შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი2)


20-01-2019, 17:28
ავტორი None
ნანახია 581

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი2)

-ოჰ შენ, რომ გაიღიმო მოკვდები რა, გაიცანი ჩემი ახალი მეგობარი სანდრა, ეს კი ჩემი ძმაა დამიანე
-სასიამოვნოა-გავიღიმე, თუმცა ღიმილი სახეზე შემაშრა ყურადღება რომ არ მომაქცია
-აღარ წავიდეთ?-კითხა უემოციოდ დას
-უზრდელი-ჩავიბურდღუნე, თუმცა ისეთი თვალებით შემომხედა ალბათ ალექსი, რომ არ მოსულიყო მომკლავდა
-არ წავიდეთ? უი გამარჯობა-მოვიდა და ხელი გადამხვია, პარალელურად ბიჭს მიესალმა
-ალექს ეს ჩემი ძმაა დამიანე-გააცნო მასაც
-სასიამოვნოა-თქვეს ერთდროულად და ხელი ჩამოართვეს. ეს ბიჭი მეკაიფება?
-წავედით რა-მეც შემოვხვიე ხელი და გაუაზრებლად დამიანეს გავხედე, რომელსაც ყბები დაჭიმული ჰქონდა.
-წავიდეთ-მითხრა სანდრომ და ბარბარეს მიუბრუნდა-მისამართს სანდრა მოგწერს აქვს შენი ნომერი
-რა მისამართს?-იკითხა უემოციო სახით ბატონმა, სერიოზულად ამას სხვა ემოცია აქვს საერთოდ?
-ჩემთან ვქეიფობთ დღეს და იმ მისამართს-მეც ავატრიალე თვალები და ისე ვუთხარი. დავემშვიდობეთ და სახლში წამოვედით. ერთადერთი რაც მინდოდა ძილი იყო და დავიძინე კიდეც მანამ, სანამ სანდრომ არ გამაღვიძა.
-ადე ქალო მოვლენ მალე მომწერეს
-ბარბარეს ხო მიწერე მოგვაგნებს?
-"ქალმ დაუნ ბეიბი" დემეტრიუსი გავუშვი მოსაყვანად-წარბები ამითამაშა ძმამ და მანამ ვიცინეთ, სანამ კარის ხმა არ გავიგეთ.
ქვემოთ ჩასულს ანიკა და იო დაგვხვდნენ მხოლოდ
-სად არიან ისინი? იმედია დემეტრემ იო დვა არ მოგვიკლა
-ჯერ! ჯერ არ მომიკლავს-კარში შემოვიდა გაბრაზებული სახით დემეტრე უკან კი მოცინარი ბაბუ მოყვებოდა
-რა ჩაიდინე?-ვკითხე სიცილით
-ცოტა გავერთე-ისიც იცინოდა-უი აბა ხუთნი ვართ მარტოო?-იქვე მდგომ ჩემ მშობლებს გახედა ჩვენ კი სიცილი აგვიტყდა
-ხუთიო? აზრზე ხარ ნი? ეგრე უნდა ტო? არ მიგვათვალეს სასტავს არასწორებმა-ვითომ სერიოზული სახით თქვა დემნამ
-კარგი რა დემჩო თქვენ გლავნევი ხართმიუცუცქდა იო
-ო კარგი ნუ გადარიეთ ეს ბავშვუ-დაიწყო დედამ-შვილო დედიკო-თუმცა თვითონაც ვერ მოითმინა და ყველა გაგვაცინა-რა გაცინებთ თქვენ ხელა შვილები მყავს-დაგვიცაცხანა-ჩვენ ამათი მშობლები ვართ "დედიკო"-უკვე თვითონაც იცინოდა
-ამათი? მშობლები? ვინ ამათი კაცო? ან რა მშობლები
-აუ ნინა დაუმარცვლე ამის ტვინი ამდენს ვერ ქაჩავს-წაკბინა დემეტრემ
-შენ ჩუ მანდ-შეუღრინა-ვინ ამაათი? სანდრა და ან ძმა გყავს?
-აბა თუ დაწვავ, რონ სახელებ ალექსანდრა და ალექსანდრე მხოლოდ დამთხვევა არაა სახელების-შანსი არ გაუშვა ისევ დემემ
-ანუუ....მოიცა....თქვენ და-ძმა და ერთ კურსზე?
-ღმერთო ჩემო თყუპები ხომ არ არიან შემთხვევით?-ამ ჯმუხმა დემეტრემ ამდენი ლაპარაკი როდის დაიწყო?
-რანაირად ეეე? ვაბშე არ გავხართ-გაშტერდა
-მართალია სიცოცხლე ტყუპა ჩემდენ სილამაზეს ვერ ქაჩავს-წამკბინა ძმამ
-ეე არადა მე წყვილი მეგონეთ და მაგრა მომწონდით, თქვენ ხო კაცს არ გაახარებთ
-ეე ეს იოანეს გოგო ვარიანტიბსად ნახეთ ტო? -იცინოდა დემნა
-აუ აზრზე ხარ ერთს ძლივს ვუძლებდი-დემეტრემ გამოყოთავი
-ჩუ შენ-იომ და ბაბიმ რიტმში უთხრეს მან კი თავში შემოირტყა ხელი-დამერხა
-დარჩები დღეს?-ვკითხე ბაბის
-დამი მომაკითხავს გვიან
***
დალევა რომ დავიწყეთ რომელზე დავამთავრე კაცმა არ იცის. ალექსის კალთაში "ვეგდე" როცა ზარი გაისმა მოვიდა ალბათ ბატონი. კარი ოთახიდან ახალმა გამოსულმა დედამ გაუღო
-გამარჯობა?-მისი ხმა სახლშუ გავრცელდა
-მოდი შვილო ალბათ ბარბარეს ძმა ხარ
-შვილო? დიახ მისი ძმა ვარ
-ხო სანდრას დედა ვარ მე-გაუცინა და ოთახში შემოიყვანა
-ბარო ძმიი-აკისკისდა ბაბი
-ოჰ ლუციფერიკო მოსულა-ეს მე ვიყავი? მომკლავს. უცებ ჩავმალე თავი ალექსის კისერში თვალებში ცეცხლი აუგიზგიზდა. პროგრესია!
-რამდენი დალიე ბარბარა?-ამოიღრინა
-ოჰ დაიქცა ქვეყყანა ცოტა დალია-ამდენს რატომ ვლაპარაკობ? გამაჩუმეთ
-ოჰ ნუ მიძაბავ ძმაოო რაა-წამოდგომა ცადა გოგომ-უპსს. დამუსს არ გინდა ბალღობა გაიხსენო და ხელით წამიყვანო?-გაეკრიჭა ძმას
-ეი სანდა ეს ზევსის შვილი ვინაა? თუ ჰადესის?-მკითხა ვითომ ჩუმად ახალმა "გამოფხიზლებულმა" ანიკამ
-ესღა მაკლადა-თვალების ტრიალით ააფრიალა გოგო ხელში ერთი უთხრა "ვილაპარაკებთო" და სახლი დატოვეს.
***
ხუთი თვის განმავლობაში თითქმის ყოველდღე მეჩხირებოდა თვალში ბატონი, მეც, რა თქმა უნდა, შანს არ ვუშვებდი და რამეს ისეთს ვეტყოდი საბოლოოს სანდროს უკან ვიმალებოდი, რომ არ მოვეკალი.
-ტყუპა ბავშვები სად არიან ხო არიცი?-მკითხა ძმამ
-უი არა ორი დღეა არაფერი ისმის-მეც გამიკვირდა
-წეღან ლაშამ (ანიკას მამა) დარეკა სახლი და მამა დაავიწყდაო? უკვე ვნერვიულობ. ცოტა ხანში უცხო ნომრიდან შეტყობინება მივიღე
"თუ გინდათ მეგობრები ნახოთ, ორივეს მითითებულ მისამართზე გელოდებით!"
ალექს ვაჩვენე
-რა ჯანდაბაა წავედით-უცებ თქვა და სახლიდან გავვარდით. უშველებელ სახლს მივადექით და ბრახუნი ავტეხეთ
-ბატონი დავითი გელით-კარი მოსამსახურემ გააღო ჩვენ კი შიგნით შევარდით სადაც ხანში შესული კაცი იდგა ღიმილით
-რა ჯანდაბა ხდება?
-ვინ ხართ?
-სადარიან?
ფრაზებს ვცვლიდით მე და ჩემი ძმა
-ოჰ სტუმრები მოსულან, კეთილი იყოს თქვენი ფეხი
-აგვიხსნი რა ჯანდ...-დავიწყე თუმცა სიტყვა კარის შემოგლეჯის და ნაცნობმა ხმამ გამაწყვეტინა
-დავით-იღრიალა დამიანემ
-ოჰ ერთ-ერთი გმირიც შემოგვიერთდა
-რა ჯანდაბაა? აქ რაგინდათ? თუმცა რა მნიშვნელობა აქვს სადაა ბარბარე?-ცოფებს ყრიდადამიანე
-უკვე იცნობთ ერთმანეთს, კარგია არ გაგიჭირდრბათ ცოლ-ქმრის როლი მოირგოთ
-რა?-ვიყვირეთ სამივემ ერთად
-დავით რას გეგმავ ახლა მაინც? თვალებში აშერდებოდა დამიანე
-მოდი მოკლედ აგიხსნით, შენ გახდები ჩემი რძალი ანუ დამიანეს ცოლი, რის შემდეგაც მიიღებ კომპანიის წილს, შენ მას დამიანეს გადაუფორმებ ის კი როგორც საყვარელი შვილი მაგ ნაწილსაც და თავის კომპანიასაც მე გადმომიფორმებს. დასასრული-ხელები თეტრალურად გაშალა
-და რატო გგონია, რომ ამ სიგიჟეს დავთანხმდებით?-ირონიულად გავუღიმე
-აი ამიტომ-ვიღაცას ანიშნა და ალექსი შეიბყრეს-ჯერ შენ საყვარელ ტყუპიკოს მოვკლავ მერე კი მათ-კომპიუტერის ეკრანზე გამოსახული მეგობრები დაგვანახა.-სათითაოდ
-არ დათანხმდე-თქვა სანდრომ შემდეგ კი თავში ჩაარტყეს
-სანდროო-ვიყვირე და მეც იქვე ჩავიკეცე-თანახმა ვარ-ამოვილუღლუღე ისე რომ ძმისთვის თვალი არ მომიშორებია
-იყოს ამჯერად ისე როგორც გინდა, მაგრამ დაიმახსოვრე განანებ, არ შეგარჩენ-დაემუქრა დამიანე- ახლა კი ისინი გამოუშვი
-მაშ კარგი შენ სახლთან იქნებიან 1საათში თავისუფლები ხართ-ტაში შემოკრა და ღიმილით დატოვა ოთახი.
ალექსი გამოვაფხიზლე
-დათანხმდი ხო?
-სხვა გზა არ იყო. წავედით-ფეხზე წამოვაყენე და გარეთ გასულ დამიანეს დავეწიეთ
-შენ წადი უკან გამოგყვებით-ვუთხარი და ალექსი მგზავრის სავარძელში ჩავსვი.
სახლთან ნახევარ საათში ვიყავით, მალევე გაჩერდა მანქანა და იქედან ჩვენები გადმოვიდნენ
-დამიანე-ტირილით მოეხვია ძნას ბაბი. ჩვენც მოვეხვიეთ ჩვენებს
-რა ჯანდაბა ხდება აგვიხსნით?-ამოიღრინა დემეტრემ. მათ ყველაფერი მოვუყევით. ბიჭები შიგადაშიგ იგინებოდნენ
-ახლა რა იქნება?-იკითხა ანიკამ
-ვიცი როგორ მოვიშორო, მაგრამ მისი თამაშით უნდა ვითამაშოთ დრო მჭირდება-თქვა ჩაფიქრებულმა დამიანემ
-მაშ კარგი ასე თუა ვითამაშოთ მისი თამაშით!-ვთქვი მკაცრად და დამინეს თვალებს ჩემი გავუსწორე.

***
დადამმ
იმედია მოგეწონებათ.
შეფასებას ველი მთელი გულით????
მადლობა მათ, ვინც კითხულობთ????скачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი kesane123

დამაინტრიგებელია???? ასე განაგრძე ოღონდ უფრო დიდი თავები დადეხოლმე????

 


№2 სტუმარი ტასოო

პირველი თაავი სადაა ?

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent