შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

სახლი ვერაზე 8


18-01-2019, 22:15
ავტორი ანუშირვანი
ნანახია 274

სახლი ვერაზე 8

როცა გონს მოვიდა, ოთახში მარტო იყო, აშკარად სხვა შენობა და სულ სხვა ადგილი გახლდათ. დამძიმებული ქუთუთოები რამდენჯერმე დაახამხამა, რომ გამოსახულება დაეწმინდა. სკამზე მჭიდროდ იყო დაბმული, თოკი საკმაოზე მეტად უჭერდა. მომხდარი აღიდგინა და რაღაც არარეალურმა ხმამ მის გონებაში განგაშის იმპულსები აამოქმედა - დემეტრე! სად არის ? ან.. ან საერთოდ ცოცხალია ? - ფიქრობდა და თან, არ უნდოდა იმის დაშვება, რომ შესაძლოა ის დაეკარგა, რაც ახლახანს აღმოაჩინა. უხიაგი აზრები მოიშორა და სცადა, რომ ხელები გაენთავისუფლებინა, მაგრამ აზრი არ ქონდა, ვერაფერი გააწყო, სულ მალე, კარი მძიმედ გაიღო და სილუეტი გამოიკვეთა, რომელიც გოგოსკენ მოიწევდა
- დილამშვიდობის პატარავ .. - უხეში, ხრინწიანი ხმით უთხრა და სკამთან ჩაიმუხლა. საკმაოდ მაღალი, ორმოც წლამდე მამაკაცი იყო, შავი თმითა და ასევე შავი, ცარიელი თვალებით - იმედია, ჩვენი მასპინძლობით კმაყოფილი ხარ.. თუ მოინდომებ, შემიძლია უკეთეს ადგილას წაგიყვანო - თითი ფეხზე ააყოლა. ტასოს სიბრაზის ტალღამ დაარტყა, მაგრამ ემოციები მოთოკა და საუბარი წამოიწყო:
- დემეტრე სად არის ?
- დორეული ? ნუ ღელავ პატარავ, მას მალე შეხვდები, - სამოთხეში - ახარხარდა, მაგრამ სიცილი შეაწყვეტინეს
- ქოფაკო! წამოიყვანე, ქალბატონს მათთან შეხვედრა უნდა! - კარში იდგა ახალგაზრდა, დაახლოებით 30 წლამდე ბიჭი, რომელიც მკაცრად უყურებდა მამაკაცს და აშკარაა, ნამდვილად არ სიამოვნებდა მისი არსებობა. ერთადერთი სიტყვა, რომელიც ტასოს ყურთასმენას მისწვდა ეს იყო ,,მათთან“ , ესე იგი დემეტრე ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო.
- ახლა, თოკებს გავხსნი ჩიტო, მაგრამ იცოდე, სიურპრიზები არ მჭირდება! - მკაცრად უთხრა და თოკები გახსნა. ტასო წამოდგა და ნელ-ნელა წავიდა კარისკენ. გრძელი, ნესტიანი და ალაგ-ალაგ განათებული დერეფანი გაიარეს. ბოლოს, დიდი, რკინის კარი გააღეს და შიგნით შევიდნენ. შენობა უცნაური და შიშისმომგვრელი იყო. კარგად რომ დააკვირდა, ტასო მიხვდა, რომ ისინი ძველი მორგის შენობაში იმყოფებოდნენ. გაახსენდა, შენობის ავარიულობის გამო, მას დროებით ფუნქციონირება აეკრძალა, ამიტომ დაკეტილი იყო, სანამ სარემონტო სამუშაოები დასრულდებოდა. ოთახში რამდენიმე რკინის მაგიდა იყო, რომელზეც უმისამართოდ ეყარა სკალპელები ჭუჭყიანი ნაჭრები. კრგად რომ დააკვირდა, მიხვდა, რომ ერთ-ერთზე მიცვალებულის სხეული იყო დასვენებული. გააჟრჟოლა, წარმოიდგინა, რომ შესაძლოა იქ, შავ პარკში დემეტრე ყოფილიყო. უცებ, მეორე კარი გაიღო და ორ დაკუნთულ ტიპთან ერთად დემეტრე შემოვიდა. ოდნავ კოჭლობდა, წარბი გახეთქვოდა და სახეზე სისხლი ჰქონდა შემხამრი. ტასო მაშინვე მისკენ წავიდა და მთელი ძალით ჩაეხუტა, დემეტრემაც ხელები მოჰხვია
- მეგონა დაგკარგე, იმ აფეთქების შემდგომ.. მეგონა... რომ .. - სიტყვებს ვერ პოულობდა ანა
- დამშვიდდი, დამშვიდდი.. კარგად ვარ - ჩუმად უთხრა დემემ და გულში ჩაიკრა - მოულოდნელად ტაშის ხმა გაისმა და ოთახში მოხუცი ქალი შემოვიდა, რომელიც თავის ასაკის მიუხედავად მშვენივრად გამოიყურებოდა. ქუსლიანი ფეხსაცმლის კაკუნით შემოაბიჯა, შავი, მთლიანი კაბა და ასევე შავი შლიაპა ეხურა ჭაღარა თმა კოსად შეეკრა, უსაშველოდ ცივი და არაფრისმთქმელი თვალები ქონდა. ნაოჭებიან სახეზე კი კმაყოფილება და სიძულვილი ერთდროულად ეხატა.
- გიორგობიანების და დორეულების საგა .. - მობეზრებულად და დამცინავად ჩაილაპარაკა - ოდესმე, ოდესმე მაინც ხომ უნდა მოგბეზრდეთ ერთმანეთი ?
- თქვენ .. - მისკენ ერთი ნაბიჯი გადადგა დემეტრემ
- რაო პატარა დორეულო? რამდენი წელი გავიდა, 10? 20 ? სულ არ შეცვლილხარ, ისევ ისეთი ხარ, როგორც ბავშვობაში იყავი, ისეთივე ამაყი გამოხედვა გაქვს, როგორც მამაშენს..
- თქვენ არ გაქვთ უფლება მასზე ისაუბროთ! - დაიყვირა დემეტრემ
- დავიჯერო, საკუთარ, ძვირფასს, ძმის შვილზე საუბარი არ შემიძლია ? - დამცინავად წარმოსთქვა მან. ტასომ და დემემ ერთმანეთს გადახედეს
- თქვენ ილია ველიკოვის და ხართ.. ირინა ველიკოვი..
- ბრავო!! როგორი გამჭრიახი გონება გაქვთ - გადაიკისკისა მან - დიახ, მისი უფროსი და ვარ, ანუ შენი.. როგორ ეძახით.. ბაბუდა ? კიდევ კარგი, არანაირი სურვილი არ მაქვს ეს სტატუსი ვატარო .. - ზიზღით თქვა და იმ მაგიდისკენ წავიდა, რომელზეც სხეული ესვენა - აქეთ მოდით - ცინიკური ღიმილით დახედა მიცვალებულს და ელვა შესაკრავი გახსნა სანახაობამ ტასოს თავზარი დასცა. მაგიდაზე ნაზის სხეული იდო, თვალები ღიად ჰქონდა დარჩენილი
- ღმერთო... - ჩაჩურჩულა მან და ცრემლები წამოუვიდა - ნაზი.. - ყველაფერმა თვალწინ გაუელვა, მთელმა ბავშვობამ, როგორ ეთამაშებოდა ქალს, მათმა ბოლო შეხვედრამ, როგორ მიეფერა და უსაყვედურა დაკარგვის გამო. გაიხსენა, როგორ უყვარდა, როცა ქალი თმას უწნიდა, ერთბაშად მოწოლილმა ემოციამ იფეთქა, სკალპელს ხელი დაავლო და ქალისკენ გაიწია, ერთ-ერთმა დაცვამ კი ხელი სტაცა, თავი გაითავისუფლა და მთელი ძალით მოქნეული სკალპელი საფეთქელში ჩაარტყა, კაცმა წაიბორძიკა და უსულოდ დაეცა იატაკზე. ამ არეულობით დემეტრემ ისარგებლა და ტასოსკენ წასულ კაცს ხელი დაავლო, მანაც არ დააყოვნა და წინააღმდეგობა გაუწია, თუმცა დორეული ძლიერი აღმოჩნდა და კისერ მოტეხილი მცველი იატაკზე დააგდო, ხოლო, როცა მიბრუნდა, დაინახა, რომ ტასო დაეჭირათ, მის შუბლზე კი იარაღი ელვარებდა. ხელები ფრთხილად ასწია დანებების ნიშნად, მაშინვე მივარდა მცველი და მთელი ძალით მუცელში დაარტა, დაცემულს კი, რამდენჯერმე ძლიერად ამოარტყა მუხლი.
- გგონიათ, ჩემი მოკვლა ასეთი მარტივია ? - ირონიულად წარმოტქვა ქალმა და დემეტრეს სისხლიან სახეზე თითი ჩამოუსვა - შენთვის სიურპრიზი მაქვს, იგივე სიურპრიზი , რაც ტავის დროზე მამაშენს გავუკეთე - ახლა ნახავ, როგორ კლავენ შენს თვალწინ შენთვის ძვირფას ადამიანს, შენ კი უძლური ხარ! - დემეტრე მთელი სხეულით დაიძაბა, ირინამ კი განაგრძო - იგივეს გაგიკეტებ, რაც მე გამიკეთა შენმა ოჯახმა, მათ მე ძმა მომიკლეს..ერთადერთი ძმა, რომელიც ჩემთვის ყველაფერი იყო! მთელი 30 წელი ვუყურებდი, როგორ იტანჯებოდა, როგორ ებრძოდა სიკვდილს და 30 წლის განმავლობაში, ის იყო ერთადერთი ადამიანი, რომელიც მაკავებდა, რომ შური არ მეძია!! ძვირფასმა ბაბუაშენმა, ალექსანდრემ ჩემი ძმა ისე სცემა, რომ ფაქტობრივად, სახის აღდგენა ვერ მოხერხდა, ყველა ძვალი დამტვრეული ჰქონდა, რის გამოც 30 წლის განმავლობაში საწოლს იყო მიჯაჭვული!! შემდეგ კი მოკვდა! ისე მოკვდა, რომ არაფერი ნორმალური არ ღირსებია ცხოვრებაში! ის რომ არ გაეცნო, ის კახპა ეკატერინე რომ არ გაეცნო.. ყველაფერი სხვაგვარად იქნებოდა.. მისი გარდაცვალების შემდეგ კი ტავს უფლება მივეცი სამართალი აღმესრულებინა!
- სამართალი ?? რას ეძახით სამართალ ს ? სრულიად უდანაშაულო ოჯახის ამოხოცვას? ჩემი დები ? მათ რაღა დააშავეს?? მითხარით - ღრიალებდა დემეტრე
- მამაშენი !! მამაშენი იყო მთავარი დამნაშავე, უბედურების ნაყოფი!! და ისე ჩაძაღლდა, როგორც იმსახურებდა!! იცი რა გავაკეთე ? საკუთარი ხელით.. საკუთარი ხელით ჯერ შენი და მოვკალი.. ქერა თმა ჰქონდა, ლილე არა ?შენი მშობლების თვალწინ.. შემდეგ კი თამარი.. მეხვეწობა, არ მოკლაო.. დედაშენი, ფაქტობრივად მკვდარი იყო ამ ყველაფრის შემდეგ, თუმცა, მისი მკვლელობა განსაკუთრებით სასიამოვნო გახლდათ, რადგან ტკივილის ბოლო დაღი დავასვი მამაშენს!! ბოლოს კი .. მინდოდა მომეკლა მინდოდა მესროლა მისთვის, მაგრამ დამასწრო.. სამწუხაროდ, მამაშენმა თავი მოიკლა..
- ამის შემდეგ... ამის შემდეგ როგრო ცოცხლობთ.. საერთოდ როგორ გძინავთ ?? -ყვიროდა ტასო და ცდილობდა დემეტრემდე მისულიყო
- ოჰ.. ქალბატონო ანასტასია! ვწუხვარ თქვენი მშობლების გამო.. უბრალოდ, მათ იმაში ჩაყვეს ცხვირი, რაც მათი საქმე არ იყო.. უბრალოდ, ზედმეტად ბევრი გაიგეს.. - მოჩვენებითი მწუხარებით თქვა
- რა? .. - ხმის კანკალით იკითხა ტასომ - ჩემი მშობლები ავარიაში დაიღუპნენ..
- ჰო, კარგად დაგეგმილ ავარიაში.. - კმაყოფილი ღიმილით უპასუხა ქალმა, შემდეგ, კი მცველებს ანიშნა გაიყვანეთო. როდესაც კარში გადიოდნენ ტასო მოტრიალდა და მის წინ გაჩერდა
- მეცოდებით.. იმის მაგივრად, რომ თქვენი ძმისგან დანატოვარი ერთადერთი ძვირფასი საჩუქარი - მისი შვილი მიგეღოთ და როგორც ტქვენი ისე გყოლოდათ თქვენ ის მოკალით, ჯერ სულიერად გაანადგურეთ, შემდეგ კი ფიზიკურადაც.. ამის შემდეგ, როგორ ფიქრობთ, თქვენი ძმა რომ აქ იყოს, რას გეტყოდათ? თავზე ხელს გადაგისვმადათ და ტქვენს საქციელს მოიწონებდა? გეტყოდათ - მადლობა ირინა, რომ ჩემი შვილი, რძალი და შვილიშვილები ამოხოცეო ? თქვენი ძმა რეალურად რომ გყვარებოდათ, მის შვილსაც შეიყვარებდით! არც კი იცით რას ნიშნავს სიყვარული! ჯოჯოხეთში ადგილი გარანტირებული გაქვთ! არ მძულხართ, სიძულვილის ღირსიც კი არ ხართ, ისიც გეყოფათ, რომ მთელი დარჩენილი ცხოვრება საკუთარი ცოდვები უნდა ათრიოთ! მაგრამ ალბათ, რაც გიტხარით იმას ვერ გაიგებთ.. მთელი გულით მებრალებით.. - ირინა გაშეშდა, არ ელოდა სიტუაციის ასე შემობრუნებას. მაშინვე გააყვანინა ოთახიდან და სიბრაზისგან მაგიდას ხელი ჰკრა.




ზურამ მთელი ღამე თვალი ვერ მოხუჭა, ბოლოს, გამთენიისას ძლივს ჩაეძინა. კარგა ხანს ეძინა, თვალები რომ გაახილა, დილის ათი საათი იყო, ოტახში მიმოიხედა, მაშო არსად იყო. გაუკვირდა სად უნდა წასულიყოო. დივანზე წოლისგან გაშეშებული კისერი და სხეული ძლივს დაიმორჩილა და წამოდგა. სახლში აშკარად არ იყო, ბოლოს გარეთ გავიდა და მაშო დაინახა, რომელიც ტბაში ბანაობდა. ულამაზესი სანახავი იყო : თმა დასველებოდა და ქათქათა კანზე ჩამოყრილიყო, წყლის ზედაპირზე არაამქვეყნიურად დასრიალებდა. ზურა დაინახა და წყლიდან ამოვიდა, იქვე მიდებული მისი პერანგი ჩაიცვა და მისკენ წავიდა.
- დილამშვიდობის -ლოყებ აწითლებლმა მიუგო და წინ დაუდგა
- დილამშვიდობის, დიდი ხანია გღვიძავს? - ღიმილით უთხრა და თვალი გააყოლა წლის წვეთებს, რომლებიც თავნებად დათარეშობდნენ გოგონას კანზე
- არც ისე.. ტბამ ძალიან მომხიბლა და ცდუნებას ვერ გავუძელი.. აქაურობა ძალიან მომწონს, მაგრამ მგონი წასვლის დროა არა ? ტასო გაგიჟდებოდა.. ო ღმერთო ტასო! - შეიცხადა და ახლა გაახსენდა, რომ სახლში მისულ ანას გული გაუსკდებოდა და ალბათ მობილურზე ატასჯერ დაურეკა
- ნუ რელავ, ანა გუშინ დემეტრესტან ერთად იყო.. -ჩაიცინა ზურამ და გოგონას ტელეფონი გაუწოდა
- არცერთი ზარი არაა შემოსული - ანერვიულებულმა შეიცხადა მაშომ
- მერე რა ? ალბათ ვერ მოიცალა..
- არ გესმის ზურა.. რაღაც ისე ვერ არის, ზუსტად ვიცი, აქამდე დარეკავდა თანაც, არაერთხელ - სცადა ანასთან დარეკვა, მაგრამ ავტომოპასუხე ირთვებოდა ზურამ თავის მობილური აიღო
- ათი გამოტოვებული ზარიი ? რაამაბავია ნიკე - მაშინვე დაურეკა ბიძაშვილს - გოგო, რახდება უნდა ამიფეთქო ტელეფონი ? სად ხარ? მანდ რა გინდა ? ვინ ?? კარგი ხლავე წამოვალთ, კი ჩემთანაა
- რა მოხდა? - შეშინებულმა უპასუხა მაშომ
- სასწრაფოდ ჩაიცვი, განყოფილებაში უნდა მივიდეთ, შენი და და დემეტრე გაქრა.
- რას ნიშნავს გაქრა ?
- ბოლოს ერტად გავიდნენ, ვირაცის დასაკითხად.. ჩაიცვი და წავედით - მალევე მოემზადნენ და განყოფილებაში მივიდნენ, ნიკე მაშინვე შეხვდა
- ნიკე, რა ხდება ? სადაა ჩემი და დემე ?
- ბოლოს სდააც იყვნენ ეგ მისამართი ვიცით, იმავე მისამართზე გუშინ პოლიცია გამოიძახეს, აფეთქების ხმის გამო, ახლაც ჯგუფი წავიდა. აფეტქება იმ ბინაში, მოხდა, სადაც ისინი იყვნენ. იქ ტასოს მობილური ვიპოვეთ.
- ღმერთო.. - მაშომ იგრძნო როგორ მოეკვეთა მუხლები, ზურამ ძლივს მოასწრო მისი დაჭერა, მაშინვე სკამზე დასვა
- პატარავ, შემომხედე.. შემომხედე.. ყველაფერი კარგად იქნება, დამიჯერე, შენი და ძალიან ძლიერია, ტანაც, გვერდით დმე ჯყავს, აი, ნახავ, სულ მალე იპოვნიან.. დამშვიდდი.. - თმაზე მონოტონურად უსვამდა ხელს და გულში იკრავდა აცახცახებულ გოგოს.



ტასო და დემე ერთ ოთახში ისხდნენ, ცივ იატაკზე კედელზე მიყრდნობილები, ჯერ კიდევ იაზრებდნენ მონაყოლს. ხმას არცერთი არ იღებდა. ორივეს სტკიოდა, ორივე ფიქრობდა წარსულსა და მომავლაზე, მაგრამ ორივე დუმდა. ბოლოს, ტასომ ხელი მიწია და დემეს თითებს ჩაეჭიდა
- მე შენთან ვარ.. ყოველთვის - ჩუმად უთხრა ბიჭს
- მიყვარხარ.. - ხელი მოხვია ტასოს
- როგორ ფიქრობ, მოგვაგნებენ ?
- იმედი მაქვს.. ვფიქრობ, უკვე გვეძებენ - მზერა კედელს გაუსწორა და უცებ წამოიწია - ტასო, ეს საჰაეროა, არა? სავენტილაციო მილი..
- კი ეგაა.. მოიცა.. ამის მოხსნა შეგვიძლია და თუ გაგვიმართლებს, შენობის იმ ნაწილში გავალთ, რომელშიც ესენი არ დადიან
- რითი მოვხსნათ.. - დმეტრემ დიდი გადაუსვა ამობურცულ შურუფებს
- ამით.. - ჩუმად თქვა ტასომ და ჯიბიდან ოც თეტრიანი ამოიღო. დემემ გამოართვა და შურუფს მოარგო. ჭირდა დატრიალება, რადგან ხურდას თხელი პირი ჰქონდა და სრიალებდა. თუმცა წვალების შემდგომ მოხსნეს, ამ დროს დერეფნიდან ხმა გაისმა ერთმანეთს გადახედეს. კარი გაიღო და მცველმა მარტო ტასო დაინახა, რომელიც მის წინ იდგა.
- მეორე სად არის?
- შენ უკან .. -ღიმილით მიუგო ტასომ, უკან მიტრიალებულ მცველს კი დემემ ხუფი მოუქნია, იგი ძირს დავარდა. შიგნით შემოათრიეს, კარი დახურეს და იარაღი აიღეს, შემდეგ კი ხვერლში შეძვრნენ.




ესეც მერვე თავი, ვფიქრობ დიდი და გემრიელი თავი უნდა იყოს, მიხარია, რომ კითხულობთ <3 ველი შთაბეჭდილებებსა და მოლოდინებს <3скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი Rania

Oho zalian kargia. Yochag. Gamzafrda situacia. Moutmenlad velodebi momdevnoss

 


№2  offline წევრი ქეთათო4

ძალიან კარგი თავია! დაიძაბა სიტუაცია და მეც დვიძაბე მაგრამ ჩემი ორი ჭკვინი დემეტრე და ანა ყველაფერს გაუმკლავდებიან!❤ რათქმაუნდა სასწაულიხარ შენ! მალე დადებ იმედია და არ მალოდინეებ!

 


№3  offline წევრი ანუშირვანი

Rania
Oho zalian kargia. Yochag. Gamzafrda situacia. Moutmenlad velodebi momdevnoss

ქეთათო4
ძალიან კარგი თავია! დაიძაბა სიტუაცია და მეც დვიძაბე მაგრამ ჩემი ორი ჭკვინი დემეტრე და ანა ყველაფერს გაუმკლავდებიან!❤ რათქმაუნდა სასწაულიხარ შენ! მალე დადებ იმედია და არ მალოდინეებ!


ყველანაირად ვეცდები, რომ მალე დავდო <3 მიხარია, რომ კითხულობთ <3

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent