შესვლა
რეგისტრაცია
რეკლამა

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი3)


22-01-2019, 19:11
ავტორი None
ნანახია 486

უბედურების ბედნიერი დასასრული (თავი3)

-ჩემი ბრალია არ უნდა ჩამოვულიყავი-ბარბარე დადიოდა თან ტირდა
-ჰეი...ბარბარა შენ არაფერ შუაში ხარ მოდი ჩემთან-დამიანემ გულში ჩაიკრა გოგო ისე ეფერებოდა გული გამითბო
-შენადა გული გაქ?-ნორმალურია, რომ ამ დროს საყვარელი ''მე'' ჩნდება? არა ჰო?
-შენ წარმოიდგინე-შევუბღვირე და ისევ სიტუაციას მივუბრუნდი
-იქნებ ნორმალურად აგვიხნათ ბოლოს და ბოლოს რა ჯანდაბა ხდება?-იფეთქა ბოლოს სანდრომ
-დავითი ნაბი*ვარია ეგაა და ეგ, მოკლე ახსნა, რომ არ ჩამოვსულიყავი კოზირი არ ექნებოდა ჩემი სახით-გვითხრა ბაბიმ ტირილნარევი ხმით-ბოდიში დამი
-პატარავ იქაც მოგაგნებდა იქ კი საერთოდ ვერ დაგიცავდი, ნუ ტირი გთხოვ-დაამშვიდა-დავიტი ფულ დახარბებული ღორია, აქ ახლა დაბრუნდა და ყველაფე დიდი კომპანიის ხელში ჩაგდება მოიურვა, ჩემი საშუალებით
-ასე უგულო როგორ იქნება? საკუთარ შვილს ვერ გაიმეტებ ხომ მართალია? ბოლო იმედს მოვებღაუჭე
-ის მამაჩემი არ არის! თუმცა არც ეგ შეუშლიდა ხელს...არც შეუშალა-თქვა ბაბიმ
-ბარბარა-თვალები დაუბრიალა ძმამ
-მამაშენი არ არის?-თემას მიუბრუნდა აქამდე ჩუმად მყოფი დემეტრე
-ხო აი ასე მამაჩემი არ არის როცა დამი 10ის იყო ხოლო...ნუ მოკლედ როცა დამი 10ის იყო მათ კარებთან დამტოვეს, მართამ დამიანე დედამ აიძულა (როგორ არ ვიცი) დავითი ვეშვილებინე და მან გამზარდა, სანამ...დაგვტოვებდა. შემდეგ დამი ზრუნავდა ჩემზე და საბოლოოდ დავითიგან შორ გამიშვა 2წლის წინ-ბაბის მონაყოლმა შოკში ჩაგვაგდო და თან ახალი კითხვები გაგვიჩინა
-რა გეგმა გვაქ?-სიტუაცია ისევ მე განვმუხტე
-ჩემი ხალხი მყავს პლიუს გამომძიებელი რომელიც ამას იძიებს სამი თვე მჭირდება-მოკლედ აგვიხსნა
-3თვე გეყოფა?
-სრულიად! მხოლოს სამი თვე და ის ნაბი*ვარი მზის სხივს ვეღარ ნახავს
-მაშ ასე ესეიგი ისე უნდა ვითამაშოთ რომ ვერავინ ვერაფერს მიხვდეს, განსაკუთრებით დემნა და ნინა-თქვა იომ
-მართალია ახლა დავიშალეთ ხვალ ნიშნობაა და თქვენ მშობლებს უნდა უთხრათ-თქვა ანიკამ.
ფეხზე წამოვიშალეთ და სახლი დავტოვეთ.
*
სახლში დარჩენილი და-ძმა სიჩუმეში, ერთმანეთზე მიკრულნი ისხდნენ
-გამოვა რამე?-დუმილი ბაბიმ დაარღვია
-რა თქმა უნდა, ჩემო პატარა ამაზე არ იღელვო-თავზე აკოცა
-ერთი მხრივ კარგიცაა, შანში გაქ სანდრას თავი შეაყვარო-წარბები ეშმაკურად აათამაშა გოგომ
-მაგას რაც შეეხება-ბარბარემ ‘’გაპარვა’’ დააპირა-ადგილზე დარჩი! იცოდი ჰო?
-რა?-თვალები ააპახურა გოგომ
-ნერვებს ნუ მიშლი! იცოდი ჰომ ტყუპები რომ იყვნენ?-დააკვირდა ეშმაკურად მოცინარ გოგოს-რა თქმა უნდა, იცოდი და ჩემ ნერვებზე უკრავდი-გაბრაზებულმა შხედა
-რა ჩემი ბრალია შენ თუ ვერ მიხვდი, რომ ალექსანდრე და ალექსანდრა მხოლოდ სახელების დამთხვევა არაა-მხრები აიჩეჩა და დემეტრეს ფრაზა გაიმეორა
-ბარბი როგორ მოგკლა მითხარი?-ამოიოხრა
-ოჰ, დაბრუნდა ურჩხული, წავედი მე დავიძინე, ხო მართლა მეჯვარე გაბრიელიკოა?-იკითხა
-რანაირად იქნება გაბრიელი, კესანეს ნათლია ვარ მე-შეუბღვირა-ანდრეა იქნება
-შენც ახლა ბავშვის გაკეთებას არ გეგმავდე-წაკბინა ძმა-აუ ანდრე შენი მეჯვარე, ანიკა სანდრას, იქვე ახლოს მე და იოანეც..უჰჰ როგორ გავერთობი-ჩაიკისკისა
-დემეტრე რატო გამოტოვე?ასე არ ქვია იმას?
-ოჰ ღვთაება ეგ შენსავით და გაბრიელივით ჯმუხი ვინმეა, არ ჩამოგივარდებათ’’სვანობაში’’ თუმცა რა მიკვირს ეგეც სვანია. მოკლედ გაუგებთ ერთმანეთს. ალექსანდრეც არაა ცანც...-სიტყვა გააწყვეტინა
-გეყო ტლიკინი, იძინებდი შენ-შეუბღვირა
-უიმე უიმეე ჯმუხი! წავედი ადიოოსს-ძმას გაეცალა, ბიჭმა კი მეგობრებს დაურეკა და შეხვედრა დაუთქვა
***
სახლში მისულს ნერვიულობა მომემატა, სანდრომ იგრძნო და ხელი მომკიდა
-გვიკადრეთ როგორც იქნა, სად ხართ ამდენ ხანს, ან ჩემი გიჟები სად არიან? ორი დღეა არ მინახავს არცერთი-ამოიქოთქოთა ნინამ
-დედა, მამა სერიოზული საქმე მაქვს-ვთქვი
-ყველაფერი კარგადაა?ბავშვებს ხოარ ჭირთ რამე?-ანერვიულდა დემნა
-არა, არა ყველა კარგადაა, მოდი დავსხდეთ-მისაღებში გავედით
-მალე სანდრა მოვკვდით
-ვთხოვდები-პირდაპირ ვაჯახე, ცოტა ხანს სიჩუმე იყო
-კაი რა რას დაგვაფეთე ეს ხალხი, რა ღადაობა აგიტყდათ ტოო-გაეცინა დემნას
-მამა არ ხუმრობს, მართალია!-თქვა ალექსმა
-რა? ვისზე? საერთოდ ვინმე გიყვარდა? ან ახლა რატო ვგებულოობთ-ისევ დემნა აგრძელებდა
-მამა 5თვეა რაც ვიცნობ და მხოლოდ 1 თვეა ვხვდებით
-გიყვარს?-აქამდე ჩუმად მყოფმა ნინამ მკითხა
-ძალიან!-ვაუ ვამაყობ შენით!-შემაქო ‘’მემ’’
-მაშ... ქორწილიაა, გოგო გამითხოვდა რას მოვესწარი-გაიცინა დემნამ ბოლოს
-დაიცა ეს იყო სულ და ტყუილა ვინერვიულე?-თვალები დავაწვრილე
-ალექსანდრა-დაიწყო სერიოზულად-ეს შენი ცხოვრებაა. იცი რომ არასდროს ვყოფილვართ ხალხის აზრს აყოლილი ოჯახი, შენი არჩევანია, არაუშავს თუ შეცდები, ადამიანები ჩვენივე შეცდომებზე ვსწავლობთ. მთავარია იმის ძალა გაგაჩნდეს რომ ეს აიტანო და მე მგონია...არა მე ვიცი, რომ შენ ძლიერი ხარ და ყველაფერს გაუძლებ. ტუმცა მინდა რომ ბედნიერი იყო მასთან-გამიღიმა ბოლოს.
ოფიციალურად! ვგიჟდები დემნაზე!!!უცებ მოვეხვიე
-ე ქალო ამდენი სიბრძნე ვაფქვიე დედაშენი ავატირე, ლამის სანდრომაც იტიროს შენ რა ხარ ასეთი? ვინ შეგიყვარა ერტი კარგად თუა?-ისსევ გამუხტა სიტუაცია მამიკომ
-ნინა იცნობს სასიძოს-გაიცინა სანდრომ
-ჰა? ვინ? რატო? საი...
-აცადე გოგო ამოისუნთქე-გააჩერა დემნამ
-დამიანე დადიანი ბარბარეს ძმა
-რაო? ამ წყნარ, ზრდილობიან , გალანტურ ბიღს შენ რატო შეუყვარდი? პრობლემები აქ ტვინში ხო?-თვალები დაცვივდა დედას
-რა გინდა თქვა, რომ მე ცუდი ვარ?-თვალები დავაწვრილე
-არა ტოოო შენ ჩვენი პრინცესა ხარ...იდეაში-გამეკრიჭა დემნა-გოგო ეგ იმ ბიჭთან არ თქვა თორემ შეილება გადაიფიქროს გაგიჟდი?-ვითომ ჩუმად დაუცაცხანა დემნამ
-რას ჩამომიდექი ნინა? ხვალ დასანიშნად მოდიან მოემზადე-უთხრა სანდრომ
-რა? ხვალ? ასე უცებ? ‘’ო გაააად’’ ესენი ჩემი შვილები რატო არიან?-ნინა დარბოდა და ქოთქოთებდა ჩვენ კი ვიცინოდით.
ცუდათ ვიქცევით რომ არ ვნერვიულობთ?
ალბათ, მაგრამ ყველამ კარგად ვიცით რომ არაფერში წაგვადგება. ცხოვრების ახალი გამოწვევაა მე კი ამას გავუმკლავდები!
***
მეორე დღეს დილიდან ჩემთან იყვნენ ბავშვები, თავიდან ყველა დაძაბული იყო. ანიკას და იოს ეს არ ახასიათებდათ
-ბავშვებო გთხოვთ ჩვეულებრივად მოიქეცთ ისე, როგორც მე-მეტი თქმა აღარ დაჭირვებიათ დაიწყეეს ორმა გიჟმა, დემეტრემ კი საყვედური მითხრა წყნარად ვიყავიო
‘’1საათში მანდ ვართ, იცოდე ლამაზად ჩაიცვი’’ მომწერა ბაბიმ
-მინდა გითხრათ, რომ ერთ საათში აქ იქნებიან, მე კი ისევ მოუმზადებელი ვარ-ვაუ სანდრა ეს მართლა გაითამაშე შენ თუ იმის გამო აღელდი დამიანე ხოარ დაგიწუნებს?-გამოყო თავი ‘’მემ’. მაშინ რატო ჩნდება სულ, როცა არაა საჭირო?-ოუ საყვარელო მე ყოველთვის აქ.... მესთან ‘’საუბარი’’ ანიკამ გამაწყვეტია და ოთახში შემაგდო
-რა გინდა შენ იურიდულზე წადი ჰოლივუდში, პირველივე როლზე აირტყავ ოსკარს და დიკაბრიოს გულზე გახეთქავ-მიაყარა ანიკამ
-ამოისუნთქე? ჰო/ ახლა ის მითხარი რა ჩავიცვა?-ანიკა, ცერა თითი ნიკაპქვეშ ამოიდო, საჩვენებელით კი ლოყაზე თამაშიი დაიწყო. ესეიგი ფიქრობს და ხელი არ უნდა შევუშალო.
-თმას გაიშლი? და საერთო შენ გაშლილ თმაში ჩვენების გარდა ვინმეს ყავხარ ნანახი?
-არა არ გავიშლი და არა არავის-თვალები ავატრიალე
-ვიციიი-იკივმა. უცებ მომცა შავი კლასიკური შარვალი, მუქი, ჭაობისფერი პერანგი და ოდნა მაღალხე შავი ფეხსაცმელი. თმა ავიწიე, ოდნავი მაკიაჟი ანუ ტუში ლაინერი და კონტური და მოვრჩი
-შოკი ხარ ნუუუ მგონი მათლა დაგიტოვებს-კისკისებდა, როცა სანდრომ ამოგვძახა მოვიდნენო
-კიბის თავში ვუდექით ისე, რომ ვერავინ გვხედავდა. შემოსასვლელში კლასიკურად გამოწყობილი დამიანე, დავითი, ორი ბიჭი და ბაბი იყნენ რომელიც უკვე ნინას ეხვეოდა
-ასე უნდა დამივიწყო?-გაუწყრა ნინა
-ნი შევიპატიჟოთ სტუმრები-დემნამ მისაღებისკენ წაიყვანა ყველა. ჩვენც ჩავედით და გაქანებული ანიკა ერთ ერთ ბიჭს პირდაპირ შეეჯახა
-უპსს ბოდიში-გაუცინა თუმცა ისეთი თვალებით შემოხედა ადგილზე გააქვავა ჩემი ცეცხლი დაქალი
ჰო აშკარად ამ ლუციფერის ძმაკაცია!
****

დადააამ....
ბოდიში დაგვიანების გამოო, აბიტურიენტობა რთული თემაა
მოკლედ
მადლობა ვინც კითხულობთ
ახლაც ველი შეფასებას მგონი ცუდი არაა..
მოკლედ მიყვარხართ ყველა მგონიскачать dle 11.3
სიახლეზე კომენტარის დამატების შემთხვევაში თქვენ მიიღებთ 6 ქულას.



№1  offline წევრი None

მადლობა???? მგონია, რომ შემდეი თავებიც მოგეწონება✨

 



სახელი: *
  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent