ფანტასტიკა და საოცრებებია მოსალოდნელი.
ამ ჟნრმა კი გამაკვირვა.
შენგან ასეთ რეალურ და სერიოზულ ისტორიას არ ველოდი.
ძალიან მაგარი იყო.
საერთოდ დეტექტივებზე ვაფანატებ და ვგიჟდები.

ისტორია მართლა კარგია,ნუ ჯერ რაც მაქვს წაკითხული მხოლოდ იქედან გეუბნები,რადგან ბოლომდე არ დამისრულებელია.
დასაწყისი შესანიშნავია.
ისე თავში ის რამოდენიმე ხაზიანი მონაკვეთი რომ არ დაგეწერა უფრო ინტრიგნული იქნებოდა.

ხომ იცი რომ შენთან ვარ და ბოლომდე გამოგყვები.
ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ.
ამხელა კომანტარი ჩემ ცხოვრებაში არ დამიწერია.რასაც ვლაპარაკობ და ვწერ ყველაფერი ახლა ამოვწურე.
შენს გამო აღარ მრჩება მე სხვა ისტორიებზე სათქმელი.
ტუტუცი გოგო ხარ შენ.
რა გინდა რას მერჩი.
რატომ მაიძულებ ამდენი ვწერო? rage rage laughing laughing

მიხარია,რომ გაგაოცე და სხვა მხრიდან მოვახერხე გამოჩენა :3 ისიც მიხარია,ჩემი სიტუტუცე ამდენს რომ გაწერინებს:3 ნეტავ,სულ შევძლო ეს♥️♥️♥️
დიდი მადლობა ასეთი კომენტარისთვის,ბევრს ნიშნავს ჩემთვის♥️ ახალ ჟანრს შევეჭიდე და ისე მარტივად არ იწერება,როგორც დანარჩენები,თუმცა იმედი მაქვს,მოვახერხებ ბოლომდე ისე მიყვანას,რომ თავადაც კმაყოფილი დავრჩე და მკითხველიც გავახარო♥️♥️
და შენ კიდევ დიდი მადლობა იმისთვის,რომ ჩემთან ხარ♥️♥️♥️

 


№20  offline წევრი ნორმი

Alice76
ნორმი
როგორც კი ფოტო და ისტორიის სახელი დავინახე ეგრევე მივხვდი რომ შენ იქნებოდი.
რაღაც ფანტასტიკას და საოცრებას ველოდი,მაგრამ შევცდი.
შენგან ძირითადად ყოველთვის ფანტასტიკა და საოცრებებია მოსალოდნელი.
ამ ჟნრმა კი გამაკვირვა.
შენგან ასეთ რეალურ და სერიოზულ ისტორიას არ ველოდი.
ძალიან მაგარი იყო.
საერთოდ დეტექტივებზე ვაფანატებ და ვგიჟდები.

ისტორია მართლა კარგია,ნუ ჯერ რაც მაქვს წაკითხული მხოლოდ იქედან გეუბნები,რადგან ბოლომდე არ დამისრულებელია.
დასაწყისი შესანიშნავია.
ისე თავში ის რამოდენიმე ხაზიანი მონაკვეთი რომ არ დაგეწერა უფრო ინტრიგნული იქნებოდა.

ხომ იცი რომ შენთან ვარ და ბოლომდე გამოგყვები.
ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ.
ამხელა კომანტარი ჩემ ცხოვრებაში არ დამიწერია.რასაც ვლაპარაკობ და ვწერ ყველაფერი ახლა ამოვწურე.
შენს გამო აღარ მრჩება მე სხვა ისტორიებზე სათქმელი.
ტუტუცი გოგო ხარ შენ.
რა გინდა რას მერჩი.
რატომ მაიძულებ ამდენი ვწერო? rage rage laughing laughing

მიხარია,რომ გაგაოცე და სხვა მხრიდან მოვახერხე გამოჩენა :3 ისიც მიხარია,ჩემი სიტუტუცე ამდენს რომ გაწერინებს:3 ნეტავ,სულ შევძლო ეს♥️♥️♥️
დიდი მადლობა ასეთი კომენტარისთვის,ბევრს ნიშნავს ჩემთვის♥️ ახალ ჟანრს შევეჭიდე და ისე მარტივად არ იწერება,როგორც დანარჩენები,თუმცა იმედი მაქვს,მოვახერხებ ბოლომდე ისე მიყვანას,რომ თავადაც კმაყოფილი დავრჩე და მკითხველიც გავახარო♥️♥️
და შენ კიდევ დიდი მადლობა იმისთვის,რომ ჩემთან ხარ♥️♥️♥️


ეგარის ჩემი ცუდი მხარე,თუ მივეწეპე ვინმეს,მერე ტყვილია მომაშორონ.
ასე რომ სულ სულ შენთნ ვარ.
--------------------
მორფეოსი

 


№21  offline ახალბედა მწერალი Alice76

ნორმი
Alice76
ნორმი
როგორც კი ფოტო და ისტორიის სახელი დავინახე ეგრევე მივხვდი რომ შენ იქნებოდი.
რაღაც ფანტასტიკას და საოცრებას ველოდი,მაგრამ შევცდი.
შენგან ძირითადად ყოველთვის ფანტასტიკა და საოცრებებია მოსალოდნელი.
ამ ჟნრმა კი გამაკვირვა.
შენგან ასეთ რეალურ და სერიოზულ ისტორიას არ ველოდი.
ძალიან მაგარი იყო.
საერთოდ დეტექტივებზე ვაფანატებ და ვგიჟდები.

ისტორია მართლა კარგია,ნუ ჯერ რაც მაქვს წაკითხული მხოლოდ იქედან გეუბნები,რადგან ბოლომდე არ დამისრულებელია.
დასაწყისი შესანიშნავია.
ისე თავში ის რამოდენიმე ხაზიანი მონაკვეთი რომ არ დაგეწერა უფრო ინტრიგნული იქნებოდა.

ხომ იცი რომ შენთან ვარ და ბოლომდე გამოგყვები.
ძალიან მაგარი გოგო ხარ შენ.
ამხელა კომანტარი ჩემ ცხოვრებაში არ დამიწერია.რასაც ვლაპარაკობ და ვწერ ყველაფერი ახლა ამოვწურე.
შენს გამო აღარ მრჩება მე სხვა ისტორიებზე სათქმელი.
ტუტუცი გოგო ხარ შენ.
რა გინდა რას მერჩი.
რატომ მაიძულებ ამდენი ვწერო? rage rage laughing laughing

მიხარია,რომ გაგაოცე და სხვა მხრიდან მოვახერხე გამოჩენა :3 ისიც მიხარია,ჩემი სიტუტუცე ამდენს რომ გაწერინებს:3 ნეტავ,სულ შევძლო ეს♥️♥️♥️
დიდი მადლობა ასეთი კომენტარისთვის,ბევრს ნიშნავს ჩემთვის♥️ ახალ ჟანრს შევეჭიდე და ისე მარტივად არ იწერება,როგორც დანარჩენები,თუმცა იმედი მაქვს,მოვახერხებ ბოლომდე ისე მიყვანას,რომ თავადაც კმაყოფილი დავრჩე და მკითხველიც გავახარო♥️♥️
და შენ კიდევ დიდი მადლობა იმისთვის,რომ ჩემთან ხარ♥️♥️♥️


ეგარის ჩემი ცუდი მხარე,თუ მივეწეპე ვინმეს,მერე ტყვილია მომაშორონ.
ასე რომ სულ სულ შენთნ ვარ.

ხშირად ცუდია,მაგრამ ამ შემთხვევაში,მიხარია,რომ ასეთი თვისება გაქვს♥️ მეც მიმიწებე/მომიშინაურე♥️♥️♥️

 


№22  offline წევრი khatia khatia

მაგარია ძAაააანნ მომეწონა და მაინც რატოო კლავს ეს ქალიიი ამმმ კაცებს ვერ მივხვდიიი მაგრამმ მივხვდიიი რომმმ თვითონაც უღალატეს და ამიტომაც კლავს მაგრამ თუუ ასეთიიი ლამაზია რატომღა უღალატეს ახხხ უკვე დავიბენიიი მთლიანობაშიიი კიიიი საოცარია მაგრამ მიკვირს ალექსის ის ქცცევა როგორც იქცევა
თუ ცოლი აღარ უყვარს გაშორდესს და ეგაა რა
კაია ძაააანნნ მომწონს
--------------------
we dont need makeup to look beatiful
კიკელა კიკელა

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent